ΠΑΤΕΡΙΚΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ
Κυριακή μετά την Ύψωση
ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ
ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης 1
ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης 2
Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2026
2026 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 20 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ (Μαρκ. 8, 34 – 9, 1)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στο Χανόπουλο, στις 19/9/1999)
Το πιο σοβαρό ερώτημα
Το Ευαγγέλιο βάζει σήμερα μπροστά μας το πιο ουσιαστικό ερώτημα της ζωής μας. «Τι θα ωφελήσει τον άνθρωπο, αν κερδίσει τον κόσμο όλο και ζημιωθεί την ψυχή του;». Πρόκειται για πολύ σοβαρό ερώτημα, γιατί ο καθένας μας από μικρό παιδί προβληματίζεται με τι κριτήρια θα κάνει τις διάφορες επιλογές του και πώς θα αξιοποιήσει την ζωή του καλύτερα.
Σύμφωνα με το κοσμικό φρόνημα, ο άνθρωπος αξιοποιεί τη ζωή του, όταν μπορεί να την «χορτάσει», να κερδίσει περισσότερα, να απολαύσει περισσότερα, να αποκτήσει υλικά αγαθά που θα του εγγυώνται μακρόχρονη ευτυχία. Και οπωσδήποτε, όταν αποκτήσει τιμές, δόξες, υπόληψη.
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΥ
Ἡ σημερινή Κυριακή, πρώτη μετά τήν ἑορτή τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, ἀποτελεῖ προέκταση αὐτοῦ τοῦ μεγάλου ἐκκλησιαστικοῦ γεγονότος. Ὡς ἐκ τούτου, τόσο ἡ ὑμνολογία τοῦ Ὄρθρου, ὅσο καί τά ἀναγνώσματα τῆς θείας Λειτουργίας ἀναφέρονται ἰδιαιτέρως στόν Σταυρό τοῦ Κυρίου, πού εἶναι ἡ θύρα τοῦ Παραδείσου καί ἡ πηγή τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ Ἐκκλησία διακηρύσσει ὅτι διά τοῦ Σταυροῦ ἐπέρχεται ἡ χαρά τῆς Ἀναστάσεως σέ ὅλο τόν κόσμο. Γι’ αὐτό κατά τήν ἑορτή τῆς Ὑψώσεως εὐλογεῖ μέ τόν ζωηφόρο Σταυρό τοῦ Κυρίου τά πέρατα τοῦ κόσμου, τά τέσσερα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντα, ὅλη τήν κτίση, τήν λογική καί ἄλογη δημιουργία.
Ἡ καθιέρωση τῆς ἑορτῆς
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ
(Μαρκ. 8,34-9,1)
20 Σεπτεμβρίου 2026
Η αληθινή σχέση με τον εαυτό μας! «Απαρνησάσθω εαυτόν»
Στη σημερινή Ευαγγελική περικοπή ο Κύριος μας λέει: «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι.» (Μαρκ. 8,34)
Τι σημαίνει όμως «ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν» ;
Οι περισσότεροι άνθρωποι μιλούν για τις σχέσεις τους με τους άλλους. Με τον σύζυγο. Με τα παιδιά. Με τους φίλους. Με τους συνεργάτες. Υπάρχει όμως μία σχέση που καθορίζει όλες τις υπόλοιπες. Η σχέση με τον εαυτό μας.
Αν δεν έχει κανείς ειρήνη μέσα του, δεν μπορεί να έχει ειρήνη με κανέναν. Γι' αυτό ο διάβολος προσπαθεί να διαστρέψει ακριβώς αυτή τη σχέση.
