ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Λόγος εἰς τήν Ὕψωσιν τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ ΑΝΔΡΕΟΥ Ἀρχιεπισκόπου Κρήτης

Λόγος Εἰς τόν Τίμιον καί Ζωοποιόν Σταυρόν ΙΩΣΗΦ Ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης

Λόγος εἰς τήν ὕψωσιν τοῦ τιμίου Σταυροῦ καί εἰς τήν Ἁγίαν Ἀνάστασιν ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ

Εἰς τήν ῞Υψωσιν τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ ΦΙΛΟΘΕΟΥ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως

Στό Σταυρό καί στό Ληστή ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Γιά τόν Σταυρό Τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ

Στόν Τίμιο καί Ζωοποιό Σταυρό Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ

Τύποι τοῦ Τιμίου Σταυροῦ καὶ προφητεῖες περί αὐτοῦ Στ. Ν. Σάκκου

Ὁ σταυρὸς τότε καὶ τώρα Σ.Ν. Σάκκου

Ὁ Σταυρός μᾶς κάνει αἰσθητή τήν ἐξάρτηση τοῦ κόσμου ἀπό τόν Θεό. π. Δημητρίου Στανιλοάε

Ὁ Σταυρός ὡς μέσον ἁγιασμοῦ καί μεταμόρφωσης τοῦ κόσμου π. Δημητρίου Στανιλοάε

ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ Ἀρχιμ. Ἀντωνίου Ρωμαίου

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥ Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ

Τὸ θεμέλιο τῆς νέας ζωῆς Ὁσίου Ἰουστίνου Πόποβιτς

Σταυρός καί ἐλευθερία στή ζωή τοῦ χριστιανοῦ Ἀρχιμ. Ἀντωνίου Ρωμαίου

«Ὁ πανάγαθος Θεός τόν Σταυρόν μᾶς ἐχάρισεν…» Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ

Καταβασίες τῆς Ὑψώσεων τοῦ Τιμίου Σταυροῦ

Ἡ Ὕψωσις τοῦ Τιμίου Σταυροῦ

Ύψωσις του τιμίου Σταυρού Ιωάννου Μ. Φουντούλη

Η Ύψωσις του Τιμίου Σταυρού π. Αλέξανδρος Σμέμαν

Συναξαριστής 14ης Σεπτεμβρίου Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης

Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού π. Θωμάς Χόπκο

Κυριακὴ μετὰ τὴν Ὑψωσιν τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ[1] Αγίου Χρυσοστόμου Μητροπολίτου Σμύρνης

Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού Νικηφόρος Κάλλιστος Ξανθόπουλος

 

ΠΑΤΕΡΙΚΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ
Κυριακή πρὸ της Υψώσεως

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ 1

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ 2

ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΚΕΡΑΜΕΩΣ

π. Αθανασίου Μυτιληναίου

Αρχ. Γεωργίου Καψάνη

ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης 1

ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης 2

Μητροπολίτου Σουρόζ Αντωνίου Bloom

Ιωάννου Καραβιδόπουλου

ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΥΛΙΔΟΥ Μητροπολίτου Νικαίας

ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΘΕΟΤΟΚΗ 1

ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΘΕΟΤΟΚΗ 2

ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΘΕΟΤΟΚΗ 3

 2026 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 13 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ (Ιω. 3, 13-17)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στην Φιλοθέη, στις 7/9/2003)

Μόνιμος Ευεργέτης μας

Όσο και αν φεύγουμε μακριά από τον Θεό, ο Θεός έρχεται κοντά μας. Όσο και αν παίρνουμε λάθος πορεία, ο Θεός ζητά να μας επαναφέρει. Όσο και αν δημιουργούμε για τους άλλους και για τον εαυτό μας πόνο, λύπη και οδύνη, ο Θεός προσπαθεί να τα μεταβάλλει σε ευλογία και χαρά.

Γιατί είναι άγιος, αγαθός και φιλάνθρωπος. Μας έφτιαξε από αγάπη και δημιούργησε όλο τον κόσμο για μας. Και όσο προχωρεί η ιστορία, το διαπιστώνουμε όλο και περισσότερο, ότι είμαστε μέσα στο σύμπαν τα μόνα αφεντικά.

Εμείς - οι άνθρωποι - κυριαρχούμε και κάνουμε ό,τι θέλουμε, γιατί ο Θεός μάς ευλόγησε και είπε: «κατακυριεύσατε της γης». Και όχι μόνο της γης. Αλλά και των ζώων και των πετεινών και των ιχθύων και κάθε ύπαρξης που βρίσκεται στη γη, στον αέρα και στη θάλασσα.

 ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Ἡ Εὐαγγελική περικοπή, ἡ ὁποία ἀναγινώσκεται στήν σημερινή θεία Λειτουργία, προέρχεται ἀπό τήν συνομιλία τοῦ Κυρίου μέ τόν Νικόδημο, ὁ ὁποῖος ἦταν διδάσκαλος τοῦ Ἰσραήλ καί μέλος τοῦ Ἰουδαϊκοῦ Μεγάλου Συνεδρίου. Ἡ περικοπή συνδέεται ἄμεσα μέ τήν σταυρική θυσία τοῦ Χριστοῦ καί, ὡς ἐκ τούτου, ἡ Ἐκκλησία ὥρισε νά ἀναγινώσκεται κατά τήν Κυριακή πρίν ἀπό τήν ἑορτή τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Τό νόημα τῆς ἐπικείμενης ἑορτῆς τοῦ Σταυροῦ συνοψίζεται στούς τελευταίους στίχους τῆς περικοπῆς: «Γιατί, ὁ Θεός δέν ἔστειλε τόν Υἱό Του στόν κόσμο γιά νά καταδικάσει τόν κόσμο, ἀλλά γιά νά σωθεῖ ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ».

 Κυριακὴ πρὸ τῆς Ὑψὠσεως

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 13 Σεπτεμβρίου 2026, πρὸ τῆς Ὑψὠσεως (Γαλ. ς΄ 11-18)

ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

1. Καύχημα ἱερὸ

Μελετώντας κανεὶς τὴ σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπὴ τῆς θείας Λειτουργίας, ἀπὸ τὴν πρὸς Γαλάτας Ἐπιστολή, δὲν μπορεῖ νὰ μὴ θαυμάσει τὴ φλογερὴ ἀγάπη τοῦ ἀποστόλου Παύλου πρὸς τὸν Χριστό, τὴ θερμὴ πίστη, τὸν πύρινο ἐνθουσιασμό, ποὺ ξεχειλίζουν ἀπὸ τὴν καρδιά του καὶ ἀποτυπώνονται στὰ ἀνεπανάληπτα ἐκεῖνα λόγια: «ἐμοὶ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ». Ποτὲ νὰ μὴ συμβεῖ νὰ καυχηθῶ γιὰ τίποτε ἄλλο, παρὰ μόνο γιὰ τὸν Σταυρὸ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ· γιὰ τὸ ὅτι ὁ Κύριος πῆρε μορφὴ δούλου γιὰ χάρη μου καὶ σταυρώθηκε γιὰ ἐμένα. Τὸ ζοῦσε αὐτὸ ὁ Ἀπόστολος. Τὸ ἔνιωσε κατὰ τὴ θαυμαστὴ μεταστροφή του στὸν Χριστιανισμό. Χάρη στὸν Σταυρὸ τοῦ Κυρίου βρῆκε τὸ ἀληθινὸ φῶς, λυτρώθηκε ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, κληρονόμησε τὸν οὐρανό. Θὰ ἄξιζε πλέον νὰ καυχηθεῖ γιὰ κάτι ἄλλο ἐπίγειο;

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ

(Ιωαν. 3, 13-17)

13 Σεπτεμβρίου 2026

«Οὐ γὰρ ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν Υἱὸν αὐτοῦ εἰς τὸν κόσμον ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον, ἀλλ’ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ» (Ἰω. γ΄ 17).

Ο λόγος αυτός του Κυρίου στην σημερινή Ευαγγελική περικοπή αποτελεί μία από τις ωραιότερες και πιο παρηγορητικές αποκαλύψεις του Ευαγγελίου. Μέσα σε μία μόνο πρόταση συνοψίζεται ολόκληρο το μυστήριο της θείας οικονομίας. Ο Χριστός δεν κατέβηκε στη γη για να γίνει ο αμείλικτος δικαστής του ανθρώπου, ούτε για να αυξήσει τον φόβο και την αγωνία του. Ήρθε για να τον αναζητήσει, να τον σηκώσει από την πτώση του, να τον θεραπεύσει και να τον οδηγήσει και πάλι στην κοινωνία με τον Θεό Πατέρα.

