ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ 1
ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ 2
ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ 3
ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ 4
Μητροπολίτου Σουρόζ Αντωνίου Bloom
Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας
ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης 1
2026 ΙΟΥΝΙΟΥ 28 – ΚΥΡΙΑΚΗ Δ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΥ ΤΟΥ ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΥ (Ματθ. 8, 5-13)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στο Δρυόφυτο, στις 9/7/1995)
Η επίκληση του ονόματος του Κυρίου
Ακούσαμε στο Ευαγγέλιο, ότι ο Κύριος πήγε στην Καπερναούμ. Εκεί τον συνάντησε ένας Εκατόνταρχος. Σαν να λέμε ο Διευθυντής της Αστυνομίας της πόλεως. Του είπε: «Διδάσκαλε, έχω τον υπηρέτη μου, άρρωστο. Θέλω κάτι να κάνω γι’ αυτόν. Είναι πολύ καλός άνθρωπος και δεν θέλω να χαθεί».
Απαντά ο Χριστός: «Εγώ θα έρθω και θα τον θεραπεύσω».
Ας σταθούμε στα πρώτα λόγια του εκατοντάρχου: «Κύριε, έχω τον υπηρέτη μου άρρωστο».
Τι έκανε ο εκατόνταρχος; Πήγε και επικαλέστηκε τον Κύριό μας Ιησού Χριστό. Εμείς, τι ήλθαμε να κάνουμε στην Εκκλησία;
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΠΙΣΤΗ ΤΟΥ ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΥ
ΩΣ ΜΕΤΡΟ ΠΙΣΤΕΩΣ ΣΤΟΝ ΘΕΟ
Δέν ὑπάρχει κάτι πιό ἰσχυρό ἀπό τήν ζωντανή πίστη, στήν ὁποία δέν ἐμφιλοχωροῦν ὁ δισταγμός καί ἡ ἀμφισβήτηση, οὔτε κάτι πιό κραταιό ἀπό τήν ἐλπίδα καί τήν ἀκράδαντη πεποίθηση πρός τόν Θεό. Δεδομένου ὅτι ἡ πίστη εἶναι ὄχι μόνο ἡ ἀρχή τῆς πνευματικῆς ζωῆς ἀλλά καί ἡ θύρα, ἡ ὁδός πού ὁδηγεῖ στήν ζωή, δηλαδή στόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό. Ἡ πίστη, ὅπως ἐπισημαίνει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, δίνει ὕπαρξη σέ ἐκεῖνα πού ἐλπίζουμε καί ἀποδεικνύει ἐκεῖνα πού δέν βλέπουμε· «Ἔστι δέ πίστις ἐλπιζομένων ὑπόστασις, πραγμάτων ἔλεγχος οὐ βλεπομένων» (Ἑβρ. 11,1). Πολύ εὔστοχα ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος ἐπεξηγεῖ· «Ἄν ὅλα εἶναι φανερά, ποῦ εἶναι ἡ πίστη; Πές μου. Διότι πίστη εἶναι ἡ ἀνεπιφύλακτη ἀποδοχή».
Κυριακή Δ΄ Ἐπιστολῶν
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 28 Ἰουνίου 2026, Κυριακή Δ΄ Ἐπιστολῶν (Ρωμ. ς΄ 18-23)
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
1. Τὸ θανατηφόρο δηλητήριο
Ὁ θεσμὸς τῆς δουλείας ἦταν ἤδη ἑδραιωμένος στὴ Ρώμη κατὰ τὴν ἐποχὴ ποὺ ἔζησε ὁ ἀπόστολος Παῦλος (1ος αἰ. μ.Χ.). Ἀπὸ αὐτὸ παίρνει ἀφορμὴ ὁ θεόπνευστος Ἀπόστολος, στὴ σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπή, γιὰ νὰ κάνει λόγο γιὰ μιὰ ἄλλη δουλεία, τὴ δουλεία στὴν ἁμαρτία. Ὅταν ἤσασταν δοῦλοι στὰ ἔργα τῆς ἁμαρτίας, γράφει, ποιά ὠφέλεια εἴχατε ἀπὸ αὐτά; «Τὸ γὰρ τέλος ἐκείνων θάνατος». Τὸ τελικὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἔργων ἐκείνων εἶναι ὁ πνευματικὸς θάνατος. Ἡ δουλεία στὴν ἁμαρτία λοιπὸν ὁδηγεῖ στὸν πνευματικὸ θάνατο.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
Κυριακή Δ΄ Ματθαίου
28 Ἰουνίου 2026
Στο σημερινό Ευαγγελικό Ανάγνωσμα είδαμε τον Ιησού στην Καπερναούμ της Γαλιλαίας να ενεργεί την θεραπεία του δούλου ενός αξιωματικού του ρωμαϊκού στρατού, ενός εκατοντάρχου.
