Ομιλία εις το Ευαγγέλιον της Δ’ Κυριακής Νηστειών, περί καιρού (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

– Γιατί ο Ιησούς Χριστός, ενώ εγνώριζε, ρώτησε τον πατέρα πόσο καιρό πάσχει ο υιός του; Τί σημασία είχε πόσο καιρό έπασχε ο νέος;

– Ποιός καιρός είναι αρμόδιος για την ψυχικήν μας σωτηρία;

– Καμία αναβολή επιδέχονται της αρετής τα έργα, επειδή ο καιρός απατά και φεύγει.

– Η πολυκαιρία φέρει την συνήθειαν, η δε συνήθεια την έξιν, η δε έξις γίνεται άλλη φύσις σχεδόν αμετάβλητος.

Αποστολικό ανάγνωσμα Δ’ Κυριακής των Νηστειών: Ομιλία περί όρκου (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

– Είναι ο όρκος αρετή ή αμαρτία ή έργο αδιάφορο;

– Υπάρχει διαφορά στο θέμα του όρκου στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη;

– Ο όρκος στην Παλαιά Διαθήκη ήταν επιτρεπτός χωρίς όρια και προϋποθέσεις;

– Τί συμβαίνει όταν τον όρκο στον επιβάλει ο νόμος του κράτους; Εάν κανείς ορκισθεί σ΄ αυτή την περίπτωση, με αλήθεια και δικαιοσύνη είναι καταδίκης άξιος;

– Γιατί ορθόδοξοι βασιλείς ενομοθέτησαν τον όρκο;

Αποστολικό ανάγνωσμα: Ερμηνεία εις την προς Εβραίους επιστολήν του Παύλου, την αναγινωσκομένην την Δ’ Κυριακή των Νηστειών (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

(Εβρ. 6, 13-20)

– Ποιά ανάγκη έχει ο Θεός να ορκιστεί; Αυτός δεν είναι η Αυτοαλήθεια; Και δεν παραβιάζει την εντολή του “μη ομόσαι όλως”;

– Γιατί ο απ. Παύλος ονομάζει “άγκυρα” την ελπίδα της του Ιησού Χριστού σωτηριώδους ευλογίας;

– Ποιό είναι το “εσώτερον του καταπετάσματος”;

Πίστη, νηστεία, προσευχή

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 7 Ἀπριλίου 2019, Δ΄ Νηστειῶν, τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κλίμακος (Μάρκ. θ΄ 17-31)

1. «Ἂν μπορεῖς νὰ πιστέψεις, μπορεῖς τὰ πάντα»

Ἕνα οἰκογενειακὸ δράμα ξετυλίχθηκε μπροστὰ στὰ μάτια μας στὸ σημερινὸ Εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα: Ἕνας πατέρας ἔφερε στὸν Κύριο τὸν σεληνιαζόμενο γιό του. Οἱ μαθητὲς δὲν εἶχαν κατορθώσει νὰ τὸν θεραπεύσουν. Ἀπελπισμένος ἀπὸ ὅποια ἄλλη βοήθεια ἀπευθύνεται τώρα σ᾿ Ἐκεῖνον:

–«Εἴ τι δύνασαι, βοήθησον ἡμῖν σπλαγχνισθεὶς ἐφ᾿ ἡμᾶς». Ἂν μπορεῖς νὰ κάνεις κάτι, λυπήσου μας καὶ βοήθησέ μας.

«Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ τὸ εἰ δύνασαι πιστεῦσαι, πάν­τα δυνατὰ τῷ πιστεύον­τι». Ὁ Κύριος τοῦ εἶ­πε τὸν ἑξῆς πο­λὺ σημαν­τι­κὸ καὶ ἀξιομνημόνευτο λόγο:

–Ἂν μπορεῖς ἐσὺ νὰ πιστέψεις, ὅλα εἶναι δυνατὰ σ᾿ αὐτὸν ποὺ πιστεύει.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Οἱ ὑποσχέσεις τοῦ Θεοῦ

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 7 Ἀπριλίου 2019, Δ΄ Νηστειῶν «Ἰωάννου τῆς Κλίμακος» (Ἑβρ. ς΄ 13-20)

1. Ο ΑΒΡΑΑΜ

Τὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα μᾶς μεταφέρει στὴν συγκλονιστικὴ ἐκείνη στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποία ὁ Θεὸς στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ἔδωσε τὶς μεγάλες ὑποσχέσεις του στὸν Ἀβραὰμ καὶ τοῦ εἶπε: Θὰ σὲ εὐλογήσω πλούσια, θὰ πληθύνω τοὺς ἀπογόνους σου σὰν τὴν ἄμμο τῆς θαλάσσης καὶ θὰ σοῦ χαρίσω τὴν γῆ τῆς ἐπαγγελίας, τὴν Παλαιστίνη. Καὶ γιὰ νὰ τὸν βεβαιώσῃ γι’ αὐτὲς τὶς ἐπαγγελίες ἔδωσε ὅρκο ὅτι θὰ τὶς πραγματοποιήσῃ. Κι ἐπειδὴ δὲν ὑπῆρχε τίποτε μεγαλύτερο στὸ ὁποῖο νὰ ὁρκισθῇ, ὡρκίσθηκε στὸν ἑαυτό του.

ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 07 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

Δ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

(Ἑβρ. στ΄, 13– 20)

7 Ἀπριλίου 2019

Τήν ἐλπίδα «ὡς ἄγκυραν ἔχομεν

τῆς ψυχῆς ἀσφαλῆ τε καὶ βεβαίαν» ( στ΄,19)

Ἡ ζωή κάθε ἀνθρώπου, ἀγαπητοί μου Χριστιανοί, εἶναι ἕνα ταξίδι μέσα σέ ἀβέβαιο πέλαγος, στό ὁποῖο συχνά ἐγείρονται τρικυμίες καί τυφῶνες. Τά ἐσώτερα πάθη καί οἱ ἄλλες δοκιμασίες τῆς ζωῆς ξεσποῦν μέ βία ἐπάνω στήν ὕπαρξή μας. Ἀδύναμοι ἄνθρωποι ἐμεῖς, κινδυνεύουμε νά καταποντισθοῦμε καί νά συντριβοῦμε κάτω ἀπό τήν ὁρμή καί τή μανία τῶν Κυμάτων. Ἄγκυρα σωτηρίας δυσκολοσύντριπτη εἶναι ἡ ἐλπίδα. Αὐτή μόνο, μέ τρόπο βέβαιο καί ἀσφαλή μᾶς κρατᾶ δεμένους μέ τόν Σωτῆρα μας Ἰησοῦ Χριστό. Ὅσες καταιγίδες κι ἄν πέσουν ἐπάνω μας θά μποροῦμε μαζί μέ τόν ἀπόστολο Παῦλο νά λέμε: «τῇ γάρ ἐλπίδι ἐσώθημεν» (Ρωμ. 8,24).

ΚΥΡΙΑΚΗ 07 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2019 –Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΑΣ

(Εβρ. στ΄ 13-20) (Μάρκ. θ΄ 17– 31)

Πνευματικές αναβάσεις

«Έρωτι και πυρί θείας αγάπης πυρπολούμενος»

Αληθινό πρότυπο ζωής, ζωντανής και αυθεντικής πίστης, είναι ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακας, τη μνήμη του οποίου όρισε να τιμά η Εκκλησία μας τη Δ΄ Κυριακή των Νηστειών. Το πνευματικό αυτό ανάστημα, δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένας ταπεινός ασκητής. Έμπλεος όμως στο πέλαγος της θείας Χάριτος, αναδεικνύεται σε μεγάλο πατέρα της Εκκλησίας, που διασώζει με τον πιο αυθεντικό τρόπο την αλήθεια της, μέσα από τα συγγράμματά του αλλά και το άγιο παράδειγμά του. Ήταν ο κατ’ εξοχήν ασκητής του θεοβάδιστου όρους Σινά.

Υψηλό ανάστημα

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ – 7 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2019

 (Μρκ. θ΄ 17-31)

Ἡ Ἐκκλησία μας, ἀγαπητοὶ χριστιανοί, μᾶς μιλάει καὶ γιὰ θεραπεῖες δαιμονισμένων ποὺ ἔκανε ὁ Χριστός. Οἱ σημερινοὶ βέβαια ἄνθρωποι δὲ μποροῦν καὶ δὲν θέλουν νὰ ἀκούσουν γιὰ δαιμονισμένους. Καὶ αὐτό, γιατί δὲν πιστεύουν ὅτι ὑπάρχουν πονηρὰ πνεύματα. Ἀλλὰ τὸ Εὐαγγέλιο μᾶς μιλάει ξεκάθαρα γιὰ τὸ σατανᾶ καὶ τὰ πονηρὰ πνεύματα. Ὁ Χριστὸς ἦλθε στὴ γῆ, ἔγινε ἄνθρωπος γιὰ νὰ καταργήσει τὸ κράτος καὶ τὴ δύναμη τοῦ διαβόλου. Καὶ ὁ διάβολος εἶναι πρόσωπο, μὲ θέληση καὶ λογική, καὶ ὄχι προσωποποίηση τοῦ κακοῦ, ὅπως λένε μερικοί. Εἶναι αὐτὸς ποὺ ἐναντιώνεται  στὸ ἔργο τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Διαβάλλει, ὅπως λέει καὶ τὸ ὄνομά του, συκοφαντεῖ δηλαδὴ τὸ Θεό, γιὰ νὰ ἀπομακρύνει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ κοντά του. Αὐτὸ ἄλλωστε δὲν ἔκανε μὲ τοὺς πρωτοπλάστους;