 ΚΥΡΙΑΚΗ 13 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2026

ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ

(Ιω. γ΄ 13-17) (Γαλ. στ΄ 11-18)

Μεταμορφωμένες υπάρξεις

«Ούτω γαρ ηγάπησεν ο Θεός  τον κόσμον…»

Η σύνδεση της παρουσίας του Θεού στη ζωή του κόσμου με την πληρότητα της αγάπης, αναδεικνύει και την αυθεντικότητα της σχέσης που σφυρηλατείται στο χώρο της Εκκλησίας. Στους ορίζοντες αυτούς, το ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής, μια μόλις μέρα πριν από την εορτή της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού, αποκαλύπτει το απύθμενο βάθος αλλά και το δυσθεώρητο ύψος της θεϊκής αγάπης: «εν τούτω εφανερώθη η αγάπη του Θεού εν υμίν, ότι τον Υιόν αυτού τον Μονογενή απέσταλκεν ο Θεός εις τον κόσμον, ίνα ζήσωμεν δι’ Αυτού» (Α΄ Ιω. δ΄ 9).

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ & ΖΩΟΠΟΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ (13-09-2026) 

ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ

Στή σημερινή Εὐαγγελική περικοπή, ὁ Κύριος ἀνέφερε τόν Μωϋσῆ. Ὁ Μωϋσῆς ἔφτιαξε ἕνα χάλκινο φίδι, τό κρέμασε σ’ ἕνα ξύλο καί τό ἔστησε στήν κορυφή ἑνός βουνοῦ.

Διότι, μέσα στήν ἔρημο πού βάδιζαν οἱ Ἰσραηλίτες πρός τήν γῆ τῆς ἐπαγγελίας, ἐμφανίστηκαν φαρμακερά φίδια καί δάγκωναν τούς Ἰσραηλίτες καί πέθαιναν, ἐπειδή παρέβαιναν τόν Θεῖο νόμο, τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ. Μόλις, ὅμως, δαγκωμένοι ὅπως ἦσαν, ὕψωναν τό βλέμμα καί ἀτένιζαν τό χάλκινο φίδι γίνονταν καλά καί γλύτωναν ἀπό τόν θάνατο.

 ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 13-09-2026 «Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟ»

 «Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟ»

Καθώς προετοιμαζόμαστε νά γιορτάσουμε τή μεγάλη γιορτή τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ, ἡ ὁποία κατά τή λειτουργική παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μᾶς φέρει τά ἴσα πρός τήν Μεγάλη Παρασκευή -γι’ αὐτό καί ἡ αὐστηρή νηστεία- τό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας μᾶς ὑπενθυμίζει μία ἄλλη παράξενη ὕψωση πού εἶχε προηγηθεῖ καί εἶχε λάβει χώρα στό μέσο τῆς ἐρήμου, αἰῶνες πρίν, κατά τήν ἔξοδο τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ ἀπό τή δουλεία τῆς Αἰγύπτου. Τί εἶχε συμβεῖ;

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ

Απόστολος: Γαλ. στ΄ 11-18

Ευαγγέλιον: Ιω. γ΄ 13-17

13 Σεπτεμβρίου 2026

«Καθὼς Μωϋσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου»

Η σημερινή Κυριακή, η Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, μας προετοιμάζει για τη μεγάλη δεσποτική εορτή της Υψώσεως. Στην ευαγγελική περικοπή που ακούσαμε, ο Χριστός προαναγγέλλει τον σταυρικό Του θάνατο. Μας λέει πως ο Μωυσής ύψωσε το φίδι στην έρημο, έτσι και ο Ίδιος πρέπει να υψωθεί και να θυσιαστεί, ώστε «ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπώληται».

Χρησιμοποιεί ο Χριστός εδώ ένα γεγονός από την Παλαιά Διαθήκη, με σκοπό να καταστήσει σαφές το νόημα των λόγων Του και παράλληλα να προετοιμάσει τους μαθητές Του για τα γεγονότα του Πάθους και της σταυρικής Του θυσίας που έμελλαν να ακολουθήσουν.

 Κυριακή 13η Σεπτεμβρίου 2026

Κυριακή πρό τῆς Ὑψώσεως.

(Ἰω. 3, 13 – 17).

«...ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος» (Ἰω. 3, 17).

