ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΥΠΑΠΑΝΤΗ

Προοίμια Μεγάλης Τεσσαρακοστής

Τελώνου Και Φαρισαίου  ·  Ασώτου Υιού  ·  Απόκρεω  ·  Τυρινής

Α΄ Νηστειών - Κυριακή της Ορθοδοξίας  ·  Β΄ Νηστειών - Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά

Γ΄ Νηστειών - Σταυροπροσκυνήσεως  ·  Δ΄ Νηστειών - Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος

Ε΄ Νηστειών - Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας

Σάββατο του Λαζάρου  ·  Κυριακή των Βαΐων

Μεγάλη Δευτέρα  ·  Μεγάλη Τρίτη  ·  Μεγάλη Τετάρτη  ·  Μεγάλη Πέμπτη

Μεγάλη Παρασκευή  ·  Μεγάλο Σάββατο

 2026 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ (Λουκ. 18, 10-14)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα που έγινε την 1/2/2004)

Η προσευχή του φαρισαίου

 Ακούσαμε στο Ευαγγέλιο για δυο ανθρώπους που πήγαν στην Εκκλησία να προσευχηθούν. Ένας Φαρισαίος και ένας τελώνης. Ο ένας του κόσμου και της πιάτσας. Ο άλλος της ευσέβειας. Για τον ίδιο σκοπό πήγαν. Να προσευχηθούν. Μπήκαν στην Εκκλησία με την ίδια διάθεση. Έμειναν εκεί κάποια ώρα και μετά έφυγαν. Αλλά, τι διαφορά! Ο ένας έφυγε δικαιωμένος, ο άλλος κατάκριτος. Το παράξενο είναι, ότι έφυγε δικαιωμένος από την Εκκλησία, ευάρεστος ενώπιον του Θεού, ο άνθρωπος της πιάτσας. Και εκείνος που φαινόταν του Θεού, της Εκκλησίας, έφυγε κατάκριτος. Γιατί;

 ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΟΥ ΤΡΙΩΔΙΟΥ

Μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ εἰσήλθαμε στίς ἱερές πύλες τοῦ Τριωδίου. Πρόκειται περί μιᾶς ἐκκλησιαστικῆς περιόδου, κατά τήν διάρκεια τῆς ὁποίας ἀγωνιζόμαστε νά δυναμώσουμε τήν πίστη, τήν ἀγάπη καί τήν ἐλπίδα μας· νά ἐπανακατηχηθοῦμε στήν εὐσέβεια, νά προσευχηθοῦμε καί νά μελετήσουμε τόν λόγο τοῦ Θεοῦ ἐκτενέστερα, νά συγχωρήσουμε ἀπό καρδίας τούς ἀδελφούς μας· καί ἔτσι προετοιμασμένοι νά ἑορτάσουμε τό Ἅγιο Πάσχα.

 Ἁγίου Τρύφωνος

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 1 Φεβρουαρίου 2026, ἁγίου Τρύφωνος (Ρωμ. η΄ 28-39)

ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

1. Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς βλάψει

Μὲ τὴ σημερινὴ Κυριακή, τοῦ Τελώνου καὶ τοῦ Φαρισαίου, εἰσερχόμαστε στὸ Τριώδιο· στὴν κατανυκτικὴ αὐτὴ περίοδο τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους, ποὺ διαρκεῖ μέχρι τὸ Μέγα Σάββατο καὶ μᾶς ἑτοιμάζει γιὰ τὰ μεγαλειώδη γεγονότα τοῦ Πάθους καὶ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου.

