Κυριακή των Βαΐων

Γεώργιος Δορμπαράκης

Την Κυριακή των Βαΐων η Εκκλησία μας εορτάζει τη θριαμβευτική είσοδο του Ι. Χριστού στα Ιεροσόλυμα. Πολύς κόσμος είχε μαζευτεί στην πόλη, όχι μόνο για να δουν τον Χριστό, αλλά και το φίλο Του Λάζαρο, που τον είχε αναστήσει πριν από λίγες ημέρες. Κρατώντας στα χέρια κλαδιά από φοίνικες, ρίχνοντας κάτω τα ρούχα τους Τον επευφημούσαν κατά την είσοδό Του, καθισμένο πάνω σε πουλάρι και προπορευόμενο των μαθητών Του, με τα λόγια: «Ὡσαννὰ τῷ Υἱῷ Δαυΐδ. Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου»! Η πόλη πράγματι σείστηκε από τον παλμό και το πλήθος των συγκεντρωμένων, μεγάλων και μικρών, ανδρών, γυναικών και παιδιών. Αλλά το γεγονός αυτό δημιουργεί και προβλήματα και απορίες, δύο από τις οποίες θα δούμε και θα σχολιάσουμε.

Ο πράος βασιλιάς

Μπλάθρας Κωνσταντίνος

Όταν ένας βασιλιάς ή ο κυβερνήτης μιας χώρας κερδίσει τον πόλεμο και επιβληθεί στους εχθρούς της εξουσίας και του κράτους του, εισπράττει την επευφημία του λαού, που τον υποδέχεται με φωνές και χειροκροτήματα. Ο Χριστός σήμερα είναι ένας αληθινός κοσμοκράτορας. Έχει νικήσει τον ισχυρότερο και αισχρότερο εχθρό του ανθρώπου και του κόσμου, το θάνατο. Τα μικρά παιδιά, απ’ τα οποία «πώς να κρυφτείς;»,[1] τρέχουν να τον υποδεχτούν με φωνές. Μαζί τους και όλη η Ιερουσαλήμ «ἐσείσθη», όπως μας λέει ο Ματθαίος (21, 10). Οι ζητωκραυγές τους φθάνουν μέχρι τους Γραμματείς και Φαρισαίους, μέχρι και τα αυτιά του Πιλάτου, που σε λίγο θα τον ανακρίνει: «οὐκοῦν βασιλεὺς εἶ σύ;» (Ιωάν. 18, 37).

Η Κυριακή των Βαΐων

Γέροντας Πετρώνιος Τανάσε

Η Κυριακή των Βαΐων είναι η γέφυρα διαβάσεως από την αγία Τεσσαρακοστή στην εβδομάδα των αγίων Παθών.

Ο Κύριος εισήλθε στην Ιερουσαλήμ ταπεινά και θριαμβευτικά συγχρόνως. Ταπεινά διότι «ὁ ἔχων θρόνον οὐρανὸν καὶ ὑποπόδιον τὴν γῆν… ἐπὶ πώλου ἀλόγου ἐμετρίασε σήμερον» και «ὁ τοῖς Χερουβεὶμ ἐποχούμενος καὶ ὑμνούμενος ὑπὸ τῶν Σεραφείμ, ἐπέβη ἐπὶ πώλου ὄνου». Αλλά και θριαμβευτικά, διότι το πλήθος του λαού αναγνωρίζει στο πρόσωπο αυτού που έρχεται τον Δεσπότη της ζωής και του θανάτου, ενώ τα αθώα νήπια προαισθανόμενα το μυστήριον του Θεού, Τον προϋπαντούν ως ένα Βασιλέα με κλάδους φοινίκων, ψάλλουν το «Ὡσαννά» και στρώνουν χαλιά στον δρόμο.

Η Βαϊοφόρος

Γκότσης Χρήστος

Βαϊοφόρος ή Βαϊφόρος λέγεται η θριαμβευτική είσοδος του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα λίγες ημέρες πριν από το Πάθος του. Λέγεται έτσι από τους κλάδους των φοινίκων (βάγια), που κρατούσαν τα πλήθη, που έτρεξαν να τον προϋπαντήσουν. Κυριακή των Βαΐων λέγεται και η ημέρα που πανηγυρίζουμε το γεγονός.

