Κυριακὲς Λουκᾶ. Κυριακὴ Δ΄ Λουκᾶ
ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ
Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας
Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου
Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου ΚαντιώτουΠρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Μεταλληνού
Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας
Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου
Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου ΚαντιώτουΠρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Μεταλληνού
2026 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 11 - ΚΥΡΙΑΚΗ Δ ΛΟΥΚΑ
Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΩΣ (Λουκ. 8, 5-15)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στο Γοργόμυλο, στις 16/10/1994)
Ο σπόρος που χάθηκε
Μας είπε ο Χριστός: «Υμίν δέδοται γνώναι τα μυστήρια της βασιλείας του Θεού». Σε σας έχει δοθεί η δυνατότητα να μάθετε τα μυστήρια της Βασιλείας του Θεού. Από πού; Από τον λόγο Του. Και για να μας εξηγήσει τι είναι ο λόγος Του, είπε την παραβολή που ακούσαμε σήμερα. Ήταν ένας σπορέας. Βγήκε να σπείρει. Και έσπειρε όχι μόνο στην καλλιεργημένη γη, όπως σπέρνουν οι άνθρωποι, αλλά πέταξε τον σπόρο και στον δρόμο, και στις πέτρες, και στα αγκάθια, και στην γη την «αγαθή». Τι είναι ο σπόρος; Όταν τον βλέπει κανείς, είναι σιτάρι ξερό, καλαμπόκι ξερό, άλλα τίποτε περισσότερο από σποράκια ξερά, κατάξερα. Φαίνονται νεκρά! Και όμως έχουν μέσα τους ζωή. Έτσι φαίνεται και ο Λόγος του Θεού για μερικούς ανθρώπους. Νεκρός!
Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ζ΄ Οἰκ. Συνόδου
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 11 Ὀκτωβρίου 2026, Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ζ΄ Οἰκ. Συνόδου (Τίτ. γ΄ 8-15)
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
Ἡ σημερινὴ Κυριακὴ ὀνομάζεται Κυριακὴ τοῦ Σπορέως, καθὼς στὴν εὐαγγελικὴ περικοπὴ τῆς θείας Λειτουργίας ἀναγινώσκεται ἡ θαυμάσια παραβολὴ τοῦ Σπορέως, τὴν ὁποία διηγήθηκε κάποτε ὁ Κύριος. Ἀπὸ σήμερα μάλιστα ξεκινᾶ καὶ ἡ πνευματικὴ σπορὰ τῆς Ἐκκλησίας στὶς καρδιὲς τῶν πιστῶν, δηλαδὴ τὸ κατηχητικὸ ἔργο της. Τὴν Κυριακὴ αὐτὴ τιμοῦμε ἐπιπλέον τοὺς θεοφόρους Πατέρες, ποὺ συγκρότησαν τὴν Ζ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο στὴ Νίκαια τῆς Βιθυνίας τὸ 787, γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν τοὺς αἱρετικοὺς εἰκονομάχους. Γι᾿ αὐτὸ ἡ ἀποστολικὴ περικοπὴ ἀναγινώσκεται πρὸς τιμὴν τῶν ἁγίων Πατέρων.
1. Σπορὰ ἐπάνω σὲ πέτρες
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΛΟΥΚΑ
11 Οκτωβρίου 2026
Σήμερα, αδελφοί μου, η Εκκλησία μας τιμά όλους εκείνους τους Πατέρες που με το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος συγκεντρώθηκαν σε διάφορα κατά καιρούς μέρη και μελέτησαν την πίστη μας, προσπάθησαν να δουν ποιος ήταν ο Χριστός, ποια η σχέση του με το Θεό Πατέρα, τι έκανε για τους ανθρώπους, γιατί και πώς σαρκώθηκε και τι οι άνθρωποι θα πρέπει να κάνουν για να του μοιάσουν. Αυτή την εμπειρία κατέγραψαν σε επτά συνάξεις τους ανά τους αιώνες. Αυτές οι επτά συνάξεις ονομάστηκαν «Σύνοδοι» και επειδή οι άνθρωποι είδαν ότι αυτά που είπαν οι πατέρες σ΄ αυτές τις επτά συνόδους ήταν πραγματικά και αληθινά και χρήσιμα γι αυτούς και μάλιστα ότι αυτή η πίστη των Πατέρων των Συνόδων βοηθούσε όλους τους ανθρώπους σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης και σε όλες τις εποχές ονόμασαν αυτές τις Συνόδους «οικουμενικές»
ΚΥΡΙΑΚΗ 11 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2026
Δ΄ ΛΟΥΚΑ
ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Ζ΄ ΟΙΚΟΥΜ. ΣΥΝΟΔΟΥ
(Λουκ. η΄ 5-15) (Τιτ. γ΄ 8-15)
«Εξήλθεν ο σπείρων του σπείραι τον σπόρον αυτού»
Η διήγηση της παραβολής του Καλού Σπορέως ξεδιπλώνει μπροστά μας ζωντανές εικόνες από την αγροτική ζωή, με διάχυτα μηνύματα στον σύγχρονο κόσμο και στο σήμερα. Αποκαλύπτει σπουδαίες πνευματικές αλήθειες, απόλυτα συμβατές με τις υπαρξιακές αναζητήσεις του ανθρώπου, με πυξίδα την αλήθεια που οδηγεί στην αγάπη και την αιώνια αλήθεια του Χριστού.
