ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

Απόστολος: Πραξ. β΄ 1-11

Ευαγγέλιον: Ιω. ζ΄ 37-52, η΄ 12

31 Μαΐου 2026

Η Εκκλησία γιορτάζει σήμερα, πενήντα ημέρες μετά το Πάσχα, την εκπλήρωση της μεγάλης υπόσχεσης του Κυρίου για την αποστολή του τρίτου Προσώπου της Αγίας Τριάδος. Ο Κύριος πριν από το σωτήριο πάθος Του είχε υποσχεθεί ότι θα στείλει το Άγιον Πνεύμα. Είχε πει τότε στους Μαθητές Του: “Σας συμφέρει να φύγω Εγώ. Αν δεν φύγω Εγώ δεν θα έλθει ο Παράκλητος (το Άγιον Πνεύμα)” Και αλλού είπε: “Όταν έλθει Εκείνος (δηλ. Ο Παράκλητος), θα σας διδάξει και θα σας οδηγήσει σε όλη την αλήθεια”.

Και ακόμη: “Θα παρακαλέσω τον Πατέρα και θα σας στείλει άλλον Παράκλητο, θα σας στείλει το Άγιον Πνεύμα της Αληθείας, το οποίον εκπορεύεται από τον Πατέρα”. Και επίσης μετά το Πάθος, όταν ανερχόταν προς τον ουρανό, τους είπε: “Εσείς να μείνετε στην Ιερουσαλήμ, έως ότου πάρετε δύναμη από τον ουρανό”. Αυτό, λοιπόν, το οποίο υποσχέθηκε ο Χριστός, συνέβη την ημέρα της Πεντηκοστής.

Ενώ ήταν όλοι συγκεντρωμένοι στο υπερώο της Ιερουσαλήμ και περίμεναν, κατά τις εννέα περίπου η ώρα το πρωί, ξαφνικά ήλθε από τον ουρανό μια βοή σαν φύσημα σφοδρού ανέμου, που εκινείτο με ορμή και βιαιότητα. Τότε φάνηκε το Άγιον Πνεύμα όμοιο με πύρινες γλώσσες και κάθισε, σε καθέναν από αυτούς από μία γλώσσα. Όλοι τους πλημμύρισαν με Πνεύμα Άγιο, και άρχισαν να μιλούν ξένες γλώσσες.

Ο ερχομός του Παναγίου Πνεύματος έγινε αφού πέρασαν δέκα μέρες από την Ανάληψη του Χριστού. Δεν έγινε ταυτόχρονα με την Ανάληψη. Οι Απόστολοι έπρεπε να το περιμένουν, γιατί η προσμονή έκανε εντονότερη την επιθυμία τους γι’αυτό. Ο ερχομός Του σήμαινε την συμφιλίωση του Θεού με το ανθρώπινο γένος, και η συμφιλίωση αυτή επιτεύχθηκε διά της θυσίας του Υιού.

Το Άγιον Πνεύμα κατέβηκε με την μορφή γλωσσών, για να δείξει την συγγένειά Του με τον ζώντα Λόγο, τον Χριστό. Ή ακόμη, για να φανερώσει ότι οι Απόστολοι επρόκειτο να διδάξουν και να οδηγήσουν με τη γλώσσα όλα τα έθνη. Οι γλώσσες ήταν πύρινες, για να δείξει ότι ο Θεός είναι πυρ καταναλίσκον και καθαρίζει, όπως η φωτιά. Οι γλώσσες φάνηκαν χωριστά πάνω από τον καθένα, για να φανεί ότι στον καθένα μοιράστηκαν τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος.

Το Άγιον Πνεύμα κάθισε στα κεφάλια των Αποστόλων, γιατί με τον τρόπο αυτό περιέβαλε το ηγεμονικό του ανθρώπου και γι’αυτό και κάθε χειροτονία γίνεται με επίθεση των χειρών του Επισκόπου στην κεφαλή του χειροτονουμένου.

Επίσης, υπάρχει εδώ και ο “ήχος” και η “φωτιά”, που η παρουσία τους ήταν  έντονη στο όρος Σινά, όταν οι Εβραίοι έλαβαν τον Νόμο. Αυτό γίνεται για να επιβεβαιωθεί ότι και τότε και τώρα είναι το ίδιο το Άγιον Πνεύμα, το Οποίον νομοθετεί και ορίζει τα πάντα.