Σήμερα συμπίπτει καὶ ἡ μνήμη τοῦ ἁγίου ἔνδοξου μάρτυρος Τρύφωνος· γι᾿ αὐτὸ τὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας εἶναι πρὸς τιμήν του. Ἕνα παράδοξο ἐρώτημα θέτει ἐκεῖ ὁ ἀπόστολος Παῦλος: «Εἰ ὁ Θεὸς ὑπὲρ ἡμῶν, τίς καθ᾿ ἡμῶν;» Δηλαδή, ἂν ὁ Θεὸς εἶναι μὲ τὸ μέρος μας, προστάτης καὶ ὑπερασπιστής μας, ποιός θὰ σταθεῖ ἐναντίον μας καὶ θὰ μᾶς βλάψει;

 ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2026 – ΙΣΤ΄ ΛΟΥΚΑ

ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

(Λουκ. ιη΄ 10-14) (Ρωμ. η΄ 28-39)

Στις κορυφογραμμές της ταπείνωσης

«Ο ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται»

Η είσοδος στην περίοδο του Τριωδίου σπρώχνει τον άνθρωπο να εγκολπωθεί την άσκηση, τη μετάνοια και κυρίως την ταπείνωση, ως τρόπο ζωής αλλά και με σημείο αναφοράς κορυφαίες αρετές στην πνευματική ζωή. Η Εκκλησία απευθύνει πρόσκληση για να περάσουμε από τις ανώτερες εκείνες βαθμίδες που οδηγούν στην ένωσή μας με τον Θεό. Τα αναγνώσματα, η υμνολογία και όλες οι λατρευτικές ακολουθίες της περιόδου, είναι εναρμονισμένες με το κατανυκτικό κλίμα των ημερών και με τις πνευματικές ανατάσεις, που προβάλλουν ως βίωμα και εμπειρία αληθινής ζωής.

 ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

01-02-2026

«Οὐρανός πολύφωτος ἡ Ἐκκλησία, συγκαλοῦσα ἅπαντας, πρός εὐφροσύνην τούς πιστούς, ἐν ᾧ ἐστῶτες κραυγάζομεν: τοῦτον τόν οἶκον στερέωσον, Kύριε» 

Μέ αὐτά τἀ ὡραῖα λόγια, ἀγαπητοί ἀδελφοί, χαιρετίζει τήν Ἁγία μας Ἐκκλησία ἕνας ὕμνος. Ὁ Ἅγιος Συμεών Θεσσαλονίκης λέγει ὅτι «ὁ ναός εἶναι ἡ εἰκών τῆς θείας Ἐκκλησίας καί παριστάνει ὅ,τι ὑπάρχει εἰς τήν γῆν, ὅ,τι ὑπάρχει εἰς τόν οὐρανόν καί ὅ,τι ὑπάρχει ὑπεράνω τοῦ οὐρανοῦ». Καί συνεχίζει· «μία λατρεία ἄνω τε καί κάτω τελεῖται, μέ τήν διαφοράν ὅτι ἐκεῖ μέν χωρίς παραπετασμάτων καί συμβόλων τινῶν, ἐνταῦθα δέ διά συμβόλων, ὅτι τό βαρύ τοῦτο καί ὑπό τήν φθοράν σαρκίον ἡμεῖς περικείμεθα».

 Κυριακή 1η Φεβρουαρίου 2026

Κυριακὴ τοῦ Τελώνου καὶ Φαρισαίου

(Λκ. ιη´ 10 – 14)

«Δεδικαιωμένος» (Λκ. ιη´ 14)

Σήμερον ἀνοίγει ἡ εὐλογημένη καὶ πολύκαρπη περίοδος τοῦ Τριωδίου. Ἀρχίζει μία διαδρομὴ ἀτογνωσίας καὶ θεογνωσίας, ποὺ ὁδηγεῖ εἰς τὴν ἐμπειρίαν τοῦ μεγάλου μυστηρίου τῆς Ἀναστάσεως. Σήμερον δύο ἄνθρωποι ἀνεβαίνουν εἰς τὸν Ναόν, διὰ νὰ συνομιλήσουν μὲ τὸν Θεόν. Σκοπὸν ἔχουν νὰ λάβουν τὴν θείαν δικαίωσιν. Ὅταν τελειώσουν τὴν συνομιλίαν των μὲ τὸν Κύριον καὶ κατέλθουν ἀπὸ τὸν Ναόν, ὁ μὲν τελώνης κατέβη «δεδικαιωμένος», ὁ δὲ Φαρισαῖος κατέβη «κατακεκριμένος».

