ΜΗΝΥΜΑ

ΓΙΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ, ΕΟΡΤΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΩΝ ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΤΙΚΕΤΕΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Τετάρτη 2 Μαρτίου 2022

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ

6/3/2022

Ἡ σημερινή Κυριακή εἶναι ἡ τελευταία Κυριακή πρίν τήν ἔναρξη τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς.

Ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστή, ἡ ἀπελευθέρωσή μας ἀπό τήν σκλαβιά τῆς ἁμαρτίας, ἀπό τήν φυλακή τοῦ κόσμου τούτου. Καί τό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα αὐτῆς τῆς Κυριακῆς (Ματθ. 6, 14–21) θέτει τούς ὅρους γιά μιά τέτοια ἀπελευθέρωση.

Κυριακή 6η Μαρτίου 2022

Κυριακή τῆς Τυρινῆς

(Ματθ. 6, 14 – 21).

«ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρὸς ὑμῶν, ἐκεῖ ἔσται καὶ ἡ καρδία ὑμῶν» (Ματθ. 6, 21).

Στεκόμαστε σήμερα στά προπύλαια τοῦ ὡραίου σταδίου τῶν ἀρετῶν, πού ὀνομάζεται Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Ὅσοι θέλουμε νά ἀθληθοῦμε καλούμαστε νά εἰσέλθουμε, γιά νά δρέψουμε τούς ὡραίους καρπούς ἀπό τά πνευματικά γυμνάσματα στά ὁποῖα πρόκειται νά ἐπιδοθοῦμε.

Τό κίνητρο κάθε πιστοῦ γιά τά πνευματικά παλαίσματα βρίσκεται στίς προθέσεις του.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ

Απόστολος: Ρωμ. ιγ΄ 11 – ιδ΄ 4

Ευαγγέλιο: Ματθ. στ΄ 14 - 21

6 Μαρτίου 2022

Στην πρώτη χριστιανική Εκκλησία είχε ανακύψει ένα ζήτημα: Κατά πόσο επιτρέπεται να καταναλώνουν οι Χριστιανοί τα υπόλοιπα από τα κρέατα που προσφέρονταν, ως θυσίες, από τους ειδωλολάτρες ή όχι. Υπήρχαν πιστοί που υποστήριζαν ότι όλα τα κτίσματα του Θεού είναι καλά και επομένως «ουδέν απόβλητον». Αυτή τη θέση υποστήριζε και ο Απ. Παύλος.

Άλλοι, όμως, έλεγαν ότι τα ειδωλόθυτα, τα κρέατα των θυσιών δηλαδή, ήταν ακάθαρτα και δεν έπρεπε οι Χριστιανοί να τα χρησιμοποιούν. 

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 6 Μαρτίου 2022, Τυροφάγγου 

(Ρωμ. ιγ΄ 11 – ιδ΄ 4)

Ἡ ὥρα τῆς μεγάλης μάχης

Σὰν ἰαχὴ πολέμου ἀκούγονται τὰ θεόπνευστα λόγια τοῦ ἀποστόλου Παύλου, ποὺ ἀναγνώσθηκαν στὴν ἀποστολικὴ περικοπὴ τῆς Κυριακῆς αὐτῆς ἀπὸ τὴν πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολή. Ἡ ἁγία μας Ἐκ­­κλησία ὅρισε νὰ ἀκούγεται τὴν ἡμέρα αὐτὴ τὸ πολεμικὸ αὐτὸ σάλπισμα, διότι εἰσερχόμαστε πλέον στὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Τεσσαρακοστή, ποὺ εἶναι περίοδος ἐντατικότερου πνευματικοῦ ἀγώνα καὶ πολέμου μὲ τὰ πάθη καὶ τὶς ἀδυναμίες μας, προκειμένου νὰ ὁδηγηθοῦμε κατὰ τὸ δυνατὸν καθαροὶ στὰ Ἄχραντα Πάθη καὶ στὴ λαμπροφόρα Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

1. «Τὰ ὅπλα τοῦ φωτὸς»

