Ἀπό τή φυλακή τῆς Ρώμης

Ἀπόστολος Κυριακῆς 29 Νοεμβρίου 2020, ΚΕ΄ Κυριακῆς (Ἐφεσ. δ΄ 1-7)

1. Δέσμιος γιὰ τὸν Χριστὸ

Ἀπὸ τὴ φυλακὴ τῆς Ρώμης μᾶς μίλησε σήμερα ὁ μέγας Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν, Παῦλος. Στὴν ἀρχὴ τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ποὺ ἀκούσαμε, ἀπὸ τὴν πρὸς Ἐφεσίους ἐπιστολή του, ἀναφέρεται μὲ σεμνὴ καύχηση στὴ φυλάκιση ποὺ δέχθηκε γιὰ τὴν πίστη του στὸν Χριστό: «Παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς ἐγὼ ὁ δέσμιος ἐν Κυρίῳ», γράφει στοὺς Χριστιανοὺς τῆς Ἐφέσου. Δηλαδή, σᾶς παρακαλῶ ἐγὼ ποὺ εἶμαι φυλακισμένος γιὰ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου.

ΚΥΡΙΑΚΗ 29 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2020 – ΙΓ΄ ΛΟΥΚΑ 

(Λουκ. ιη΄ 18-27) (Εφεσ. δ΄ 1-7)

Η κοινωνία ως ουσία

«Τί ποιήσας ζωήν αιώνιον κληρονομήσω»

Στην υπερεκτίμηση και απολυτοποίηση των υλικών αγαθών σε βαθμό θεοποίησής τους, αλλά και στην ειδωλοποίηση του εγωισμού του ανθρώπου, αναφέρεται η περικοπή του Ευαγγελίου που ακούσαμε σήμερα. Για να ξεπεράσει τα εμπόδια αυτά που υψώνονται τόσο αμείλικτα μπροστά του, ο άνθρωπος καλείται να παραδώσει με εμπιστοσύνη τον εαυτό του στην αγάπη του Χριστού. Όπως ακριβώς προσφέρεται το υπόδειγμα του μικρού παιδιού που το βλέπουμε να παραδίδεται στην αγάπη των γονέων του. Δεν είναι άλλωστε καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι το περιστατικό της ευλογίας των παιδιών από τον Κύριο προηγείται της συναντήσεως με τον πλούσιο νέο της περικοπής μας.

ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 29 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2020

ΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΛΟΥΚΑ

(Λουκ. ιη΄ 18 - 27)

 29 Νοεμβρίου 2020

Δύο ἐπίπεδα πνευματικῆς ζωῆς προβάλλονται στὸ σημερινὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα, τὸ μέτριο καὶ τὸ ἀνώτερο. Τὸ πρῶτο ἐπίπεδο περιλαμβάνει τὴν τήρηση τῶν κανόνων τοῦ κώδικα ἠθικῆς, τὸ νὰ ζεῖ κάποιος σύμφωνα μὲ τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ ποὺ περιλαμβάνονται στὸν Δεκάλογο τοῦ Μωυσῆ. Ὁ ἄρχοντας τῆς συναγωγῆς, ὁ ὁποῖος πλησίασε σήμερα τὸν Χριστό, γιὰ νὰ Τὸν ρωτήσει τί θὰ ἔπρεπε νὰ κάνει γιὰ νὰ σωθεῖ καὶ νὰ κληρονομήσει τὴν αἰώνια ζωή, αὐτὲς τὶς ἐντολὲς καὶ τὶς ἐγνώριζε καὶ τὶς εἶχε τηρήσει ἀπὸ τὴν νεαρή του ἡλικία. Ἦταν ἕνας καλὸς ἄνθρωπος, μὲ κῦρος στὴν κοινωνία καὶ ἀναγνώριση, ἡ ὁποία στηριζόταν στὴν ἠθική του ἀκεραιότητα. Δὲν μοίχευε, δὲν ἔκλεβε, δὲν φόνευε, δὲν ψευδομαρτυροῦσε, τιμοῦσε τὸν πατέρα του καὶ τὴν μητέρα του.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΛΟΥΚΑ

Απόστολος: Εφεσ. δ΄1 - 7

Ευαγγέλιο: Λουκ. ιη΄18 – 27

29 Noεμβρίου 2020

Την περασμένη Κυριακή, παρακολουθήσαμε τον Χριστό να διηγείται την παβολή του άφρονος πλουσίου. Τον είδαμε να στηλιτεύει την απόφαση του πλούσιου εκείνου να χαλάσει τις αποθήκες του, που ήταν μικρές, και να κτίσει άλλες μεγαλύτερες, ώστε να μπορέσει να αποθηκεύσει τα αγαθά τα οποία συσσώρευσε όλη τη χρονιά. Τον αποκαλεί ανόητο γιατί στην αφροσύνη του ξέχασε τον θάνατο που παραμονεύει σε κάθε στιγμή της ζωής μας.