Σήμερα βρισκόμαστε στήν Κυριακή πρίν ἀπό τή μεγάλη γιορτή τῆς παγκόσμιας Ὕψωσης τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας ἀκοῦμε τόν Σωτήρα τοῦ κόσμου Ἰησοῦ Χριστό νά μιλάει μέ τόν νυκτερινό μαθητή Του, τόν Νικόδημο. Ἐξηγεῖ σ’ αὐτόν τόν εὐλογημένο συνομιλητή Του τόν τρόπο τῆς ἀναγέννησης τοῦ κάθε πιστοῦ. Ὅταν ὁ πιστός προσλαμβάνει τό Ἅγιο Πνεῦμα, τότε ἀναπλάθεται ἐσωτερικά καί ξαναγεννιέται ὑπαρξιακά. Γιά νά γίνει αὐτή ἡ πρόσληψη, χρειάζεται ὁ ἄνθρωπος νά ἀγαπήσει τόν Ἐσταυρωμένο Ἰησοῦ. Μέσ’ ἀπό τήν ἀγάπη αὐτή ὁ πιστός μεταλαμβάνει τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Θυσιαζόμενου καί Ἀναστημένου Λυτρωτῆ, διαφεύγει τίς παγίδες τῆς ἁμαρτίας καί γίνεται κατοικητήριο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἔτσι ὁ Σταυρός γίνεται ἡ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων.

ΠΑΤΕΡΙΚΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ

Κυριακὲς Ματθαίου. Κυριακὴ ΙΔ΄ Ματθαίου

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ

Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας

Νικηφόρου Θεοτόκη

 Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΙΚΩΝ ΓΑΜΩΝ

[Υπομνηματισμός των εδαφίων Ματθ.22,1-14]

Αντιλήφθηκες και στην προηγούμενη παραβολή του υιού του νοικοκύρη εκείνου που, εκτός από τους απεσταλμένους δούλους του για τη συγκομιδή τω καρπών στο αμπέλι που τους εμπιστεύτηκε να καλλιεργούν, θανάτωσαν οι κακοί γεωργοί[βλ. Ματθ.21,33-46]και σε αυτήν εδώ την παραβολή του υιού και των απεσταλμένων δούλων, το ενδιάμεσο κεντρικό νόημα; Αντιλήφθηκες ότι υπάρχει βέβαια μεγάλη συγγένεια ανάμεσα στις δύο αυτές παραβολές, αλλά και πολύ μεγάλη διαφορά ταυτόχρονα; Καθόσον και αυτή δείχνει και του Θεού τη μεγάλη μακροθυμία και την πρόνοια, αλλά και την ιουδαϊκή αγνωμοσύνη.

 2026 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 6 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ’  ΜΑΤΘΑΙΟΥ    

 ΤΟ ΜΕΓΑ ΔΕΙΠΝΟ (Ματθ. 22, 1-14)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στην Παλαιά Φιλιππιάδα, στις 5/9/1999)

1. Άλλο «ξύπνιος» και άλλο άγρυπνος

Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός θέλοντας να μας διδάξει και να μας φωτίσει για τα μυστήρια της Βασιλείας Του, αντί να λέγει συλλογισμούς και σκέψεις φιλοσοφικές, έλεγε ιστορίες από την καθημερινή ζωή, οι οποίες όμως κρύβουν μεγαλύτερη σοφία από όλες τις σοφίες όλων των φιλοσόφων.  Μία από αυτές τις ιστορίες, τις παραβολές, ήταν και αυτή που ακούσαμε σήμερα.

 ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Τό βασικό θέμα, τό ὁποῖο διέπει τήν σημερινή Εὐαγγελική παραβολή, εἶναι ἡ ἀποδοχή τῆς προσκλήσεως τοῦ Θεοῦ ἐκ μέρους τοῦ ἀνθρώπου.

Ὁ Θεός καλεῖ διαρκῶς κοντά Του, χωρίς διακρίσεις καί προσωποληψία, τόν δημιουργηθέντα «κατ’ εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωσίν» Του (Γεν. 1,26) ἄνθρωπο, γιά νά μετάσχει σέ γάμους πνευματικούς, σέ δεῖπνο ἀτελεύτητης ἀγαλλιάσεως καί εὐφροσύνης· γιά νά κοινωνήσει καί νά ἑνωθεῖ μέ τήν πηγή τῆς ζωῆς, τῆς ἀλήθειας, τοῦ φωτός καί τῆς ἀθανασίας· μέ τόν Δημιουργό του, τόν Βασιλέα τῆς Δόξης καί Θεό τοῦ παντός. Καί ὁ ἄνθρωπος πῶς ἀξιολογεῖ αὐτήν τήν ὑπέρμετρη τιμή καί εὐλογία νά προσκαλεῖται ἀπό τόν ἴδιο τόν Θεό σέ κοινωνία ἀγάπης; Κάποιοι ἄνθρωποι ἀπορρίπτουν τήν πρόσκλησή Του, ἀδιαφοροῦν παντελῶς γιά αὐτήν καί ἀποκτοῦν ἐχθρική στάση καί διάθεση ἔναντι τοῦ Εὐεργέτη Θεοῦ καί τῶν ἀνθρώπων πού Ἐκεῖνος ἀποστέλλει γιά νά τούς καλέσει κοντά Του.

 ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2026

ΙΔ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(Ματθ. κβ΄ 2-14) (Β΄ Κορ. α΄ 21- β΄ 4)

Το ένδυμα της αρετής

«Πολλοί γάρ εισί κλητοί, ολίγοι δέ εκλεκτοί»

Η παραβολή των βασιλικών γάμων, την οποία μας παρουσιάζει σήμερα το ευαγγελικό ανάγνωσμα, συνιστά μία από τις πλέον συγκλονιστικές και ουσιαστικές προσκλήσεις του Κυρίου προς τον άνθρωπο.

Στην παραβολή αυτή, ένας βασιλιάς ετοιμάζει τους γάμους του υιού του και αποστέλλει πρόσκληση στους εκλεκτούς του. Εκείνοι όμως αρνούνται να προσέλθουν, προβάλλοντας ποικίλες βιοτικές προφάσεις, για τη μέριμνα των χωραφιών τους, για τις εμπορικές του δραστηριότητες κ.α. Τότε ο βασιλιάς διευρύνει την πρόσκληση προς όλους ανεξαιρέτως, «πονηρούς τε καὶ ἀγαθούς». Αποπέμπει όμως εκείνον που προσήλθε στην τελετή χωρίς το κατάλληλο «ένδυμα γάμου».

Καθολική πρόσκληση και προσωπική ευθύνη

 ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 06-09-2026 «ΤΟ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΚΑΛΕΣΜΑ»

«ΤΟ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΚΑΛΕΣΜΑ»

Ἡ σημερινή παραβολή τοῦ Εὐαγγελικοῦ ἀναγνώσματος, ἀνάγλυφα δείχνει τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων καί τή στάση τῶν ἀνθρώπων ἀπέναντι στό σχέδιο αὐτό.

Παραβολή τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Καί πιό συγκεκριμένα παραβολή τῶν βασιλικῶν γάμων. Ὁ γάμος καί τό δεῖπνο, τό πλούσιο τραπέζι, εἶναι δυό εἰκόνες, πού πολλές φορές χρησιμοποιοῦνται στήν Ἁγία Γραφή, γιά νά παρουσιαστεῖ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Γιατί ἄραγε; Γιατί ὁ γάμος, καί μάλιστα ὁ βασιλικός γάμος, καί τό δεῖπνο, καί μάλιστα τό βασιλικό δεῖπνο, εἶναι δυό εὐχάριστα γεγονότα. Εὐφροσύνη ἐπικρατεῖ στό γάμο μέ ὅλες τίς χαρές του. Εὐφροσύνη ἐπικρατεῖ καί στό δεῖπνο μέ τά ἐκλεκτά φαγητά καί τά εὔγευστα ποτά. Εὐφροσύνη πρό παντός, ἄπειρη καί θεία εὐφροσύνη, ἐπικρατεῖ στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Εὐφροσύνη, θεία εὐφροσύνη καί χαρά αἰσθάνονται οἱ πιστοί, πού γνώρισαν τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί γεύονται τίς δωρεές Του.

 Κυριακή 6η Σεπτεμβρίου 2026

Κυριακή ΙΔ΄ Ματθαίου.

(Μτθ. 22, 2 – 14).

«...δεῦτε εἰς τούς γάμους» (Μτθ. 22, 4).

Κατά τό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς σημερινῆς Κυριακῆς ἀκούσαμε τόν Θεάνθρωπο Λυτρωτή νά παρομοιάζει τή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν μέ ἕνα γαμήλιο γλέντι. Ὁ Κύριος θέλει νά μᾶς δηλώσει ὅτι ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν δέν εἶναι κάποιος τόπος συγκεκριμένος οὔτε κάποια κατάσταση συναισθηματικῆς ἐλαφρότητας καί ἀφασίας. Ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν εἶναι μία σχέση ἀγάπης καί ἐπαφῆς ἀνάμεσα στόν Βασιλέα Θεό καί στά πλάσματά Του. Αὐτή ἡ ἀγαπητική σχέση, γιά νά γίνει πιό κατανοητή, παρουσιάζεται σάν ἕνα γαμήλιο τραπέζι. Ὁ γάμος, μέ τόν ὁποῖο ξεκινάει ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν, εἶναι ἡ ἕνωση τοῦ Χριστοῦ μέ τήν Ἐκκλησία. Ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ νυμφεύεται τήν Ἐκκλησία, δηλαδή ὁ Θεός ἑνώνεται μέ κάθε μέλος αὐτῆς τῆς Ἐκκλησίας, μέ κάθε ἄνθρωπο πού ποθεῖ, λατρεύει τόν Κύριο καί θέλει νά βρίσκεται μαζί Του στήν αἰωνιότητα.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Απόστολος: Εβρ. β΄ 2-10

