ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Η ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΤΟΥ ΖΑΚΧΑΙΟΥ ΣΗΜΕΡΑ»

Τά λόγια τοῦ Κυρίου, σάν ἄνεμος δυνατός, σκορπίζουν τήν πυκνή συννεφιά τῆς πλεονεξίας, πού χρόνια τώρα πλάκωνε τήν ψυχή τοῦ ἀρχιτελώνου. Ὁ Ζακχαῖος ἀρχίζει νά βλέπει καθαρά πιά τή ζωή του. Ἀπό τή σκέψη του διαβαίνουν διαδοχικά οἱ τόσοι ἄνθρωποι πού εἶχε ἀδικήσει. Τούς βλέπει νά περνοῦν πικραμένοι, μέ τόν πόνο στήν καρδιά, μέ τήν ἀγανάκτηση στά στήθη. Στριφογυρίζουν τριγύρω του, σάν μιά φοβερή ἀλυσίδα, τόν τυλίγουν καί τόν σέρνουν μακρυά ἀπό τόν Ἅγιο φιλοξενούμενό του. Πρέπει νά τήν σπάσει αὐτή τήν φρικτή ἀλυσίδα τῆς ἀδικίας καί τῆς ἐνοχῆς, που μόνος του σφυρηλάτησε, πού τόν κρατᾶ μακρυά ἀπό τόν Χριστό. Σέ μιά στιγμή μπροστά σέ ὅλους ἀποφασιστικά ἀναγγέλει: Κύριε ἔκλεψα, ἐκμεταλλεύτηκα πολλούς, χρόνια τώρα. Ἀλλά μετανοῶ, θ’ ἀλλάξω Κύριε, ἀλλάζω τώρα. Τά μισά ἀπ’ τά ὑπάρχοντά μου τά δίνω ἐλεημοσύνη στούς φτωχούς. Κι ὅσους ἔβλαψα, τούς ἀποζημιώνω, στό τετραπλάσιο.

 2021 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 24 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ ΛΟΥΚΑ

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΙΧΟΥΣ (Λουκ. 18, 35 -43)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στη Στεφάνη, στις 3/12/2006)

Ήξερε που να απευθυνθεί

Ακούσαμε στο Ευαγγέλιο ότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός πήγε στην Ιεριχώ. Εκεί ήταν ένας τυφλός, ο οποίος ακούοντας ότι περνά ο Χριστός, άρχισε να φωνάζει: «Ιησού, υιέ του Δαυΐδ, ελέησέ με». Είχε ακούσει ότι ο Χριστός έκανε θαύματα. Οι άνθρωποι γύρω του τον επέπλητταν: «Τι φωνάζεις. Σταμάτα επιτέλους. Μας πήρες τα αυτιά». Αλλ’ αυτός φώναζε περισσότερο. Γιατί; Όντας τυφλός, ήξερε τι αξία έχει να βλέπεις. Τον καταλαβαίνουμε, γιατί ξέρουμε ότι ο πόνος του ήταν μεγάλος. Και ξέροντας ότι από κανένα δεν περίμενε θεραπεία, παρά μόνο από τον Χριστό, από ενέργεια του Θεού, από χάρη του Θεού, αντί να σιωπήσει, φώναζε περισσότερο. Πλησίασε ο Ιησούς και τον ρώτησε: «Γιατί φωνάζεις. Τι θέλεις;». Απάντησε το αυτονόητο: «Να δω το φως θέλω».

 Ἡ θεραπεία τοῦ τυφλοῦ τῆς Ἱεριχοῦς

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 24 Ἰανουαρίου 2021, ιδ΄ Λουκᾶ (Λουκ. ιη΄ 35-43)

Ἕνα ἀκόμη ἐντυπωσιακὸ θαῦμα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ περιγράφει ἡ Εὐαγγελικὴ περικοπὴ ποὺ ἀκούσαμε σήμερα. Θαῦμα ποὺ ἐπιτέλεσε σὲ ἕναν τυφλὸ ἄνθρωπο ποὺ ζητοῦσε ἐπίμονα τὸ φῶς του.

1. Μὲ πίστη καὶ ἐπιμονὴ

 Ταπείνωση

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 24 Ἰανουαρίου 2021, λα΄ ἐπιστολῶν (Α΄ Τιμ. α΄ 15-17)

«Χριστὸς Ἰησοῦς ἦλθεν εἰς τὸν κόσμον ἁμαρτωλοὺς σῶσαι, ὧν πρῶτός εἰμι ἐγώ».

