ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Απόστολος: Εβρ. α΄ 10-β΄3

Ευαγγέλιον: Μάρκ. β΄1-12

8 Μαρτίου 2026

Δεύτερη Κυριακή των νηστειών σήμερα και η Εκκλησία μας τιμά των μοναστών την καλλονήν, τιμά το στήριγμα των θεολόγων, τιμά τον αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης, τον Άγιον Γρηγόριον τον Παλαμά. Την κοίμησή του εορτάζουμε στις 14 Νοεμβρίου, προς τί λοιπόν σήμερα η εορτή του Αγίου; Σήμερα, αδελφοί μου, η Κυριακή αυτή θεωρείται από τους Πατέρες ότι είναι μια δεύτερη Κυριακή της Ορθοδοξίας. Την προηγούμενη Κυριακή γιορτάσαμε την νίκη της Ορθοδοξίας εναντίον της αίρεσης της εικονομαχίας. Οι εικονομάχοι αρνούνταν την εικόνα του Κυρίου. Και όταν κάποιος αρνείται την εικόνα του Χριστού, αρνείται την ενσάρκωση του Κυρίου μας, αρνείται ότι ο Χριστός έγινε άνθρωπος για να θυσιαστεί για την σωτηρία των ανθρώπων. Αυτή την Κυριακή καταδικάζεται η αίρεση του Βαρλαάμ, στην καταδίκη της οποίας πρωτοστάτησε ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς στην σύνοδο που έγινε στην Κωνσταντινούπολη το 1351 μ.χ.

Ο Βαρλαάμ και οι οπαδοί του δίδασκαν ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να γνωρίσει τον Θεόν, και ακόμα περισσότερο δεν μπορεί να ενωθεί μαζί Του.

Πίστευαν ότι ο Θεός είναι απλησίαστος. Αλλά όμως εάν ο άνθρωπος δεν μπορεί να πλησιάσει τον Θεόν, τότε πώς ο Θεός θα φέρει την σωτηρία στους ανθρώπους όταν είναι απλησίαστος; Ο Άγιος Γρηγόριος μας διευκρινίζει ότι οι ενέργειες του Θεού είναι εκείνες οι οποίες είναι φανερές στους ανθρώπους και εκείνες μπορούν να αντιληφθούν οι άνθρωποι, όχι όμως την ουσία του Θεού. 

Για παράδειγμα μπορεί να πάρουμε τον ηλεκτρισμό. Το ρεύμα φωτίζει, θερμαίνει, καίει κ.λ.π. Επομένως οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τις ενέργειες του ηλεκτρισμού. Έτσι γίνεται και με τον Θεό, η ουσία Του είναι αμέθεκτη, αλλά η ενέργειά Του είναι μεθεκτή.

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς σήκωσε στους ώμους του την Ορθοδοξία, πολεμώντας την αίρεση αυτή του Βαρλαάμ, παρόλα τα πολλά εμπόδια που βρήκε στην προσπάθειά του αυτή, γι’αυτό και εμείς σήμερα τον εορτάζουμε και τον τιμούμε ιδιαίτερα.