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 01-02-2026 «Η ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ»

 «Η ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ»

Ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή, ἡ παραβολή τοῦ Τελώνου καί τοῦ Φαρισαίου σημασιοδοτεῖ τήν ἔναρξη τῆς πιό πνευματικῆς περιόδου τοῦ ἔτους, τῆς περιόδου τῆς προετοιμασίας μας γιά τή μεγαλύτερη ἑορτή τῆς Ἐκκλησίας μας, τοῦ Πάσχα. Κι ἡ περίοδος αὐτή παίρνει τό ὄνομά της ἀπό τό λειτουργικό βιβλίο τῆς Ἐκκλησίας πού ὀνομάζεται «Τριώδιο», καθιερώνοντας την περίοδο αὐξημένης προσευχῆς τόσο σέ ποσότητα ὅσο καί σέ ποιότητα.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

Απόστολος: Β΄ Τιμ. γ΄ 10-15

Ευαγγέλιον: Λουκ. ιη΄ 10-14

1 Φεβρουαρίου 2026

«Πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται»

Αρχίζει από σήμερα, αγαπητοί μου αδελφοί, η κατανυκτική περίοδος του Τριωδίου. Μια περίοδος πνευματική που θα μας οδηγήσει στο Πάθος και την Ανάσταση του Χριστού. Η περίοδος αυτή έχει σαν στόχο να θέσει τα σωστά θεμέλια του αγώνα για την άσκηση της αρετής. Βάση, αλλά και συμπερίληψη πολλών αρετών, αποτελεί η ταπεινοφροσύνη, γιατί αυτή ρίχνει όλα τα αμαρτήματα, θέτει τις βάσεις της ευσέβειας και καλλιεργεί την αγάπη. Μέσα από αυτό το τρίπτυχο του αγώνα διασφαλίζεται η πνευματική πορεία του ανθρώπου. «Μή προσευξώμεθα φαρισαϊκῶς ἀδελφοί» ακούστηκε κατά τον Εσπερινό στο πρώτο τροπάριο της έναρξης του Τριωδίου χθες. Ολόκληρη η περίοδος του Τριωδίου έχει σκοπό να μας προετοιμάσει, με νηστεία, προσευχή και μετάνοια να υποδεχθούμε τον «πρός Πάθος εὐτρεπιζόμενον» Σωτήρα μας και να γίνουμε κοινωνοί των Παθημάτων και της Αναστάσεώς Του. Το Τριώδιο είναι μια πνευματική σκάλα, που στήνεται εδώ κάτω στη γη και το πρώτο σκαλί καλούμαστε σήμερα να το πατήσουμε.

 ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ

 

ΠΑΤΕΡΙΚΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ
Κυριακὲς Λουκᾶ. Κυριακὴ ΙΕ΄ Λουκᾶ
Κυριακή τοῦ Ζακχαίου

ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

ΑΓΙΟΥ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΙΚΟΝΙΟΥ

Πρωτ. Αλεξάνδρου Σμέμαν

1) ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης

2) ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης

ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΥΛΙΔΟΥ Μητροπολίτου Νικαίας

1) Μητροπολίτου Σουρόζ Αντωνίου Bloom

2) Μητροπολίτου Σουρόζ Αντωνίου Bloom

1) ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΘΕΟΤΟΚΗ

2) ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΘΕΟΤΟΚΗ

Ιωάννη Καραβιδόπουλου

 2026 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 25 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΕ ΛΟΥΚΑ

Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΤΟΥ ΖΑΚΧΑΙΟΥ (Λουκ. 19, 1 - 10)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στη Φιλιππιάδα, στις 25/1/2004)

Ελάτε παιδιά μου

Ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς είναι ο Θεόδωρος Ντοστογιέφσκι. Ρώσσος, ορθόδοξος χριστιανός. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι μετέφερε στα βιβλία του περίπου όλη την ορθόδοξη πίστη, γιατί πόνεσε πολύ για την απόκτησή της.

Στην αρχή ήταν άθεος. Έπεσε σε πολλά λάθη. Κάποια φορά τον έκλεισαν στη φυλακή. Εκεί, ο Θεόδωρος Ντοστογιέφσκι έμαθε να διαβάζει το Ευαγγέλιο. Και κατάλαβε τι διαφορά υπάρχει ανάμεσα στα βιβλία της ψευτοφιλοσοφίας των ανθρώπων και στη σοφία του Θεού. Και από τότε έγινε συνειδητός χριστιανός.

 ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΩΣ ΣΩΤΗΡΑΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Μελετῶντας μέ προσοχή καί προσευχή τήν Εὐαγγελική περικοπή πού ἀναγνώσθηκε στήν Θεία Λειτουργία, αἰσθανόμαστε τό σθένος πού προέρχεται ἀπό τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, τήν ἀκτινοβολία τῆς θεότητος καί τῆς ἀγάπης Του πρός πάντας, ἡ ὁποία ἔχει τό σθένος νά μεταβάλλει τίς συνειδήσεις τῶν ἀνθρώπων καί νά ἀναγεννᾶ, νά ἀναπλάθει τήν ἀνθρώπινη ὕπαρξη, νά τήν ὁδηγεῖ στήν σωτηρία.

 Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 25 Ἰανουαρίου 2026, ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου (Ἑβρ. ζ΄ 26 – η΄ 2)

ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

1. Κατὰ τὸ παράδειγμα τοῦ Μεγάλου Ἀρχιερέα

Στὶς 25 Ἰανουαρίου ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τὴ μνήμη ἑνὸς πολὺ μεγάλου Ἁγίου, σπουδαίου Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ στύλου τῆς Ὀρθοδοξίας, τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου. Στὴν ἀποστολικὴ περικοπὴ ποὺ ἀναγινώσκεται πρὸς τιμήν του, ἀπὸ τὴν πρὸς Ἑβραίους Ἐπιστολή, παρουσιάζεται ἡ ἀσύγκριτη ἀνωτερότητα τοῦ Μεγάλου Ἀρχιερέα, Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, σὲ σχέση μὲ τοὺς ἀρχιερεῖς τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Ἀναφέρεται ὅτι ὁ Κύριος εἶναι «ὅσιος, ἄκακος, ἀμίαντος, κεχωρισμένος ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος»· εἶναι Ἅγιος, ἀπαλλαγμένος ἀπὸ κάθε κακία καὶ πονηρία, ἀμόλυντος, ἀπόλυτα ἀνέγγιχτος ἀπὸ τὴν ἁμαρτία. Ἀνυψώθηκε δὲ πάνω ἀπὸ τοὺς οὐρανούς, στὰ δεξιὰ τοῦ Θεοῦ.

  ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΕ΄ ΛΟΥΚΑ

25 Ιανουαρίου 2026

H σωτηρία δεν είναι ανθρώπινο κατόρθωμα, είναι αποτέλεσμα της πρωτοβουλίας του Θεού, ο Οποίος σπεύδει να «καταλύσει» στην ανθρώπινη ύπαρξη. Αυτή η επίσκεψη του Θεού κάνει τον άνθρωπο αφενός να αναλαμβάνει τις ευθύνες του, αφετέρου να υπερβαίνει το παρελθόν του και τις αδυναμίες του.

 ΚΥΡΙΑΚΗ 25 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2026

ΙΕ΄ ΛΟΥΚΑ (ΖΑΚΧΑΙΟΥ)

(Λουκ. ιθ΄ 1-10) (Εβρ. ζ΄ 26-η΄ 2)

Η δύναμη της μετάνοιας

«Και εζήτει ιδείν τον Ιησούν τίς εστί…»

 Η πορεία διά μέσου της μετάνοιας καταξιώνει τον άνθρωπο σε πνευματικές κορυφογραμμές αιώνιας εμβέλειας. Ακριβώς, σ’ αυτή τη χρονική στιγμή η Εκκλησία προβάλλοντας το παράδειγμα του Ζακχαίου στέλνει το πιο ισχυρό μήνυμα στον άνθρωπο. Τόσο εκκωφαντικά δονημένο. Όσο και αν έχει πέσει στη ζωή του, όσο και αν βιώνει την τραγική οδύνη στο χώρο της αμαρτίας, η αγάπη του Κυρίου μας, απλώνεται σ’ ένα εύρος που δεν μάς επιτρέπει να αφήνουμε τον εαυτό μας να βυθίζεται στο σκοτάδι της απελπισίας. Αντίθετα, η εκζήτηση της χάρης του Θεού, ανοίγει τους ορίζοντες της ελπίδας και της χαράς και μεταβάλλεται σε οδοδείκτη αληθινής ζωής. Αυτό έπραξε χωρίς αναστολές και ο Ζακχαίος, ο οποίος, ζητούσε μετά μανίας να ιδεί τον Ιησού.

