ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
Κήρυγμα στόν Άγιο Χαράλαμπο Πρέβεζας στίς 14/9/1991
Φῶς, ζωή, εὐωδία
Σήμερα, πού ἔχουμε τήν ἑορτή τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, στρέφουμε τή σκέψη μας πρός τούς πρώτους χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι ὅταν ζωγράφιζαν τόν Τίμιο Σταυρό, ἔβαζαν ἐπάνω Του καί τά λόγια: «Φῶς, Ζωή».
Στή μία πλευρά «Φῶς» καί στήν ἄλλη «Ζωή».
Ὁ Σταυρός εἶναι Φῶς καί Ζωή.
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Γιά αἰῶνες πολλούς τή σημερινή ἡμέρα πού γιορτάζεται ἡ Ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, ὁ Ἐπίσκοπος ἤ ὁ ἱερεύς στέκεται στή μέση τοῦ Ναοῦ καί ὑψώνει τόν Σταυρό, ψηλά, πάνω ἀπό τό ἐκκλησίασμα, καί εὐλογεῖ τούς πιστούς στά τέσσερα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντα, ἐνῶ ὁ χορός ψάλλει τό «Κύριε, ἐλέησον». Αὐτός ἦταν ὁ ἑορτασμός στή χριστιανική αὐτοκρατορία, πού γεννήθηκε κάτω ἀπό τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ τήν ἡμέρα πού ὁ Μέγας Κωνσταντίνος εἶδε τό ὅραμα «Ἐν τούτῳ νίκα». Εἶναι ἡ γιορτή τοῦ θριάμβου τοῦ Χριστιανισμοῦ πάνω σέ βασίλεια καί πολιτισμούς, ἡ γιορτή τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου πού κεῖται τώρα πάνω στά πνευματικά ἐρείπια τῆς προόδου καί τῆς ἐξέλιξής του καί πού συνεχίζει νά καταρρέει μπροστά στά μάτια μας, ἄσχετα ἄν αὐτή ἡ κατάρρευση ὡραιοποιεῖται γιά νά μοιάζει ἄνοδος καί πρόοδος.
«Ἡ ὡραιότης τῆς Ἐκκλησίας»
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ
14 Σεπτεμβρίου 2025
Σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει την ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ «ἐν ᾧ ἐτάθη Χριστός» (πάνω στόν ὁποίο ἅπλωσε τό σῶμα του, δηλ. σταυρώθηκε, ο Χριστός.
Ὁ Σταυρός εἶναι ζωηφόρος, φέρει τὴν δύναμη τῆς ζωῆς τοῦ Χριστοῦ. Ἐπειδή σέ αὐτόν κρεμάσθηκε ἡ πηγή τῆς ζωῆς, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, ὅπως προφήτευσε ὁ Μωυσῆς «ὄψεσθε την ζωήν ὑμῶνκρεάμενην ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν ὑμῶν» καί σημειώνει ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης «ἐν αὐτῷ ζωή ἦν». Καί ὅπως ψάλλει ἡ Ἐκκλησία «εἰ και ξύλον φαίνεται τῇ οὐσίᾳ, ἀλλά θείαν περιβέβληται δυναστείαν».
Ο Τίμιος Σταυρός
Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου
κ.κ. Γεωργίου
Ὡς σχῆμα καί ὡς σῆμα, ὁ σταυρός εἶναι τό πιό γνωστό καί τό πιό συχνοχρησιμοποιούμενο ἀντικείμενο τοῦ Χριστιανισμοῦ. Ὅπου καί νά σταθεῖς δέν θά δεῖς πουθενά Χριστιανικό μνημεῖο πού νά μήν εἶναι σφραγισμένο μέ σταυρό. Σπάνια βλέπεις ἀνθρώπινα στήθη χωρίς σταυρό. Πιό δύσκολα βρίσκεις σπίτια στά ὁποῖα νά μή βρίσκεται ὡς φύλαξ κραταιός ἕνας σταυρός.
ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
Η ΥΨΩΣΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ
14-09-2025
«λέγει Κύριος…ἰδού συνήσει ὁ παῖς μου καί ὑψωθήσεται…» (Ἠσαΐου 52,13)
Στήν Παλαιά Διαθήκη, ἀγαπητοί ἀδελφοί, ὁ Κύριος Σαβαώθ- ὁ Θεός τῶν Δυνάμεων- διασαλπίζει: «Ἰδού ὁ παῖς μου, ὁ Μεσσίας, θα εἶναι πλήρης σοφίας καί σύνεσης, θά ὑψωθεῖ, θά δοξασθεῖ καί θά μεγαλυνθεῖ».
«Σήκω Ἱερουσαλήμ, φόρεσε τήν δύναμή σου, τήν ὁποία ὁ Κύριος σοῦ δίνει» (51,9). «Θά λάμψει ἀπό ἐμένα σάν φῶς ἡ σωτηρία» (51,5). Ὁ Κύριος ὡς ἄσαρκος Λόγος πρυτανεύει στήν Παλαιά Διαθήκη καί ὡς ἐνσαρκωμένος Λόγος δεσπόζει στήν Καινή Διαθήκη. Ὁ Μωϋσῆς ὑψώνει τή ράβδο του καί ἐκτείνει τά χέρια του σταυροειδῶς στήν διάβαση ἀπό τούς Ἰσραηλῖτες στήν Ἐρυθρά θάλασσα (Ἔξοδ. 5,14).
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ (14-09-2025)
ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
Στό κήρυγμα τῆς προηγουμένης Κυριακῆς, ἀγαπητοί μου, ὁμιλήσαμε γιά τόν Τίμιο Σταυρό ὡς τό διηνεκές καί ἀκατάλυτο σέμνωμα τῆς Ἐκκλησίας. Ἐκεῖ τονίσαμε ὅτι ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ συνιστᾶ τό καύχημά μας, διότι διά μέσου ἐκείνου πραγματοποιήθηκε ἡ καταλλαγή, δηλ. ἡ συμφιλίωση καί ἡ εἰρήνευση, τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Θεό. Αὐτό εἶναι συνυφασμένο μέ τό μυστήριο τοῦ Σταυροῦ, ἀλλά ἀποτελεῖ καί ἐκεῖνο -τό μυστήριο-, δηλαδή α) τήν ἐκδήλωση τῆς ἀγαθότητας καί φιλανθρωπίας τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπο, ἐφόσον «οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν» (Ἰω. 3, 13-17), καί β) τήν κένωση τοῦ Θεοῦ Λόγου, ἅπαξ καί «ἐκένωσεν ἑαυτὸν μορφὴν δούλου λαβών» (Φιλ. α΄, 7) χωρίς βέβαια νά παύσει νά εἶναι Θεός.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 14-09-2025 «Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ»
«Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ»
Ὁ Σταυρός εἶναι ἡ ὁδός πού ὁ Θεός διάλεξε, γιά νά ἔλθει στούς ἀνθρώπους καί οἱ ἄνθρωποι νά πᾶνε στόν Θεό. Πρόκειται πραγματικά γιά μία κρυμμένη περιπέτεια, μία ὁδό ὀδύνης,ὁδό ἐπίπονη καί τραγική, ἀλλά ἀληθινή καί αὐθεντική. Αὐτό ἀκριβῶς εἶναι ἡ μωρία καί τό σκάνδαλο, τό μέγα παράδοξο καί ὁ μέγας πειρασμός γιά τήν ἀνθρώπινη εὐσέβεια καί τόν ἀνθρώπινο λόγο.
ΥΨΩΣΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ
14/09/2025
Η Εκκλησία μας, δύο φορές τον χρόνο, υψώνει ενώπιόν μας το σημείο της σωτηρίας μας: τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό. Την 14η Σεπτεμβρίου, στην εορτή της Υψώσεως, και στη μέση της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, στην Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως. Και στις δύο αυτές ημέρες, ο Σταυρός προβάλλεται ως σημείο “ἀντιλογίας”: μυστήριο πόνου και νίκης, θανάτου και ζωής, ατιμίας και δόξας.
