ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ

Απόστολος: Α΄ Κορ. η΄ 8 – θ΄ 2

Ευαγγέλιο: Ματθ. κε΄ 31 – 46

15 Φεβρουαρίου 2025

Η σημερινή Κυριακή θα έπρεπε να λέγεται Κυριακή της κρίσεως αντί Κυριακή των Απόκρεων, γιατί το ιερόν Ευαγγέλιο και τα τροπάρια του Τριωδίου, μας μιλούν για την Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και την μέλλουσα κρίση.

Όπως γνωρίζουμε όλοι μας, ο θάνατος είναι ένα γεγονός αναπόφευκτο για όλους τους ανθρώπους, όπως αναπόφευκτη είναι και η μέλλουσα κρίση. Και όπως γράφει και ο Απόστολος Παύλος «ἀπόκειται τοῖς ἀνθρώποις ἅπαξ ἀποθανεῖν, μετὰ δὲ τοῦτο κρίσις», (Εβρ. 9,27) δηλαδή, μια φορά επιφυλάσσεται στους ανθρώπους να πεθάνουν, έπειτα δε επακολουθεί κρίση και ανταπόδοση κατά τα έργα τους.

Ο Κύριος μάς έδωσε πολλές υπέροχες διδασκαλίες, και μια από αυτές είναι η μεγαλοπρεπής και επιβλητική εικόνα της δευτέρας Του παρουσίας. Αφού λοιπόν και η ημέρα το καλεί και το Ευαγγέλιο το κηρύττει και η Εκκλησία με τα τροπάρια το υπενθυμίζει και η ανάγκη το επιβάλλει, ας μελετήσουμε το μέγα και φοβερό κριτήριο, που μας αναμένει, για λάβουμε τα μέτρα μας όλοι οι άνθρωποι και να ετοιμαστούμε για την φοβερή ημέρα εκείνη της κρίσεως.

Το Ευαγγελικό ανάγνωσμα αρχίζει με το: «Ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ ….. καὶ πάντες οἱ ἅγιοι ἄγγελοι μετ᾿ αὐτοῦ, τότε καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ». Πολλοί άνθρωποι αναμφίβολα εφαρμόζουν την δικαιοσύνη που απονέμεται από τα ανθρώπινα δικαστήρια. Και θα ήταν παράλειψη να μην αναγνωρίζαμε τους κόπους που καταβάλλουν, και τους κινδύνους στους οποίους υποβάλλονται οι ευσυνείδητοι δικαστές, για να βρουν και να απονείμουν τη δικαιοσύνη. Και παρ’ όλη την καλή τους θέληση δεν είναι πάντοτε σε θέση να ανακαλύψουν το έγκλημα, για να τιμωρηθούν οι ένοχοι και να αποδώσουν δικαιοσύνη. Πόσα εγκλήματα παραμένουν ανεξιχνίαστα και στραγγαλίζεται το δίκαιον σε βάρος ατόμων, αλλά και ολόκληρων λαών; Αυτό όμως δεν συμβαίνει με τη Θεία δικαιοσύνη που θα είναι γενική και καθολική και κατά την οποία θα δικαστούν πλούσιοι και φτωχοί, υγιείς και ασθενείς, χριστιανοί και ειδωλολάτρες.

Η ανθρώπινη δικαιοσύνη είναι πρόσκαιρη. Μικρότερη ή μεγαλύτερη ποινή, λιγότερα ή περισσότερα χρόνια φυλακής, τι σημασία έχουν εν συγκρίσει με την αιωνιότητα; Η θεία δικαιοσύνη όμως είναι αιώνια κατά την οποία ο δίκαιος Θεός θα εκφέρει αμετάκλητα και οριστικά την απόφασή Του και τότε οι μεν αμαρτωλοί «ἀπελεύσονται εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον».

