ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ

 ΚΥΡΙΑΚΗ Β' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (14-06-2026)

 ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ

«Ὁ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται»

Ἔχουμε τήν ἐντύπωση, ἀγαπητοί μου, πολλές φορές ὅτι ὑπάρχουν ἄνθρωποι στούς ὁποίους δέν δόθηκε ποτέ ἡ εὐκαιρία νά γνωρίσουν τόν ἀληθινό Θεό, λόγω διαφόρων συνθηκῶν πού τούς περιέβαλαν, εἴτε τοπικῶν εἴτε χρονικῶν. Ἴσως ἀνάμεσα καί σ’ ἐμᾶς τούς Χριστιανούς νά ὑπάρχουν κάποιοι πού νά δικαιολογοῦν κάποιο εἶδος ἀπιστίας στόν ἑαυτό τους, λόγω τοῦ ὅτι δέν αἰσθάνονται τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ. Τήν ἀπάντηση σ’ αὐτά μᾶς δίνει ἡ σημερινή ἀποστολική περικοπή ἀπό τό β΄ κεφάλαιο τῆς πρός Ρωμαίους ἐπιστολῆς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου. Γιά νά τήν κατανοήσουμε ὅμως, ἄς ἀρχίσουμε λίγο πιό πρίν, ἀπό τό α΄ κεφάλαιο.

Τό γενικό θέμα τῆς ἐπιστολῆς πρός Ρωμαίους πού πραγματεύεται ὁ Ἀπόστολος εἶναι ὅτι δέν θά πρέπει νά πιστεύουν ὁρισμένοι ὅτι σώζονται μέσω τῶν ἔργων, ἀλλά σώζονται ἐκ Πίστεως· δηλαδή ἡ Πίστη στόν Χριστό εἶναι ἐκείνη πού σώζει καί ὄχι τά ἔργα πού κάνει, καί ἄν δέν πιστεύσει κανείς στόν Ἰησοῦ Χριστό δέν πρόκειται νά σωθεῖ. «Ὁ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται». Καί αὐτό εἶναι σπουδαῖο νά τό γνωρίζουμε, διότι ἔχουμε μιά λανθασμένη ἐντύπωση περί σωτηρίας καί νομίζουμε ὅτι ἐάν εἴμαστε ἠθικοί καί καλοί ἄνθρωποι εἴμαστε σωσμένοι, κι ἄς μήν ἔχουμε μεταμορφωθεῖ ἐν Χριστῷ. Μέ βάση ὅμως τήν Ὀρθόδοξη Θεολογία σώζεται ὁ μεταμορφωμένος ἄνθρωπος ἐν Χριστῷ, αὐτός δηλ. πού μετέχει στήν Θεία Χάρη καί ὁμοιάζει στόν Χριστό καί ὄχι ἁπλῶς ὁ ἠθικός ἄνθρωπος. Ἀπ’ αὐτήν τήν Πίστη ἀπορρέουν καί τά ἀληθινά ἀγαθά ἔργα.

Τό πρῶτο σπουδαῖο μεγάλο θέμα πού ἀναφέρεται ἤδη ἀπό τό πρῶτο κεφάλαιο εἶναι ὅτι οἱ ἄπιστοι καί οἱ ἀσεβεῖς, θά ἀντιμετωπίσουν τήν ὀργή τοῦ Θεοῦ, διότι, ἐνῷ ὁ Θεός ἔχει φανερώσει καί ἀποκαλύψει τόν ἑαυτό του σέ ὅλους τούς ἀνθρώπους, αὐτοί δέν σεβάσθηκαν καί δέν ἀναγνώρισαν τό «γνωστόν τοῦ Θεοῦ», ἀλλά λάτρευσαν τά κτίσματα καί γενικά τά ἀποκυήματα τῆς φαντασίας τους, παρά τόν Κτίστη. Κι ἐδῶ ὁ Ἀπόστολος εἰσηγεῖται τήν μεγάλη ἀλήθεια ὅτι ὁ Θεός, ναί μέν εἶναι ἀπρόσιτος καί ἄγνωστος κατά τήν οὐσία του, ἀλλά εἶναι προσιτός καί γνωστός ἀπό τίς ἐνέργειες του, πού φαίνονται μέσα στήν κτίση. Σέ ὅλους λοιπόν ἀποκαλύπτεται ὁ Θεός! Εἶναι τό φῶς «τό φωτίζον πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τόν κόσμον». Γι’ αὐτό καί καθίστανται ἀναπολόγητοι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι πού, εἴτε μέ ψυχικά εἴτε μέ σωματικά πάθη, τύφλωσαν τά μάτια τῆς ψυχῆς τους καί δέν εἶδαν τόν ἀληθινό Θεό· δέν ἔφθασαν μέσα ἀπό τήν δημιουργία στήν ἀληθινή θεογνωσία. Γιατί ὅλη ἡ κτίση μιλάει γιά τόν Θεό· «ἀπό κτίσεως κόσμου, βλέπονται καθαρά διά μέσου τῶν δημιουργημάτων, τόσο ἡ δύναμή Του πού δέν ἔχει ἀρχή καί τέλος, ὅσο καί κάθε θεία τελειότητα».