2025 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2 - Η ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ;
(Απόσπασμα ομιλίας στο Πνευματικό Κέντρο της Ι. Μητροπόλεως, Πρέβεζα, 2.2.1983)
1. Ο πρώτος εκκλησιασμός Του
Υπαπαντή του Χριστού σημαίνει προϋπάντηση, υποδοχή τού Χριστού.
Ο θείος νόμος, όπως και σήμερα, έτσι και τότε όριζε στις σαράντα ημέρες να πάει το παιδί μαζί με τη μητέρα του να πάρουν την πρώτη ευλογία. Έτσι, λοιπόν, όταν ο Κύριος έγινε σαράντα ημερών, ο δίκαιος Ιωσήφ και η Υπεραγία Θεοτόκος ανέβηκαν στην Ιερουσαλήμ και Τον έφεραν στο ναό, για να προσφέρουν την προβλεπόμενη θυσία, που - για τους φτωχότερους, όπως εκείνοι - ήταν δύο τρυγόνια η δυο περιστεράκια.
Ο Χριστός, ο Κύριος της Δόξης, μπαίνει για πρώτη φορά Ένσαρκος μέσα στον επίγειο ναό Του και μένει απαρατήρητος από όλους! Ούτε ο αρχιερέας των Εβραίων που ήταν παρών, ούτε οι ιερείς, ούτε ο πιστός λαός κατάλαβαν τίποτε!
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΙΕΡΩΣΥΝΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Ἀπό τήν πρός Ἑβραίους Ἐπιστολή προέρχεται τό σημερινό ἀποστολικό
ἀνάγνωσμα. Ἐδῶ περιγράφεται ἡ πληρότητα τῆς ἀρχιερωσύνης τοῦ Κυρίου, πού ἀντιδιαστέλλεται πρός τήν ἰουδαϊκή ἀρχιερωσύνη. Ἐκείνη ἦταν ἀτελής καί λειτουργοῦσε ὡς χειραγωγός τοῦ λαοῦ πρός τόν Μεσσία. Προτύπωνε τήν ἀρχιερωσύνη τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία εἶναι τέλεια καί λυτρωτική. Ὁ Χριστός εἶναι ὁ Μέγας Ἀρχιερεύς τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι κατά πάντα τέλειος, γι’ αὐτό κάθισε στά δεξιά τῆς μεγαλοσύνης τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ καί ὑπηρετεῖ τά Ἅγια τῶν Ἁγίων, τά ὁποῖα ἔστησε ὁ Ἴδιος καί ὄχι ἄνθρωπος.
Ἀποστολική διαδοχή
Ἡ Ὑπαπαντὴ τοῦ Σωτῆρος
Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 2 Φεβρουαρίου 2025, Ὑπαπαντὴ τοῦ Σωτῆρος (Λουκ. β΄ 22-40)
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
1. Ὑποταγὴ στὸν Νόμο
Πολὺ σπουδαία καὶ γεμάτη πνευματικὰ νοήματα εἶναι ἡ δεσποτικὴ ἑορτὴ τῆς Ὑπαπαντῆς τοῦ Κυρίου, ἡ ὁποία φέτος ἑορτάζεται ἡμέρα Κυριακή. Ὁ Νόμος τῶν Ἰουδαίων ὅριζε νὰ προσφέρεται κάθε πρωτότοκο παιδὶ στὸν Ναὸ τοῦ Θεοῦ, στὰ Ἱεροσόλυμα, σαράντα ἡμέρες μετὰ τὴ γέννησή του, καὶ νὰ ἀφιερώνεται στὸν Θεό, σὰν νὰ ἀνῆκε πλέον σ᾿ Ἐκεῖνον καὶ ὄχι στοὺς γονεῖς του. Ἐπειδὴ ὅμως δὲν ἦταν δυνατὸ νὰ παραμένει στὸ ἑξῆς στὸν Ναό, οἱ γονεῖς πρόσφεραν ἀντ᾿ αὐτοῦ κάποια μεγάλη ἢ μικρὴ θυσία, ἀνάλογα μὲ τὴν οἰκονομικὴ δυνατότητά τους, γιὰ νὰ τὸ πάρουν πίσω στὸ σπίτι τους καὶ νὰ τὸ ἀναθρέψουν.