 Κυριακή 25η Ἰανουαρίου 2026

Κυριακὴ ΙΕ´ Λουκᾶ

(Πραξ. ιθ´ 1 – 10)

«Ζητεῖ ἰδεῖν τὸν Ἰησοῦν τίς ἐστι» (Πραξ. ιθ´ 3)

Δύο γίγαντες τοῦ πνεύματος καὶ τῆς ζωῆς συναντιόμαστε σήμερα στὴν Κυριακάτικη πορεία μας. Ὁ ἕνας εἶναι μικρόσωμος γίγαντας καὶ πολὺ ἁμαρτωλός. Εἶναι ὁ ἀρχιτελώνης Ζακχαῖος, ποὺ τὸν κάνει γίγαντα ἡ μετάνοιά του. Ὁ ἄλλος εἶναι γίγαντας τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς θεολογίας. Εἶναι ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος. Γίγαντα τὸν κάνει ὁ τρόπος ποὺ βίωσε καὶ διαχειρίστηκε τὴν σχέση του μὲ τὸν Θεό, ὁ τρόπος ποὺ θεολόγησε κρατώντας τὴν ἐμπειρία ἀπὸ τὴν γνώση του μὲ τὸν Ἰησοῦ.

 ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΕ΄ ΛΟΥΚΑ

Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου

25-01-2026

«ἔχετε πίστιν Θεοῦ» (Μάρκ. 11,22)

Ὁ Σωτήρας καί Λυτρωτής μας, ἀγαπητοί ἀδελφοί, διασαλπίζει:

«Νά ἔχετε πίστη καί πεποίθηση στόν Θεό καί στή δύναμή Του».

Ἡ πίστη μας, σάν μέλη τῆς ὀρθόδοξης χριστιανικῆς Ἐκκλησίας, στηρίζεται στή διδασκαλία τοῦ Κυρίου μας καί καταγράφεται συνοπτικά στό Ἱερό Σύμβολο τῆς πίστεώς μας. Ἡ πίστη ὑπερβαίνει τή λογική· δέν τήν ἀκυρώνει, ἀφοῦ καί αὐτή ἀποτελεῖ δῶρο Θεοῦ. Ἡ πίστη εἶναι μυστήριο, προσωπική μυστική ἐμπειρία. Πίστη κατά τόν Ἀπόστολο Παῦλο σημαίνει «σιγουριά γι’ αὐτά πού ἐλπίζουμε καί βεβαιότητα γι’αὐτά πού δέν βλέπουμε» (Ἑβρ. 11,1). Σέ ὅλη τή διάρκεια τῆς ἐπί γῆς ζωῆς Του ὁ Κύριος καλοῦσε τούς πιστούς στήν πίστη – πίστη στόν ἴδιο, πίστη στόν Πατέρα, πίστη στό Εὐαγγέλιο, πίστη στή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Αὐτό ἔπραξαν καί οἱ Ἀπόστολοι.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 25-01-2026  «Η ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑ»

«Η ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑ»