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

 Δ΄ Κυριακή των Νηστειών

7 Απριλίου 2019

H περίοδος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, αγαπητοί μου αδελφοί, όπως πολύ σωστά έχει λεχθεί από τους πατέρες της Εκκλησίας μας είναι ο αγώνας του πιστού για την κυριαρχία προς τις αόρατες δυνάμεις. Τούτες τις ημέρες οι στρατιώτες του Χριστού παρατάσσονται προς τον πόλεμο κατά των αοράτων εχθρών τους οποίους καλούνται να αντιμετωπίσουν ταυτόχρονα με τον μεγαλύτερο ίσως εχθρό τους που είναι ο ίδιος τους ο εαυτός.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ»

Τό γεγονός πού μᾶς ἀφηγεῖται τό σημερινό ἀνάγνωσμα τοποθετεῖται εὐθύς μετά τήν κάθοδο τοῦ Χριστοῦ ἀπό  τό ὄρος Θαβώρ ὅπου μεταμορφώθηκε μπροστά στούς τρεῖς προκρίτους μαθητές του. Μετά τήν δόξα τῆς Μεταμορφώσεως συναντᾶ ὁ Χριστός τήν ἀνθρώπινη δυστυχία σ’ ὅλη της τήν τραγική ἐκδήλωση. Ἕνας πονεμένος πατέρας παρακαλεῖ τόν Χριστό νά γιατρέψει τό ἄρρωστο παιδί του, πού οἱ μαθητές του προηγουμένως, στάθηκαν ἀδύνατοι νά τό θεραπεύσουν.

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Απόστολος: Εβρ. στ' 13 - 20

Ευαγγέλιον: Μάρκου θ΄ 17 - 31

7 Απριλίου 2019

Πλήθος πολύ, άνδρες, γυναίκες και παιδιά με τους αρρώστους τους, έχουν κατακλύσει τους χώρους, για να πλησιάσουν τον Κύριο. Έρχονται να δουν τον ίδιο τον Δάσκαλο, για Τον οποίο έχουν ακούσει τόσο μεγάλα και θαυμαστά. Έρχονται να θεραπεύσουν τους ασθενείς τους, γιατί πιστεύουν στη δύναμή Του. Στην προκειμένη περίπτωση όμως ο Χριστός μαζί με τους τρείς μαθητές του, τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη απουσιάζουν. Βρίσκονται στο όρος Θαβώρ, όπου ο Χριστός μεταμορφώθηκε μπροστά τους. Γι’ αυτό και ο πατέρας παρουσιάζει τον γιό του στους άλλους εννέα μαθητές. Απογοητευμένος, όμως από την αδυναμία των μαθητών να θεραπεύσουν τον γιό του, λέει με παράπονο στον Χριστό, όταν αυτός κατέβη από το Θαβώρ: «Ἤνεγκα τόν υἱόν μου πρός σέ ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον».

Ομιλία εις το Ευαγγέλιον της Γ’ Κυριακής Νηστειών, περί ψυχής (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

(Μαρκ. η’ 34-38- θ’ 1)

Γιατί είναι ατίμητη η αξία της ψυχής; Από πού παρήχθη; Ποια η ουσία και η φύσις αυτής; Πόσο ο της διαρκείας αυτής καιρός;

Ποιος είναι ο ποιητής της ψυχής, γιατί επλάσθη και ποιο είναι το έργο της;

Είναι σωστό αυτό που λέγεται, ότι δηλαδή ο άνθρωπος δεν διαφέρει από τα ζώα;

Τι συμβαίνει όταν η ψυχή υποδουλώσει την θέλησή της στις επιθυμίες του σώματος;

Αποστολικό ανάγνωσμα Γ’ Κυριακής των Νηστειών: Ομιλία περί μετανοίας και περί της παντοδυνάμου μεσιτείας του Ιησού Χριστού, του Υιού του Θεού (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

(Προς Εβραίους Παύλου Επιστολή κεφ. δ’ 14 – ε’ 6)

– Σε όλα τα σημεία της Αγίας Γραφής βλέπουμε ότι ο πολυεύσπλαγχνος Θεός προσκαλεί τους αμαρτωλούς σε μετάνοια και υπόσχεται την εξάλειψη των αμαρτιών και την σωτηρία της ψυχής αυτών.

– Ο Θεός δέχεται τους μετανούντας περιχαρώς και συγχωρεί τα αμαρτήματά τους πανευσπλάγχνως.

