Κυριακή 31η Μαΐου 2026

Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς.

(Ἰω. 7, 37 – 52 καί 8, 12).

Ξημέρωσε σήμερα ἡ μεγάλη ἑορτή τῆς Πεντηκοστῆς. Οἱ πιστοί ὅλου τοῦ κόσμου χαίρονται καί πανηγυρίζουν γιά τήν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν ἱστορική της φανέρωση. Σήμερα τό ἀρχαῖο σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τοῦ κόσμου ὁλοκληρώνεται. Οἱ συγκεντρωμένοι μαθητές τοῦ Κυρίου λαμβάνουν τή χάρη, τόν φωτισμό, τή δύναμη καί τήν ἁγιότητα ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα, γιά νά ξεχυθοῦν στά πέρατα τῆς οἰκουμένης καί νά διαμηνύσουν στήν ἀνθρωπότητα τή σωτηρία καί τή λύτρωση.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

Απόστολος: Πραξ. β΄ 1-11

Ευαγγέλιον: Ιω. ζ΄ 37-52, η΄ 12

31 Μαΐου 2026

Η Εκκλησία γιορτάζει σήμερα, πενήντα ημέρες μετά το Πάσχα, την εκπλήρωση της μεγάλης υπόσχεσης του Κυρίου για την αποστολή του τρίτου Προσώπου της Αγίας Τριάδος. Ο Κύριος πριν από το σωτήριο πάθος Του είχε υποσχεθεί ότι θα στείλει το Άγιον Πνεύμα. Είχε πει τότε στους Μαθητές Του: “Σας συμφέρει να φύγω Εγώ. Αν δεν φύγω Εγώ δεν θα έλθει ο Παράκλητος (το Άγιον Πνεύμα)” Και αλλού είπε: “Όταν έλθει Εκείνος (δηλ. Ο Παράκλητος), θα σας διδάξει και θα σας οδηγήσει σε όλη την αλήθεια”.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

ΤΟΥ ΘΩΜΑ

ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ

ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ

ΤΗΣ ΜΕΣΟΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ

ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ

ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ

ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

 2026 ΜΑΙΟΥ 24 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ (Ιω. 17, 1-13)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στο Κορφοβούνι, στις 31/5/1998)

Η σημασία της ορθής πίστης

Κάθε άνθρωπος έχει τις γνώμες του και τις ιδέες του, τις οποίες πολλές φορές τις αλλάζει κατά τις περιστάσεις.

Αλλά η πίστη, δηλαδή η αλήθεια για το Θεό, δεν είναι «ο φούρνος του χότζα». Δεν μπορεί, άλλα να είναι σήμερα και άλλα να είναι αύριο.

Για τα επίγεια, δεν πειράζει αν κάνουμε κάποιο λάθος. Γιατί συνήθως διορθώνεται. Λίγες δεκάρες χάθηκαν, ή στερηθήκαμε κάποιο άλλο επίγειο απόκτημα.

Εάν όμως χάσουμε την πορεία μας προς τον Θεό και δεν βγούμε στη Βασιλεία Του, η ζημία είναι απροσμέτρητη. Γι’ αυτό, η αγία μας Εκκλησία επιμένει ότι πρέπει να κρατούμε την ορθή πίστη. Την μία πίστη που περιγράφει σωστά τον Θεό Πατέρα και τον Κύριο μας Ιησού Χριστό. Τις βασικές αρχές της πίστης, τις διατύπωσε ο ίδιος ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, που είπε: «Αύτη εστιν η αιώνιος ζωή, ίνα γινώσκωσί σε τον μόνον αληθινόν Θεόν, και ον απέστειλας Ιησούν Χριστόν».

ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΩΣ ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΗΣ ΟΡΘΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

