ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ

 ΚΥΡΙΑΚΗ 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2026

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ

(Μαρκ. η΄34- θ΄1), (Γαλ. β΄16-20)

Σωτήρια απάρνηση

«Όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού…»

Η εφιαλτική κρίση που ζώνει σε όλα τα επίπεδα το σύγχρονο κόσμο και η οποία δεν είναι απλώς ηθική και αξιακή, όπως καθημερινά διαπιστώνουμε στο βάθος της, αφήνει ένα παγερό αίσθημα ανασφάλειας να περιλούζει τον σημερινό άνθρωπο. Ο τελευταίος αισθάνεται ανήμπορος και προδομένος από κοσμικά συστήματα και ιδεολογίες, που τόσο ασφυκτικά τον κυκλώνουν και τον εξουθενώνουν. Η κρίση αυτή αποκαλύπτει τελικά την αδυναμία του. Κι ας νόμιζε για τόσα χρόνια ότι μπορούσε να είναι παντοδύναμος, με το αίσθημα της υπερηφάνειας και της αλαζονείας να είναι διάχυτο σε όλες τις δραστηριότητές του, αλλά και γενικότερα στη στάση που διαμόρφωνε σε όλο το πλέγμα των σχέσεών του: με τον Θεό, τον συνάνθρωπο, αλλά και με την κτίση ολόκληρη.

Οι πολεμικές ιαχές που ηχούν απ’ άκρου σ’ άκρον στον πλανήτη αρκούν για να τον κάνουν να νιώσει εντελώς αδύναμος και να τον ζώσουν εφιαλτικά οι λογής ανασφάλειές του.

Αποδεικνύεται, λοιπόν, περίτρανα από τη σημερινή οδυνηρή πραγματικότητα και την αδιέξοδη πορεία στην οποία εισήλθε η ανθρωπότητα, ότι τα στηρίγματα του ανθρώπου στον πλούτο και την υλική ευμάρεια μόνο ψευδαισθήσεις και απογοήτευση του προσφέρουν. Αυτό, άλλωστε, μαρτυρεί και η γενικότερη κατάπτωση που ταλανίζει τον πλανήτη. Το πιο φοβερό όμως είναι η διαπίστωση ότι το ανεκτίμητης αξίας πρόσωπο του ανθρώπου, ως «εικόνα του Θεού», συνθλίβεται μέσα από τη χρεοκοπία και την κατάρρευση συστημάτων και δεικτών. Αυτά είναι τα έργα και οι ημέρες του ανθρώπου που στηρίχθηκε στη νοοτροπία του «υπερανθρώπου» και αρνήθηκε από τη ζωή του τον Θεάνθρωπο, τον Σωτήρα Χριστό.

Τα ψεύτικα στηρίγματα

Απαντήσεις γύρω από τα αμείλικτα σημερινά ερωτήματα και τους προβληματισμούς δεν μπορεί παρά να δίνει η ευαγγελική αλήθεια. Ρέουν μάλιστα τόσο κρυστάλλινα από τη γραφίδα των ευαγγελιστών τα αληθινά μηνύματα, ώστε θα μπορούσαν να αποτελέσουν ισχυρό δείκτη για έξοδο από τα πολλαπλά αδιέξοδα. Ειδικότερα, το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα, το οποίο ακούγεται επίσης και την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας ως προς το πού θα πρέπει να στραφεί ο άνθρωπος για να αναζητήσει τη σωστή πορεία στη ζωή του.

Ιδιαίτερα με τον λόγο του Κυρίου «τι γαρ ωφελήσει άνθρωπον εάν κερδήση τον κόσμον όλον, και ζημιωθή την ψυχήν αυτού; ή τι δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού;», δίνεται ο αυθεντικός προσανατολισμός που καταξιώνει την ύπαρξή του στην αιώνια αρχοντιά της ως εικόνας του Θεού. Πραγματικά, όλα τα πλούτη του κόσμου δεν μπορούν να συγκριθούν με τη ζωή έστω και ενός μόνο ανθρώπου. Αυτό κι αν συνιστά ελεγκτικό και μαστιγωτικό λόγο απέναντι σε όλους εκείνους που αναζητούν να ανακόψουν την κατρακύλα των οικονομικών και των υγειονομικών δεικτών, θυσιάζοντας το ανθρώπινο πρόσωπο, το οποίο αφήνουν τόσο άσπλαχνα να βιώνει τον εξευτελισμό και τη μιζέρια.

Η επιμονή κάθε φορά στην επιβολή οποιωνδήποτε απάνθρωπων μέτρων δεν φανερώνει τίποτε άλλο παρά την άγνοια της πραγματικότητας: ότι όσο περισσότερο ο άνθρωπος επιθυμεί να έχει και να κατέχει, τόσο παύει να είναι αυτός που θα έπρεπε να είναι. Παύει να είναι όπως τον έπλασε ο Θεός, με το μεγαλείο που του προσέδωσε όταν του ενεφύσησε πνοή ζωής. Αλλοτριώνεται και αποξενώνεται από την αληθινή του φύση. Γίνεται ένας άλλος άνθρωπος, απάνθρωπος και αγνώριστος· ξένος προς την εικόνα του Θεού, με την οποία προικίστηκε η ύπαρξή του.

Η δύναμη του Σταυρού

Στον αντίποδα της κατρακύλας και της απογοήτευσης που βιώνει ο σημερινός άνθρωπος, προβάλλει ως μοναδική δύναμη και ελπίδα ζωής ο Σταυρός του Κυρίου. Προσκύνησε πριν έξι μέρες την Ύψωσή του η Εκκλησία και προσκάλεσε όλους να τον εγκολπωθούν ως αιώνιο στήριγμά τους.

Ας γνωρίζει, λοιπόν, ο σημερινός άνθρωπος ότι ο Χριστός πάνω στο Σταυρό δεν είχε απολύτως τίποτε· πρόβαλλε μόνο η γυμνότητά Του, ενώ ακόμα και ο ιματισμός Του έγινε αντικείμενο κλήρωσης. Κι όμως, ακριβώς εκείνη τη στιγμή αποκαλύφθηκε το μεγαλείο της ύπαρξης στην πιο σημαντική παράμετρο της θεϊκής αγάπης: στην προσφορά της θυσίας, που αναδείχθηκε ως η κατ’ εξοχήν δύναμη και ζωή.

Αγαπητοί αδελφοί, ο Σταυρός, το αήττητο τρόπαιο της ζωής, η δύναμη και το καύχημα της Εκκλησίας, μας απευθύνει διαρκώς πρόσκληση να ανταποκριθούμε στη θυσιαστική αγάπη του Χριστού. Αντλώντας από τη δύναμή Του, ο άνθρωπος μπορεί να ιχνηλατήσει και να ανακαλύψει τον χαμένο εαυτό του, αφήνοντάς τον να ακτινοβολεί στις πιο ψηλές πνευματικές κορυφογραμμές. Αξίζει, πράγματι, να το αποτολμήσει.

Χριστάκης Ευσταθίου,

Θεολόγος

ΠΗΓΗ