Κυριακή 15η Φεβρουαρίου 2026

Κυριακὴ τοῦ Ἀπόκρεω

(Ματθ. κε´ 31 – 46)

«Πότε σε εἴδομεν;» (Ματθ. κε´ 44)

Σήμερον ἡμέρα χαρᾶς! Ἡ Κυριακὴ τῆς ἀγάπης! Βεβαίως καθὲ ἡμέρα διὰ τὸν πιστὸν εἶναι ἡμέρα ἀγάπης. Ἀναθέματι ὀνομάζομεν τὴν σημερινὴν Κυριακὴν «Κυριακὴν τῆς μελλούσης κρίσεως». Ἐπρεπε νὰ ὀνομάζεται «Κυριακὴ τῆς παρούσης κρίσεως». Ἀναθέματι ἀντιλαμβανόμεθα ὅτι ἡ κρίσις εἶναι ἕνα γεγονὸς τοῦ μέλλοντος. Ἡ κρίσις εἶναι μία διαδικασία τοῦ παρόντος. Ὁ Κύριος κάθεται ἐπὶ τοῦ θρόνου τῆς δόξης. Συγκεντρώνει ἐμπροστά Του ὅλην τὴν ἀνθρωπότητα. Διαχωρίζει τοὺς ἀνθρώπους ἀναλόγως μὲ τὸ πῶς ἀγαποῦν. Ἡ ἀγάπη γίνεται τὸ μέτρον τῆς κρίσεως τοῦ Θεοῦ. Ἄρα ἡ κρίσις γίνεται ἤδη ἀπὸ τώρα, ἀπὸ τὰ ὅσα ἀγαπῶμεν τοὺς ἄλλους ἢ ἀπαρνοῦμεθα γι’ αὐτούς. Ἡ ἀγάπη δὲν εἶναι ἕνα γεγονὸς ἠθικὸ οὔτε συναισθηματικό. Ἡ ἀγάπη εἶναι ἡ εὕρεσις τοῦ Θεοῦ. Ὅποιος ἀγαπᾷ τὸν ἄνθρωπον, ἀγαπᾷ τὸν Θεόν του. Μέσα ἀπὸ τὸ πρόσωπον τοῦ πλησίον βρίσκεται τὸ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 15-02-2026  «Η ΑΓΑΠΗ ΤΟ ΜΕΤΡΟ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ»

 «Η ΑΓΑΠΗ ΤΟ ΜΕΤΡΟ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ»

Ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή παρουσιάζει τόν αὐθεντικό λόγο τοῦ Κυρίου μας περί τῶν ἐσχάτων. Γιατί σήμερα αὐτό τό κείμενο; Διότι προηγήθηκαν πολλές περικοπές μέ κορυφαῖες τίς δύο προηγούμενες, τοῦ Τελώνη καί τοῦ Φαρισαίου καί τοῦ Ἀσώτου υἱοῦ, οἱ ὁποῖες παρουσιάζοντας γλαφυρά τή θεία ἀγάπη, μπορεῖ νά μᾶς ὁδηγήσουν στό νά παραθεωρήσουμε τή θεία δικαιοσύνη. Περιγράφεται, λοιπόν, ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο θά μᾶς κρίνει ὁ Θεός, γιά νά κατανοήσουμε ὅτι κανείς δέν ξεφεύγει ἀπό τή θεία δίκη, ἀλλά καί γιά νά προβληματιστοῦμε γόνιμα γιά τό μόνο γεγονός πού ἀποτελεῖ ἀφορμή προβληματισμοῦ γιά τόν κάθε ἄνθρωπο, τό πῶς θά σταθοῦμε ἐνώπιον τοῦ φοβεροῦ κριτηρίου καί θά δώσουμε «τήν καλήν ἀπολογίαν».

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ

Ματθ. 25, 31-46

15/02/2026

Αδελφοί μου αγαπητοί, η σημερινή Κυριακή, η Κυριακή της Απόκρεω, μάς φέρνει ενώπιον μιας αλήθειας που δεν επιδέχεται ωραιοποιήσεις: όλοι θα σταθούμε ενώπιον του Κριτού Χριστού. Η Αγία μας Εκκλησία, με σοφία πνευματική, τοποθετεί σήμερα μπροστά μας την παραβολή της Τελικής Κρίσεως, όχι για να καλλιεργήσει φόβο κοσμικό, αλλά για να γεννήσει συνείδηση ευθύνης και πνευματική εγρήγορση. 

