ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ

 ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Βασικός στόχος τῆς ἀναγνωσθείσης εὐαγγελικῆς περικοπῆς εἶναι ἡ διακήρυξη τῆς πίστεως ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ Μεσσίας, ὁ Χριστός, ὁ Ὁποῖος ἦλθε στόν κόσμο γιά νά μᾶς ἐλευθερώσει ἀπό τά ἔργα τοῦ σατανᾶ, ὅπως λέει καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος· «ἵνα διά τοῦ θανάτου καταργήσῃ τόν τό κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου, τοῦτ’ ἔστι τόν διάβολον» (Ἑβρ. 2,14). Ἡ παρουσία καί ἡ δράση τοῦ Χριστοῦ μέσα στόν κόσμο, ἡ διδασκαλία Του καί τά θαυμάσια πού ἐπετέλεσε, ἡ Σταύρωση καί ἡ Ἀνάστασή Του, ἡ ἵδρυση τῆς Ἐκκλησίας Του ἐλευθερώνουν τόν ἄνθρωπο ἀπό τήν κυριαρχία τῶν δαιμονικῶν δυνάμεων καί τοῦ προσφέρουν τήν δυνατότητα νά γίνει μέτοχος τῆς ζωῆς τοῦ Θεοῦ, κοινωνός τῆς ἀφθαρσίας καί τῆς ἀθανασίας Του, μέλος τῆς εὐλογημένης Βασιλείας τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τήν ὁποία ὁ πιστός προγεύεται ἀπό τό ἱστορικό παρόν.

Θεμελιώδεις ἀντιθέσεις

Στήν προσπάθειά μας νά περιγράψουμε τούς δύο δαιμονιζομένους τῆς περικοπῆς, θά μπορούσαμε νά ἐπισημάνουμε τά ἀκόλουθα: Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί τυραννοῦνταν ἀπό τούς δαίμονες μέ ἕνα φοβερό τρόπο.

Εἶχαν χάσει τήν ἐλευθερία τους, τήν ἱκανότητα νά ὁρίζουν τόν ἑαυτό τους κατά βούληση. Εἶχαν ἀπομονωθεῖ ἀπό τήν κοινωνία, κανείς δέν τολμοῦσε νά συναντηθεῖ μαζί τους, ἦταν ἐπιθετικοί καί πολύ ἐπικίνδυνοι, καί εἶχαν καταντήσει ὁ φόβος καί ὁ τρόμος ὅλης τῆς περιοχῆς. Καί ὅμως, μόλις αἰσθάνθηκαν τήν παρουσία τοῦ Χριστοῦ, ὅλα ἄλλαξαν γι’ αὐτούς καί τούς κατοίκους τῶν Γεργεσηνῶν.

«Τί ἡμῖν καί σοί, Ἰησοῦ, υἱέ τοῦ Θεοῦ;», φώναξαν οἱ καταχθόνιες δυνάμεις τοῦ σκότους, ὅταν εἶδαν τόν Κύριο. Δηλαδή, ποιά σχέση ὑπάρχει μεταξύ μας, Ἰησοῦ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ; Ἦρθες ἐδῶ πρίν ἀπό τήν παγκόσμιο Κρίση γιά νά μᾶς βασανίσεις; Πράγματι, ποιά σχέση ὑπάρχει μεταξύ ψεύδους καί ἀληθείας, φωτός καί σκότους, ζωῆς καί θανάτου, ἁγιότητος καί ἁμαρτίας, Θεοῦ τῆς ἀγάπης καί πνευμάτων τοῦ μίσους καί τῆς πονηρίας; Ὁ πειράζων, ἄν καί –ὅπως λέει ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης– εἶναι ψεύτης καί ὁ πατέρας τοῦ ψεύδους (Ἰωάν. 8,44), ἐδῶ ἀναγκάζεται νά ὁμολογήσει ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, δηλαδή Θεός ἀληθινός ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ καί ὅτι εἶναι ὁ Κύριος τῆς Ἱστορίας καί ὁ Κριτής τῶν πάντων, ὁ Ὁποῖος κατά τήν Δευτέρα Παρουσία Του θά ἀποδώσει στόν κάθε ἕνα «κατά τά ἔργα αὐτοῦ» (Ρωμ. 2,6).

Πρόγευση τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ

Ὁ Κύριος ἐπενεργεῖ θεραπευτικά. Ἀπαλλάσσει αὐτούς τούς δύο βασανισμένους ἀνθρώπους ἀπό τήν ψυχική καί σωματική τους ὀδύνη, ἐγκαινιάζοντας τόν νέο κόσμο τοῦ Θεοῦ, τήν ἐπικράτηση τῆς Βασιλείας Του στούς ἀνθρώπους. Ὑπ’ αὐτήν τήν ἔννοια, τό θαῦμα τῆς θεραπείας τῶν δαιμονιζομένων ἀποτελεῖ μία πρώτη ἔνδειξη τῆς μελλοντικῆς καί ὁλοκληρωτικῆς καταργήσεως τῆς ἐπιρροῆς καί ἐξουσίας πού ἀσκεῖ τώρα στόν ἄνθρωπο ὁ διάβολος.

Ἡ πνευματική δύναμη τῆς Ἐκκλησίας

Ζῶντας μέσα στήν Ἐκκλησία ὁ πιστός αἰσθάνεται νά τόν ἐπισκιάζει ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τοῦ Θεοῦ καί νά τόν προφυλάσσει ἀπό τήν κακία τῶν δαιμόνων. Μέ τό ἅγιο Βάπτισμα ἐνδύεται τόν Χριστό ὡς φῶς καί ὡς χάρι, μέ τήν Θεία Κοινωνία γίνεται Θεοφόρος καί Χριστοφόρος, μέ τήν μετάνοια καί τήν ἐξομολόγηση ἀναθέτει στόν Θεό τήν ἀδυναμία καί τίς πτώσεις του. Μέ τήν προσευχή, τήν ταπεινοφροσύνη, τήν ἀγάπη καί τήν, ἐν γένει, καλλιέργεια τῶν εὐαγγελικῶν ἐντολῶν δεικνύει τήν ἐμπιστοσύνη του στήν ἀγάπη καί τόν λόγο τοῦ Θεοῦ. Ἔτσι, ἐνδύεται τήν πνευματική πανοπλία πού δίνει ὁ Θεός, γιά νά μπορέσει νά ἀντιμετωπίσει τά τεχνάσματα τοῦ διαβόλου (βλ. Ἐφεσ. 6,10-20).

Ἕνας ὅσιος ἀσκητής, ὁ Ἰωάννης Βοστρινός, εἶπε ὅτι τά πονηρά πνεύματα φοβοῦνται περισσότερο ἀπό ὁτιδήποτε ἄλλο τό Βάπτισμα, τήν Θεία Κοινωνία καί τόν Σταυρό πού φοροῦν οἱ χριστιανοί. Ἐμεῖς ὀφείλουμε νά διαφυλάττουμε καλῶς καί τά τρία αὐτά Μυστήρια τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. 

Ἔτσι θά ἐκφράζουμε τήν εὐγνωμοσύνη μας πρός Αὐτόν καί θά παραμένουμε ἑνωμένοι μαζί Του.

Ἀρχιμ. Ν. Κ.

ΠΗΓΗ