Κυριακή 18 Φεβρουαρίου 2018 ( ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ ) (Ματθ. ς’ 14-21)

Τρία μηνύματα μᾶς δίνει σήμερα, ἀδελφοί, ὁ Κύριός μας στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα. Τό πρῶτο μᾶς λέει: «Ἐάν ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τά παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καί ὑμῖν ὁ πατήρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος».

Ὅλοι, ἀσφαλῶς, εἴμαστε ἄνθρωποι ἁμαρτωλοί καί ὅλοι θέλουμε νά συγχωρήσει ὁ Κύριος τίς ἁμαρτίες μας. Γι’ αὐτό ἄλλωστε ὁ Θεός ἔγινε ἄνθρωπος. Γιά νά σηκώσει ἐπάνω Του τίς ἀμέτρητες ἁμαρτίες ὅλων μας, ὅλης τῆς ἀνθρωπότητος.

ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ

(Ματθ. στ ́, 14-21)

Δέν χρειάζεται νά διαθέτει κανείς «ὑψηλές θεολογικές γνώσεις», γιά νά κατανοήσει ὅτι ἡ Ἐκκλησία μας, δηλαδή τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, ἐκτός τῶν ἄλλων, εἶναι καί ἀσκητική! Ἡ Ὀρθόδοξη ζωή ἐκφράζεται καί μέ τήν ἀγωνιστική καί ἀσκητική διάθεση τοῦ πιστοῦ. Μιά ἁπλῆ ματιά ἄν ρίξουμε στά

ἱερά συναξάρια, ἀμέσως, θά διαπιστωθεῖ τοῦ λόγου τό ἀληθές. Καί ἀκριβῶς, ἐπειδή ἔτσι ἔχουν τά πράγματα, γι ̓ αὐτό καί ἡ περίοδος τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, πού ἀνοίγεται ἀπό αὔριο μπροστά μας, μᾶς δίνει τήν δυνατότητα, ὅταν βεβαίως ὑπάρχουν οἱ προϋποθέσεις, νά ξεκινήσουμε λίγο περισσότερο τήν εὐλογημένη ἄσκηση...

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ

Απόστολος: Ρωμ. ΙΓ΄ 11-14, ΙΔ΄ 1-4

Ευαγγέλιο: Ματθ. ΣΤ΄ 14-21

18 Φεβρουάριου 2018

«Όπου γαρ εστιν ο θησαυρός υμών, εκεί έσται και η καρδία υμών» (Ματθ. ΣΤ΄ 21)

Από αύριο ,αγαπητοί μου αδελφοί, εισερχόμαστε στην αγία και μεγάλη Τεσσαρακοστή, σε περίοδο, δηλαδή, εντονότερου πνευματικού αγώνα. Μέσα σε ατμόσφαιρα ιδιαίτερα κατανυκτική, με τροπάρια, αναγνώσματα και ακολουθίες, θα αναλογιστούμε καλύτερα τις πολλές πτώσεις και αμαρτίες μας και θα ζητήσουμε το έλεος του Θεού. «Το στάδιον των αρετών ηνέωκται», ψάλλει η Εκκλησία μας και μας καλεί να μπούμε σ' αυτό και να αγωνιστούμε σαν καλοί αθλητές για να πάρουμε το στεφάνι της νίκης από τον Χριστό.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ – 18 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018

 (Μτθ. στ΄ 14-21)

Ἀγαπητοί χριστιανοί,

Βρισκόμαστε στὸ κατώφλι τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Ἀνοίγεται μπροστὰ μας τὸ «στάδιο τῶν ἀρετῶν», στὸ ὁποῖο ὁ ὑμνωδὸς τῆς Ἐκκλησίας μᾶς καλεῖ νὰ εἰσέλθουμε «ἀναζωσάμενοι τὸν καλὸν τῆς νηστείας ἀγῶνα». Ταυτόχρονα, μὲ τὸ συναξάρι τῆς ἡμέρας, θυμόμαστε τὴν ἐξορία τοῦ Ἀδὰμ ἀπὸ τὸν Παράδεισο, καὶ ἀπὸ τὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα διδασκόμαστε τὸν τρόπο τῆς ἀληθινῆς νηστείας.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 11 Φεβρουαρίου 2018, τῆς Κρίσεως (Ματθ. κε΄ 31-46)