ΚΥΡΙΑΚΗ 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2026
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ
(Μαρκ. η΄34- θ΄1), (Γαλ. β΄16-20)
Σωτήρια απάρνηση
«Όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού…»
Η εφιαλτική κρίση που ζώνει σε όλα τα επίπεδα το σύγχρονο κόσμο και η οποία δεν είναι απλώς ηθική και αξιακή, όπως καθημερινά διαπιστώνουμε στο βάθος της, αφήνει ένα παγερό αίσθημα ανασφάλειας να περιλούζει τον σημερινό άνθρωπο. Ο τελευταίος αισθάνεται ανήμπορος και προδομένος από κοσμικά συστήματα και ιδεολογίες, που τόσο ασφυκτικά τον κυκλώνουν και τον εξουθενώνουν. Η κρίση αυτή αποκαλύπτει τελικά την αδυναμία του. Κι ας νόμιζε για τόσα χρόνια ότι μπορούσε να είναι παντοδύναμος, με το αίσθημα της υπερηφάνειας και της αλαζονείας να είναι διάχυτο σε όλες τις δραστηριότητές του, αλλά και γενικότερα στη στάση που διαμόρφωνε σε όλο το πλέγμα των σχέσεών του: με τον Θεό, τον συνάνθρωπο, αλλά και με την κτίση ολόκληρη.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 20-09-2026 «Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΟΔΟΔΕΙΚΤΗΣ ΜΑΣ»
«Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΟΔΟΔΕΙΚΤΗΣ ΜΑΣ»
Πάντοτε, ἰδιαίτερα ὅμως στόν καιρό μας, ἡ λατρεία τοῦ «Ἐγώ» ὑπῆρξε γιά πολλούς μιά μυστική, εἰδωλολατρική αἴρεση. Ἀγαποῦμε, ἐκτιμοῦμε, σκεπτόμαστε συνεχῶς τόν ἑαυτό μας. Βλέπουμε, κρίνουμε, ἀντιδροῦμε μέ μέτρο τόν ἑαυτό μας. Καί τίς σχέσεις μας μέ τό Θεό τίς χρησιμοποιοῦμε πολλές φορές γιά ἐπενδύσεις καλῆς φήμης.
Κλινόμαστε στό ὀχυρό του «ἐγώ» μας γιά νά εἴμαστε «ἀσφαλεῖς», καί γινόμαστε ἀπρόσιτοι, αἰχμάλωτοι τοῦ ἑαυτοῦ μας. Ἀγαποῦμε τούς ἄλλος μόνον σέ σχέση μέ το δικό μας συμφέρον. Ἡ ἰδιοτέλεια βρίσκεται στή ρίζα κάθε σχεδίου καί ἐνεργείας μας. Ἀκόμη καί τό Εὐαγγέλιο τό περνοῦμε ἀπό τό φίλτρο τῶν δικῶν μας προτιμήσεων, κρατῶντας ὅ,τι μᾶς ἀρέσει καί ἀφήνοντας γιά τούς δῆθεν ὑπερβολικούς τά πιό δύσκολα παραγγέλματα.
Κυριακή 20η Σεπτεμβρίου 2026
Κυριακή μετά τήν Ὕψωσιν.
(Μρ. 8, 34 – 9, 1).
«Τί γάρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐάν κερδήσῃ τόν κόσμον ὅλον, καί ζημιωθῇ τήν ψυχήν αὐτοῦ;» (Μρ. 8, 36).
Σήμερα, λίγες ἡμέρες μετά τή μεγάλη γιορτή τῆς Παγκόσμιας Ὕψωσης τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, ἀκοῦμε τόν Κύριο νά διδάσκει τούς ἀνθρώπους γιά τόν τρόπο πού θά σωθοῦν. Ὁ μόνος τρόπος γιά νά σωθοῦμε εἶναι νά ἀκολουθήσουμε στή ζωή μας τό ἦθος τῆς σταυρικῆς θυσίας. Ἐάν θέλουμε νά δοκιμάσουμε τή χαρά τῆς σωτηρίας, θά πρέπει νά ὑπομείνουμε τή θλίψη τῆς δοκιμασίας. Ἐάν θέλουμε νά δικαιωθοῦμε αἰώνια, θά σηκώσουμε τό βάρος τῆς πρόσκαιρης ἀμφισβήτησης, προσβολῆς, καί ταπείνωσης. Ἐάν θέλουμε νά κερδίσουμε τά πάντα, θά χάσουμε πρῶτα τά παλιά σκουπίδια. Ἐάν θέλουμε νά κατακτήσουμε τόν κόσμο, θά φυλάξουμε πρῶτα ἀκέραιη τήν ψυχή μας. Ἡ ψυχή εἶναι ἡ προσωπικότητά μας. Ἐάν χάσουμε τή δομή τοῦ προσώπου μας, ἐάν χάσουμε τή μοναδικότητα τοῦ προσώπου, ἐάν τσαλακώσουμε τόν χαρακτήρα καί λησμονήσουμε τίς ἀρχές μας, τότε ὅ,τι καί νά κερδίσουμε, ὅ,τι καί νά καταφέρουμε, δέν θά μᾶς ὠφελήσει.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ
Απόστολος: Γαλ. β΄16-20
Ευαγγέλιο: Μκ. η΄ 34-θ΄1
20 Σεπτεμβρίου 2026
“ Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοί... ”
Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο ελεύθερο, γι’ αυτό και ο Κύριος δεν υποχρεώνει κανέναν να γίνει μαθητής Του. Γι’ αυτό απευθυνόμενος προς το παρευρισκόμενο πλήθος αρχίζει με την φράση: “Όποιος θέλει να με ακολουθήσει…” Και πραγματικά η κάθε καλή πράξη έχει αξία, όταν η θέληση του ανθρώπου είναι δοσμένη ΕΛΕΥΘΕΡΑ στο καλό και όχι όταν ο άνθρωπος υποχρεώνεται να πράξει το ορθό. Αληθινός μαθητής του Κυρίου είναι εκείνος που συνταυτίζεται μαζί Του, τον ακολουθεί στο καθήκον και την θυσία στην παρούσα ζωή, έτσι ώστε μετέπειτα να ακολουθήσει τον Χριστό και στην δόξα Του, στην αιώνια ζωή.
Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 2026
Λόγος εἰς τήν Ὕψωσιν τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ ΑΝΔΡΕΟΥ Ἀρχιεπισκόπου Κρήτης
Λόγος Εἰς τόν Τίμιον καί Ζωοποιόν Σταυρόν ΙΩΣΗΦ Ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης
Εἰς τήν ῞Υψωσιν τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ ΦΙΛΟΘΕΟΥ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως
Στό Σταυρό καί στό Ληστή ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
Γιά τόν Σταυρό Τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ
Στόν Τίμιο καί Ζωοποιό Σταυρό Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ
Τύποι τοῦ Τιμίου Σταυροῦ καὶ προφητεῖες περί αὐτοῦ Στ. Ν. Σάκκου
Ὁ σταυρὸς τότε καὶ τώρα Σ.Ν. Σάκκου
Ὁ Σταυρός μᾶς κάνει αἰσθητή τήν ἐξάρτηση τοῦ κόσμου ἀπό τόν Θεό. π. Δημητρίου Στανιλοάε
Ὁ Σταυρός ὡς μέσον ἁγιασμοῦ καί μεταμόρφωσης τοῦ κόσμου π. Δημητρίου Στανιλοάε
ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ Ἀρχιμ. Ἀντωνίου Ρωμαίου
Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥ Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ
Τὸ θεμέλιο τῆς νέας ζωῆς Ὁσίου Ἰουστίνου Πόποβιτς
Σταυρός καί ἐλευθερία στή ζωή τοῦ χριστιανοῦ Ἀρχιμ. Ἀντωνίου Ρωμαίου
«Ὁ πανάγαθος Θεός τόν Σταυρόν μᾶς ἐχάρισεν…» Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ
Καταβασίες τῆς Ὑψώσεων τοῦ Τιμίου Σταυροῦ
Ύψωσις του τιμίου Σταυρού Ιωάννου Μ. Φουντούλη
Η Ύψωσις του Τιμίου Σταυρού π. Αλέξανδρος Σμέμαν
Συναξαριστής 14ης Σεπτεμβρίου Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης
Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού π. Θωμάς Χόπκο
Κυριακὴ μετὰ τὴν Ὑψωσιν τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ[1] Αγίου Χρυσοστόμου Μητροπολίτου Σμύρνης
ΠΑΤΕΡΙΚΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ
Κυριακή πρὸ της Υψώσεως
Κυριακή πρὸ της Υψώσεως
ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης
Μητροπολίτου Σουρόζ Αντωνίου Bloom
2026 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 13 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ (Ιω. 3, 13-17)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στην Φιλοθέη, στις 7/9/2003)
Μόνιμος Ευεργέτης μας
Όσο και αν φεύγουμε μακριά από τον Θεό, ο Θεός έρχεται κοντά μας. Όσο και αν παίρνουμε λάθος πορεία, ο Θεός ζητά να μας επαναφέρει. Όσο και αν δημιουργούμε για τους άλλους και για τον εαυτό μας πόνο, λύπη και οδύνη, ο Θεός προσπαθεί να τα μεταβάλλει σε ευλογία και χαρά.
Γιατί είναι άγιος, αγαθός και φιλάνθρωπος. Μας έφτιαξε από αγάπη και δημιούργησε όλο τον κόσμο για μας. Και όσο προχωρεί η ιστορία, το διαπιστώνουμε όλο και περισσότερο, ότι είμαστε μέσα στο σύμπαν τα μόνα αφεντικά.