 Ἕκτη Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν

Αρχιμ. Επιφάνιος Ι. Θεοδωρόπουλος

(Κυριακὴ τῶν Βαΐων)

Ἀπὸ τὸ «Ὡρολόγιον» τῆς Ἐκκλησίας μας ἀντιγράφομεν τὰ ἑξῆς:

«Κατὰ τὴν 18ην Μαρτίου ἐν ἡμέρᾳ Κυριακῇ, πέντε ἡμέρας πρὸ τοῦ νομικοῦ πάσχα, ἐρχόμενος ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τῆς Βηθανίας εἰς Ἱεροσόλυμα, ἀπέστειλε δύο τῶν μαθητῶν αὐτοῦ καὶ ἔφερον πρὸς αὐτὸν ὀνάριον, καὶ καθίσας ἐπʾ αὐτοῦ εἰσήρχετο εἰς τὴν πόλιν. Τὸ δὲ ἐν αὐτῇ πλῆθος τοῦ λαοῦ ἀκούσαντες ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἔρχεται, λαβόντες εὐθὺς εἰς τὰς χεῖρας αὐτῶν τὰ βαΐα τῶν φοινίκων ἐξῆλθον εἰς ὑπάντησιν αὐτοῦ· ἄλλοι μὲν διὰ τῶν ἑαυτῶν ἱματίων, ἄλλοι δὲ κόπτοντες κλάδους ἀπὸ τῶν δένδρων, ἐστρώννυον τὴν ὁδόν, διʾ ἧς ὁ Ἰησοῦς ἔμελλε διέρχεσθαι· καὶ πάντες ὁμοῦ, καὶ αὐτὰ ἔτι τὰ νήπια, προπορευόμενοι καὶ ἀκολουθοῦντες, ἔκραζον λέγοντες· «Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου, ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ» (Ἰωάν. ιε΄). Καὶ ταύτην μὲν τὴν λαμπρὰν καὶ ἔνδοξον πανήγυριν τῆς εἰς Ἱερουσαλὴμ εἰσόδου τοῦ Κυρίου ἡμῶν ἑορτάζομεν σήμερον.

Βασιλιάς και μάρτυρας

π. Πινακούλας, Αντώνιος

Κυριακή των Βαΐων

Ιωάν. 12, 1-18

Αγαπητοί αδελφοί, Κυριακή των Βαΐων σήμερα και όλοι μαζί ψάλαμε «Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου». Γιορτάζουμε την είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα ως βασιλιά. Παρ’ ότι έλειπαν πάρα πολλά από τα στοιχεία της εισόδου των βασιλιάδων στις πόλεις της εποχής εκείνης, με αυτή την είσοδό του ο Χριστός θέλει ο ίδιος να φανεί ότι είναι βασιλιάς. Ο κόσμος τον επευφημεί ως βασιλιά και ο Χριστός αποδέχεται αυτή την ιδιότητα. Και όταν οι αντίπαλοί του τον ελέγχουν γιατί δέχεται να τον αποχαλούν βασιλιά, ο Χριστός τους δηλώνει ότι, αν οι άνθρωποι δεν το πουν, και οι πέτρες ακόμη θα το φωνάξουν δυνατά. Σωστά λοιπόν γιορτάζουμε εμείς την είσοδο στα Ιεροσόλυμα ως μεγάλη δεσποτική γιορτή, γιορτή που μας βοηθάει να εννοήσουμε περισσότερο, αν αξιωθούμε από το Θεό, το μυστήριο του Χριστού.

Το προοίμιο του Σταυρού: Σάββατο του Λαζάρου

π. Αλέξανδρος Σμέμαν

Τὴν ψυχωφελῆ, πληρώσαντες Τεσσαρακοστήν, καὶ τὴν Ἁγίαν Ἑβδομάδα τοῦ πάθους σου, αἰτοῦμεν κατιδεῖν Φιλάνθρωπε… Με αυτά τα λόγια του στιχηρού στον εσπερινό της Παρασκευής, πριν την Κυριακή των Βαΐων, τελειώνει η Μεγάλη Σαρακοστή. Μπαίνουμε πια στην «Αγία Εβδομάδα», στην περίοδο του εορτασμού των παθών του Χριστού, του Θανάτου και της Αναστάσεώς Του. Περίοδος που αρχίζει από το Σάββατο του Λαζάρου.