Κατά τήν σημερινή Κυριακή, ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν μνήμη τῶν Ἁγίων 318 Θεοφόρων Πατέρων τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Ἡ μεγάλη αὐτή Σύνοδος συνεκλήθη ἀπό τόν πρῶτο χριστιανό αὐτοκράτορα, τόν Μέγα Κωνσταντῖνο, στήν Νίκαια τῆς Βιθυνίας, τόν Μάιο τοῦ 325. Κατεδίκασε τήν αἵρεση τοῦ Ἀρείου καί διετράνωσε τήν ἀποστολική πίστη καί ἐκκλησιαστική ἐμπειρία ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός δέν εἶναι κτίσμα, δημιούργημα τοῦ Θεοῦ, ὅπως πρέσβευε ὁ Ἄρειος, ἀλλά εἶναι ὁ προαιώνιος καί ἄχρονος Υἱός καί Λόγος τοῦ Πατρός, πού γεννήθηκε ἐξ Αὐτοῦ πρό πάντων τῶν αἰώνων, «Φῶς ἐκ Φωτός, Θεός ἀληθινός ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ», καθώς ὁμολογοῦμε στό Σύμβολο τῆς Πίστεως. Καί ὅταν ἦλθε τό πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἡ ὥρα πού εἶχε καθορίσει ὁ Θεός, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ἔγινε καί ἄνθρωπος «ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί Μαρίας τῆς Παρθένου» (Σύμβολο Πίστεως), «ἵνα ἡμεῖς θεοποιηθῶμεν» κατά τόν περιεκτικό ὁρισμό τοῦ Μεγάλου Ἀθανασίου.

Ἡ πίστη ὡς συντελεστής τοῦ θαύματος

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

Κυριακή των Αγίων 318 θεοφόρων πατέρων

της Α’ Οικουμενικής Συνόδου

24 Μαΐου 2026

Αδελφοί μου,

Βρισκόμαστε στο μεταίχμιο δύο μεγάλων γεγονότων: της Αναλήψεως του Κυρίου και της επικείμενης Πεντηκοστής. Σήμερα, η Εκκλησία μας στρέφει το βλέμμα στους 318 Θεοφόρους Πατέρες που συγκεντρώθηκαν στη Νίκαια  το 325 μ.Χ.

Γιατί όμως σήμερα; Γιατί η Εκκλησία τοποθέτησε αυτή τη μνήμη ανάμεσα στις δύο αυτές μεγάλες εορτές, της Αναλήψεως του Κυρίου και της Πεντηκοστής;

Το πρώτο στοιχείο που χρειάζεται να κρατήσουμε είναι ότι ο Χριστός που ανελήφθη είναι Θεός αληθινός. Η Ανάληψη του Χριστού, δεν είναι απλώς ένα «ταξίδι» προς τον ουρανό, αλλά η οριστική σφράγιση της θεότητάς Του και της σωτηρίας του ανθρώπου.

 ΚΥΡΙΑΚΗ 24 ΜΑΪΟΥ 2026

ΤΩΝ 318 ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α΄ ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ

(Ιω. ιζ΄ 1-13)) (Πρ. κ΄ 16-18,28-36)

Πίστεως θησαυρίσματα

«Εφανέρωσά σου το όνομα τοις ανθρώποις ους δέδωκάς μοι εκ του κόσμου»

Για αιώνες ολόκληρους οι άνθρωποι τελούσαν υπό πλήρη άγνοια για τον αληθινό Θεό. Στην προσπάθειά τους να ικανοποιήσουν εσωτερικές αναζητήσεις, στρέφονταν στη λατρεία των ειδώλων, η οποία χαρακτηριζόταν σαφώς από την ματαιότητα. Κανένας άνθρωπος δεν μπορούσε να δώσει πληροφορίες για τον αληθινό Θεό. Όπως άλλωστε μάς πληροφορεί ο Ευαγγελιστής Ιωάννης «Θεόν ουδείς εώρακεν πώποτε». Έτσι ο αληθινός Θεός γίνεται άνθρωπος για να δώσει τη δυνατότητα της αυθεντικής θεογνωσίας.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ (24-05-2026)

 ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ

Τό Σύμβολο τῆς Πίστεως, τῆς Ἀγάπης καί τῆς Προσδοκίας

Καθώς ἡ ἀληθινή Πίστις στόν Τριαδικό Θεό εἶχε – στίς ἀρχές τοῦ 4ου μ.Χ. αἰώνα – διαδοθεῖ σχεδόν στά πέρατα τοῦ τότε γνωστοῦ κόσμου, ἦταν φυσικό ἡ ἀκρίβεια τοῦ Εὐαγγελικοῦ κηρύγματος νά κινδυνεύει. Μέσα σὲ τόσους λαούς μέ διαφορετικές γλῶσσες, μέ ποικίλες προκαταλήψεις, μέ πλῆθος παραδοσιακῶν δοξασιῶν καί – κυρίως – μέ μηδενική δυνατότητα γιά τήν κυκλοφορία τῆς γνώσης, ὑπῆρχε φόβος τό Μήνυμα τοῦ Χριστοῦ νά φτάνει ἀλλοιωμένο.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 24-05-2026 «Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»