Εμείς - οι άνθρωποι - κυριαρχούμε και κάνουμε ό,τι θέλουμε, γιατί ο Θεός μάς ευλόγησε και είπε: «κατακυριεύσατε της γης». Και όχι μόνο της γης. Αλλά και των ζώων και των πετεινών και των ιχθύων και κάθε ύπαρξης που βρίσκεται στη γη, στον αέρα και στη θάλασσα.
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Ἡ Εὐαγγελική περικοπή, ἡ ὁποία ἀναγινώσκεται στήν σημερινή θεία Λειτουργία, προέρχεται ἀπό τήν συνομιλία τοῦ Κυρίου μέ τόν Νικόδημο, ὁ ὁποῖος ἦταν διδάσκαλος τοῦ Ἰσραήλ καί μέλος τοῦ Ἰουδαϊκοῦ Μεγάλου Συνεδρίου. Ἡ περικοπή συνδέεται ἄμεσα μέ τήν σταυρική θυσία τοῦ Χριστοῦ καί, ὡς ἐκ τούτου, ἡ Ἐκκλησία ὥρισε νά ἀναγινώσκεται κατά τήν Κυριακή πρίν ἀπό τήν ἑορτή τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Τό νόημα τῆς ἐπικείμενης ἑορτῆς τοῦ Σταυροῦ συνοψίζεται στούς τελευταίους στίχους τῆς περικοπῆς: «Γιατί, ὁ Θεός δέν ἔστειλε τόν Υἱό Του στόν κόσμο γιά νά καταδικάσει τόν κόσμο, ἀλλά γιά νά σωθεῖ ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ».
Κυριακὴ πρὸ τῆς Ὑψὠσεως
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 13 Σεπτεμβρίου 2026, πρὸ τῆς Ὑψὠσεως (Γαλ. ς΄ 11-18)
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
1. Καύχημα ἱερὸ
Μελετώντας κανεὶς τὴ σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπὴ τῆς θείας Λειτουργίας, ἀπὸ τὴν πρὸς Γαλάτας Ἐπιστολή, δὲν μπορεῖ νὰ μὴ θαυμάσει τὴ φλογερὴ ἀγάπη τοῦ ἀποστόλου Παύλου πρὸς τὸν Χριστό, τὴ θερμὴ πίστη, τὸν πύρινο ἐνθουσιασμό, ποὺ ξεχειλίζουν ἀπὸ τὴν καρδιά του καὶ ἀποτυπώνονται στὰ ἀνεπανάληπτα ἐκεῖνα λόγια: «ἐμοὶ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ». Ποτὲ νὰ μὴ συμβεῖ νὰ καυχηθῶ γιὰ τίποτε ἄλλο, παρὰ μόνο γιὰ τὸν Σταυρὸ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ· γιὰ τὸ ὅτι ὁ Κύριος πῆρε μορφὴ δούλου γιὰ χάρη μου καὶ σταυρώθηκε γιὰ ἐμένα. Τὸ ζοῦσε αὐτὸ ὁ Ἀπόστολος. Τὸ ἔνιωσε κατὰ τὴ θαυμαστὴ μεταστροφή του στὸν Χριστιανισμό. Χάρη στὸν Σταυρὸ τοῦ Κυρίου βρῆκε τὸ ἀληθινὸ φῶς, λυτρώθηκε ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, κληρονόμησε τὸν οὐρανό. Θὰ ἄξιζε πλέον νὰ καυχηθεῖ γιὰ κάτι ἄλλο ἐπίγειο;
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ
(Ιωαν. 3, 13-17)
13 Σεπτεμβρίου 2026
«Οὐ γὰρ ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν Υἱὸν αὐτοῦ εἰς τὸν κόσμον ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον, ἀλλ’ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ» (Ἰω. γ΄ 17).
Ο λόγος αυτός του Κυρίου στην σημερινή Ευαγγελική περικοπή αποτελεί μία από τις ωραιότερες και πιο παρηγορητικές αποκαλύψεις του Ευαγγελίου. Μέσα σε μία μόνο πρόταση συνοψίζεται ολόκληρο το μυστήριο της θείας οικονομίας. Ο Χριστός δεν κατέβηκε στη γη για να γίνει ο αμείλικτος δικαστής του ανθρώπου, ούτε για να αυξήσει τον φόβο και την αγωνία του. Ήρθε για να τον αναζητήσει, να τον σηκώσει από την πτώση του, να τον θεραπεύσει και να τον οδηγήσει και πάλι στην κοινωνία με τον Θεό Πατέρα.