Αυτό λοιπόν το Πανάγιον Πνεύμα, έρχεται και φωτίζει τις κεφαλές της Εκκλησίας και μένει εκεί μαζί της, μέχρι της συντελείας των αιώνων. 

Είναι η μέρα που οι ψαράδες θα φωτιστούν και θα ξεκινήσει ο μεγάλος αγώνας της διάδοσης του Ευαγγελικού μηνύματος σε όλη την οικουμένη. Η διαίρεση των ανθρώπων σε έθνη και γλώσσες συναντά την αντίστροφη πορεία της, την επισυναγωγή των ανθρώπων κάτω από την σκέπη της χάριτος του Αγίου Πνεύματος.

Η κατανόηση όλων αυτών συμπληρώνεται και από το Ευαγγελικό ανάγνωσμα της ημέρας (Ιω.7, 37-52. 8,12). Σ’αυτό εμφανίζεται ο Ιησούς να μιλά στο πλήθος κατά την διάρκεια μιάς άλλης γιορτής, αυτής της Σκηνοπηγίας και να αποκαλύπτει για τον εαυτό Του “εάν τις διψά, ερχέσθω πρός με και πινέτω”. Ο Κύριος αναφωνεί την φράση αυτή την τελευταία ημέρα της εορτής της σκηνοπηγίας, όπου οι Ιουδαίοι δόξαζαν τον Θεό για την θαυμαστή διάσωσή τους στην έρημο, δια της θαυματουργικής ανάβλυσης του ύδατος από την πέτρα διά της ράβδου του Μωυσή. Ο Χριστός δηλαδή είναι η Πέτρα της ζωής. Έτσι, εάν ο Χριστός είναι η Πέτρα της ζωής, το Άγιον Πνεύμα είναι το ύδωρ το ζων. Ο Ίδιος απεκάλυψε στη Σαμαρείτιδα γυναίκα ότι, εάν ήξερες ποιος είναι αυτός που σου λέει “δος μοι ποιείν, συ αν ήτησας αυτόν και έδωκεν αν σοι ύδωρ ζων”. Εκείνος που συνδέεται με την αληθινή Πέτρα, τον Χριστό, και δέχεται την δωρεά του Παναγίου Πνεύματος, αυτός γίνεται κατά χάριν πηγή ζωής. Το Άγιον Πνεύμα μεταμορφώνει διαρκώς την ζωή των πιστών, ενεργεί μέσα από τα μυστήρια και καθαγιάζει τις πράξεις τους. Κάθε πιστός, λοιπόν, που βρίσκεται μέσα στην Εκκλησία και ενεργοποιεί την δωρεά του ιερού Βαπτίσματος που δέχθηκε, γίνεται φορέας της αγιοπνευματικής χάριτος.

Κάθε μέλος της Εκκλησίας γεννάται άνωθεν από την χάρη του Αγίου Πνεύματος και αναγεννάται πνευματικά μέσα στην αγκαλιά Της. Γίνεται Θεός κατά μέθεξη.

Η Εκκλησία είναι μια διαρκής Πεντηκοστή, που διαθέτει την πληρότητα της δωρεάς. Για να κατορθώσουμε την μετοχή μας σ’αυτή την δωρεά, θα πρέπει σύμφωνα με τον άγιο Γρηγόριο Νύσσης, να μπορέσουμε να ανεβούμε στο υπερώο αυτής της ζωής, να αρθούμε πάνω από τις μικρότητες που μας κρατούν δέσμιους του σκότους των παθών. 

Η σημερινή μέρα είναι μέρα υπόμνησης ελευθερίας: ο Χριστός λέει ότι έρχεται προς Αυτόν όποιος θέλει, όποιος διψάει για την αλήθεια και την λύτρωση. Και το Πνεύμα που παραμένει στη ζωή της Εκκλησίας πνέει όπου θέλει, εμφαίνοντας την ελευθερία αυτή. Είναι και μέρα υπόμνησης χαράς: ο Παράκλητος που εστάλη στη συλλογική μας ύπαρξη καθιστά με τη χάρη Του και τον Χριστό παρόντα σωματικά μαζί μας, εφόσον η ευεργεσία του μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας προσφέρει το σώμα και το αίμα Του καθημερινά στους πιστούς.

† Επίσκοπος Αρσινόης κ. Παγκράτιος

ΠΗΓΗ