Η ανάσταση του Λαζάρου

Π.Β. Πάσχος

Ο άγιος και «δίκαιος» φίλος του Κυρίου Λάζαρος, του οποίου σήμερα η Εκκλησία μας γιορτάζει την ανάσταση, ήταν Εβραίος κατά το γένος και ανήκε στην αίρεση των Φαρισαίων. Γεννήθηκε σε μια μικρή πολίχνη της Ιουδαίας, τη Βηθανία, που βρίσκεται στους ανατολικούς πρόποδες του όρους των Ελαιών, όχι πολύ μακριά από τα Ιεροσόλυμα. Τον πατέρα του τον λέγανε Σίμωνα και ήταν Φαρισαίος. Ο άγιος Λάζαρος είχε και δύο αδερφές, τη Μάρθα και τη Μαρία, που πότε-πότε γι’ αυτές γίνεται λόγος στο ιερό Ευαγγέλιο.

Σάββατο του Λαζάρου

Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

Αν έχουμε τη φιλοτιμία της Μάρθας -κάθε είδους καλά έργα- και σαν την Μαρία καθόμαστε στα πόδια του Ιησού -με προσήλωση και ζεστασιά που πηγάζουν από τα βάθη της καρδιάς μας-, τότε ο Κύριος θα έρθει και σε μας και θα αναστήσει τον Λάζαρό μας -το πνεύμα μας- και θα το απελευθερώσει από τα δεσμά του.

Τότε μια πραγματικά νέα ζωή θα αρχίσει μέσα μας· ασώματη, παρότι θα βιώνεται με το σώμα και όχι γήινη, παρότι θα βιώνεται εδώ στη γη.

Το Σάββατο του Λαζάρου

Lev Gillet

Το Σάββατο του Λαζάρου κατέχει ξεχωριστή θέση στο λειτουργικό ημερολόγιο. Δεν ανήκει στις σαράντα ημέρες της μετάνοιας της Μεγάλης Τεσσαρακοστής ούτε και στις οδυνηρές ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδος, αυτές που αρχίζουν από τη Μεγάλη Δευτέρα και τελειώνουν τη Μεγάλη Παρασκευή. Μαζί με την Κυριακή των Βαΐων συνθέτουν ένα σύντομο χαρούμενο πρελούδιο των γεμάτων πόνο ημερών που ακολουθούν. Δύο σημαντικά περιστατικά συνδέονται με τη Βηθανία: εκεί ανέστησε τον Λάζαρο και από εκεί ξεκίνησε ο Ιησούς την πορεία και άνοδό Του προς τα Ιεροσόλυμα.

Σάββατον του Αγίου και Δικαίου Λαζάρου

Ιερομ. Ιερώνυμος Δελημάρης

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Σαββάτῳ πρὸ τῶν Βαΐων, ἑορτάζομεν τὴν Ἔγερσιν τοῦ ἁγίου καὶ δικαίου, φίλου τοῦ Χριστοῦ, Λαζάρου τοῦ τετραημέρου.

Ο Λάζαρος ήταν Εβραίος στην καταγωγή, απ’ την τάξη των Φαρισαίων, γιος του Φαρισαίου Σίμωνα και καταγόταν απ’ το μικρό χωριό Βηθανία. Συνδέθηκε με στενή φιλία με τον Κύριο μας Ιησού Χριστό, που αφιέρωσε την επίγεια ζωή Του στη σωτηρία του γένους μας. Πολύ συχνά ο Χριστός ερχόταν στο σπίτι του Σίμωνα και συνομιλούσε μαζί του, επειδή κι εκείνος πίστευε βαθιά στην ανάσταση των ανθρώπων εκ νεκρών. Μ’ αυτή την αφορμή γνώρισε κι ο Λάζαρος το Χριστό και δέχτηκε με χαρά την αλήθεια. Κι όχι μόνο αυτός, αλλά κι οι δυο αδελφές του, η Μάρθα και η Μαρία.

