ΜΗΝΥΜΑ

ΓΙΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ, ΕΟΡΤΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΩΝ ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΤΙΚΕΤΕΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Σάββατο 15 Ιουνίου 2024



ΤΟΥ ΘΩΜΑ

ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ

ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ

ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ

ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

 2024 ΙΟΥΝΙΟΥ 16 - ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ

Η ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ (Ιω. 17, 1-13)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(κήρυγμα στο Ριζοβούνι, στις 23/5/2004)

Και αν υπάρχει κάτι;

Το Ευαγγέλιο σήμερα μας είπε: «Αύτη εστιν η αιώνιος ζωή ίνα γινώσκωσί σε τον μόνον αληθινόν Θεόν και ον απέστειλας Ιησούν Χριστόν». Δηλαδή η αιώνια ζωή είναι να πιστεύει ο άνθρωπος στον Ιησού Χριστό. Μαζευτήκαμε σήμερα στην Εκκλησία επειδή πιστεύουμε στην αιώνια ζωή. Γι’ αυτήν ήρθαμε. Και για τον Χριστό ήρθαμε.

 ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ: Ο ΥΙΟΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Ἡ Κυριακή τῶν Ἁγίων Πατέρων, πού ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει κατά τήν περίοδο τῆς Πεντηκοστῆς, εἶναι ἀφιερωμένη στήν Μνήμη τῶν Ἁγίων καί Θεοφόρων Πατέρων τῆς Α΄ ἐν Νικαίᾳ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, στήν ὁποία παρέστησαν καί ἔδωσαν τήν μαρτυρία τους ὑπέρ τῆς πίστεως ὁ Mέγας Ἀθανάσιος καί ὁ ἅγιος Σπυρίδων, ὁ θαυματουργός.

 Τὸ πάντιμο θεϊκὸ αἷμα

Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 16 Ἰουνίου 2024, Κυριακή Τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Α΄ Οἰκουμ. Συνόδου (Πράξ. κ΄ 16-18, 28-36)

ΤΟ ΠΑΝΤΙΜΟ ΘΕΪΚΟ ΑΙΜΑ

«Τὴν ἐκκλησίαν περιεποιήσατο διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος»

Τὴ σημερινὴ Κυριακὴ τιμοῦμε τοὺς 318 θεοφόρους Πατέρες ποὺ συγ­κρότησαν τὴν Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύν­οδο στὴ Νίκαια τῆς Βιθυνίας κατὰ τὸ ἔτος 325, γιὰ νὰ καταπολεμήσουν τὴν πλάνη τοῦ Ἀρείου καὶ νὰ διασαλπίσουν ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι Θεὸς ἀληθινός, ὁμοούσιος μὲ τὸν Πατέρα. Ἡ ἀποστολικὴ περικοπὴ τῆς ἡμέρας ἀναγινώσκεται ἀπὸ τὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων καὶ περιλαμβάνει τὴ θαυμάσια ὁμιλία τοῦ ἀποστόλου Παύλου πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἐφέσου. Ὁ Ἀπόστολος σὲ αὐτὴν τοὺς ἐπισημαίνει ὅτι ἡ θέση τους εἶναι ἱερή, ἡ εὐθύνη τους μεγάλη, διότι ὁ Κύριος «τὴν ἐκκλησίαν περιεποιήσατο διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος». Δηλαδή τοὺς πιστούς, ποὺ ἀποτελοῦν τὴν Ἐκκλησία, τοὺς ἔσωσε προσφέροντας ἀντίτιμο ἄπειρης ἀξίας· τὸ ἴδιο τὸ Αἷμα του!

 Κυριακή των Αγίων Πατέρων, Ευαγγ. Aνάγνωσμα: Ιω. ιζ΄ 1-13 (16-06-2024)

Πρωτ. Φιλίππου Φιλίππου

Η σημερινή Κυριακή είναι η έβδομη κατά σειρά Κυριακή από το Πάσχα και η Εκκλησία όρισε να εορτάζουν οι Άγιοι 318 Θεοφόροι Πατέρες οι οποίοι συγκρότησαν την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο το 325 μ.Χ. στη Νίκαια της Βιθυνίας. Το κύριο θέμα της Συνόδου ήταν η καταδίκη της αίρεσης του Αρείου, ο οποίος δεν μπορούσε να κατανοήσει ότι ο Θεός είναι ένας ως προς την φύση Του αλλά Τριαδικός στα πρόσωπα, Πατήρ Υιός και Άγιο Πνεύμα. Για τον λόγο αυτό δίδασκε ότι ο Χριστός είναι κτίσμα, απειλώντας έτσι τη σωτηρία του ανθρώπου που προέρχεται από το Χριστό.