1. Ὁ ἔνδοξος Κριτὴς

Προφητικὸ εἶναι τὸ σημερινὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο. Ὁ Κύριος μᾶς ἀποκαλύπτει πῶς θὰ γίνει ἡ Δευτέρα Παρουσία καὶ ἡ παγκόσμια Κρίση. Διότι ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς θὰ ξαναέρθει στὴ γῆ. Ἡ ἔλευσή Του ὅμως αὐτή, ἡ Δευτέρα Παρουσία Του, θὰ διαφέρει ἀπὸ τὴν πρώτη καὶ ὡς πρὸς τὸν τρόπο καὶ ὡς πρὸς τὸν σκοπό της. Τὴν πρώτη φορὰ ἦρθε στὴ γῆ ταπεινὰ καὶ ἀθόρυβα. Γεννήθηκε μέσα στὸ σπήλαιο, ἔζησε φτωχικά, κήρυξε μετάνοια καὶ θυσιάστηκε πάνω στὸν Σταυρὸ γιὰ τὴ σωτηρία ὅλων τῶν ἀνθρώπων. Ἀντίθετα τὴ δεύτερη φορὰ ὁ Κύριος θὰ ἔρθει «ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ». Χίλιες χιλιάδες καὶ μύριες μυριάδες ἀγγέλων θὰ Τὸν συνοδεύουν. Θὰ ἔρθει καὶ θὰ καθίσει «ἐπὶ θρόνου δόξης» γιὰ νὰ κρίνει, νὰ δικάσει τὸν κόσμο. «Καὶ πάλιν ἐρχόμενον μετὰ δόξης κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς», ὁμολογοῦμε στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 8, 2018

Ο ΠΟΛΥΤΙΜΟΣ ΑΔΕΛΦΟΣ ΜΑΣ

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 11 Φεβρουαρίου 2018, τῆς Ἀπόκρεω (Α΄ Κορ. η΄ 8 – θ΄ 2)

«Ἀπολεῖται ὁ ἀσθενῶν ἀδελφός… δι᾿ ὃν Χριστὸς ἀπέθανε»

Ἡ σημερινὴ Κυριακὴ ἔχει δύο ὀνόματα: Κυριακὴ τῆς Κρίσεως, λόγῳ τοῦ εὐαγγελικοῦ ἀναγνώσματος τῆς ἡμέρας, καὶ τῆς Ἀπόκρεω, καθὼς ἀπὸ αὔριο ἀπέχουμε ἀπὸ τὸ κρέας μέχρι τὸ Πάσχα. Στὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα γίνεται λόγος γιὰ τὸ κρέας ἀλλὰ μὲ ἄλλο πνεῦμα. Ὑπῆρχαν Χριστιανοὶ στὴν Κόρινθο ποὺ ἔτρωγαν ἀπὸ τὰ εἰδωλόθυτα, δηλαδὴ ἀπὸ τὰ κρέατα τῶν θυσιῶν στοὺς θεοὺς τῶν εἰδώλων. Ἔτρωγαν ἀπὸ αὐτὰ ἀδιάφορα, γνωρίζοντας ὅτι οἱ θεοὶ αὐτοὶ εἶναι ἀνύπαρκτοι καὶ ἑπομένως τὰ κρέατα αὐτὰ δὲν ἦταν ἱερά.

Κυριακή των Απόκρεω.

Η τρίτη Κυριακή του Τριωδίου είναι αφιερωμένη στο πιο φοβερό γεγονός της ανθρώπινης ιστορίας, στη μέλλουσα Κρίση.

Η ενθύμηση της φοβερής μελλούσης Κρίσεως στην αρχή του Τριωδίου είναι απαραίτητη, διότι απώτερος σκοπός του όλου πνευματικού αγώνα μας είναι να βρεθούμε εκ δεξιών του Δεσπότη Χριστού, κατά τη μεγάλη Kρίση. Αυτό είναι αποτυπωμένο κάλλιστα στην υπέροχη υμνωδία της ημέρας.

11 Φεβρουαρίου 2018.

Εἰς τήν Κυριακήν τῆς Ἀπόκρεω.

Ματθ. 25, 31 – 46.

«...δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τήν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπό καταβολῆς κόσμου» (Ματθ. 25, 34).

Δέος καί συστολή προκαλεῖ ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή. Αὐτό ὅμως εἶναι λάθος καί ἡ πορεία τοῦ λόγου θά δείξει τό γιατί.

