ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ

ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΩΣ ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΗΣ ΟΡΘΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

Κατά τήν σημερινή Κυριακή, ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν μνήμη τῶν Ἁγίων 318 Θεοφόρων Πατέρων τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Ἡ μεγάλη αὐτή Σύνοδος συνεκλήθη ἀπό τόν πρῶτο χριστιανό αὐτοκράτορα, τόν Μέγα Κωνσταντῖνο, στήν Νίκαια τῆς Βιθυνίας, τόν Μάιο τοῦ 325. Κατεδίκασε τήν αἵρεση τοῦ Ἀρείου καί διετράνωσε τήν ἀποστολική πίστη καί ἐκκλησιαστική ἐμπειρία ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός δέν εἶναι κτίσμα, δημιούργημα τοῦ Θεοῦ, ὅπως πρέσβευε ὁ Ἄρειος, ἀλλά εἶναι ὁ προαιώνιος καί ἄχρονος Υἱός καί Λόγος τοῦ Πατρός, πού γεννήθηκε ἐξ Αὐτοῦ πρό πάντων τῶν αἰώνων, «Φῶς ἐκ Φωτός, Θεός ἀληθινός ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ», καθώς ὁμολογοῦμε στό Σύμβολο τῆς Πίστεως. Καί ὅταν ἦλθε τό πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἡ ὥρα πού εἶχε καθορίσει ὁ Θεός, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ἔγινε καί ἄνθρωπος «ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί Μαρίας τῆς Παρθένου» (Σύμβολο Πίστεως), «ἵνα ἡμεῖς θεοποιηθῶμεν» κατά τόν περιεκτικό ὁρισμό τοῦ Μεγάλου Ἀθανασίου.

Ἡ πίστη ὡς συντελεστής τοῦ θαύματος

Αὐτή ἀκριβῶς εἶναι ἡ σώζουσα ἀλήθεια καί τό κήρυγμα τῆς Ἐκκλησίας. Γιατί ἡ πίστη στήν θεότητα τοῦ Χριστοῦ δέν ἀφορᾶ ἁπλῶς στήν ἠθική βελτίωση καί τήν ἐνάρετη ζωή, ἀλλά στήν θέωση τοῦ ἀνθρώπου διά τῆς ἑνώσεως, κοινωνίας καί μεθέξεώς του μετά τοῦ Θεοῦ καί Ἀνθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Γι’ αὐτό ἡ Ἐκκλησία ἐπιμένει στήν Ἀλήθεια ὅτι ὁ Χριστός δέν εἶναι ἁπλός ἄνθρωπος, κτίσμα, δημιούργημα, ἀλλά ὁ ἄκτιστος Υἱός τοῦ ζῶντος Θεοῦ. Στό πρόσωπο, τήν ὑπόστασή Του, ἑνώθηκε ἡ θεότητα μέ τήν ἀνθρωπότητα, καί ἔτσι κάθε ἄνθρωπος πού πιστεύει ὀρθά σέ Αὐτόν μπορεῖ νά σωθεῖ, νά ἁγιασθεῖ, νά θεωθεῖ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. Αὐτή εἶναι ἡ θεολογία καί ἡ Ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας.

Θεολογία, ζωή καί «ἔσχατον»