 Kυριακή Ζ΄ Πράξεων, Αποστ. Ανάγνωσμα: Πράξεις των Αποστόλων κ’ 16-18, 28-36 (16-06-2024)

Πρωτ. Ανδρέα Παπαμιχαήλ

«Αποστολικών παραδόσεων, ακριβείς φύλακες γεγόνατε, άγιοι πατέρες · της γαρ αγίας Τριάδος το ομοούσιον, ορθοδόξως δογματίσαντες, Αρείου το βλάσφημον, συνοδικώς κατεβάλετε…» (Δοξαστικό αποστίχων εσπερινού αγίων Πατέρων).

Σήμερα, μια Κυριακή πριν την Πεντηκοστή, η αγία μας Εκκλησία εορτάζει τους 318 Πατέρες της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, που πραγματοποιήθηκε στη Νίκαια της Κωνσταντινούπολης το 325 μ.Χ.. Στη Σύνοδο αυτή οι άγιοι Πατέρες διατράνωσαν ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Υιός του Θεού, τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος, ομοούσιος και ομότιμος με το Θεό Πατέρα.

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

Κυριακή Αγίων Πατέρων Α΄Οικουμενικής Συνόδου

(Ιωάν. 17,1 -13)

16 Ιουνίου 2024

Κορυφαία πνευματικά κεφάλαια

Δικαίως το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα, αδελφοί μου αγαπητοί, θεωρείται και είναι από τα κορυφαία Αγιογραφικά κείμενα, τα πλέον περιεκτικά και αποκαλυπτικά της αγάπης του Θεού για τον κόσμο. Κατά τη διάρκεια του Μυστικού Δείπνου, λίγο πριν την προδοσία του Ιούδα και την σύλληψή Του, ο Ιησούς αποκαλύπτει στους Μαθητές του όλα όσα πρόκειται να Τού συμβούν, υπόσχεται ότι δε θα εγκαταλείψει τους ίδιους και τον κόσμο, αλλά το έργο Του θα συνεχίσει το Πανάγιο Πνεύμα.

 ΚΥΡΙΑΚΗ 16 ΙΟΥΝΙΟΥ 2024

ΤΩΝ 318 ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α΄ ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ

(Ιω. ιζ΄ 1-13) (Πρ. κ΄ 16-18,28-36)

Πίστεως θησαυρίσματα

“Εφανέρωσά σου το όνομα τοις ανθρώποις ους δέδωκάς μοι εκ του κόσμου”.

Για αιώνες ολόκληρους οι άνθρωποι τελούσαν υπό πλήρη άγνοια για τον αληθινό Θεό. Στην προσπάθειά τους να ικανοποιήσουν εσωτερικές αναζητήσεις, στρέφονταν στη λατρεία των ειδώλων, η οποία χαρακτηριζόταν σαφώς από την ματαιότητα. Κανένας άνθρωπος δεν μπορούσε να δώσει πληροφορίες για τον αληθινό Θεό. Όπως άλλωστε μάς ενημερώνει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης «Θεόν ουδείς εώρακεν πώποτε». Έτσι ο αληθινός Θεός γίνεται άνθρωπος για να δώσει τη δυνατότητα της Θεογνωσίας.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ 318 ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α΄ Ο.Σ.

Απόστολος: Πρ. κ΄ 16-18, 28-36

Ευαγγέλιον: Ιωαν. ιζ΄ 1-13

16 Ιουνίου 2024

«Πάτερ, ἐλήλυθεν ἡ ὥρα· δόξασόν σου τὸν υἱόν, ἵνα καὶ ὁ υἱός σου δοξάσῃ σε»

Κατά την έβδομη Κυριακή του Πάσχα, εορτάζει η Εκκλησία μας την μνήμη των αγίων 318 θεοφόρων Πατέρων της εν Νικαία Α’ Οικουμενικής Συνόδου. Η μεγάλη αυτή Σύνοδος συνεκλήθη, ως γνωστόν, από τον πρώτο Χριστιανό αυτοκράτορα, τον Κωνσταντίνο, στην Νίκαια της Βιθυνίας οπόταν καταδικάστηκε η αίρεση του πρεσβύτερου Αρείου και ανεκήρυξε τον Χριστό Θεό, ομοούσιο προς τον Πατέρα.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ (16-06-2024)