 «Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»

Ἡ περικοπή πού διαβάζεται σήμερα, Κυριακή τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Α' Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἀποτελεῖ μέρος τῆς «Ἀρχιερατικῆς προσευχῆς» τοῦ Κυρίου, τῆς προσευχῆς δηλαδή πού ἀπηύθυνε ὁ Χριστός πρός τόν Θεό Πατέρα λίγο πρίν ἀπό τό πάθος Του. Σ' αὐτή τήν προσευχή ὁ Μέγας Ἀρχιερέας Χριστός ἔχει συγκεντρωμένο τό ἐνδιαφέρον Του στό ἔργο πού ἄρχισε μέσα στόν κόσμο καί πού θά συνεχίσουν οἱ μαθητές τοῦ.  Γι' αὐτό ἀκριβῶς τό ἔργο πού δέν εἶναι ἄλλο ἀπό τὴν Ἐκκλησία, παρακαλεῖ τόν Θεό Πατέρα.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

24/05/2026

Η σημερινή Κυριακή, η Κυριακή πριν την Πεντηκοστή, είναι αφιερωμένη στους 318 Πατέρες της Α’ Οικουμενικής Συνόδου. Οι Πατέρες αυτοί, μεταξύ άλλων και μεγάλοι Άγιοι όπως ο Άγ. Νικόλαος, ο Άγ. Σπυριδων και ο Άγ. Αθανάσιος, συνήλθαν με διάταγμα του Αγ. Κωνσταντίνου για να αντιμετωπίσουν την αίρεση του Αρειανισμού, που κήρυττε ότι ο Λόγος του Θεού, το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, είναι κατώτερος του Πατρός. Στη Σύνοδο αυτή οι άγιοι Πατέρες διατράνωσαν ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Υιός του Θεού, τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος, ομοούσιος και ομότιμος με το Θεό Πατέρα.

Κυριακή 24η Μαΐου 2026

Κυριακή τῶν Πατέρων.

(Ἰω. 17, 1 – 13).

«...τά ρήματα ἅ δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς, καί αὐτοί ἔλαβον, καί ἔγνωσαν ἀληθῶς ὅτι παρά σοῦ ἐξῆλθον» (Ἰω. 17, 8)

Βρισκόμαστε σήμερα στήν ἕκτη Κυριακή ἀπό τή μεγάλη καί λαμπροφόρο ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως. Εἴμαστε σέ μία ἡμέρα, ἡ ὁποία στέκει ὁρόσημο ἀνάμεσα στήν ἑορτή τῆς Ἀναλήψεως, πού προηγήθηκε, καί στήν ἑορτή τῆς Πεντηκοστῆς, πού ἕπεται. Κατά τή σημερινή Κυριακή ἡ Ἐκκλησία προβάλλει τούς θεοφόρους κήρυκες τῆς θεανθρωπότητας τοῦ Ἰησοῦ, τούς ἁγίους 318 Πατέρες τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Εἶναι οἱ πρόμαχοι τῆς Ὀρθοδοξίας, τά πρότυπα τῆς ὀρθοπραξίας, τά μυρίπνοα καί εὔλαλα στόματα τῆς ἀληθείας. Εἶναι αὐτοί πού μᾶς ἔδωσαν νά καταλάβουμε ὅτι ὁ Χριστός εἶναι τέλειος Θεός καί τέλειος ἄνθρωπος, ὁ μόνος Σωτήρας καί Λυτρωτής τοῦ κόσμου.

 ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ (ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α΄

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ)

Απόστολος: Πραξ. κ΄ 16-18, 28-36

Ευαγγέλιον: Ιων. ιζ΄ 1-13

24 Μαΐου 2026

«Εγώ σε εδόξασα επί της γης» (Ιωάν. ιζ΄, 4)

