ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ΄ ΛΟΥΚΑ

Ἀθανασίου & Κυρίλλου, Πατριαρχῶν Ἀλεξανδρείας

18-01-2026

«Ἐγώ φῶς εἰς τόν κόσμον ἐλήλυθα» (Ἰωάν. 12,46)

Ὁ Κύριος καί Θεός μας, ἀγαπητοί ἀδελφοί, ἀναφωνεῖ:

«Ἐγώ ἦλθα στόν κόσμο γιά νά εἶμαι φῶς πνευματικό γι’αὐτόν, γιά νά μή μείνει στό ἠθικό σκότος τῆς ἁμαρτίας καί τῆς πλάνης κανείς ἀπό ἐκείνους πού πιστεύουν σ’ἐμένα. «Πρίν εἰσέλθει πρός τό σωτήριο πάθος Του ἀκολουθεῖ τό γεγονός τῆς φρικτῆς Του Μεταμόρφωσης.

Τό Θεανθρώπινο Πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ ἀπαστράπτει (Ματθ. 17,20) προτρέποντας καί ἐμᾶς νά λάμπουμε μέ τίς ἀρετές μας. Ἡ δόξα τοῦ Θαβώρ εἶναι τό μόνιμο ἔνδυμά Του, «πλήρης ὁ οἶκος τῆς δόξης» ἀναφωνεῖ ὁ Ἠσαΐας (6,1). Ὁ Ἰησοῦς ἔζησε στή γῆ χωρίς δόξα. Στό πάθος Του μάλιστα «τό εἶδος αὐτοῦ ἄτιμον καί ἐκλίπον παρά πάντας τούς υἱούς τῶν ἀνθρώπων» (Ἠσ. 53,2-3). Τήν δόξα Του θά τήν ἀντικρύσωμεν ὅταν ἐπανέλθει «κρῖναι τόν κόσμον» (Ἰω. 3,17).

«Πρίν τοῦ τόν κόσμον γενέσθαι, τήν δόξαν εἶχεν ὁ υἱός» διαλαλεῖ ὁ Μέγας Ἀθανάσιος. Νέα διακήρυξις τοῦ Ἰησοῦ πρίν τήν σωτήριο σταυρική Του θυσία «Ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καί ἡ ζωή» (Ἰω. 11,25). 

Ἀνεβαίνει στό ζωοποιό ξύλο τοῦ Σταυροῦ γιά νά σώσει τόν πεπτωκότα ἄνθρωπο. Εἶναι ἡ Ζωή! Τώρα θά ἀποδειχθεῖ ὅτι εἶναι καί ἡ Ἀνάστασις, ἡ νίκη τοῦ θανάτου. Ὁ Ἰησοῦς δέχθηκε ἑκούσια νά σηκώσει τό βάρος τῶν ἁμαρτιῶν μας. Ἡ γεμάτη ἀγάπη ἐξιλαστήριος θυσία Του ἔγινε γιά τόν ἐξαγνισμό τῆς ἀνθρωπότητος. «Ἐξηγόρασας ἡμᾶς, ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου, τῷ τιμίῳ σου αἵματι, τῷ σταυρῷ προσηλωθείς καί τῇ λόγχῃ κεντηθείς, τήν ἀθανασίαν ἐπήγασας ἀνθρώποις, Σωτήρ ἡμῶν, δόξα σοι», ψάλλει ἕνας ὕμνος. Εἶναι ἄξιο σημείωσης ὅτι ὅλοι οἱ Εὐαγγελιστές, περιγράφοντας τόν θάνατο τοῦ Χριστοῦ, δέν μεταχειρίζονται τό ρῆμα ἀπέθανε, ἀλλά ὁ μέν Ματθαῖος λέγει «ἀφῆκε τό πνεῦμα», ὁ Μᾶρκος καί ὁ Λουκᾶς «ἐξέπνευσε» καί ὁ Ἰωάννης «παρέδωκε τό πνεῦμα», ἐπειδή ἤθελαν νά τονίσουν, ὅπως ἑρμηνεύει ὁ ἱερός Αὐγουστῖνος, ὅτι ὁ Ἰησοῦς παρέδωκε τήν ζωήν Του, ἐπειδή ἠθέλησε καί ὅπως ἠθέλησε. Ὅ Ἅγιος Παΐσιος ἀξιώθηκε νά δεῖ τόν Κύριό μας καί μάλιστα ὁμολογεῖ: «Τά μαλλιά του ἦταν ξανθά καί τά μάτια του γαλανά. Ὅταν Τόν εἶδα σκέφθηκα. Πῶς μπόρεσαν νά φτύσουν τέτοια μορφή; Πῶς μπόρεσαν οἱ ἀθεόφοβοι νά ἀκουμπήσουν τέτοια μορφή; Πῶς μπόρεσαν νά μπήξουν καρφιά σέ τέτοιο σῶμα;». 