ΚΥΡΙΑΚΗ 13 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2026
ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ
(Ιω. γ΄ 13-17) (Γαλ. στ΄ 11-18)
Μεταμορφωμένες υπάρξεις
«Ούτω γαρ ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον…»
Η σύνδεση της παρουσίας του Θεού στη ζωή του κόσμου με την πληρότητα της αγάπης, αναδεικνύει και την αυθεντικότητα της σχέσης που σφυρηλατείται στο χώρο της Εκκλησίας. Στους ορίζοντες αυτούς, το ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής, μια μόλις μέρα πριν από την εορτή της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού, αποκαλύπτει το απύθμενο βάθος αλλά και το δυσθεώρητο ύψος της θεϊκής αγάπης: «εν τούτω εφανερώθη η αγάπη του Θεού εν υμίν, ότι τον Υιόν αυτού τον Μονογενή απέσταλκεν ο Θεός εις τον κόσμον, ίνα ζήσωμεν δι’ Αυτού» (Α΄ Ιω. δ΄ 9).
ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ & ΖΩΟΠΟΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ (13-09-2026)
ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
Στή σημερινή Εὐαγγελική περικοπή, ὁ Κύριος ἀνέφερε τόν Μωϋσῆ. Ὁ Μωϋσῆς ἔφτιαξε ἕνα χάλκινο φίδι, τό κρέμασε σ’ ἕνα ξύλο καί τό ἔστησε στήν κορυφή ἑνός βουνοῦ.
Διότι, μέσα στήν ἔρημο πού βάδιζαν οἱ Ἰσραηλίτες πρός τήν γῆ τῆς ἐπαγγελίας, ἐμφανίστηκαν φαρμακερά φίδια καί δάγκωναν τούς Ἰσραηλίτες καί πέθαιναν, ἐπειδή παρέβαιναν τόν Θεῖο νόμο, τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ. Μόλις, ὅμως, δαγκωμένοι ὅπως ἦσαν, ὕψωναν τό βλέμμα καί ἀτένιζαν τό χάλκινο φίδι γίνονταν καλά καί γλύτωναν ἀπό τόν θάνατο.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 13-09-2026 «Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟ»
«Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟ»
Καθώς προετοιμαζόμαστε νά γιορτάσουμε τή μεγάλη γιορτή τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ, ἡ ὁποία κατά τή λειτουργική παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μᾶς φέρει τά ἴσα πρός τήν Μεγάλη Παρασκευή -γι’ αὐτό καί ἡ αὐστηρή νηστεία- τό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας μᾶς ὑπενθυμίζει μία ἄλλη παράξενη ὕψωση πού εἶχε προηγηθεῖ καί εἶχε λάβει χώρα στό μέσο τῆς ἐρήμου, αἰῶνες πρίν, κατά τήν ἔξοδο τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ ἀπό τή δουλεία τῆς Αἰγύπτου. Τί εἶχε συμβεῖ;
ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ
Απόστολος: Γαλ. στ΄ 11-18
Ευαγγέλιον: Ιω. γ΄ 13-17
13 Σεπτεμβρίου 2026
«Καθὼς Μωϋσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου»
Η σημερινή Κυριακή, η Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, μας προετοιμάζει για τη μεγάλη δεσποτική εορτή της Υψώσεως. Στην ευαγγελική περικοπή που ακούσαμε, ο Χριστός προαναγγέλλει τον σταυρικό Του θάνατο. Μας λέει πως ο Μωυσής ύψωσε το φίδι στην έρημο, έτσι και ο Ίδιος πρέπει να υψωθεί και να θυσιαστεί, ώστε «ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπώληται».
Χρησιμοποιεί ο Χριστός εδώ ένα γεγονός από την Παλαιά Διαθήκη, με σκοπό να καταστήσει σαφές το νόημα των λόγων Του και παράλληλα να προετοιμάσει τους μαθητές Του για τα γεγονότα του Πάθους και της σταυρικής Του θυσίας που έμελλαν να ακολουθήσουν.
Κυριακή 13η Σεπτεμβρίου 2026
Κυριακή πρό τῆς Ὑψώσεως.
(Ἰω. 3, 13 – 17).
«...ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος» (Ἰω. 3, 17).
