Ἡ προσευχὴ. Κυρ. Πατέρων Α΄ Οἰκ. Συνόδου

 «Ταῦτα ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐπῆρε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ εἶπε· Πάτερ, ἐλήλυθεν ἡ ὥρα· δόξασόν σου τὸν υἱόν, ἵνα καὶ ὁ υἱός σου δοξάσῃ σε» (Ἰω. 17,1)

(†) ἐπίσκοποςΑὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Τὸ Εὐαγγέλιο ποὺ διαβάστηκε σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε μιὰ προσευχή. Ποιός ἔκανε τὴν προσευχὴ αὐτή; Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Πότε τὴν ἔκανε; Τὴν τελευταία νύκτα τῆς ἐπιγείου ζωῆς του, τὴ Μεγάλη Πέμπτη. Ὅταν τελείωσε ὁ Μυστικὸς Δεῖπνος κ᾿ ἔφυγε ὁ Ἰούδας, εἶχε πιὰ νυχτώσει καὶ ἔλαμπαν τὰ ἄστρα. Τότε ὁ Κύριός μας ὕψωσε τὰ μάτια στὸν οὐρανὸ καὶ προσευχήθηκε. Τί εἶπε;
Ὁ Χριστὸς δοξάζει τὸ Θεὸ καὶ λέει· «Πατέρα μου, σὲ ἐδόξασα ἐπάνω στὴ γῆ. Τὸ ὄνομά σου τὸ φανέρωσα στοὺς ἀνθρώπους»· «ἐφανέρωσά σου τὸ ὄνομα τοῖς ἀνθρώποις» (Ἰω. 17,6).

2021 ΙΟΥΝΙΟΥ 13 – ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΑΤΕΡΩΝ Α ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Α’ ΟΙΚ. (Ιω. 17, 1-13)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στο Δρυόφυτο, στις 18/5/1980)

Ο Θεός φυλάττει τους πιστούς;

Ακούσαμε σήμερα τον Κύριο μας Ιησού Χριστό να λέγει: «Πάτερ ους δέδωκάς μοι εφύλαξα, και ουδείς εξ αυτών απώλετο ει μη ο υιός της απωλείας». Δηλαδή, αυτούς που μου έδωκες, Εγώ τους φύλαξα. Δεν χάθηκε κανένας, γιατί εγώ ξέρω και φυλάττω, και μπορώ και φυλάττω, εκείνους που έχω κοντά Μου. Κανένας δεν χάθηκε παρά μόνον «ο υιός της απωλείας», ο Ιούδας.

 ΚΥΡΙΑΚΗ 13 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021

ΤΩΝ 318 ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α΄ ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ

(Ιω. ιζ΄ 1-13) (Πρ. κ΄ 16-18,28-36)

Πίστεως απαυγάσματα

«Εφανέρωσά σου το όνομα τοις ανθρώποις ους δέδωκάς μοι εκ του κόσμου»

Για αιώνες ολόκληρους οι άνθρωποι τελούσαν υπό πλήρη άγνοια για την ύπαρξη του αληθινού Θεού. Στην προσπάθειά τους να ικανοποιήσουν εσωτερικές αναζητήσεις, στρέφονταν στη λατρεία των ειδώλων, η οποία χαρακτηριζόταν σαφώς από την ματαιότητα. Κανένας άνθρωπος δεν μπορούσε να προσεγγίσει τον αληθινό Θεό. Όπως άλλωστε μάς πληροφορεί ο Ευαγγελιστής Ιωάννης: «Θεόν ουδείς εώρακεν πώποτε». Έτσι, ο αληθινός Θεός γίνεται άνθρωπος για να δώσει τη δυνατότητα της Θεογνωσίας.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ (Α΄ Οικουμενικής Συνόδου)

Απόστολος: Πράξ. κ΄ 16 – 18, 28 – 36

Ευαγγέλιο: Ιωάν. ιζ΄ 1 – 13

13 Ιουνίου 2021

Η Εκκλησία μας όρισε τρεις συνολικά Κυριακές τον χρόνο να τιμούμε τους Πατέρες που μετείχαν στις Οικουμενικές Συνόδους και διατράνωσαν τα δόγματα της πίστεως μας. Η σημερινή Κυριακή αφιερώθηκε στους Πατέρες της Α΄ Οικουμενικής. Μία Κυριακή μέσα στον μήνα Ιούλιο αφιερώθηκε στους Πατέρες της Δ΄ Οικουμενικής και μία μέσα στον μήνα Οκτώβριο για τους Πατέρες της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου. Οι αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων αναφέρονταν κυρίως στην πίστη μας στον Ένα Αληθινό Θεό ο οποίος είναι Τριαδικός:

Κυριακή των Αγίων Πατέρων, Ευαγγ. Aνάγνωσμα: Ιω. ιζ΄ 1-13 (13-06-2021)

Διακόνου Επιφανίου Παπαντωνίου 

Νικαίας το καύχημα, Oικουμένης αγλάϊσμα

Την εβδόμη κατά σειρά Κυριακή από το Πάσχα, η Εκκλησία τοποθετεί την εορτή των Αγίων 318 Θεοφόρων Πατέρων, οι οποίοι συγκρότησαν την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια το 325 μ.Χ. Η Α΄ Οικ. Σύνοδος συγκλήθηκε σε κλίμα ελευθερίας και ισοτιμίας, που επεκράτησε μεταξύ των θρησκευμάτων μετά το Διάταγμα του Μεγάλου Κωνσταντίνου περί ανεξιθρησκείας. Στη Σύνοδο αυτή έδωσε την μαρτυρία τους υπέρ της πίστεως ο Άγιος Σπυρίδων ο θαυματουργός, ενώ με την πολύτιμη συμβουλή του τότε διακόνου και μετέπειτα Πατριάρχου Αλεξανδρείας Μεγάλου Αθανασίου, συντάχθηκαν τα 6 πρώτα άρθρα του συμβόλου της Πίστεως.

Kυριακή Ζ΄ Πράξεων, Αποστ. Ανάγνωσμα: Πράξεις των Αποστόλων κ’ 16-18, 28-36 (13-06-2021)

Πρεσβ. Φιλίππου Φιλίππου

Η Αποστολή των ποιμένων της Εκκλησίας 

Η Εκκλησία μας όρισε η σημερινή Κυριακή να είναι αφιερωμένη στη μνήμη των τριακοσίων δέκα και οκτώ (318) αγίων Πατέρων της Α’ Οικουμενικής Συνόδου. Η σύνοδος αυτή πραγματοποιήθηκε το 325 μ.Χ. στη Νίκαια της Βιθυνίας, καταδικάζοντας την αίρεση του Αρειανισμού. Εκτός όμως από την καταδίκη του Αρειανισμού, η σύνοδος ασχολήθηκε και με κάποια άλλα θέματα, τα οποία απασχολούσαν την Εκκλησία την περίοδο εκείνη, όπως το Μελιτιανό  σχίσμα, την επιστροφή των πεπτωκότων, την ημερομηνία εορτασμού του Πάσχα και τη σύνταξη του συμβόλου της Νίκαιας.

 ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΣΧΑ

(ΤΩΝ 318 ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ)

Ἡ Ἐκκλησία μας, ἀγαπητοί μου χριστιανοί, ὅρισε ἡ σημερινή Κυριακή νά εἶναι ἀφιερωμένη στή μνήμη τῶν τριακοσίων δέκα καί ὀκτώ (318) Ἁγίων Πατέρων τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Ἡ σύνοδος αὐτή πραγματοποιήθηκε τό 325 μ.Χ. στή Νίκαια τῆς Βιθυνίας, καταδικάζοντας τήν αἵρεση τοῦ Ἀρειανισμοῦ. Ἐκτός ὅμως ἀπό τήν καταδίκη τοῦ Ἀρειανισμοῦ, ἡ σύνοδος ἀσχολήθηκε καί μέ κάποια ἄλλα θέματα, τά ὁποῖα ἀπασχολοῦσαν τήν Ἐκκλησία τήν περίοδο ἐκείνη, ὅπως τό Μελιτιανό σχίσμα, ἡ ἐπιστροφή τῶν πεπτωκότων, ἡ ἡμερομηνία ἑορτασμοῦ τοῦ Πάσχα καί ἡ σύνταξη τοῦ συμβόλου τῆς Νίκαιας. Ἡ ἀποστολική περικοπή, ἡ ὁποία διαβάζεται σήμερα, εἶναι παρμένη ἀπό τό 20ο κεφάλαιο τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων. Ἀποτελεῖ τό τελευταῖο τμῆμα τοῦ λόγου, τόν ὁποῖο ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἀπηύθυνε πρός τούς πρεσβυτέρους τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἐφέσου. Ὁ λόγος αὐτός πραγματοποιήθηκε στή Μίλητο, ὅπου εἶχε σταθμεύσει ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν, κατά τή διάρκεια τοῦ ταξιδιοῦ τῆς ἐπιστροφῆς του στά Ἱεροσόλυμα γιά τή γιορτή τῆς Πεντηκοστῆς. Μέσα ἀπό τό λόγο του αὐτό, τόν βλέπουμε νά διακατέχεται ἀπό ἕνα αἴσθημα ποιμαντικῆς εὐθύνης.

“ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ”

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ 318 ΠΑΤΕΡΩΝ

(13 Ἰουνίου 2021)

Αυτήν την  Κυριακή, έβδομη από την Κυριακής της Αναστάσεως, αγαπητοί μου αδελφοί, η Εκκλησία μας τιμά τους 318  Αγίους Θεοφόρους  Πατέρες της  Α’ Οικουμενικής Συνόδου, που συγκροτήθηκε στη Νίκαια της Βιθυνίας, το 325 μ.Χ., από τον αυτοκράτορα Μέγα Κωνσταντίνο.  Η Α’ εν Νικαία  Οικουμενική Σύνοδος  έχει μεγάλη ιστορική  και θεολογική σημασία για την πορεία της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην πορεία των αιώνων.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

† ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗ ΑΝΑΝΙΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ

«Η προσευχή: το οξυγόνο της ψυχής»

Έβδομη Κυριακή μετά το Πάσχα σήμερα και η Εκκλησία μας τιμά επιπλέον και τη μνήμη των Αγίων Πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, που έγινε στη Νίκαια της Βιθυνίας στα 325 μ.Χ., και καθόρισε τη διδασκαλία της Εκκλησίας περί της Θεότητος του Κυρίου μας, Ιησού Χριστού, την οποίαν επολέμησε ο Άρειος, και συνέταξαν εκεί το Σύμβολον της Πίστεως, το χίλιο-αγαπημένο μας Πιστεύω, που το ακούμε κάθε φορά στην Εκκλησία, ή το λέμε στις προσευχές μας, όποτε θέλουμε και μπορούμε.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α’ ΟΙΚΟΥΜ. ΣΥΝΟΔΟΥ (13-6-2021)

ΓΡΑΠΤΟΝ Θ. ΚΗΡΥΓΜΑ

    Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί, σήμερα ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ὅρισε νά τιμῶνται οἱ 318 Θεοφόροι Πατέρες, οἱ ὁποῖοι, κατόπιν πρωτοβουλίας τοῦ εὐσεβοῦς Βασιλέως Κωνσταντίνου τοῦ Μεγάλου, τοῦ Ἁγίου αὐτοῦ τῆς Ἐκκλησίας μας καί ἰσαποστόλου, συνεκλήθησαν εἰς τήν Νίκαια τῆς Βιθυνίας τό 325 μ.Χ.

     Ἐκεῖ, λοιπόν, συνεκλήθησαν οἱ Θεοφόροι Πατέρες ἀπό ὅλα τά πέρατα τῆς οἰκουμένης γιά νά ἀντιμετωπίσουν ἕνα φοβερό σκάνδαλο, πού εἶχε ξεσπάσει στούς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας, ἐξ αἰτίας τῆς αἱρέσεως τοῦ Ἀρείου.

 ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Η ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ»

Καθὼς πορευόμαστε ἀπὸ τὴν ἑορτὴ τῆς Ἀναλήψεως στὴν ἑορτὴ τῆς Πεντηκοστῆς, οὐσιαστικὰ καθὼς περνᾶμε ἀπὸ τὴν ἑορτὴ τῆς δόξας τῆς ἀνθρώπινης φύσεως στὴν ἑορτὴ τοῦ φωτισμοῦ της, ἔρχεται ἡ Ἐκκλησία μας νὰ παρεμβάλει στὴ σημερινὴ Κυριακὴ τὴ μνήμη τῶν Ἁγίων Πάτερων ποὺ συγκρότησαν τὴν Α’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο στὴ Νίκαια τῆς Βιθυνίας, μιά ἑορτὴ ποὺ ἔχει κατ’ εξοχὴν νὰ κάνει μὲ τὴν ἀλήθεια τῆς πίστεως.

Κυριακή τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ

Ὁμιλία εἰς τόν τυφλόν 

Ἅγ. Ἰωάννης Χρυσόστομος

(Ἰω. 9, 1-5)

«Καί διερχόμενος ὁ Ἰησοῦς εἶδεν ἄνθρωπον τυφλόν ἐκ γενετῆς. Καί ἠρώτησαν αὐτόν οἱ μαθηταί του, λέγοντες· Διδάσκαλε, ποῖος ἥμαρτεν, αὐτός ἤ οἱ γονεῖς του, ὥστε νά γεννηθῇ τυφλός;»

1. «Καί διερχόμενος ὁ Ἰησοῦς εἶδεν ἄνθρωπον τυφλόν ἐκ γενετῆς». Ἐπειδή εἶναι πάρα πολύ φιλάνθρωπος καί φροντίζει διά τήν σωτηρίαν μας καί θέλων νά κλείσῃ τά στόματα τῶν ἀχαρίστων, δέν παραλείπει νά κάνῃ ἀπό ἐκεῖνα πού ἔπρεπε νά κάνῃ καί ἄν ἀκόμη κανείς δέν τόν ἐπρόσεχεν. Αὐτό λοιπόν γνωρίζων καλά καί ὁ προφήτης ἔλεγεν· «Διά νά δικαιωθῇς μέ τούς λόγους σου καί νά νικήσῃς μέ τήν κρίσιν σου» (Ψαλμ. 50, 6).