Στήν Ἀποκάλυψη ὁ Ἰησοῦς διακηρύσσει: «Μή φοβοῦ! Ἐγώ εἰμι ὁ πρῶτος καί ὁ ἔσχατος καί ὁ ζῶν, καί ἐγενόμην νεκρός καί ἰδού ζῶν εἰμι εἰς τούς αἰῶνας καί ἔχω τάς κλεῖς τοῦ θανάτου καί τοῦ ᾅδου» (1,17). 

Ὁ σταυρικός θάνατος του Κυρίου εἶναι ἕνα μυστήριο μέ λειτουργικό νόημα. Εἶναι τό Πάσχα τῆς Καινῆς Διαθήκης καί ἡ μυστηριακή του σημασία ἀποκαλύπτεται στόν Μυστικό Δεῖπνο, διότι ἡ Θεία Εὐχαριστία εἶναι τό μυστήριο τῆς σταυρώσεως τοῦ τεμαχισθέντος σώματος καί ἐκχυθέντος αἵματος τοῦ Χριστοῦ. Αὐτό, ὅμως, τό σῶμα τοῦ Κυρίου, πού θανατοῦται καί ἐγείρεται εἶναι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς τῶν χριστιανῶν σήμερα καί εἰς τούς αἰῶνας. Τό Δεσποτικό στόμα διασαλπίζει: «Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς· ὁ ἐρχόμενος πρός με οὐ μή πεινάσει, καί ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ οὐ μή διψήσει πώποτε» (Ἰω. 6,35).

Ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ μοναδικός ἔρωτας τῶν πιστῶν ὀπαδῶν Του.

Ὁ ἱερός Δαμασκηνός ἀναφωνεῖ: «Ἰησοῦς Χριστός, τό φίλον ἐμοί πρᾶγμα καί ὄνομα, τό γλυκύτατον ὄντως καί ποθεινότατον». Καί ἦλθεν ἡ χαροποιός καί λαμπροφόρος Ἀνάστασις τοῦ Σωτῆρος καί Λυτρωτοῦ μας. Ἡ πρώτη Του λέξη ἐκεῖνο τό πολυπόθητο «Χαίρετε!» (Ματθ. 28,9). Τόν θρῆνο τῆς Εὔας τόν διαδέχεται ἡ χαρά τῶν Μυροφόρων. Αὐτές «τήν προγονικήν ἀπόφασιν ἀπορρίψασθαι, τοῖς Ἀποστόλοις καυχώμεναι ἔλεγον. Ἐσκύλευται ὁ θάνατος, ἠγέρθη Χριστός ὁ Θεός». Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μέ καύχηση θά πεῖ: «Νυνί δέ Χριστός ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν, ἀπαρχή τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο» (Α΄Κορ. 15,20). Ὁ Ἀναστημένος Ἰησοῦς ἐμφανίζεται στούς μαθητές Του, γιά νά στηρίξει τήν πίστη τους, ἐνισχύοντάς τους στό λυτρωτικό κήρυγμά τους πρός τούς ἀνθρώπους. Μετά ἀπό 40 ἡμέρες ἀκολουθεῖ ἡ Θεία Του Ἀνάληψις εἰς τούς οὐρανούς. Ὁ Ἀπόστολος Πέτρος στό κήρυγμα τῆς Πεντηκοστῆς – τῆς ἐπιφοιτήσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (Πράξ. 2,32) διακηρύττει: «Τοῦτον τόν Ἰησοῦν ἀνέστησεν ὁ Θεός, οὗ πάντες ἡμεῖς ἐσμέν μάρτυρες». Τό πρόσωπο, λοιπόν, τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τό γεγονός τῆς Ἀναστάσεως ἀποτελοῦν τό πρωταρχικό περιεχόμενο τοῦ χριστιανικοῦ κηρύγματος καί τό θεμέλιο τῆς Ἐκκλησίας. «Κύριος θανατοῖ καί ζωογονεῖ» (Α΄Βασ. 2,6 & Δευτερ. 32,39). 