– Αμφιβάλλεις ότι εάν προσέλθης προς τον Θεόν εν μετανοία και εξομολογήσει, λαμβάνεις την άφεσιν των αμαρτιών και της ψυχής σου την σωτηρίαν;

Αποστολικό Ανάγνωσμα: Ερμηνεία εις την προς Εβραίους επιστολήν του Παύλου, την αναγινωσκομένην την Γ’ Κυριακή των νηστειών (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

(Εβρ. δ΄ 14 – ε’ 6)

– Της αρχιερωσύνης το έργον, και την εξ αυτής ωφέλειαν διδάσκει διά των σήμερον αναγνωσθέντων λόγων ο θεόπνευστος του Κυρίου απόστολος΄ και το μεν έργον, λέγει, του αρχιερέως αστίν η προς τον Θεόν μεσιτεία, και η προσφορά των θυσιών και των δώρων΄ η δε ωφέλειά εστιν η αιώνιος των ψυχών σωτηρία.

– Τα δύο είδη των παθών. Μπορούν τα αδιάβλητα πάθη να καταλήξουν σε αμαρτία;

– Ο Ιησούς Χριστός αμέτοχος των διαβλητών παθών.

– Γιατί ο Ιησούς Χριστός γίνεται συμπαθής στις ασθένειες των ανθρώπων;

2019 ΜΑΡΤΙΟΥ 31 – ΚΥΡΙΑΚΗ Γ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ (Μαρκ. 8, 34-38 και 9,1)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στην Καστροσυκιά, στις 26/3/1995)

Να σκεπτόμαστε όπως θέλει ο Θεός

Σήμερα Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως τιμάμε τον Σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Στο Ευαγγέλιο που διαβάστηκε ακούσαμε: «Όποιος θέλει να έλθει κοντά μου, να απαρνηθεί τον εαυτό του, να σηκώσει τον Σταυρό του και έτσι να με ακολουθήσει».

Με τα λόγια αυτά ο Κύριος θέλει να μας πει ότι ο Σταυρός είναι σωτηρία του κόσμου. Και όποιος δεν θέλει να σηκώσει τον σταυρό του, ουσιαστικά δεν ενδιαφέρεται για την σωτηρία του. Όποιος θέλει να σωθεί, τιμά τον Σταυρό τού Χριστού και σηκώνει τον δικό του σταυρό.

Σταυρική ζωή

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 31 Μαρτίου 2019, Γ΄ Νηστειῶν (τῆς Σταυροπροσκυνήσεως, Μάρκ. η΄ 34 – θ΄ 1)

1. Τὸ φρόνημα τῆς τέλειας αὐταπαρνήσεως

Κυριακὴ τῆς Σταυροπροσκυνήσεως. Ἡ ψυχή μας σήμερα πάλλεται ἀπὸ συγ­κίνηση, καθὼς προσκυνοῦμε τὸν Τίμιο Σταυρὸ γιὰ νὰ συνεχίσουμε ἀνανεωμένοι τὸν ἱερὸ ἀγώνα τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς.

Ἀκούσαμε τὰ λόγια τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Πίστεώς μας: «Ὅποιος θέλει νὰ μὲ ἀκολουθήσει ὡς μαθητής μου, ἂς ἀπαρνηθεῖ τὸν ἁμαρτωλὸ ἑαυτό του “καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ” – ἂς σηκώσει τὸν σταυρό του – καὶ ἂς μὲ ἀκολουθεῖ μιμούμενος τὸ παράδειγμά μου».

ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 31 ΜΑΡΤΙΟΥ

Γ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ(Ἑβρ. δ΄, 14– ε΄6)

31 Μαρτίου 2019

«... Πεπειρασμένον κατά πάντα καθ’ ὁμοιότητα χωρίς ἁμαρτίας» ( δ΄, 15)

Ἐνώπιόν μας σήμερα προβάλλει ὁ θρόνος τοῦ μαρτυρίου τοῦ μεγάλου Ἀρχιερέως Χριστοῦ, ὁ Τίμιος καί Ζωοποιός Σταυρός, τόν ὁποῖο ἡ Ἐκκλησία προσκυνεῖ καί ὑψώνει γιά νά μᾶς ὑπενθυμίσει αὐτές τίς ἀλήθειες, τίς ὁποῖες ὁ ἀπόστολος Παῦλος ὑπογραμμίζει.

Ὁ μέγας Ἀρχιερεύς εἶναι ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ. Δέν εἶναι ἁπλός ἄνθρωπος διαλεγμένος ἀπό τόν ποιμενόμενο λαό, ὅπως συνέβαινε μέ τούς ἀρχιερεῖς τῶν Ἑβραίων ἀλλά Θεός ἐνανθρωπήσας, ἄναρχος καί αἰώνιος, «κατά τήν τάξιν Μελχισεδέκ» (Ἑβρ. 5,10). Στήν Παλαιά Διαθήκη ἡ παρουσία τοῦ Μελχισεδέκ προεικονίζει τόν Υἱό τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος γεννήθηκε «ἐκ τοῦ Πατρός πρό πάντων τῶν αἰώνων». Ἔτσι καί ὁ Ἰησοῦς Χριστός μέ τήν Ἀνάστασή Του πέρασε τούς οὐρανούς καί εἰσῆλθε στήν αἰώνια κατάπαυση. Ὁ θάνατος δέν τόν κράτησε. Μέ τόν δικό του θάνατο νίκησε τό θάνατο. Τό ἀρχιερατικό του ἔργο δέ θά παύσει ποτέ. «Καί τῆς Βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος» ὁμολογοῦμε στό Σύμβολο τῆς Πίστεως.