Ευαγγέλιο: Μτ. κβ΄ 2-14

6 Σεπτεμβρίου 2026

Πολλοὶ γάρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί Την κλήση τόσο των Ιουδαίων όσο και όλων των Ορθοδόξων Χριστιανών μάς παρουσιάζει σήμερα ο ευαγγελιστής Ματθαίος. Ο Θεός, ο οποίος «πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι», απευθύνει σε όλους μας την πρόσκληση να γίνουμε μέτοχοι της ουρανίου Βασιλείας Του. Για να μας φανερώσει τη χαρά και την αγαλλίαση που θα επικρατούν εκεί, την παρομοιάζει με έναν βασιλικό γάμο.

Βασιλεύς και οικοδεσπότης του δείπνου είναι ο Θεός Πατέρας.

ΠΑΤΕΡΙΚΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ
Κυριακὲς Ματθαίου. Κυριακὴ ΙΓ΄ Ματθαίου

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

 ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ

ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης 1

ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης 2

Μητροπολίτου Σουρόζ Αντωνίου Bloom

ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΥΛΙΔΟΥ Μητροπολίτου Νικαίας

 2026 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 30 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ ΓΕΩΡΓΩΝ (Ματθ. 21, 33-42)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στις 6/9/1998)

1. Η μακροθυμία του Θεού

Το Ευαγγέλιο που ακούσαμε είναι μια παραβολή. Λέγει ότι ένας οικοδεσπότης -ο Θεός- φύτεψε στον κόσμο, ανάμεσα στους ανθρώπους, έναν αμπελώνα. Εξέλεξε δηλαδή και «έφτιαξε» έναν ευλογημένο λαό.

Μέσα σ’ αυτό το αμπέλι, ο Θεός, έφτιαξε ληνό, πατητήρι, για να βγάζουν κρασί. Έχτισε και έναν πύργο για προστασία. Τον έφραξε καλά και τον έδωσε σε γεωργούς να εργαστούν και να του αποδώσουν τους καρπούς του. Όταν ήλθε η εποχή της συγκομιδής, έστειλε τους υπηρέτες του, οι οποίοι είπαν στους γεωργούς: «Δώστε μας από τους καρπούς, εκείνο που ανήκει στον Κύριό μας». Αλλά οι γεωργοί έπιασαν τους υπηρέτες τού Βασιλέως-οικοδεσπότη, τους έδειραν και τους κακοποίησαν.

 ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ ΓΕΩΡΓΩΝ

Ἡ παροῦσα παραβολή ἀναφέρεται στό σχέδιο τῆς Οἰκονομίας, τῆς Πρόνοιας τοῦ Θεοῦ γιά τήν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Ἑπομένως, πρόκειται περί μιᾶς διηγήσεως πού κάνει λόγο γιά τό μυστήριο τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία βρίσκεται ἤδη «ἐντός ἡμῶν» (Λουκ. 17,21) καί θά ἀποκαλυφθεῖ πλήρως στό τέλος τῆς ἱστορικῆς πραγματικότητος, ὅταν ὁ Κύριος τῆς Ἐκκλησίας θά κρίνει «ζῶντας καί νεκρούς».

Ὁ Οἰκοδεσπότης τῆς διηγήσεως φύτευσε τόν ἀμπελώνα, τόν περιέβαλε μέ «φραγμόν» (φράκτη) γιά νά τόν προστατεύσει, ἔσκαψε «ληνόν» (πατητήρι) γιά τήν κατεργασία τῶν σταφυλιῶν καί οἰκοδόμησε «πύργον» γιά τήν ἐποπτεία τοῦ χώρου. Σέ αὐτόν τόν ἀμπελώνα ἔθεσε γεωργούς γιά νά ἐργασθοῦν μέχρι τήν περίοδο τοῦ θέρους, ὁπότε θά ἔρχονταν οἱ ἄνθρωποί του γιά τήν ἀπόδοση τοῦ λογαριασμοῦ.