Κέντρο και καρδιά της παραβολής είναι το Πρόσωπο του Χριστού, το οποίο αποτελεί την πιο ακλόνητη σταθερά στη ζωή μας. Οι συμβολισμοί είναι τόσο παραστατικοί. Συγκεκριμένα:
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ο ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΓΕΩΡΓΟΣ
Ἡ παραβολή τοῦ Σπορέως συνδέεται μέ τό Πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀφοῦ Ἐκεῖνος εἶναι ὁ καλός γεωργός· σπόρος εἶναι ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ καί γῆ, χωράφι ὅπου πέφτει ὁ σπόρος, εἶναι ἡ καρδιά τοῦ ἀνθρώπου. Πολύ εὔστοχα ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος λέει ὅτι ὁ οὐράνιος Γεωργός ἐξῆλθε γιά νά σπείρει. Καί ἀπό ποῦ ἐξῆλθε, διερωτᾶται, Αὐτός πού εἶναι παρών σέ ὅλα τά μέρη, Αὐτός πού μέ τήν παρουσία Του γεμίζει τά πάντα; Καί πῶς ἐξῆλθε; Ὄχι τοπικά, ἀλλά μέ τήν σχετική πρός ἐμᾶς συγκατάβασή Του. Ἔγινε δηλαδή πλησιέστερός μας μέ τήν ἐνανθρώπησή Του. Καί ἐξῆλθε, ἄραγε, γιά νά καταστρέψει τήν γεμάτη ἀπό ἀγκάθια γῆ; Καθόλου. Βγῆκε γιά νά τήν καλλιεργήσει, νά τήν φροντίσει καί νά σπείρει τόν λόγο τῆς εὐσεβείας, τῆς Θεοσεβείας. Αὐτό εἶναι τό ἔργο τοῦ Χριστοῦ.
Κυριακή 11η Ὀκτωβρίου 2026
Κυριακή Δ΄ Λουκᾶ.
(Λκ. 8, 5 – 15).
«ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω» (Λκ. 8, 8).
Κυριακή τοῦ καλοῦ Σπορέως σήμερα! Ὁ μεγάλος Γεωργός τῶν ψυχῶν ἐξέρχεται ἀπό τήν ἀσφάλεια καί τή δόξα Του καί ἔρχεται στήν πολυποίκιλη γῆ τοῦ κόσμου νά σπείρει τόν λόγο τοῦ θελήματός Του. Ἔρχεται ἀνάμεσά μας. Γίνεται σάν κι ἐμᾶς, γιά νά Τόν ἀφουγκραστοῦμε, νά ἐνωτιστοῦμε τά θεϊκά λόγια Του, νά τά κάνουμε τρόπο ζωῆς καί νά Τοῦ μοιάσουμε. Σήμερα Τόν ἀκούσαμε νά μᾶς λέγει τήν ὡραία παραβολή τοῦ Καλοῦ Σπορέως. Νά μᾶς μιλάει γιά τόν φιλότιμο γεωργό πού ἔσπειρε τόν σπόρο πλούσια σέ κάθε κατεύθυνση. Ὁ σπόρος, βέβαια, δέν ἔπεσε ὅλος σέ κατάλληλη καί γόνιμη γῆ. Ἔπεσε καί στίς πέτρες, στά ἀγκάθια, στόν πατημένο δρόμο. Ἀπό τόν πολύ σπόρο πού ἔσπειρε, καρποφόρησε μόνον ἐλάχιστος. Ὁ σπόρος εἶναι ὁ λόγος καί τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Τά διάφορα μέρη πού σκορπίζεται εἶναι οἱ ψυχές καί οἱ προσωπικότητες τῶν ἀνθρώπων.
ΚΥΡΙΑΚΗ Δ' ΛΟΥΚΑ (11-10-2026)
ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
Ἡ ἀπαραίτητη αὐτογνωσία
Ἡ σπουδαία παραβολή, Χριστιανοί μου, τοῦ Σπορέως ἔχει κατ' ἐξοχήν ἀναφορά στά παιδιά. Αὐτόν τόν καιρό ἀρχίζουν τά Κατηχητικά Σχολεῖα, ὅπου σπείρονται οἱ σπόροι τῆς Πίστεώς μας. Καί γιά τά νεαρά μέλη τῆς Ἐκκλησίας μας προτείνεται καί ὑποδεικνύεται ὁ τρόπος πρός τήν ἁγιαστική Ζωή...
Ὅμως, τό δίδαγμα τῆς παραβολῆς ἐνδιαφέρει κυρίως τούς μεγάλους. Αὐτοί εἶναι οἱ ὑπεύθυνοι γιά τήν προετοιμασία τοῦ «ἐδάφους», ὥστε ὁ Σπόρος τῆς διδαχῆς νά φυτρώσει καί νά εὐδοκιμήσει.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 11-10-2026 «ΕΝ ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΡΠΟΦΟΡΙΑ»
«ΕΝ ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΡΠΟΦΟΡΙΑ»
Στὴν ἐποχὴ τῆς σπορᾶς τῶν ἀγρῶν ὁ Χριστὸς μιλᾶ γιὰ τὴν τύχη τοῦ σπόρου. Ἦταν ὁ ἴδιος σπόρος ποὺ ἔπεσε σὲ διάφορα μέρη. Γι’ αὐτὸ καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν διαφορετικό. Ἔπεσε στὸ δρόμο καὶ τὸν πάτησαν οἱ διαβάτες, τὸν ἔφαγαν τὰ πουλιά. Ἔπεσε σὲ μιὰ περιοχὴ πετρώδη, πῆγε λίγο νὰ φυτρώσει, ὅμως σύντομα μαράζωσε, ξεράθηκε, γιατὶ δὲν εἶχε ὑγρασία.