ΚΥΡΙΑΚΗ 31 ΜΑΡΤΙΟΥ 2019 – Γ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ

(Εβρ. δ΄ 14 – ε΄ 6) (Μάρκ. η΄ 34 – θ΄ 1)

Η δύναμη του Σταυρού

«Τον Σταυρόν σου προσκυνούμεν Δέσποτα»

Βρισκόμαστε περίπου στο μέσο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Στη σημερινή Κυριακή που είναι η τρίτη των Nηστειών και ονομάζεται της Σταυροπροσκύνησης, η Εκκλησία υψώνει τον Τίμιο Σταυρό και μάς καλεί να τον προσκυνήσουμε για να αντλήσουμε δύναμη απ’ αυτόν. Μας προτρέπει διά του Σταυρού να προσεγγίσουμε βιωματικά την Θυσία του Κυρίου, από την οποία πηγάζει η σωτηρία μας. Η βιωματική αυτή προσέγγιση πραγματώνεται με το θείο δώρο της μετάνοιας, αλλά και με τον πνευματικό αγώνα που αναλαμβάνουμε διά της νέκρωσης του εγώ και της ανάδειξης της εν Χριστώ ύπαρξής μας. Επίσης με τη σφυρηλάτηση σχέσης κοινωνίας μας με τον Θεό και με τους συνανθρώπους μας.

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ) – 31 ΜΑΡΤΙΟΥ 2019

(τῆς Σταυροπροσκυνήσεως)

 (Μρκ. η΄ 34-θ΄1)

«Τὸν Σταυρόν σου προσκυνοῦμεν, Δέσποτα, καὶ τὴν ἁγίαν σου Ἀνάστασιν δοξάζομεν».

Βρισκόμαστε ἀγαπητοί μου στὸ μέσον τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καὶ ὁδεύουμε πρὸς τὸ Πάσχα. Ἀπὸ τὴ μία ἡ φυσικὴ καὶ πνευματικὴ κόπωση ἀπὸ τὶς μακροσκελεῖς ἀκολουθίες ἔρχεται νὰ προσθέσει ἐπιπλέον βάρος στὴν προσπάθεια ποὺ ξεκινήσαμε πρὶν ἀπὸ τρεῖς ἑβδομάδες καὶ ἡ ἀνάγκη μας γιὰ βοήθεια καὶ ἐνθάρρυνση γίνεται ἐπιτακτική. Ἀπὸ τὴν ἄλλη ὅμως, ἀφοῦ ἀντέξουμε αὐτὴν τὴν κόπωση καὶ ἀφοῦ ἀνεβοῦμε τὸ βουνὸ μέχρι αὐτὸ τὸ σημεῖο, ἀρχίζει νὰ ἀχνοφαίνεται τὸ τέλος τῆς πορείας μας, ἀρχίζει ἡ ἀκτινοβολία τοῦ Πάσχα νὰ γίνεται πιὸ ἔντονη.

“ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ”

ΚΥΡΙΑΚΗ  Γ΄ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ - ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ

(31 Μαρτίου)

Φθάσαμε στό μέσον σχεδόν τοῦ σταδίου τῶν πνευματικῶν ἀγώνων καί εἶναι ἐντελῶς ἀνθρώπινο κάποιοι νά κουράστηκαν.Δέν εἶναι εὔκολο νά ἀγωνίζεται κάποιος γιά νά καταπολεμήσει τά πάθη του.Ἡ νηστεία τῶν τροφῶν, ὅταν ὑπάρχει ἡ σωματική ὑγεία,εἶναι εὔκολη γιά ὅσους δέν ἔχουν συνηθίσει στήν καλοπέραση  καί παίρνουν πρόθυμα τήν ἀπόφαση νά μποῦν στήν διαδικασία τοῦ περιορισμοῦ αὐτοῦ.Ἡ νηστεία τῶν παθῶν ὅμως, εἶναι πολύ δύσκολη ὑπόθεση.Χρειάζεται μεγάλος ἀγῶνας καί εἶναι ἀπαραίτητη ἡ συνέργεια τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ. Γι' αὐτό,πολλοί κουράζονται καί ἀπογοητεύονται διαπιστώνοντας τίς πτώσεις τους καί πικραίνονται μέ τόν ἴδιο τόν ἑαυτό τους,βλέποντας ὅτι ναυαγοῦν μέσα στό μεγάλο αὐτό πέλαγος πού ὀνομάζεται Μεγάλη Τεσσαρακοστή.