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ

Απόστολος: Α΄ Κορ. η΄ 8 – θ΄ 2

Ευαγγέλιο: Ματθ. κε΄ 31 – 46

15 Φεβρουαρίου 2025

Η σημερινή Κυριακή θα έπρεπε να λέγεται Κυριακή της κρίσεως αντί Κυριακή των Απόκρεων, γιατί το ιερόν Ευαγγέλιο και τα τροπάρια του Τριωδίου, μας μιλούν για την Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και την μέλλουσα κρίση.

Όπως γνωρίζουμε όλοι μας, ο θάνατος είναι ένα γεγονός αναπόφευκτο για όλους τους ανθρώπους, όπως αναπόφευκτη είναι και η μέλλουσα κρίση. Και όπως γράφει και ο Απόστολος Παύλος «ἀπόκειται τοῖς ἀνθρώποις ἅπαξ ἀποθανεῖν, μετὰ δὲ τοῦτο κρίσις», (Εβρ. 9,27) δηλαδή, μια φορά επιφυλάσσεται στους ανθρώπους να πεθάνουν, έπειτα δε επακολουθεί κρίση και ανταπόδοση κατά τα έργα τους.

Προοίμια Μεγάλης Τεσσαρακοστής

Τελώνου Και Φαρισαίου  ·  Ασώτου Υιού  ·  Απόκρεω  ·  Τυρινής

Α΄ Νηστειών - Κυριακή της Ορθοδοξίας  ·  Β΄ Νηστειών - Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά

Γ΄ Νηστειών - Σταυροπροσκυνήσεως  ·  Δ΄ Νηστειών - Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος

Ε΄ Νηστειών - Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας

Σάββατο του Λαζάρου  ·  Κυριακή των Βαΐων

Μεγάλη Δευτέρα  ·  Μεγάλη Τρίτη  ·  Μεγάλη Τετάρτη  ·  Μεγάλη Πέμπτη

Μεγάλη Παρασκευή  ·  Μεγάλο Σάββατο

 2026 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 8 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ ΥΙΟΥ (Λουκ. 15, 11-32)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στην Κρυοπηγή, στις 21/2/1996)

Η θρασύτητα του γυιού και η καλωσύνη του Πατέρα

Η παραβολή του ασώτου υιού που ακούσαμε, μας δείχνει πώς πρέπει να προσέχουμε τη ζωή μας και το μυαλό μας. Μας διδάσκει ότι στη ζωή μας πρέπει να έχουμε πρώτα το καθήκον. Και μέσα στο μυαλό και την καρδιά μας να έχουμε πρώτα απ’ όλα την απέραντη αγαθότητα του Θεού.

 ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Η ΑΒΥΣΣΟΣ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΕΛΕΟΥΣ

«Ἄβυσσος ἄβυσσον ἐπικαλεῖται» (Ψαλμ. 41,8). Μέ αὐτόν τόν ψαλμικό στίχο θά μπορούσαμε νά χαρακτηρίσουμε τήν παραβολή τοῦ Ἀσώτου Υἱοῦ καί τοῦ Εὐσπλάγχνου Πατρός. Ἡ ἄβυσσος τῆς ἁμαρτίας καί τῶν παθῶν, τῆς ἀπογνώσεως καί τοῦ σκότους πού ἐπιφέρει ἡ ἀπομάκρυνση ἀπό τόν Θεό ἐπικαλεῖται μίαν ἄλλη ἄβυσσο· τήν ἄβυσσο τῆς εὐσπλαγχνίας, τῆς ἀγάπης, τῆς συγχωρητικότητας, τῆς φιλανθρωπίας τοῦ Θεοῦ.

Ἡ παραβολή τοῦ Ἀσώτου, γνωστή ἀπό τά παιδικά μας χρόνια, ἀποκαλεῖται περίληψη καί σμικρογραφία τοῦ Εὐαγγελίου, διότι μέ αὐτήν γνωρίζουμε τήν ἀνεξάντλητη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί πῶς ὁ Θεός ἐργάζεται συνεχῶς γιά τήν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου.