Ο εκατόνταρχος δεν ανήκε στον περιούσιο λαό Ισραήλ, ήταν Ρωμαίος ειδωλολάτρης. Φαίνεται ότι είχε γνωρίσει από τους Ισραηλίτες τον αληθινό Θεό, τον οποίο και σεβόταν. Σπάνιος άνθρωπος για τα κοινωνικά ήθη της εποχής εκείνης, τότε που οι δούλοι δεν είχαν κανένα ανθρώπινο δικαίωμα, γιατί θεωρούνταν νομικά και οικονομικά «πράγματα» (res) και όχι «πρόσωπα». Αυτός, αντιθέτως, μένοντας ανεπηρέαστος από την απάνθρωπη νοοτροπία των συγχρόνων του, εκδηλώνει έμπρακτα την αγάπη του και το ενδιαφέρον του για την υγεία του δούλου του, η οποία είχε κλονισθεί σοβαρά. Κάποια οδυνηρή πάθηση, προφανώς, είχε προσβάλει τον δούλο και τον καθήλωσε στο κρεβάτι, καθιστώντας αδύνατη οποιαδήποτε μετακίνησή του.
ΚΥΡΙΑΚΗ 28 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026
Δ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
(Ματθ. η΄ 5-13) (Ρωμ. στ΄ 18-23)
Πίστεως αναβάσεις
«Αμήν λέγω υμίν, ουδέ εν τω Ισραήλ τοσαύτην πίστιν εύρον»
Βαθύτατα και ουσιαστικά μηνύματα πνευματικής ζωής απορρέουν μέσα από τη συγκλονιστική συζήτηση του Χριστού με τον εκατόνταρχο. Στη βαθύτερη διάστασή τους καλείται ο σύγχρονος άνθρωπος να εντρυφήσει με προσοχή, προκειμένου να αναδειχθεί σε ύπαρξη με αληθινό πνευματικό περιεχόμενο. Ειδικότερα, κρίνεται ως υποδειγματική και αξιομίμητη η συναίσθηση της αναξιότητας που εκφράζει η συγκινητική ομολογία του Ρωμαίου αξιωματικού: «Κύριε, δεν είμαι άξιος να σε δεχτώ στο σπίτι μου». Βέβαια, αυτή ακριβώς η ταπεινή συναίσθηση δεν είναι καθόλου άσχετη με την κραταιά πίστη που εκδηλώνει στη συνέχεια, όταν λέει με βαθύ νόημα στον Κύριο: «Πες μόνο ένα λόγο και θα γίνει καλά ο δούλος μου».