            Τά λόγια τοῦ Κυρίου, σάν ἄνεμος δυνατός, σκορπίζουν τήν πυκνή συννεφιά τῆς πλεονεξίας, πού χρόνια τώρα πλάκωνε τήν ψυχή τοῦ ἀρχιτελώνου. Ὁ Ζακχαῖος ἀρχίζει νά βλέπει καθαρά πιά τή ζωή του. Ἀπό τή σκέψη του διαβαίνουν διαδοχικά οἱ τόσοι καί τόσοι πού εἶχε ἀδικήσει, οἱ χῆρες καί τά ὀρφανά, πού ἀνάλγητα ἔδιωχνε ὅταν ζητοῦσαν τήν βοήθειά του. Τούς βλέπει νά περνοῦν πικραμένοι, μέ τόν πόνο στήν καρδιά, μέ τήν ἀγανάκτηση στά στήθη. Στριφογυρίζουν τριγύρω του, σάν μιά φοβερή ἁλυσίδα, τόν τυλίγουν καί τόν σέρνουν μακρυά ἀπό τόν ἅγιο Φιλοξενούμενό του.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΕ΄ ΛΟΥΚΑ (ΖΑΚΧΑΙΟΥ)

Απόστολος: Εβρ. ζ΄26 – η΄2

Ευαγγέλιον: Λουκ. ιθ΄ 1 - 10

25 Ιανουαρίου 2025

Όλα τα είχε ο Ζακχαίος του σημερινού Ευαγγελίου, πλούτη, οικογένεια, υγεία, αξίωμα κ.ο.κ. Παρόλα αυτά, πληρότητα δεν ένιωθε! Κάτι έλειπε από την ζωή του. Υπήρχε ένα κενό μέσα στην ψυχή του, που τίποτε από αυτό τον κόσμο δεν μπορούσε να το γεμίσει. Αυτό το κενό όμως, τον ανέβασε σαν παιδάκι στην συκομορέα, παραμερίζοντας κάθε είδους ντροπή που θα μπορούσε να νιώσει λόγω της κοινωνικής του θέσης.

 ΠΑΤΕΡΙΚΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ
Κυριακὲς Λουκᾶ. Κυριακὴ ΙΒ΄ Λουκᾶ
Κυριακή των Δέκα Λεπρών

ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

ΘΕΟΦΥΛΑΚΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ

ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΙΑΝΙΝΩΦ

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΚΡΙΜΑΙΑΣ

ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης

2) ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης

Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας

1) Μητροπολίτου Σουρόζ Αντωνίου Bloom

2) Μητροπολίτου Σουρόζ Αντωνίου Bloom

1) Νικηφόρου Θεοτόκη

2) Νικηφόρου Θεοτόκη

3) Νικηφόρου Θεοτόκη

4) Νικηφόρου Θεοτόκη

Ιωάννου Καραβιδόπουλου

 2025 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 18 – ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ  ΛΟΥΚΑ

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ ΔΕΚΑ ΛΕΠΡΩΝ (Λουκ. 17, 12-19)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στην Αγ. Ειρήνη Πρέβεζας, στις 15/1/2006)

Ο πόνος ενώνει

Το σημερινό Ευαγγέλιο μας μιλά για δέκα λεπρούς που η αρρώστια τούς είχε ενώσει και είχαν αποτελέσει μία καλή παρέα. Και μάλιστα στην καλή αυτή παρέα υπαγόταν και ένας Σαμαρείτης, που για τους Εβραίους θεωρείτο εχθρός του έθνους τους ή κάτι ακόμη χειρότερο. Έτσι ήταν οι Σαμαρείτες για τους Εβραίους. Ούτε «καλημέρα» δεν έλεγαν όταν συναντιόντουσταν.

Όμως οι δέκα λεπροί είχαν γίνει μια γροθιά. Τι σημαίνει αυτό; Ήξεραν να έχουν κατανόηση, αγάπη και συμπόνια ο ένας στον άλλο. Να, ένας πνευματικός πλούτος.

 Κυριακή 18η Ἰανουαρίου 2026

Κυριακή ΙΒ´ Λουκᾶ

(Πραξ. ιζ´ 12-19)

«Πόρρωθεν» (Πραξ. ιζ´ 12)