Η Αγία μας Εκκλησία, αγαπητοί μου αδελφοί, τιμά σήμερα τους Θεοφόρους Πατέρες της Πρώτης Οικουμενικής Συνόδου, τους μεγάλους αυτούς ήρωες της πίστεώς μας, που αντιστάθηκαν στη φοβερή αίρεση του Αρειανισμού. Πολλοί από αυτούς είχαν πάνω τους νωπές ακόμα τις πληγές των μαρτυρίων τους, από τους τελευταίους διωγμούς. Γι’ αυτό και η Ορθόδοξη Εκκλησία, ευγνώμων για τη μεγάλη τους αυτή προσφορά, αφιέρωσε αυτή την Κυριακή στην ιερή μνήμη των τριακοσίων δεκαοκτώ αγίων εκείνων ανδρών, που προέβαλαν τα στήθη τους στην επιδρομή των λύκων του Αρειανισμού. Στην ατμόσφαιρα της γιορτής αυτής είναι ενταγμένο και το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα. Αποτελεί τούτο ένα τμήμα της λεγόμενης Αρχιερατικής Προσευχής του Κυρίου, της πλέον συγκλονιστικής προσευχής, που απευθύνθηκε ποτέ προς τον Ουρανό, από την επιφάνεια της γης. Και η προσευχή αυτή έχει επιλεγεί ακριβώς για να τονίσει το πνευματικό υπόβαθρο του αγώνα των Πατέρων αυτών για την αληθινή πίστη. Ο Μυστικός Δείπνος έχει πλέον τελειώσει.

 2026 ΜΑΙΟΥ 17 – ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΕΚ ΓΕΝΕΤΗΣ ΤΥΦΛΟΥ (Ιω. 9, 1-38)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στον Γυμνότοπο, 1.6.2003)

Το δράμα του σκοταδιού

Σήμερα το Ευαγγέλιο μας μίλησε για έναν «τυφλό εκ γενετής».

Τυφλός εκ γενετής, σημαίνει: δεν είδε ποτέ το φως. Δεν είδε ποτέ τα δένδρα, τα βουνά, τις θάλασσες, τα αστέρια. Δεν είδε ποτέ το πρόσωπο της μητέρας του. Δεν είδε ποτέ τίποτε. Τι ταλαιπωρία!

Το άγιο Ευαγγέλιο μας λέγει, ότι σκότος βαθύ και εξώτερο είναι η κόλαση. Άμα θέλαμε λοιπόν να πούμε τι ήταν η ζωή αυτού του ανθρώπου, του εκ γενετής τυφλού, πρέπει να πούμε: ήταν μία κόλαση. Στην κόλαση οι άνθρωποι δεν βλέπουν τίποτε. Δεν βλέπουν ο ένας τον άλλο. Το να βλέπει ο ένας τον άλλο, είναι η μεγαλύτερη παρηγοριά στον κόσμο αυτό.

Το ομορφότερο και το μεγαλύτερο πράγμα

 ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Η ΦΑΝΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Μέ ἁπλότητα ἀφοπλιστική καί ἐνάργεια ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης ἀφηγεῖται τό ἐκπληκτικό θαῦμα τῆς θεραπείας τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ. Τά θαύματα τοῦ Χριστοῦ δέν ἐπιτελοῦνται γιά τήν δημιουργία ἐντυπώσεων οὔτε γιά τήν ἀπόκτηση ὀπαδῶν ἤ τήν ἐπιδίωξη ἰδιοτελῶν σκοπῶν. Τά «σημεῖα», τά θαύματα τοῦ Κυρίου πραγματοποιοῦνται γιά νά βοηθήσουν τόν ἄνθρωπο νά ἀτενίσει καί νά αἰσθανθεῖ μέ πίστη καί ἀγάπη τό κατ’ ἐξοχήν ἔργο τοῦ Θεοῦ, τό ὁποῖο εἶναι ἡ ἔλευση τῆς Βασιλείας Του στόν κόσμο, ἡ σωτήριος καί ἀπελευθερωτική παρουσία τοῦ Χριστοῦ ἀνάμεσά μας πού βιώνεται ὡς ἀγώνας νά Τόν ἀκολουθήσουμε μέ ἐμπιστοσύνη καί ἀφοσίωση.

 Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 17 Μαΐου 2026, Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ (Πράξ. ις΄ 16-34)

ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

1. Τὰ ὄργανα τοῦ διαβόλου

Ὁ ἀπόστολος Παῦλος μὲ τοὺς συν­εργούς του βρέθηκαν στοὺς Φιλίππους τῆς Μακεδονίας. Κήρυξαν τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ βάπτισαν τοὺς πρώτους Χριστιανούς, μεταξὺ τῶν ὁποίων πρώτη τὴν ἁγία Λυδία. Κάποια ἡμέρα τοὺς συνάντησε ἐκεῖ μία νεαρὴ δούλη, ἡ ὁποία εἶχε «πνεῦμα πύθωνος», δηλαδὴ μαντικό, δαιμονικὸ πνεῦμα, καὶ ἀπέφερε πολλὰ κέρδη στὰ ἀφεντικά της μὲ τὶς μαντεῖες ποὺ ἔκανε. Βλέποντας τώρα τοὺς Ἀποστόλους, ἄρχισε νὰ τοὺς ἀκολουθεῖ καὶ νὰ διαλαλεῖ ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι δοῦλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου καὶ μᾶς δείχνουν τὸν δρόμο τῆς σωτηρίας. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ὁ διάβολος ἤθελε νὰ ἀποσπάσει τὴν ἐμπιστοσύνη τῶν ἀνθρώπων καὶ κατόπιν νὰ τοὺς παρασύρει στὴν πλάνη. Γι᾿ αὐτὸ ὁ ἀπόστολος Παῦλος στράφηκε πρὸς τὴ μάντισσα καὶ διέταξε τὸ πονηρὸ πνεῦμα νὰ φύγει ἀπὸ αὐτήν. Τὴν ἴδια στιγμὴ ἐκεῖνο, μὲ τὴ δύναμη τοῦ Χριστοῦ, ἐξῆλθε.

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

Κυριακή 17 Μαΐου 2026

«Η θεραπεία του εκ γενετής τυφλού»

Αγαπητοί μου αδελφοί, Χριστός Ανέστη!

Συνεχίζουμε με την Χάρη του Θεού το πνευματικό μας αυτό ταξίδι μέσα στην χαρμόσυνο και πασχάλιο αυτή περίοδο. Μια περίοδο που σιγά σιγά πλησιάζει στο τέλος, αφού εγγίζει η εορτή της Αποδόσεως του Πάσχα. Σε αυτό το σημείο έρχεται η Αγία μας Εκκλησία και μας παρουσιάζει μέσω του σημερινού ευαγγελικού αναγνώσματος ένα άνθρωπο εκ γενετής Τυφλό. Το θαυμαστό γεγονός που ακούσαμε, οι Άγιοι Πατέρες δεν το χαρακτηρίζουν ως ένα απλώς θαύμα σωματικής ίασης, αλλά ως μια σταδιακή πνευματική αναγέννηση.

 ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΜΑΪΟΥ 2026

ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ

(Ιω. θ΄ 1-38) (Πρ. ιστ΄16-34)

Το φως της ζωής

«Ενίψατο, και ήλθε βλέπων»

 Γεννήθηκε η ταλαιπωρημένη εκείνη ύπαρξη χωρίς να απολαμβάνει το θείο δώρο της όρασης. Άκουε μόνο για τις ομορφιές της φύσεως και η δοκιμασία του ήταν μεγαλύτερη γιατί αδυνατούσε να έχει και θέαση εικόνων και πραγμάτων. Δεν μπορούσε να κοιτάξει ούτε το διπλανό του και η ζωή του ήταν ανυπόφορη, βυθισμένη στην κυριολεξία στο σκοτάδι και στην δυστυχία.

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ  

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ 17-05-2026

Συνεχίζουμε, αδελφοί μου, την ταπεινή αναφορά μας στα ιερά σκεύη της Εκκλησίας.

ΤΟ ΙΕΡΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ. Από το «ευ» και «αγγέλω», που σημαίνει τη χαρμόσυνη είδηση. Το Ευαγγέλιο περιέχει την όλη βιοτή και διδασκαλία του Θεανθρώπου, αποτελεί θεμέλιο λίθο, επί του οποίου στηρίζεται η χριστιανική πίστη και θεμελιώθηκε και στηρίχθηκε η χριστιανική θρησκεία. Είναι ο νόμος του Θεού, τον οποίο ο άνθρωπος καλείται να τηρεί και να σέβεται για τη σωτηρία του.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ (17-05-2026)

ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ

Τὸ χῶμα τῆς γῆς

Πολλοί, ἀκούγοντας τὴν θαυμάσια διήγηση τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννη, ἴσως ἀναρωτηθοῦν: Ἦταν ἀνάγκη ὁ Ἰησοῦς νὰ χρησιμοποιήσει λάσπη φτύνοντας στὸ χῶμα; Δὲν μποροῦσε νὰ θεραπεύσει τὸν τυφλὸ μὲ τὸν λόγο Του μόνον; Δὲν εἶχε ἀναστήσει μὲ τὸν λόγο Του μόνο τὸν υἱὸ τῆς χήρας; Καί – ἀργότερα – δὲν θὰ ἀνάσταινε τὸν Λάζαρο μόνο μὲ τὴν ἐντολή Του «Λάζαρε, δεῦρο ἔξω!»;