Σκοπός τῆς παραβολῆς τοῦ Ἀσώτου

 Κυριακή τοῦ Ἀσώτου

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 8 Φεβρουαρίου 2026, Κυριακή τοῦ Ἀσώτου (Α΄ Κορ. ς΄ 12-20)

ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

1. Ἐξουσιαστὴς καὶ ὄχι δοῦλος

Κυριακὴ τοῦ Ἀσώτου ὀνομάζεται ἡ σημερινὴ Κυριακή, καθὼς παίρνει τὴν ὀνομασία της ἀπὸ τὴ θαυμάσια παραβολὴ τοῦ ἄσωτου υἱοῦ ποὺ ἀναγινώσκεται στὸ Εὐαγγέλιο τῆς θείας Λειτουργίας. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἀποστολικὴ περικοπὴ τῆς ἡμέρας ἔχει πολὺ δυνατὰ νοήματα. Μεταξὺ ἄλλων ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἐπισημαίνει στοὺς Κορινθίους τὸν ὕπουλο κίνδυνο τῆς ὑποδουλώσεως στὶς ἐπιθυμίες. «Πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ᾿ οὐκ ἐγὼ ἐξουσιασθήσομαι ὑπό τινος», γράφει. Δηλαδή, ὅλα ἔχω ἐξουσία νὰ τὰ κάνω, ἀλλὰ ἐγὼ δὲν θὰ ἐξουσιασθῶ καὶ δὲν θὰ γίνω δοῦλος σὲ τίποτα ἀπὸ αὐτά.

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

(Λουκ. ε΄ 11-23)

8 Φεβρουαρίου 2026

Σήμερα, δεύτερη Κυριακή του Τριωδίου, ακούσαμε, αγαπητοί μου αδελφοί, την παραβολή του Ασώτου Υιού. Ανάμεσα στις ευαγγελικές παραβολές αυτή του Ασώτου είναι ίσως η πιο γνωστή, η πιο οικία και βέβαια μια από τις πιο συγκινητικές ευαγγελικές διηγήσεις που ακούμε καθ’ όλο το διάστημα του εκκλησιαστικού έτους. Έχει ειπωθεί μάλιστα ότι, εάν για κάποιο λόγο εξέλειπε ολόκληρο το ιερό Ευαγγέλιο και διασωζόταν μόνο η παραβολή του Ασώτου, αυτή θα μπορούσε να χωρέσει συμπυκνωμένα όλη την αλήθεια του ιερού Ευαγγελίου και να μας γνωρίσει το ανεξάντλητο πέλαγος της αγάπης του Θεού Πατέρα. Δεν θα ήταν υπερβολή λοιπόν αν λέγαμε ότι η παραβολή του ασώτου είναι το «Ευαγγέλιο του Ευαγγελίου»!

 ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2026 – ΙΖ΄ ΛΟΥΚΑ

ΤΟΥ ΦΙΛΕΥΣΠΛΑΧΝΟΥ ΠΑΤΕΡΑ

(Λουκ. ιε΄11-32) (Α’ Κορ. στ΄12-20)

Τα φιλάνθρωπα σπλάχνα

«Νεκρός ήν και ανέζησε…»

Η γνωστή και τόσο ζωντανή παραβολή του Ασώτου Υιού που πιο σωστά αναφέρεται και ως του Φιλεύσπλαχνου Πατέρα, αναδεικνύει μέσα από το περιεχόμενό της τα φιλάνθρωπα σπλάχνα του Θεού, στα οποία μπορεί ν’ αναπαυθεί ο άνθρωπος όσο κι αν έχει ξεπέσει, όσο χαμηλά κι αν έχει βρεθεί. Η στάση του νεώτερου υιού αλλά κυρίως του Πατέρα, δίνουν τη δυνατότητα στον άνθρωπο να εντρυφήσει μέσα από το χρυσορυχείο του ευαγγελικού λόγου και να αντλήσει βαθύτερα μηνύματα.

