ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ ΛΟΥΚΑ (19–1–2020)

«Κύριε πρός σέ κατέφυγον. Κύριος καταφυγή μου καί ρύστης μου».

Λόγια τοῦ ψαλμωδοῦ, τοῦ Προφητάνακτος Δαυίδ, ἀλλά καί κάθε ἀνθρώπου πού βρίσκεται σέ δυσχέρεια, στενοχώρια, σύγχυση, ἀσθένεια. Καί πάντα ὁ Θεός ἀπαντᾶ, παρηγορεῖ, θεραπεύει, λυτρώνει. Μέ τρόπο ὅμως θεοπρεπῆ καί ὄχι πάντοτε μέ τόν τρόπο πού ὁ ἄνθρωπος περιμένει.

Αὐτό συνέβη καί στή σημερινή εὐαγγελική περικοπή. Πρός τόν Ἰησοῦ ἀνέκραξαν δέκα ἄνθρωποι. Ἀσθενεῖς. Ἔπασχαν ἀπό λέπρα.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Η ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ»

Στὴ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπὴ ἀναφέρεται τὸ περιστατικὸ τῆς θαυμαστῆς θεραπείας τῶν δέκα λεπρῶν ἀπὸ τὸν Χριστό. Δέκα ταλαίπωροι ἄνθρωποι, ψημένοι στὸ καμίνι τῆς ἀρρώστιας καὶ τοῦ πόνου, κατακρεουργημένοι ὄχι τόσο ἀπὸ τὴν ἀνίατη ἀσθένεια, ἀλλὰ κυρίως ἀπὸ τὴν κοινωνικὴ περιθωριοποίηση καί ἀπόρριψη, στέκονται, ὄχι στὴν ἄκρη τοῦ δρόμου ἀπ’ ὅπου θὰ περνοῦσε ὁ Χριστός, ἀλλὰ «πόρρωθεν», μακριά, ἐξ’ αἰτίας τοῦ φόβου καὶ τῆς μανίας τῶν ἀνθρώπων. Κι ἀπὸ κεῖ μακριὰ «ἦραν φωνήν», ἔβαλαν μεγάλη φωνὴ γιὰ νὰ τοὺς ἀκούσει ὁ Χριστός μας, νὰ τοὺς προσέξει καὶ νὰ τοὺς ἐλεήσει.Τί σημαίνει τὸ «ἐλέησον ἡμᾶς» πού φώναζαν στὸν Χριστὸ οἱ λεπροί; Κάποιοι ἀπὸ τοὺς Πατέρες ἑρμηνεύουν ὄτι μὲ τὸ νὰ μὴ ζητοῦν κάτι συγκεκριμένο, ἀνέθεταν καὶ ἐμπιστεύονταν τὸν ἑαυτό τους στὴ φιλάνθρωπη προαίρεση τοῦ Χριστοῦ. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος γιὰ τὸν ὅποιο μαθαίνουμε στὴν Ἐκκλησία καὶ λέμε τό «Κύριε ἐλέησον».

Κυριακή μετά τα φώτα

Το ευαγγέλιο της νίκης του Χριστού κατά των πειρασμών 

(Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Ματθ. δ’ 1-11)

Δεν υπάρχει ούτε μια εντολή τού Θεού που δεν έχουν παραβιάσει οι άνθρωποι. Δεν υπάρχει ούτε μία μοναδική εντολή τού Θεού που να έχουν τηρήσει οι άνθρωποι χωρίς να γογγύσουν και να διαμαρτυρηθούν. Και δεν υπάρχει ούτε μία εντολή τού Θεού που να παραβίασε ο Κύριος Ιησούς κι ούτε μία που να την τήρησε με γογγυσμούς και διαμαρτυρίες. Όλα όσα είχε στην επίγεια ζωή Του να υποφέρει, να τηρήσει και να υποστεί, τα εφάρμοσε με τέλεια ταπείνωση κι απόλυτη υπακοή στον ουράνιο Πατέρα Του. Κι αυτό για να διδάξει σ’ όλους εμάς την ταπείνωση και την υπακοή· να μας ενθαρρύνει στην αντοχή και την καρτερία· να μας δείξει πως όλες οι ουράνιες εντολές είναι και δυνατές και απαραίτητες για μας να τις τηρήσουμε, με την εποπτεία και την καθοδήγηση του παντεπόπτη και ζώντος Θεού.