Στό σημερινό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα ὁ ἀπόστολος Παῦλος μᾶς λέγει κάτι πού φαίνεται ἀδιανόητο στή δική μας λογική. Κάτι πού δέν μποροῦμε οὔτε νά τό πιστέψουμε οὔτε νά τό κατανοήσουμε. Μᾶς λέγει ὅτι ὁ ἴδιος εἶναι ὁ πρῶτος τῶν ἁμαρτωλῶν, ὁ πλέον ἁμαρτωλός ἄνθρωπος. Καί ποιός τό λέγει αὐτό; Ὁ Παῦλος, αὐτός πού ἔφθασε ἐν ζωῇ μέχρι τρίτου οὐρανοῦ, πού ἀνέβηκε σέ ὔψη ἀρετῆς, πού ὑπεβλήθη σέ ἀμέτρητες δοκιμασίες καί κόπους γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Ἡ ἀκατάληπτη αὐτή φράσι τοῦ ἀποστόλου Παύλου μᾶς δίνει τήν ἀφορμή νά δοῦμε, γιατί ὁ ὄντως ταπεινός ἄνθρωπος αἰσθάνεται ὡς πρῶτος τῶν ἁμαρτωλῶν, καί πῶς θά μπορέσουμε ἐμεῖς νά καλλιεργήσουμε μιά τέτοια ταπείνωσι.

1. Ο ΠΡΩΤΟΣ ΤΩΝ ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ

 ΚΥΡΙΑΚΗ 24 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2021

ΙΔ΄ ΛΟΥΚΑ

(Λουκ. ιη΄ 35-43) (Α΄ Τιμ. α΄ 15-17)

Πίστεως θαυματουργία

«Ανάβλεψον. Η πίστις σου σέσωκέ σε. Και παραχρήμα ανέβλεψε»

 Οι θαυματουργικές ενέργειες του Κυρίου αποκαλύπτονται ως ισχυρά σημεία της νέας πραγματικότητας που εγκαινιάζει, με βαθύτερα μηνύματα και νοήματα. Αποκαθιστούν την κατά φύση κατάσταση του ανθρώπου και φανερώνουν τη δυναμική της δημιουργικής ενέργειας του Θεού στον κόσμο. Η σημερινή ευαγγελική περικοπή αναφέρεται συγκεκριμένα στο θαύμα της θεραπείας του τυφλού στην Ιεριχώ. Ο τυφλός διέθετε πίστη, η ρίζα της οποίας όμως σε καμιά περίπτωση δεν στηριζόταν στη ψυχρή λογική και σε στείρες ορθολογιστικές προσεγγίσεις, αλλά στο γόνιμο έδαφος της καρδιάς του.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ ́ ΛΟΥΚΑ

Ἡ σημερινή Εὐαγγελική περικοπή, ἀγαπητοί ἀδελφοί, ἀναφέρεται στήν θεραπεία ἑνός τυφλοῦ ἀπό τόν Ἰησοῦ Χριστό στήν Ἱεριχώ. Ὅταν ὁ τυφλός πλησίασε τόν Ἰησοῦ, τόν ρώτησε: «Τί σοι θέλεις ποιῆσαι;». Ἡ ἐρώτηση τοῦ Χριστοῦ μᾶς προβληματίζει. Δέν γνωρίζει ὁ Χριστός τί θέλει ἕνας τυφλός, πού ἀπεγνωσμένα τόν παρακαλεῖ: «Ἰησοῦ υἱέ τοῦ Δαυΐδ, ἐλέησόν με»; Γνωρίζει πολύ καλά καί τίς σκέψεις καί τίς ἐπιθυμίες μας ὁ Χριστός, σάν Θεός. Ἀλλά θέλει ἀπό τόν ἄνθρωπο νά τίς ἐκφράσει καί νά τίς ὁμολογήσει μπροστά του. Ὅταν, λοιπόν, ὁ τυφλός ὁμολογεῖ «ἵνα ἀναβλέψω», ὁ Ἰησοῦς Χριστός, γιά νά δείξει στούς ἀνθρώπους πώς εἶναι ὁ δημιουργικός Λόγος τοῦ Θεοῦ, πού «πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο, καί χωρίς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδέ ἔν, ὅ γέγονεν» (Ἰωάν. Α ́ 2), ἀπαντᾶ στόν τυφλό: «Ἀνάβλεψον· ἡ πίστις σου σέσωκέ σε».