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ (Σταυροπροσκυνήσεως)

Απόστολος:Εβρ. δ΄14-16, ε΄1-6

Ευαγγέλιο: Μάρκ. η΄ 34-38, θ΄1

31 Μαρτίου 2019

«Όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού, και ακολουθείτω μοι» (Μάρκ. η΄ 34)

Η παρουσία του Χριστού μέσα στην ιστορία, κρίνεται τόσο σημαντική που την χωρίζει σε περίοδο πριν και μετά από Αυτόν. Όμως, ο Χριστός δεν ήρθε ούτε για να χωρίσει την ιστορία αλλά και ούτε απλά για να τον καταγράψει η ιστορία. Ο Χριστός ήρθε για να επηρεάσει την ιστορία και ιδιαίτερα να τη μεταμορφώσει. Έτσι, αν η ιστορία καταγράφει την πορεία, αλλά και τη συμβολή της παρουσίας του ανθρώπου δια μέσου των αιώνων, ο Χριστός με την παρουσία καθώς και με τον τρόπο ζωής Του, έρχεται να προβάλει ένα νέο τρόπο ζωής και συμπεριφοράς. Και το σημαντικότερο, αυτόν τον νέο τρόπο ζωής και συμπεριφοράς δεν τον προβάλλει ούτε θεωρητικά, αλλά ούτε και προστακτικά. Αυτόν τον νέο τρόπο ζωής τον εφαρμόζει πρώτος μέσα από τη δική Του ζωή. Και αυτός είναι ο τρόπος της αγάπης, της προσφοράς και της θυσίας.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ»

Στὸ μέσον τῆς περιόδου τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς προβάλλει ἡ Ἐκκλησία μας κατὰ τὴν Γ΄ Κυριακὴ τῶν νηστειῶν τὸν Σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ γιὰ νὰ τὸν προσκυνήσουμε οἱ πιστοὶ καὶ νὰ συνεχίσουμε ἔτσι ἐνισχυμένοι τὸν πνευματικὸ ἀγώνα, ποὺ θὰ μᾶς φέρει στὴ Μ. Ἑβδομάδα καὶ τὸ Πάσχα. Στό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα λέει ὁ Χριστός: «Ὅποιος θέλει νὰ μὲ ἀκολουθήσει, ἂς ἀπαρνηθεῖ τὸν ἑαυτό του, ἂς σηκώσει τὸ σταυρό του. Γιατί ὅποιος θέλει νὰ σώσει τὴ ζωή του θὰ τὴ χάσει, ὅποιος ὅμως χάσει τὴ ζωὴ του ἐξαιτίας μου καὶ ἐξαιτίας τοῦ εὐαγγελίου, αὐτὸς θὰ τὴ σώσει. Τί θὰ ὠφεληθεῖ ὁ ἄνθρωπος, ἂν κερδίσει ὁλόκληρο τὸν κόσμο ἀλλὰ χάσει τήν ψυχή του; Τί μπορεῖ νὰ δώσει ὁ ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα γιὰ τὴν ψυχή του;».

Β´ Κυριακή των Νηστειών: Ερμηνεία εις το κατά Μάρκον Ευαγγέλλιον και ομιλία περί του ότι ο Θεός μας βοηθά, όταν εμείς κάνουμε όσα μπορούμε (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

(Ευαγγέλιο: Μαρκ. β’ 1-12)

– Γιατί ο Ιησούς Χριστός ενώ εγνώριζε τις προθέσεις όσων μετέφεραν τον παράλυτο, τους άφησε να μπουν σε τόσους κόπους, τον δε παράλυτο να υποστεί την ταλαιπωρία, πριν δείξει το έλεός Του;

– Γιατί ο Θεός διά την σωτηρία της ψυχής μας ζητεί τα έργα μας; Και τί αξία έχουν τα έργα μας μπροστά στα αμέτρητα χρέη μας προς τον Θεόν; Ποιά είναι τα χρέη μας;

– Μπορούν τα έργα των ανθρώπων να είναι τέλεια; Είναι οι αρετές στους ανθρώπους τέλειες; Μπορούν οι άνθρωποι να κατορθώσουν τις αρετές χωρίς την συνέργεια του Θεού; Τί είναι αυτό που μπορεί να συνεισφέρει ο άνθρωπος;

Αποστολικό ανάγνωσμα Β’ Κυριακής των Νηστειών: Ομιλία περί των αμελούντων της ψυχικής αυτών σωτηρίας και ότι οι τοιούτοι ευλόγως συνετάχθησαν υπό του αποστόλου μετά των παραβατών και παρηκόων (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

(Προς Εβραίους Παύλου Επιστολή κεφ. α’ 10 – β’ 3)