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «ΣΥΓΧΩΡΗΣΗ» 6/3/2022

Παράξενα πράγματα ἀδελφοί.  Ὁ ἄνθρωπος ἀποστρέφεται τόν άδελφό του, ἐνῶ ὁ Κύριος μᾶς συγχωρεῖ ὅλους, μᾶς τά συγχωρεῖ ὅλα. Δυστυχῶς ὁ λαός ξεστράτισε ἀπό τήν ὀρθή ὁδό καί οἱ ἄνθρωποι ἔγιναν ἄσπλαχνοι.  Σκλήρυναν οἱ καρδιές τους καί πάγωσε ἡ ἀγάπη καί ἔτσι δέν αἰσθάνονται τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί χάνουν καί τήν πίστη τους». Ὁ λόγος αὐτὸς τοῦ ὁσίου Σιλουανοῦ τοῦ Ἀθωνίτου συνδέεται ἄμεσα μὲ τὴν εὐαγγελικὴ περικοπὴ τῆς Κυριακῆς τῆς Τυροφάγου, πού μᾶς προτρέπει νὰ συγχωροῦμε τοὺς συνανθρώπους μας, ἂν θέλουμε νὰ μᾶς συγχωρέσει ὁ Θεός. Ἡ ἐμπειρία τῆς συγνώμης, πού προσφέρει ὁ Θεὸς στὸν ἄνθρωπο, δημιουργεῖ μέσα μας τὴν αὐτονόητη ὑποχρέωση νὰ φερόμαστε καὶ ἐμεῖς μὲ τὴν ἴδιὰ ἐπιείκεια στὸν συνάνθρωπό μας.

Τρίτη 1 Μαρτίου 2022

Η Κυριακή της συγχώρησης (ΙΙ)

 π. Αντώνιος Μπλουμ

Μετά από τις εβδομάδες της προετοιμασίας που προηγήθηκαν, κατά τις οποίες εξετάσαμε την ψυχή μας, τη ζωή μας, όλες τις σχέσεις μας ενώπιον του βλέμματος και της κρίσεως του Θεού, μπαίνουμε σήμερα στη Μεγάλη Τεσσαρακοστή – στη χαρά της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.[1] Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή συμπίπτει με την άνοιξη – είναι μια αρχή ζωής, μια αρχή καινότητας, μια νέα εποχή. Είναι μια περίοδος κατά την οποία δεν θέλουμε πια να θυμόμαστε τις αμαρτίες μας, δεν θέλουμε πια να φέρνουμε στον νου μας εικόνες από παραβολές για την πτώση και τη μετάνοια, αλλά να ατενίζουμε τους Αγίους που άρχισαν τη ζωή τους όπως κι εμείς:

Η Κυριακή της συγχώρησης (Ι)

π. Αντώνιος Μπλουμ

Το σημερινό Ευαγγέλιο, καθώς απόψε ξεκινά η Μεγάλη Τεσσαρακοστή, μας μιλάει με λόγια θείας ελπίδας αλλά και προειδοποιεί: Συγχωρείτε εκείνους που σφάλουν ενώπιόν σας, συγχωρείτε, διότι διαφορετικά δεν θα συγχωρηθείτε.[1] Η Βασιλεία του Θεού είναι βασιλεία αμοιβαίας αναγνώρισης, αμοιβαίας αποδοχής και αγάπης, στοιχείων που συμπίπτουν με τη χαρά της κοινωνίας, αλλά και της ετοιμότητας να σηκώνουμε ο ένας τα βάρη του άλλου.

Έφθασε καιρός

Π. Β. Πάσχος

Στην υμνογραφία της Κυριακής της Τυροφάγου ή Τυρινής που είναι ένα είδος απαρχής των εορτών για το χριστιανό, μια που αναφέρεται στο πρώτο γεγονός έγινεν όταν άρχισε η ζωή στη γη, με την έξωση, των πρωτοπλάστων από τον Παράδεισο και την εξορία τους στη γη, περιγράφεται με τα κατανυκτικότερα τροπάρια το δράμα όλων των ανθρώπων της γης. Γιατί ο χωρισμός του Αδάμ από το Θεό και από τον Παράδεισο δεν τελειώνει σ’ εκείνον.