ΓΡΑΠΤΟΝ Θ. ΚΗΡΥΓΜΑ

Σήμερα, χριστιανοί μου, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τή μνήμη τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Α’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Ἡ Σύνοδος αὐτή συνεκλήθη τό 325 μ.Χ. στή Νίκαια τῆς Βιθυνίας, ὅταν αὐτοκράτορας ἦταν ὁ Μ. Κωνσταντῖνος μέ σκοπό ν’ ἀντιμετωπίσει τίς κακοδοξίες τοῦ Ἀρείου, ὁ ὁποῖος ἔλεγε ὅτι ὁ Χριστός ἔχει δύο φύσεις, δηλ. εἶναι τέλειος Θεός καί τέλειος ἄνθρωπος. Σ’ αὐτή τή Σύνοδο θεολόγησαν καί ἀνεδείχθησαν μεγάλοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ὅπως ὁ Μ. Ἀθανάσιος καί ὁ Ἅγιος Σπυρίδωνας. Οἱ ἀποφάσεις τῆς Α’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἡ ὁποία καταδίκασε τόν Ἄρειο καί τούς ὀπαδούς του συνοψίστηκαν στό Σύμβολο τῆς Πίστεως τό γνωστό μας «Πιστεύω», τό ὁποῖο συμπληρώθηκε καί πῆρε τή σημερινή του μορφή μέ τίς ἀποφάσεις τῆς Β’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καί τό ὁποῖο ἐμπεριέχει ὅλο τό δόγμα τῆς πίστεώς μας καί ὅταν τό λέμε ὁμολογοῦμε καί παραδεχόμαστε τήν πίστη μας.

 «ΦΑΝΕΡΩΣΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ» – ΚΥΡΙΑΚΗ 16 ΙΟΥΝΙΟΥ 2024

Στήν Ἀρχιερατική του προσευχή πρός τόν Πατέρα του, μετά τόν Μυστικό Δεῖπνο καί λίγο πρίν τά Πάθη του, ὁ Κύριος λέει μεταξύ ἄλλων ὅτι «φανέρωσα τό ὄνομά Σου στούς ἀνθρώπους» (Ἰωάν. 17, 6). Ἀναρωτιόμαστε, καθώς ἀκοῦμε αὐτόν τόν λόγο: ἄραγε οἱ ἄνθρωποι δέν ἤξεραν ὅτι ὁ Θεός ὑπάρχει; Περίμεναν τόν Χριστό νά τούς τόν καταστήσει γνωστό; Ποιό εἶναι τό ὄνομα τοῦ Θεοῦ, τό ὁποῖο φανέρωσε ὁ Χριστός στούς ἀνθρώπους καί σέ ποιούς τό φανέρωσε;

Ἡ ἀπάντηση τοῦ Θεοῦ

 Κυριακή Πατέρων Α΄ Οἰκ. Συνόδου (16.06.2024)

Κατά Ἰωάννην ιζ΄ 1-13

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Χριστός Ἀνέστη!

πλησιάζουμε πρός τό τέλος τῆς περιόδου μετά τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου, ὅπου γιά σαράντα ἡμέρες ἐμφανιζόταν στούς μαθητές Του. Τώρα, Ἐκεῖνος πρόκειται ν’ ἀναληφθεῖ, νά πάει πρός τόν Πατέρα Του καί ἀπευθύνει προσευχή ὑπέρ τῶν μαθητῶν του, οἱ ὁποῖοι μένουν στόν κόσμο.

Ἡ προσευχή του πρῶτα εἶναι δοξολογική. Δοξάζει τό ὄνομα τοῦ Πατέρα Του, ὁ Ὁποῖος Τόν ἀπέστειλε στόν κόσμο, γιά νά φανερώσει τή δόξα Του καί νά γνωρίσει τό ὄνομά Του στούς ἀνθρώπους.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ 16-6-2024 «Η ΕΝΟΠΟΙΟΣ ΔΥΝΑΜΙΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

 «Η ΕΝΟΠΟΙΟΣ ΔΥΝΑΜΙΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

       Ἡ περικοπή πού διαβάζεται σήμερα, Κυριακή τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Α' Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἀποτελεῖ μέρος τῆς «Ἀρχιερατικῆς προσευχῆς» τοῦ Κυρίου, τῆς προσευχῆς δηλαδή πού ἀπηύθυνε ὁ Χριστός πρός τόν Θεό Πατέρα λίγο πρίν ἀπό τό πάθος Του. Σ' αὐτή τήν προσευχή ὁ Μέγας Ἀρχιερέας Ἰησοῦς Χριστός ἔχει συγκεντρωμένο τό ἐνδιαφέρον του στό ἔργο πού ἄρχισε μέσα στόν κόσμο καί πού θά συνεχίσουν οἱ μαθητές Του.  Γι' αὐτό ἀκριβῶς τό ἔργο πού δέν εἶναι ἄλλο παρά ἡ Ἐκκλησία, παρακαλεῖ τόν Θεό Πατέρα.

