ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης 1
ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης 2
ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης 3
ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΥΛΙΔΟΥ Μητροπολίτου Νικαίας 1
2026 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 9 – ΚΥΡΙΑΚΗ Ι ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΔΑΙΜΟΝΙΖΟΥΜΕΝΟΥ ΝΕΟΥ (Ματθ. 17 , 14-23)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στο Άνω Κοτσανόπουλο, στις 8/8/1999)
Περιμένοντας τον Κύριο
Ερχόμαστε στην Εκκλησία και παρακαλούμε τον Κύριο να μας δώσει χάρη και έλεος. Και παρακαλώντας Τον «περιμένουμε» να λάβουμε την χάρη και το έλεός Του. Λέμε «περιμένουμε» γιατί ξέρουμε ότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός δεν μας απαντά πάντοτε αμέσως, αλλά εκπληρώνει τα αιτήματά μας, όταν κρίνει ότι είναι ο κατάλληλος καιρός. Και εμείς, μέσα στην Εκκλησία, έξω από την Εκκλησία, γύρω Του, κοντά Του, τον «περιμένουμε».
Κυριακή Ι΄ Ἐπιστολῶν
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 9 Αὐγούστου 2026, Κυριακή Ι΄ Ἐπιστολῶν (Γαλ. γ΄ 23 – δ΄ 5)
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
1. «Μωροὶ» στὰ μάτια τοῦ κόσμου
Στὴν ἀποστολικὴ περικοπὴ τῆς σημερινῆς Κυριακῆς, ἀπὸ τὴν Α΄ πρὸς Κορινθίους Ἐπιστολή, ὁ ἀπόστολος Παῦλος μέσα σὲ λίγους στίχους μᾶς περιγράφει τὶς δυσκολίες ποὺ ἀντιμετώπισαν οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι γιὰ τὴ διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου στὸν κόσμο. Ὁ Θεός, γράφει, παρουσίασε ἐμᾶς τοὺς Ἀποστόλους στὰ μάτια τοῦ κόσμου ὡς τελευταίους, ὡς μελλοθάνατους κατάδικους. Γίναμε θέαμα στοὺς ἀγγέλους καὶ στοὺς ἀνθρώπους. Ἄλλοι μᾶς θαυμάζουν, ἐνῶ ἄλλοι μᾶς περιφρονοῦν καὶ μᾶς χλευάζουν. «Ἡμεῖς μωροὶ διὰ Χριστόν», σημειώνει. Ὁ κόσμος μᾶς θεωρεῖ ἀνόητους, ἐπειδὴ κηρύττουμε τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
Κυριακή Ι΄ Ματθαίου
(Α΄ Κορ. δ΄ 9 – 16)
9 Αυγούστου 2026
Ὁ Πνευματικὸς Πατέρας
Τὴν εἰκόνα ποὺ εἶχε διαμορφώσει ὁ κόσμος γιὰ τοὺς Ἀποστόλους καὶ κήρυκες τοῦ Εὐαγγελίου, περιγράφει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ἀπευθυνόμενος στοὺς Κορινθίους, στὴν σημερινὴ ἀποστολικὴ διήγηση. Γιὰ τὸν κόσμο, ἦταν ἑτοιμοθάνατοι καὶ ἀνόητοι, ἄξιοι εἰρωνείας καὶ ἐξευτελισμοῦ, ἀδύναμοι καὶ παρακατιανοί, καταδιωγμένοι καὶ περιφρονημένοι. Ἐπρόκειτο γιὰ παράσημα τὰ ὁποῖα ἀποκτοῦσαν ἐκεῖνοι πού, ἀδιαφορῶντας γιὰ τὴν προσωπική τους εἰκόνα, τὴν ἄνεση καὶ τὸ ἴδιον συμφέρον, δόθηκαν ὁλοκληρωτικὰ στὸ ἔργο τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῶν ψυχῶν, ἔχοντας συνείδηση ὅτι εἶναι προορισμένοι νὰ θυσιαστοῦν γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Αὐτὴ ἡ εἰκόνα χαρακτηρίζει τοὺς ἔντιμους καὶ ἀφοσιωμένους ἐργάτες τοῦ Εὐαγγελίου, ὅλες τὶς ἐποχές, ἐκείνους ποὺ ἀναλίσκονται στὸ ἔργο τῆς ἱεραποστολῆς καὶ τῆς πνευματικῆς καθοδήγησης τῶν ἀνθρώπων, μπαίνοντας, συχνά, στὸ στόχαστρο τῶν δυνάμεων τοῦ κόσμου.
ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2026
Ι΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
(Ματθ. ιζ΄ 14-23) (Α΄ Κορ. δ΄ 9-16)
Παιδαγωγία Χριστού
«πολλάκις πίπτει εις το πύρ, και πολλάκις εις το ύδωρ»
Την θεραπεία του παιδιού του ζητούσε εναγωνίως ο τραγικός πατέρας που το έβλεπε με πόνο ψυχής να υποφέρει από ακάθαρτο πνεύμα. Η περιγραφή που ο ίδιος δίνει, αποκαλύπτει το μέγεθος της τραγωδίας που βίωναν: “πολλάκις πίπτει εις το πυρ, και πολλάκις εις το ύδωρ”. Η σκηνή που ξετυλίγει μπροστά μας ο ευαγγελιστής Ματθαίος δίνει το στίγμα της δουλείας στην οποία περιέρχεται ο άνθρωπος από τις δυνάμεις του κακού, όταν παραλείπει να ακολουθεί το δρόμο στον οποίο μας κατευθεύνει η Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Πραγματικά, ο νέος εκείνος από μικρό παιδί είχε παγιδευτεί στα πλοκάμια του διαβόλου και κάτω από τη σκοτεινή εξουσία του είχε καταντήσει μια καθ’ όλα τραγική ύπαρξη, όπως αποτυπώνεται μέσα από τη σχετική ευαγγελική διήγηση.
Η ευθύνη των γονέων
ΚΥΡΙΑΚΗ I' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (09-08-2026)
ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
Τό ἀσφαλές αἰσθητήριο τοῦ ποιμνίου
Ἰδού τό ἀσφαλές αἰσθητήριο τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ! Ἰδού τό ὑγιές πρότυπο τοῦ ποιμνίου! Ἰδού ἡ πνευματική ἐκείνη εὐθυκρισία, μέ τήν ὁποία τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας δύναται νά διακρίνει τούς ἀληθινούς καί γνησίους ποιμένες του ἀπό τούς ψευδοποιμένες καί ψευδοδιδασκάλους. Καί τό ἀσφαλές ἐχέγγυο αὐτό εἶναι ἐκείνη ἡ ζωή καί τά παθήματα τῶν ἁγίων Ἀποστόλων, τῶν μιμητῶν τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅπως τά παρουσιάζει ἡ σημερινή Ἀποστολική περικοπή. «Ὁ Θεός μᾶς ἔδειξε τελευταίους ὡς μελλοθανάτους. Ἐμεῖς θεωρούμεθα μωροί καί ἀσθενικοί καί ἄσημοι καί πεινᾶμε καί διψᾶμε καί ἔχουμε ἐλλείψεις σέ ρουχισμό καί μᾶς κακομεταχειρίζονται καί περιπλανώμεθα καί κοπιάζουμε ἐργαζόμενοι μέ τά δικά μας χέρια. Ὅταν μᾶς βρίζουν, εὐλογοῦμε, ὅταν μᾶς διώκουν, δείχνομε ἀνοχή· ὅταν μᾶς συκοφαντοῦν, μιλᾶμε εὐγενικά. Γίναμε σάν σκουπίδια τοῦ κόσμου· ὡς ἀκαθαρσία ὅλων ἕως τήν στιγμή αὐτή».