*Αὐτή, χριστιανοί μου, ἡ μικρὴ τελετουργία τοῦ Κυρίου μας, ὑπενθύμιζε τὴν σωτηριώδη ἀποστολὴ τοῦ Κόσμου: Ὅλη ἡ κτιστὴ δημιουργία ἔχει ἕνα καὶ μοναδικὸ σκοπό. Τὴν πορεία πρὸς τὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δόξα Του.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 17-05-2026 «Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»

«Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»

Ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης ἀφηγεῖται στήν σημερινή Εὐαγγελική περικοπή τήν θεραπεία τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ. Οἱ προφῆτες τῆς Π. Διαθήκης, περιγράφοντας τό ἔργο τοῦ ἀναμενόμενου Μεσσία, ἀναφέρουν καί τήν «ἀνάβλεψιν τυφλῶν». Αὐτός λοιπόν πού ἔχει τήν ἐξουσία νά ξαναδίνει τό φῶς στούς τυφλούς, δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τόν Μεσσία.

Ἡ ἀπόδοση ὅμως τοῦ φωτός στούς τυφλούς, πέρα ἀπό τήν ἀποδεικτική σημασία της γιά τή μεσσιανική ἰδιότητα τοῦ Χριστοῦ, ἔχει καί ἕνα ἄλλο βαθύτερο νόημα: Εἶναι σημάδι μίας νέας κατάστασης πραγμάτων πού εἰσβάλλει μέσα στόν κόσμο τοῦ σκότους καί τῆς τυφλότητας.

Κυριακή 17η Μαΐου 2026

Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ.

(Ιω. 9, 1 – 38).

«Μή καί ὑμεῖς θέλετε αὐτοῦ μαθηταί γενέσθαι;» (Ιω. 9, 27).

Μιά σειρά άπό γεγονότα σήμερα στολίζουν τήν Κυριακή μέ μηνύματα χαρούμενα καί έλπιδοφόρα. Στήν πορεία πρός τήν Πεντηκοστή αύτή τήν άναστάσιμη περίοδο βλέπουμε τόν Ίησοῦ νά συναντιέται μ’ έναν έκ γενετῆς τυφλό, νά τοῦ πλάθει τά μάτια, νά τόν γεμίζει έσωτερική δύναμη, νά τοῦ άποκαλύπτει τή Θεότητά Του, νά τόν άξιώνει σέ προσκύνηση καί λατρεία.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ 17/05/2026

Η σημερινή ευαγγελική περικοπή της Κυριακής του Τυφλού δεν είναι απλώς μια διήγηση θαυματουργικής θεραπείας. Η Εκκλησία την τοποθετεί λίγες ημέρες πριν από την Ανάληψη του Κυρίου, διότι το γεγονός αυτό αποκαλύπτει τη θεότητα του Χριστού και συγχρόνως το μυστήριο της σωτηρίας του ανθρώπου.

Ο ευαγγελιστής Ιωάννης δεν χρησιμοποιεί τυχαία τη λέξη “θαύμα”, αλλά “σημείο”. Το γεγονός δηλαδή δείχνει κάτι βαθύτερο, ότι ο Χριστός είναι το Φως του κόσμου, ο Δημιουργός και Αναδημιουργός του ανθρώπου.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ (ΤΥΦΛΟΥ)

Απόστολος: Πραξ. ιστ΄ 16-34

Ευαγγέλιο: Ιω. θ΄1 – 38

17 Μαΐου 2026

«Ούτε ούτος ήμαρτεν, ούτε οι γονείς αυτού, αλλ' ίνα φανερωθή τα έργα του Θεού εν αυτώ» (Ιωάν. θ' 3)

Ήταν δικαιολογημένη, η απορία των μαθητών του Χριστού. Γιατί τόσος πόνος και τόση δυστυχία σ' αυτόν τον άνθρωπο; Η ανθρώπινη λογική αποδέχεται κάτι που είναι δίκαιο και απορρίπτει το άδικο. Και αναμένει αμοιβές για τους δικαίους και τιμωρίες για τους αδίκους. Ο άνθρωπος, όμως, αυτός δεν έζησε ούτε μια μέρα υγιής. Ήταν «εκ μήτρας πεπηρωμένος», ανάπηρος εκ γενετής. Πότε αμάρτησε για να τιμωρείται με τη στέρηση της όρασής του;

 2026 ΜΑΙΟΥ 10 – ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ (Ιωάν. 4, 5-42)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στην Ανέζα, στις 31/5/1983)

