ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης 1
ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης 2
ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης 3
ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΥΛΙΔΟΥ Μητροπολίτου Νικαίας 1
2026 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 9 – ΚΥΡΙΑΚΗ Ι ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΔΑΙΜΟΝΙΖΟΥΜΕΝΟΥ ΝΕΟΥ (Ματθ. 17 , 14-23)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στο Άνω Κοτσανόπουλο, στις 8/8/1999)
Περιμένοντας τον Κύριο
Ερχόμαστε στην Εκκλησία και παρακαλούμε τον Κύριο να μας δώσει χάρη και έλεος. Και παρακαλώντας Τον «περιμένουμε» να λάβουμε την χάρη και το έλεός Του. Λέμε «περιμένουμε» γιατί ξέρουμε ότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός δεν μας απαντά πάντοτε αμέσως, αλλά εκπληρώνει τα αιτήματά μας, όταν κρίνει ότι είναι ο κατάλληλος καιρός. Και εμείς, μέσα στην Εκκλησία, έξω από την Εκκλησία, γύρω Του, κοντά Του, τον «περιμένουμε».
Κυριακή Ι΄ Ἐπιστολῶν
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 9 Αὐγούστου 2026, Κυριακή Ι΄ Ἐπιστολῶν (Γαλ. γ΄ 23 – δ΄ 5)
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
1. «Μωροὶ» στὰ μάτια τοῦ κόσμου
Στὴν ἀποστολικὴ περικοπὴ τῆς σημερινῆς Κυριακῆς, ἀπὸ τὴν Α΄ πρὸς Κορινθίους Ἐπιστολή, ὁ ἀπόστολος Παῦλος μέσα σὲ λίγους στίχους μᾶς περιγράφει τὶς δυσκολίες ποὺ ἀντιμετώπισαν οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι γιὰ τὴ διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου στὸν κόσμο. Ὁ Θεός, γράφει, παρουσίασε ἐμᾶς τοὺς Ἀποστόλους στὰ μάτια τοῦ κόσμου ὡς τελευταίους, ὡς μελλοθάνατους κατάδικους. Γίναμε θέαμα στοὺς ἀγγέλους καὶ στοὺς ἀνθρώπους. Ἄλλοι μᾶς θαυμάζουν, ἐνῶ ἄλλοι μᾶς περιφρονοῦν καὶ μᾶς χλευάζουν. «Ἡμεῖς μωροὶ διὰ Χριστόν», σημειώνει. Ὁ κόσμος μᾶς θεωρεῖ ἀνόητους, ἐπειδὴ κηρύττουμε τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
Κυριακή Ι΄ Ματθαίου
(Α΄ Κορ. δ΄ 9 – 16)
9 Αυγούστου 2026
Ὁ Πνευματικὸς Πατέρας
Τὴν εἰκόνα ποὺ εἶχε διαμορφώσει ὁ κόσμος γιὰ τοὺς Ἀποστόλους καὶ κήρυκες τοῦ Εὐαγγελίου, περιγράφει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ἀπευθυνόμενος στοὺς Κορινθίους, στὴν σημερινὴ ἀποστολικὴ διήγηση. Γιὰ τὸν κόσμο, ἦταν ἑτοιμοθάνατοι καὶ ἀνόητοι, ἄξιοι εἰρωνείας καὶ ἐξευτελισμοῦ, ἀδύναμοι καὶ παρακατιανοί, καταδιωγμένοι καὶ περιφρονημένοι. Ἐπρόκειτο γιὰ παράσημα τὰ ὁποῖα ἀποκτοῦσαν ἐκεῖνοι πού, ἀδιαφορῶντας γιὰ τὴν προσωπική τους εἰκόνα, τὴν ἄνεση καὶ τὸ ἴδιον συμφέρον, δόθηκαν ὁλοκληρωτικὰ στὸ ἔργο τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῶν ψυχῶν, ἔχοντας συνείδηση ὅτι εἶναι προορισμένοι νὰ θυσιαστοῦν γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Αὐτὴ ἡ εἰκόνα χαρακτηρίζει τοὺς ἔντιμους καὶ ἀφοσιωμένους ἐργάτες τοῦ Εὐαγγελίου, ὅλες τὶς ἐποχές, ἐκείνους ποὺ ἀναλίσκονται στὸ ἔργο τῆς ἱεραποστολῆς καὶ τῆς πνευματικῆς καθοδήγησης τῶν ἀνθρώπων, μπαίνοντας, συχνά, στὸ στόχαστρο τῶν δυνάμεων τοῦ κόσμου.
ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2026
Ι΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
(Ματθ. ιζ΄ 14-23) (Α΄ Κορ. δ΄ 9-16)
Παιδαγωγία Χριστού
«πολλάκις πίπτει εις το πύρ, και πολλάκις εις το ύδωρ»
Την θεραπεία του παιδιού του ζητούσε εναγωνίως ο τραγικός πατέρας που το έβλεπε με πόνο ψυχής να υποφέρει από ακάθαρτο πνεύμα. Η περιγραφή που ο ίδιος δίνει, αποκαλύπτει το μέγεθος της τραγωδίας που βίωναν: “πολλάκις πίπτει εις το πυρ, και πολλάκις εις το ύδωρ”. Η σκηνή που ξετυλίγει μπροστά μας ο ευαγγελιστής Ματθαίος δίνει το στίγμα της δουλείας στην οποία περιέρχεται ο άνθρωπος από τις δυνάμεις του κακού, όταν παραλείπει να ακολουθεί το δρόμο στον οποίο μας κατευθεύνει η Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Πραγματικά, ο νέος εκείνος από μικρό παιδί είχε παγιδευτεί στα πλοκάμια του διαβόλου και κάτω από τη σκοτεινή εξουσία του είχε καταντήσει μια καθ’ όλα τραγική ύπαρξη, όπως αποτυπώνεται μέσα από τη σχετική ευαγγελική διήγηση.
Η ευθύνη των γονέων
ΚΥΡΙΑΚΗ I' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (09-08-2026)
ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
Τό ἀσφαλές αἰσθητήριο τοῦ ποιμνίου
Ἰδού τό ἀσφαλές αἰσθητήριο τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ! Ἰδού τό ὑγιές πρότυπο τοῦ ποιμνίου! Ἰδού ἡ πνευματική ἐκείνη εὐθυκρισία, μέ τήν ὁποία τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας δύναται νά διακρίνει τούς ἀληθινούς καί γνησίους ποιμένες του ἀπό τούς ψευδοποιμένες καί ψευδοδιδασκάλους. Καί τό ἀσφαλές ἐχέγγυο αὐτό εἶναι ἐκείνη ἡ ζωή καί τά παθήματα τῶν ἁγίων Ἀποστόλων, τῶν μιμητῶν τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅπως τά παρουσιάζει ἡ σημερινή Ἀποστολική περικοπή. «Ὁ Θεός μᾶς ἔδειξε τελευταίους ὡς μελλοθανάτους. Ἐμεῖς θεωρούμεθα μωροί καί ἀσθενικοί καί ἄσημοι καί πεινᾶμε καί διψᾶμε καί ἔχουμε ἐλλείψεις σέ ρουχισμό καί μᾶς κακομεταχειρίζονται καί περιπλανώμεθα καί κοπιάζουμε ἐργαζόμενοι μέ τά δικά μας χέρια. Ὅταν μᾶς βρίζουν, εὐλογοῦμε, ὅταν μᾶς διώκουν, δείχνομε ἀνοχή· ὅταν μᾶς συκοφαντοῦν, μιλᾶμε εὐγενικά. Γίναμε σάν σκουπίδια τοῦ κόσμου· ὡς ἀκαθαρσία ὅλων ἕως τήν στιγμή αὐτή».