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 09-08-2026 «Η δυναμη της προσευχης και της νηστειας»
«Η δυναμη της προσευχης και της Νηστειας»
Τραγικὸ τὸ «κατηγορῶ» τοῦ πονεμένου πατέρα, στή σημερινή Εὐαγγελική περικοπή. Τὸ παιδὶ του ὑπέφερε φρικτά, πολλὲς φορὲς ἔπεφτε στὴ φωτιὰ καί ἄλλοτε στὸ νερό. Τὸ ἔφερε στοὺς μαθητές τοῦ Χριστοῦ καὶ ἱκέτευσε νὰ τὸ σώσουν. Ὅμως ἐκεῖνοι δὲν τὸ κατόρθωσαν. Καὶ τώρα ἔρχεται ὁ πατέρας στὸν Χριστό, γιὰ νὰ Τοῦ πεῖ : «τὸν ἔφερα στοὺς μαθητάς σου, ἀλλὰ δὲν μπόρεσαν νὰ τὸν θεραπεύσουν». Ἀνάλογες φράσεις ἀπογοητεύσεως ἀκούγονται συχνὰ καὶ στὶς μέρες μας γιὰ τοὺς διαδόχους τῶν μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ, τοὺς κληρικούς. Πολλοὶ μάλιστα εἶναι εὔκολοι νὰ περιγράψουν τὶς ἐλλείψεις, τὶς ἀδυναμίες, τὶς ἀποτυχίες τους.
Κυριακή 9η Αὐγούστου 2026
Κυριακή Ι΄ Ματθαίου.
(Μτθ. 17, 14 – 23).
«Κύριε, ἐλέησόν μου τόν υἱόν» (Μτθ. 17, 15).
Τό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα ἔχει πολλαπλά μηνύματα νά μᾶς προσφέρει. Μετά ἀπό τό θαυμαστό γεγονός τῆς Μεταμόρφωσης τοῦ Σωτήρα, ἀμέσως μόλις ὁ Κύριος κατεβαίνει ἀπό τό Θαβώρ, ἔρχεται ἕνας πατέρας μέ τό σεληνιασμένο παιδί του, τό προσφέρει στον Ἰησοῦ καί φωνάζει γονατιστός: «Κύριε, ἐλέησόν μου τόν υἱόν». Οἱ μαθητές δέν κατάφεραν νά παλέψουν μέ τό κακό. Δέν κατάφεραν νά ταπεινώσουν καί νά νικήσουν τόν σατανά. Ἡ πίστη τους εἶναι ἀκόμη μικρή. Ἡ σχέση τους μέ τόν Θεό εἶναι ἀκόμη ἐπιφανειακή. Δέν ἔχουν ἐπιδoθεῖ στόν πνευματικό ἀγώνα τῆς προσευχῆς καί τῆς νηστείας, γιά νά μποροῦν νά ἔχουν τό θάρρος νά ζητοῦν ἀπό τόν Θεό καί νά λαμβάνουν τό θαῦμα.
ΚΥΡΙΑΚΗ Ι’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
9/8/2026
«Τούτο δε το γένος ουκ εκπορεύεται, ει μη εν προσευχή και νηστεία» (στ. 21)
Ένας πατέρας, με την ψυχή του πληγωμένη από τη φοβερή ασθένεια του δαιμονιζομένου γιού του, προσέτρεξε «γονυπετών» προς το Χριστό και ζητά τη βοήθειά Του. Οι Μαθητές Του δεν μπόρεσαν να θεραπεύσουν τον ασθενή, ο οποίος όταν σεληνιαζόταν, έπεφτε πότε στη φωτιά και πότε στο νερό. Ο Κύριος Θεραπεύει τον νέον και αμέσως εξέρχεται το δαιμόνιο απ’ αυτόν. Ο Θεός, νίκησε το σατανά, ο οποίος σύμφωνα, με τον Κύριο, δεν μπορεί να νικηθεί, παρά μόνον, με προσευχή και νηστεία.