Παρασκευή 7 Ιουνίου 2024

 2024 ΙΟΥΝΙΟΥ 9 – ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ

 Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΕΚ ΓΕΝΕΤΗΣ ΤΥΦΛΟΥ (Ιω. 9, 1-38)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(ομιλία στην Καλαμιά, στις 16/5/2005)

Προσοχή στα τερτίπια της λογικής μας

Η θεραπεία του εκ γενετής τυφλού, που μας διηγείται το σημερινό Ευαγγέλιο, είναι για μας σημείο. Μας δείχνει ότι ο Χριστός είναι παντοδύναμος. Ανάλογα θαύματα και μεγαλύτερα, μπορεί να κάνει την κάθε στιγμή.

Είναι όμως σημείο για μας, και διότι μας δείχνει ότι μπορεί και εμείς να είμαστε τυφλοί και μάλιστα πιο τυφλοί από τον εκ γενετής τυφλό. Μπορεί να είμαστε κάτι ανάλογο με τους φαρισαίους εκείνης της εποχής, που ενώ έζησαν το θαύμα της θεραπείας του τυφλού, έδιναν γι’ αυτό τις δικές τους ερμηνείες και δεν εδέχοντο την αληθινή εξήγηση.

 ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗΣ

Στήν εὐαγγελική περικοπή τῆς Κυριακῆς τοῦ Τυφλοῦ παρουσιάζεται ἕνα θαυμαστό γεγονός. Ἕνας ἐκ γενετῆς τυφλός ἀποκτᾶ μέ τήν θαυματουργική ἐπέμβαση τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τήν ὅρασή του. Καί τό γεγονός τῆς θεραπείας του γίνεται ἀφετηρία σωτηρίας, ἡ ὁποία στό τέλος τοῦ εὐαγγελικοῦ ἀναγνώσματος ἐκφράζεται διά τῆς ὁμολογίας τῆς πίστεώς του. Ὁ Χριστός τόν ρωτᾶ: «Σύ πιστεύεις εἰς τόν Υἱόν τοῦ Θεοῦ;». Καί ὁ τυφλός τότε κατορθώνει νά δεῖ ὄχι μόνο τό ἐπίγειο, ἀλλά καί τό φῶς τῆς Θεότητος: «Πιστεύω Κύριε· καί προσεκύνησεν αὐτῷ».

 Δόξα στὸν Θεὸ γιὰ ὅλα – Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 9 Ἰουνίου 2024

Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 9 Ἰουνίου 2024, Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ (Πράξ. ις΄ 16-34)

ΔΟΞΑ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΓΙΑ ΟΛΑ!

«Κατὰ δὲ τὸ μεσονύκτιον Παῦλος καὶ Σίλας προσευχόμενοι ὕμνουν τὸν Θεόν»

Οἱ δύο Ἀπόστολοι, ὁ Παῦλος καὶ ὁ Σίλας, βρίσκονται στὸ πιὸ βαθὺ κελλὶ τῆς φυλακῆς τῶν Φιλίππων κάτω ἀπὸ αὐστηρὴ ἐπιτήρηση, ἐπειδὴ τόλμησαν νὰ κηρύξουν μὲ παρρησία τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ καὶ ἐλευθέρωσαν ἀπὸ τὸ δαιμόνιο μιὰ γυναίκα, ποὺ κάποιοι τὴν ἐκμεταλλεύονταν γιὰ νὰ πλουτίζουν μὲ τὶς μαντεῖες της. Τὰ ροῦχα τους εἶναι ξεσκισμένα· τὸ σῶμα τους γεμάτο πληγὲς ἀπὸ τὰ ἀνελέητα μαστιγώματα, ποὺ ἐπὶ πολλὴ ὥρα δέχονταν· οἱ πόνοι τους ἀνυπόφοροι· ὅλα τὰ μέλη τους ἀκινητοποιημένα· τὰ πόδια τους δεμένα στὸ τιμωρητικὸ ὄργανο ποὺ λεγόταν ξύλο, ἔτσι ὥστε νὰ μὴν μποροῦν οὔτε στὸ ἐλάχιστο νὰ μετακινηθοῦν. Ὁπωσδήποτε εἶναι διψασμένοι καὶ νηστικοί, οἱ δὲ δυνάμεις τους ὅλο καὶ τοὺς ἐγκαταλείπουν.