Κυριακή Μετά τα Φώτα

Λόγος περί μετανοίας 

(Αγ. Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ)

Μετανοείτε, ήγγικε γαρ η βασιλεία των ουρανών. Μετανοείτε και πιστεύετε εν τω ευαγγελίω. Αυτά ήσαν τα πρώτα λόγια του κηρύγματος του θεανθρώπου Ιησού Χριστού. Αυτά τα ίδια λόγια λέγει και σ’ εμάς μέχρι σήμερα, μέσω του Ευαγγελίου.

Όταν επληθύνθη περισσότερον από κάθε άλλη εποχήν η αμαρτία στον κόσμο, κατήλθε εδώ στην γη μας ο Παντοδύναμος Ιατρός. Κατήλθε στον τόπον αυτόν της εξορίας, στον τόπο των βασάνων και των παθών μας, που είναι μία πρόγευσις των αιωνίων βασάνων της κολάσεως, και ευαγγελίζεται την λύτρωση, την χαρά και την ίαση σε όλους τους ανθρώπους, χωρίς εξαίρεση, λέγοντας «μετανοείτε».

Η δύναμις της μετανοίας είναι θεμελιωμένη στην δύναμη του Θεού. Ο Ιατρός είναι πανίσχυρος, και η ίασις που Εκείνος χαρίζει είναι παντοδύναμος.

Κυριακή μετά την Χριστού Γέννησιν: Ομιλία περί υπακοής (Νικηφόρος Θεοτόκης, Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως)

(Ματθ. β’ 13-23)

– Η αρετή της υπακοής η αιτία της εκλογής του Ιωσήφ ως του αξιότερου των ανθρώπων για να υπηρετήσει το μέγα μυστήριο της ενανθρωπίσεως του Ιησού Χριστού.

– Είναι η υπακοή αρετή αναγκαία για την σωτηρία του ανθρώπου;

– Ο Θεός υποτάχθηκε στον άνθρωπο, δηλαδή στο πλάσμα Του;

– Πού οφείλονται οι αταξίες, οι ταραχές, οι ασυμφωνίες, οι συγκρούσεις, τα σκάνδαλα, οι ανομίες, στην οικογένεια, στην Εκκλησία και στην πολιτεία;

Αποστολικό ανάγνωσμα την Κυριακή μετά την Χριστού Γέννησιν: Ομιλία περί του παλαιού ανθρώπου, και του νέου, του κατά Θεόν κτισθέντος (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

(Γαλ. α’ 11-19)

– Πού οφείλεται το παράδοξο, ο απ. Παύλος από την μια να κατέχει της ταπεινοφροσύνης την τελειότητα και από την άλλη να επαινεί και ν’ ανυψώνει τον εαυτό του με όσα λέγει στην σημερινή αποστολική περικοπή;

– Απορίας άξιον είναι επίσης το γεγονός ότι ο απ. Παύλος, διά της επιστολής του, θυμίζει στους Γαλάτες ότι η ευαγγελική διδασκαλία δεν είναι κατά άνθρωπον, αλλά υπέρ άνθρωπον. Μα πώς όμως τα υπέρ άνθρωπον, μπορεί να είναι ευπρόσδεκτα στους ανθρώπους; Ποίον εννοεί ως άνθρωπον ο απόστολος Παύλος;

Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα  Ένα μεγάλο λάθος των χριστιανών

π. Συμεών Κραγιόπουλος:

Ένα μεγάλο λάθος των χριστιανών

Ο Υιός του Θεού έγινε άνθρωπος εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου. Δεν μπορούσε να γίνει άνθρωπος, ας πούμε, χωρίς τους ανθρώπους. Aλλά και δεν μπορούσε να είναι Θεάνθρωπος παρά εκ Πνεύματος Αγίου. Γεννήθηκε ο Κύριος ως άνθρωπος και γιορτάζουμε τη Γέννησή του αυτές τις ημέρες.

Η νίκη της θείας αγάπης

Κυριακή μετά τη Γέννηση του Χριστού

του Ιωάννη Καραβιδόπουλου, Ομότ. Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.,   

«'Οταν αναχώρησαν οι μάγοι, ένας άγγελος του Θεού παρουσιάστηκε στον Ιωσήφ στο όνειρό του και του είπε: ‘Σήκω αμέσως, πάρε το παιδί και τη μητέρα του και φύγε στην Αίγυπτο και μείνε εκεί ωσότου σου πω. Γιατί ο Ηρώδης όπου να 'ναι θα ψάξει να βρει το παιδί, για να το σκοτώσει’. Ο Ιωσήφ σηκώθηκε αμέσως, πήρε το παιδί και τη μητέρα του και μέσα στη νύχτα έφυγε στην Αίγυπτο· εκεί έμεινε ώσπου πέθανε ο Ηρώδης. 'Ετσι εκπληρώθηκε ο λόγος του Κυρίου που είχε πει ο προφήτης: Από την Αίγυπτο κάλεσα το γιο μου.