2025 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 17 - ΚΥΡΙΑΚΗ Ι ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΔΑΙΜΟΝΙΖΟΜΕΝΟΥ ΝΕΟΥ (Ματθ. 17, 14-23)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στο Νικολίτσι, στις 12/8/2001)
Αξιοδάκρυτη τοποθέτηση
Κάθε άνθρωπο τον απασχολεί το ερώτημα:
Ποιά είναι η σωστή τοποθέτηση-σχέση που πρέπει να έχω με τον εαυτό μου, με την αιώνια ζωή και με τον Θεό; Κάθε λέξη στο Ευαγγέλιο έχει πολλά να μας πει πάνω στο ερώτημα αυτό.
Γι’ αυτό, με την μελέτη του Ευαγγελίου κάνουμε βήματα προς την Βασιλεία του Θεού. Διαφορετικά μένουμε εκεί που είμαστε ή πάμε παραπίσω.
Αν διαπιστώνουμε ότι κάτι δεν πάει καλά στην σχέση μας με τον Θεό, με την αιώνια ζωή και με τον εαυτό μας, τότε το σύνθημα πρέπει να είναι ένα:
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ
Τήν εἰκόνα πού εἶχε διαμορφώσει ὁ κόσμος γιά τούς Ἀποστόλους καί κήρυκες τοῦ Εὐαγγελίου, περιγράφει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ἀπευθυνόμενος στούς Κορινθίους, στή σημερινή Ἀποστολική περικοπή. Γιά τόν κόσμο, ἦταν ἑτοιμοθάνατοι καί ἀνόητοι, ἄξιοι εἰρωνείας καί ἐξευτελισμοῦ, ἀδύναμοι καί παρακατιανοί, καταδιωγμένοι καί περιφρονημένοι.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
Κυριακή Ι΄ Ματθαίου
17 Αυγούστου 2025
Μιμητές των αποστόλων
Σήμερα, αδελφοί χριστιανοί, μάς παρακινεί ο απόστολος Παύλος να τόν μιμηθούμε. «Εμάς τους αποστόλους» λέει, «ο Θεός μάς ανέδειξε εσχάτους, σαν να έχουμε καταδικαστεί σε θάνατο, γιατί έχουμε γίνει θέαμα στον κόσμο και για τους ανθρώπους και για τους αγγέλους. Εμείς λογιζόμαστε ανόητοι για τον Χριστό, εσείς όμως φρόνιμοι· εμείς ασθενείς, σείς όμως ισχυροί· εσείς ένδοξοι, εμείς όμως άτιμοι. Μέχρι τώρα πεινάμε και διψάμε και είμαστε γυμνοί, μάς χαστουκίζουν, μετακινούμαστε από τόπο σε τόπο και κοπιάζουμε χειρωνακτικά στην δική μας εργασία.
ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2025
Ι΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
(Ματθ. ιζ΄ 14-23) (Α Κορ. δ΄ 9-16)
Παιδαγωγία Χριστού
«πολλάκις πίπτει εις το πύρ, και πολλάκις εις το ύδωρ»
Την θεραπεία του παιδιού του, ζητούσε εναγωνίως ο τραγικός πατέρας που το έβλεπε με πόνο ψυχής να υποφέρει από ακάθαρτο πνεύμα. Η περιγραφή που ο ίδιος δίνει, αποκαλύπτει το μέγεθος της τραγωδίας που βίωναν: “πολλάκις πίπτει εις το πυρ, και πολλάκις εις το ύδωρ”. Η σκηνή που ξεδιπλώνει μπροστά μας ο ευαγγελιστής Ματθαίος δίνει το στίγμα της δουλείας στην οποία περιέρχεται ο άνθρωπος από τις δυνάμεις του κακού, όταν παραλείπει να ακολουθεί το δρόμο που μας υποδεικνύει η Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Πραγματικά, ο νέος εκείνος από μικρό παιδί είχε παγιδευτεί στα πλοκάμια του διαβόλου. Κάτω από τη σκοτεινή εξουσία του είχε καταντήσει μια καθ’ όλα τραγική ύπαρξη.