Η ανταρσία

 ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

08-02-2026

Ὁ ναός, ἀδελφοί μου, εἶναι τό δεύτερο σπίτι τοῦ πιστοῦ. Βρέφος ὁδηγεῖται γιά τόν σαραντισμό. Στό ναό λαμβάνει τό Ἅγιο Βάπτισμα καί ἀναγεννᾶται σέ νέα ἐν Χριστῷ ὕπαρξη. Ἐκεῖ στεφανώνεται καί μοιράζεται τή χαρά τοῦ γάμου του μέ τούς συγγενεῖς καί φίλους του.

Ἐκεῖ ἀπολαμβάνει τίς χαρές τῶν γιορτινῶν ἡμερῶν. Στό ναό χαίρεται τή Βάπτιση τῶν παιδιῶν του: Ἐκεῖ μετέχει τῶν ἱερῶν Μυστηρίων καί λαμβάνει τή λυτρωτική χάρη τοῦ Θεοῦ. Μέσα σ’ αὐτόν σπεύδει νά προσευχηθεῖ γιά τίς δυσκολίες τῆς ζωῆς καί νά ἀντλήσει δύναμη γιά τή πορεία τῆς ζωῆς του. Ἐκεῖ ὁδηγεῖται μέ τό πέρας τῆς ἐπί γῆς ζωῆς του γιά τήν ἐξόδιο ἀκολουθία του. Στό ναό θά ἀναπέμπονται ἐσαεί ἐπιμνημόσυνες δεήσεις γι’ αὐτόν καί γιά ὅλους τούς κεκοιμημένους πιστούς.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ (08-02-2026)

ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ

Τήν δεύτερη Κυριακή τοῦ Τριωδίου, ἀγαπητοί μου, ἡ Ἐκκλησία μας ὅρισε νά διαβάζεται ἡ Παραβολή τοῦ Ἀσώτου, ἡ ὁποία μᾶς δείχνει τή δύναμη τῆς μετανοίας, ἀλλά συγχρόνως καί τό μέγεθος τῆς θείας φιλανθρωπίας. Ἄς δοῦμε ὅμως κάποια ὀλίγα ἑρμηνευτικά ἐπί τῆς παραβολῆς αὐτῆς, κυρίως μέ βάση τόν Ἅγιο Γρηγόριο τόν Παλαμᾶ.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 08-02-2026  «ΜΕΤΑΜΕΛΕΙΑ, ΕΠΑΝΟΔΟΣ, ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ»

 «ΜΕΤΑΜΕΛΕΙΑ, ΕΠΑΝΟΔΟΣ, ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ»

Σήμερα τό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα Εὐαγγέλιο παρουσιάζει μέσα ἀπό τή γνωστότερη, ἴσως, παραβο­λή, τόν παραλογισμό τής ἁμαρτίας. Ὁ νεώτερος γιός ἀπευθύνεται στόν πατέρα του μέ τρόπο ἐπιτακτικό καί χωρίς κάν νὰ παρακαλέσει, τόν προστάζει νά τοῦ δώσει ὅτι τοῦ ἀναλογεῖ ὡς μερίδιο ἀπό τήν πατρική περιουσία. Νά λάβουμε ὑπ΄ ὄψιν ὅ,τι ὁ πατέρας εἶναι ἐν ζωῇ καί ἐπομένως δέν τίθεται θέμα κληρονομικῆς περιουσίας. Ὅσο ὁ γονιός ζεῖ, εἶναι ὁ νόμιμος ἰδιοκτήτης τῆς περιουσίας του καί δέν ἔχει δικαίωμα τό ὁποιοδήποτε τέκνο του νά διεκδικεῖ τά ὅσα πιθανολογεῖ ὅτι μετά τόν θάνατό τοῦ γονιοῦ του θά κληρονομήσει. Κί ὅμως ὁ νεώτερος γιός ἐγείρει ἀπαίτηση ἐκεῖ πού δέν ὑπάρχει δικαίωμα. Εἶναι τό βασικό λάθος τοῦ ἀνθρώπου. Ξεχνᾶ ὅτι ὁ κόσμος ἀνήκει στό Δημιουργό Θεό καί δρᾶ σάν σφαιτεριστής.