Μία καί μοναδική φορά μίλησε ὁ Κύριος τόσο ξεκάθαρα γιά τή Δευτέρα Παρουσία Του καί γιά τήν κρίση τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς βάζει σήμερα ν’ ἀκούσουμε αὐτά τά λόγια τοῦ Χριστοῦ μας λίγο πρίν ξεκινήσουμε τό μεγάλο ἀγώνα τῆς Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς, γιά νά δοῦμε τί θέλει ἀπό μᾶς ὁ Θεός, τί πρέπει νά πετύχουμε καί ποῦ πρέπει νά φτάσουμε μέ τήν ὅλη πνευματική μας προσπάθεια.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΠΟΚΡΕΩΝ

Τρίτη Κυριακή τοῦ Τριωδίου, τῆς Ἀπόκρεω, ὅπως ὀνομάζεται καὶ ἡ Ἐκκλησία ξεδιπλώνει τὸ γεγονὸς τῆς μέλλουσας κρίσης. Γιὰ τὴν Δευτέρα καὶ ἔνδοξη παρουσία τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ κάνει λόγο ἡ Εὐαγγελικὴ περικοπὴ τῆς ἡμέρας, ἕνα ἀνάγνωσμα ποὺ εἶναι γνωστὸ ὡς ἡ παραβολὴ τῆς Μελλούσης Κρίσεως.

Προσφέρει τὰ ἀπαραίτητα ἐρεθίσματα γιὰ νὰ συνειδητοποιήσει ὁ ἄνθρωπος ὅτι κανένας ἐφησυχασμὸς δὲν χωρεῖ στὴ ζωή του, ἀλλὰ ἀντίθετα ἐπιβάλλεται ἐγρήγορση καὶ ἀγῶνας. Ἀρχίζει νὰ μᾶς προσαρμόζει στὴ μεγάλη προσπάθεια ποὺ θὰ ἀπαιτήσει ἀπὸ ἐμᾶς ἑπτὰ μέρες ἀργότερα. Σταδιακά μᾶς βάζει στὸν μεγάλο ἀγῶνα, γιατί γνωρίζει τὴν εὐπάθειά μας καὶ προβλέπει τὴν πνευματική μας ἀδυναμία.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Ο ΠΛΗΣΙΟΝ Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΟΥ»

Ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή παρουσιάζει τόν αὐθεντικό λόγο τοῦ Κυρίου μας περί τῶν ἐσχάτων. Γιατί σήμερα αὐτό τό κείμενο; Διότι προηγήθηκαν πολλές περικοπές μέ κορυφαῖες τίς δύο προηγούμενες, τοῦ Τελώνη καί τοῦ Φαρισαίου καί τοῦ Ἀσώτου υἱοῦ, οἱ ὁποῖες παρουσιάζοντας γλαφυρά τή θεία ἀγάπη, μπορεῖ νά μᾶς ὁδηγήσουν στό νά παραθεωρήσουμε τή θεία δικαιοσύνη. Περιγράφεται, λοιπόν, ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο θά μᾶς κρίνει ὁ Θεός, γιά νά κατανοήσουμε ὅτι κανείς δέν ξεφεύγει ἀπό τή θεία δίκη, ἀλλά καί γιά νά προβληματιστοῦμε γόνιμα, στό πῶς θά σταθοῦμε ἐνώπιόν του φοβεροῦ κριτηρίου καί θά δώσουμε «τήν καλήν ἀπολογίαν».

ΚΥΡΙΑΚΗ 11 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018 

ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ

(Ματθ. κε΄ 31-46) (Α΄ Κορ. η΄ 8- θ’ 2)

Οι άξιοι κληρονόμοι της Βασιλείας του Θεού   

«Δεύτε οι ευλογημένοι του Πατρός μου, κληρονομήσατε την ητοιμασμένην υμίν βασιλείαν από καταβολής κόσμου» 

Μπροστά σ’ ένα αλλιώτικο σκηνικό μάς τοποθετεί η σημερινή ευαγγελική περικοπή. Την Κυριακή της Απόκρεω, όπως ονομάζεται η σημερινή, μνείαν ποιούμεθα της δευτέρας και αδεκάστου παρουσίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Ακριβώς, στο ανάγνωσμα του Ευαγγελίου ο Κύριός μας που εμφανίζεται ως ο Δίκαιος Κριτής, βάζει τις προϋποθέσεις εκείνες που καταξιώνουν τον άνθρωπο να εισέλθει στη Βασιλεία Του. Οι προϋποθέσεις αυτές συνδέονται με την σχέση που αναπτύσσει με τον Θεό και τον συνάνθρωπό του σε μια πορεία ανάβασής του στον ουρανό.