Σήμερα βρισκόμαστε στήν Κυριακή πρίν ἀπό τή μεγάλη γιορτή τῆς παγκόσμιας Ὕψωσης τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας ἀκοῦμε τόν Σωτήρα τοῦ κόσμου Ἰησοῦ Χριστό νά μιλάει μέ τόν νυκτερινό μαθητή Του, τόν Νικόδημο. Ἐξηγεῖ σ’ αὐτόν τόν εὐλογημένο συνομιλητή Του τόν τρόπο τῆς ἀναγέννησης τοῦ κάθε πιστοῦ. Ὅταν ὁ πιστός προσλαμβάνει τό Ἅγιο Πνεῦμα, τότε ἀναπλάθεται ἐσωτερικά καί ξαναγεννιέται ὑπαρξιακά. Γιά νά γίνει αὐτή ἡ πρόσληψη, χρειάζεται ὁ ἄνθρωπος νά ἀγαπήσει τόν Ἐσταυρωμένο Ἰησοῦ. Μέσ’ ἀπό τήν ἀγάπη αὐτή ὁ πιστός μεταλαμβάνει τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Θυσιαζόμενου καί Ἀναστημένου Λυτρωτῆ, διαφεύγει τίς παγίδες τῆς ἁμαρτίας καί γίνεται κατοικητήριο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἔτσι ὁ Σταυρός γίνεται ἡ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων.
Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου 2026
Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΙΚΩΝ ΓΑΜΩΝ
[Υπομνηματισμός των εδαφίων Ματθ.22,1-14]
Αντιλήφθηκες και στην προηγούμενη παραβολή του υιού του νοικοκύρη εκείνου που, εκτός από τους απεσταλμένους δούλους του για τη συγκομιδή τω καρπών στο αμπέλι που τους εμπιστεύτηκε να καλλιεργούν, θανάτωσαν οι κακοί γεωργοί[βλ. Ματθ.21,33-46]και σε αυτήν εδώ την παραβολή του υιού και των απεσταλμένων δούλων, το ενδιάμεσο κεντρικό νόημα; Αντιλήφθηκες ότι υπάρχει βέβαια μεγάλη συγγένεια ανάμεσα στις δύο αυτές παραβολές, αλλά και πολύ μεγάλη διαφορά ταυτόχρονα; Καθόσον και αυτή δείχνει και του Θεού τη μεγάλη μακροθυμία και την πρόνοια, αλλά και την ιουδαϊκή αγνωμοσύνη.
2026 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 6 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
ΤΟ ΜΕΓΑ ΔΕΙΠΝΟ (Ματθ. 22, 1-14)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στην Παλαιά Φιλιππιάδα, στις 5/9/1999)
1. Άλλο «ξύπνιος» και άλλο άγρυπνος
Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός θέλοντας να μας διδάξει και να μας φωτίσει για τα μυστήρια της Βασιλείας Του, αντί να λέγει συλλογισμούς και σκέψεις φιλοσοφικές, έλεγε ιστορίες από την καθημερινή ζωή, οι οποίες όμως κρύβουν μεγαλύτερη σοφία από όλες τις σοφίες όλων των φιλοσόφων. Μία από αυτές τις ιστορίες, τις παραβολές, ήταν και αυτή που ακούσαμε σήμερα.
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
Τό βασικό θέμα, τό ὁποῖο διέπει τήν σημερινή Εὐαγγελική παραβολή, εἶναι ἡ ἀποδοχή τῆς προσκλήσεως τοῦ Θεοῦ ἐκ μέρους τοῦ ἀνθρώπου.
Ὁ Θεός καλεῖ διαρκῶς κοντά Του, χωρίς διακρίσεις καί προσωποληψία, τόν δημιουργηθέντα «κατ’ εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωσίν» Του (Γεν. 1,26) ἄνθρωπο, γιά νά μετάσχει σέ γάμους πνευματικούς, σέ δεῖπνο ἀτελεύτητης ἀγαλλιάσεως καί εὐφροσύνης· γιά νά κοινωνήσει καί νά ἑνωθεῖ μέ τήν πηγή τῆς ζωῆς, τῆς ἀλήθειας, τοῦ φωτός καί τῆς ἀθανασίας· μέ τόν Δημιουργό του, τόν Βασιλέα τῆς Δόξης καί Θεό τοῦ παντός. Καί ὁ ἄνθρωπος πῶς ἀξιολογεῖ αὐτήν τήν ὑπέρμετρη τιμή καί εὐλογία νά προσκαλεῖται ἀπό τόν ἴδιο τόν Θεό σέ κοινωνία ἀγάπης; Κάποιοι ἄνθρωποι ἀπορρίπτουν τήν πρόσκλησή Του, ἀδιαφοροῦν παντελῶς γιά αὐτήν καί ἀποκτοῦν ἐχθρική στάση καί διάθεση ἔναντι τοῦ Εὐεργέτη Θεοῦ καί τῶν ἀνθρώπων πού Ἐκεῖνος ἀποστέλλει γιά νά τούς καλέσει κοντά Του.
ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2026
ΙΔ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
(Ματθ. κβ΄ 2-14) (Β΄ Κορ. α΄ 21- β΄ 4)
Το ένδυμα της αρετής
«Πολλοί γάρ εισί κλητοί, ολίγοι δέ εκλεκτοί»
Η παραβολή των βασιλικών γάμων, την οποία μας παρουσιάζει σήμερα το ευαγγελικό ανάγνωσμα, συνιστά μία από τις πλέον συγκλονιστικές και ουσιαστικές προσκλήσεις του Κυρίου προς τον άνθρωπο.
Στην παραβολή αυτή, ένας βασιλιάς ετοιμάζει τους γάμους του υιού του και αποστέλλει πρόσκληση στους εκλεκτούς του. Εκείνοι όμως αρνούνται να προσέλθουν, προβάλλοντας ποικίλες βιοτικές προφάσεις, για τη μέριμνα των χωραφιών τους, για τις εμπορικές του δραστηριότητες κ.α. Τότε ο βασιλιάς διευρύνει την πρόσκληση προς όλους ανεξαιρέτως, «πονηρούς τε καὶ ἀγαθούς». Αποπέμπει όμως εκείνον που προσήλθε στην τελετή χωρίς το κατάλληλο «ένδυμα γάμου».
Καθολική πρόσκληση και προσωπική ευθύνη
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 06-09-2026 «ΤΟ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΚΑΛΕΣΜΑ»
«ΤΟ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΚΑΛΕΣΜΑ»
Ἡ σημερινή παραβολή τοῦ Εὐαγγελικοῦ ἀναγνώσματος, ἀνάγλυφα δείχνει τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων καί τή στάση τῶν ἀνθρώπων ἀπέναντι στό σχέδιο αὐτό.
Παραβολή τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Καί πιό συγκεκριμένα παραβολή τῶν βασιλικῶν γάμων. Ὁ γάμος καί τό δεῖπνο, τό πλούσιο τραπέζι, εἶναι δυό εἰκόνες, πού πολλές φορές χρησιμοποιοῦνται στήν Ἁγία Γραφή, γιά νά παρουσιαστεῖ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Γιατί ἄραγε; Γιατί ὁ γάμος, καί μάλιστα ὁ βασιλικός γάμος, καί τό δεῖπνο, καί μάλιστα τό βασιλικό δεῖπνο, εἶναι δυό εὐχάριστα γεγονότα. Εὐφροσύνη ἐπικρατεῖ στό γάμο μέ ὅλες τίς χαρές του. Εὐφροσύνη ἐπικρατεῖ καί στό δεῖπνο μέ τά ἐκλεκτά φαγητά καί τά εὔγευστα ποτά. Εὐφροσύνη πρό παντός, ἄπειρη καί θεία εὐφροσύνη, ἐπικρατεῖ στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Εὐφροσύνη, θεία εὐφροσύνη καί χαρά αἰσθάνονται οἱ πιστοί, πού γνώρισαν τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί γεύονται τίς δωρεές Του.
Κυριακή 6η Σεπτεμβρίου 2026
Κυριακή ΙΔ΄ Ματθαίου.
(Μτθ. 22, 2 – 14).
«...δεῦτε εἰς τούς γάμους» (Μτθ. 22, 4).