Συγγνώμη (Κυριακή της Τυροφάγου)

π. Αλέξανδρος Σμέμαν

Φτάσαμε πια στις τελευταίες μέρες πριν από τη Μεγάλη Σαρακοστή. Ήδη κατά την εβδομάδα της Απόκρεω που είναι πριν από την Κυριακή της Συγγνώμης, δύο μέρες -η Τετάρτη και η Παρασκευή- ξεχωρίστηκαν να ανήκουν στη Σαρακοστή. Η Θεία Λειτουργία δεν τελέστηκε και η όλη τυπική διάταξη στις ακολουθίες έχει πάρει τα λειτουργικά χαρακτηριστικά της Μεγάλης Σαρακοστής. Στον Εσπερινό της Τετάρτης χαιρετίζουμε τη Μεγάλη Σαρακοστή με τούτο τον ωραιότατο ύμνο:

Κυριακή της Συγγνώμης (της Τυρινής)

Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

(Ματθ. 6, 14-21)

Ἐὰν γὰρ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος· ἐὰν δὲ μὴ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις, οὐδὲ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἀφήσει τὰ παραπτώματα ὑμῶν. Πόσο απλή και εύκολη γίνεται έτσι η υπόθεση της σωτηρίας μας! Συγχωρούνται τα παραπτώματά μου, υπό την προϋπόθεση ότι συγχωρώ κι εγώ τα λάθη των συνανθρώπων μου προς εμένα. Αυτό σημαίνει ότι κρατώ τον εαυτό μου στα δικά μου χέρια. Αν αγωνιστώ να ξεπεράσω την αντίδρασή μου έναντι του αδελφού μου και να ειρηνεύσω με αυτόν – αυτό είναι, δεν μου ζητείται τίποτε άλλο!

Κυριακή της Συγγνώμης

Η συγγνώμη

π. Λεβ Ζιλέ

Κυριακή της Τυρινής

Τούτη η Κυριακή είναι η τέταρτη της περιόδου που μας προετοιμάζει για τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Είναι η τελευταία ημέρα της προετοιμασίας. Από αύριο, Καθαρά Δευτέρα, θα εισέλθουμε στη Σαρακοστή.

Το προηγούμενο Σάββατο είναι αφιερωμένο στο πλήθος των αγίων που πρόσφεραν τη ζωή τους στην κατά Θεόν άσκηση. Στο κατώφλι της Μεγάλης Τεσσαρακοστής τους χαιρετούμε ως εμπνευστές και μεσίτες μας στη δύσκολη οδό της μετανοίας.

Κυριακή της Τυρινής

Νικηφόρος Κάλλιστος Ξανθόπουλος

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἀνάμνησιν ποιούμεθα τῆς ἀπὸ τοῦ Παραδείσου τῆς τρυφῆς ἐξορίας τοῦ πρωτοπλάστου Ἀδάμ.

Οι άγιοι Πατέρες μας τοποθέτησαν την ανάμνηση της εξορία του Αδάμ πριν ακριβώς από την αγία Τεσσαρακοστή. Αυτό το έκαναν για να μας δείξουν έμπρακτα πόσο ωφέλιμο είναι το φάρμακο της νηστείας στην ανθρώπινη φύση και πόσο μεγάλο κακό είναι η πολυφαγία και η παρακοή στο λόγο του Θεού. Αμέτρητα είναι όλα όσα έγιναν για τον Αδάμ! Όλα αυτά όμως τα αφήνουν στην άκρη οι θεοφόροι Πατέρες μας και μας παρουσιάζουν τον ίδιο τον Πρωτόπλαστο: Πόσο μεγάλο κακό έπαθε, επειδή δε νήστεψε για λίγο και εξ αιτίας αυτού πόσο κακό προξένησε στην ανθρωπότητα.

Λόγος στον Εσπερινό της συγχωρήσεως

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας

Πρέπει, αδελφοί και αδελφές μου, να έχουμε χαραγμένο στην καρδιά μας και να θυμόμαστε πάντα τον λόγο του Χριστού: «Ἐὰν γὰρ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος· ἐὰν δὲ μὴ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, οὐδὲ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἀφήσει τὰ παραπτώματα ὑμῶν» (Μτ. 6, 14-15). Είναι πολύ φοβερά αυτά τα λόγια του Κυρίου. Αν δεν συγχωρούμε τα παραπτώματα του πλησίον μας τότε και ό Χριστός, στη Φοβερά του Κρίση, θα μας βάλει στα αριστερά του· δεν θα μας αφήσει τις αμαρτίες μας διότι και εμείς δεν αφήναμε τα παραπτώματα του πλησίον μας. Βλέπετε, διότι πραγματικά είναι φρικτό πράγμα να μην συγχωρούμε τους ανθρώπους.