Τα άξια τέκνα

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ – 11 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018

(Μτθ. κε΄ 31-46)

Τίποτ’ ἄλλο δὲν εἶναι τόσο βέβαιο στὴ ζωή μας, ἀγαπητοί ἀφελφοί, παρὰ ὅτι θὰ ἀποθάνωμε. Τὸ γεγονὸς ὅτι γεννηθήκαμε καὶ εἴμαστε σὲ τοῦτο τὸν κόσμο ὁδηγεῖ στὴ βεβαιότητα πὼς μιὰ μέρα θὰ φύγωμε. Κάθε μέρα τὸ βλέπομε καὶ τὸ διαπιστώνομε, πὼς ἄνθρωποι γεννιοῦνται κι ἄνθρωποι ἀποθνήσκουν· ἄλλοι ἔρχονται κι ἄλλοι φεύγουν. Ἀλλὰ κι ἄλλο ἕνα εἶναι τὸ ἴδιο βέβαιο, πὼς θὰ κριθοῦμε, πὼς θὰ δώσουμε δηλαδὴ λόγο γιὰ τὴ διαγωγή μας σὲ τούτη τὴ ζωή. Αὐτὴ εἶναι κοινὴ πίστη, ριζωμένη μέσα σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους ὅλων τῶν λαῶν κι ὅλων τῶν αἰώνων. Ἀλλὰ ἔχομε «βεβαιότερον τὸν προφητικὸν λόγον»·  ἡ θεία Γραφὴ ὁμιλεῖ γιὰ τὴ μεγάλη καὶ ἐπιφανῆ ἡμέρα τῆς κρίσεως, κι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς γιὰ τὴ δευτέρα του παρουσία.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ

Απόστολος: Α΄ Κορ. η΄ 8- θ’ 2 

Ευαγγέλιο: Ματθ. κε΄ 31-46 11 

Φεβρουαρίου 2018 

Η σημερινή Κυριακή ονομάζεται Κυριακή της Απόκρεω γιατί στη διάρκεια της εβδομάδας που ακολουθεί αρχίζει μια περιορισμένη νηστεία – «αποχή κρέατος» – όπως παραγγέλλουν τα λειτουργικά βιβλία της Εκκλησίας μας. Η Εκκλησία αρχίζει να μας «προσαρμόζει» στη μεγάλη προσπάθεια που θα απαιτήσει από μας επτά ημέρες αργότερα. Σταδιακά μας βάζει στον μεγάλο αγώνα, γιατί γνωρίζει την ευπάθεια μας και προβλέπει την πνευματική μας αδυναμία. Η Κυριακή αυτή, τρίτη του Τριωδίου είναι αφιερωμένη στο πιο φοβερό γεγονός της ανθρώπινης ιστορίας, στη μέλλουσα Κρίση, ως απαραίτητος προβληματισμός των πιστών αυτή την αγωνιστική περίοδο.

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ

11η Φεβρουαρίου 2018

(Α΄ Κορινθίους Η’ 8 - Θ΄ 2)

Η σημερινή Κυριακή, Τρίτη στην σειρά τού Τριωδίου, λέγεται «Κυριακή τής Απόκρεω», γιατί μέχρι σήμερα η Εκκλησία μας έχει ορίσει την κρεοφαγία. Όλες τις ημέρες τής εβδομάδας που έρχεται, επιτρέπεται η χρήση κάθε είδους τροφής, εκτός του κρέατος. Και αυτό, γιατί η εβδομάδα που αρχίζει από σήμερα, είναι η εισαγωγή, το προανάκρουσμα της αγίας και Μεγάλης Σαρακοστής.

Ο αλήτης

Του Σεβ. Μητροπολίτου Καστορίας κ. Σεραφείμ

Τριώδιο. Διανύσαμε ήδη την πρώτη εβδομάδα του Τριωδίου και οδεύουμε ολοταχώς προς τη δεύτερη.

