ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ

 ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Η ΥΓΙΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΟΡΑΣΗ

Μέ τήν σημερινή εὐαγγελική περικοπή, ἡ ὁποία προέρχεται ἀπό τήν ἐπί τοῦ Ὄρους Ὁμιλία τοῦ Κυρίου, τίθεται ἕνα ἐρώτημα πού ἀγγίζει τά βάθη τῆς ὑπάρξεως τοῦ ἀνθρώπου· ἄραγε, ἔχουμε φωτεινή, ὑγιῆ πνευματική ὅραση γιά νά βλέπουμε σωστά τά πράγματα, τόν ἑαυτό μας, τούς ἄλλους, τήν ἴδια τήν ζωή, τόν κόσμο πού μᾶς περιβάλλει, τόν Θεό πού μᾶς ἔφερε ἀπό τήν ἀνυπαρξία στήν ὕπαρξη; Λύχνος, φῶς γιά τό σῶμα, καθώς διδάσκει ὁ Κύριος, εἶναι ὁ ὀφθαλμός ὁ ὁποῖος ἄν εἶναι ὑγιής, ὅλος ὁ ἄνθρωπος εἶναι φωτεινός· σέ ἀντίθετη περίπτωση, ὅταν ἔχει βλαφθεῖ ὁ ὀφθαλμός, βρίσκεται ὅλος βυθισμένος στό σκοτάδι.

Τό ἴδιο συμβαίνει καί μέ τήν πνευματική κατάσταση τοῦ ἀνθρώπου.

Ἑπομένως, ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου, πού μέ μία φράση εἶναι ὁ ὀφθαλμός τῆς ψυχῆς, πρέπει νά εἶναι φωτεινός, ὑγιής, καθαρός γιά νά μπορεῖ νά διακρίνει ὀρθά τά πράγματα. Ὁ λύχνος, τό φῶς πού ὑπαγορεύει στήν συνείδηση τοῦ ἀνθρώπου τί εἶναι καλό ἤ τί εἶναι κακό, τί εἶναι ἀληθές ἤ ψευδές, εἶναι μιά ἐσωτερική πνευματική αἴσθηση, ἡ ὁποία ἀναπτύσσεται καί καλλιεργεῖται μέ τοῦ Θεοῦ τήν χάρι καί τήν συνέργεια τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ πιστός μέ τήν φωτεινή πνευματική ὅραση στρέφεται ἀγαπητικά πρός τόν Θεό καί ἀναζητεῖ διαρκῶς τήν παρουσία Του. Ἐπιδιώκει ὁ τρόπος τῆς ζωῆς του καί ἡ σχέση του μέ τόν συνάνθρωπο νά διαμορφώνονται ἀπό τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ καί τίς θεῖες ἐντολές Του. Ἡ βιοτή του χαρακτηρίζεται ἀπό τήν σπουδή καί τόν ἀγῶνα, ὅσο ἐξαρτᾶται ἀπό αὐτόν, νά ζεῖ εἰρηνικά μέ ὅλους (Ρωμ. 12,18), ἔχοντας ἀγάπη καί εἰλικρίνεια, συγχωρητικότητα, κατανόηση, ἀλληλεγγύη.

Ὁ φωτεινός ὀφθαλμός τῆς ψυχῆς

Βασικός παράγοντας γιά νά διατηρηθεῖ ἡ ὑγεία τοῦ ὀφθαλμοῦ τῆς ψυχῆς εἶναι ἡ νήψη καί ἡ προσευχή, ὡς καρπός βαθειᾶς πίστεως καί συνεχοῦς πνευματικοῦ ἀγῶνα. Νήψη εἶναι ἡ ἐγρήγορση, ἡ ἐπαγρύπνηση ἐπί τῆς ἐσωτερικῆς μας καταστάσεως, ἡ τήρηση τοῦ νοῦ, γιά νά μένει ἄτρωτος ἀπό τήν ἁμαρτία καί τά πάθη, καί ἡ προσπάθεια νά παραμένει ἐν τῷ Θεῷ. Ἡ προσευχή πάλι εἶναι ἕνωση καί κοινωνία μέ τόν Θεό, ἔκφραση ἀγάπης πρός Αὐτόν, καθότι ἄν ἐπιζητοῦμε νά προσευχόμαστε ἀληθινά, σημαίνει ὅτι ὄντως Τόν ἀγαποῦμε. Τό μέτρο, ἡ ποιότητα τῆς προσευχῆς, φανερώνει καί τό μέτρο τῆς ἀγάπης μας γιά τόν Θεό. Ἔτσι, ὁ πιστός κατανοεῖ τήν σοφία τῶν ἀββάδων τῆς ἐρήμου πού λέγουν· «Προσοχή προσευχήν ζητοῦσα, προσευχήν εὑρήσει – ἡ προσοχή, πού ἀναζητεῖ προσευχή, θά βρεῖ προσευχή» (Ὅσ. Νεῖλος Ἀσκητής), γιά νά φυλαχθεῖ ὑγιής ὁ νοῦς, σῶος, ὁλόκληρος ὁ ἄνθρωπος.