Σάββατον του Λαζάρου

π. Θωμάς Χόπκο

Η εβδομάδα που ακολουθεί μετά την Κυριακή της Αγίας Μαρίας της Αιγυπτίας καλείται Εβδομάδα προ των Βαΐων. Στην ακολουθία της Τρίτης αυτής της Εβδομάδος η Εκκλησία θυμίζει πως ο φίλος του Ιησού, ο Λάζαρος, έχει πεθάνει και πως ο Κύριος πρόκειται να τον αναστήσει εκ νεκρών (Ιωάν. 11). Καθώς οι μέρες κυλούν προς το Σάββατο, η Εκκλησία, με τους ύμνους της συνεχίζει να ακολουθεί τον Χριστό στην πορεία Του προς τη Βηθανία στον τάφο του Λαζάρου. Την Παρασκευή το απόγευμα, την παραμονή του Λαζάρου, οι «μεγάλες και σωτήριες μέρες» της Τεσσαρακοστής έχουν φτάσει κανονικά στο τέλος τους:

Ο δρόμος προς τη Βηθανία και τα Ιεροσόλυμα

π. Αλέξανδρος Σμέμαν

H έκτη και τελευταία εβδομάδα της Mεγ. Σαρακοστής ονομάζεται «Εβδομάδα των Βαΐων». Για έξι μέρες πριν το Σάββατο του Λαζάρου και την Κυριακή των Βαΐων η λατρεία της Εκκλησίας μας ωθεί ν’ ακολουθήσουμε το Χριστό καθώς πρώτος αναγγέλει το θάνατο του φίλου Του και κατόπιν αρχίζει το ταξίδι Του στη Βηθανία και στην Ιερουσαλήμ. Το θέμα και ο τόνος αυτής της εβδομάδας δίνονται την Κυριακή το απόγευμα στον Εσπερινό:

προς τη Βηθανία

Έκτη Εβδομάδα

Αυτή η εβδομάδα είναι γεμάτη από γεγονότα που έχουν βαθύ περιεχόμενο. Συνοπτικά αυτή μας υπενθυμίζει την αναχωρητική παράδοση των πρώτων αιώνων του Χριστιανισμού και μνημονεύει την ζωή της οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας. Στο τέλος αυτής της εβδομάδος οι ερημίτες επέστρεφαν στα κοινόβιά τους από τις ερήμους, όπου ασκούντο την περίοδο της νηστείας, για να κοινωνήσουν των Αχράντων Μυστηρίων και να συνεορτάζουν μαζί το Άγιο Πάσχα. «Οἱ ἐν τοῖς ἐρήμοις καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις ἥκατε˙ ἀθροισθητε, σὺν ἡμῖν βαϊοφόροι, ὑπαντῆσαι τῷ Βασιλεῖ καὶ Δεσπότῃ. Ἔρχεται γὰρ σῶσαι τὰ ψυχὰς ἠμῶν» (Παρασκευή προ των Βαΐων).

Η ανάσταση του Λαζάρου

Γεώργιος Δορμπαράκης

(Σάββατο του Λαζάρου)

«Ο Λάζαρος ήταν Εβραίος κατά το γένος, Φαρισαίος κατά την αίρεση, και υιός, όπως έχει βρεθεί, του Φαρισαίου Σίμωνα, καταγώμενος από την κώμη της Βηθανίας. Ενώθηκε με δεσμά φιλίας με τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό, ο Οποίος ήλθε στον κόσμο για τη σωτηρία μας. Επειδή λοιπόν ο Χριστός συνεχώς διαλεγόταν με τον Σίμωνα, διότι και αυτός πίστευε πολύ στην ανάσταση από τους νεκρούς, και πήγαινε στο σπίτι του, κατά φυσικό τρόπο ο Λάζαρος, όπως και οι δύο του αδελφές, η Μάρθα και η Μαρία, αγάπησαν γνήσια τον Κύριο. Καθώς πλησίαζε το σωτήριο Πάθος, επειδή έπρεπε να θεωρηθεί αξιόπιστο το μυστήριο της Αναστάσεως του Κυρίου, ο μεν Ιησούς έμενε πέραν του Ιορδάνου, αφού προηγουμένως είχε αναστήσει από τους νεκρούς την κόρη του Ιαείρου και τον υιό της Χήρας. Ο δε φίλος του Λάζαρος αρρώστησε βαριά και πέθανε.