 29 Νοεμβρίου 2020, ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΛΟΥΚΑ (Λουκ. η΄18-27)

Τουλάχιστον ὡς ἀσυνήθιστη μποροῦμε νὰ χαρακτηρίσουμε τὴν ἀπορία ποὺ ἐκφράζει ὁ ἄνθρωπος τῆς σημερινῆς περικοπῆς ποὺ πλησιάζει τὸν Ἰησοῦν, καὶ μάλιστα σὲ στάση ἰκεσίας, ἀφοῦ τοῦ βάζει μετάνοια, πράξη ποὺ δείχνει τουλάχιστον σεβασμό: «διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;’’ Ως συνήθως τὰ αἰτήματα ποὺ ἀπευθύνονταν στὸν Χριστὸ ἀφορούσαν θεραπεῖες ἀσθενειῶν, εἴτε τῶν ἴδιων, εἴτε γιὰ συγγενεῖς ἤ φίλους τους.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ' ΛΟΥΚΑ (29-11-2020)

ΓΡΑΠΤΟΝ Θ. ΚΗΡΥΓΜΑ

Ἀγαπητοί ἀδελφοί,

Ἡ σημερινή Εὐαγγελική περικοπή ἀποτελεῖ ὡς πρός τό περιεχόμενό της συνέχεια τῆς παραβολῆς τοῦ ἄφρονος πλουσίου, πού ἀκούσαμε τήν περασμένη Κυριακή. Ἐκεῖ ὁ Χριστός ἀποκάλεσε ἄφρονα τόν ἄνθρωπο, πού φροντίζει μόνο γιά τήν δική του προσωπική ἀπόλαυση καί γίνεται λόγῳ τοῦ ἐγωϊσμοῦ του δέσμιος τοῦ ὑλικοῦ πλούτου καί χωρίζεται γιά πάντα ἀπό τόν Θεό. Σήμερα στόν ἄρχοντα πού ρωτᾶ τόν Ἰησοῦ τί πρέπει νά κάνω γιά νά κερδίσω τήν Βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀπαντᾶ ὅτι πρέπει νά τηρεῖ τίς ἐντολές, ὅπως δόθηκαν στήν Παλαιά Διαθήκη.

 ΕΝ Τῼ ΣΥΝΔΕΣΜῼ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα

Κυριακῆς ΙΓ ́ Λουκᾶ

(Ἐφεσ. δ ́, 1-7)

Ἡ πρός Ἐφεσίους ἐπιστολή, εἶναι καί αὐτή ἐπιστολή τῆς αἰχμαλωσίας.

Εἶναι δηλαδή μία θεόπνευστη ἐπιστολή, πού ὁ κήρυκας τῆς Οἰκουμένης Ἀπόστολος Παῦλος τὴν ἔγραψε κλεισμένος μέσα στήν φυλακή τῆς Ρώμης, γιά τήν ἀγάπη καί τήν δόξα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ.

Ὡς γνήσιος Ἀπόστολος καί αὐθεντικός ἐργάτης τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου, ἀγωνιᾶ, ὥστε οἱ πιστοί, στούς ὁποίους κήρυξε καί μόρφωσε τόν Χριστό, νά μήν ἐπιτρέψουν ἀνάμεσά τους νά ὑπάρξουν ταραχές καί σχίσματα, ἀλλά «νά σπουδάσουν, νά τηροῦν τήν ἑνότητα τοῦ Πνεύματος, ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς εἰρήνης» (Ἐφεσ. δ ́, 3).