Ποιός εἶναι ἐκεῖνος πού βρίσκεται μπροστά σας χωρίς νά τόν βλέπετε;

Ομιλία  στον εκ γενετής τυφλό 

Αστερίου Επισκόπου Αμασείας

Μόλις ακούσαμε τον υιό της βροντής, τον Ιωάννη, ή μάλλον το Άγιον Πνεύμα που από ψαρά και χειροτέχνη τον έκαμε συγγραφέα και κήρυκα πραγματικά θείων και υψηλών υποθέσεων, να μας εκθέτει το θαύμα της σωματικής και πνευματικής αναβλέψεως του εκ γενετής τυφλού. Στο προηγούμενο κεφάλαιο ανέλυσε την πολλή και εκτεταμένη διάλεξη του Κυρίου, με την οποία καθοδηγούσε τον απειθή και δύστροπο εβραϊκό λαό στην θεογνωσία του Πατρός και του Υιού, απομακρύνοντας το νου τους από την έννοια του μονοθεϊσμού· τους άνοιγε την πόρτα για να περάσουν από την νομική παράδοση στη χάρη, οδηγώντας τους ομαλά από την Παλαιά στην Καινή Διαθήκη, όπως κάποτε από τήν έρημο προς την πλούσια και εύφορη γη.

Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ

Ἰωάν. θ΄, 1-38 

Θεοφυλάκτου Ἀρχιεπισκόπου Βουλγαρίας

ἑρμηνεία εἰς τὸ κατὰ Ἰωαν. Εὐαγγέλιον Κεφ. θ΄.

Καὶ προχωρῶντας εἶδε κάποιον τυφλὸ ἐκ γενετῆς· τὸν ρώτησαν οἱ μαθηταὶ του καὶ τοῦ εἶπαν·  «Δάσκαλε, ποιὸς ἁμάρτησε αὐτὸς ἤ οἱ γονεῖς του γιὰ νὰ γεννηθῆ τυφλός;» Βγαίνοντας ἀπὸ τὸ ἱερὸ ὁ Κύριος μηχανεύεται τρόπο νὰ διασκεδάση τὸν θυμὸ τῶν Ἰουδαίων καὶ βαδίζει γιὰ νὰ θεραπεύση τὸν τυφλό.  Μ’ αὐτὸ τὸν τρόπο   θέλει νὰ μαλακώση τὴν σκληρότητα καὶ τὴν ἀπείθειά τους, ἄν καὶ δὲν ἐδόχοντα αὐτοὶ καμμιὰ ἐπίδραση.  Συνάμα τοὺς ἔδειχνε ὅτι δὲν εἶπε μάταια καὶ κομπαστικά «Πρὶν γίνη ὁ Ἀβραάμ, ἐγὼ ὑπῆρχα».

Διδαχή την Κυριακή του Τυφλού για την έπαρση και την ταπεινοφροσύνη

(Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ)

«Eις κρίμα εγώ εις τον κόσμον τούτον ήλθον, ίνα οι μη βλέποντες βλέπωσι και οι βλέποντες τυφλοί γένωνται» (Ιω. 9:39)

ΑΓΑΠΗΤΟΙ αδελφοί! Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, μετά τη θεραπεία του εκ γενετής τυ­φλού, για την οποία ακούσαμε σήμερα στο ιερό Ευαγγέλιο, είπε: «Ήρθα για να φέρω σε κρίση τον κόσμο, έτσι ώστε αυτοί που δεν βλέπουν να βρουν το φως τους, κι εκείνοι που βλέπουν ν’ αποδειχθούν τυφλοί» (Ιω. 9:39). Τέτοια λόγια δεν μπορούσαν ν’ αφήσουν αδιάφορους τους υπερήφανους «σοφούς» και «δικαίους» του κόσμου τούτου, όπως ήταν οι Φαρι­σαίοι. Εξαιτίας της φιλαυτίας τους και της μεγάλης ιδέ­ας που είχαν για τον εαυτό τους, αισθάνθηκαν θιγμένοι από την παρατήρηση του Κυρίου. Αντέδρασαν, λοιπόν, με μιαν ερώτηση, που εκφράζει την αγανάκτηση και την έπαρσή τους, αλλά συνάμα και τη χλευαστική τους διά­θεση και τον φθόνο τους και την περιφρόνησή τους προς τον Χριστό: «Μήπως είμαστε κι εμείς τυφλοί;» (Ιω. 9:40).