 Κυριακή ΙΔ’ Λουκά, Ευαγγ. Ανάγνωσμα: Λουκ. ιη΄ 35-43 (24-01-2021)

Διακόνου Επιφανίου Παπαντωνίου

Το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα, διαβάζεται είτε λίγο πριν την έναρξη του Τριωδίου είτε λίγες εβδομάδες πριν τα Χριστούγεννα, ανάλογα με τη διάταξη του λειτουργικού εορτολογικού κύκλου κατ’ έτος.

Στο κείμενο παρακολουθούμε τον Κύριο σε μία από τις περιοδείες του, η οποία έλαβε χώρα στην Ιεριχώ. Στην περιοδεία αυτή, όπως και σε κάθε άλλη περιοδεία του, τον ακολουθούσε πλήθος ανθρώπων, άλλοι από τους οποίους επειδή ενδιαφέρονταν για τη διδασκαλία του, άλλοι επειδή είχαν περιέργεια για το πρόσωπό του αλλά και πολλοί άλλοι, οι οποίοι προσπαθούσαν να προσελκύσουν την προσοχή του διδασκάλου, ίσως ένα βλέμμα του, επιζητώντας μια ελάχιστη επαφή μαζί του για κάποιο λόγο παρηγοριάς, για τη θεραπεία κάποιου νοσήματος.

 Κυριακή ΛΑ’ Επιστολών, Αποστ. Ανάγνωσμα, Α΄ Τιμοθέου α’15–17 (24-01-2021)

Θεοδώρου Χατζηζαχαρία, θεολόγου

Εισαγωγικά

Η σημερινή αποστολική περικοπή της Κυριακής είναι παρμένη από την πρώτη προς Τιμόθεο επιστολή του Αποστόλου Παύλου. Πριν προχωρήσουμε στην ανάλυση της περικοπής, θα είναι χρήσιμο αν αναφέραμε ορισμένες πληροφορίες για τη ζωή του αποστόλου Τιμόθεου, στον οποίο απευθύνει δύο επιστολές του ο απόστολος Παύλος.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ΄ΛΟΥΚΑ

Απόστολος: Α΄ Τιμ. α΄15 – 17

Ευαγγέλιον: Λουκ. ιη΄ 35 - 43

24 Ιανουαρίου 2021

Ο τυφλός του σημερινού ευαγγελίου, αγαπητοί μου αδελφοί, μας υποδεικνύει τον δρόμο για την εν Χριστώ σωτηρία. Είναι εκπληκτικό γιατί ενώ είναι τυφλός έχει ανοικτά τα μάτια της ψυχής του και μας καθοδηγεί διαχρονικά με το παράδειγμά του ώστε να ανοίξουμε κι εμείς τους πνευματικούς οφθαλμούς μας και να δούμε τον δρόμο της σωτηρίας.

 «ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

Κυριακή ΙΔ Λουκά. (Λουκ. ιη΄ 35 -43)

24 Ιανουαρίου 2021 

Το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα, αγαπητοί μου αδελφοί, μας διηγείται ένα ακόμη συγκλονιστικό θαύμα που επιτέλεσε ο Χριστός μας, αυτή τη φορά σε έναν άνθρωπο τυφλό, ο οποίος καθόταν, σύμφωνα με την ευαγγελική διήγηση, σε έναν δρόμο της Ιεριχούς και ζητιάνευε. Ένας άνθρωπος, ανήμπορος και μόνος, παραμελημένος και ξεχασμένος από συγγενείς και φίλους, που τελικά κατάφερε να δεχτεί τη θεϊκή και θαυματουργική παρέμβαση του Κυρίου, γιατί; Γιατί ο άνθρωπος αυτός, αναγνώρισε τον Χριστό ως Σωτήρα και λυτρωτή του  και παρέδωσε τον εαυτό του ολόκληρο στην αγάπη του Θεού.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ' ΛΟΥΚΑ (24-1-2021)

ΓΡΑΠΤΟΝ Θ. ΚΗΡΥΓΜΑ

Ἡ πιό ἀξιόπιστη ἐλπίδα

     Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος γράφει στόν μαθητή του Τιμόθεο τήν πρώτη του ἐπιστολή. Ἀξίζει νά παραθέσουμε τό κύριο μέρος τῆς ἐπιστολῆς αὐτῆς στά Νεοελληνικά:

     «Αὐτά τά λόγια πού θά πῶ εἶναι ἀξιόπιστα καί ἀξίζει νά τά δεχθεῖ κανείς καί νά στηριχθεῖ σ’ αὐτά. Ὅτι δηλαδή ὁ Ἰησοῦς Χριστός ἦλθε στόν κόσμο γιά νά σώσει τούς ἁμαρτωλούς καί πρῶτος ἀνάμεσα τους εἶμαι ἐγώ. Ὅμως, γι' αὐτό ἀκριβῶς μέ ἐλέησε, ὥστε νά δείξει ὁ Ἰησοῦς Χριστός σ’ ἐμένα πρῶτον ὅλη Του τή μακροθυμία γιά νά γίνω παράδειγμα σέ ‘κείνους πού θά πιστέψουν σ’ Αὐτόν καί θά ὁδηγηθοῦν ἔτσι στήν ἀληθινή, τήν παντοτινή ζωή…».

 Κυριακή ΙΔ΄ Λουκά

«Ο Ιησούς: Το φως της ψυχής και της ζωής μας»*

Αρχιμανδρίτου Ανανία Κουστένη

Δέκατη τέταρτη Κυριακή του Λουκά σήμερα, αγαπητοί. Ο Ιησούς μας ανεβαίνει στα Ιεροσόλυμα για το Θείο Πάθος Του. Και καθώς πλησίαζε στην Ιεριχώ, ένας τυφλός, που καθόταν στον δρόμο και ζητιάνευε, Του ζήτησε θεραπεία. Ήταν τυφλός και φτωχός, είχε, όμως, τα μάτια της ψυχής του και πίστη μεγάλη. Καθώς άκουσε, λοιπόν, θόρυβο ρώτησε τι συμβαίνει, και του είπαν πως περνά από κει ο Ιησούς ο Ναζωραίος. Κι εκείνος αμέσως εφώναξε, μ’ όλη του την ψυχή και μ’ όλη του την πίστη: «Ἰησοῦ, Υἰὲ τοῦ Δαβίδ, ἐλέησόν με».

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ΄ ΛΟΥΚΑ – 24 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2021

(Λκ. ιη΄ 35-43)

Στή σημερινή εὐαγγελική περικοπή, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, παρακολουθοῦμε τόν Κύριο στό τελευταῖο ταξίδι του γιά τά Ἱεροσόλυμα, ὅταν ἀνέβαινε καί πήγαινε γιά τό ἑκούσιο πάθος του. Ἡ θεραπεία τοῦ τυφλοῦ ἔξω ἀπό τήν Ἱεριχὼ  εἶναι ἕνα ἀπό τά τελευταῖα θαύματα τοῦ Χριστοῦ. Στήν περιοδεία αὐτή, ὅπως καί σέ κάθε ἄλλη περιοδεία του, τόν ἀκολουθοῦσε πλῆθος ἀνθρώπων, ἄλλοι ἐπειδή ἐνδιαφέρονταν γιά τή διδασκαλία του, ἄλλοι ἐπειδή εἶχαν περιέργεια γιά τό πρόσωπό του ἀλλά καί πολλοί ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦσαν νά προσελκύσουν τήν προσοχή τοῦ Ιησοῦ, ἴσως ἕνα βλέμμα του, ἐπιζητώντας μιά ἐλάχιστη ἐπαφή μαζί του γιά κάποιο λόγο παρηγοριᾶς, γιά τή θεραπεία κάποιου νοσήματος.

 Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2021, Τυφλού της Ιεριχούς (Λουκ. ιη΄35-43)

Ἔχουν περάσει τρία χρόνια ἀπὸ τὴν ἔναρξη τοῦ ἔργου τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ στὴ γῆ. Τρία χρόνια που ο Χριστός «ἤρξατο κηρύσσειν» στο λαό που βρισκόταν μέσα στο σκοτάδι της αμαρτίας. Ὅπως ὅταν ὁ ἥλιος ἀνατέλλει διώχνει τὸ σκοτάδι καὶ προσφέρει ἀσφάλεια καὶ σιγουριὰ καὶ στὸ φῶς του μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος ὡς ἄτομο νὰ κάνει τὶς ἐργασίες του, ἔτσι καὶ ὅταν «ἀνέτειλεν ὁ Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης», ὁ ἄνθρωπος εἶχε τὴν εὐκαιρία νὰ ξεφύγει ἀπὸ τὸ σκοτάδι τῆς ἁμαρτίας καὶ τῆς εἰδωλολατρείας, νὰ ἀψηφίσει τὸ θάνατο καὶ νὰ ἐνστερνιστεῖ τὴν πραγματικὴ ζωή, ποὺ μόνο ὁ Ἰησοῦς μπορεῖ νὰ τοῦ προσφέρει.

 ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 24 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2021

ΚΥΡΙΑΚΗ ΛΑ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ( Α΄Τιμ. α΄, 15-17)

Μικρὸ σὲ ἔκταση τὸ σημερινὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα, μόλις τρεῖς στίχοι ἀπὸ τὴν Α’ πρὸς Τιμόθεον ἐπιστολὴ τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, ἀλλὰ μέγιστο ὡς πρὸς τὴν σημασία τῶν νοημάτων ποὺ περικλείει. Ἰδιαίτερα ὁ πρῶτος στίχος θὰ ἔπρεπε νὰ γίνει μόνιμο ἐνθύμημα καὶ ἐντρύφημα κάθε πιστοῦ, ποὺ πραγματικὰ ἐνδιαφέρεται καὶ παλεύει γιὰ τὴν σωτηρία του.

 ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ»

Πολλοὶ ἄνθρωποι φροντίζουν ἐπιμελῶς νὰ προσεγγίζουν πρόσωπα μὲ θέσεις καὶ ἀξιώματα, τὰ ὁποῖα κάποτε μπορεῖ νὰ χρειαστοῦν καί ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ ἀποφεύγουν τοὺς πτωχούς, τούς ἀσήμους καί ἀδυνάτους ἀνθρώπους,. Ἡ ζωὴ τοῦ Κυρίου ὑπῆρξε μιὰ διαμαρτυρία σ’ αὐτὴ τὴν τακτική, μιὰ ἐπανάσταση γιὰ τὴν κλασικὴ λογικὴ τῆς ἐποχῆς Του – καὶ τῆς ἐποχῆς μας. Τὴν προσοχή Του μαγνήτιζαν οἱ ἄνθρωποι που εἶχαν ἀνάγκες, οἱ ταπεινοί, οἱ πονεμένοι.

Ὄχι καρφί... 

«Οὐχὶ οἱ δέκα ἐκαθαρίσθησαν; Οἱ δὲ ἐννέα ποῦ;»

Κυριακὴ ΙΒ΄ Λουκά (Λουκ. ιζ΄ 12-19)

(†) ἐπισκόπου Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας

Ἕνα γεγονὸς δραματικὸ καὶ πολὺ διδακτικὸ μᾶς διηγεῖται, ἀγαπητοί, τὸ σημερινὸν Εὐαγγελικὸν ἀνάγνωσμα.  Καθὼς ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἰσήρχετο μίαν ἡμέραν εἰς ἕνα χωρίον, ἤκουσε φωνὲς σπαρακτικὲς ἀπὸ μιὰ μεριά: «Ἰησοῦ, ἐλέησέ μας καὶ θεράπευσέ μας».
Ἦταν δέκα λεπροί, ποὺ τοὺς εἶχαν ἀπομονώσει καὶ ζοῦσαν ἐκεῖ, ἔρημοι, πληγιασμένοι, μὲ πόνους φρικτούς, χωρὶς ἐλπίδα σωτηρίας.

Το «ευχαριστώ» της ευγνωμοσύνης του Ιωάννη Καραβιδόπουλου

«Εκείνο τον καιρό καθώς έμπαινε ο Ιησούς σ' ένα χωριό, τον συνάντησαν δέκα λεπροί· στάθηκαν λοιπόν από μακριά και του φώναζαν δυνατά: ‘Ιησού, Δάσκαλε, ελέησέ μας!’ Βλέποντάς τους εκείνος τους είπε: ‘Πηγαίνετε να σας εξετάσουν οι ιερείς’. Και καθώς πήγαιναν, καθαρίστηκαν από τη λέπρα. 'Ενας απ' αυτούς, όταν είδε ότι θεραπεύτηκε, γύρισε δοξάζοντας με δυνατή φωνή τον Θεό, έπεσε με το πρόσωπο στα πόδια του Ιησού και τον ευχαριστούσε. Κι αυτός ήταν μάλιστα Σαμαρείτης. Τότε ο Ιησούς είπε: ‘Δεν θεραπεύτηκαν και οι δέκα; Οι άλλοι εννιά πού είναι; Κανένας τους δεν βρέθηκε να γυρίσει να δοξάσει τον Θεό παρά μόνο τούτος εδώ ο αλλοεθνής;’ Και σ' αυτόν είπε: ‘Σήκω και πήγαινε στο καλό· η πίστη σου σε έσωσε’» (Λουκ. 17, 12-19).