Κατά τό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς σημερινῆς Κυριακῆς ἀκούσαμε τόν Θεάνθρωπο Λυτρωτή νά παρομοιάζει τή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν μέ ἕνα γαμήλιο γλέντι. Ὁ Κύριος θέλει νά μᾶς δηλώσει ὅτι ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν δέν εἶναι κάποιος τόπος συγκεκριμένος οὔτε κάποια κατάσταση συναισθηματικῆς ἐλαφρότητας καί ἀφασίας. Ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν εἶναι μία σχέση ἀγάπης καί ἐπαφῆς ἀνάμεσα στόν Βασιλέα Θεό καί στά πλάσματά Του. Αὐτή ἡ ἀγαπητική σχέση, γιά νά γίνει πιό κατανοητή, παρουσιάζεται σάν ἕνα γαμήλιο τραπέζι. Ὁ γάμος, μέ τόν ὁποῖο ξεκινάει ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν, εἶναι ἡ ἕνωση τοῦ Χριστοῦ μέ τήν Ἐκκλησία. Ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ νυμφεύεται τήν Ἐκκλησία, δηλαδή ὁ Θεός ἑνώνεται μέ κάθε μέλος αὐτῆς τῆς Ἐκκλησίας, μέ κάθε ἄνθρωπο πού ποθεῖ, λατρεύει τόν Κύριο καί θέλει νά βρίσκεται μαζί Του στήν αἰωνιότητα.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Απόστολος: Εβρ. β΄ 2-10
Ευαγγέλιο: Μτ. κβ΄ 2-14
6 Σεπτεμβρίου 2026
Πολλοὶ γάρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί Την κλήση τόσο των Ιουδαίων όσο και όλων των Ορθοδόξων Χριστιανών μάς παρουσιάζει σήμερα ο ευαγγελιστής Ματθαίος. Ο Θεός, ο οποίος «πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι», απευθύνει σε όλους μας την πρόσκληση να γίνουμε μέτοχοι της ουρανίου Βασιλείας Του. Για να μας φανερώσει τη χαρά και την αγαλλίαση που θα επικρατούν εκεί, την παρομοιάζει με έναν βασιλικό γάμο.
Βασιλεύς και οικοδεσπότης του δείπνου είναι ο Θεός Πατέρας.
Πέμπτη 27 Αυγούστου 2026
ΠΑΤΕΡΙΚΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ
Κυριακὲς Ματθαίου. Κυριακὴ ΙΓ΄ Ματθαίου
Κυριακὲς Ματθαίου. Κυριακὴ ΙΓ΄ Ματθαίου
ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης 1
ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης 2
2026 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 30 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ ΓΕΩΡΓΩΝ (Ματθ. 21, 33-42)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στις 6/9/1998)
1. Η μακροθυμία του Θεού
Το Ευαγγέλιο που ακούσαμε είναι μια παραβολή. Λέγει ότι ένας οικοδεσπότης -ο Θεός- φύτεψε στον κόσμο, ανάμεσα στους ανθρώπους, έναν αμπελώνα. Εξέλεξε δηλαδή και «έφτιαξε» έναν ευλογημένο λαό.
Μέσα σ’ αυτό το αμπέλι, ο Θεός, έφτιαξε ληνό, πατητήρι, για να βγάζουν κρασί. Έχτισε και έναν πύργο για προστασία. Τον έφραξε καλά και τον έδωσε σε γεωργούς να εργαστούν και να του αποδώσουν τους καρπούς του. Όταν ήλθε η εποχή της συγκομιδής, έστειλε τους υπηρέτες του, οι οποίοι είπαν στους γεωργούς: «Δώστε μας από τους καρπούς, εκείνο που ανήκει στον Κύριό μας». Αλλά οι γεωργοί έπιασαν τους υπηρέτες τού Βασιλέως-οικοδεσπότη, τους έδειραν και τους κακοποίησαν.
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ ΓΕΩΡΓΩΝ
Ἡ παροῦσα παραβολή ἀναφέρεται στό σχέδιο τῆς Οἰκονομίας, τῆς Πρόνοιας τοῦ Θεοῦ γιά τήν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Ἑπομένως, πρόκειται περί μιᾶς διηγήσεως πού κάνει λόγο γιά τό μυστήριο τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία βρίσκεται ἤδη «ἐντός ἡμῶν» (Λουκ. 17,21) καί θά ἀποκαλυφθεῖ πλήρως στό τέλος τῆς ἱστορικῆς πραγματικότητος, ὅταν ὁ Κύριος τῆς Ἐκκλησίας θά κρίνει «ζῶντας καί νεκρούς».
Ὁ Οἰκοδεσπότης τῆς διηγήσεως φύτευσε τόν ἀμπελώνα, τόν περιέβαλε μέ «φραγμόν» (φράκτη) γιά νά τόν προστατεύσει, ἔσκαψε «ληνόν» (πατητήρι) γιά τήν κατεργασία τῶν σταφυλιῶν καί οἰκοδόμησε «πύργον» γιά τήν ἐποπτεία τοῦ χώρου. Σέ αὐτόν τόν ἀμπελώνα ἔθεσε γεωργούς γιά νά ἐργασθοῦν μέχρι τήν περίοδο τοῦ θέρους, ὁπότε θά ἔρχονταν οἱ ἄνθρωποί του γιά τήν ἀπόδοση τοῦ λογαριασμοῦ.
Ἡ ἰδιοποίηση τῶν καρπῶν τοῦ ἀμπελώνα
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)