Τά κλειστὰ μάτια

«Ἕν οἶδα, ὅτι τυφλὸς ὥν ἄρτι βλέπω».

Κυριακή τοῦ τυφλοῦ (Ἰωάν. θ΄ 1-38)

(†) ἐπισκόπου Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας

Μίαν δραματικὴν σκηνὴν μᾶς παρουσιάζει τὸ σημερινὸν Εὐαγγέλιον, ἀγαπητοί μου. Ἀφορμὴ ἡ θεραπεία ἑνὸς τυφλοῦ. Ἔχει ὁ δυστυχὴς γεννηθῆ μέσ’ τὸ σκοτάδι. Ἀκούει χωρὶς νὰ βλέπῃ.  Δὲν γνωρίζει πότε νυχτῶνει καὶ πότε ξημερώνει. Ἄλλοι τοῦ δίδουν φαγητόν. Ἄλλοι τὸν ὁδηγοῦν.

Μέσα σ’ αὐτὸ τὸ θλιβερὸ τραγούδι, μὲ τὴν ψυχὴν γεμάτην πόνον, κάθεται ὁ τυφλὸς τῆς Ἱερουσαλὴμ στὴ συνηθισμένη του γωνία καὶ μαζεύει καρτερικὰ τὸ νῆμα τῆς θλιμμένης ζωῆς του.

Κυριακή του Τυφλού 

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

(Ευαγγέλιο: Ιωαν. θ΄1-38)

Μέγας είναι ο Θεός μας, μεγάλα τα έργα Του! Δεν υπάρχει αρχή και τέλος στα θαυμάσιά Του (πρβλ. Ψαλμ. οστ΄13, 14)! Δεν υπάρχουν μάτια που να ’χουν δει όλ’ αυτά τα θαυμάσια, δεν υπάρχει γλώσσα να τα διηγηθεί, μα ούτε και νους να τα συλλάβει.

Τα μάτια είδαν κι όταν ήρθε ο θάνατος έκλεισαν. Η γλώσσα διηγήθηκε και μουγγάθηκε. Ο νους συνέλαβε κι έπειτα όλα τα κάλυψε η λήθη. Ποιος μπορεί να γνωρίσει τα θαυμάσια και ν’ αγνοεί το θαυματουργό; Και ποιος μπορεί να δει το θαυματουργό και να εξακολουθήσει να ζει;

2021 ΙΟΥΝΙΟΥ 6 – ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ (Ιω. 9, 1-38)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στο Θεσπρωτικό, στις 28/5/1995)

Προσοχή στις λάθος ερμηνείες

Όταν οι άνθρωποι έβλεπαν τον εκ γενετής τυφλό, για τον οποίο ακούσαμε στο Ευαγγέλιο, έσπαζαν το κεφάλι τους να βρουν πώς είναι δυνατόν να συμβιβαστεί ένα τέτοιο γεγονός με την αγαθότητα του Θεού. Και έκαναν την σκέψη: Οπωσδήποτε κάποιος θα αμάρτησε, ή αυτός ή οι γονείς του και γι’ αυτό γεννήθηκε τυφλός.

Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 6/6/2021, τοῦ Τυφλοῦ (Ἰωάν. θ΄ 1-38)

1. Φόβος ἀπέναντι στὶς ἀπειλὲς

Κάποιο Σάββατο ὁ Ἰησοῦς συνάντησε στὴν Ἱερουσαλὴμ ἕναν ἐκ γενετῆς τυφλό. Σὲ ἐρώτηση τῶν Μαθητῶν, τοὺς ἀποκάλυψε ὁ Κύριος ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς εἶχε γεννηθεῖ τυφλὸς γιὰ νὰ φανερωθοῦν τὰ θαυμαστὰ ἔργα ποὺ ἐπιτελεῖ ἡ δύναμη καὶ ἡ ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ. Ἔφτυσε κατόπιν κάτω, ἔκανε πηλό, ἔχρισε τὰ μάτια τοῦ τυφλοῦ καὶ τοῦ εἶπε νὰ πάει νὰ τὰ πλύνει στὴν κολυμβήθρα τοῦ Σιλωάμ. Ὁ τυφλὸς ὑπάκουσε καὶ βρῆκε τὸ φῶς του.