Διδαχθήκαμε πως το λάθος του Φαρισαίου ήταν ότι έθεσε το Θεό στο περιθώριο και έβαλε ως κέντρο της ζωής του το εγώ, τον εαυτό του, τη φιλαυτία του. («Ο Φαρισαίος σταθείς προς εαυτόν ταύτα προσηύχετο . . . ο Θεός ευχαριστώ σοι ότι ουκ ειμί . . .»). Ο Τελώνης δικαιώθηκε, γιατί στην προσευχή του ο Θεός είναι το υποκείμενο («Ο Θεός ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ»). Έτσι, τά αμαρτήματά του μπορεί να έχουν διαβρώσει τον εαυτό του, μέσα στην ψυχή του όμως υπάρχει η νοσταλγία για το Θεό.

«Ως ο Άσωτος Υιός ήλθον καγώ οικτίρμον»

Του Λάμπρου Κ. Σκόντζου Θεολόγου - Καθηγητού

Οι άγιοι Πατέρες όρισαν τη δεύτερη Κυριακή του Τριωδίου να είναι αφιερωμένη στην καταπληκτική και διδακτική παραβολή του ασώτου υιού (Λουκ.15,13-32). Σκοπός τους ήταν να τονισθεί στους πιστούς η απύθμενη αγάπη του Θεού προς τον άνθρωπο και το πλούσιο έλεος της συγχώρεσης, που δίνει στους μετανοούντες ανθρώπους. Να διδάξει, σε όσους είναι απελπισμένοι, ότι ο Θεός παραμένει με ανοιχτές αγκάλες να δεχτεί τον κάθε μετανοημένο αμαρτωλό, όσο αμαρτωλός και αν είναι. 

Ποιμένας και άσωτος υιός

Του Aρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Ὁ πατέρας τῆς παραβολῆς τοῦ ἀσώτου υἱοῦ (15:11-32), μόλις εἶδε ἀπό μακρυά τόν υἱό του νά γυρίζει σπίτι, ράγισε ἡ καρδιά του.

Ἔτρεξε, ἔπεσε πάνω του καί τόν «κατεφίλησεν» (Λκ. 15:20).

Σ' αὐτή τήν παραβολή βλέπουμε στό πρόσωπο τοῦ στοργικοῦ πατέρα, τόν τύπο τοῦ καλοῦ Ποιμένος.

Αὐτός, λοιπόν, ὁ πατέρας δέν ἀναζήτησε τόν υἱό του στά διάφορα στέκια τῆς ἁμαρτίας, ἀλλά τόν περίμενε στό σπίτι.

Η παραβολή του Ασώτου Υιού

Του Σεβ. Μητροπολίτη Ζιμπάμπουε Σεραφείμ

Στην Ευαγγελική Περικοπή αυτής της Κυριακής έχουμε την Παραβολή του Άσωτου υιού.

«Άσωτος» είναι ο άνθρωπος που ζει έκλυτη κι αμαρτωλή ζωή. Είναι ο διεφθαρμένος, ο αμαρτωλός, ο ακόλαστος, αυτός που σπαταλά χρήματα για να ζήσει μιά έκλυτη κι αμαρτωλή ζωή, αυτός που φέρνει συμφορά στον εαυτόν του, στην οικογένεια του και στην ευρύτερη κοινωνία.

ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΑΣΩΤΟΙ « Καὶ ἐκεῖ δεισκόρπισε τὴν οὐσίαν αὑτοῦ ζῶν ἀσώτως» (Λουκ. ιε΄, 13) +Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος

Ἡ σημερινή, ἀγαπητοί μας ἀκροαταί, ἡ σημερινὴ Κυριακή, ἡ Β΄ Κυριακὴ τοῦ Τριῳδίου, εἰς τὴν ἐκκλησιαστικὴν γλῶσσαν ὀνομάζεται Κυριακὴ τοῦ Ἀσώτου, ἔλαβε δὲ ὡς γνωστόν, τὸ ὄνομα αὐτὸ ἀπὸ τὴν περίφημον παραβολὴν τοῦ Κυρίου, τοῦ σημερινοῦ Εὐαγγελικοῦ ἀναγνώσματος, τὴν παραβολὴν τοῦ Ἀσώτου, ἡ ὁποία ἐχαρακτηρίσθη ὡς ὁ ἀδάμας καὶ ἡ κορωνὶς ὅλων τῶν ἐν ταῖς Ἁγίαις Γραφαῖς ἀναφερομένων παραβολῶν.