Συγκινητικὰ καὶ παραστατικὰ παρακολουθοῦμε σήμερα στὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς. Δέκα λεπροί, δέκα ἄνθρωποι κουβαλῶντας τὴν ἀποφασιστικότητα τῆς κοινωνίας τῆς συμφορᾶς, πλησιάζουν τὸν Χριστὸ καὶ παρακαλοῦν νὰ τοὺς ἐλεήσει. Δὲν τὸν πλησιάζουν πολύ. Ἀπαγορεύεται. Ἡ λέπρα εἶναι χρόνια θανατηφόρος ἀλλὰ καὶ κοινωνικὰ μεταδοτική. Τὸν πλησιάζουν, ἀλλὰ στέκονται μακριά Του. Τὸ ἱερὸ κείμενο σημειώνει μὲ λεπτότητα ὅτι στέθηκαν «πόρρωθεν». Ἡ ἀπόσταση δὲν ἐμποδίζει τὸν Κύριο νὰ τοὺς θεραπεύσει καὶ νὰ τοὺς σώσει. Μόνον ὁ ἕνας ἀπ’ αὐτοὺς, ὁ Σαμαρείτης, γυρισμένος γεμάτος εὐγνωμοσύνη, ἔπεσε μὲ τὸ πρόσωπο στὰ πόδια τοῦ Ἰησοῦ καὶ τὸν εὐχαρίστησε γιὰ τὸ μεγάλο δῶρο τῆς ὑγείας.

 ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Η ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ Η ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ

Ὁ Κύριος πορεύεται πρός τά Ἱεροσόλυμα· διέρχεται μέσα ἀπό τήν Σαμάρεια καί τήν Γαλιλαία καί σέ κάποιο χωριό συναντᾶ δέκα λεπρούς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι τοῦ ζητοῦν νά τούς ἐλεήσει, νά τούς θεραπεύσει, φωνάζοντας δυνατά: «Ἰησοῦ ἐπιστάτα –Κύριε δηλαδή– ἐλέησον ἡμᾶς».

Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί εἶναι βέβαιο πώς θά εἶχαν ἀκούσει ὅτι ὁ Χριστός εἶναι ὁ Προφήτης τοῦ Θεοῦ, αὐτός ὁ ὁποῖος θά λυτρώσει τόν Ἰσραήλ, αὐτός ὁ ὁποῖος ἔχει δυνάμεις ὑπερφυσικές. Ὁ Κύριος, χωρίς νά τούς πεῖ ὅτι τούς θεραπεύει, τούς στέλνει νά παρουσιασθοῦν στούς Ἱερεῖς γιά νά βεβαιώσουν αὐτοί, σύμφωνα μέ τήν διάταξη τοῦ Μωσαϊκοῦ Νόμου, ἐάν πράγματι θεραπεύθηκαν. Καί οἱ λεπροί ὑπάκουσαν· καί καθώς πήγαιναν, διαπίστωσαν ὅτι θεραπεύθηκαν.

Ἡ πίστη δέν εἶναι αὐτονόητο ἀγαθό

 Ἀθανασίου καὶ Κυρίλλου Πατρ. Ἀλεξανδρείας

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 18 Ἰανουαρίου 2026, Ἀθανασίου καὶ Κυρίλλου Πατρ. Ἀλεξανδρείας (Ἑβρ. ιγ΄ 7-16)

ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

1. Σταθεροὶ στὴ διδασκαλία ποὺ μᾶς παρέδωσαν

Ἡ σημερινὴ Κυριακὴ συμπίπτει μὲ τὴ μνήμη δύο πολὺ σημαντικῶν Ἁγίων: τῶν μεγάλων Πατέρων καὶ οἰκουμενικῶν Διδασκάλων τῆς Ἐκκλησίας μας Ἀθανασίου (295-375) καὶ Κυρίλλου (377-444), οἱ ὁποῖοι διετέλεσαν πατριάρχες Ἀ­λεξανδρείας. Γι᾿ αὐτὸ τὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας, ἀπὸ τὴν πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολή, εἶναι ἀφιερωμένο στοὺς δύο Ἱεράρχες. Μεταξὺ τῶν ἄλλων ὁ θεόπνευστος Ἀπόστολος μᾶς δίνει καὶ τὴν ἑξῆς προτροπή: «διδαχαῖς ποικίλαις καὶ ξέναις μὴ παραφέρεσθε». Δηλαδή, μὴν παρασύρεσθε ἐδῶ κι ἐκεῖ ἀπὸ διδασκαλίες, ποὺ ἴσως φαίνονται ὡραῖες, ἀλλὰ εἶναι ξένες πρὸς τὴν ἀληθινὴ διδασκαλία τοῦ Εὐαγ­γελίου καὶ τὴν ὀρθὴ πίστη στὸν Χριστό. Διότι οἱ διδασκαλίες αὐτὲς εἶναι ψευδεῖς, εἶναι αἱρετικές.