 Κυριακή 8η Φεβρουαρίου 2026

Κυριακὴ τοῦ Ἀσώτου

(Λκ. ιε´ 11 – 32)

«Εὐφρανθῆτε» (Λκ. ιε´ 23)

Ἡμέρα χαρᾶς ἡ σημερινή! Ὁ Κύριος καὶ παντοδύναμος Θεός μας παραχωρεῖ τὸ ἄγγελμα τῆς φιλανθρωπίας Του, ποὺ εἶναι ἡ παραβολὴ τοῦ ἄσωτου υἱοῦ. Ὁ Θεὸς ὡς στοργικὸς Πατέρας μᾶς καλεῖ. Ὅσοι τὸ ἔχασαν οἱ μακρυνοὶ ἀπὸ τὴν χαρὰ τῆς ζωῆς Του, περιμένουν νὰ ἐπιστρέψουν κοντά Του, νὰ ζήσουν στὴν ἀγάπη Του καὶ νὰ λάβουν τὶς εὐλογίες Του. Γιὰ κάθε μετανοημένο παιδί Του, ποὺ ἐπιστρέφει στὸ πατρικό του σπίτι, δηλαδὴ στὴν Ἐκκλησία, στέλνει χαρὰ καὶ πανήγυρι. Καλεῖ ὅλους τοὺς πιστοὺς νὰ χαροῦν μὲ τὴν μετάνοια καὶ νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὴν σωτηρία τοῦ ἁμαρτωλοῦ. «Εὐφρανθῆτε» φωνάζει δυνατά! Μᾶς προσκαλεῖ ὅλα τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας Του νὰ λάβουν μέρος στὸ χαρούμενο τραπέζι Του, ποὺ γίνεται γιὰ τὸν πιστὸ καὶ τὴν σωτηρία τοῦ κάθε ἁμαρτωλοῦ.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ΄ ΛΟΥΚΑ (ΑΣΩΤΟΥ)

Απόστολος: Α΄ Κορ. στ΄12 – 20

Ευαγγέλιο: Λουκ. ιε΄ 11 – 32

8 Φεβρουαρίου 2025

Διανύουμε ήδη την κατανυκτική περίοδο του Τριωδίου, μία περίοδο μετανοίας προς τον εν Χριστώ αναγεννημένο άνθρωπο, που όλοι μας θα πρέπει να σμιλέψουμε μέσα στο βάθος της ύπαρξής μας. Οι Κυριακές του τριωδίου που συνθέτουν αυτό το πνευματικό οδοιπορικό, μας αποκαλύπτουν, κάθε μία, και από ένα στάδιο στην ανέλιξη αυτής της πορείας.

 ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΥΠΑΠΑΝΤΗ

 2026 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ (Λουκ. 18, 10-14)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα που έγινε την 1/2/2004)

Η προσευχή του φαρισαίου

 Ακούσαμε στο Ευαγγέλιο για δυο ανθρώπους που πήγαν στην Εκκλησία να προσευχηθούν. Ένας Φαρισαίος και ένας τελώνης. Ο ένας του κόσμου και της πιάτσας. Ο άλλος της ευσέβειας. Για τον ίδιο σκοπό πήγαν. Να προσευχηθούν. Μπήκαν στην Εκκλησία με την ίδια διάθεση. Έμειναν εκεί κάποια ώρα και μετά έφυγαν. Αλλά, τι διαφορά! Ο ένας έφυγε δικαιωμένος, ο άλλος κατάκριτος. Το παράξενο είναι, ότι έφυγε δικαιωμένος από την Εκκλησία, ευάρεστος ενώπιον του Θεού, ο άνθρωπος της πιάτσας. Και εκείνος που φαινόταν του Θεού, της Εκκλησίας, έφυγε κατάκριτος. Γιατί;

 ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΟΥ ΤΡΙΩΔΙΟΥ

Μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ εἰσήλθαμε στίς ἱερές πύλες τοῦ Τριωδίου. Πρόκειται περί μιᾶς ἐκκλησιαστικῆς περιόδου, κατά τήν διάρκεια τῆς ὁποίας ἀγωνιζόμαστε νά δυναμώσουμε τήν πίστη, τήν ἀγάπη καί τήν ἐλπίδα μας· νά ἐπανακατηχηθοῦμε στήν εὐσέβεια, νά προσευχηθοῦμε καί νά μελετήσουμε τόν λόγο τοῦ Θεοῦ ἐκτενέστερα, νά συγχωρήσουμε ἀπό καρδίας τούς ἀδελφούς μας· καί ἔτσι προετοιμασμένοι νά ἑορτάσουμε τό Ἅγιο Πάσχα.