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

(29/11/2020)

Κυριακή ΙΓ΄ Λουκά 

Λουκ. 18,18-27

Ο επάρατος πλουτισμός

Στην εποχή της βαθιάς οικονομικής κρίσης που ζούμε, αγαπητοί μου αδελφοί, κατά την οποία οι λαοί γινόμαστε θύματα της διεθνούς και εγχώριας πλουτοκρατίας, το Ευαγγελικό απόσπασμα που ακούσαμε σήμερα καθίσταται άκρως ενδιαφέρον και επίκαιρο. Ο Χριστός ερωτάται από έναν Ιουδαίο άρχοντα για τον τρόπο με τον οποίο θα κατακτήσει την αιώνια ζωή. Τού υποδεικνύει να τηρήσει πιστά τις εντολές του Θεού και, όταν λαμβάνει την σχετική διαβεβαίωση, καλεί τον συνομιλητή Του να πουλήσει όλα τα υπάρχοντά του, να τα μοιράσει στους πτωχούς και να Τον ακολουθήσει. Ο πλούσιος έπεσε σε μελαγχολία και έφυγε, γιατί δεν ήθελε να στερηθεί τα πλούτη του. Ο Χριστός τότε ομολόγησε ότι ο πλουτισμός είναι εμπόδιο για την κατάκτηση της Βασιλείας των ουρανών. Γιατί συμβαίνει αυτό;

Κυριακή ΙΓ΄ Λουκά, Ευαγγ. Ανάγνωσμα: Λουκ. ιη’ 18 – 27 (29-11-2020)

Ξένιας Παντελή, θεολόγου

«Πώς δυσκόλως οι τα χρήματα έχοντες εισελεύσονται εις την βασιλείαν των Ουρανών»

Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, ο Ευαγγελιστής Λουκάς, μέσα από το διάλογο του Χριστού και του πλούσιου νέου, προβάλλει  αφ’ ενός μεν τη σύγκριση μεταξύ παλαιού Νόμου και του Νόμου του Ευαγγελίου, αφ΄ ετέρου δε τη διδασκαλία του Χριστού για τον πλούτο.

Κυριακή ΚΕ΄ Επιστολών, Αποστ. Ανάγνωσμα: Εφεσ. δ, 1-7 (29-11-2020)

Διακόνου Χαρίτων Θεοδώρου

« καθὼς καὶ ἐκλήθητε ἐν μιᾷ ἐλπίδι τῆς κλήσεως ὑμῶν· εἷς Κύριος, μία πίστις, ἓν βάπτισμα·»

Μια από τις ποιο κυριότερες  προϋποθέσεις συμμετοχής και ένταξης στην ορθόδοξη θεία λατρεία είναι η πίστη η οποία και αναφέρεται σε πολλά ευαγγελικά και αποστολικά αναγνώσματα. Στο παρών αποστολικό ανάγνωσμα η πίστη, η κλήση, η ενότητα προβάλλονται ως μέγιστες αξίες και με αυτές έχει σχέση ο παρακάτω σχολιασμός μας. 

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟΙ Ή ΜΙΣΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ»

Εἶναι συμπαθὴς ἡ περίπτωση τοῦ Ἰουδαίου ἄρχοντα ποὺ ἔχοντας τηρήσει ἀπὸ τὴ νεότητά του ὅλες τὶς ἐντολὲς τοῦ Μωσαϊκοῦ Νόμου ρωτάει τὸν Χριστό, τί τοῦ μένει ἀκόμη νὰ κάνει γιὰ νὰ ἐξασφαλίσει τὴν αἰωνιότητα. Καὶ ὁ Κύριος, γνωρίζοντας πολὺ καλὰ τί κρατᾶ συνήθως τὸν ἄνθρωπο γερὰ δεμένο στὴ γῆ, τοῦ ἀπαντᾶ: « Ἕνα σοῦ λείπει ἀκόμη, πούλησε τὴν περιουσία σου καὶ δῶσε τὰ χρήματα στοὺς φτωχούς· ἔτσι θὰ ἔχεις θησαυροὺς στὸν οὐρανό, κι ἔλα νὰ μὲ ἀκολουθήσεις στὸ δύσκολο δρόμο τοῦ σταυροῦ».

Κυριακή Θ’ Λουκά

Ομιλία περί του Άφρονος Πλουσίου και περί πλεονεξίας

Ηλίας Μηνιάτης, Επίσκοπος Κερνίκης και Καλαβρύτων

(Λουκ. ιβ΄ 16-21)