Σάββατον τοῦ Λαζάρου

Αρχιμ. Επιφάνιος Ι. Θεοδωρόπουλος

Κατὰ τὴν ἡμέραν αὐτὴν ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τὴν ὑπὸ τοῦ Χριστοῦ ἀνάστασιν τοῦ φίλου Του Λαζάρου.

Ἀπὸ τὸ «Ὠρολόγιον» παραλαμβάνομεν τὰ κατωτέρω:

«Φίλος ἦν τοῦ Ἰησοῦ ὁ Λάζαρος καὶ αἱ τούτου ἀδελφαί, Μάρθα καὶ Μαρία, αἵτινες καὶ ἐφιλοξένησαν αὐτόν, καὶ διηκόνησαν πολλάκις (Λουκ. ι΄, 38-40, Ἰωάν. ιβ΄, 1-3). Ἦσαν δὲ ἐκ κώμης τινὸς τῆς Ἰουδαίας, Βηθανίας τὸ ὄνομα, κατὰ τοὺς πρὸς τὰ ἀνατολικὰ μέρη πρόποδας τοῦ ὄρους τῶν Ἐλαιῶν κειμένης, ἐγγὺς τῆς Ἱερουσαλὴμ ἕως δύο μίλια ρωμαϊκά. Τούτου οὖν τοῦ Λαζάρου ἀσθενήσαντος ἡμέρας τινὰς πρὸ τοῦ σωτηρίου πάθους, διαμηνύουσι τὴν ἀσθενείαν αὐτοῦ αἱ ἀδελφαὶ εἰς τὸν Ἰησοῦν, διατρίβοντα τότε ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ.

Η έγερση του Λαζάρου

Γκότσης Χρήστος

Το τελευταίο Σάββατο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής λέγεται Σάββατο του αγίου και δικαίου Λαζάρου, γιατί την ημέρα αυτή η Εκκλησία μας εορτάζει την έγερση του αγαπημένου φίλου του Κυρίου, του Λαζάρου.

Για το θαύμα αυτό μας πληροφορεί ο Ευαγγελιστής Ιωάννης (11, 1-45), ο οποίος διεξοδικά γράφει για την αρρώστια και το θάνατο του Λαζάρου και πώς ο Κύριος πήγε στη Βηθανία, όπου έμενε ο Λάζαρος με τις αδελφές του Μαρία και Μάρθα, για να τον αναστήσει.

Η έγερση του Λαζάρου

Λάζαρος

Δέλτα Πηνελόπη

Στην Περαία όπου έμεινε ο Ιησούς, του ήλθε ένα μήνυμα από τη Βηθανία. Ο Λάζαρος ήταν βαριά άρρωστος, και οι αδελφές του μηνούσαν του Ιησού:

– Κύριε, εκείνος που αγαπάς είναι άρρωστος.

Δεν ήταν επιτακτικό κάλεσμα να έλθει, μα το μήνυμα αυτό έλεγε διάφανα το φόβο μην πάθει τίποτα ο Λάζαρος, και την ελπίδα πως θα τρέξει ο Ιησούς να σώσει το φίλο του.

Στην ανάσταση του δικαίου Λαζάρου

Θεοφάνης ο Κεραμεύς

1. Σήμερα, ο Ευαγγελιστής Ιωάννης που έπεσε στο στήθος του Χριστού, μας παραθέτει πλούσιο τραπέζι, κι αυτό είναι η ανάσταση του δικαίου Λαζάρου. Και ως άρτο βέβαια παραθέτει τη διήγηση της ιστορίας, κι αντί για καρυκεύματα γλύκανε το τραπέζι με θεολογικές έννοιες. Εντείνοντας, λοιπόν και την ακοή και τη διάνοια, ως καλοί ομοτράπεζοι, ας απολαύσουμε με πολλή όρεξη τα πνευματικά εδέσματα. Η λεπτομερής βέβαια διήγηση του θαύματος χρειάζεται πολύν καιρό και λόγο. Εμείς όμως αφήνοντας τα πολλά, και όσα εξήγησαν οι πριν από εμάς, θα αγγίξουμε τα σπουδαιότερα.