018 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 30 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ  (Ματθ. 2, 13-23)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στο Χειμαδιό, στις 31/12/1981)

1. Το μεγαλύτερο πνευματικό βάθος

Όταν γεννήθηκε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός φάνηκε στην Ανατολή ένα αστέρι. Όχι φυσικό. Όχι ένα αστέρι του ουρανού, το οποίο έκανε κάποιο διαφορετικό δρόμο. Αλλά ήταν ένα άστρο, που δεν ήταν… άστρο αλλά κάτι άλλο. Ήταν μία δύναμη του Θεού. Ίσως ένας άγγελος που φαινόταν με μορφή αστέρος. Και τον είδαν στην Ανατολή τρεις σοφοί άνδρες. Ονομάζοντο μάγοι. Η ιστορία μάς διηγείται, ότι οι τρεις μάγοι που ξεκίνησαν να βρουν τον Χριστό ήταν από τους πιο λαμπρούς.

2020 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 12 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ (Ματθ. 4, 12-17)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας, στις 10/1/1993)

«Σκια θανάτου». Φοβερή κατάσταση

Σήμερα, Κυριακή μετά τα Θεοφάνεια, θυμόμαστε το πρώτο κήρυγμα του Χριστού στον κόσμο.

Όταν έφυγε ο Χριστός από τον Ιορδάνη, όπου βαπτίστηκε, πήγε στην Γαλιλαία, σε μια περιοχή, η οποία ήταν βουτηγμένη στην αμαρτία και στο πνευματικό σκοτάδι. Γι’ αυτό το Ευαγγέλιο λέγει: «ο λαός ο καθήμενος εν σκότει και σκια θανάτου». Ένας λαός που καθόταν, ζούσε, στο σκοτάδι, στην σκια του θανάτου. Αυτός ο λαός είδε το μέγα φως τον Κύριο Ιησού Χριστό. Και άρχισε το κήρυγμά Του, το οποίο ήταν: «Μετανοείτε ήγγικε γαρ η βασιλεία των ουρανών». Τι σημαίνουν τα λόγια: «ο λαός ο καθήμενος εν σκότει και σκια θανάτου;»

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Κυριακὴ μετὰ τὰ Φῶτα

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 12 Ἰανουαρίου (μετά τά Φῶτα: Ἐφεσ. δ΄ 7-13)

Aδελφοί, ἑνὶ ἑκάστῳ ἡμῶν ἐδόθη ἡ χάρις κατὰ τὸ μέτρον τῆς δωρεᾶς τοῦ Χριστοῦ. διὸ λέγει· ἀναβὰς εἰς ὕψος ᾐχμαλώτευσεν αἰχμαλωσίαν καὶ ἔδωκε δόματα τοῖς ἀνθρώποις. τὸ δὲ ἀνέβη τί ἐστιν εἰ μὴ ὅτι καὶ κατέβη πρῶτον εἰς τὰ κατώτερα μέρη τῆς γῆς; ὁ καταβὰς αὐτός ἐστι καὶ ὁ ἀναβὰς ὑπεράνω πάντων τῶν οὐρανῶν, ἵνα πληρώσῃ τὰ πάντα. καὶ αὐτὸς ἔδωκε τοὺς μὲν ἀποστόλους, τοὺς δὲ προφήτας, τοὺς δὲ εὐαγγελιστάς, τοὺς δὲ ποιμένας καὶ διδασκάλους, πρὸς τὸν καταρτισμὸν τῶν ἁγίων εἰς ἔργον διακονίας, εἰς οἰκοδομὴν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, μέχρι καταντήσωμεν οἱ πάν­τες εἰς τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως καὶ τῆς ἐπιγνώσεως τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, εἰς ἄνδρα τέλειον, εἰς μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ.

Κυριακή 12 Ἰανουαρίου 2020

(Κυριακή μετά τά Φῶτα).

Ματθ. 4, 12 – 17.

«τοῖς καθημένοις ἐν χώρᾳ καί σκιᾷ θανάτου φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς» (Ματθ. 4, 16).

Ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή, καθώς ἀκούγεται στίς ἀνατολές τοῦ νέου ἔτους, ἔχει μία ἐξαιρετική ἐπικαιρότητα. Ὁμιλεῖ γιά τόν ἐγκλωβισμό τοῦ ἀνθρώπου στήν περιοχή καί στό σκοτάδι τοῦ θανάτου. Σήμερα ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος βιώνει περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλη φορά καί μέ ἐξαιρετικά ἔντονο τρόπο αὐτό τόν ἐκγλωβισμό.

Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς μετά τά Φῶτα.

(Ματθ. 4, 12-17)

Στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς μετά τά Φῶτα, ἀγαπητοί ἀδελφοί, ὁ εὐαγγελιστής Ματθαῖος μᾶς ὁμιλεῖ γιά τά περιστατικά τῆς ἐνάρξεως τῆς δημοσίας δράσεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Μας λέγει, δηλαδή, πῶς καί ἀπό ποῦ ξεκινησε τό ἔργο του ὁ Ἰησοῦς, ποῦ ἐγκαταστάθηκε μονίμως, καί τί ἄρχισε ἐκεῖ νά κάνει.

ΚΥΡΙΑΚΗ 12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2020

ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ

(Ματθ. δ΄ 12-17) (Εφεσ. δ΄ 7-13)

Ακτινοβόλος πορεία

«Ο λαός ο καθήμενος εν σκότει είδε φως μέγα»

Με την Κυριακή μετά τα Φώτα κλείνει ο εορταστικός κύκλος του Δωδεκαημέρου, όπως συνηθίζουμε να τον ονομάζουμε μέσα από την παράδοσή μας. Με τη Σάρκωση Του ο Κύριος μάς ένωσε με τη ζωή του Θεού. Με τη Βάπτισή Του φανέρωσε ότι είναι ο Υιός του Θεού, ο αληθινός Σωτήρας μας.

Έτσι, τα Θεοφάνεια που πρόσφατα γιορτάσαμε, προβάλλουν ως ημέρα χαράς και αγαλλίασης για όλη τη δημιουργία και τον κόσμο. Είναι η ημέρα των Φώτων που διαλύουν τα λογής σκοτάδια στα οποία καθημερινά βυθίζεται ο άνθρωπος.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ

Απόστολος: Εφεσ. δ΄ 7-13

Ευαγγέλιο: Ματθ. γ΄ 12-17

12 Ιανουαρίου 2020

«Καταλιπών την Ναζαρέτ, ελθών κατώκησεν εις Καπερναούμ».

Απλή η φράση. Φαίνεται, όπως και είναι, σαν μια ιστορική πληροφορία. Ο ευαγγελιστής σαν να θέλει να μας κατατοπίσει για το δρομολόγιο και το έργο του Κυρίου. Και όμως, κάτω από αυτή την φαινομενικά απλή φράση, κρύβεται ένα συγκλονιστικό νόημα, μια φοβερή απόφαση του Θεανθρώπου για τους κατοίκους της Ναζαρέτ. Δεν ήταν μια συνηθισμένη αναχώρηση του Κυρίου, μετά από την οποίαν θα περίμενε κανείς να επιστρέψει. Όχι. Έφυγε για να μη επανέλθει ποτέ πλέον στην πόλη, όπου επί τριάντα περίπου χρόνια είχε ζήσει. Ήταν μια οριστική και αμετάκλητη εγκατάλειψη, μια αναχώρηση άνευ επιστροφής, μια καταδίκη των Ναζαρηνών να μην απολαύσουν τις δωρεές του. «Καταλιπών την Ναζαρέτ, ελθών κατώκησεν εις Καπερναούμ». Γιατί;

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

Κυριακή 12 Ἰανουαρίου 2020 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ

 (Ματθ.4,12-17)

     Ἴσως δέν εἶναι δυνατόν ἐμεῖς πού εἴμαστε Χριστιανοί καί ἔχουμε γνωρίσει τόν σαρκωθέντα Χριστό,ἔχουμε πληροφορηθεῖ γιά τήν παρουσία Του στόν κόσμο καί ἔχουμε γνώση τῆς διδασκαλίας Του,δέν εἶναι δυνατόν να καταλάβουμε πῶς ἔνοιωθαν οἱ ἄνθρωποι πού ἔζησαν πρό Χριστοῦ.Ζοῦσαν ἀσφαλῶς μέσα στό φοβερό σκοτάδι τοῦ μίσους καί τῆς καταστροφῆς.Ἡ ὑποδούλωση στά πάθη τούς δημιουργοῦσε μία πολύ ἄσχημη κατάσταση πού δέν τούς ἄφηνε νά χαροῦν τή ζωή καί νά ἔχουν μία σωστή καί ἀνθρώπινη σχέση μέ τούς διπλανούς τους.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ»