Ἡ ἰδιοποίηση τῶν καρπῶν τοῦ ἀμπελώνα

 Κυριακή ΙΓ΄ Ἐπιστολῶν

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 30 Αὐγούστου 2026, Κυριακή ΙΓ΄ Ἐπιστολῶν (Α΄ Κορ. ις΄ 13-24)

ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

1. Ἄγρυπνοι

Ἡ ἀποστολικὴ περικοπὴ τῆς σημερινῆς Κυριακῆς ἀναγινώσκεται ἀπὸ τὸ τελευταῖο τμῆμα τῆς Α΄ πρὸς Κορινθίους ἐπιστολῆς τοῦ ἀποστόλου Παύλου. Ὁ θεόπνευστος Ἀπόστολος ἀπευθύνει στοὺς πιστοὺς τὶς τελευταῖες προτροπές του. «Γρηγορεῖτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει, ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε», τοὺς γράφει. Δηλαδή, προσέχετε σὰν ἄγρυπνοι φρουροί. Μένετε στερεοὶ καὶ ὄρθιοι στὴν πίστη. Νὰ ἀγωνίζεσθε μὲ γενναιότητα. Πάρτε δύναμη καὶ θάρρος. Μοιάζει σὰν νὰ ὁμιλεῖ σὲ ἐμπόλεμο στράτευμα καὶ προσπαθεῖ νὰ τονώσει τὸ ἠθικὸ τῶν στρατιωτῶν, νὰ τοὺς ἀφυπνίσει ἀπὸ τὸν πνευματικὸ λήθαργο, νὰ τοὺς στερεώσει στὴν πίστη. Τὸ εἶχαν ἀνάγκη οἱ Κορίνθιοι, διότι εἶχαν ἀνακύψει σοβαρὰ προβλήματα στὴν Ἐκκλησία τῆς Κορίνθου.

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

Κυριακή ΙΓ΄ Ματθαίου

(Α΄ Κορ. ιστ΄, 13 – 24)

30 Αυγούστου 2026

Σταθερότητα στὴν πίστη καὶ ἀγάπη

Ὁ ἐπίλογος τῆς Α΄ πρὸς Κορινθίους Ἐπιστολῆς ἀποτελεῖ τὸ Ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα τῆς σημερινῆς Κυριακῆς, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ἀποχαιρετῶντας τὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κορίνθου, συνιστᾶ, μεταξὺ ἄλλων, νὰ μείνουν σταθεροὶ στὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ ἐνεργοῦν πάντοτε μὲ κριτήριο τὴν ἀγάπη. Οἱ νουθεσίες αὐτὲς εἶναι ἀπόλυτα δικαιολογημένες. Ἡ νεότευκτη Ἐκκλησία τῶν Κορινθίων ἀπαρτιζόταν, κατὰ βάσιν, ἀπὸ πρώην εἰδωλολάτρες, οἱ ὁποῖοι, ἐπηρεασμένοι ἀπὸ τὴν πλάνη τῶν εἰδώλων ποὺ βίωναν στὸ παρελθόν, δὲν ἀπέφευγαν συνήθειες ποὺ προσέκρουαν στὸ ἦθος τῆς Χριστιανικῆς πίστης, στὴν ὁποία προσπαθοῦσαν, πλέον, νὰ προσαρμοστοῦν. Γι’ αὐτό, ὁ Παῦλος ἀφιερώνει δύο κεφάλαια αὐτῆς τῆς ἐπιστολῆς, στηλιτεύοντας κρούσματα βαριᾶς ἀνηθικότητας, ποὺ ἀσφαλῶς εἶχαν ὑπόβαθρο εἰδωλολατρικό – σαρκολατρικό. Ἡ σταθερότητα στὴν πίστη, λοιπὸν καὶ ἡ ἀγάπη, ὡς τρόπος ζωῆς γιὰ τὸν Χριστιανό, θὰ μᾶς ἀπασχολήσουν στὴ συνέχεια.