Η ευθύνη των γονέων
ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ
17-08-2025
«στόμα δέ ταπεινῶν μελετᾷ σοφίαν» (Παροιμ. Σολομῶντος 11,2).
Στήν Παλαιά Διαθήκη, ἀγαπητοί ἀδελφοί, στό βιβλίο τῶν Παροιμιῶν τοῦ σοφοῦ Σολομῶντος διαβάζουμε: «Ἡ διάνοια τῶν ταπεινῶν ἀνθρώπων μελετᾶ ὀρθά καί συνετά καί τό στόμα των ἐκφράζει σοφά λόγια». «Ὅλα τά ἔργα τοῦ ταπεινόφρονος ἀνθρώπου εἶναι ὁλοφάνερα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ» (16,1). «Ὁ Κύριος εἰς τούς ταπεινούς δίδει τήν χάρη Του» (3,34).
ΚΥΡΙΑΚΗ Ι' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (17-08-2025)
ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
Στό μεγάλο θέμα τῆς Πίστης, ἀλλά καί στό τραγικό φαινόμενο τῆς ἀπιστίας, ἀναφέρεται ἡ σημερινή Εὐαγγελική περικοπή. Ἄς σταθοῦμε, ὅμως, στό θέμα τῆς Πίστης, πού αὐτομάτως ἐλέγχει καί τό φαινόμενο τῆς ἀπιστίας, χαρακτηριστικό τῆς ἐποχῆς μας. Καί ἐπειδή «ἀρχή σοφίας ὀνομάτων ἐπίσκεψις», δηλ. ὅταν κάποιος θέλει νά ὁμιλήσει γιά ἕνα θέμα, θά πρέπει νά δώσει τόν ὁρισμό του, ἄς ὁρίσουμε ἐξ ἀρχῆς τήν Πίστη μέ τόν ὁρισμό τοῦ Ἀπ. Παύλου: «Ἔστι δὲ Πίστις ἐλπιζομένων ὑπόστασις, πραγμάτων ἔλεγχος οὐ βλεπομένων» (Ἑβρ. 11, 1), δηλ., ὅπως λέγει ὁ ἱ. Χρυσόστομος, Πίστη εἶναι: «τό νά βλέπει κανείς ὡς ὁρατά ἐκεῖνα πού εἶναι ἀόρατα» (βλ. SC 50, 138) καί «ὅταν πιστεύουμε ἐκεῖνα πού δέν βλέπουμε, στρέφουμε τή σκέψη μας στήν ἀξιοπιστία ἐκείνου πού ἔδωσε τήν ὑπόσχεση» (PG 53, 339).
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 17-08-2025 «ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΛΥΣΗ ΤΟΥΣ»
«ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΛΥΣΗ ΤΟΥΣ»
Τὸ περιστατικὸ τοῦ σεληνιαζόμενου νέου τῆς σημερινῆς Εὐαγγελικῆς περικοπῆς ἐκφράζει μία πραγματικότητα καὶ δίνει τὴν ἀφορμὴ γιὰ νὰ στρέψουμε τὸ λόγο μας στὸ καθολικὸ φαινόμενο τῶν προβλημάτων τῆς ζωῆς, τὰ ὁποῖα εἶναι πολλὰ καὶ ποικίλα.
Ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ ὁ ἄνθρωπος μπαίνει στὸ στίβο τῆς ζωῆς, ἄρχιζει ν' ἀντιμετωπίζει ποικίλα προβλήματα, ἀτομικὰ καὶ προσωπικά, πού σχετίζονται μὲ τὴν ὑγεία, μὲ τὴν ἐπαγγελματικὴ τακτοποίηση, ἤ μὲ τὴν οἰκογενειακὴ ἀποκατάσταση. Ἄλλα εἶναι γενικότερα καὶ παρουσιάζονται στὴν οἰκογένεια σὲ κύκλους συγγενῶν ἤ φίλων, συνεργατῶν ἤ γειτόνων.