Το εμπόδιο του ανθρώπινου εγωκεντρισμού

π. Φιλόθεος Φάρος

Η αγάπη προϋποθέτει άρνηση του εγώ. Η δυνατότητα του ανθρώπου να αγαπήσει το συνάνθρωπό του εξαρτάται από την ικανότητά του να καταστείλει τα πάθη του. Για να μπορέσει να πει ο άνθρωπος ναι στις ανάγκες του άλλου θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να λέει όχι στις δικές του επιθυμίες. Ο άνθρωπος που ασχολείται αποκλειστικά με τον εαυτό του και με την ικανοποίηση των δικών του επιθυμιών στερείται της δυνατότητας να αισθανθεί αγάπη για το συνάνθρωπό του και σαν αποτέλεσμα στερείται της δυνατότητας να ενωθεί με το Θεό· έτσι χάνει τον παράδεισο της τρυφής.

Κυριακή της Τυροφάγου

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

(Ευαγγέλιο: Ματθ. στ΄ 14-21)

Το πρώτο μάθημα που μαθαίνει ο στρατιώτης όταν πάει στη μάχη, είναι ότι δεν πρέπει να παραδοθεί στον εχθρό. Ο διοικητής τον προειδοποιεί πως όλοι οι στρατιώτες οφείλουν να προσέχουν για να μην πέσουν στις παγίδες του εχθρού, να μην ξεγελαστούν κι αιχμαλωτιστούν. Ο στρατιώτης που είναι μόνος του και γυμνός, πεινάει και κρυώνει, αντιμετωπίζει μεγάλο πειρασμό ν’ αυτομολήσει στον εχθρό. Ο πανούργος εχθρός θα εκμεταλλευτεί με κάθε δυνατό τρόπο τη δυσχερή θέση του. Ίσως να πεινάει κι αυτός (ο εχθρός).

Κυριακή της Συγγνώμης

π. Αλέξανδρος Σμέμαν

Η τελευταία μέρα πριν από τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή ήταν ανέκαθεν γνωστή στο λαό ως «Κυριακή της συγγνώμης». Την ημέρα αυτή διαβάζονται τα εξής λόγια του Χριστού, «ἐὰν δὲ μὴ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, οὐδὲ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἀφήσει τὰ παραπτώματα ὑμῶν» (Ματθ. 6,15). Το ίδιο βράδυ στην εκκλησία ο καθένας ζητά συγγνώμη από τους άλλους στον «εσπερινός της συγγνώμης» έτσι, ώστε να εισέλθουμε στη Σαρακοστή, στον καιρό του καθαρμού, εμβαθύνοντας και αγιάζοντας τη ζωή μας, συμφιλιωμένοι με τους άλλους.

Λόγος εις τον Εσπερινό της Τυρινής

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας

(Κυριακή της συγχωρήσεως)

Θέλω να βάλετε βαθιά στην καρδιά σας κάτι το οποίο ακόμα και ο μέγας απόστολος Πέτρος δεν μπόρεσε να κατανοήσει και ρώτησε τον Κύριο: «Κύριε, ποσάκις ἁμαρτήσει εἰς ἐμὲ ὁ ἀδελφός μου καὶ ἀφήσω αὐτῷ; ἕως ἑπτάκις; λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· οὐ λέγω σοι ἕως ἑπτάκις ἀλλ᾿ ἕως ἑβδομηκοντάκις ἑπτά» (Μτ. 18, 21-22). Στον μεγάλο ύμνο της αγάπης ο απόστολος Παύλος λέει: «ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει» (Α΄ Κορ. 13, 8). Τι σημαίνει αυτό; Αυτό σημαίνει ότι η αγάπη είναι δώρο του Θεού, μεγάλο δώρο. Αυτή θέλει συνέχεια να χύνεται πάνω σε κάποιον ή σε κάτι.

Κυριακή της Συγχώρησης (Κυριακή της Τυρινής) (ΙΙ)

Βασίλειος Όσμπορν Επίσκοπος Σεργκίεβο

Τώρα, στο ξεκίνημα της Μ. Σαρακοστής, στρέφουμε το νου και την καρδιά μας προς τη μετάνοια, τη μόνη και αληθινή προετοιμασία για τον εορτασμό του Πάσχα. Συνηθίζεται κατά την περίσταση αυτή να λέμε λίγα λόγια πάνω στο θέμα αυτό κι έτσι θα ήθελα να απομονώσω μέσα από την Αγία Γραφή και να σχολιάσω ένα στίχο που εμφανίζεται στο μόνο μυστήριο που είναι εξ ολοκλήρου αφιερωμένο στη μετάνοια, το μυστήριο της θείας Εξομολόγησης.