 Ἁγίου Τρύφωνος

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 1 Φεβρουαρίου 2026, ἁγίου Τρύφωνος (Ρωμ. η΄ 28-39)

ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

1. Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς βλάψει

Μὲ τὴ σημερινὴ Κυριακή, τοῦ Τελώνου καὶ τοῦ Φαρισαίου, εἰσερχόμαστε στὸ Τριώδιο· στὴν κατανυκτικὴ αὐτὴ περίοδο τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους, ποὺ διαρκεῖ μέχρι τὸ Μέγα Σάββατο καὶ μᾶς ἑτοιμάζει γιὰ τὰ μεγαλειώδη γεγονότα τοῦ Πάθους καὶ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου.

Σήμερα συμπίπτει καὶ ἡ μνήμη τοῦ ἁγίου ἔνδοξου μάρτυρος Τρύφωνος· γι᾿ αὐτὸ τὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας εἶναι πρὸς τιμήν του. Ἕνα παράδοξο ἐρώτημα θέτει ἐκεῖ ὁ ἀπόστολος Παῦλος: «Εἰ ὁ Θεὸς ὑπὲρ ἡμῶν, τίς καθ᾿ ἡμῶν;» Δηλαδή, ἂν ὁ Θεὸς εἶναι μὲ τὸ μέρος μας, προστάτης καὶ ὑπερασπιστής μας, ποιός θὰ σταθεῖ ἐναντίον μας καὶ θὰ μᾶς βλάψει;

 ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2026 – ΙΣΤ΄ ΛΟΥΚΑ

ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

(Λουκ. ιη΄ 10-14) (Ρωμ. η΄ 28-39)

Στις κορυφογραμμές της ταπείνωσης

«Ο ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται»

Η είσοδος στην περίοδο του Τριωδίου σπρώχνει τον άνθρωπο να εγκολπωθεί την άσκηση, τη μετάνοια και κυρίως την ταπείνωση, ως τρόπο ζωής αλλά και με σημείο αναφοράς κορυφαίες αρετές στην πνευματική ζωή. Η Εκκλησία απευθύνει πρόσκληση για να περάσουμε από τις ανώτερες εκείνες βαθμίδες που οδηγούν στην ένωσή μας με τον Θεό. Τα αναγνώσματα, η υμνολογία και όλες οι λατρευτικές ακολουθίες της περιόδου, είναι εναρμονισμένες με το κατανυκτικό κλίμα των ημερών και με τις πνευματικές ανατάσεις, που προβάλλουν ως βίωμα και εμπειρία αληθινής ζωής.

 ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

01-02-2026

«Οὐρανός πολύφωτος ἡ Ἐκκλησία, συγκαλοῦσα ἅπαντας, πρός εὐφροσύνην τούς πιστούς, ἐν ᾧ ἐστῶτες κραυγάζομεν: τοῦτον τόν οἶκον στερέωσον, Kύριε» 

Μέ αὐτά τἀ ὡραῖα λόγια, ἀγαπητοί ἀδελφοί, χαιρετίζει τήν Ἁγία μας Ἐκκλησία ἕνας ὕμνος. Ὁ Ἅγιος Συμεών Θεσσαλονίκης λέγει ὅτι «ὁ ναός εἶναι ἡ εἰκών τῆς θείας Ἐκκλησίας καί παριστάνει ὅ,τι ὑπάρχει εἰς τήν γῆν, ὅ,τι ὑπάρχει εἰς τόν οὐρανόν καί ὅ,τι ὑπάρχει ὑπεράνω τοῦ οὐρανοῦ». Καί συνεχίζει· «μία λατρεία ἄνω τε καί κάτω τελεῖται, μέ τήν διαφοράν ὅτι ἐκεῖ μέν χωρίς παραπετασμάτων καί συμβόλων τινῶν, ἐνταῦθα δέ διά συμβόλων, ὅτι τό βαρύ τοῦτο καί ὑπό τήν φθοράν σαρκίον ἡμεῖς περικείμεθα».