Κυριακή 17η Αὐγούστου 2025
Κυριακή Ι΄ Ματθαίου.
(Ματθ. 17, 14 – 23).
«οὐδέν ἀδυνατήσει ὑμῖν» (Ματθ. 17, 20).
Μετά ἀπό τήν ἀποκάλυψη τῆς θεϊκῆς φύσης στό ὄρος Θαβώρ κατεβαίνει ὁ Ἰησοῦς στή ζοφερή ἀνθρώπινη πραγματικότητα. Τόν βλέπουμε στό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα κατεβαίνοντας νά συγκρούεται μέ τίς δυνάμεις τοῦ σκότους. Ἔρχεται κοντά Του ἕνας πονεμένος πατέρας, πού τό παιδί του σεληνιάζεται καί ὑποφέρει ἀπό ἕνα φρικτό δαιμόνιο. Ζητάει βοήθεια. Οἱ μαθητές δέν ἔχουν τήν ποιότητα τῆς πίστης πού χρειάζεται, γιά νά βοηθήσουν. Ἡ μόνη ἐλπίδα πού ἀπομένει εἶναι ὁ Ἰησοῦς.
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΠΡΟΣΜΟΝΗ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΖΩΗΣ
Ὁ εὐαγγελιστής Λουκᾶς στήν σημερινή περικοπή ἀναφέρει πώς ὁ Χριστός πῆγε στήν Ναζαρέτ, στήν πόλη πού εἶχε ἀνατραφεῖ, μπῆκε στήν συναγωγή κατά τήν ἡμέρα τοῦ Σαββάτου καί ἄρχισε νά κηρύττει. Τοῦ δίδεται τό βιβλίο τοῦ προφήτη Ἠσαΐα. Ὅσα ὁ προφήτης, αἰῶνες νωρίτερα, εἶχε προείπει γιά τό πρόσωπο τοῦ Μεσσία, σήμερα πραγματοποιοῦνται.
Οἱ προφητικοί λόγοι τοῦ Ἠσαΐα ὁριοθετοῦν τήν ἀποστολή τοῦ Χριστοῦ μέσα στόν κόσμο, ἡ ὁποία συνεχίζεται μέσω τοῦ σωτηριολογικοῦ ἔργου τῆς Ἐκκλησίας.
Ἡ διαθήκη τοῦ Θεοῦ μέ τόν ἄνθρωπο
ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 1ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ. (01.09.2024)
ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ
1ῃ Σεπτεμβρίου 2024
«Εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς ἀπέσταλκέ με, ἰάσασθαι τούς συντετριμμένους τήν καρδίαν, κηρύξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν καί τυφλοῖς ἀνάβλεψιν»
(Ἠσ. 61,1), (Λουκ. 4,11).
Ὁ Κύριός μας, ἀγαπητοί ἀδελφοί, βρίσκεται στή Ναζαρέτ «οὗ ἦν τεθραμμένος». Εἶναι Σάββατο καί, κατά τή συνήθειά Του, εἰσέρχεται στή συναγωγή, τόν ἱερό χῶρο ὅπου οἱ Ἰουδαῖοι συναθροίζονταν γιά νά προσευχηθοῦν στόν Θεό καί νά ἀκούσουν τό νόμό Του. Ὁ Κύριος διαβάζει τό ἀπόσπασμα ἐκεῖνο πού ἀναφέρεται στό πρόσωπο τοῦ Μεσσία. Ὅσα ὁ Προφήτης Ἠσαΐας, αἰῶνες ἐνωρίτερα, εἶχε προείπει, σήμερα πραγματοποιοῦνται. Τό ὁμολογεῖ ὁ ἴδιος ὁ Κύριος μετά τήν ἀνάγνωση πρός τό συναγμένο πλῆθος. «Σήμερα βρίσκει τήν ἐκπλήρωσή της ἡ προφητεία πού μόλις ἀκούσατε».