Ἡ Θεολογία τῆς Ἐκκλησίας συνδέεται ἄρρηκτα μέ τήν ζωή καί τήν καθημερινότητα τοῦ ἀνθρώπου, δεδομένου ὅτι ἐπιδιώκει νά ἀγκαλιάσει ὅλον τόν ἄνθρωπο, νά διαμορφώσει τήν προσωπικότητα καί τό ἦθος του, νά ἁγιάσει καί νά φωτίσει τήν ὕπαρξή του. Ἔτσι, θά μπορούσαμε νά ποῦμε ὅτι ὁ λόγος τῆς Ἐκκλησίας εἶναι πρώτιστα λόγος περί τοῦ ἐσχάτου νοήματος τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου. Ἔσχατο εἶναι τό τελευταῖο καί τελικό. Εἶναι ἐκεῖνο πρός τό ὁποῖο κατευθύνονται καί μέ τό ὁποῖο ὁλοκληρώνονται ὅλα τά προηγούμενα. Εἶναι τό «τέλος» πού ἀναμένεται στό μέλλον, ἀλλά ὑπάρχει ὡς σκοπός ἤδη μέσα στό παρόν. Εἶναι δηλαδή ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία μέ τήν ἔλευση τοῦ Χριστοῦ ἔχει ἤδη ἔρθει στόν κόσμο. Τοιουτοτρόπως, μέ μία φράση, ἡ Ἐκκλησία κηρύσσοντας τόν λόγο τοῦ Χριστοῦ, τήν ἐμπειρία τῶν Προφητῶν, τῶν Ἀποστόλων καί τῶν Πατέρων περί τοῦ Θεοῦ, τῶν θείων ἐνεργειῶν Του καί τοῦ ἐσχάτου νοήματος τῆς ζωῆς ὁδηγεῖ τόν ἄνθρωπο στήν ἐπίγνωση τοῦ Θεοῦ. Ἡ Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία ζεῖ καί κηρύσσει τήν Ὀρθόδοξη Θεολογία, πίστη καί ζωή· γι’ αὐτό εἶναι ἡ μόνη Ἐκκλησία πού μπορεῖ νά σώσει τόν ἄνθρωπο, νά μεταμορφώσει τόν κόσμο.

Τό ἔργο τοῦ Χριστοῦ

Στήν εὐαγγελική περικοπή πού ἀναγινώσκεται κατά τήν σημερινή θεία Λειτουργία, ὁ Κύριος κάνει λόγο γιά τό ἔργο πού τοῦ ἀνέθεσε ὁ Πατήρ νά ἐπιτελέσει, τό ὁποῖο ἀφορᾶ στήν λυτρωτική ἀποκάλυψη τοῦ Θεοῦ στόν κόσμο. Ὁ Κύριος μέ τήν ἐνανθρώπηση καί παρουσία Του, μέ τό Εἶναι Του, γνωστοποίησε στόν ἄνθρωπο τόν Τριαδικό Θεό, γιατί στόν Χριστό «κατοικεῖ πᾶν τό πλήρωμα τῆς Θεότητος σωματικῶς» (Κολ. 2,9), καί γιατί ὅποιος εἶδε τόν Υἱό, εἶδε καί τόν Πατέρα (Ἰωάν. 14,9), ὅπως εἶπε στόν Φίλιππο. Χωρίς τόν Χριστό δέν εἶναι δυνατόν νά γνωρίσουμε τόν Θεό, τό θέλημά Του γιά τήν σωτηρία μας καί νά μετάσχουμε στήν αἰώνιο ζωή, δηλαδή στήν Βασιλεία Του.

Αὐτό ἀκριβῶς ἀκούσαμε τόν Κύριο νά λέγει στήν περικοπή μας· αἰώνιος ζωή εἶναι ἡ γνώση τοῦ μόνου ἀληθινοῦ Θεοῦ καί τοῦ Υἱοῦ Του, τόν Ὁποῖο ἀπέστειλε ὁ Πατέρας γιά νά ἀποκαλύψει τόν Θεό στόν κόσμο καί νά κάνει τούς ἀνθρώπους μέλη τῆς Ἐκκλησίας Του, ζωντανά κύτταρα τοῦ Σώματός Του. Αὐτή ἡ γνώση προέρχεται ἀπό τήν πίστη καί τήν ἀγάπη καί δίδεται στόν ἄνθρωπο κατά τό μέτρο πού ἀνταποκρίνεται στήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Γι’ αὐτό καί εἶναι γνώση ἄνωθεν καταβαίνουσα, γνώση ἀποκαλύψεως, σχέσεως, κοινωνίας. Εἴθε πάντοτε οἱ πιστοί νά ἀναγνωρίζουμε στό Πρόσωπο τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ τόν Θεό καί Ἄνθρωπο Χριστό, τόν Μεσσία καί Λυτρωτή μας πού μᾶς προσάγει στόν Πατέρα διά Πνεύματος Ἁγίου. Εἴθε αὐτό τό φῶς τῆς πίστεως νά φωτίζει κάθε ἄνθρωπο ἐρχόμενο στόν κόσμο.

Ἀρχιμ. Ν. Κ.

ΠΗΓΗ