Ἐμπιστοσύνη στόν Θεό

Ὁ πιστός μέ τόν φωτεινό πνευματικό ὀφθαλμό ἀποκτᾶ τήν δυνατότητα νά θέτει σέ σωστή σειρά τίς ἀξίες καί προτεραιότητες τῆς ζωῆς. Γι’ αὐτό, σέ ἀντίθεση μέ τήν ἀγωνιώδη μέριμνα πού βασανίζει ἀνθρώπους χωρίς ζωντανή πίστη στόν Θεό, ὅσον ἀφορᾶ στήν ζωή καί τά ποικίλα προβλήματα τῆς καθημερινότητάς τους, ἐκεῖνος ἐμπιστεύεται τήν πρόνοια καί τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ὅπως μᾶς προτρέπει ἡ Ἐκκλησία· «πᾶσαν τήν ζωήν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα». Αὐτό, βεβαίως, δέν σημαίνει ὅτι ὁ πιστός εἶναι αἰθεροβάμων καί ὅτι θά παύσει νά ἐργάζεται ἀπό ἀδιαφορία καί ὀκνηρία. Τουναντίον! Ἐξάλλου, ὁ Κύριος γιά μεγάλο χρονικό διάστημα ἐργάσθηκε καί χειρωνακτικά. Μάλιστα, ἡ ἀναφορά πού ὁ ἴδιος κάνει στήν περικοπή μας γιά τήν ἀπουσία μέριμνας καί φροντίδας στά πετεινά τοῦ οὐρανοῦ καί τά κρίνα τοῦ ἀγροῦ, μόνο προτροπή γιά ὀκνηρία καί ἀμέλεια δέν εἶναι. «Τά πετεινά τοῦ οὐρανοῦ –γράφει ὁ μακαριστός Ἀρχιεπίσκοπος Ἀλβανίας Ἀναστάσιος– κάθε ἄλλο παρά τεμπελιάζουν. Ὁλημερίς πετοῦν, χρησιμοποιοῦν τήν παρατηρητικότητα, τό ράμφος, τίς φτεροῦγες τους. Τά κρίνα τοῦ ἀγροῦ συνεχῶς ἀξιοποιοῦν τίς δυνατότητές τους· ρουφοῦν χυμούς καί ὀξυγόνο. Ὅλα ὅμως αὐτά τά κάνουν ἁπλά, ἤρεμα, φυσικά».

Εἰρήνη καί ἰσορροπία στήν ζωή

Κατά παρόμοιο τρόπο καί ὁ ἄνθρωπος ὀφείλει νά μοχθεῖ, νά ἐργάζεται, νά φροντίζει, ὄχι μόνο γιά τόν ἑαυτό του ἀλλά καί γιά τίς ἀνάγκες τῶν συνανθρώπων του, ὅμως χωρίς ἄγχος, καταπίεση, προσκόλληση στά ὑλικά πού γίνεται εἰδωλολατρία (Κολ. 3,5)· χωρίς νά φθείρεται ἀπό τήν ἀγωνιώδη μέριμνα καί νά ὁδηγεῖται ἔτσι συντομώτερα στόν θάνατο. Ὁ πιστός, γεμάτος ἀπό τήν εἰρήνη τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία πρώτιστα συνίσταται στήν παρουσία τοῦ Χριστοῦ στήν ζωή τοῦ ἀνθρώπου, ζητεῖ τήν ἐπικράτηση τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ καί τοῦ θελήματός Του στόν κόσμο καί γνωρίζει ὅτι ὁ Θεός θά μᾶς ἐμπλήσει καί μέ τά οὐράνια καί ἐπίγεια ἀγαθά Του.

Ἀρχιμ. Ν. Κ.

ΠΗΓΗ