ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ

 ΚΥΡΙΑΚΗ 11 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2026

Δ΄ ΛΟΥΚΑ

ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Ζ΄ ΟΙΚΟΥΜ. ΣΥΝΟΔΟΥ

(Λουκ. η΄ 5-15) (Τιτ. γ΄ 8-15)

«Εξήλθεν ο σπείρων του σπείραι τον σπόρον αυτού»

Η διήγηση της παραβολής του Καλού Σπορέως ξεδιπλώνει μπροστά μας ζωντανές εικόνες από την αγροτική ζωή, με διάχυτα μηνύματα στον σύγχρονο κόσμο και στο σήμερα. Αποκαλύπτει σπουδαίες πνευματικές αλήθειες, απόλυτα συμβατές με τις υπαρξιακές αναζητήσεις του ανθρώπου, με πυξίδα την αλήθεια που οδηγεί στην αγάπη και την αιώνια αλήθεια του Χριστού.

Κέντρο και καρδιά της παραβολής είναι το Πρόσωπο του Χριστού, το οποίο αποτελεί την πιο ακλόνητη σταθερά στη ζωή μας. Οι συμβολισμοί είναι τόσο παραστατικοί. Συγκεκριμένα:

Ο Θεός είναι ο γεωργός και εμείς το χωράφι του.

Ο Χριστός είναι ο καλός Σπορέας.

Ο σπόρος είναι ο Λόγος του Θεού.

Η γη είναι η καρδιά μας.

Η καρποφορία εξαρτάται από το κατά πόσο η καρδιά παραμένει δεκτική στην αγάπη του Θεού.

Το πνευματικό «έμφραγμα»

Η πραγματικότητα είναι τόσο ξεκάθαρη. Διάφορα ζιζάνια εμποδίζουν την καρδιά από το να αποτελεί γόνιμο έδαφος. Η αμαρτία προκαλεί ένα πνευματικό «έμφραγμα» στην ύπαρξη του ανθρώπου, με όλες τις τραγικές συνέπειες του θανάτου.

Το πατημένο, σκληρό χώμα συμβολίζει τις ανάλγητες καρδιές. Η φιλαυτία εισχωρεί στα βάθη του ανθρώπου και τον οδηγεί στην αποξένωση. Ο σκληρόκαρδος μένει αδιάφορος απέναντι στο μήνυμα της Εκκλησίας, με αποτέλεσμα ο θείος λόγος να αδυνατεί να ριζοβολήσει και να καρποφορήσει.

Στις πετρώδεις καρδιές, οι πέτρες κάτω από το χώμα είναι τα συγκαλυμμένα πάθη. Ο εγωισμός αποτελεί την πηγή της κακίας που εμποδίζει την αληθινή υποδοχή του Χριστού, οδηγεί στην αποκοπή από τη μυστηριακή ζωή και επιφέρει πνευματική ξηρασία, η οποία χαρακτηρίζει έντονα και τη δική μας εποχή.

Στις ακανθωτές καρδιές, η αλαζονεία εξωθεί τον άνθρωπο να τοποθετεί στο κέντρο τον εαυτό του και να επιδίδεται σε ένα ανελέητο κυνήγι υλικών αγαθών. Η εσωτερική ανασφάλεια τον περιχαρακώνει πίσω από τα κτήματα, τα υλικά αγαθά και το χρήμα. Η σύγχρονη κρίση αξιών και θεσμών αποτελεί απόδειξη της αποτυχίας του ανθρώπου όταν στηρίζεται αποκλειστικά στα εφήμερα αντί στη δύναμη και την πρόνοια του Θεού.

Το εύφορο έδαφος

Ωστόσο, υπάρχει και το ποιοτικό, το γόνιμο χώμα: η καρδιά που είναι δεκτική στην ευλογία του Θεού και την αντιπροσφέρει στον συνάνθρωπο. Είναι ο άνθρωπος που αγωνίζεται να υποτάξει το ίδιον θέλημα στο θέλημα του Θεού. Όταν ο Χριστός βρει γόνιμο έδαφος, η καρδιά αποδίδει τους πλούσιους καρπούς της αρετής: πραότητα, ταπεινοφροσύνη, ειρήνη και αγάπη.

Αυτόν τον δρόμο της εύφορης καλλιέργειας υπέδειξαν με το παράδειγμά τους οι Άγιοι Πατέρες της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, αλλά και ο Φίλιππος εκ των επτά διακόνων και ο Θεοφάνης ο ομολογητής, των οποίων τη μνήμη τιμά σήμερα η Εκκλησία μας.

Αδελφοί μου, για να καταστήσουμε την καρδιά μας γόνιμη, καλούμαστε να την καλλιεργούμε επιμελώς με την προσευχή, μετάνοια και τη μυστηριακή ζωή, ώστε ο σπόρος του θείου λόγου να πέφτει σε «γην αγαθήν» και να ποιεί «καρπόν εκατονταπλασίονα».

Χριστάκης Ευσταθίου,

Θεολόγος

ΠΗΓΗ