Τα δάκρυα του φίλου

Μπλάθρας Κωνσταντίνος

Το Σάββατο του Λαζάρου μας εισάγει στην πορεία του Χριστού στο Πάθος και την Ανάσταση. Είναι η πρώτη από τις δεσποτικές εορτές του Πάσχα, με την οποία ολοκληρώνεται η περίοδος και η νηστεία της μεγάλης τεσσαρακοστής. Αύριο μπαίνουμε στη μεγάλη εβδομάδα.

Τα δάκρυα του φίλου

Ο Λάζαρος, που ζούσε με τις αδελφές του, Μάρθα και Μαρία, στη Βηθανία, μια κωμόπολη λίγο έξω από τα Ιεροσόλυμα, ήταν τέσσερις μέρες νεκρός, θαμμένος ήδη, σύμφωνα με τα ιουδαϊκά έθιμα, καθώς ο Χριστός βρισκόταν στην αντίπερα όχθη του Ιορδάνη. Είναι σπουδαία η αφηγηματική και θεολογική δεινότητα του Ιωάννη στην ιστορία αυτή.

Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Λαζάρου

Fr. Lev Gillet

Τὸ Σάββατο τοῦ Λαζάρου κατέχει ξεχωριστὴ θέση στὸ λειτουργικὸ ἡμερολόγιο. Δὲν ἀνήκει στὶς σαράντα ἡμέρες τῆς μετάνοιας τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς οὔτε καὶ στὶς ὀδυνηρὲς ἡμέρες τῆς Μ. Ἑβδομάδας, αὐτὲς ποὺ ἀρχίζουν ἀπὸ τὴ Μεγάλη Δευτέρα καὶ τελειώνουν τὴ Μεγάλη Παρασκευή. Μαζὶ μὲ τὴν Κυριακὴ τῶν Βαΐων συνθέτουν ἕνα σύντομο χαρούμενο πρελούδιο τῶν γεμάτων πόνο ἡμερῶν ποὺ ἀκολουθοῦν.

Ὁ Ἅγιος Λάζαρος στὴν Ὀρθόδοξη Εἰκονογραφία

π. Σταμάτης Σκλήρης

Στὸ Ἀπολυτίκιο τοῦ Σαββάτου τοῦ Λαζάρου ψάλλουμε:

«Τὴν κοινὴν Ἀνάστασιν πρὸ τοῦ Σοῦ πάθους πιστούμενος, ἐκ νεκρῶν ἤγειρας τὸν Λάζαρον, Χριστὲ ὁ Θεός. Ὅθεν καὶ ἡμεῖς ὡς οἱ παῖδες, τὰ τῆς νίκης σύμβολα φέροντες, Σοὶ τῷ Νικητῇ τοῦ θανάτου βοῶμεν ὡσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις, εὐλογημένος ὁ Ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου».

Μὲ τὰ λόγια αὐτὰ δοξολογεῖ ἡ Ἐκκλησία μας τὴν Ἀνάσταση τοῦ ἐδῶ τιμωμένου Ἁγίου Λαζάρου. Καὶ ταυτόχρονα φανερώνει μὲ αὐτὰ τὸ βαθύτερο νόημα καὶ τοῦ θαύματος τῆς Ἀναστάσεώς του καὶ τῆς ἑορτῆς τῆς ἐκκλησιαστικῆς ποὺ σχετίζεται μὲ αὐτό.

Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Ἁγίου Λαζάρου,

π. Ἀλεξάνδρου Σμέμαν

Τὸ προοίμιο τοῦ Σταυροῦ.