 Κυριακή του Τυφλού, Ευαγγ. Ανάγνωσμα: Ιω. θ’ 1-38 (09-06-2024)

Πρωτ. Φιλίππου Φιλίππου

Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή βλέπουμε τον Ευαγγελιστη Ιωάννη να μας περιγράφει ενα απο τα μεγαλύτερα θάυματα του Χριστού, τη θεραπεία του εκ γενετής τυφλού. Και λέμε ενα απο τα μεγαλύτερα θάυματα γιατί μέσα απο αυτό φαίνεται η δημιουργική και ανακινιστική δύναμη του Χριστού. Η αναδημιουργία των οφθαλμών σε έναν άνθρωπο που είχε γεννηθεί χωρίς μάτια χαρακτηρίζεται απο τους πατέρες της Εκκλησίας ως μια πράξη που είναι παράλληλη με την πράξη δημιουργίας του κόσμου και του ανθρώπου απο το Θεό. Μας φανερώνει ο Χριστός με την πράξη του αυτή πως μόνο ο δημιουργός του κόσμου μπορεί να δημιουργήσει μάτια σε κάποιον που δεν είχε απο την άρχη δηλ. απο την ημέρα της γεννησής του. Δεν είχε ξανά ακουστεί πότε απο τη δημιουργία του κόσμου να ανοίξη κανείς τα μάτια ενος γεννημένου τυφλού.

 Κυριακή του Τυφλού, Αποστ. Ανάγνωσμα: Πράξεις των Αποστόλων ιστ’, 16-34 (09-06-2024)

                                               Ο Παύλος και ο Σίλας στη φυλακή

Στο σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα το οποίο προέρχεται από το βιβλίο των Πράξεων, περιγράφονται γεγονότα σχετικά με την άφιξη και την δράση των Αποστόλων Παύλου, Σίλα και Τιμόθεου εις την Μακεδονία και ιδιαίτερα στη πόλη των Φιλίππων.  Μετά τη διαφωνία των αποστόλων Παύλου και Βαρνάβα για το αν θα έπρεπε να συμμετάσχει και ο Μάρκος σ’ αυτή τη περιοδεία, χωρίζονται οι δυο και ο Παύλος μετά από όραμα μεταβαίνει στην Μακεδονία μαζί με τους Σίλα και Τιμόθεο.  Κατά τις μέρες που έμεναν εκεί και ενώ περνούσαν από την πόλη για να μεταβούν σε συγκεκριμένο χώρο, όπου ήταν η συναγωγή για προσευχή και διδασκαλία, μια νεαρή δούλη η οποία είχε πνεύμα Πύθωνος, ακολουθώντάς τους φώναζε «ούτοι οι άνθρωποι δούλοι του Θεού του Υψίστου εισίν, οίτινες καταγγέλουσιν ημίν οδον σωτηρίας».

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

Κυριακή του Τυφλού

(Ιωάν. 9,1-38)

9 Ιουνίου 2024

Ο θρησκευτικός φανατισμός

Το απροκάλυπτο προσωπείο του θρησκευτικού φανατισμού αποκαλύπτεται περίτρανα στην περίπτωση των Φαρισαίων της σημερινής Ευαγγελικής διήγησης, αγαπητοί μου. Οι εκπρόσωποι της πνευματικής ηγεσίας του Ιουδαϊκού λαού βρίσκονται μπροστά σε μία ακόμα υπέρλογη επέμβαση του Χριστού σ’ ένα δυστυχισμένο ανθρώπινο πλάσμα, το οποίο θεραπεύει από την εκ γενετής τύφλωσή του. Μη μπορώντας να αποδεχθούν την ευεργεσία και να δοξάσουν τον Θεό, στο πρόσωπο του Ιησού, επιδίδονται σ’ έναν απελπισμένο αγώνα, προκειμένου ν’ απαξιώσουν το γεγονός και να το αποδώσουν σε δαιμονική ενέργεια και όχι στην Θεία δύναμη και αγάπη. Ανακρίνουν, με προσβλητικό τρόπο, τον θεραπευμένο άνθρωπο.

 ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΙΟΥΝΙΟΥ 2024

ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ

(Ιω. θ΄ 1-38) (Πρ. ιστ΄16-34)

Το φως της ζωής

«Ενίψατο, και ήλθε βλέπων»

Γεννήθηκε η ταλαιπωρημένη εκείνη ύπαρξη χωρίς να απολαμβάνει το θείο δώρο της όρασης. Άκουε μόνο για τις ομορφιές της φύσεως και η δοκιμασία του ήταν μεγαλύτερη γιατί αδυνατούσε να έχει θέαση εικόνων και πραγμάτων. Δεν μπορούσε να κοιτάξει ούτε τον διπλανό του. Η ζωή του ήταν ανυπόφορη, βυθισμένη στην κυριολεξία στο σκοτάδι, ένα αληθινό μαρτύριο.

 ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ (09.06.2024)

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ

09 Ἰουνίου 2024

«Αὐτός ἥξει καί σώσει ἡμᾶς...τότε ἀνοιγήσονται ὀφθαλμοί τυφλῶν»

(Ἠσ. 35, 4-6).