– Γιατί αυτοί που δεν εργάζονται την αρετή και αμελούν την σωτηρία της ψυχής τους καταδικάζονται, έστω κι αν δεν παραβαίνουν τις εντολές του Θεού και δεν παρακούουν τα θεία προστάγματα;

-Ποιές εντολές παραβαίνει αυτός ο οποίος δεν φροντίζει για την ψυχική του σωτηρία; 

Αποστολικό Ανάγνωσμα: Ερμηνεία εις την προς Εβραίους επιστολήν του Παύλου, την αναγινωσκομένην την B’ Κυριακή των νηστειών (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

(Εβρ. α΄ 10 – β’ 3)

– Γιατί ο απόστολος μιλά για “ουρανούς” και όχι για “ουρανό”;

– Τί εννοεί με τη λέξη “απολούνται” οι ουρανοί; Μήπως ότι οι ουρανοί εν τη ημέρα τής παρουσίας τού Κυρίου θα αφανιστούν;

– Ποιός είναι αυτός ο άγγελος προς τον οποίον ο Κύριος είπε: “κάθου εκ δεξιών μου”;

– Το κύρηγμα των προφητών εστί παιδαγωγόν εις Χριστόν, τα δε υπό του Ιησού Χριστού διδαχθέντα εισί της σωτηρίας πρόξενα.

Σ’ ἕνα σπίτι στήν Καπερναούμ

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 24 Μαρτίου 2019, Β΄ Νηστειῶν (Μάρκ. β΄ 1-12)

1. Ἐπαινετὴ ἐπιμονὴ

Στὸ σημερινὸ εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα ἀκούσαμε τὴ θεραπεία τοῦ παραλυτικοῦ τῆς Καπερναούμ. Ὁ Κύριος δίδασκε σ᾿ ἕνα σπίτι, καὶ πλήθη λαοῦ εἶχαν συρρεύσει ἐκεῖ. Τότε ἔφεραν ἕναν παράλυτο πάνω σὲ φορεῖο τέσσερις φίλοι του, ἀλλὰ δὲν μποροῦσαν νὰ πλησιάσουν τὸν Κύριο. Ὁ κόσμος δὲν εἶχε τὴ διάθεση νὰ τοὺς ἀφήσει νὰ περάσουν. Ἐκεῖνοι ὅμως δὲν παραιτήθηκαν ἀπὸ τὴν προσπάθειά τους. Ἀνέβηκαν στὴ στέγη, ἔβγαλαν μερικὲς πλάκες καὶ μὲ σχοινιὰ κατέβασαν τὸ φορεῖο μπροστὰ στὸν Κύριο, γιὰ νὰ θεραπεύσει τὸν παράλυτο.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Χριστός: ἡ ἀρχή καί τό τέλος

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 24 Μαρτίου 2019, Β΄ Νηστειῶν (Ἑβρ. α΄ 10 – β΄ 3)

1. ΑΜΕΤΑΒΛΗΤΟΣ

Στὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα τῆς Β΄ Κυριακῆς τῶν Νηστειῶν ὁ ἀπόστολος Παῦλος μᾶς διατυπώνει σαφῶς ὅτι ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι ὁ αἰώνιος καὶ ἀναλλοίωτος Θεός. Παίρνει ἀφορμὴ ἀπὸ ἕνα προφητικὸ λόγο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ποὺ ἀναφέρεται στὸν Υἱὸ καὶ Λόγο τοῦ Θεοῦ· καὶ λέγει ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι ὁ δημιουργὸς τοῦ σύμπαντος. Αὐτὸς ἐθεμελίωσε τὴν γῆ καὶ ἔργα τῶν χειρῶν του εἶναι οἱ οὐρανοί. Αὐτοὶ κάποτε θὰ χαθοῦν καὶ θὰ ἀλλάξουν σχῆμα. Ὅμως ὁ Κύριος θὰ παραμείνῃ ἀμετάβλητος. Ὅλος ὁ κόσμος σὰν ἔνδυμα θὰ παλιώσῃ καὶ ὁ Χριστός μας θὰ τὸν περιτυλίξῃ τόσο εὔκολα σὰν ροῦχο, καὶ θὰ τὸν κάνῃ καινούργιο. Ὁ Κύριός μας ὅμως θὰ εἶναι πάντοτε ὁ ἴδιος καὶ τὰ ἔτη του θὰ εἶναι ἀτελείωτα. Διότι ὁ Χριστὸς εἶναι «χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας». Ἀμετάβλητος παρ’ ὅλες τὶς μεταβολὲς τοῦ κόσμου.

ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 24 ΜΑΡΤΙΟΥ

Β΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

(Ἑβρ. α΄ 10– β΄3)

24 Μαρτίου 2019

«πῶς ἡμεῖς ἐκφευξόμεθα τηλικαύτης ἀμελήσαντες σωτηρίας;» ( ‘Εβρ. Β΄,3).