Κυριακή της Συγχώρησης (Κυριακή της Τυρινής) (Ι)

Βασίλειος Όσμπορν Επίσκοπος Σεργκίεβο

Ματθ. 6, 14-21

Ολόκληρη η σημερινή ακολουθία ήταν γεμάτη από αναφορές στην έξωση του Αδάμ και της Εύας από τον παράδεισο. Ήταν γεμάτη αναφορές στο θρήνο του ανθρώπινου γένους καθώς αυτό στέκεται απ’ έξω, αποδιωγμένο απ’ το αληθινό του σπίτι, και κοιτάζει μέσα τον παράδεισο, που μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένας κόσμος, μέσα στον οποίο ο Θεός και ο άνθρωπος ζουν μαζί ως φίλοι – όχι ως ίσοι, αλλά ως φίλοι, με όλη την προσήνεια και την οικειότητα που η φιλία συνεπάγεται. Αυτό είναι που δίνει νόημα στα λόγια του Χριστού προς τους μαθητές Του: «Σας ονόμασα φίλους, διότι όλα όσα άκουσα από τον πατέρα μου σας τα έκανα γνωστά» (Ιωάν. 15, 15). Οι μαθητές προσκλήθηκαν στο φιλικό κύκλο του Χριστού για να μοιραστούν τη ζωή Του, να δεχτούν από Εκείνον όσα Εκείνος είχε δεχτεί από τον Πατέρα Του.Κυριακή της Συγχώρησης Ι

 Κυριακή της Τυροφάγου

Νευράκης Νικόλαος

«Τὸ στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέωκται·

οἱ βουλόμενοι ἀθλῆσαι εἰσέλθετε»

Υπάρχουν, αγαπητοί, πολλών ειδών στάδια στον πλανήτη μας. Στάδια γυμναστικών, αθλητικών, ποδοσφαιρικών αγώνων. Στάδια πολιτικής και στρατιωτικής αναδείξεως. Στάδια επαγγελματικής, καλλιτεχνικής, κοινωνικής και επιστημονικής επιδόσεως και δραστηριότητας.

Κυριακὴ τῆς Τυροφάγου

Αρχιμ. Επιφάνιος Ι. Θεοδωρόπουλος

Ἡ Κυριακὴ αὐτὴ λέγεται τῆς «Τυροφάγου» ἐπειδὴ κατ᾿ αὐτὴν, ὅπως καὶ καθ᾿ ὅλην τὴν προηγηθεῖσαν ἑβδομάδα, δὲν καταλύομεν κρέας, ἀλλὰ μόνον γαλακτώδη, δηλαδὴ γάλα, τυρὸν κ.λπ., καθὼς καὶ αὐγὰ και ὀψάρια.

Πολλοὶ εὑρίσκουν «ἀνοητον» τὴν διάταξιν ἀυτὴν τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ λέγουν: «Μὰ πῶς ἐπιτρέπεται τὸ γάλα καὶ ὄχι τὸ κρέας τοῦ προβάτου, ἀφοῦ τὸ γάλα εἶνε προϊὸν τοῦ προβάτου;

Η Κυριακή της εκδιώξεως των Πρωτοπλάστων από τον Παράδεισο

Γέροντας Πετρώνιος Τανάσε

Ευρισκόμεθα στο κατώφλι της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Η Κυριακή της εκδιώξεως των Πρωτοπλάστων από τον παράδεισο, σαν τελευταίος σταθμός των πνευματικών παλαισμάτων, μας επαναφέρει πίσω, στην αρχή της αμαρτωλής μας ζωής επί της γη. Διωχθήκαμε από τον παράδεισο της ευφροσύνης εξ αιτίας της παρακοής, της υπερηφανείας και της ακρατείας. Η ζωή με τους ιδρώτες, τα βάσανα, τις θλίψεις, τα δάκρυα, είναι ο μισθός του ανθρώπου μετά την πτώση των Πρωτοπλάστων.