Τό δεύτερο ἐξίσου σημαντικό θέμα εἶναι ὅτι ἡ ἔλλειψη θεογνωσίας ὁδηγεῖ σέ βίο ἀκάθαρτο καί βρώμικο. Συνεχίζει ὁ Ἀπόστολος, λέγοντας ὅτι, ἐπειδή δέν ἀναγνώρισαν καί δέν λάτρευσαν τόν ἀληθινό Θεό, «παρέδωκεν αὐτούς ὁ Θεός εἰς πάθη ἀτιμίας» καί περιγράφει ἐν συνεχείᾳ τό πάθος τῆς ὁμοφυλοφιλίας.

Στή συνέχεια φθάνει ὁ Ἀπόστολος καί στούς Ἰουδαίους, οἱ ὁποῖοι δέν εἶχαν μόνο τή φυσική γνώση τοῦ Θεοῦ, ἀλλά εἶχαν καί τήν ὑπερφυσική, δηλαδή τήν ἀποκάλυψη ἐκ μέρους τοῦ Μωϋσέως καί τῶν Προφητῶν. «Θλίψη καί στενοχώρια θά πέσει πάνω σέ κάθε ἄνθρωπο πού διαπράττει μέ ἐπιμονή τό κακό, τόσο στόν Ἰουδαῖο κατά πρῶτο λόγο, ὅσο καί στόν εἰδωλολάτρη». Ἀντίθετα ὅμως «δόξα καί τιμή καί εἰρήνη θά ἀποδοθεῖ στόν καθένα πού ἐργάζεται τό ἀγαθό, στόν Ἰουδαῖο πρῶτα καί στόν Ἕλληνα», συνεχίζει ὁ Ἀπόστολος. Ποιόν Ἰουδαῖο ὅμως ἐννοεῖ ἐδῶ ἤ γιά ποιούς Ἕλληνες μιλάει ὅτι θά τιμηθοῦν, ἀφοῦ νωρίτερα τούς κατέστησε ἀναπολόγητους, λόγω τῆς τύφλωσής τους πού δέν εἶδαν τόν ἀληθινό Θεό; Τήν ἀπάντηση δίνει ὁ ἱ. Χρυσόστομος: «Ἐδῶ μιλάει γι’ αὐτούς πού ἔζησαν πριν ἀπό τήν παρουσία τοῦ Χριστοῦ...Ἕλληνες ἐδῶ λέγει, ὄχι τούς εἰδωλολάτρες, ἀλλά τούς θεοσεβεῖς τῆς ἐποχῆς τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης...Τέτοιοι ἦταν οἱ μαζί μέ τόν Μελχισεδέκ, ὁ Ἰώβ, οἱ Νινευίτες, ὁ Κορνήλιος». Τέτοιος ἦταν καί ὁ Ἀβραάμ, πού ζοῦσε μέσα σέ ἕνα εἰδωλολατρικό περιβάλλον, ἀλλά λόγω τῆς καθαρότητάς του τόν εἵλκυσε ὁ Θεός στήν ἀληθινή Πίστη.

Ἐάν λοιπόν ἐκεῖνοι πού δέν ἄκουσαν γιά τόν ἀληθινό Θεό καί δέν εἶχαν τόν νόμο τῆς θείας διδασκαλίας εἶναι ἀναπολόγητοι καί καταδικάζονται, ἐπειδή δέν γνώρισαν τόν Θεό μέσα ἀπό τήν κτίση καί τήν ἔμφυτη γνώση πού ἔσπειρε ὁ Θεός μέσα μας γιά ἐκεῖνον-καί ἄν ἦταν καθαροί θά τούς εἵλκυε ὁ Θεός στήν ἀληθινή πίστη- πολύ περισσότερο ἀναπολόγητοι θά εἴμαστε ἐμεῖς πού εἴδαμε καί ἀκούσαμε. Ὁ Θεός ἔκανε τόν ἄνθρωπο αὐτάρκη μέ τή συνείδηση καί τό λογικό πού τοῦ χάρισε, ὥστε νά ἐκλέγει τήν ἀρετή καί νά ἀποφεύγει τήν κακία. Καί παρά αὐτήν τήν αὐτάρκεια μᾶς ἔδωσε, ἀπό πλεονασμό φιλανθρωπίας, καί διά τῶν Προφητῶν καί Ἀποστόλων τή θεία του διδασκαλία. Εἴθε νά σταματήσουμε νά βαδίζουμε πρός τόν γκρεμό τῆς ἁμαρτίας καί, ἀφοῦ ἀναλογισθοῦμε ὅλα αὐτά, ἄς ἀναπέμψουμε δόξα στόν Θεό μέ τά ἔργα μας. Ἀμήν.

Ἱεροδ. Ἱεροθέου Κρητικοῦ, Ἱεροκήρυκος

ΠΗΓΗ