 Κυριακή 1η Φεβρουαρίου 2026

Κυριακὴ τοῦ Τελώνου καὶ Φαρισαίου

(Λκ. ιη´ 10 – 14)

«Δεδικαιωμένος» (Λκ. ιη´ 14)

Σήμερον ἀνοίγει ἡ εὐλογημένη καὶ πολύκαρπη περίοδος τοῦ Τριωδίου. Ἀρχίζει μία διαδρομὴ ἀτογνωσίας καὶ θεογνωσίας, ποὺ ὁδηγεῖ εἰς τὴν ἐμπειρίαν τοῦ μεγάλου μυστηρίου τῆς Ἀναστάσεως. Σήμερον δύο ἄνθρωποι ἀνεβαίνουν εἰς τὸν Ναόν, διὰ νὰ συνομιλήσουν μὲ τὸν Θεόν. Σκοπὸν ἔχουν νὰ λάβουν τὴν θείαν δικαίωσιν. Ὅταν τελειώσουν τὴν συνομιλίαν των μὲ τὸν Κύριον καὶ κατέλθουν ἀπὸ τὸν Ναόν, ὁ μὲν τελώνης κατέβη «δεδικαιωμένος», ὁ δὲ Φαρισαῖος κατέβη «κατακεκριμένος».

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 01-02-2026 «Η ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ»

 «Η ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ»

Ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή, ἡ παραβολή τοῦ Τελώνου καί τοῦ Φαρισαίου σημασιοδοτεῖ τήν ἔναρξη τῆς πιό πνευματικῆς περιόδου τοῦ ἔτους, τῆς περιόδου τῆς προετοιμασίας μας γιά τή μεγαλύτερη ἑορτή τῆς Ἐκκλησίας μας, τοῦ Πάσχα. Κι ἡ περίοδος αὐτή παίρνει τό ὄνομά της ἀπό τό λειτουργικό βιβλίο τῆς Ἐκκλησίας πού ὀνομάζεται «Τριώδιο», καθιερώνοντας την περίοδο αὐξημένης προσευχῆς τόσο σέ ποσότητα ὅσο καί σέ ποιότητα.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

Απόστολος: Β΄ Τιμ. γ΄ 10-15

Ευαγγέλιον: Λουκ. ιη΄ 10-14

1 Φεβρουαρίου 2026

«Πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται»

Αρχίζει από σήμερα, αγαπητοί μου αδελφοί, η κατανυκτική περίοδος του Τριωδίου. Μια περίοδος πνευματική που θα μας οδηγήσει στο Πάθος και την Ανάσταση του Χριστού. Η περίοδος αυτή έχει σαν στόχο να θέσει τα σωστά θεμέλια του αγώνα για την άσκηση της αρετής. Βάση, αλλά και συμπερίληψη πολλών αρετών, αποτελεί η ταπεινοφροσύνη, γιατί αυτή ρίχνει όλα τα αμαρτήματα, θέτει τις βάσεις της ευσέβειας και καλλιεργεί την αγάπη. Μέσα από αυτό το τρίπτυχο του αγώνα διασφαλίζεται η πνευματική πορεία του ανθρώπου. «Μή προσευξώμεθα φαρισαϊκῶς ἀδελφοί» ακούστηκε κατά τον Εσπερινό στο πρώτο τροπάριο της έναρξης του Τριωδίου χθες. Ολόκληρη η περίοδος του Τριωδίου έχει σκοπό να μας προετοιμάσει, με νηστεία, προσευχή και μετάνοια να υποδεχθούμε τον «πρός Πάθος εὐτρεπιζόμενον» Σωτήρα μας και να γίνουμε κοινωνοί των Παθημάτων και της Αναστάσεώς Του. Το Τριώδιο είναι μια πνευματική σκάλα, που στήνεται εδώ κάτω στη γη και το πρώτο σκαλί καλούμαστε σήμερα να το πατήσουμε.

 ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ

 

ΠΑΤΕΡΙΚΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ
Κυριακὲς Λουκᾶ. Κυριακὴ ΙΕ΄ Λουκᾶ
Κυριακή τοῦ Ζακχαίου

ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

ΑΓΙΟΥ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΙΚΟΝΙΟΥ

Πρωτ. Αλεξάνδρου Σμέμαν

1) ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης

2) ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης

ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΥΛΙΔΟΥ Μητροπολίτου Νικαίας

1) Μητροπολίτου Σουρόζ Αντωνίου Bloom

2) Μητροπολίτου Σουρόζ Αντωνίου Bloom

1) ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΘΕΟΤΟΚΗ

2) ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΘΕΟΤΟΚΗ

Ιωάννη Καραβιδόπουλου

 2026 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 25 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΕ ΛΟΥΚΑ

Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΤΟΥ ΖΑΚΧΑΙΟΥ (Λουκ. 19, 1 - 10)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στη Φιλιππιάδα, στις 25/1/2004)

Ελάτε παιδιά μου

Ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς είναι ο Θεόδωρος Ντοστογιέφσκι. Ρώσσος, ορθόδοξος χριστιανός. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι μετέφερε στα βιβλία του περίπου όλη την ορθόδοξη πίστη, γιατί πόνεσε πολύ για την απόκτησή της.

Στην αρχή ήταν άθεος. Έπεσε σε πολλά λάθη. Κάποια φορά τον έκλεισαν στη φυλακή. Εκεί, ο Θεόδωρος Ντοστογιέφσκι έμαθε να διαβάζει το Ευαγγέλιο. Και κατάλαβε τι διαφορά υπάρχει ανάμεσα στα βιβλία της ψευτοφιλοσοφίας των ανθρώπων και στη σοφία του Θεού. Και από τότε έγινε συνειδητός χριστιανός.

 ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΩΣ ΣΩΤΗΡΑΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Μελετῶντας μέ προσοχή καί προσευχή τήν Εὐαγγελική περικοπή πού ἀναγνώσθηκε στήν Θεία Λειτουργία, αἰσθανόμαστε τό σθένος πού προέρχεται ἀπό τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, τήν ἀκτινοβολία τῆς θεότητος καί τῆς ἀγάπης Του πρός πάντας, ἡ ὁποία ἔχει τό σθένος νά μεταβάλλει τίς συνειδήσεις τῶν ἀνθρώπων καί νά ἀναγεννᾶ, νά ἀναπλάθει τήν ἀνθρώπινη ὕπαρξη, νά τήν ὁδηγεῖ στήν σωτηρία.

 Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 25 Ἰανουαρίου 2026, ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου (Ἑβρ. ζ΄ 26 – η΄ 2)

ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

1. Κατὰ τὸ παράδειγμα τοῦ Μεγάλου Ἀρχιερέα

Στὶς 25 Ἰανουαρίου ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τὴ μνήμη ἑνὸς πολὺ μεγάλου Ἁγίου, σπουδαίου Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ στύλου τῆς Ὀρθοδοξίας, τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου. Στὴν ἀποστολικὴ περικοπὴ ποὺ ἀναγινώσκεται πρὸς τιμήν του, ἀπὸ τὴν πρὸς Ἑβραίους Ἐπιστολή, παρουσιάζεται ἡ ἀσύγκριτη ἀνωτερότητα τοῦ Μεγάλου Ἀρχιερέα, Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, σὲ σχέση μὲ τοὺς ἀρχιερεῖς τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Ἀναφέρεται ὅτι ὁ Κύριος εἶναι «ὅσιος, ἄκακος, ἀμίαντος, κεχωρισμένος ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος»· εἶναι Ἅγιος, ἀπαλλαγμένος ἀπὸ κάθε κακία καὶ πονηρία, ἀμόλυντος, ἀπόλυτα ἀνέγγιχτος ἀπὸ τὴν ἁμαρτία. Ἀνυψώθηκε δὲ πάνω ἀπὸ τοὺς οὐρανούς, στὰ δεξιὰ τοῦ Θεοῦ.

  ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΕ΄ ΛΟΥΚΑ

25 Ιανουαρίου 2026

H σωτηρία δεν είναι ανθρώπινο κατόρθωμα, είναι αποτέλεσμα της πρωτοβουλίας του Θεού, ο Οποίος σπεύδει να «καταλύσει» στην ανθρώπινη ύπαρξη. Αυτή η επίσκεψη του Θεού κάνει τον άνθρωπο αφενός να αναλαμβάνει τις ευθύνες του, αφετέρου να υπερβαίνει το παρελθόν του και τις αδυναμίες του.