ΚΥΡΙΑΚΗ Δ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (28-06-2026)
ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
«Ἐλευθερωθέντες δὲ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας ἐδουλώθητε τῇ δικαιοσύνῃ» (Ρωμ. 6, 18)
«Κι ἔτσι, ἀφοῦ ἐλευθερωθήκατε ἀπό τήν ἁμαρτία, γίνατε δούλοι στήν ἀρετή», γράφει ὁ Ἀπόστολος στούς Ρωμαίους. Πῶς ὅμως ἐπιτεύχθηκε ἐκεῖνο; Τήν ἀπάντηση δίνει στόν προηγούμενο στίχο: «ὑπηκούσατε δέ ἐκ καρδίας εἰς ὄν παρεδόθητε τύπον διδαχῆς», δηλαδή ὑπακούσατε μέ τήν καρδιά σας στόν ἀκριβή κανόνα τῆς Χριστιανικῆς διδασκαλίας πού σᾶς παραδόθηκε ἀπό ἐμᾶς τούς Ἀποστόλους. Ἐδῶ τίθεται τό μεγάλο καί σπουδαῖο θέμα τῆς Παράδοσης. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἐπανειλημμένως ἀναφέρεται στίς παραδόσεις πού παρέδωσε στούς Χριστιανούς καί τίς ὁποῖες πρέπει νά διαφυλάξουν. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ὅπως καί ὅλοι οἱ θεόπτες Προφῆτες, Ἀπόστολοι καί Πατέρες, παρέλαβαν ἀπό τόν Θεό τήν Ἀποκάλυψη καί τήν παρέδωσαν στούς μαθητές τους, φτάνοντας μέχρι τίς ἡμέρες μας μέσα στήν Ἐκκλησία.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 28-06-2026 «Η ΛΥΤΡΩΤΙΚΗ ΠΙΣΤΗ»
«Η ΛΥΤΡΩΤΙΚΗ ΠΙΣΤΗ»
Κάνουν συγκλονιστική ἐντύπωση τά λόγια τοῦ ἑκατόνταρχου, ὅταν ὁ Κύριος τοῦ λέει ὅτι θά πάει στό σπίτι του γιά νά θεραπεύσει τόν ὑπηρέτη του: «Κύριε, δέν εἶμαι ἄξιος νά σέ δεχτῶ στό σπίτι μου, πές ὅμως μόνο ἕναν λόγο καί θά γιατρευτεῖ ὁ δοῦλος μου».
Νά τό πρῶτο βῆμα τῆς λυτρώσεως: ἡ συναίσθηση τῆς ἀναξιότητας, τό ξεγύμνωμα τοῦ ἑαυτοῦ μας ἀπό ὅλα τά ὀχυρά πού χτίζουμε συνήθως γιά νά σταθοῦμε μέ πολλές ἀξιώσεις μέσα στήν ζωή, νά δείξουμε στούς ἄλλους τήν δύναμή μας, νά πείσουμε γιά τήν ὑπεροχή μας.
Κυριακή 28η Ἰουνίου 2026
Κυριακή Δ΄ Ματθαίου.
(Μτθ. 8, 5 – 13).
«πολλοί ἀπό ἀνατολῶν καί δυσμῶν ἥξουσιν καί ἀνακλιθήσονται μετά Ἀβραάμ καί Ἰσαάκ καί Ἰακώβ ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν» (Μτθ. 8, 11).
Κατά τή σημερινή Κυριακή στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα βλέπουμε τόν Κύριο νά πηγαίνει στήν ἀγαπημένη Του Καπερναούμ. Ἐκεῖ τρέχει κοντά Του ἕνας ἑκατόνταρχος, γιά νά παρακαλέσει τόν Ἰησοῦ νά θεραπεύσει τόν ἄρρωστο ὑπηρέτη του. Ὁ Χριστός ἐκδηλώνει τήν πρόθεσή Του νά πάει στό σπίτι τοῦ ἀξιωματικοῦ καί νά κάνει τό θαῦμα. Ὁ ἑκατόνταρχος, ὅμως, Τόν ἀποτρέπει, παρουσιάζοντας τόν ἑαυτό του ὡς ἀνάξιο νά δεχθεῖ στό σπίτι του τόν Θεάνθρωπο. Ὁ Κύριος θαύμασε τήν πίστη, τήν ἀρετή, τήν ἀγάπη καί τήν ταπείνωση τοῦ ἑκατόνταρχου καί θεράπευσε τόν ἄρρωστο παραγιό ἀπό μακριά. Τό συμπέρασμα πού ἔβγαλε ὁ Χριστός ἀπό αὐτό τό περιστατικό μᾶς ἀφορᾶ ὅλους: «πολλοί ἀπό ἀνατολῶν καί δυσμῶν ἥξουσιν καί ἀνακλιθήσονται μετά Ἀβραάμ καί Ἰσαάκ καί Ἰακώβ ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν».
ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Απόστολος: Ρωμ. στ΄ 18-23
Ευαγγέλιο: Ματθ. η΄ 5-13
28 Ιουνίου 2026
«Κύριε, ουκ ειμί ικανός ίνα μου υπό την στέγην εισέλθης· αλλά μόνον ειπέ λόγω, και ιαθήσεται ο παις μου» (Ματθ. η΄ 8).