 Κυριακή του Ασώτου - Ἡ ἁμαρτία εἶνε οἰκονομικὴ χρεωκοπία (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)
Ἡ ἁμαρτία εἶνε οἰκονομικὴ χρεωκοπία
(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)
«Καὶ ἐκεῖ διεσκόρπισε τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ζῶν ἀσώτως» (Λουκ. 15,13)
Σήμερα, ἀγαπητοί μου,εἶνε ἡ ἑορτή μας.Σήμερα εἶνε ἡ ἑορτὴ τοῦ Ἀσώτου· κ᾿ ἐπειδὴ ὅλοι εἴμαστε ἄσωτοι, γι᾽ αὐτὸ λέω, ὅτι ὅλοι ἑορτάζουμε. Καὶ εἴθε νὰ ἑορτάζουμε. Γιατὶδὲν πρέπει νὰ μιμηθοῦμε μέχρι ἑνὸς σημείου τὸν Ἄσωτο, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὸν μιμηθοῦμε μέχρι τέλους.Ὁ Ἄσωτος βάδιζε τὸ δρόμο τὸν κακό, κι ὅταν πλέον ἔφτασε στὸν τελευταῖο γκρεμὸ κ᾿ἦταν ἕτοιμος νὰ πέσῃ στὸ χάος τοῦ ᾅδου, μιὰ σκέψι τὸν ἔσωσε.

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 4 Φεβρουαρίου 2018, τοῦ Ἀσώτου (Λουκ. ιε΄ 11-32)

1. Τὸ «εὐαγγέλιο τῶν εὐαγγελίων»

Ἡ Παραβολὴ τοῦ ἀσώτου, ποὺ ἀναγινώσκεται σήμερα, χαρακτηρίστηκε ὡς τὸ «εὐαγγέλιο τῶν εὐαγγελίων». Διότι, ἂν ὑποθέσουμε ὅτι χανόταν ὅλη ἡ ὑπόλοιπη διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ, θὰ ἦταν ἀρκετὴ καὶ μόνο αὐτὴ ἡ Παραβολὴ γιὰ νὰ μᾶς βεβαιώσει ὅτι ὁ Κύριος εἶναι ὁ Θεὸς τῆς ἄπειρης ἀγάπης καὶ φιλανθρωπίας. Θὰ ἦταν ἀρκετὴ γιὰ νὰ περιγράψει τὴν ἱστορία τῆς ἀποστασίας τοῦ κόσμου καὶ τῆς σωτηρίας του.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΕΜΨΥΧΟΙ ΝΑΟΙ

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 4 Φεβρουαρίου 2018, τοῦ Ἀσώτου (Α΄ Κορ. ς΄ 12-20)

«Τὸ σῶμα ὑμῶν ναὸς τοῦ ἐν ὑμῖν Ἁγίου Πνεύματός ἐστι»

Κυριακὴ τοῦ Ἀσώτου σήμερα, καὶ στὸ μὲν εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα ἀκούσαμε τὴν περίφημη Παραβολὴ τοῦ Ἀσώτου, ἐνῶ στὸ ἀποστολικὸ τὴν ἔντονη προτροπὴ τοῦ ἀποστόλου Παύλου νὰ ἀποφεύγουμε τὰ σαρκικὰ ἁμαρτήματα, ποὺ εἶναι τὸ κύριο γνώρισμα τοῦ ἄσωτου βίου. Ἕνας ἀπὸ τοὺς λόγους ποὺ ἀναφέρει ὁ ἅγιος Ἀπόστολος γιὰ τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ ἀποφεύγεται μάλιστα αὐτὴ ἡ ἁμαρτία, εἶναι τὸ ὅτι τὸ σῶμα μας εἶναι ναὸς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἂς δοῦμε λοιπὸν σήμερα πῶς γίναμε ναοὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ τί σημαίνει αὐτὸ γιὰ τὴ ζωή μας.

1. Μὲ τὸ ἅγιο Βάπτισμα καὶ Χρίσμα

ΕΙΣ ΕΑΥΤΟΝ ΕΛΘΩΝ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ ΥΪΟΥ

(Λουκ. ιε ́, 11-32)

Ἔχει λεχθεῖ, καί εἶναι ἀλήθεια, ὅτι, καί ἄν ὅλο τό Εὐαγγέλιο χανόταν καί ἔμενε μόνο ἡ παραβολή τοῦ Ἀσώτου υἱοῦ, καί μόνον αὐτό τό ἀριστούργημα θά ἦταν ἱκανό νά ἀναπληρώσει ὁλόκληρο τό εὐαγγελικό μήνυμα περί μετανοίας.