Χριστιανοί μου,

ἄς σταχυολογήσουμε ὡρισμένα ἀπό τά βασικά σωτηριώδη διδάγματα πού ἀπορρέουν ἀπό τήν λυτρωτική διδασκαλία τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ μας:

1) Ἀγαποῦμε τόν Θεόν μέ ὅλη μας τήν ψυχή (Ματθ. 22,37), τηρῶντας τίς ἐντολές Του (Ἰωάν. 14,21).

2) Ἀγαποῦμε τούς ἀδελφούς μας, ὅπως καί Ἐκεῖνος μᾶς ἀγάπησε (Ἰω. 13,34-35), (Α΄ Ἰω. 3,16), (Ματθ. 22,9).

3) Ἀποφεύγουμε τίς διαμάχες καί τίς μνησικακίες μεταξύ μας (Ματθ. 5,22-25), (Ἐφεσ. 4,26), (Α΄ Ἰω. 3,15).

 4) Ἀγαποῦμε τούς ἐχθρούς μας, ὅπως μᾶς παραγγέλει ὁ Σωτήρας μας (Ματθ. 5,44).

5) Δέν κρίνουμε τούς ἀδελφούς μας (Ματθ. 7,1-3), (Ρωμ. 2,1-2).

6) Προσευχόμαστε γι’ αὐτούς (Ματθ. 2,44).

7) Συγχωροῦμε (Ματθ. 6,14-15), (Μάρκ. 11,25), (Λουκ. 12,3-4).

8) Ἐλεοῦμε τούς πάσχοντες ἀδελφούς μας κατά τήν ἐντολή τοῦ Κυρίου μας «Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες ὅτι αὐτοί ἐλεηθήσονται» (Ματθ. 5,7 & 6,1-6). Ὁ Ἅγιος Ἰάκωβος ὁ Τσαλίκης στήν Προσκομιδή ἔβγαζε μερίδα ὑπέρ τοῦ Κύπρου Μακαρίου καί ἄκουσε φωνή λέγοντας «Ἐσώθη ὁ Μακάριος, διότι συγχωροῦσε καί ἐλεοῦσε».

9) Φροντίζουμε νά ἀποκτήσουμε οὐράνιους θησαυρούς (Ματθ. 6,19-21).

10) Δέν εἴμαστε ὑπερήφανοι ἀλλά ταπεινοί, ὅπως ὁ Κύριός μας (Ματθ. 18,4 & 23,12).

11) Ὑπομένουμε στίς θλίψεις καί στίς δοκιμασίες μέ ὑπομονή (Ἰω. 16,33), (Λουκ. 21,19).

12) Μετανοοῦμε (Ματθ. 3, 1-2), (Λουκ. 13,3), (Ἀποκ. Ἰω. 2,5).

13) Εἴμαστε σέ συνεχῆ ἐγρήγορση (Ματθ. 24,42-46), (Μάρκ. 13,37), (Λουκ. 21,34-36).

14) Κοινωνοῦμε τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Κυρίου (Ἰωάν. 6,54).

Εἴθε, ἀδελφοί μου, νά καταστοῦμε ὅλοι μας κληρονόμοι τῆς Οὐρανίου Βασιλείας. ΑΜΗΝ! 

ΠΗΓΗ