Υποκλινόμαστε με θαυμασμό μπροστά στο μεγαλείο της συγκατάβασης του Θεού προς τον άνθρωπο, τον οποιοδήποτε άνθρωπο ανεξαρτήτως χρώματος, φυλετικής ή θρησκευτικής καταγωγής, που προσφεύγει όμως κοντά του με πίστη. Μάλιστα αυτή η πίστη προς τον Ιησού ως Θεό δεν είναι μόνο προάγγελος του θαύματος που θα ακολουθήσει, αλλά και προάγγελος των εξελίξεων στο χώρο της βασιλείας του Θεού. Η πίστη σε συνδυασμό με ορισμένες άλλες αρετές όπως η ταπεινοφροσύνη και η αγάπη, αποτελούν την εγγύηση για την κατάκτηση της βασιλείας των ουρανών και όχι η θρησκευτική ή φυλετική καταγωγή.
Κυριακή Δ’ Ματθαίου
Ερμηνεία της Αποστολικής περικοπής
Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος
[Ρωμ. 6, 18-23]
«Ἐλευθερωθέντες δὲ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας ἐδουλώθητε τῇ δικαιοσύνῃ (: Κι έτσι, αφού ελευθερωθήκατε από την αμαρτία, γίνατε δούλοι στην αρετή)» [Ρωμ. 6, 18]. Εδώ δείχνει δύο δωρεές του Θεού, και την απελευθέρωση από την αμαρτία, και την υποδούλωση στην αρετή, πράγμα που είναι καλύτερο από κάθε ελευθερία. Γιατί ο Θεός έκανε το ίδιο, όπως θα έκανε κάποιος αν, παραλαμβάνοντας ένα ορφανό παιδί που μεταφέρθηκε από τους βαρβάρους στην χώρα τους, δεν το ελευθέρωνε μόνο από την αιχμαλωσία, αλλά και γινόταν γι΄ αυτό πατέρας προνοητικός και το ανέβαζε στην πιο μεγάλη τιμή. Αυτό ακριβώς έγινε και σε μας. Γιατί όχι μόνον μας ελευθέρωσε από τα παλαιά κακά, αλλά και σε αγγελική ζωή μας οδήγησε, και άνοιξε για μας δρόμο άριστης διαγωγής, αφού μας παρέδωσε στην ασφάλεια της αρετής, θανάτωσε τα παλαιά κακά, νέκρωσε τον παλαιό μας άνθρωπο και μας οδήγησε στην αιώνια ζωή[…].
2024 ΙΟΥΛΙΟΥ 21 – ΚΥΡΙΑΚΗ Δ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΥ ΤΟΥ ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΥ (Ματθ. 8, 5-13)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στο Δρυόφυτο, στις 9/7/1995)
Η επίκληση του ονόματος του Κυρίου
Ακούσαμε στο Ευαγγέλιο, ότι ο Κύριος πήγε στην Καπερναούμ. Εκεί τον συνάντησε ένας Εκατόνταρχος. Σαν να λέμε ο Διευθυντής της Αστυνομίας της πόλεως. Του είπε: «Διδάσκαλε, έχω τον υπηρέτη μου, άρρωστο. Θέλω κάτι να κάνω γι’ αυτόν. Είναι πολύ καλός άνθρωπος και δεν θέλω να χαθεί».
Απαντά ο Χριστός: «Εγώ θα έρθω και θα τον θεραπεύσω».
Ας σταθούμε στα πρώτα λόγια του εκατοντάρχου: «Κύριε, έχω τον υπηρέτη μου άρρωστο».
Τι έκανε ο εκατόνταρχος; Πήγε και επικαλέστηκε τον Κύριό μας Ιησού Χριστό. Εμείς, τι ήλθαμε να κάνουμε στην Εκκλησία;
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΙΣΤΗ
Ὁ Κύριος στήν ἐπί γῆς παρουσία Του ἄρχισε νά φανερώνει στόν κόσμο τήν δύναμή Του, κηρύττοντας καί θαυματουργώντας, ἀλλά καί νά μορφώνει τούς μαθητές Του κατά τήν Ἑαυτοῦ εἰκόνα, μεταδίδοντάς τους θεῖο λόγο καί πνευματικά χαρίσματα.