Όσοι αγωνίζονται να είναι κοντά στον Χριστό, καλούνται να ξεπεράσουν τα εμπόδια που βρίσκουν σ’αυτήν τους την προσπάθεια. Στην σημερινή ευαγγελική περικοπή ο παραλυτικός της Καπερναούμ ήθελε να βρεθεί κοντά στον Χριστό, αλλά αντιμετώπιζε ένα σοβαρό εμπόδιο, ήταν για πολύ καιρό ανήμπορος, πάνω στο κρεβάτι του πόνου. Δεν μπορούσε μόνος του να εκπληρώσει την επιθυμία του, γι’αυτό τον βοηθούν τέσσερις συμπολίτες του, οι οποίοι ανέλαβαν να τον πάνε μπροστά στον Χριστό. Καθώς πλησίασαν το σπίτι όπου βρισκόταν ο Κύριος, το πλήθος των ανθρώπων που με λαχτάρα άκουγε τα λόγια του Χριστού και, αφοσιωμένοι στο κήρυγμα του Κυρίου, δεν άνοιγαν έναν μικρό δρόμο για να περάσει ο παραλυτικός. Αυτό να το προσέξουμε και εμείς, μήπως δηλαδή, καθώς εκτελούμε κάποια χριστιανικά μας καθήκοντα, γινόμαστε εμπόδιο στο να έρθουν οι άνθρωποι κοντά στον Χριστό, είτε με τα έργα μας είτε με τον τρόπο της ζωής μας. Τελικά οι άνθρωποι αυτοί βρήκαν τον τρόπο, ξεσκεπάζουν την στέγη του σπιτιού και κατεβάζουν τον παραλυτικό μπροστά στα πόδια του Χριστού. Και τότε του λέγει ο Κύριος: “τέκνον, αφέωνταί σοι αι αμαρτίαι σου” και επιτελείται το μεγάλο θαύμα, το οποίο μόνο ο Θεός θα μπορούσε να το κάνει, δηλαδή να προσφέρει την συγχώρηση. Στην συνέχεια ξεσκεπάζει τους Φαρισαίους “τί ταύτα διαλογίζεσθε εν ταις καρδίαις υμών;” δηλ. τί διαλογίζεσθε, τί σκέπτεσθε; ότι δεν μπορώ να το κάνω; Για να μάθετε λοιπόν ότι ο υιός του ανθρώπου έχει εξουσία να συγχωρεί αμαρτίες, λέει στον παραλυτικό: “σοι λέγω, έγειρε και άρον τον κράββατόν σου και ύπαγε εις τον οίκον σου” και ο παραλυτικός σηκώθηκε αμέσως, πήρε το κρεβάτι του και βγήκε από το σπίτι εκείνο θεραπευμένος και ψυχικά καθώς και σωματικά.

Είναι γεγονός ότι η αρρώστια δίνει μιαν πολύ καλή αφορμή ώστε να αναπτυχθούν πρωτοβουλίες μεταξύ των συγγενών και των φίλων για την ανακούφιση του πάσχοντος. Γίνεται όμως σχεδόν πάντοτε το ίδιο λάθος. Όλο το ενδιαφέρον εστιάζεται στο σώμα, στο μέλος του που πάσχει, λησμονώντας ότι ο άνθρωπος δεν είναι μόνο σώμα, αλλά και ψυχή. Δεν είναι ένα μηχάνημα που χάλασε, αλλά μια ψυχοσωματική ύπαρξη. Γι’αυτό και η αρρώστια επιδρά όχι μόνο στο σώμα αλλά και στην ψυχή του. Η φροντίδα μας θα πρέπει να στοχεύει όχι μόνο στο άρρωστο σώμα αλλά και στην πάσχουσα ψυχή του ανθρώπου.

Χάρις στον Κύριο, έχουμε όλοι το μεγάλο προνόμιο της άφεσης των αμαρτιών. Ο Χριστός, το “τέκνον αφέωνταί σοι αι αμαρτίαι σου”, δεν το είπε μόνο στον παραλυτικό του σημερινού ευαγγελίου. Το επαναλαμβάνει κάθε φορά που τελείται το μέγα μυστήριο της εξομολογήσεως. Το επαναλαμβάνει στον κάθε πιστό που μετανοεί και με συντριβή εξομολογείται τις αμαρτίες του.

Αδελφοί μου, βαδίζουμε προς το Άγιο Πάσχα. Εν μέσω της Αγίας Μεγάλης Τεσσαρακοστής, αγωνιζόμαστε όλοι να προετοιμαστούμε πνευματικά για να φθάσουμε στην Ανάσταση. Η προετοιμασία μας αυτή, πέραν της εγκράτειας σε τροφές και σε σκέψεις, λόγους και πράξεις αμαρτωλές, προϋποθέτει επίσης ειλικρινή, άνευ όρων μετάνοια και προσφυγή στο θεόδοτο μυστήριο της εξομολογήσεως.

Η εξομολόγηση, αδελφοί μου, είναι μια δεύτερη κολυμβήθρα, από την οποία ο χριστιανός εξέρχεται συγχωρεμένος και δυνατός, απαλλαγμένος από φορτία και “λευκός”. Εμείς θα πρέπει πρώτιστα να ζητούμε την συγχώρηση των αμαρτιών μας, έτσι ώστε να αξιωθούμε να γίνουμε μέτοχοι της Ουράνιας Βασιλείας του Κυρίου.

Αμήν.

† Επίσκοπος Αρσινόης Παγκράτιος

ΠΗΓΗ