Αναζητώντας την ευτυχία

Ο άνθρωπος αναζητά πάντοτε την ευτυχία. Αλλά ποια είναι η αληθινή ευτυχία; Και πού μπορεί κανείς να την βρει; Οι πρωτόπλαστοι έψαξαν να βρουν την ευτυχία με το δικό τους τρόπο, έξω από το θέλημα του Θεού και κατάντησαν σε δυστυχία μεγάλη. Και επειδή λίγο-πολύ όλοι τούς μιμούμαστε αναζητώντας την ευτυχία, περιήλθαμε σε τέτοια κατάσταση, που την αληθινή ευτυχία την θεωρούμε ψέμα και ανύπαρκτη εδώ στη γη.

 ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Η ΕΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑι

ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Ἀπό τόν πλοῦτο τῶν νοημάτων τῆς σημερινῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς θά μᾶς ἀπασχολήσει τό θέμα τῆς «ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ» λατρείας τοῦ Θεοῦ, ὅπως αὐτή περιγράφεται ἀπό τόν Κύριο κατά τήν συνομιλία Του μέ τήν Σαμαρείτιδα.

Ὁ Χριστός διαλέγεται μέ αὐτήν τήν γυναίκα παρά τό ἄσβεστο μῖσος πού ὑπῆρχε μεταξύ Ἰουδαίων καί Σαμαρειτῶν, λόγῳ ἱστορικῶν, θρησκευτικῶν καί φυλετικῶν διαφορῶν.

Ὁ Κύριος μέ τήν παρουσία καί τόν λόγο Του βοηθεῖ τούς ἀνθρώπους νά ὑπερβοῦν τίς διαιρέσεις, καθότι κηρύττει ὡς κανόνα ζωῆς καί μέτρο πίστεως τήν εὐαγγελική ἀγάπη πρός ἐχθρούς καί φίλους, ἡ ὁποία ἐπιφέρει τήν καταλλαγή, τήν συμφιλίωση.

 Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 10 Μαΐου 2026, Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος (Πράξ. ια΄ 19-30)

ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

1. Μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ

Ἡ σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπὴ ἀπὸ τὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων μᾶς μεταφέρει στὴν Ἀντιόχεια τῆς Συρίας. Ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς, ὁ συγγραφέας τῶν Πράξεων, μᾶς πληροφορεῖ ὅτι μὲ τὸν διωγμὸ ποὺ ἀκολούθησε μετὰ τὸ μαρτύριο τοῦ πρωτομάρτυρος ἁγίου Στεφάνου, κάποιοι Χριστιανοὶ ἔφυγαν ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ πῆγαν στὴν Ἀντιόχεια. Ἐκεῖ κήρυτταν τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστὸ στοὺς Ἰουδαίους ποὺ συναν­τοῦσαν. Τὸ δὲ κήρυγμά τους εἶχε πολλὴ καρποφορία, διότι «ἦν χεὶρ Κυρίου μετ᾿ αὐτῶν». Ἡ δύναμη τοῦ Χριστοῦ, ἡ Χάρις καὶ ἡ εὐλογία του ἦταν μαζί τους. Ὁ Κύριος ἄνοιγε τὶς καρδιὲς τῶν ἀκροατῶν καὶ φώτιζε τὴ διάνοιά τους, ὥστε νὰ ἀποδέχονται τὸ Εὐαγγέλιο. Μὲ τὴ δύναμη τοῦ Θεοῦ πολλοὶ Ἰουδαῖοι πίστευαν καὶ γίνονταν μέλη τῆς Ἐκκλησίας.

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

Κυριακή της Σαμαρείτιδος

10 Μαΐου 2026

Αγαπητοί μου αδελφοί, Χριστός Ανέστη!

Βρισκόμαστε με την χάρη του Θεού στο μέσον της πασχαλινής περιόδου, αφού ήδη την Τετάρτη που μας πέρασε πανηγυρίσαμε την εορτή της Μεσοπεντηκοστής. Σήμερα η Εκκλησία μέσω της ευαγγελικής διηγήσεως, μάς φέρνει μπροστά σε ένα πηγάδι. Όχι ένα πηγάδι τυχαίο, αλλά το φρέαρ του Ιακώβ. Εκεί, όπως ακούσαμε, ο Χριστός, κουρασμένος από την οδοιπορία, περιμένει. Στην πραγματικότητα, δεν περιμένει απλώς να πιει νερό, αλλά περιμένει μια ψυχή. Περιμένει όλους εμάς, τους ταλαιπωρημένους ανθρώπους που διψάμε για την αλήθεια.