Κυριακή 2α Φεβρουαρίου 2025
Ὑπαπαντή τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ.
(Λουκ. 2, 22 – 40).
Μεγάλη Δεσποτοθεομητορική ἑορτή πανηγυρίζουμε σήμερα! Εἶναι ἡ Ὑπαπαντή τοῦ Κυρίου. Εἶναι γεμάτη ἀπό θεολογικά νοήματα ὑψηλά καί ὠφέλιμα. Ἡ πενία, ὅμως, τῆς ἐμπειρίας καί τῆς γλώσσας δέν εἶναι εὔκολο νά τά ἀποδώσει. Ἔτσι θ’ ἀρκεστοῦμε σέ ὅ,τι ἡ φτωχή μας σκέψη μπορεῖ νά προσεγγίσει. Καθώς μελετοῦμε τό γεγονός τῆς Ὑπαπαντῆς τοῦ Κυρίου, βλέπουμε πώς τρία εἶναι τά πρόσωπα πού πρωταγωνιστοῦν, ὁ Χριστός, ἡ Κυρία Θεοτόκος καί ὁ Δίκαιος Συμεών ὁ Θεοδόχος. Ἄν θέλαμε ν’ ἀποδώσουμε μέ μία λέξη τόν χαρακτήρα τοῦ καθενός ἀπ’ αὐτά τά τρία πρόσωπα, θά λέγαμε: συγκατάβαση, ὑπακοή καί προσμονή. Συγκατάβαση γιά τόν Χριστό, ὑπακοή γιά τήν Παναγία καί προσμονή γιά τόν Συμεών.
Ἡ συγκατάβαση τοῦ Θεοῦ δέν ἔχει μέτρο.
Η Υπαπαντή του Κυρίου, Ευαγγ. Ανάγνωσμα: Λουκ. β’ 22-40 (02-02-2025)
Πρωτ. Φιλίππου Φιλίππου
Η σημερινή Ευαγγελική περικοπή είναι παρμένη από το δεύτερο κεφάλαιο του Ευαγγελιστή Λουκά και μας αφηγείται το γεγονός της Υπαπαντής του Χριστού. Λέγοντας Υπαπαντή του Χριστού εννοούμε το γεγονός εκείνο κατά το οποίο σαράντα μέρες μετά τη γέννησή του, η μητέρα του η Παναγία και ο Ιωσήφ τον παίρνουν στο ναό και τον προσφέρουν στο Θεό. Αυτό οριζόταν από το Μωσαϊκό Νόμο, ο οποίος έλεγε ότι η μητέρα του νεογέννητου έπρεπε σαράντα μέρες μετά τη γέννηση του παιδιού της, να πάει στο ναό για να καθαριστεί. Όριζε ακόμη ότι αν το πρωτότοκο παιδί που γεννά μια γυναίκα είναι αγόρι τότε έπρεπε να αφιερωθεί στο Θεό. Ως προσφορά στο Θεό οι γονείς έπαιρναν στο ναό ένα ζευγάρι τρυγόνια ή δύο μικρά περιστέρια από τα οποία το ένα προοριζόταν για θυσία και το δεύτερο για τις αμαρτίες.
ΚΥΡΙΑΚΗ 2 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2025
Η ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
(Λουκ. β΄ 22-40) (Εβρ. ζ΄ 7-17)
Θεία προϋπάντηση
«ανήγαγον αυτόν εις Ιεροσόλυμα παραστήσαι τω Κυρίω»
Σήμερα η Εκκλησία τιμά τη μεγάλη εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου. Χαρακτηρίζεται και ως Δεσποτική, αφού αναφέρεται στην αφιέρωση του θείου Βρέφους στον Θεό, αλλά και Θεομητορική, γιατί μέσα από το περιεχόμενό της η Παναγία εμφανίζεται να τελεί όσα προνοεί ο Νόμος. Η προσαγωγή του Κυρίου στο Ναό, όπως όριζαν οι μωσαϊκές διατάξεις για τα τεσσαρακονθήμερα βρέφη, αναδεικνύει και το πρόσωπο που τον υποδέχθηκε, δηλαδή τον δίκαιο Συμεών. Πρόκειται, όπως πληροφορούμαστε, για άνθρωπο «δίκαιο και ευλαβή», φωτισμένο από τον Θεό. Το Πνεύμα το Άγιο του έδωσε την θεία πληροφορία ότι δεν θα έφευγε από τον παρόντα κόσμο «πριν ή ίδη τον Χριστόν Κυρίου».
ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
Ἀριθμός 5
Η ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ
02 Φεβρουαρίου 2025
«καί ἔδειξέ μοι Κύριος Ἰησοῦν, τόν ἱερέα τόν μέγαν». (Ζαχαρ. γ΄,1)
Ὁ Προφήτης Ζαχαρίας, ἀγαπητοί ἀδελφοί, διαλαλεῖ: «Κύριος ὁ Θεός μοῦ ἔδειξε τόν Ἰησοῦν τόν ἀρχιερέα...καί ὁ διάβολος ἵστατο ἐκ δεξιῶν Του, γιά νά ἀντιτίθεται πρός αὐτόν». Στήν Παλαιά Διαθήκη ὁ θεσμός τοῦ ἱερατείου καθιερώνεται στά χρόνια τοῦ Μωϋσῆ, ὁ ὁποῖος ὁρίζει τή φυλή τοῦ Λευί ὡς ὑπεύθυνη γιά τήν τήρηση τῶν θρησκευτικῶν καθηκόντων τοῦ λαοῦ. Ὁ Θεός ἐπιλέγει τόν Ἀαρών ἀπό τήν ἴδια φυλή καί λέγει στόν Μωϋσῆ: «θά τόν χρίσης μέ αὐτό τό λάδι καί τούς υἱούς του καί θά τούς καθαγιάσεις, ὥστε νά ἱερατεύουν εἰς ἐμέ»(Ἔξ. 30,30). Στό Λευϊτικό διαβάζουμε: «Ὁ ἱερέας θά ἐξιλεώσει τόν πιστό γιά τήν ἁμαρτία πού διέπραξε καί αὐτή θά τοῦ συγχωρεθεῖ» (5,13). Ὁ σοφός Σειράχ θά πεῖ: Νά σέβεσαι τούς ἱερεῖς.
Μή ἐγκαταλείπεις τούς λειτουργούς τοῦ Θεοῦ» (7,29-30).
ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
Απόστολος: Εβρ. ζ΄ 7-17
Ευαγγέλιον: Λουκ. β΄ 22-40
2 Φεβρουαρίου 2025
Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, δέσποτα, κατὰ τὸ ῥῆμά σου ἐν εἰρήνῃ»
Σήμερα δεν εορτάζει άγιος, σήμερα εορτάζει ο βασιλεύς των αγίων, ο αρχηγός της πίστεως μας, ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Σήμερα είναι δεσποτική εορτή, η εορτή της Υπαπαντής ή αλλιώς της συναντήσεως του Χριστού με τον προφήτη Συμεών, στο ναό του Σολομώντα, σαράντα μέρες μετά την γέννηση Του.
Η είσοδος του Χριστού στον Ναό του Σολομώντα ως βρέφος φανερώνει το ότι το «παιδίον» αποτελεί την σωτηρία και το φως όλων των εθνών, κατά την προφητεία του Προφήτου Συμεών και τις προρρήσεις της προφήτιδος Άννας.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΥΠΑΠΑΝΤΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ (02-02-2025)
ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
Σαράντα ἡμέρες μετά τή γέννηση τοῦ Κυρίου μας, χριστιανοί μου, λαμβάνει χώρα τό γεγονός τῆς Ὑπαπαντῆς Του στό ναό τοῦ Σολομῶντα ἀπό τό γέροντα καί σοφό ἱερέα Συμεών.