ΚΥΡΙΑΚΗ 21 ΙΟΥΛΙΟΥ 2024
Δ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
(Ματθ. η΄ 5-13) (Ρωμ. στ΄ 18- 23)
Πίστεως αναβάσεις
«Αμήν λέγω υμίν, ουδέ εν τω Ισραήλ τοσαύτην πίστιν εύρον»
Βαθύτερα μηνύματα πνευματικής ευωδίας απορρέουν μέσα από τη συζήτηση του Χριστού με τον εκατόνταρχο. Στη βαθύτερη διάστασή τους καλείται ο άνθρωπος να εντρυφήσει προκειμένου να αναδειχθεί σε ύπαρξη με βαθύτερο νόημα και περιεχόμενο. Ειδικότερα, κρίνεται ως υποδειγματική η συναίσθηση της αναξιότητας που εκφράζει η φωνή του ρωμαίου αξιωματικού: «Κύριε, δεν είμαι άξιος να σε δεχτώ στο σπίτι μου». Βέβαια, αυτή ακριβώς η συναίσθηση δεν είναι άσχετη με την πίστη που εκδηλώνει όταν λέει με νόημα στον Κύριο: «Πες μόνο ένα λόγο και θα γίνει καλά ο δούλος μου».
ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Δ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ (21.07.2024)
ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ
«ἐκ τῶν χωρῶν συνήγαγεν αὐτούς, ἀπό ἀνατολῶν καί δυσμῶν» (Ψαλμ. 106,3).
Πρίν ἀπό πολλούς αἰῶνες, ἀγαπητοί ἀδελφοί, ἔψαλε γεμᾶτος ἀπό ἔνθεο ζῆλο ὁ ἱερός Δαβίδ: «Ἄς δοξολογήσουν τόν Θεό οἱ Ἰσραηλίτες, πού τούς ἀπάλλαξε ἀπό τήν ἐξουσία τοῦ ἐχθροῦ καί τούς ἐλύτρωσε, καί ἀπό τίς διάφορες ξένες χῶρες τούς ἐπανέφερε στήν πατρίδα τους, ἀπό ἀνατολῶν καί δυσμῶν, ἀπό βορρᾶ καί νότου» (στίχος 2 καί 3). Ὁ παρών Ψαλμός «τήν τε Ἰουδαίων ἐλευθερίαν προθεσπίζει καί τήν πάντων τῶν ἀνθρώπων σωτηρίαν προσαγορεύει» σημειώνει ὁ ἱερός Θεοδώρητος. Τό Ἅγιο Πνεῦμα εἶχε προετοιμάσει τούς στενόψυχους Ἰουδαίους, ὅτι ἡ σωστική ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου ἦταν προορισμένη γιά ὅλη τήν ἀνθρωπότητα.
Ἡ μεγάλη ἀπάτη
Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 21 Ἰουλίου 2024, Δ΄ Ματθαίου (Ρωμ. ς΄ 18-23)
Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΑΤΗ
«Τὰ ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας θάνατος»
Ἡ μεγαλύτερη συμφορὰ ποὺ συνέβη στὴν ἀνθρώπινη ἱστορία καὶ συνεχίζει νὰ συμβαίνει, εἶναι ἡ ἁμαρτία. Αὐτὴ ἐξέτρεψε καὶ ἐκτρέπει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὴν τροχιὰ στὴν ὁποία τὸν ἔθεσε ὁ Θεός. Αὐτὴ τὸν ἀπομάκρυνε καὶ τὸν ἀπομακρύνει ἀπὸ τὸν προορισμό του, τὸν Δημιουργό του. Κι ὅμως αἰῶνες τώρα ὁ ἄνθρωπος τυφλά, θὰ λέγαμε, παραδίδεται σ᾿ αὐτὴν καὶ τὴν ἀκολουθεῖ σὰν ὑπνωτισμένος. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος λοιπόν, γιὰ νὰ μᾶς ἀφυπνίσει ἀπὸ τὸν λήθαργο αὐτό, μᾶς φωνάζει ὅτι ἡ ἀμοιβή, μὲ τὴν ὁποία πληρώνει ἡ ἁμαρτία ἐκείνους ποὺ τὴ διαπράττουν, εἶναι ὁ θάνατος. Μὲ ἀφορμὴ τὸν λόγο αὐτὸ τοῦ Ἀποστόλου ἂς δοῦμε στὴ συνέχεια πῶς παρουσιάζεται στὸν ἄνθρωπο ἡ ἁμαρτία καὶ ποιές εἶναι οἱ συνέπειές της.