Ἡ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, ποὺ πρὶν ἀπὸ λίγες μέρες γιορτάσαμε, ἀποτελεῖ τὴν ἀνατολὴ τοῦ Ἠλίου τῆς δικαιοσύνης καὶ σημαίνει τὴν ἀπαρχὴ ὑπαρξιακοῦ καὶ σωστικοῦ διαλόγου τοῦ Θεοῦ μὲ τὸν ἄνθρωπο ποὺ θέλει νὰ ξεφύγει ἀπὸ τὸ σκοτάδι τοῦ μίσους καὶ τῆς καταστροφῆς καὶ νὰ ἀντικρύσει τὸ φῶς τῆς θείας ἀγάπης.

Κυριακή προ των Φώτων: 

Ομιλία περί του αγίου Βαπτίσματος 

(Νικηφόρος Θεοτόκης, Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως)

(Μαρκ. α’ 1-8)

– Γιατί ο Θεός ηθέλησε να βαπτιζόμαστε όχι μόνο διά πνεύματος αλλά και διά ύδατος;

– Τί σημαίνουν όσα ποιούμε στην τελετή του αγίου Βαπτίσματος;

– Ποιά χαρίσματα λαμβάνουμε βαπτιζόμενοι;

– Πόσα είναι του Ιησού Χριστού τα βαπτίσματα;

– Η ελευθερία του Ισραηλιτικού γένους από της αιχμαλωσίας του Φαραώ, διά του περάσματος της Ερυθράς θάλασσας, προτύπωσις του αγίου Βαπτίσματος.

Ερμηνεία εις το κατά Μάρκον ευαγγέλιον της Κυριακής προ των Φώτων 

(Νικηφόρος Θεοτόκης, Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως)

(Μαρκ. α’ 1-8)

– Ποιοί προφήτες προφήτευσαν τα λόγια που αναφέρονται στο σημερινό ευαγγέλιο και αφορούν τον Πρόδρομο; Γιατί ο Μάρκος τα έγραψε και στο ευαγγέλιό του; Και γιατί αυτά τα προφητικά λόγια είναι αρχή του Ευαγγελίου;

– Ποιοί ήσαν αυτοί που έρχονταν να βαπτισθούν υπό του Ιωάννου;

Αποστολικό ανάγνωσμα την Κυριακή προ των Φώτων: 

Ομιλία περί θανάτου και των οδυνών αυτού, και περί του, πώς οι ωδίνες του θανάτου λύονται 

(Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

(Β’ Τιμ. δ’ 5-8)

– Τίποτα στον κόσμο πιο οδυνηρό και πιο φοβερό από τον θάνατο. Και μόνη η ενθύμησις του θανάτου καταπικραίνει την καρδιά του ανθρώπου. Μήπως όμως αυτό δεν είναι αλήθεια αφού υπάρχουν αυτόχειρες που θανατώνουν τους εαυτούς τους;

– Γιατί ο θάνατος προκαλεί τόσο θλιβερή αίσθηση στον άνθρωπο;

– Όσο η ψυχή μένει ελευθέρα της των παθών του σώματος τρικυμίας, τόσο βλέπει τελειότερα και της αμαρτίας το βάρος. Γι’ αυτό εις την ώραν του θανάτου διακρίνει η ψυχή εντελώς, ποίας βασιλείας εστέρησεν αυτήν η αμαρτία και ποίας κολάσεως εποίησεν αυτήν υπόδικον.

– Η απόφασις του θανάτου έμεινε αμετάβλητος και αμετάτρεπτος. Ούτε ο θάνατος του Ιησού Χριστού μετέβαλε αυτή την απόφαση. Τί άλλαξε τότε, μετά την ανάσταση του Ιησού Χριστού;

Αποστολικό ανάγνωσμα Κυριακής προ των Φώτων: 

Ερμηνεία εις την δευτέραν προς Τιμόθεον επιστολήν του Παύλου 

(Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

(Β’ Τιμ. δ’ 5-8)

– Ποιά η διαφορά Ευαγγελιστού και Αποστόλου;

– Ο τρισμακάριος Παύλος γνώριζε πότε και με ποιο τρόπο θα τελειώσει ο βίος του.