Είναι τρομερό να φανταστούμε για μια στιγμή τον εαυτό μας απομακρυσμένο από όλους τους άλλους ανθρώπους, χωρίς καμιά δυνατότητα επαφής καί συναντήσεως, με άρρωστο και συνεχώς φθειρόμενο κορμί από κάποια μεταδοτική αρρώστια και επί πλέον συνοδευμένο με τη μόνιμη καταφρόνια ότι η αρρώστια που έχουμε αποτελεί τιμωρία για την αμαρτωλή ζωή μας. Και ξαφνικά κάποιος μας πλησιάζει αψηφώντας τους κιν­δύνους, καταπατώντας τις επικρατούσες κοινωνικές προ­καταλήψεις, δείχνοντας άφοβα και απεριόριστα την αγά­πη του. Δεν θα αισθανθούμε άπειρη ευγνωμοσύνη γι’ αυ­τόν;

 Κυριακή ΙΒ’ Λουκά: Η θεραπεία των δέκα λεπρών 

(† Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)

Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος

Τὸ Εὐαγγέλιο εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ πρὸς ἐμᾶς, καὶ ἂν καὶ δὲν θυμόμαστε συνεχῶς τὴν ἀνάγκη ποὺ ἔχουμε νὰ εἴμαστε εὐγνώμονες, πῶς μποροῦμε νὰ ἀνταποκριθοῦμε μὲ εὐγνωμοσύνη σ’ ὅ,τι τὸ Εὐαγγέλιο φέρνει στὴ ζωή μας; Ὁ Θεὸς τόσο ἀγάπησε τὸν κόσμο ὥστε πρόσφερε τὸν μονογενῆ Του Υἱὸ γιὰ νὰ σωθεῖ ὁ κόσμος· καὶ ὁ Υἱὸς πρόσφερε ἐλεύθερα τὸν ἑαυτό Του σὲ μᾶς μέσα ἀπὸ τὴν κυρίαρχη ἐλευθερία τῆς Θεότητάς Του· κανεὶς δὲν ἔχει ἀφαιρέσει ἀπὸ Ἐκεῖνον τὴ ζωὴ- αὐτὰ εἶναι τὰ λόγια Του· πρόσφερε τὴ ζωή Του, ἐλεύθερα, πρόθυμα γιὰ νὰ ζήσουμε ἐμεῖς.

 2021 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 17 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ  ΛΟΥΚΑ

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ ΔΕΚΑ ΛΕΠΡΩΝ (Λουκ. 17, 12-19)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στην Αγία Ειρήνη Πρεβέζης, στις 15/1/2005)

Η ρίζα της αποστασίας

Ακούσαμε στο Ευαγγέλιο, ότι ο Χριστός ήταν στη Γαλιλαία και περνούσε έξω από την Καπερναούμ. Εκεί, σε κάποιο σημείο, έτρεξαν να Τον βρουν δέκα λεπροί. Δέκα άντρες που έπασχαν από μια φοβερή αρρώστια, που διαλύει τον άνθρωπο σωματικά, τον απομονώνει κοινωνικά και τον φέρνει σε μια κατάσταση οδυνηρότατη. Και αυτοί στάθηκαν «πόρρωθεν», στάθηκαν μακριά από τον Χριστό.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ' ΛΟΥΚΑ (Λουκ. ιζʹ 12 ‐ 19)

17 Ἰανουαρίου 2021

Πολλὲς θεραπεῖες ἀσθενῶν, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ἔκανε ὁ Κύριος στὰ χρόνια ποὺ ἐκράτησε τὸ δημόσιο ἔργο του στὴ γῆ. Ἔτσι ἐκπληρώθηκε ἡ προφητεία «Αὐτὸς πῆρε ἐπάνω του τὶς ἀσθένειές μας καὶ σήκωσε τὶς ἀρρώστιες μας». Καὶ βεβαίως ὁ Προφήτης δὲν ἀναφερόταν μόνο στὶς σωματικές μας ἀρρώστιες, μὰ πιὸ πολὺ στὶς ψυχικές μας ἀσθένειες, ἐπειδὴ ὁ Κύριος εἶναι ἰατρὸς τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων μας.

 ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2021

ΙΒ΄ ΛΟΥΚΑ (ΔΕΚΑ ΛΕΠΡΩΝ)

(Λουκ. ιζ΄ 12-19) (Εβρ. ιγ΄ 17-21)

Ευχαριστιακές ενατενίσεις

«Και έπεσεν επί πρόσωπον παρά τους πόδας αυτού ευχαριστών αυτώ»

Η σημερινή ευαγγελική περικοπή που αναφέρεται στη θεραπεία των δέκα λεπρών, δίνει την ευκαιρία να εντρυφήσουμε σε βαθύτερα μηνύματα που έχουν να κάνουν με στάσεις ζωής. Την περικοπή αυτή αντλούμε από τον ευαγγελιστή Λουκά, ο οποίος είναι ο μόνος που την αναφέρει. Ως ιατρός τη διατήρησε στη μνήμη του. Πληροφοριακά σημειώνουμε ότι είναι από τα τελευταία θαύματα του Κυρίου στην επί γης παρουσία του.

 «Τὸν πανεύφημον Μάρτυν Χριστοῦ Γεώργιον...»

Κυριακή, 17/01/2021

Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

Σήμερα ἡ ἁγία Ἐκκλησία μας, ἰδιαίτερα ἡ τοπική, ἑορτάζει καί πανηγυρίζει τόν ἅγιό της, τόν πολιοῦχο καί προστάτη της, τόν ἅγιο νεομάρτυρα Γεώργιο τόν ἐν Ἰωαννίνοις ἀθλήσαντα. Τιμᾶ τόν ταπεινό ἱπποκόμο ἀπό τό Τσούρχλι Γρεβενῶν, τόν ὑψηλό ἀγωνιστή τῆς πίστεως, τόν ἀκάματο βιοπαλαιστή, τόν φλογερό μάρτυρα, τόν ἀγράμματο γιά τόν κόσμο, τόν μορφωμένο ἐν Πνεύματι Ἁγίω, τόν οἰκογενειάρχη ἄνθρωπο πού ἔκανε οἰκογένειά του τόν Κύριό μας Ἰησοῦ καί τούς Ἁγίους του, ἀλλά καί ὅλους ἐμᾶς, ὅλη τήν Ἐκκλησία.

 ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 17 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2021

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ΄ΛΟΥΚΑ - ΟΣΙΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ

17 Ἰανουαρίου  2021

Ἀπόστολος τοῦ Ὁσίου ( Ἐβρ.ιγ΄ 17-21 )

H ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει σήμερα τὴν μνήμη ἑνὸς πολὺ μεγάλου ἀσκητοῦ, τοῦ ἁγίου Ἀντωνίου, τοῦ πολιστοῦ τῆς ἐρήμου, τοῦ στυλοβάτου τοῦ ὀρθοδόξου χριστιανικοῦ μοναχισμοῦ. Πρόκειται γιὰ μία πολὺ μεγάλη μορφὴ τοῦ ἀσκητισμοῦ, ἕνα ὑπέρλαμπρο ἀστέρι στὸ πνευματικὸ στερέωμα, ποὺ ἀποτέλεσε παράδειγμα πρὸς μίμηση γιὰ πολλούς. Πράγματι, ἕνα μεγάλο πλῆθος συνέρρεε στὴν ἔρημο, εἴτε γιὰ πνευματικὴ καθοδήγηση, εἴτε γιὰ μόνιμη ἐγκατάσταση καὶ ἀσκητικὴ ζωή. Ἰδιαίτερα τὰ χρόνια ποὺ ἀκολούθησαν τὴν παύση τῶν διωγμῶν, οἱ ἀσκητὲς τῆς ἐρήμου ἀνέλαβαν τὴν πρωτοπορία τοῦ εὐαγγελικῶς ἐν Χριστῷ ζῆν, ἀντιτασσόμενοι στὸ ἀναπόφευκτο πνεῦμα τῆς ἐκκοσμίκευσης τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ γεννήθηκε ἀπὸ τὴν ἀναγνώριση τοῦ Χριστιανισμοῦ ὡς ἐπίσημης θρησκείας τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας.

 Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2021, Των δέκα λεπρών (Λουκ. ιζ΄ 12-19)

Πολλές φορές, αγαπητοί μου αδελφοί, μιλούμε για την αχαριστία και για το πώς οι άνθρωποι στις μέρες μας εκφράζουν αυτό το συναίσθημα στους συνανθρώπους τους. Έχουμε σκεφτεί όμως ότι αυτό το συναίσθημα, της αχαριστίας, το εκφράζουμε ενώπιον του Θεού; Ένα μεγάλο παράδειγμα είναι και το σημερινό γεγονός που μας εξιστορεί ο Ευαγγελιστής Λουκάς.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ΄ ΛΟΥΚΑ – 17 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2021

(Λκ. ιζ΄ 12-19)