 ΚΥΡΙΑΚΗ 10 ΜΑΪΟΥ 2026

ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ

(Ιω. δ΄ 5-42) (Πραξ. ια΄ 19-30)

Στους ορίζοντες της αλήθειας

«Πνεῦμα ὁ Θεός, καί τούς προσκυνοῦντας αὐτόν ἐν πνεύματι καί ἀληθεία δεῖ προσκυνεῖν»

Η ανακάλυψη του βαθύτερου νοήματος της ζωής περνά μέσα από την αλήθεια της Εκκλησίας, όπως μάς την αποκαλύπτει ο ίδιος ο Κύριος. Η σημερινή ευαγγελική περικοπή μάς βάζει ακριβώς μπροστά από αυτή τη μεγάλη πρόκληση. Να ανοίξουμε τον εαυτό μας, να τον καταστήσουμε διάφανο, για να δεχθεί τη μεγάλη αλήθεια της ζωής, η οποία είναι εκείνη που σώζει και ανεβάζει τον άνθρωπο στις πιο ψηλές πνευματικές κορυφογραμμές.

 ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ

10-05-2026

ΤΟ ΛΕΒΗΤΑΡΙΟ Η΄ ΖΕΟΝ. Τό λεβητάριο, ἀδελφοί μου, εἶναι ὑποκοριστικό τοῦ λέβητος. Αὐτό εἶναι ἕνα μικρό μετάλλινο σκεῦος, πού χρησιμοποιεῖται γιά τήν μεταφορά θερμοῦ ὕδατος, τό ὁποῖο, κατά τήν ὥρα τῆς Θείας Μεταλήψεως, ὁ λειτουργός ἐκχέει στό ἅγιο Ποτήριο.

Ὁ Γερμανός Κων/λεως γράφει: «Τότε δέ κομίζεται ὕδωρ θερμότατον εἰς μικρόν λεβητάριον, καί κιρνῶσιν ἐξ αὐτοῦ τά προκείμενα ἐν τῇ ἁγίᾳ Τραπέζῃ εἴτε κρατῆρες, εἴτε ποτήρια εἶεν» (Μυστ. θεωρ. PG 98, 449β). Καί ὁ Συμεών Θεσ/νίκης κάνει λόγο γιά τό «ζέον ὕδωρ». «Εἶτα καί ζέον ὕδωρ, (ὁ ἱερεύς) ἐκχέει τῷ ποτηρίῳ» (Περί τοῦ ἱ. ναοῦ PG 155 σ. 711). Ὁ καθηγητής Ἰωάννης Φουντούλης γράφει: «Ἡ πράξη αὐτή ὑφίσταται μόνον στό βυζαντινό λειτουργικό τύπο». (Λειτουργική Α΄ σελ. 50).

 Κυριακή 10η Μαΐου 2026

Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος.

(Ἰω. 4, 5 – 42).

«...οὐ μή διψήσῃ εἰς τόν αἰῶνα» (Ἰω. 4, 14).

Δίψα. Μία πανανθρώπινη ἀνάγκη. Δίψα σωματική καί πνευματική. Σήμερα, στήν ἀναστάσιμη περίοδο πού διατρέχουμε, συμπορευόμαστε μέ τόν Ἰησοῦ στή Σαμάρεια. Πηγαίνουμε μαζί Του νά ξεδιψάσουμε ἀπό τά νάματα τοῦ ζωντανοῦ νεροῦ πού θά μᾶς κεράσει, ὅπως τά προσφέρει στή διψασμένη Σαμαρείτιδα στό φρέαρ τοῦ Ἰακώβ. Δίψα σώματος καί δίψα ψυχῆς ἔχει αὐτή ἡ γυναίκα πού πλησιάζει τόν Κύριο. Ἡ δίψα τοῦ σώματος ἱκανοποιεῖται εὔκολα. Ἡ δίψα τοῦ πνεύματος λύνεται ἀπό τή συνομιλία της μέ τήν πηγή κάθε δροσιᾶς, μέ τόν Δωρεοδότη Θεό. Ἐμεῖς, ὡς συνοδοιπόροι τοῦ Χριστοῦ, ζητᾶμε νά σβήσουμε τή δική μας ἐσωτερική δίψα, γιά νά μήν ἀποξηραθοῦμε στό καμίνι τῆς καθημερινότητας.