– Ποιός είναι ο αγών ο καλός τον οποίο ηγωνίσθη ο Παύλος; Και γιατί "καλός"; Υπάρχει και κακός αγώνας;

– Ποιά θα είναι η ανταπόδοση του Θεού σε όσους αγωνίσθηκαν τον αγώνα των αρετών;

2017 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 31 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ (Μαρκ. 1, 1-8)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στον Άγιο Νικόλαο Πρέβεζας, στις 3/1/1993)

1. Για μια καρφίτσα…

Ακούσαμε στο Ευαγγέλιο ότι λίγο πριν από την δημόσια δράση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος εκήρυττε στην περιοχή του Ιορδάνου την μετάνοια. Έλεγε στον κόσμο που ερχόταν να τον ακούσει: «Μετανοείτε ήγγικε γαρ η βασιλεία των ουρανών». Πολλοί άνθρωποι ακούγοντας το κήρυγμά του, μετανοούσαν για τις αμαρτίες τους και τις εξομολογούντο. Δηλαδή τις έλεγαν δημόσια στον Ιωάννη, ενώπιον των άλλων ανθρώπων που τύχαινε να είναι εκεί, για να λάβουν την άφεση.

Κυριακή 5 Ἰανουαρίου 2020

(Κυριακή πρό τῶν Φώτων).

Μαρκ. 1, 1 – 8.

Μεγάλα καί κοσμοσωτήρια τά γεγονότα ὅλων αὐτῶν τῶν ἡμερῶν τοῦ Ἁγίου Δωδεκαημέρου. Ὁ Κύριος καί Θεός τοῦ παντός ἐπισκέπτεται τόν κόσμο Του. Εἰσβάλλει στήν κτιστή πραγματικότητα καί ντύνεται μέ τήν ἀνθρώπινη φύση, χωρίς νά χάσει τό παραμικρό ἤ νά χωρισθεῖ ἔστω καί ἐλάχιστα ἀπό τή θεϊκή. Τέλειος Θεός καί τέλειος ἄνθρωπος ὑποτάσσεται στό νόμο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης καί τήν ὄγδοη ἡμέρα ἀπό τόν τοκετό Του προσέρχεται στό Ναό, γιά νά περιτμηθεῖ. Σήμερα βρισκόμαστε στήν τελευταία πράξη αὐτῶν τῶν γεγονότων, καθώς ὁ Σωτήρας καί Λυτρωτής κατεβαίνει στόν Ἰορδάνη νά βαπτισθεῖ ἀπό τόν Πρόδρομο Ἰωάννη.

ΚΥΡΙΑΚΗ 5 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2020

ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ

(Μαρκ. α΄ 1-8) (Β΄ Τιμ. δ΄ 5-8)

Προδρομική ακτινοβολία

«Εγένετο Ιωάννης…κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εις άφεσιν αμαρτιών»

Η μορφή του Ιωάννη του Προδρόμου, στο πρόσωπο του οποίου εκπληρώνονται δύο σημαντικές προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης, δεσπόζει στο περιεχόμενο του σημερινού ευαγγελικού αναγνώσματος.

Στην πρώτη προφητεία σημειώνεται ότι ο Θεός θ’ αποστείλει τον προάγγελό του για να προετοιμάσει το δρόμο για τον ερχομό του Μεσσία, ο οποίος θα φέρει τη σωτηρία στον κόσμο. Στη δεύτερη, ο προφήτης Ησαΐας εμφανίζει τον Πρόδρομο ως «φωνή βοώντος εν τη ερήμω», που συμβουλεύει τους ανθρώπους να ετοιμαστούν για τον ερχομό του Χριστού και να ακολουθήσουν το δρόμο της μετάνοιας. «Φωνή βοώντος εν τη ερήμω, ετοιμάσατε την οδόν Κυρίου…». Ο άγιος Ιωάννης κηρύσσει προδρομικά μέσα στην έρημο και προβάλλει το μήνυμα του Ευαγγελίου. «Μετανοείτε ήγγικε γαρ η βασιλεία των ουρανών». Σ’ αυτή ακριβώς την προδρομική μαρτυρία συμπυκνώνεται το μήνυμα σωτηρίας του Ευαγγελίου και η λύτρωση του ανθρώπου από την αμαρτία.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ – 5 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2020

(Μρκ. α΄ 1-8)

Ἀποκαλυπτική φαίνεται στό βάθος, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή. Τό περιεχόμενο της, οἱ ἀλήθειες καί ὁ τρόπος, μέ τόν ὁποῖο αὐτές ἐκφράζονται, μᾶς ὁδηγοῦν στόν ἴδιο τό Θεό. Αὐτός εἶναι στήν πραγματικότητα ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος δρᾶ καί ἐνεργεῖ.