Αὐτά τά θεόπνευστα λόγια, ἀγαπητοί ἀδελφοί, ἀναφωνεῖ ὁ Προφήτης Ἠσαΐας, 800 χρόνια πρίν ἀπό τήν ἔλευση τοῦ Μεσσία. «Αὐτός θά ἔλθει καί θά μᾶς σώσει...τότε θά ἀνοιχθοῦν μάτια τυφλῶν». Καί στό Βιβλίο τῆς Δ΄ Βασιλειῶν διαβάζουμε: (Ε,10): «Καί ἀπέστειλε ὁ Κύριος ἄγγελο στόν Ἐλισαιέ λέγοντάς του̇ πήγαινε νά λουστεῖς ἑπτά φορές στόν Ἰορδάνη καί θά ἀποκατασταθεῖ ἡ σάρκα σου καί θά καθαρισθεῖς. Ἡ Παλαιά Διαθήκη ὁρίζεται μέ τό «ἔρχεται», ἡ Καινή Διαθήκη ἀπαντᾶ μέ τό «ἦρθε» καί ἡ Ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννου μέ τό «θά ξανάρθει». Ὁ προαιώνιος Λόγος - ὁ Χριστός εἶναι αὐτός πού ἀποτελεῖ τό κέντρο καί ὁ Ἴδιος «παρατείνεται» στούς αἰῶνες.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ

Απόστολος: Πράξ. ιστ΄ 16-34

Ευαγγέλιον: Ιωαν. θ΄ 1-38

9 Ιουνίου 2024

Είναι έκτη Κυριακή από του Πάσχα σήμερα και η Εκκλησία μας, μας παραθέτει ένα από τα θαύματα του Χριστού, αυτό της θεραπείας του εκ γενετής τυφλού. Ο Χριστός έδωσε το σωματικό φως στον άνθρωπο αυτό αλλά παράλληλα διανοίχθηκαν οι πνευματικοί οφθαλμοί και όσων καλοπροαίρετα πίστεψαν στο σωτηριώδες έργο Του. Προϋπόθεση να μπορέσουν όμως να ανοίξουν τα πνευματικά μάτια και εκείνων αλλά και εμάς σήμερα είναι να έχουμε πνεύμα ταπείνωσης, υπακοής και πίστης - εμπιστοσύνης στον Χριστό.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ (9-6-2024)

ΓΡΑΠΤΟΝ Θ. ΚΗΡΥΓΜΑ

Ὅπως ἀκούσαμε, χριστιανοί μου, στό σημερινό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα στό δρόμο τοῦ Χριστοῦ βρέθηκε ἕνας ἐκ γενετῆς τυφλός. Κοντά πάντοτε στόν ἀνθρώπινο πόνο ὁ Κύριός μας μέ τό θεϊκό του σάλιο ἔκανε λάσπη, ἄλειψε τά μάτια τοῦ τυφλοῦ καί τόν ἔστειλε στήν κολυμβήθρα - δεξαμενή τοῦ Σιλωάμ (= ἑβραϊκή λέξη πού σημαίνει ἀπεσταλμένος) νά πλυθεῖ καί νά ἰδεῖ τό φῶς του. Καί βέβαια ἔτσι κι ἔγινε. Ὁ ἐκ γενετῆς τυφλός ἀνέβλεψε. Μάλιστα, στήν ἐρώτηση τῶν μαθητῶν του στή συνάντηση, πού εἶχαν μέ τόν τυφλό «τίς ἥμαρτεν, οὗτος ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἵνα τυφλὸς γεννηθῇ;» ὁ Κύριος ἀπάντησε «Οὔτε οὗτος ἥμαρτεν, οὔτε οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἀλλ’ ἵνα φανερωθῇ τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῷ». Μ’ αὐτήν τήν ἀπάντηση ὁ Χριστός δίνει τήν καινούργια σχέση πού ἐπικρατεῖ μέ τήν ἔλευσή του μεταξύ ἀνθρώπινης ἁμαρτίας καί θεϊκῆς τιμωρίας.

 ΕΝΑΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ – ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΙΟΥΝΙΟΥ 2024

«Γεννήθηκες βουτηγμένος στήν ἁμαρτία καί θέλεις νά μᾶς κάνεις τόν δάσκαλο;» (Ἰωάν. 9,34). Μ’  αὐτή τή φράση ὁλοκληρώνουν τόν διάλογο τόν ὁποῖο εἶχαν οἱ Φαρισαῖοι μέ τόν ἐκ γενετῆς τυφλό, τόν ὁποῖο θεράπευσε ὁ Χριστός ἀναδημιουργώντας τον καί δίδοντάς του τή ζωή ποιώντας πηλό, ὅπως ὁ Τριαδικός Θεό στήν Ἐδέμ γιά νά δημιουργήσει τόν πρῶτο ἄνθρωπο, τόν Ἀδάμ. Καί ὁ ἀναδημιουργημένος ἄνθρωπος, ὁ πρώην τυφλός, ὁ πρώην ταπεινός ζητιάνος, πού ὅλοι τόν γνώριζαν ὡς σιωπηλό καί δυστυχῆ, λαμβάνει μεγάλη δύναμη μέσα του. Μπορεῖ πλέον νά διδάσκει ἐκείνους πού θεωροῦσαν καί εἶχαν στή ζωή τό μονοπώλιο τῆς θρησκευτικῆς καί πνευματικῆς γνώσης. Καταφέρνει νά τούς ἀποστομώσει, τούς ἀναγκάζει νά τόν ἀπομακρύνουν ἀπό τή συναγωγή, γιατί δέν ἄντεχαν τήν παρρησία τῶν λόγων του.

Ὁ τυφλός καί οἱ Φαρισαῖοι

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ 9-6-2024 «Η ΑΝΑΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ»

 «Η ΑΝΑΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ»

       Ἡ θεραπεία τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ εἶναι αὐτή πού μᾶς ἀφηγεῖται ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης στή σημερινή Εὐαγγελική περικοπή.

       Ἡ ἀπόδοση τοῦ φωτός στούς τυφλούς, πέραν τῆς ἀποδεικτικῆς σημασίας της γιά τήν μεσσιανική ἰδιότητα τοῦ Χριστοῦ, ἔχει καί ἕνα ἄλλο βαθύτερο νόημα: Εἶναι σημάδι μίας νέας κατάστασης πραγμάτων πού εἰσβάλλει μέσα στόν κόσμο τοῦ σκότους καί τῆς τυφλότητας.

Παρασκευή 31 Μαΐου 2024

 Κυριακή της Σαμαρείτιδος

«ἐθαύμασαν ὃτι μετά γυναικός ἐλάλει»

Λάμπρος Κ. Σκόντζος, Θεολόγος

(Θεολογικό σχόλιο στην Κυριακή της Σαμαρείτιδος)

Η πέμπτη Κυριακή από του Πάσχα είναι αφιερωμένη σε μια σημαντική γυναίκα της Καινής Διαθήκης, στην αγία Φωτεινή τη Σαμαρείτιδα. Αυτή η γυναίκα, ούσα αμαρτωλή και «αιρετική» (κατά τους Ιουδαίους), αξιώθηκε να γίνει συζητητής του Κυρίου, ο Οποίος της αποκάλυψε ύψιστες αλήθειες, τις οποίες δεν είχε αποκαλύψει, εισέτι, ούτε στους μαθητές Του.

Η Σαμάρεια ήταν πόλη, αλλά και ονομασία περιοχής, στα βορειοανατολικά της Παλαιστίνης. Απείχε περί τα 45 χιλιόμετρα από την Ιερουσαλήμ και είχε ιδρυθεί από τον βασιλιά Αμβρί, τον 10ο π. Χ. αιώνα. Καταλήφτηκε πολλές φορές από βασιλείς της Δαμασκού και άλλους από ειδωλολατρικούς λαούς. Τον 2ο π. Χ. αιώνα καταστράφηκε και ανοικοδομήθηκε από τον Ρωμαίο ανθύπατο Γυβίνιο και τον Ηρώδη το Μέγα και γι’ αυτό είχε μετονομαστεί σε Σεβάστεια ή Σεβαστή, προς τιμήν του Καίσαρος.

 2024 ΙΟΥΝΙΟΥ 2 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ

Η ΛΥΤΡΩΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ (Ιω. 4, 5-42)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στην Αηδονιά, στις 9/5/2004)

Αναπόφευκτο ερώτημα

Είτε το θέλουμε, είτε όχι, συχνά μας απασχολεί το ερώτημα: «Γιατί τάχα ζούμε; Υπάρχει άραγε τίποτε μετά τον θάνατο; Μήπως το πιο καλό απ’ όλα, είναι εκείνο που έλεγαν οι αρχαίοι: «Φάγωμεν, πίωμεν, αύριον γαρ αποθνήσκομεν»; Ή πιο απλά, όπως το λένε σήμερα: «Δεν υπάρχει τίποτε. Φάε, πιές, γλέντα. Πέρασε όσο πιο καλά μπορείς στη ζωή σου. Αυτό τελικά μένει. Μην απασχολείσαι με το τι λέει ο καθένας για τα πέρα από τον τάφο».

 ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΟΙ ΑΥΤΟΠΤΕΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ

Ἡ Ἐκκλησία δέν καλεῖ τούς ἀνθρώπους νά δεχτοῦν ἁπλῶς μέ τήν νόηση, ὡς «ἀρχή» ἤ «ἀξίωμα», ὅτι ὁ Χριστός ἦταν τόσο ἄνθρωπος ὅσο καί Θεός. Δέν ζητάει «πίστη» μέ τήν ἔννοια τῆς ἀτομικῆς νοητικῆς ὑποταγῆς σέ ἕνα «ὑπερφυσικό» δεδομένο. Καταθέτει τήν μαρτυρία τῆς ἐμπειρίας τῶν πρώτων «αὐτοπτῶν μαρτύρων» τῆς «Ἐπιφανείας» τοῦ Θεοῦ στό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, καί καλεῖ τούς ἀνθρώπους νά μετάσχουν ἐμπειρικά σέ ἕναν τρόπο ὑπάρξεως πού ἐπαληθεύει τήν μαρτυρία τῶν «αὐτοπτῶν μαρτύρων».

 Ἡ ταυτότητά μας

Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 2 Ἰουνίου 2024, Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος (Πράξ. ια΄ 19-30)

Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΜΑΣ

«Ἐγένετο χρηματίσαι πρῶτον ἐν Ἀντιοχείᾳ τoὺς μαθητὰς Χριστιανούς»

Ἡ ἀποστολικὴ περικοπὴ τῆς Κυρια­κῆς τῆς Σαμαρείτιδος ἔχει ἰδιαίτερη σημασία, διότι μεταξὺ ἄλλων μᾶς δίνει μία ἱστορικὴ πληροφορία ποὺ ἔχει μεγάλη ἀξία. Μᾶς λέει ὅτι στὴν Ἀν­τιόχεια, κατὰ τοὺς ἀποστολικοὺς χρόνους, εἶχαν αὐξηθεῖ πολὺ οἱ πιστοὶ ποὺ εἶχαν γίνει μέλη τῆς Ἐκκλησίας, γιὰ νὰ τοὺς διακρίνουν δὲ οἱ εἰδωλολάτρες ἀπὸ τοὺς ὑπόλοιπους Ἰουδαίους, τοὺς ὀνόμασαν γιὰ πρώτη φορὰ Χριστιανούς. Ἀπὸ τὴν Ἀντιόχεια ξαπλώθηκε ἡ ὀνομασία αὐτὴ καὶ σὲ ἄλλες Ἐκκλησίες καὶ ἐπικράτησε τελικὰ παντοῦ.

Ποιό εἶναι ὅμως τὸ νόημα τοῦ ὀνόματος «Χριστιανὸς» καὶ τί συνέπειες ἔχει γιὰ ὅσους τὸ φέρουμε; Σὲ αὐτὰ θὰ ἐπικεντρώσουμε τὴν προσοχή μας.

1. Τὸ ὄνομα «Χριστιανὸς»

 Κυριακή της Σαμαρείτιδος, Ευαγγ. Ανάγνωσμα: Ιω. δ’ 5-42 (02-06-2024)

Αρχιμ. Αυγουστίνου Κκαρά

Η αληθινή λατρεία του Θεού

Στο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα ο ευαγγελιστής Ιωάννης μας μεταφέρει στην πόλη της Σαμαρείας Συχάρ, όπου ο Ιησούς Χριστός συναντά στο πηγάδι του Ιακώβ τη Σαμαρείτισσα γυναίκα. Ο διάλογος μεταξύ του Ιησού Χριστού και της Σαμαρείτισσας, ενώ έχει ως αφετηρία κάποιο υλικό πράγμα, το νερό, «δος μοι πιείν», εντούτοις στη συνέχεια καταλήγει σε μια συνομιλία με υψηλές διδασκαλίες και μηνύματα.  Ο διάλογος αυτός στάθηκε η αφορμή ώστε η γυναίκα αυτή να πιστέψει πραγματικά ότι ο Χριστός είναι ο Μεσσίας. Η Σαμαρείτισσα αυτή γυναίκα είναι η μετέπειτα Αγία Φωτεινή η Σαμαρείτιδα, την οποία τιμά η Εκκλησία μας κατά την ομώνυμη Κυριακή της Σαμαρείτιδος, αλλά και στις 26 Φεβρουαρίου. Η Αγία Φωτεινή αφιέρωσε τον εαυτό της στη διάδοση του ευαγγελίου στην Αφρική και στη Ρώμη, όπου και τελικά μαρτύρησε για την πίστη του Ιησού Χριστού και σφράγισε έτσι το ιεραποστολικό της έργο με το μαρτύριο του αίματος.