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ΄ ΛΟΥΚΑ

18 Ιανουαρίου 2026

Δέκα λεπροί. Καταδικασμένοι στην απόλυτη κοινωνική απομόνωση, βέβηλοι σύμφωνα με τον Ιουδαϊκό νόμο, αφού η αρρώστια τους ήταν επιτομή της ακαθαρσίας. Δεν έχουν παρά να κραυγάσουν απελπισμένοι προς τον Κύριο. Όμως, κανείς, όσο μακριά κι αν είναι, δεν λανθάνει της προσοχής του Κυρίου. Τους καλεί, και πριν ακόμη τους θεραπεύσει, τους λέει να πορευθούν και να παρουσιασθούν στους ιερείς. Και καθώς πήγαιναν, είδαν το θαύμα, είδαν ότι θεραπεύθηκαν. Εδώ σταματά το πρώτο μέρος της διήγησης.

 ΚΥΡΙΑΚΗ 18 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2026

ΙΒ΄ ΛΟΥΚΑ (ΔΕΚΑ ΛΕΠΡΩΝ)

(Λουκ. ιζ΄ 12-19) (Εβρ. ιγ΄ 7-16)

Ευχαριστιακές ενατενίσεις

«Και έπεσεν επί πρόσωπον παρά τους πόδας αυτού ευχαριστών αυτώ»

Η σημερινή ευαγγελική περικοπή που αναφέρεται στη θεραπεία των δέκα λεπρών, δίνει την ευκαιρία να εντρυφήσουμε σε βαθύτερα μηνύματα που έχουν να κάνουν με στάσεις ζωής. Την περικοπή αυτή αντλούμε από τον ευαγγελιστή Λουκά, ο οποίος είναι ο μόνος που την αναφέρει. Ως ιατρός τη διατήρησε στη μνήμη του. Πληροφοριακά σημειώνουμε ότι είναι από τα τελευταία θαύματα του Κυρίου στην επί γης παρουσία του.

 ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ΄ ΛΟΥΚΑ

Ἀθανασίου & Κυρίλλου, Πατριαρχῶν Ἀλεξανδρείας

18-01-2026

«Ἐγώ φῶς εἰς τόν κόσμον ἐλήλυθα» (Ἰωάν. 12,46)

Ὁ Κύριος καί Θεός μας, ἀγαπητοί ἀδελφοί, ἀναφωνεῖ:

«Ἐγώ ἦλθα στόν κόσμο γιά νά εἶμαι φῶς πνευματικό γι’αὐτόν, γιά νά μή μείνει στό ἠθικό σκότος τῆς ἁμαρτίας καί τῆς πλάνης κανείς ἀπό ἐκείνους πού πιστεύουν σ’ἐμένα. «Πρίν εἰσέλθει πρός τό σωτήριο πάθος Του ἀκολουθεῖ τό γεγονός τῆς φρικτῆς Του Μεταμόρφωσης.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ' ΛΟΥΚΑ - ΤΩΝ ΔΕΚΑ ΛΕΠΡΩΝ (18-1-2026)

ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ

Στό σημερινό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα ἀκούσαμε γιά τήν ἐντυπωσιακή συνάντηση τοῦ Χριστοῦ μέ τούς δέκα λεπρούς καί γιά τήν θαυματουργική θεραπεία τους.

Ἡ θεραπεία τῶν δέκα λεπρῶν, καί μάλιστα στήν ἐποχή τοῦ Χριστοῦ, πού ἡ ἀσθένεια τῆς λέπρας ἦταν ἀθεράπευτη, ἀποτελεῖ μεγάλο γεγονός – θαῦμα. Θαῦμα, πού ἀνατρέπει τά κοινωνικά καί θρησκευτικά κατεστημένα τῆς ἐποχῆς Του.