Καὶ πρῶτα πλούσιος, καὶ τώρα πλουσιώτερος, καὶ ἀκόμη διαλογίζεται ὁ ἄνθρωπος οὗτος; Εὐφόρησεν ἡ χώρα του μυριοπλάσιον ἀφθονίαν παντοίων καρπῶν καὶ ἀκόμη στενοχωρεῖται ἡ καρδία του; Ηὔξησαν ὑπέρμετρα τὰ γενήματά του, ἐπλήθυναν ἐπ’ ἄπειρον τὰ ἀγαθά του καὶ ηὔξησαν καὶ ἐπλήθυναν ἀκόμη αἱ φροντίδες του; Ἔγινεν ὑπέρπλουτος, καὶ ἀκόμη ἀδημονεῖ ὡσὰν πτωχός! Τί ποιήσω; Καὶ ἄν δὲν ἡσυχάσῃ τώρα, ὁποῦ τοῦ ἔπεμψεν ὁ Θεός, ὡσὰν ἄφθονον βροχήν, τὴν θείαν του εὐλογίαν, πότε θέλει παύσει ἀπὸ τῆς φιλοπλουτίας τὴν πολυτάραχον μέριμναν; Πότε, πότε; Ὅσον πλέον μαζώνει, τόσον πλέον ἐπιθυμεῖ. Τί δυστυχισμένη καὶ βασανισμένη ζωή! Καὶ τί μωρὴ καὶ ματαία ἐλπίδα!

 ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΟ ΡΗΤΟΝ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΤΟΥ ΛΟΥΚΑ·
«ΚΑΘΕΛΩ ΜΟΥ ΤΑΣ ΑΠΟΘΗΚΑΣ ΚΑΙ ΜΕΙΖΟΝΑΣ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΩ»
ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΠΛΕΟΝΕΞΙΑΣ
Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Η φύσις των πειρασμών είναι διπλή. Διότι ή αι θλίψεις βασανίζουν τας καρδίας, όπως τον χρυσόν εις την κάμινον, με το να δοκιμάζουν δια της υπομονής την ακε­ραιότητα των, ή πολλάς φοράς και αι ιδίαι αι αφθονίαι της ζωής γίνονται το δοκιμαστήριον δια τους περισσοτέρους. Διότι εξ ίσου είναι δύσκολον και να διαφυλαχθή αταπείνωτος η ψυχή εις τας δυσκολίας των πραγμάτων και να μη αλαζονευθή και εκτραπή προς αδικίαν εις τας ευτυχείς περι­στάσεις.

Ἡ Αξία τῆς ἐλεημοσύνης κατά τόν Ἱερό Χρυσόστομο. Θ’ Λουκᾶ.

Γνωστή είναι χριστιανοί μου η σημερινή παραβολή, του άφρονος πλουσίου.
Ψυχή μου, ψυχή μου, έχεις πολλά αγαθά κείμενα εις έτη πολλά.
Τώρα μπορώ για πολλά χρόνια να αναπαύομαι, να τρώω, να πίνω, να διασκεδάζω, να γλεντώ, και να κάνω ότι θέλω στη ζωή μου.
Και όμως την ίδια βραδιά θα πεθάνει.

Κυριακή Θ’ Λουκά

Η παραβολή του άφρονα πλουσίου

Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς

(Λουκ. ιβ’ 16-21)

Ο Κύριος Ιησούς Χριστός ήρθε στη γη για να θεραπεύσει τους ανθρώπους από τα φθοροποιά πάθη και τις ροπές τους. Τα πάθη κι οι ροπές είναι σοβαρές ψυχικές παθήσεις.
Κλέβει ποτέ ένας γιός από τον πατέρα του; Όχι. Ο δούλος όμως κλέβει από τ’ αφεντικό του. Τη στιγμή που ο Αδάμ εγκατέλειψε την ιδιότητα του υιού κι απόκτησε την ιδιότητα του δούλου, το χέρι του απλώθηκε για να πιάσει τον απαγορευμένο καρπό. Γιατί ο άνθρωπος κλέβει αυτό που ανήκει σ’ έναν άλλο; Είναι επειδή το χρειάζεται; Ο Αδάμ τα είχε όλα, δεν του έλειπε τίποτα. Παρ’ όλ’ αυτά όμως προχώρησε στην κλοπή.

