ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ

 ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Η ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΥ

Ἡ σημερινή Κυριακή, πρώτη μετά τήν ἑορτή τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, ἀποτελεῖ προέκταση αὐτοῦ τοῦ μεγάλου ἐκκλησιαστικοῦ γεγονότος. Ὡς ἐκ τούτου, τόσο ἡ ὑμνολογία τοῦ Ὄρθρου, ὅσο καί τά ἀναγνώσματα τῆς θείας Λειτουργίας ἀναφέρονται ἰδιαιτέρως στόν Σταυρό τοῦ Κυρίου, πού εἶναι ἡ θύρα τοῦ Παραδείσου καί ἡ πηγή τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ Ἐκκλησία διακηρύσσει ὅτι διά τοῦ Σταυροῦ ἐπέρχεται ἡ χαρά τῆς Ἀναστάσεως σέ ὅλο τόν κόσμο. Γι’ αὐτό κατά τήν ἑορτή τῆς Ὑψώσεως εὐλογεῖ μέ τόν ζωηφόρο Σταυρό τοῦ Κυρίου τά πέρατα τοῦ κόσμου, τά τέσσερα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντα, ὅλη τήν κτίση, τήν λογική καί ἄλογη δημιουργία.

Ἡ καθιέρωση τῆς ἑορτῆς

Ἡ ἑορτή τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἐπεκράτησε ἀπό πολύ νωρίς στήν Ἐκκλησία. Στίς 13 Σεπτεμβρίου τοῦ 335, Ἐπίσκοποι πού εἶχαν συμμετάσχει σέ ἐκκλησιαστική Σύνοδο στήν Παλαιστίνη, κλήθηκαν νά ἐγκαινιάσουν ἀκολούθως τόν Ναό τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ στά Ἱεροσόλυμα.

Τήν ἑπομένη ἡμέρα τῶν ἐγκαινίων, ὁ Ἐπίσκοπος Ἱεροσολύμων ὕψωσε τόν Τίμιο Σταυρό ἀπό τόν Γολγοθᾶ γιά νά μπορέσουν νά τόν ἀτενίσουν τά πλήθη τῶν παρισταμένων πιστῶν καί ἔτσι νά εὐλογηθοῦν, νά ἁγιασθοῦν. Αὐτή ἡ λειτουργική πράξη ἀποτέλεσε, κατά τήν ἐπικρατέστερη γνώμη, τήν ἱστορική θεμελίωση τῆς ἑορτῆς τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. 

Ὁ ναός τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου

Ὅμως, καί κάθε πιστός δύναται συνεχῶς νά ἐγκαινιάζει, δηλαδή νά ἀνακαινίζει μέ τήν δύναμη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τόν ναό τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματός του, τήν συνείδηση, τήν ὕπαρξή του, καί νά προσφέρει στόν Θεό ὡς θυσία ζῶσα καί εὐάρεστη τήν πίστη, τήν ἐλπίδα καί τήν ἀγάπη· τήν μετάνοια, τήν προσευχή καί τόν πνευματικό του ἀγῶνα. Ὁ πιστός μπορεῖ, ἐπίσης, νά ἑορτάζει διαρκῶς τήν Ὕψωση τοῦ Σταυροῦ στήν καρδιά του, σταυρώνοντας –χάριν τοῦ Χριστοῦ– τόν παλαιό ἑαυτό καί τά πάθη του καί νά ζεῖ μέ τήν ἐλπίδα τῆς Ἀναστάσεως· μέ τήν προσδοκία τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, πού βρίσκεται ἤδη μέσα μας καί ἀναμένουμε τήν πλήρη ἐπικράτησή της στό τέλος τῆς ἱστορικῆς πραγματικότητας. Γι’ αὐτό ὁ Χριστός στήν περικοπή μᾶς λέει· «Σᾶς βεβαιώνω πώς ὑπάρχουν μερικοί ἀνάμεσα σέ αὐτούς πού βρίσκονται ἐδῶ, οἱ ὁποῖοι δέν θά γευθοῦν τόν θάνατο –ἕως ἄν ἴδωσι τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει–», ἕως ὅτου δηλαδή δοῦν νά ἔρχεται δυναμικά ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

Σταυρός – Ἀνάσταση – Βασιλεία Θεοῦ

Ἡ φράση τῆς περικοπῆς ὅτι ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἔρχεται δυναμικά «ἐν δυνάμει», σημαίνει πρώτιστα τήν φανέρωση τῆς Ἐκκλησίας στόν κόσμο ὡς Σώματος Χριστοῦ καί τήν θαυμαστή ἔκχυση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τοῦ Θεοῦ σέ Αὐτήν καί τούς πιστούς. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἡ κατ’ ἐξοχήν εἰκόνα τῆς Βασιλείας, καί ὁ ἄνθρωπος πού μετέχει συνειδητά στήν ζωή καί τά μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, μετέχει ἀπό τό παρόν στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία συνεχῶς ἔρχεται, διαρκῶς μᾶς περιλαμβάνει. Ἔπειτα, ὁ ἴδιος ὁ Χριστός συνδέει στήν περικοπή τήν θέαση τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ μέ τό γεγονός τῆς ἐπικείμενης Μεταμορφώσεώς Του.

Ἑπομένως, ἡ θέαση τοῦ Προσώπου Του, ἡ δόξα τῆς Μεταμορφώσεώς Του πού ἀξιώθηκαν νά ἀτενίσουν οἱ Μαθητές Του, πρίν ἀπό τόν θάνατό τους, στό ὄρος Θαβώρ, εἶναι ἀποκάλυψη τῆς δόξας τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, τῆς αἰώνιας ζωῆς, τῆς ἀληθινῆς εὐφροσύνης καί ἀγαλλιάσεως.

Ὁ Χριστός δοξάζεται μέ τήν Ἄκρα Ταπείνωσή Του. Γι’ αὐτό καί λίγο πρίν ἀπό τόν ἑκούσιο θάνατό Του λέγει: «νῦν ἐδοξάσθη ὁ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου» (Ἰωάν. 13,31). Τό πάθος, ἡ θυσία, ὁ Σταυρός, ὁ θάνατος τοῦ Χριστοῦ συνδέονται ἄρρηκτα μέ τήν δόξα, τήν Ἀνάσταση, τήν Βασιλεία Του. Καί ἡ δόξα τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ ἀκτινοβολεῖ σέ κάθε πιστό, μέ καλλιεργημένη τήν συνείδηση ὅτι ἀποτελεῖ ζωντανό κύτταρο τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ. Σέ κάθε πιστό πού ἀγωνίζεται φιλότιμα νά ἐναρμονίσει τόν τρόπο σκέψεώς του καί ἀξιολογήσεως τῶν πραγμάτων, τό ἦθος καί τήν ζωή του μέ τόν λόγο καί τό πνεῦμα τοῦ Χριστοῦ· τοῦ μόνου ἀληθινοῦ Θεοῦ καί Σωτῆρος τῶν ἀνθρώπων, ὥστε νά ἔχει τήν αἴσθηση ὅτι ζεῖ ὁ Χριστός μέσα του καί ὅτι ὁ ἴδιος ζεῖ μέσα στήν ἀγάπη καί τό φῶς Ἐκείνου.

Ἀρχιμ. Ν. Κ.

ΠΗΓΗ