Ὁ Εὐαγγελιστής Μάρκος ὅταν γράφει «ἀρχή τοῦ Εὐαγγελίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ», θέλει νά φανερώσει τό σχέδιο τῆς οἰκονομίας τοῦ Θεοῦ, τό ὁποῖον ἔγινε γνωστό διά τῶν προφητειῶν. Αὐτές οἱ προφητεῖες ἐκπληρώνονται στό πρόσωπο τοῦ Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου, ὁ ὁποῖος κλείνει τήν παλαιά ἐποχή καί στέκεται στήν ἀρχή τῆς νέας ἐποχῆς τοῦ Μεσσία.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ

Απόστολος: Β΄ Τιμ. δ΄ 5 - 8

Ευαγγέλιον: Μάρκου α΄ 1 - 8

5 Ιανουαρίου 2020

Αύριο εορτάζουμε τα Θεοφάνεια. Μεγάλη εορτή της χριστιανοσύνης. Ο Ιησούς Χριστός, προσέρχεται στον Ιορδάνη ποταμό, όπου ο Ιωάννης, ο βαπτιστής, θα τον βαπτίσει. Είναι η κορυφαία στιγμή, όπου για πρώτη φορά, θα φανερωθούν μαζί τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδας. Ο Ιησούς βαπτιζόμενος από τον Ιωάννη, το Άγιο Πνεύμα, σαν ένα περιστέρι και η φωνή από τον ΘεόΠατέρα: «σύ εἶ ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν σοί εὐδόκησα».

Κύριο και σημαντικό πρόσωπο, μετά την θαυματουργική εμφάνιση του Τριαδικού Θεού, είναι ο Ιωάννης ο βαπτιστής, αγαπητοί μου αδελφοί. Προφήτης και βαπτιστής, ο Ιωάννης, σύγχρονος του Ιησού Χριστού, με αποστολή καθορισμένη από τον Θεό, να προετοιμάσει την έλευση του Κυρίου μας. 

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

Κυριακή 5 Ἰανουαρίου 2020 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ

 (Μάρκ. 1,1-8)

     Ἡ ἄπειρη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ μᾶς ἀξίωσε, ἀδελφοί μου, νά μποῦμε καί πάλι σέ ἕνα νέο ἔτος.Ὅλοι μας ἐλπίζουμε καί προσδοκοῦμε τό ἔτος αὐτό νά εἶναι καλύτερο ἀπό τό προηγούμενο,χωρίς αὐτό νά σημαίνει ὅτι ὁ χρόνος ἀλλάζει τή ζωή μας καί ἐμεῖς εἴμαστε ἀμέτοχοι σέ αὐτό.Ἐμεῖς, ὡς ἐλεύθερες προσωπικότητες,μέ τίς σωστές ἤ τίς λανθασμένες ἐπιλογές μας, καθορίζουμε κατά τό μεγαλύτερο μέρος τήν εὐτυχία μας ἤ τήν δυστυχία μας.Ὀφείλουμε,λοιπόν,νά κάνουμε ὅ,τι περνάει ἀπό τό χέρι μας καί τά ὑπόλοιπα τά ἐμπιστευόμαστε στήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ.Ἄν παρ' ἐλπίδα δέν ἔλθουν καλά τά πράγματα,τουλάχιστον νά ἔχουμε μέσα μας τήν βεβαιότητα ὅτι αὐτό δέν ὀφείλεται σέ δικά μας λάθη καί παραλήψεις,ἀλλά σέ ἄλλες δύσκολες καταστάσεις πού δέν εἴχαμε τήν δυνατότα νά ξεπεράσουμε.

ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 05 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ

5 Ἰανουαρίου 2020

(Μάρκ. α΄ 1-8)

Ἀρχὴ τοῦ νέου ἔτους καὶ ἀρχὴ τοῦ Εὐαγγελίου Ἰησοῦ Χριστοῦ μὲ τὴ μορφὴ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Βαπτιστοῦ νὰ δεσπόζει στὸ σημερινὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα. Ὅπως εἶχε γραφεῖ ἀπὸ τοὺς προφῆτες, θὰ ἐμφανιζόταν ἕνας προάγγελος τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ἑτοίμαζε τὴν ὁδὸν τοῦ Κυρίου, ἔτσι ὥστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ ἐξουθενωμένος ἀπὸ τὴν ἁμαρτία καὶ βαριὰ ἀσθενής, νὰ ἀκούσει τὴν φωνὴ τοῦ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμω, νὰ ἔλθει σὲ συναίσθηση καὶ νὰ μετανοήσει ἐξομολογούμενος τὶς ἁμαρτίες του. Βλέπουμε μία μορφὴ ἀσκητική, ἀποκομμένη ἀπὸ κάθε ἀνθρώπινη παρηγορία καὶ ἡδυπάθεια, μὲ τραχεία ἐνδυμασία ἀπὸ τρίχες καμήλου, μὲ ἐλάχιστη τροφὴ τὰ ἀγριόχορτα καὶ τὸ ἄγριο μέλι. Ἕνας ἐπίγειος ἄγγελος καὶ οὐράνιος ἄνθρωπος ἦταν ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος, γὶ΄αὐτὸ ἀπεικονίζεται μὲ φτερὰ ἀγγέλου ὡς πτηνὸν τῆς ἐρήμου. Εἶναι ὁ ἄνθρωπος γιὰ τὸν ὁποῖο ὁ ἴδιος ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς ἐξέφερε τὴν κρίση: «Οὐκ ἐγήγερται ἐν γεννητοῖς γυναικὼν μείζων Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ».

«ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ»

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ

Τό χριστιανικό μήνυμα, ἡ οὐράνια ἀποκάλυψις, ὀνομάζεται «Εὐαγγέλιο». Εἶναι δηλαδή τά καλά καί εὐχάριστα νέα. Εἶναι τό μήνυμα ὅτι ἐκεῖνο πού ποθεῖ ὁ ἄνθρωπος, τή χαρά καί τή μακαριότητα, τήν ἀγάπη καί τήν ὀμορφιά, εἶναι πλέον μία ἐγγύς πραγματικότητα. Μία πραγματικότητα τήν ὁποία μπορεῖ πλέον νά κατακτήσει καί νά βιώσει ὁ κάθε ἄνθρωπος ἐν Χριστῷ, ἀρκεῖ ὁ ἴδιος νά τό θέλει. 

Βεβαίως, ἀπό τήν ἀρχή, ἀπό τότε πού ἀκούστηκε τό «Εὐαγγέλιο Ἰησοῦ Χριστοῦ, Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ» (Μάρκ. α ́, 1), ἀλλά καί σέ κάθε ἐποχή, καί φυσικά στή δική μας, καί μάλιστα «ἕως τό τέλος τῶν αἰώνων», θά ὑπάρχουν πάντοτε καί οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι θά ἀρνοῦνται τήν ἀποδοχή τοῦ οὐρανίου αὐτοῦ μηνύματος· «οὐ γὰρ πάντων ἡ πίστις...» (Β ́ Θεσ. γ ́, 2). Ὅπως ἐπίσης θά ὑπάρχουν πάντοτε καί οἱ ψυχές, οἱ ὁποῖες θά ἀποδέχονται τήν εὐαγγελική ἀλήθεια, θά τήν ζοῦν καί θά τήν βιώνουν, μέ ὅ,τι κι ἄν αὐτό πρόκειται νά τούς κοστίσει.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΝΑΝΘΡΩΠΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ»

Καθὼς ἕνας ἀκόμη χρόνος ἀνατέλει ἡ Ἐκκλησία μας λαμβάνει ἀφορμὴ, ὥστε νὰ βοηθήσει τὸν ἄνθρωπο νὰ συνειδητοποιήσει γιατί τοῦ δίνεται ὁ χρόνος τῆς ζωῆς του καὶ ποιὸς εἶναι ὁ καλύτερος τρόπος νὰ τὸν ἀξιοποιήσει. Τὸ κάνει δὲ σὲ πεῖσμα τῶν καιρῶν, σὲ ἀντίθεση πρὸς τὸ κοσμικὸ φρόνημα καὶ τὴν ἐμπορικὴ σκοπιμότητα, ἀρνούμενη νὰ συγκατατεθεῖ στὴν ἀντίληψη ὅτι ἡ ἀλλαγὴ τοῦ χρόνου εἶναι μία ἀκόμη ἀφορμὴ νὰ ἀντιμετωπισθεῖ ὁ ἄνθρωπος ὡς καταναλωτής, ποὺ πρέπει νὰ συμπεριφερθεῖ ὅπως ἐπιβάλλει ἡ ἀγορά.