1. Ἡ ἁμαρτία δελεάζει
Κυριακή Δ΄ Ματθαίου, Ευαγγ. Ανάγνωσμα: Ματθ. η’ 5-13 (21-07-2024)
Πρωτ. Φιλίππου Φιλίππου
Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος αναφέρει στην ευαγγελική περικοπή τη συνάντηση του Ιησού με κάποιο Ρωμαίο στρατιωτικό και το θαύμα της θεραπείας του δούλου του εκατόνταρχου. Το θαύμα, αυτό της θεραπείας του δούλου του εκατόνταρχου, έγινε αμέσως μετά την επί του όρους ομιλία. Αξιοσημείωτο στο θαύμα αυτό του Ιησού Χριστού, είναι ότι αυτό έγινε χάρη στη θαυμαστή πίστη ενός ειδωλολάτρη αξιωματικού του ρωμαϊκού στρατού, ο οποίος έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τη θεραπεία του δούλου του. Το αξιοσημείωτο είναι, ότι δεν ενδιαφέρθηκε για τη θεραπεία ενός συγγενικού του προσώπου, αλλά για το δούλο του. Είναι μάλιστα άξιο αναφοράς ότι την εποχή εκείνη οι δούλοι δεν είχαν καμιά αξία.
Κυριακή Δ΄ Επιστολών, Αποστ. Ανάγνωσμα: Ρωμ. στ΄ 18-23 (21-07-2024)
Το σημαντικό αυτό κείμενο του αποστόλου Παύλου αναφέρεται σε δύο αντιδιαστελλόμενους όρους, έννοιες και καταστάσεις της ζωής του ανθρώπου, τη δουλεία και την ελευθερία. Ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει εμπειρικά, τόσο τη δουλεία, όσο και την αμαρτία, ανάλογα με τις επιλογές του. Όταν, όμως, παρομοιάζει τη δουλεία με την αμαρτία δεν εννοεί την ηθική στάση και συμπεριφορά του ανθρώπου με πράξεις αμαρτωλές ηθικιστικού περιεχομένου, αλλά την οντολογική σημασία της αμαρτίας, που σημαίνει την άρνηση του Θεού, την απιστία και την υποταγή του ανθρώπου στα του κόσμου και στην ειδωλολατρία. Επομένως, η απελευθέρωση από την αμαρτία και η υποδούλωση στη δικαιοσύνη δεν είναι τίποτε άλλο από την εγκατάλειψη της ειδωλολατρίας, τότε, από τους Ρωμαίους, ή και από οποιαδήποτε άλλη θρησκεία, και την υπαγωγή τους στη δικαιοσύνη του Χριστού, την είσοδό τους στη χάρη της Εκκλησίας, την αποδοχή της εν Χριστώ αλήθειας, αποκαλύψεως και σωτηρίας.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
Κυριακή Δ΄ Ματθαίου. (Ματθ. η΄ 5 -13)
21 Ιουλίου 2024
Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός, αγαπητοί μου αδελφοί, ότι μόνο σε δύο περιπτώσεις το Ευαγγέλιο μάς λέει ότι ο Χριστός μας θαύμασε για κάτι. Και στις δύο περιπτώσεις πρόκειται για την πίστη! Για την αξιοθαύμαστη δύναμή της, αλλά και για την τραγική απουσία της. Στην πρώτη περίπτωση ανήκει το επεισόδιο του Εκατοντάρχου της Καπερναούμ που μας διηγείται τόσο παραστατικά ο Ευαγγελιστής Ματθαίος μέσω της σημερινής ευαγγελικής περικοπής: «ακούσας δε ο Ιησούς εθαύμασε…».