Ὁ Ἰωσήφ καί ἡ Μαρία, συνεπεῖς στόν ἰουδαϊκό νόμο, ὁδηγοῦν τό βρέφος Ἰησοῦ στό ναό μαζί μέ τίς δωρεές τους γιά νά ἐκπληρώσουν τά διατεταγμένα τοῦ νόμου, διότι «κάθε πρωτότοκο ἀρσενικό παιδί πρέπει νά θεωρεῖται ἀφιερωμένο στό Θεό», λέει ὁ νόμος.Εἶναι ἡ εὐλογία πού δίνει ὁ Θεός στή γυναῖκα νά φέρει μιά ἄλλη ζωή στόν κόσμο καί ἡ γυναῖκα ἀντιπροσφέρει κατά τό ἀνθρώπινο, εὐχαριστεῖ καί ζητᾶ ἀνανέωση τῆς εὐλογίας γι' αὐτήν καί τό παιδί της.
ΚΥΡΙΑΚΗ 2 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2025 – Η ΙΕΡΩΣΥΝΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Ὅλα τά γεγονότα στήν ζωή τοῦ Κυρίου μας ἔχουν ἕναν χαρακτῆρα ἀνακαίνισης. Εἶναι μία ἀνατροπή τῶν συμβάσεων, τίς ὁποῖες οἱ ἄνθρωποι ἔχουν συνηθίσει. Ὁ Χριστός γεννιέται μέ φυσικό τρόπο, ἀλλά ἡ σύλληψίς του δέν γίνεται κατά τόν φυσικό τρόπο. Ἡ μητέρα Του γεννᾶ χωρίς τούς πόνους κάθε γυναίκας. Καταδέχεται περιτομή, τό ὄνομά Του ὅμως «Ἰησοῦς» δέν εἶναι δοσμένο ἀπό τούς ἀνθρώπους ἀλλά ἀπό τόν Θεό, ὅπως τῆς τό εἶπε ὁ ἀρχάγγελος Γαβριήλ, κατά τόν Εὐαγγελισμό. Βαπτίζεται στόν Ἰορδάνη ποταμό καί βγαίνει ἀμέσως ἀπό τό νερό, καθώς δέν ἔχει κάποια ἁμαρτία νά ἐξομολογηθεῖ.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 02-02-2025 «Χριστός, σημεῖον ἀντιλεγόμενον»
«Χριστός, σημεῖον ἀντιλεγόμενον»
Σαράντα ἡμέρες μετὰ τὴν κατὰ σάρκα γέννηση τοῦ Χριστοῦ, μὲ συγκίνηση πολλὴ ὁ δίκαιος Συμεὼν κρατᾶ στὴν ἀγκαλιά του τὸ θεῖο βρέφος καὶ μὲ τὴν καρδιά του πλημμυρισμένη ἀπὸ ἀγαλλίαση, μὲ στραμμένο τὸ βλέμμα πρὸς τὸν οὐρανὸ προφέρει θερμὴ εὐχή: «νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλον σου, Δέσποτα ...».
Ὁ τρισευτυχισμένος ἐκεῖνος πρεσβύτης στρέφεται κατόπιν πρὸς τὴν Παναγία, γιὰ νὰ τῆς ἀπευθύνει βαρυσήμαντους λόγους: «ἰδοὺ οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραὴλ καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον».
Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2025
(Της Υπαπαντής)
Αγαπητοί εν χριστώ αδελφοί,
Μία πολύ σπουδαία ημέρα η σημερινή για την αγία μας Εκκλησία, καθότι συνδυάζεται η αναστάσιμη ημέρα της Κυριακής με μία Θεομητορική και ταυτόχρονα Δεσποτική εορτή, αυτή της Υπαπαντής του Κυρίου. Αρχικά η λέξη Υπαπαντή σημαίνει συνάντηση, προϋπάντηση και αυτό διότι ο νεαρός στην ηλικία Χριστός εισέρχεται στον ιουδαϊκό ναό της Ιερουσαλήμ και συναντά τον Άγιο και δίκαιο Συμεών, αλλά και την προφήτιδα Άννα.