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 09-08-2026 «Η δυναμη της προσευχης και της νηστειας»
«Η δυναμη της προσευχης και της Νηστειας»
Τραγικὸ τὸ «κατηγορῶ» τοῦ πονεμένου πατέρα, στή σημερινή Εὐαγγελική περικοπή. Τὸ παιδὶ του ὑπέφερε φρικτά, πολλὲς φορὲς ἔπεφτε στὴ φωτιὰ καί ἄλλοτε στὸ νερό. Τὸ ἔφερε στοὺς μαθητές τοῦ Χριστοῦ καὶ ἱκέτευσε νὰ τὸ σώσουν. Ὅμως ἐκεῖνοι δὲν τὸ κατόρθωσαν. Καὶ τώρα ἔρχεται ὁ πατέρας στὸν Χριστό, γιὰ νὰ Τοῦ πεῖ : «τὸν ἔφερα στοὺς μαθητάς σου, ἀλλὰ δὲν μπόρεσαν νὰ τὸν θεραπεύσουν». Ἀνάλογες φράσεις ἀπογοητεύσεως ἀκούγονται συχνὰ καὶ στὶς μέρες μας γιὰ τοὺς διαδόχους τῶν μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ, τοὺς κληρικούς. Πολλοὶ μάλιστα εἶναι εὔκολοι νὰ περιγράψουν τὶς ἐλλείψεις, τὶς ἀδυναμίες, τὶς ἀποτυχίες τους.
Κυριακή 9η Αὐγούστου 2026
Κυριακή Ι΄ Ματθαίου.
(Μτθ. 17, 14 – 23).
«Κύριε, ἐλέησόν μου τόν υἱόν» (Μτθ. 17, 15).
Τό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα ἔχει πολλαπλά μηνύματα νά μᾶς προσφέρει. Μετά ἀπό τό θαυμαστό γεγονός τῆς Μεταμόρφωσης τοῦ Σωτήρα, ἀμέσως μόλις ὁ Κύριος κατεβαίνει ἀπό τό Θαβώρ, ἔρχεται ἕνας πατέρας μέ τό σεληνιασμένο παιδί του, τό προσφέρει στον Ἰησοῦ καί φωνάζει γονατιστός: «Κύριε, ἐλέησόν μου τόν υἱόν». Οἱ μαθητές δέν κατάφεραν νά παλέψουν μέ τό κακό. Δέν κατάφεραν νά ταπεινώσουν καί νά νικήσουν τόν σατανά. Ἡ πίστη τους εἶναι ἀκόμη μικρή. Ἡ σχέση τους μέ τόν Θεό εἶναι ἀκόμη ἐπιφανειακή. Δέν ἔχουν ἐπιδoθεῖ στόν πνευματικό ἀγώνα τῆς προσευχῆς καί τῆς νηστείας, γιά νά μποροῦν νά ἔχουν τό θάρρος νά ζητοῦν ἀπό τόν Θεό καί νά λαμβάνουν τό θαῦμα.
ΚΥΡΙΑΚΗ Ι’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
9/8/2026
«Τούτο δε το γένος ουκ εκπορεύεται, ει μη εν προσευχή και νηστεία» (στ. 21)
Ένας πατέρας, με την ψυχή του πληγωμένη από τη φοβερή ασθένεια του δαιμονιζομένου γιού του, προσέτρεξε «γονυπετών» προς το Χριστό και ζητά τη βοήθειά Του. Οι Μαθητές Του δεν μπόρεσαν να θεραπεύσουν τον ασθενή, ο οποίος όταν σεληνιαζόταν, έπεφτε πότε στη φωτιά και πότε στο νερό. Ο Κύριος Θεραπεύει τον νέον και αμέσως εξέρχεται το δαιμόνιο απ’ αυτόν. Ο Θεός, νίκησε το σατανά, ο οποίος σύμφωνα, με τον Κύριο, δεν μπορεί να νικηθεί, παρά μόνον, με προσευχή και νηστεία.