Αιχμάλωτοι των αδελφών μας

Κυριακή της Τυροφάγου

Ματθ. 6, 14-21

Αγαπητοί αδελφοί, σήμερα είναι η τελευταία μέρα πριν τη Μεγάλη Σαρακοστή. Η σημερινή Κυριακή είναι η τέταρτη του Τριωδίου και, όπως κι οι προηγούμενες, μας προετοιμάζει για τη νηστεία. Και στις τέσσερις Κυριακές τα ευαγγέλια που ακούσαμε απευθύνονται σε μας ως μέλη της εκκλησιαστικής κοινότητας: Ο Φαρισαίος και ο Τελώνης ανέβηκαν να προσευχηθούν στο Ναό, εκεί που προσεύχονταν οι Ισραηλίτες όλοι μαζί· ο Άσωτος έφυγε απ’ το πατρικό σπίτι, που δεν ήταν μία στενή και απλή οικογενειακή υπόθεση αλλά κάτι παραπάνω, μια κοινότητα (υπήρχαν υπηρέτες, κάποιος άλλος αδελφός, περιουσία κ.ο.κ.)· η Τελική Κρίση θα γίνει δημόσια, μπροστά σε όλα τα έθνη, στα μέλη μιας παγκόσμιας κοινότητας – εκεί θα φανερωθούν οι καρδιές όλων των ανθρώπων.

Κυριακή τῆς Τυρινῆς-Στιχηρόν Κατανυκτικόν

Ἦχος β΄

   Τόν τῆς νηστείας καιρόν, φαιδρῶς ἀπαρξώμεθα, πρός ἀγῶνας πνευματικούς ἑαυτούς ὑποβάλλοντες·ἁγνίσωμεν τήν ψυχήν, τήν σάρκα καθάρωμεν· νηστεύσωμεν ὥσπερ ἐν τοῖς βρώμασιν ἐκ παντός πάθους, τάς ἀρετάς τρυφῶντες τοῦ Πνεύματος· ἐν αἷς διατελοῦντες πόθῳ ἀξιωθείημεν πάντες, κατιδεῖν τό πάνσεπτον Πάθος Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ καί τό Ἅγιον Πάσχα, πνευματικῶς ἐναγαλλιώμενοι.

               Ἑρμηνευτική ἀπόδοση

Ἡ ἀνάγκη τῆς συγγνώμης καί ἀνανεώσεως μέσα στήν Ἐκκλησία

π. Δημήτριος Στανιλοάε

Ὁ Κύριός μας συνέδεσε ἀναπόσπαστα τή συγχώρεση μας ἀπό τόν Θεό μέ τή συγχώρεση πού ὀφείλουμε νά δίνουμε στούς ἀνθρώπους, πού μᾶς ἔβλαψαν. (Κυριακή προσευχή, Ματθ. στ’ , 12 καί ἡ παραβολή τῶν δύο ὀφειλετῶν, Ματθ. κη’, 21-35).

Στήν πραγματικότητα καί στίς περισσότερες περιπτώσεις τά ἁμαρτήματα γιά τά ὁποῖα ζητᾶμε τή συγγνώμη τοῦ Θεοῦ, εἶναι οἱ ἀδικίες πού κάναμε στούς ἄλλους. Ἑπομένως, ὀφείλουμε νά ζητᾶμε συγχώρεση ὄχι μόνο ἀπό τόν Θεό, ἀλλά κι ἀπό κείνους πού πληγώθηκαν ἀπ᾽ αὐτά τά ἁμαρτήματα: ἀλλοιῶς ὁ Θεός δέν μᾶς συγχωρεῖ (Ματθ. ε’, 23-26). Πίσω ἀπό τούς ἀνθρώπους στούς ὁποίους κάναμε κακό, βρίσκουμε τόν Θεό κι ὅταν ἁμαρτήσουμε στόν Θεό, πάντοτε πίσω Του βλέπουμε τούς ἀνθρώπους.

῾Η ἐλευθερία τῆς συγνώμης

ARCH. ΑΝΤΗΟΝΥ ΒLΟΟΜ

Καθώς προχωροῦμε ὅλο καί βαθύτερα στή Μεγάλη Τεσσαρακοστή, μποροῦμε, μέ ὁλοένα αὐξανόμενη εὐγνωμοσύνη καί χαρά (μιά χαρά εἰρηνική καί θριαμβική μαζί) νά ἐπαναλάβουμε τά λόγια τοῦ Ψαλμωδοῦ· «Ζήσεται ἡ ψυχή μου καί αἰνέσει σε» (Ψαλμ. 118, 175)14.