Κυριακή Θ’ Λουκά

Για την πλεονεξία

Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ

Διδαχή την ΚΣΤ’ Κυριακή

Κάποτε, στον καιρό της επίγειας παρουσίας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ένας άγνωστος άνθρωπος ζητούσε από τον αδελφό του να μοιράσουν την κληρονομιά τους, αλλά εκείνος δεν το δεχόταν. Τότε παρακάλεσε τον Κύριο: «Διδάσκαλε, πες στον αδελφό μου να μοιράσουμε την κληρονομιά μας». Εκείνος, όμως, με πραότητα και ταπείνωση αποκρίθηκε στον άνθρωπο που Του ζή­τησε να διευθετήσει γήινη υπόθεση: «Άνθρωπέ μου, ποιος με διόρισε δικαστή ή μοιραστή σας;». Η βασιλεία τού Κυρίου, βλέπετε, «δεν προέρχεται από τούτον εδώ τον κόσμο». Γι’ αυτό και τα εγκόσμια έργα δεν αποτελούν το αντικείμενο της αποστολής στη γη του ενανθρωπήσαντος Θεού Λόγου. Στη συνέχεια, γυρίζοντας στο πλήθος που είχε συγκεντρωθεί γύρω Του, τους υπέ­δειξε την ορθή θεώρηση της επίγειας ζωής και των αγαθών της: «Να προσέχετε και να φυλάγεστε από κά­θε είδους πλεονεξία. Γιατί η ζωή του ανθρώπου δεν εξαρτάται από τα περίσσια πλούτη του».

Ξυπνήστε ὑπνοβάται!

Κυριακή Θ΄ Λουκά. (Λουκ. ιβ΄ 16-21). 

(†) ἐπίσκοπος Γεώργιος Παυλίδης Μητροπολίτης Νικαίας

«Ἄφρον,….. ἄ ἡτοιμάσας τίνι  ἔσται;»
Μία μόνον λέξις. 
Λέξις ὅμως τρομερά.
Δὲν τὴν εἶπεν ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ κάμῃ λάθος εἰς τὴν ἐκτίμησιν τῶν γεγονότων, ἤ νὰ πλανηθῇ ἀπὸ ἄλλους παράγοντας. 
Τὴν εἶπεν ὁ Θεὸς.
 Εἶναι, συνεπῶς, ἀλήθεια. 

Κυριακὴ Θ΄ Λουκᾶ (Λουκ. 12,16-21· 14,35). 

Ὁ ἄφρων. 

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Ὁ ἄφρων «Εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Θεός· Ἄφρον…» (Λουκ. 12,20)

Καμμία λέξι τοῦ Εὐαγγελίου, ἀγαπητοί μου, δὲν εἶνε περιττὴ καὶ ἄσκοπη. Κάθε λέξι τοῦ Θεανθρώπου ἔχει σημασία. Ἀπὸ τὴ σημερινὴ περικοπὴ θὰ πάρουμε ὡς θέμα μία μόνο λέξι, ἐκείνη ποὺ χαρακτηρίζει ὅ λη τὴ ζωὴ ἑνὸς ἀνθρώπου, τοῦ κυρίου προσώ που τῆς παραβολῆς· εἶνε ἡ λέξι «ἄφρων» (Λουκ.12,20). Ποιόν χαρακτηρίζει «ἄφρονα» ὁ Κύριος; Ἕνα πλούσιο. Ὁ κόσμος, ὅταν δῇ κάποιον ν᾿ ἀναπτύσσῃ δραστηριότητα, νὰ ἐξελίσσεται οἰ κονομικά, νὰ χτίζῃ μέγαρα, ν᾽ ἀγοράζῃ νέα οἰκόπεδα καὶ κτήματα, νὰ ζῇ μὲ ἀνέσεις καὶ νὰ διασκεδάζῃ σὰν νέος Κροῖσος καὶ Σαρδανάπαλος, τὸν θαυμά ζει καὶ λέει· Τί ἔξυπνος, τί τετραπέρατος ἄνθρωπος! ξέρει νὰ ζήσῃ…

Κυριακή Θ’ Λουκά

Η παραβολή του άφρονος πλουσίου 

Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας

Εξήγησις υπομνηματική εις το κατά Λουκάν Ευαγγέλιον, κεφ. ια΄ [Λουκά 12, 16-21]

«εἶπεν δὲ πρὸς αὐτούς, ῾Ορᾶτε καὶ φυλάσσεσθε ἀπὸ πάσης πλεονεξίας, ὅτι οὐκ ἐν τῷ περισσεύειν τινὶ ἡ ζωὴ αὐτοῦ ἐστιν ἐκ τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ (: Και είπε σε όσους τον άκουγαν: ‘’Να προσέχετε και να προφυλάγεστε από κάθε είδος πλεονεξίας. Η πλεονεξία δεν μπορεί καθόλου να κάνει τη ζωή σας άνετη και χαρούμενη. Διότι η ζωή του ανθρώπου δεν εξαρτάται από τα περίσσια πλούτη του και δε διατηρείται από τα υπάρχοντά του. Τα πολλά του πλούτη δεν μπορούν να του εξασφαλίσουν τη μακροζωία και την ευχάριστη ζωή’’)».