«Τὴν ψυχωφελῆ, πληρώσαντες Τεσσαρακοστήν, καὶ τὴν Ἁγίαν Ἑβδομάδα τὸ σόν πάθος, αἰτοῦμεν κατιδεῖν Φιλάνθρωπε …» Μὲ αὐτὰ τὰ λόγια τοῦ στιχηροῦ στὸν ἑσπερινό τῆς Παρασκευῆς, πρὶν τὴν Κυριακὴ τῶν Βαΐων, τελειώνει ἡ Μεγάλη Σαρακοστή. Μπαίνουμε πιὰ στὴν «Ἁγία Ἑβδομάδα», στὴν περίοδο τοῦ ἑορτασμοῦ τῶν παθῶν τοῦ Χριστοῦ, τοῦ Θανάτου καὶ τῆς Ἀναστάσεώς Του. Περίοδος ποὺ ἀρχίζει ἀπὸ τὸ Σάββατο τοῦ Λαζάρου.

Κυριακή Ε΄ Νηστειών - Ὁσίας Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας

†Αρχιμανδρίτη Ανανία Κουστένη

Οσία Μαρία της Αιγυπτίας

Η αξία και η σωτηρία της ψυχής

Φτάσαμε και στην πέμπτη Κυριακή των Νηστειών, χωρίς να το καταλάβουμε. Εορτάζει σήμερα η Εκκλησία και τη μνήμη της οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας.

Η οσία Μαρία η Αιγυπτία είναι η μεγάλη ψυχή, που τα έδωσε όλα στην ανομία, και ύστερα τα έδωσε όλα στο Χριστό και έλαμψε. Και την έβαλαν οι Πατέρες στην πέμπτη Κυριακή των Νηστειών να εορτάζεται, που τελειώνει και η Σαρακοστή και πάμε για τη Μεγάλη Εβδομάδα, για να ετοιμαστούμε και ΄μεις οι αμελείς και ράθυμοι, με τη μετάνοια και την άσκηση και την προσπάθεια και την αγάπη, να προσκυνήσουμε και ΄μειςτον Σταυρωμένο μας Χριστό την Αγία και Μεγάλη Παρασκευή, και ύστερα να Τον δούμε Αναστημένο.

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε’ ΝΗΣΤΕΙΩΝ - ΟΣΙΑΣ ΜΑΡΙΑΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΙΑΣ (10-04-2022)

ΓΡΑΠΤΟΝ Θ. ΚΗΡΥΓΜΑ

Ἐξουσία καί διακονία

Βλέπουμε ἀπό τήν σημερινή Εὐαγγελική περικοπή, πώς οἱ δύο Μαθητές (ὁ Ἰάκωβος καί Ἰωάννης) εἴτε ἀπό δική τους πρωτοβουλία, εἴτε -καθώς ἀναφέρει ὁ Εὐαγγελιστής Ματθαῖος- ἀπό προτροπή τῆς μητέρας τους, ζήτησαν ἀπό τόν Χριστό τήν πρωτοκαθεδρία στήν Βασιλεία Του.’

Κυριακή Ε΄ Νηστειών – Της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας

Κυριακή, 10 Απριλίου 2022

Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,

Βρισκόμαστε μια εβδομάδα πριν από την θριαμβευτική είσοδο στα Ιεροσόλυμα και η Εκκλησία μας μας παρουσιάζει τον Ιησού να προλέγει στους μαθητές  Του το πάθος και τα συγκλονιστικά γεγονότα, τα οποία πρόκειται να υπομείνει για τη σωτηρία του ανθρωπίνου γένους. Τους μιλάει για το Σταυρό, για τα πάθη Του, για την Ανάστασή Του και γενικά για όλα αυτά τα μεγάλα και σωτήρια για τον άνθρωπο γεγονότα. Ο Κύριος δεν παρέλειπε να υπενθυμίζει στους μαθητές Του, ότι «ο Υιός του ανθρώπου παραδοθήσεται εις χείρας αμαρτωλών και αποκτενούσιν αυτόν». Οι μαθητές, όμως, αντί να συγκλονισθούν από τις αποκαλύψεις του Διδασκάλου τους, σκέφτονται για το ποιος θα έχει την υψηλότερη θέση όταν θα βρεθεί στη βασιλεία Του «δὸςἡμῖν ἵνα εἷς ἐκ δεξιῶν σου καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων σου καθίσωμεν ἐν τῇ δόξῃ σου». Η απάντηση του Ιησού ήταν ξεκάθαρη και ειλικρινής «οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε».