Εὐλόγησε τούς ἐχθρούς μου, Κύριε

Ἁγ.Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Εὐλόγησε τούς ἐχθρούς μου, Κύριε! Ἀκόμη κι ἐγώ τούς εὐλογῶ καί δέν τούς καταριέμαι.

Οἱ ἐχθροί μέ ἔχουν ὁδηγήσει στήν ἀγκάλη Σου περισσότερο ἀπ’ ὅ,τι οἱ φίλοι μου. Οἱ φίλοι μου μέ ἔχουν προσδέσει στή γῆ, ἐνῶ οἱ ἐχθροί μέ ἔχουν λύσει ἀπό τή γῆ καί ἔχουν συντρίψει ὅλες τίς φιλοδοξίες μου στόν κόσμο.

Οἱ ἐχθροί μέ ἔχουν ἀποξενώσει ἀπό τίς ἐγκόσμιες πραγματικότητες καί μέ ἔκαναν ξένο καί ἀπισυσχετισμένον ἀπό τή ζωή τοῦ κόσμου. Ὅπως ἀκριβῶς ἕνα κυνηγημένο ζῶο βρίσκει πιό ἀσφαλές καταφύγιο ἀπό ἕνα ἄλλο πού ζῆ στήν ἡσυχία, ἔτσι κι ἐγώ. Καταδιωγμένος ἀπό τούς ἐχθρούς, ἔχω ἀνακαλύψει τό ἀσφαλέστερο καταφύγιο καί προφυλάσσομαι κάτω ἀπό «τή σκιά τῶν πτερύγων Σου», ὅπου οὔτε φίλοι οὔτε ἐχθροί μποροῦν νά ἀπωλέσουν τήν ψυχήν μου.

Ἰδιόμελον Α΄Κατανυκτικοῦ Ἑσπερινοῦ Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς

               Ἤχος Δ΄

Ἔλαμψεν ἡ χάρις σου Κύριε, ἔλαμψεν ὁ φωτισμὸς τῶν ψυχῶν ἡμῶν· ἰδοὺ καιρὸς εὐπρόσδεκτος· ἰδοὺ καιρὸς μετανοίας, ἀποθώμεθα τὰ ἔργα τοῦ σκότους, καὶ ἐνδυσώμεθα τὰ ὅπλα τοῦ φωτός, ὅπως διαπλεύσαντες τὸ τῆς Νηστείας μέγα πέλαγος, εἰς τὴν τριήμερον Ἀνάστασιν καταντήσωμεν, τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ σώζοντος τὰς ψυχάς ἡμῶν.

             Ἑρμηνευτική Ἀπόδοση

Λόγος στον Ἐσπερινὸ τῆς συγχωρήσεως

Ἁγίου Λουκᾶ, ἀρχιεπισκόπου Κριμαίας

Πρέπει, ἀδελφοὶ καὶ ἀδελφές μου, νὰ ἔχουμε χαραγμένο στὴν καρδιά μας καὶ νά θυμόμαστε πάντα τὸν λόγο τοῦ Χριστοῦ: «᾿Εὰν γὰρ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος·  ἐὰν δὲ μὴ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, οὐδὲ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἀφήσει τὰ παραπτώματα ὑμῶν. » (Μτ. 6, 14-15).

Ἡ ἀληθινὴ συγχώρησις

Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος

Τὰ ἑξῆς παραγγέλνει ὁ Θεὸς στοὺς ἀνθρώπους: «κανεὶς ἀπὸ σᾶς ἂς μὴ διατηρεῖ στὴν καρδιά του κακία γιὰ τὸν ἀδελφό του» (Ζαχ. ζ´ 10) καὶ «κανεὶς ἂς μὴν συλλογίζεται τὴν κακία τοῦ ἄλλου» (Ζαχ. η´ 17). Δὲν λέει μόνο, συγχώρεσε τὸ κακὸ τοῦ ἄλλου, ἀλλὰ μὴν τὸ ἔχεις οὔτε στὴ σκέψη σου, μὴ τὸ συλλογίζεσαι, ἄφησε ὅλη τὴν ὀργή, ἐξαφάνισε τὴν πληγή.