2020 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 22 - ΚΥΡΙΑΚΗ Θ ΛΟΥΚΑ

Ο ΑΦΡΟΝΑΣ ΠΛΟΥΣΙΟΣ (Λουκ. 12, 16-21)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στην Παλ. Φιλιππιάδα, στις 19/11/1995)

Έφαγε, ήπιε. Ευφράνθηκε;

Ο Χριστός είπε την εξής παραβολή: Ήταν ένας άνθρωπος πλούσιος, ο οποίος είχε πολλά κτήματα. Κάποια φορά, ευφόρησε η χώρα του. Ο πλούσιος υπολόγισε ότι δεν θα μπορέσει να μαζέψει όλα τα προϊόντα στις αποθήκες του, γιατί ήταν μικρές και σκέφτηκε να τις γκρεμίσει και να φτειάξει μεγαλύτερες.

Ὁ ἄφρων πλούσιος

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 22 Νοεμβρίου 2020, θ΄ Λουκᾶ (Λουκ. ιβ΄ 16-21)

1. ΔΕΝ ΧΟΡΤΑΙΝΟΥΝ ΤΗΝ ΨΥΧΗ

Ὁ με­γα­λο­κτη­μα­τί­ας τῆς παραβολῆς ἦταν πολύ εὐ­χα­ριστημένος· διότι ἐκείνη τήν χρονιά, «εὐ­φό­ρη­σεν ἡ χώ­­­ρα», ἦρ­θαν εὐ­νο­ϊ­κές οἱ και­ρι­κές συν­θῆ­κες καί τά χω­­­­ρά­φια ἀ­πέ­δω­σαν με­γα­λύ­τε­ρη πα­ρα­γω­γή. Κι αὐτός ἔ­γι­νε πο­λύ πλου­σι­ό­τε­ρος. Ὅ­­μως τό γε­γο­νός αὐτό, ἀν­τί νά τοῦ δώ­σῃ χα­ρά, τόν βυ­θί­ζει σέ πε­λά­γη ἀ­γω­νί­ας. «Τί ποι­ή­σω, ὅ­τι οὐκ ἔ­χω ποῦ συ­νά­ξω το­ύς καρ­πο­ύς μου;­». Τί νά κά­νω, ποῦ νά συ­γ­­κεν­τρώ­σω το­ύς καρ­πο­ύς πού μοῦ περισσεύουν γιά νά μή το­ύς χά­σω;

Μέσα στό σπίτι τοῦ Θεοῦ!

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 22 Νοεμβρίου 2020, κδ΄ ἐπιστολῶν (Ἐφεσ. β΄ 14-22)

1. Ἡ εἰρήνη μας

Στὴν ἐποχή μας, ποὺ οἱ πολεμικὲς συρράξεις σὲ διάφορα μέρη τοῦ πλανήτη σκορπίζουν τὸν θάνατο σὲ ἀναρίθμητους ἀνθρώπους καὶ γεμίζουν τὴν ἀνθρωπότητα μὲ φόβο γιὰ τὴν ἀπειλὴ ἑνὸς νέου παγκόσμιου πολέμου, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ποὺ ἀκούσαμε στὴν ἀποστολικὴ περικοπή, πάντα ἐπίκαιρος, μᾶς ὑποδεικνύει τὸν τρόπο, μὲ τὸν ὁποῖο μπορεῖ νὰ ἐπικρατήσει ἡ εἰρήνη σὲ παγκόσμιο ἀλλὰ καὶ σὲ προσωπικὸ ἐπίπεδο:

ΚΥΡΙΑΚΗ 22 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2020 – Θ΄ ΛΟΥΚΑ

(Λουκ. ιβ΄ 16-21) (Εφεσ. β’  14-22)

Ο κατά Θεόν πλούτος

«Άφρον, ταύτη τη νυκτί την ψυχήν σου απαιτούσιν από σου, α δε ητοίμασας τίνι έσται; Ούτως ο θησαυρίζων εαυτώ, και μή εις Θεόν πλουτών».

Η σημερινή ευαγγελική παραβολή είχε σαν αφορμή τη φιλονικία δύο αδελφών πάνω σε κληρονομικά ζητήματα. Ο Κύριος γνώριζε ότι και οι δυο τους είχαν κυριευθεί από την πλεονεξία. Για να βοηθήσει, λοιπόν, όλους μας να αποφύγουμε την αδυναμία αυτή, μας πρόσφερε την παραβολή του άφρονος πλουσίου, με τα τόσα διδακτικά μηνύματα και νοήματα της.