Πράγματι, στήν παραβολή αὐτή τοῦ Κυρίου ζωγραφίζεται ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπο. Ἡ ἀγάπη τοῦ πατέρα πρός τόν ἄσωτο υἱό του, ἀλλά καί ἡ ἐπιστροφή τοῦ ἀσώτου υἱοῦ στήν γεμάτη στοργή ἀγκαλιά τοῦ πατέρα του.

Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2018 ( ΑΣΩΤΟΥ ) (Λουκ. ιε’ 11-32)

Γιά τήν παραβολή τοῦ Ἀσώτου κάνει λόγο τό σημερινό εὐαγγελικό μας ἀνάγνωσμα. Ὁ μικρότερος γιός τοῦ πατέρα στόν ὁποῖο ἀναφέρεται ἡ παραβολή,τόσα χρόνια μέσα στό σπίτι του, δέν συγκινήθηκε ἀπό τήν στοργή τοῦ πατέρα του, τήν ἀνύστακτη φροντίδα του, τήν πολλή του ἀγάπη. Γι’ αὐτό καί τοῦ μιλάει μέ αὐθάδεια, ἀγέρωχα καί ὑπεροπτικά. Ἀπαιτεῖ τήν περιουσία πού νομίζει πώς τοῦ ἀνήκει.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ – 4 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018

(Λκ. ιε΄ 11-32)

Ἀγαπητοί μου χριστιανοί,

Ἔχει λεχθῆ ὅτι ἡ παραβολὴ, ποὺ εἶπεν ὁ Χριστὸς γιὰ τὸν ἄσωτο υἱό, ἔχει τόση μεγάλη ἀξία, ὥστε νὰ θεωρῆται ἡ καρδιὰ τοῦ Εὐαγγελίου. Κι ἔχει πράγματι ἀνεκτίμητη ἀξία ἡ παραβολὴ αὐτὴ, ἐπειδὴ περιγράφει καὶ ἐξηγεῖ τὸ βαθύτατο δράμα τοῦ ἀνθρώπου ὅλων τῶν ἐποχῶν. Πρόκειται γιὰ τὸν ἄνθρωπο, ποὺ ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὸν Θεό. Καὶ ἐδῶ παρατηρεῖται τὸ παράδοξο φαινόμενο. Ἐνῶ ὁ ἄνθρωπος ἐπιδιώκει μὲ παθος νὰ βρῆ τὴν ἀλήθεια, νὰ ζήση ἐλεύθερος καὶ εὐτυχισμένος, στὸ τέλος καταντᾶ νὰ ζῆ μέσα στὸ ψέμμα, στὴ σκλαβιὰ καὶ στὴ δυστυχία. Ὅλοι θέλουμε νὰ ζοῦμε σ’ ἕνα κόσμο μὲ εἰλικρίνεια· οἱ ἄλλοι νὰ μᾶς λένε τὴν ἀλήθεια καὶ νὰ μὴ μᾶς ἐξαπατοῦν. Κι ὅμως, σὲ κάθε μας βῆμα συναντοῦμε τὸ ψέμμα καὶ τὴν ἀπάτη. Ὅλοι μας ἐπιθυμοῦμε νὰ εἴμαστε ἐλεύθεροι, ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα εἴμαστε ἁλυσοδεμένοι.

ΚΥΡΙΑΚΗ 04 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018 – ΙΖ΄ ΛΟΥΚΑ

ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

(Λουκ. ιε΄ 11-32)) (Α΄ Κορ. στ΄ 12-20)

Τα φιλάνθρωπα σπλάχνα

«Νεκρός ήν και ανέζησε…»

Μαργαρίτης μεταξύ των παραβολών, χαρακτηρίζεται πολύ εύστοχα η παραβολή του ασώτου υιού. Σ’ αυτήν ακριβώς την περίοδο η Εκκλησία θέλει να προτρέψει τους πιστούς της σε μετάνοια, ενόψει της Μεγάλης Τεσσαρακοστής αλλά και της Μεγάλης Εβδομάδας και του σταυροαναστάσιμου οδοιπορικού που ξεδιπλώνει μπροστά τους. Η συγκεκριμένη παραβολή πολύ σωστά ονομάζεται και του φιλεύσπλαχνου πατέρα, γιατί ακριβώς αναδεικνύει μέσα από το περιεχόμενό της τα φιλάνθρωπα σπλάχνα του Θεού, στα οποία μπορεί ν’ αναπαυθεί ο άνθρωπος, όσο κι αν έχει ξεπέσει όσο χαμηλά κι αν έχει βρεθεί. Η στάση του νεώτερου υιού αλλά κυρίως του Πατέρα, θα είναι στο επίκεντρο της πιο κάτω προσέγγισής μας.