Εκείνο όμως που πρέπει να μας συγκλονίσει είναι ότι δίκαιος κριτής θα είναι Εκείνος που ήλθε την πρώτη φορά στη γη, παίρνοντας την ανθρώπινη μορφή, που σταυρώθηκε και πέθανε και πρόσφερε το αίμα Του για να σώσει και να λυτρώσει τους ανθρώπους από την αμαρτία και τα δεσμά του διαβόλου. Ενώπιον του σταυρωθέντος και αναστάντος Υιού του Θεού κατά την ημέρα της κρίσεως θα γονατίσει τρέμοντας ολόκληρη η ανθρώπινη φύση. Γι’ αυτό όσοι θέλουμε να αποφύγουμε την καταδικαστική απόφαση της δίκαιης κρίσης, ας προσπέσομε στον θρόνο της χάριτός Του και ας ζητήσουμε έλεος και συγνώμη για τις αμαρτίες μας. 

Η Κυριακή της Απόκρεω, αγαπητοί μου, που ονομάζεται έτσι γιατί από σήμερα σταματούμε την κρεατοφαγία, επιδιώκει να μας αφυπνίσει και να μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε τρεις μεγάλες αλήθειες.

Η μια αλήθεια είναι ότι δεν θα ζήσουμε στη γη αιώνια. Είναι κάτι που το ξεχνούμε όλοι μας, γι’ αυτό και αγωνιζόμαστε να αποθηκεύουμε χρήματα, να αγοράζομε κτήματα και να ζούμε μια αμαρτωλή ζωή. Η δεύτερη αλήθεια είναι ότι ο Χριστός θα έρθει πάλι και θα κριθούμε όλοι οι άνθρωποι με κριτήριο τις πράξεις μας. Και η τρίτη αλήθεια είναι ότι υπάρχει η βασιλεία των ουρανών για δίκαιους και η κόλαση για τους ασεβείς και άδικους. Ζούμε στη γη για να προετοιμαζόμαστε για τον ουρανό, γι’ αυτό να μην αμαρτάνουμε για να μην κατακριθούμε, αλλά να κτίζουμε με τις καλές μας πράξεις κατοικία στον Παράδεισο για να ζήσουμε εκεί αιώνια.

Γιατί όμως η αγία μας Εκκλησία όρισε να διαβάζεται η περικοπή της κρίσεως στην αρχή της νηστείας; Η υμνολογία του Εσπερινού και του Όρθρου που ακούσαμε μας περιγράφει την φοβερή ώρα και ημέρα, όταν θα τρέμουν τα σύμπαντα και θα ανοίξουν οι βίβλοι και θα δημοσιευθούν τα κρυπτά του καθενός και ο πύρινος ποταμός θα παρασύρει όλους τους αμαρτωλούς. Ο υμνογράφος τρέμει και φρίττει όταν θυμάται την ημέρα του Κυρίου, κλαίει και οδύρεται όταν αναλογίζεται το πυρ, το σκοτάδι, τον βριγμό των οδόντων και την ασταμάτητη οδύνη των αμαρτωλών.

Όλη αυτή η θρηνωδία των ύμνων έχει σκοπό να ξυπνήσει την ψυχή μας που κοιμάται και να την κάνει να ζει με ζήλο. Μας προετοιμάζουν οι ύμνοι να προετοιμαστούμε για την αρετή της νηστείας. 

Να καθαριστούμε από τα πάθη και τις πληγές της αμαρτίας και να συμφιλιωθούμε, εμείς οι αμαρτωλοί, με τον Δεσπότη Χριστό. 

Γι’ αυτό, λοιπόν, η Εκκλησία μας όρισε να διαβάζεται η περικοπή της κρίσεως, και να μας δώσει το πρώτο βήμα για να προετοιμαστούμε καλύτερα, με την αρετή της νηστείας, για την τελική κρίση και την σωτηρία μας. Αμήν.

Οικονόμος Μάριος Πολυκάρπου

ΠΗΓΗ