Η υποδούλωση στην ύλη

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ' ΛΟΥΚΑ (22-11-2020)

ΓΡΑΠΤΟΝ Θ. ΚΗΡΥΓΜΑ

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

     Ἡ σημερινή Εὐαγγελική περικοπή ἀναφέρεται στήν πλεονεξία. Μᾶς λέει γιά κάποιον πλούσιο ἄνθρωπο, πού ἐνῶ φαινόταν ὅτι ἦταν ἔξυπνος στό τέλος ὁ Κύριος τόν χαρακτήρισε ἄφρον δηλαδή ἄμυαλο, ἀνόητο.

     Κάποιος ἀπό τούς ἀκούοντες τόν λόγο τοῦ Χριστοῦ τόν πλησίασε καί τοῦ ζήτησε νά λύσει τίς κληρονομικές διαφορές, πού εἶχε μέ τόν ἀδελφό του. Ὁ Χριστός τοῦ εἶπε: «Ἄνθρωπέ μου ποιός μέ ἔβαλε δικαστή γιά νά κάνω τήν μοιρασιά τῆς κληρονομίας σου; Προσέχετε τήν πλεονεξία. Τά ὑλικά ἀγαθά δέν δίνουν τήν αἰώνια καί ἀληθινή ζωή στόν ἄνθρωπο». Στήν συνέχεια ὁ Κύριος εἶπε τήν Παραβολή τοῦ ἄφρονος πλουσίου.

ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 22 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2020

ΚΥΡΙΑΚΗ θ΄ ΛΟΥΚΑ (Λουκ. ιβ΄ 16 - 37)

ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ

Ἀπὸ τὶς πρῶτες λέξεις ποὺ μαθαίνει ὁ ἄνθρωπος ἤδη στὴν βρεφική του ἡλικία εἶναι οἱ κτητικὲς ἀντωνυμίες: δικό μου, δικά μου, δικοί μου. Τονίζει ἔτσι τὴν ἔμφυτη τάση γιὰ ἀπόκτηση καὶ κατοχὴ πραγμάτων, ἡ ὁποία, ἂν δὲν τιθασευθεῖ μὲ τὴν κατάλληλη ἀγωγὴ ἀπὸ τοὺς γονεῖς, θὰ καταντήσει νὰ μετατραπεῖ στὸ μεγάλο ἐλάττωμα τῆς φιλοκτημοσύνης καὶ τῆς πλεονεξίας. Σὲ αὐτὸ τὸ πάθος τοῦ ὑπέρμετρου πλουτισμοῦ χωρὶς ἐνδιαφέρον γιὰ μοίρασμα τοῦ πλεονάζοντος πλούτου σὲ ἀνθρώπους πενομένους καὶ ἐνδεεῖς, ἀναφέρεται τὸ σημερινὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα τὸ σχετικὸ μὲ τὸν ἄφρονα πλούσιο.

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

(22/11/2020)

Κυριακή Θ΄ Λουκά 

Λουκ. 12, 16-21

Ο κατά Θεόν πλούτος

Σε εποχή βαθιάς οικονομικής κρίσης, αγαπητοί μου αδερφοί,  σαν και αυτή που ζούμε, το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα αποδεικνύεται ιδιαίτερα διδακτικό για όλους μας, καθότι ο Κύριος δίδαξε την παραβολή του άφρονος πλουσίου. Η αφορμή, όμως, για τη διδαχή αυτή υπήρξε η διχογνωμία δύο αδελφών πάνω σε κληρονομικά ζητήματα, διαφορά η οποία διασώζεται από τον Ευαγγελιστή Λουκά λίγους στίχους πριν την παράθεση της παραβολής του άφρονος πλουσίου.