Η ανταρσία

Μήνας Φεβρουάριος

4 Φεβρουαρίου 2018.

Εἰς τήν Κυριακήν τοῦ Ἀσώτου.

Λουκᾶ 15, 11 – 32.

« ...ἄνθρωπός τις εἶχε δύο υἱούς» (Λουκᾶ 15, 11).

Μεγάλη ἀμηχανία αἰσθάνεται κάποιος, ὅταν πρέπει νά ἀγγίξει τή σημερινή παραβολή τοῦ Ἀσώτου καί νά κάνει μία προσπάθεια νά τήν ἀναπτύξει, ἔστω καί ἀκροθιγῶς. Εἶναι ἀπό τά σημαντικώτερα κείμενα τῆς Ἁγίας Γραφῆς, γι’ αὐτό καί ἡ πενία μας μπροστά σ’ ἕναν τέτοιο θησαυρό γίνεται ἀκόμη πιό φανερή.

Τρία εἶναι τά μεγάλα μηνύματα καί νοήματα αὐτῆς τῆς τόσο ὄμορφης ἱστορίας, πού εἶπε σήμερα ὁ Χριστός. Τό πρῶτο εἶναι ἡ ἀγάπη τοῦ Πατέρα, τό δεύτερο εἶναι ἡ μετάνοια τοῦ Ἀσώτου καί τό τρίτο εἶναι ἡ σκληρότητα τοῦ μεγάλου ἀδελφοῦ.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Ο ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ»

Θλιβερή διαπίστωση, ἡ ἐποχή μας ἔχοντας ξεχάσει τόν θεό, ξεχνάει τό θέλημά του, τό ἴδιο τό Ευαγγέλιο! Οἱ πολλοί, γοητευμένοι άπό τίς τεχνολογικές καί άλλες δυνατότητες πού ὁδηγοῦν πρός ἕνα νέο ἦθος χωρίς ἀρχές καί περιορισμούς, πιστεύοντας τά «κηρύγματα» περί ἀπόλυτης ελευθερίας τοῦ ἀνθρώπου, πορεύονται στή ζωή τους ἀψηφώντας τήν ἐμπειρία τοῦ παρελθόντος, παραθεωρώντας τίς προειδοποιήσεις γιά πνευματικούς κινδύνους καί ἠθικές συνέπειες, ἀπορρίπτοντας ἀξίες καί ἰδανικά.

Κυριακή ΙΖ΄ Λουκά, του Ασώτου

Απόστολος: Α΄ Κορ. στ' 12 -20

Ευαγγέλιον: Λουκά ιε' 11 – 32

4 Φεβρουαρίου 2018

Δυο γιους τους είχε. Ατίθασος και επιπόλαιος ο μικρότερος, το κύριο πρόσωπο της παραβολής. Πιστός υπάκουος και εργατικός, ο άλλος. Απαίτησε ο μικρότερος, το μέρος της περιουσίας, που του αναλογούσε και το πήρε.

Συγκέντρωσε λοιπόν γρήγορα ότι είχε, έφυγε σε μακρινή χώρα. Σκόρπισε την περιουσία του ζώντας άσωτη ζωή. Δαπάνησε ό,τι είχε! Κι όταν έπεσε πείνα μεγάλη στη χώρα αυτή, άρχισε να στερείται. Πέφτει πολύ χαμηλά, εξευτελίζεται! Στην απελπισία του, αναγκάζεται να βόσκει χοίρους, και φυτοζωώντας, προσπαθεί να καλύψει την πείνα του με τα χαρούπια, που προορίζονταν για τους χοίρους.

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

ΚΥΡΙΑΚΉ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

4η Φεβρουαρίου 2018

(Α΄ Κορινθίους Στ’, 12-20)

Σύμφωνα με την Αγία Γραφή και την διδασκαλία της Εκκλησίας μας, ο άνθρωπος πλάσθηκε «κατ΄ εικόνα και ομοίωση» Του Θεού. Ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός διδάσκει, ότι το μεν «κατ΄ εικόνα» αναφέρεται στο νοητικό, νοερό και αυτεξούσιο τού ανθρώπου, το δε «καθ΄ ομοίωση» αναφέρεται στην ομοίωση της θείας αρετής κατά το δυνατόν από μέρους των ανθρώπων.