Στούς Φιλίππους

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 6 Ἰουνίου 2021, τοῦ Τυφλοῦ (Πράξ. ιστ΄ 1634)

1. ΣΤΑ ΜΕΝΤΙΟΥΜ

Ὁ ἀπόστολος Παῦλος, μετά ἀπό θαυμαστό ὅραμα πού εἶδε στήν Τροία, βρίσκεται στήν πόλι τῶν Φιλίππων. Ἐκεῖ κάποια ἡμέρα καθώς πηγαίνει στόν τόπο τῆς προσευχῆς, τόν συναντᾷ μιά δούλη «παιδίσκη μαντευομένη» πού εἶχε μαντική δαιμονική δύναμι καί ἔτσι ἔφερνε πολλά κέρδη στά ἀφεντικά της. Αὐτή λοιπόν ἀκολούθησε ἀπό κοντά τόν Παῦλο καί τόν Σίλα καί ἄρχισε νά φωνάζῃ γύρω της: «οὗτοι οἱ ἄνθρωποι δοῦλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου εἰσίν» καί μᾶς δείχνουν τόν δρόμο τῆς σωτηρίας. Αὐτό τό ἔκανε γιά πολλές ἡμέρες. γιά νά ἑλκύσῃ τό δαιμονικό πνεῦμα τήν ἐμπιστοσύνη τοῦ λαοῦ καί νά τήν ἐκμεταλλευθῇ κατόπιν μέ δολιότητα. Γι’αὐτό καί ὁ Παῦλος ἀγανακτισμένος ἔστρεψε τό βλέμμα του στήν δούλη αὐτή καί εἶπε πρός τό πνεῦμα: Σέ διατάσσω στό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, νά βγῇς ἔξω ἀπό αὐτήν. Ἐκείνη τή στιγμή βγῆκε τό πονηρό πνεῦμα καί ἐξαφανίστηκε.

 ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021 – ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ

(Ιω. θ΄ 1-38) (Πρ. ιστ΄ 16-34)

Ακτινοβολία πίστεως

«Ενίψατο, και ήλθε βλέπων»

Γεννήθηκε η ταλαιπωρημένη εκείνη ύπαρξη, χωρίς να απολαμβάνει το θείο δώρο της όρασης. Άκουε μόνο για τις ομορφιές της φύσεως και η δοκιμασία του ήταν ακόμα μεγαλύτερη, γιατί η θέαση εικόνων και πραγμάτων ήταν εντελώς άγνωστη υπόθεση για εκείνον. Δεν μπορούσε να αντικρύσει ούτε ακόμα και το διπλανό του. Η ζωή του ήταν πραγματικά ανυπόφορη, βυθισμένη στην κυριολεξία στο σκοτάδι. Βίωνε ένα μαρτύριο χωρίς τέλος.

ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 06 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ

(Πραξ. ιστ΄, 16-34)

Πολλὲς φορὲς στὴ ζωὴ μας προβληματιζόμαστε γιὰ διάφορα ζητήματα ποὺ μᾶς ἀπασχολοῦν καὶ ἀναζητοῦμε τὴ λύση εἴτε μελετώντας οἱ ἴδιοι καὶ ὁδηγούμενοι σὲ ἕνα συμπέρασμα, εἴτε ρωτώντας κάποιους ἀνθρώπους τοὺς ὁποίους ἐμπιστευόμαστε, γιατί τοὺς θεωροῦμε ἀξιόπιστους καὶ γνῶστες τοῦ θέματος ποὺ μᾶς ἀπασχολεῖ. Μία τέτοια περίπτωση βλέπουμε στὴ σημερινὴ περικοπὴ ἀπὸ τὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων, ὅπου ἕνα σημαντικὸ ἐρώτημα ἀκούγεται ἀπὸ τὰ χείλη τοῦ δεσμοφύλακα τῶν Φιλίππων, ἕνα ἐρώτημα ποὺ εἶναι τὸ σημαντικότερο καὶ τὸ μόνο ἀπαραίτητο πού μπορεῖ νὰ διατυπώσει ἄνθρωπος σὲ τοῦτον τὸν κόσμο: «Τί με δεῖ ποιεῖν, ἵνα σωθῶ;» «Τί πρέπει νὰ κάνω, γιὰ νὰ σωθῶ;» Καὶ τὸ ἐρώτημα αὐτὸ βρίσκει ἄμεση καὶ δραστικὴ ἀπάντηση ἀπὸ τούς πλέον ἁρμόδιους ἀνθρώπους, τὸν Ἀπόστολο Παῦλο καὶ τὸν Ἀπόστολο Σίλα, οἱ ὁποῖοι εἰδικεύονται ἀκριβῶς σὲ αὐτό, δηλαδὴ στὸ νὰ καθοδηγοῦν ψυχὲς στὴ σωτηρία, ἐφόσον τὸ θέλουν.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ

Απόστολος Πράξ. ιστ΄16 - 34

Ευαγγέλιο Ιω. θ ΄1 - 38

6 Ιουνίου 2021

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

Του Μητροπολίτου Πάφου κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ

για τη διεξαγωγή εράνου υπέρ των τυφλών.