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΛΟΥΚΑ

Απόστολος: Εφεσ. β΄14 - 22

Ευαγγέλιο: Λουκ. ιβ΄16 – 21

22 Noεμβρίου 2020

Η σημερινή ευαγγελική περικοπή της Θ΄ Κυριακής των Ευαγγελίων του Λουκά, μας παρουσιάζει τον Ιησού Χριστό να μας διηγείται την παραβολή του «Άφρονα πλουσίου». Ο Χριστός παίρνει αφορμή από έναν άνθρωπο ο οποίος του ζητά να μεσολαβήσει ώστε να έχει δίκαιη μοιρασιά της κληρονομιάς με τον αδελφό του. Μέσα, όμως, απ’ αυτόν τον εγωιστικό προβληματισμό του ανθρώπου, που η μόνη του έγνοια ήταν η περιουσία που θα ελάμβανε, ο Χριστός εξεφώνησε τη συγκεκριμένη παραβολή για να διδάξει τους μαθητές Του και τον όχλο που Τον ακούει, όπως κι εμάς σήμερα.

«Ἀνθρώπου τινὸς πλουσίου εὐφόρησεν ἡ χώρα».

(ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ)

Απόστολος: Εβρ. θ΄1-7

Ευαγγέλιο: Λουκ. ι΄38 – 42, ια΄27 - 28

21 Noεμβρίου 2020

Ολόκληρη η Παλαιά Διαθήκη είναι τύπος και προεικόνιση της Καινής.

Πρόσωπα και γεγονότα της Καινής Διαθήκης προκαταγγέλθηκαν στην Παλαιά Διαθήκη από τους Προφήτες ή προεικονίστηκαν μέσα από διάφορα συμβάντα και αντικείμενα. Αιώνες ολόκληρους πριν από τη σάρκωση του Χριστού οι Προφήτες μίλησαν γι’ αυτή με θαυμαστή ενάργεια. Κι αυτό διότι έπρεπε ο κόσμος να προετοιμαστεί κατάλληλα για την έλευση και υποδοχή του αναμενόμενου Μεσσία.

Οι προφητείες, τα σύμβολα και οι τύποι προέλαβαν τα γεγονότα, για να γίνει αργότερα πιστευτή η αλήθεια. 

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ’ ΛΟΥΚΑ

Ἡ παραβολή τοῦ ἄφρονος πλουσίου

Στήν σημερινή εὐαγγελική περικοπή ὁ Ἰησοῦς μᾶς διηγεῖται τήν ἱστορία ἑνός πλουσίου πού ὁ ἴδιος τόν χαρακτηρίζει «ἄφρονα».

Λέγει ὁ Ἰησοῦς, κάποτε ἦταν ἕνας πλούσιος πού τά χωράφια τοῦ κάρπισαν ἐκείνη τήν χρονιά ὑπέρ τοῦ δέοντος καί οἱ ἀποθῆκες πού εἶχε δέν χωροῦσαν ὅλη τήν σοδειά. Ἔτσι σκέφτηκε, θά γκρεμίσω τίς ἀποθῆκες μου καί θά οἰκοδομήσω μεγαλύτερες γιά νά χωρέσουν ὅλα τα ἀγαθά μου.

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΛΟΥΚΑ – 22 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2020

(Λκ. ιβ΄ 16-21)

Ἀγαπητοί μου χριστιανοί,

Μελετώντας τὴν σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπὴ γιὰ τὸν ἄφρονα πλούσιο, πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους συμπεραίνουν ὅτι ὁ πλοῦτος εἶναι ἀπὸ μόνος του ἕνα μεγάλο κακὸ στὸν κόσμο μας καὶ Χριστὸς ἕνας μεγάλος ἐπαναστάτης ἐναντίον τῶν πλουσίων. Στὴν πραγματικότητα, ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς οὔτε τὸν πλοῦτο κατηγόρησε ὡς κακὸ ἀπὸ τὴν φύση του, οὔτε ἐπιτέθηκε ἀδιάκριτα ἐναντίον ὅλων τῶν πλουσίων. Ὅλοι γνωρίζουμε ὅτι ὁ πλοῦτος εἶναι ἕνα πλῆθος ἀπὸ ὑλικὰ ἀγαθὰ, τὰ ὁποῖα δημιούργησε ὁ ἴδιος ὁ Θεός. Καὶ ὅ,τι δημιούργησεν ὁ Θεὸς εἶναι σίγουρα καλό. Ἐπίσης γνωρίζουμε ὅτι μέσα στὴν ἀνθρώπινη ἱστορία ὑπῆρξαν ἄνθρωποι πλούσιοι, οἱ ὁποῖοι ἦσαν πολὺ ἀγαπητοὶ στὸν Θεό, ὅπως ὁ πατριάρχης Ἀβραάμ. Αὐτὲς οἱ σκέψεις μᾶς βοηθοῦν νὰ εἴμαστε πιὸ προσεκτικοὶ στὶς κρίσεις μας.