ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ

 ΚΥΡΙΑΚΗ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026

Β΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(Ματθ. δ΄ 18-23) — (Ρωμ. β΄ 10-16)

Μαθητεία κοντά στον Χριστό

«Οι δε ευθέως αφέντες τα δίκτυα ηκολούθησαν αυτώ»

Μετά την ολοκλήρωση του αναστάσιμου κύκλου του Πεντηκοσταρίου, βλέπουμε το σωτηριώδες έργο του Κυρίου για τον άνθρωπο να προσλαμβάνει νέες, δυναμικές διαστάσεις. Αυτές αποκαλύπτονται αυθεντικά μέσα στον χώρο του ιδίου του Σώματός του, που είναι η Εκκλησία.

Η πρόσκληση που απηύθυνε ο Χριστός προς τους πρώτους μαθητές του σηματοδοτεί μια νέα περίοδο ανακαίνισης του ανθρώπου με ορίζοντα την αιωνιότητα. Το σκηνικό αυτής της ανακαίνισης είναι η εκκλησιαστική πραγματικότητα, τα βήματα της οποίας κατευθύνει αδιάλειπτα «εις πάσαν την αλήθειαν» η συνεχής παρουσία του Αγίου Πνεύματος.

Η κλήση των πρώτων μαθητών, στην οποία αναφέρεται το σημερινό Ευαγγέλιο, απευθύνεται ουσιαστικά σε κάθε ανθρώπινη ύπαρξη. Όπως εκείνοι τότε, έτσι κι εμείς σήμερα καλούμαστε να επιδείξουμε την ίδια προθυμία. Χάρη στη δωρεά του Αγίου Πνεύματος, έχουμε τη δυνατότητα να βιώνουμε μέσα στην Εκκλησία όλα τα γεγονότα της Θείας Οικονομίας όχι ως μακρινές ιστορίες, αλλά ως ζωντανό παρόν. Αυτό είναι, άλλωστε, και το βαθύτερο νόημα του λειτουργικού χρόνου. Μέσα από αυτή την προοπτική, ο Χριστός φανερώνει και προσφέρει τη Βασιλέια του ως τον πλέον αυθεντικό δείκτη και τρόπο ζωής.

Θεία πρόσκληση

Η κλήση των μαθητών από τον Κύριο δεν αποτελεί ένα συμβατικό, ανθρώπινο έργο. Πρόκειται για ένα θείο προσκλητήριο, που εκφράζει την άπειρη βούληση του Θεού να σώσει τον άνθρωπο. Ο Χριστός μάς προσκαλεί όλους να μετάσχουμε οργανικά στη ζωή της Εκκλησίας, και γι’ αυτό η ανταπόκρισή μας οφείλει να είναι ανάλογη.

Οι μαθητές αποδέχθηκαν αμέσως το κάλεσμα του Κυρίου: «Οι δε ευθέως αφέντες τα δίκτυα ηκολούθησαν αυτώ». Η άμεση αυτή ανταπόκριση πήγαζε από την καθαρότητα και την απλότητα της καρδιάς τους. Ήταν μια καρδιά τόσο ανοιχτή, που δεχόταν αβίαστα τα μηνύματα της θεϊκής αγάπης, έχοντας ταυτόχρονα τη δύναμη να τα αντιπροσφέρει ως αντίδωρο στους συνανθρώπους της, μέσα σε ένα πνεύμα ανεπανάληπτης κοινωνίας και φιλαλληλίας.

Διέθεταν, επίσης, οι μαθητές αυτό που ονομάζουμε αγαθή προαίρεση. Αγάπησαν με όλο τους το είναι τον Χριστό και πίστεψαν ακράδαντα ότι Αυτός είναι ο μόνος αληθινός Σωτήρας του κόσμου. Ακριβώς αυτή την αγαθή προαίρεση, που πλημμυρίζει την ύπαρξη από την αγάπη του Κυρίου μας, ζητά ο Θεός από τον καθένα μας ως απαραίτητη προϋπόθεση για τη μαθητεία μας κοντά του.

Απόδραση από τις μέριμνες

Οι μαθητές του Κυρίου, μόλις έγιναν αποδέκτες της θείας πρόσκλησης — η οποία συνιστούσε τη μέγιστη ευλογία για τη ζωή τους — εγκατέλειψαν αμέσως κάθε βιοτική μέριμνα που καθηλώνει τον άνθρωπο δέσμιο στη γη. Άφησαν πίσω τα δίχτυα, τα πλοία, τις συγγενικές τους δεσμεύσεις και ό,τι άλλο τους κρατούσε, για να ακολουθήσουν ολοκληρωτικά τον Χριστό.

Αυτή η στάση, βέβαια, δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι περιφρονούμε τα υλικά αγαθά που μας παρέχει στην καθημερινότητα η αγάπη του Θεού. Σημαίνει, όμως, την απελευθέρωση του ανθρώπου από εκείνες τις αγωνιώδεις φροντίδες και μέριμνες, που συχνά δεν του επιτρέπουν να ζήσει την πίστη στον Χριστό ως βαθύ, καθημερινό βίωμα και εμπειρία ζωής.

Αυτό ακριβώς καλούμαστε να προσέξουμε κι εμείς σήμερα: μήπως οι καθημερινές φροντίδες μάς κρατούν προσκολλημένους αποκλειστικά στα γήινα, εμποδίζοντάς μας να πλησιάσουμε τη μεταμορφωτική δύναμη του Χριστού και, κυρίως, να εγκολπωθούμε την αγάπη του.

Αγαπητοί αδελφοί, ο Κύριος στέκεται ενώπιον μας και απευθύνει πάντοτε την ίδια πρόσκληση αγάπης σε κάθε άνθρωπο. Ας φροντίσουμε, λοιπόν, να την αποδεχθούμε με ετοιμότητα, ώστε να πλημμυρίσει η ύπαρξή μας με την παράκληση και την παρηγοριά του Αγίου Πνεύματος.

Με αυτόν τον τρόπο, η ζωή μας εξοπλίζεται με ακλόνητη πνευματική χαρά και δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για να αναδειχθούμε πραγματικοί μαθητές του Χριστού. Πρόκειται για μια πορεία που συνιστά το αληθινό μεγαλείο του ανθρώπου, ο οποίος καταξιώνεται και ανυψώνεται προς ανώτερους πνευματικούς ορίζοντες και ουράνιους αναβαθμούς. Αμήν.

Χριστάκης Ευσταθίου,

Θεολόγος

ΠΗΓΗ