Δεύτερη Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν σήμερα, καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος μᾶς ὑπενθυμίζει νὰ μὴ ἀμελοῦμε τὴν σωτηρία μας. Καὶ γιὰ τὸν σκοπὸ αὐτὸ ἀντιπαραβάλλει τὸν λόγο τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ πρὸ αἰώνων Θεός, μὲ τοὺς λόγους τῶν ἀγγέλων ποὺ συναντᾶμε στὴν Παλαιὰ Διαθήκη.

Καὶ συνεχίζει μὲ τὴν ἑξῆς ἐρώτηση: «σὲ ποιὸν ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους εἶπε ποτὲ (ὁ Θεός), “κάτσε στὰ δεξιά μου μέχρι νὰ ὑποτάξω στὰ πόδια σου τοὺς ἐχθροὺς σού”; δὲν εἶναι ὅλοι (οἱ ἄγγελοι) λειτουργικὰ πνεύματα, ποῦ ἀποστέλλονται σὲ διακονία γιὰ ἐκείνους πού πρόκειται νὰ κληρονομήσουν τὴν σωτηρία;». Ἕνα κοινὸ σημεῖο καὶ μία μεγάλη διαφορὰ ἔχει ὁ Χριστὸς ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους. Τὸ κοινὸ σημεῖο, εἶναι ὅτι ὁ λόγος καὶ τῶν δύο εἶναι λόγος ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ ἀποσκοπεῖ στὴν σωτηρία μας·

ΚΥΡΙΑΚΗ 24 ΜΑΡΤΙΟΥ 2019 – Β’ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ

(Εβρ. α’ 10 – β΄ 3) (Μάρκ. β΄ 1 -12)

Σωτήριες αναβάσεις

«πώς ημείς εκφευξόμεθα τηλικαύτης αμελήσαντες σωτηρίας;»

Σωτήρια ήταν τα μηνύματα που αντλήσαμε την περασμένη Κυριακή που ήταν αφιερωμένη στο θρίαμβο της Ορθοδοξίας. Σε συνέχεια των ψυχωφελών αυτών μηνυμάτων, η δεύτερη Κυριακή των Νηστειών, έρχεται με τα ξεχωριστά και βαθύτερα νοήματά της να μας τροφοδοτήσει για να συνεχίσουμε τον αγώνα μας που οδηγεί στη συνάντηση με τον Αναστημένο Χριστό. Μάλιστα, για να μας ενισχύσει στην πορεία μας, η μητέρα μας Εκκλησία προβάλλει τη μεγάλη μορφή του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, ο οποίος όρθωσε το πνευματικό ανάστημά του απέναντι σε όλους εκείνους που επιχειρούσαν να διασαλεύσουν την αλήθεια της πίστεως και να διαβρώσουν το οικοδόμημα της Εκκλησίας του Χριστού.

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ – 24 ΜΑΡΤΙΟΥ 2019

(Μρκ. β΄ 1-12)

Λαός πολύς, ἀγαπητοί μου ἀδερφοί, εἶχε ἀκολουθήσει τόν Κύριο. Κατάμεστο τό σπίτι πού κατέλυσε. Ἐκεῖ ἀπαραιτήτως καί οἱ εὐσεβεῖς τῆς ἐποχῆς. Οἱ Γραμματεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι. Ὅλοι ἤθελαν νά Τόν δοῦν ἀπό κοντά. Νά Τόν ἀκούσουν. Ἄλλοι ἀπό περιέργεια, ἄλλοι ἀπό ἐνδιαφέρον. Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ τούς ἱκανοποιοῦσε τήν ψυχή. Τούς τήν ἁπάλυνε. Οἱ Φαρισαῖοι, ὡς ἄνθρωποι πού γνώριζαν τό Μωσαϊκό Νόμο, πήγαιναν νά κάνουν κριτική. Γιά νά βροῦν μιά ἀστοχία ἤ ἀδυναμία στή διδασκαλία τοῦ Κυρίου καί νά δημιουργήσουν ἐντυπώσεις εἰς βάρος Του. Κανείς τους  δέ σκέφτηκε πώς λίγο πιο πέρα κειτόταν παράλυτος ἕνας γνωστός καί γείτονάς τους. Ἴσως ὅλοι νά τό ἤξεραν πῶς ἡ παραλυσία του ἦταν συνέπεια τῆς ἀποστασίας του ἀπό τό Θεό καί τῆς ἁμαρτωλής του ζωῆς. Γι’ αὐτό καί δέν ἐδωσαν σημασία οὔτε συγκινήθηκε κανείς τους, ὅταν τέσσερις ἄντρες πλησίασαν τό σπίτι ἐκεῖνο φέρνοντας μαζί τους τό γνωστό τους παράλυτο.