Κήρυγμα Κυριακής Κυριακή Ε΄ Νηστειών (10-04-2022)

«Ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἰεροσόλυμα».

Αγαπητοί μου αδελφοί, πλησιάζουν οι μεγάλες ημέρες που θα σημαδέψουν για πάντα την ανθρώπινη ιστορία. Είναι οι τελευταίες ημέρες της επί γης παρουσίας του Κυρίου μας. Θέλει να προετοιμάσει τους μαθητές του για όλα αυτά τα τραγικά αλλά απαραίτητα γεγονότα που θα συμβούν, να μάθουν, να τα γνωρίζουν οι μαθητές ώστε να είναι έτοιμοι να μη λυγίσουν να μην σκανδαλισθούν, διότι ο πειρασμός για αυτούς θα είναι μεγάλος. «Ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἰεροσόλυμα καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδοθήσεται…».

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

(Μάρκ. 10, 32–45)

Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

Πλησιάζοντας στό τέλος τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ἑτοιμαζόμαστε νά γίνουμε αὐτήκοοι καί αὐτόπτες μάρτυρες τοῦ Πάθους καί τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου. Γιά τήν προετοιμασία μας αὐτή, μεταξύ ἄλλων, ἡ Ἐκκλησίας μας τιμᾶ ὅλως ἰδιαιτέρως τήν Ὁσία Μαρία τήν Αἰγυπτία, τήν ὁποία θέτει ὡς περίλαμπρο παράδειγμα ταπείνωσης καί μετανοίας γιά ὅλους μας. Τό Εὐαγγέλιο τῆς ἡμέρας προέρχεται ἀπό τόν Μάρκο καί ἔχει ὡς ἑξῆς σέ ἁπλή γλώσσα:

Κυριακή 10η Ἀπριλίου 2022

Κυριακή Ε΄ Νηστειῶν (Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας)

(Μάρκ. 10, 32 – 45).

«ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, ἀλλά διακονῆσαι» (Μάρκ. 10,45).

Σήμερα ὁ Κύριος παραλαμβάνει τούς μαθητές Του ἀπό τήν ἄγνοια καί τόν ἐφησυχασμό καί τούς ἀνεβάζει στήν προαγγελία τοῦ πάθους καί στή θεολογία τῆς θυσίας. Ἐξηγεῖ πρός τούς ἀνώριμους μαθητές τίς προθέσεις καί τίς προϋποθέσεις μέ τίς ὁποῖες ἀνεβαίνει στά Ἱεροσόλυμα, γιά νά προσφέρει τόν ἑαυτό Του ζωντανό σφάγιο «ὑπέρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς καί σωτηρίας».

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Απόστολος: Εβρ. θ΄ 11-14

Ευαγγέλιο: Μάρκ. ι΄,32-45

10 Απριλίου 2022

Πλησιάζουμε προς τη Μεγάλη Εβδομάδα, την κορύφωση των γεγονότων του πάθους, της ταφής και της τριημέρου εγέρσεως του Χριστού.

Ο Χριστός έγινε άνθρωπος όχι μόνο για να κηρύξει στους ανθρώπους, να θεραπεύσει και να αναστήσει ακόμα και νεκρούς ή να δείξει θαυμαστά σημεία της Θεότητάς Του. Έγινε άνθρωπος για να μπορέσει ο άνθρωπος να θεωθεί, κατά χάρη, και ο τρόπος επίτευξης αυτής της θέωσης και σωτηρίας ήταν μέσω του Σταυρού. Παρόλο που ο τρόπος που θα έσωζε ο Θεός τον άνθρωπο είχε καταγραφεί πολλές φορές μέσα από την Παλαιά Διαθήκη, οι άνθρωποι, ακόμα και αυτοί οι μαθητές του Χριστού, δυσκολεύονταν να τον κατανοήσουν. Γι’ αυτό, ο Χριστός, προσπαθεί να βοηθήσει τους μαθητές Του να κατανοήσουν και να προετοιμαστούν για ό,τι ακολουθούσε.