 ΚΥΡΙΑΚΗ 30 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2026

ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(Ματθ. κα΄ 33-42)  (Α΄ Κορ. ιστ΄ 13-24)

Η ανθρώπινη αχαριστία

«Άνθρωπός τις ήν οικοδεσπότης, όστις εφύτευσεν αμπελώνα και φραγμόν αυτώ περιέθηκε»

Ο οικοδεσπότης της σημερινής ευαγγελικής περικοπής φύτεψε ένα αμπέλι, το περιποιήθηκε με περισσή φροντίδα και το εμπιστεύτηκε σε γεωργούς. Όταν όμως ήλθε ο καιρός της συγκομιδής, οι γεωργοί όχι μόνο δεν απέδωσαν τους καρπούς, αλλά κακοποίησαν τους απεσταλμένους του και δεν δίστασαν να φονεύσουν ακόμα και τον ίδιο τον Μονογενή του Υιό.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 30-08-2026 «ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΑ»

«ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΑ»

Πλησιάζουμε στήν μεγάλη γιορτή τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ πού φέρει τά ἴσα τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς καί ἡ Εὐαγγελική Περικοπή κάνει λόγο γιά τούς ἀπεσταλμένους ἀπό τόν Θεό κατά τήν περίοδο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, γιά τήν τύχη αὐτῶν καί τό τέλος γιά τήν ἀποστολή τοῦ μονογενοῦς Του Υἱοῦ.

Στήν παραβολή τῶν κακῶν γεωργῶν, προβάλλεται κατά τόν πλέον ἐντυπωσιακό τρόπο ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ γιά τόν κόσμο, παρ’ ὅλες τίς ἁμαρτωλές ἐκδηλώσεις του καί μάλιστα τίς ἐχθρικές πολλές φορές πρός τόν Θεό.

 Κυριακή 30ή Αὐγούστου 2026

Κυριακή ΙΓ΄ Ματθαίου.

(Μτθ. 21, 33 – 42).

«ἤγγισεν ὁ καιρός τῶν καρπῶν» (Μτθ. 21, 34).

Τήν παραβολή τῶν κακῶν γεωργῶν ἀκούσαμε σήμερα στό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς. Ὁ Ἰησοῦς μᾶς ὁμιλεῖ γιά ἕναν οἰκοδεσπότη, πού φυτεύει ἕναν ὡραῖο ἀμπελῶνα. Ὁριοθετεῖ τήν περιουσία του μέ σύνορα, σκάβει πατητήρι γιά τά σταφύλια, χτίζει πύργο γιά τούς ἐργάτες καί τόν παραδίδει σε κάποιους γεωργούς, γιά νά τόν καλλιεργήσουν καί στόν κατάλληλο καιρό νά ἀποδώσουν τήν πρέπουσα καρποφορία. Ἐκεῖνοι, ὅμως, θέλησαν νά κρατήσουν τόν ὡραῖο ἀμπελῶνα παράνομα καί νά τόν κάνουν δικό τους, καταχρώμενοι τήν καρποφορία, ἀλλά καί τήν ἐμπιστοσύνη πού τούς ἔδειξε ὁ οἰκοδεσπότης. Ἐνῶ εἰσῆλθαν ὡς ἐργάτες, διαχειρίζονται τήν ξένη περιουσία ὡς ἰδιοκτῆτες. Ἐνῶ ἀνέλαβαν νά δουλέψουν, γιά νά ἀποδώσουν, δουλεύουν γιά νά κατακρατήσουν αὐτά πού δέν τούς ἀνήκουν.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Απόστολος: Α΄ Κορ. ιστ΄ 13-24

Ευαγγέλιον: Ματθ. κα΄ 33-42

30 Αυγούστου 2026

“Άνθρωπός τις ην οικοδεσπότης, όστις εφύτευσεν αμπελώνα και φραγμόν αυτώ περιέθηκε…”. Κάποιος οικοδεσπότης φύτεψε αμπέλι, έφτιαξε πύργο και ληνό, έβαλε φράχτη, το μίσθωσε σε γεωργούς και έφυγε. Όταν πλησίασε ο καιρός της σοδειάς, έστειλε τους υπηρέτες του να πάρουν τους καρπούς. Όμως οι γεωργοί αφού συνέλαβαν τους υπηρέτες, άλλον τον έδειραν, άλλον τον σκότωσαν κι άλλον τον λιθοβόλησαν. Αργότερα έστειλε και άλλους υπηρέτες περισσότερους από τους πρώτους και έκαναν και σ’αυτούς τα ίδια. Ύστερα απέστειλε σ’αυτούς τον γιο του, λέγοντας: “θα ντραπούν τον γιο μου”. Κι όταν είδαν τον γιο, είπαν μέσα τους: “Αυτός είναι ο κληρονόμος, ας τον σκοτώσουμε και ας πάρουμε την περιουσία του”.

Κι αφού τον έπιασαν, τον έβγαλαν έξω από το αμπέλι και τον σκότωσαν.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΩΝ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