Γεγονότα θαυμαστά και πρωτάκουστα μας περιγράφει η σημερινή ευαγγελική περικοπή. Μεγάλο το θαύμα για το είδος του και πρωτοφανές στον τρόπο εκτέλεσής του. Το ομολογεί περίτρανα ο ίδιος ο θεραπευθείς τυφλός: «Εκ του αιώνος ουκ ηκούσθη ότι ήνοιξέ τις οφθαλμούς τυφλού γεγεννημένου». Δεν θεράπευσε ο Χριστός τα μάτια κάποιου που έχασε το φως του από ένα δυστύχημα ή μια πάθηση. Δίνει το φως σε κάποιον που δεν είχε καν βολβούς στις κόγχες του προσώπου του.

 Ἡ σωματική καί ἡ πνευματική τύφλωση... Πόσο ἀπέχουν οἱ δύο ἔννοιες μεταξύ τους;

(Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ)

Τό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα μᾶς ὑπενθυμίζει τήν θεραπεία ἑνός ἀνθρώπου πού εἶχε γεννηθεῖ τυφλός. Ἕνας ἄνθρωπος πού δέν εἶδε  ποτέ τόν ἥλιο, τά χρώματα τῆς φύσεως, τά πρόσωπα τῶν ἀγαπημένων του, τόν ἴδιο του τόν ἑαυτό! Πόσο σκληρό ἀκούγεται γιά ἐμᾶς πού μποροῦμε καί βλέπουμε, γιά ἐμᾶς πού βλέπουμε ἀλλά δέν κατανοοῦμε τί σημαίνει νά ζεῖς στό ἀπόλυτο σκοτάδι... Ὁ τυφλός της εὐαγγελικῆς περικοπῆς συναντᾶ τό ἄσβεστο Φῶς, τό αἰώνιο Φῶς, τόν Θεάνθρωπο Χριστό. Ἐκεῖνος στέκει μπροστά του καί τοῦ χαρίζει τό φῶς στα μάτια τοῦ σώματός του.

Κυριακή του Τυφλού

Ευαγγ. Ανάγνωσμα: Ιω. θ’ 1-38 (06-06-2021)

Ο ευαγγελιστής Ιωάννης αναφέρει στην ευαγγελική περικοπή, ένα από τα πολλά θαύματα που επιτέλεσε ο Κύριος ημών Ιησού Χριστός, αυτό της θεραπείας του Τυφλού στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Ο Κύριος ήρθε στα  Ιεροσόλυμα για δεύτερη φορά μαζί με τους μαθητές του, για την μεγάλη εορτή των Ιουδαίων, την εορτή της Σκηνοπηγίας. Σκηνοπηγία (γιορτή της Συγκομιδής ή γιορτή των Σκηνών) ονομαζόταν και ονομάζεται η τελευταία από τις τρεις μεγάλες γιορτές των Ιουδαίων, μετά το Πάσχα και την Πεντηκοστή. Η εορτή της Σκηνοπηγίας είναι διάρκειας επτά ημερών και τελείται προς ευχαριστία για τη συγκομιδή των καρπών και προς ανάμνηση της τεσσαρακονταετούς περιπλάνησης των Εβραίων στην έρημο του Σινά, όπου διέμεναν σε σκηνές.

Κυριακή του Τυφλού

Αποστ. Ανάγνωσμα: Πράξεις των Αποστόλων ιστ’, 16-34 (06-06-2021)

Αρχιμ. Αυγουστίνου Κκαρά

Η θεραπεία του Αινέα και η ανάσταση της Ταβιθά

Το ευαγγελικό ανάγνωσμα της ημέρας μας περιγράφει το θαύμα της θεραπείας του παραλύτου της Βηθεσθά, ο οποίος βρισκόταν καθηλωμένος στο κρεβάτι του πόνου για τριάντα οχτώ χρόνια. Το αποστολικό ανάγνωσμα της ημέρας είναι παρμένο από τις Πράξεις των Αποστόλων και μας περιγράφει δυο θαύματα, τα οποία τέλεσε ο Απόστολος Πέτρος. Το πρώτο θαύμα είναι η θεραπεία του Αινέα, ο οποίος ήταν για οχτώ χρόνια παράλυτος. Το δεύτερο είναι η ανάσταση της Ταβιθά.

“ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ”

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ

(6 Ιουνίου 2021)

Καθώς διανύουμε την χαρμόσυνη περίοδο της Αναστάσεως, αγαπητοί μου αδελφοί, φθάσαμε με τη χάρη του Θεού στην έκτη Κυριακή από την ένδοξο και λαμπροφόρο ημέρα της  Κυριακής  της Αναστάσεως. Και το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα από το Κατά Ιωάννην ευαγγέλιο περιγράφει το θαύμα που τέλεσε ο Ιησούς κατά την επίγεια κηρυκτική και θαυματουργική δράση Του θεραπεύοντας τον εκ γενετής τυφλό. Οι άγιοι πατέρες της εκκλησίας  μας, τοποθέτησαν μέσα στο χαρμόσυνο κλίμα της αναστάσιμης περιόδου την ανάγνωση περικοπών από το κατά Ιωάννην ευαγγέλιο λόγω της σπουδαίας θεολογικής σημασίας του περιεχομένου του. Στο ευαγγέλιο του ευαγγελιστή Ιωάννη κεντρική ιδέα  αποτελεί ότι ο Αναστάς Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός είναι και ο Αληθινός Θεός, το β’ πρόσωπο της Αγίας  Τριάδος, που με την Ενανθρώπισή Του, το Σταυρικό Πάθος, τον Θάνατο Του και την ένδοξο Ανάσταση Του είναι ο Κύριος της Ζωής και του Θανάτου, ο αληθινός Μεσσίας, που προσδοκούσε ο ισραηλιτικός λαός και όλα τα έθνη δια μέσου των αιώνων.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ

† Αρχιμανδρίτη Ανανία Κουστένη

«Ο Χριστός: Το φως του κόσμου»

Κυριακή του Τυφλού, έκτη Κυριακή μετά το Πάσχα η σημερινή, κι ο Τυφλός, ο πρώτος ομολογητής της Εκκλησίας μας που ομολόγησε την Αλήθεια, παίνεψε και υποστήριξε τον Ευεργέτη του κι έμεινε μέχρι το τέλος πιστός και αφοσιωμένος σε Κείνον, αν και δεν Τον ήξερε. Εδώ είναι το θαύμα, εδώ είναι το μυστήριο, που ο Ιησούς, το «Φως του κόσμου», «φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον», ο οποίος άνθρωπος είναι καλοπροαίρετος. Η πρώτη κίνηση της ψυχής, όταν φτειαχτεί ο άνθρωπος, αν είναι θετική, είναι γι’ αυτόν η μεγαλύτερη ευεργεσία, το μεγαλύτερο καλό.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ (06-06-2021)

ΓΡΑΠΤΟΝ Θ. ΚΗΡΥΓΜΑ

     Ὁ Κύριος μας Ἰησοῦς Χριστός, ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί, μετά τήν θεραπεία τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ, γιά τήν ὁποία ἀκούσαμε σήμερα στό Ἱερό Εὐαγγέλιο εἶπε: «Ἦρθα γιά νά φέρω κρίση στόν κόσμο, ἔτσι ὥστε αὐτοί πού δέν βλέπουν νά βροῦν τό φῶς τους, κι ἐκεῖνοι πού βλέπουν νά ἀποδειχθοῦν τυφλοί» (Ἰωάν. 9,39). Τέτοια λόγια, ὅμως, δέν μποροῦσαν νά ἀφήσουν ἀδιάφορους τούς ὑπερήφανους «σοφούς» καί «δικαίους» τοῦ κόσμου τούτου, ὅπως ἦταν οἱ ὑποκριταί Φαρισαῖοι. Ἐξαιτίας τῆς ὑπερηφανείας τους καί τῆς μεγάλης ἰδέας πού εἶχαν γιά τόν ἑαυτό τους αἰσθάνθηκαν ὅτι θίχτηκαν ἀπό τήν παρατήρηση τοῦ Κυρίου.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ»

Ἡ θεραπεία τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ εἶναι αὐτή πού μᾶς ἀφηγεῖται ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης στήν σημερινή εὐαγγελική περικοπή. Οἱ προφῆτες τῆς Π. Διαθήκης, περιγράφοντας τό ἔργο τοῦ ἀναμενόμενου Μεσσία, ἀναφέρουν καί τήν ἀνάβλεψη τυφλῶν. Αὐτός λοιπόν πού ἔχει τήν ἐξουσία νά ξαναδίνει τό φῶς στούς τυφλούς δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τόν Μεσσία.