«Εἷς δὲ ἐξ αὐτῶν, ἰδὼν ὅτι ἰάθη, ὑπέστρεψε μετὰ φωνῆς μεγάλης δοξάζων τὸν Θεόν…»

Ἀγαπητοί ἀδελφοί,

Τὸ Εὐαγγέλιο εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ πρὸς ἐμᾶς, καὶ ἂν δὲν θυμόμαστε συνεχῶς τὴν ἀνάγκη ποὺ ἔχουμε νὰ εἴμαστε εὐγνώμονες, πῶς μποροῦμε νὰ ἀνταποκριθοῦμε μὲ εὐγνωμοσύνη σ’ ὅ,τι τὸ Εὐαγγέλιο φέρνει στὴ ζωή μας; Ὁ Θεὸς τόσο ἀγάπησε τὸν κόσμο ὥστε πρόσφερε τὸν μονογενῆ Του Υἱὸ γιὰ νὰ σωθεῖ ὁ κόσμος·καὶ ὁ Υἱὸς πρόσφερε ἐλεύθερα τὸν ἑαυτό Του σὲ μας μέσα ἀπὸ τὴν κυρίαρχη ἐλευθερία τῆς Θεότητάς Του. Κανεὶς δὲν ἔχει ἀφαιρέσει ἀπὸ Ἐκεῖνον τὴ ζωὴ, αὐτὰ εἶναι τὰ λόγια Του πρόσφερε τὴ ζωή Του, ἐλεύθερα, πρόθυμα γιὰ νὰ ζήσουμε ἐμεῖς.

 Κυριακή ΙΒ’ Λουκά (10 Λεπρών), Ευαγγ. Aνάγνωσμα: Λουκ. ιζ’ 12 – 19 (17-01-2021)

Πρωτ. Χριστοδούλου Χριστοδούλου

Η ευαγγελική περικοπή της ΙΒ΄ Κυριακής Λουκά αναφέρεται στο θαύμα της ιάσεως δέκα λεπρών ανδρών από το Χριστό. Η θαυματουργική θεραπεία των δέκα λεπρών εντάσσεται στην πορεία του Χριστού προς τα Ιεροσόλυμα. Όπως προσδιορίζεται στον προηγούμενο της περικοπής στίχο (Λουκ. 17,11) ο Ιησούς «διήρχετο διά μέσου Σαμαρείας καί Γαλιλαίας», κηρύσσοντας δηλαδή το Ευαγγέλιο τόσο προς τους Ιουδαίους, όσο και προς τους Σαμαρείτες, αλλά και τους Εθνικούς.

 Αγίου Αντωνίου του Μεγάλου Αποστ. Ανάγνωσμα: Εβρ. ιγ’ 17-21 (17-01-2021)

Μέγας Αντώνιος

Πρεσβυτέρου Φιλίππου Φιλίππου

Στις 17 Ιανουαρίου τιμά και εορτάζει η Εκκλησία την μνήμη του Αγίου Αντωνίου του Μεγάλου. Το σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα διαβάζεται κατά τις μνήμες Οσίων και μεγάλων μορφών Εκκλησίας μας, όπως εν προκειμένω του Αγίου Αντωνίου ο οποίος υπήρξε καθηγητής της ερήμου. Είναι παρμένο από Τον επίλογο της προς Εβραίους επιστολής όπου γίνεται αναφορά σε διάφορα ζητήματα πνευματικής φύσεως τα οποία λύνονται με την υπακοή προς τους πνευματικούς πατέρες οι οποίοι αγρυπνούν για τη σωτηρία των ψυχών μας και θα δώσουν λόγο προς το θεό για τους πιστούς. 

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ΄ΛΟΥΚΑ (ΔΕΚΑ ΛΕΠΡΩΝ)

Απόστολος: Εβρ. ιγ΄ 17 – 21

Ευαγγέλιον: Λουκ. ιζ΄ 12 - 19

17 Ιανουαρίου 2021

«Ιησού επιστάτα, ελέησον ημάς»

Καθημερινά ζητούμε το έλεος Του Κυρίου. Την άμεση παρέμβαση και βοήθειά Του, προκειμένου να δώσει λύση σε κάποιο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε. Ιδιαιτέρως τον επικαλούμαστε όταν κάθε ανθρώπινη προσπάθεια ή επιστημονικό επίτευγμα αδυνατεί να μας βοηθήσει. Το ίδιο συνέβη και με τους δέκα λεπρούς της σημερινής Ευαγγελικής περικοπής.

 «ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

Κυριακή ΙΒ Λουκά. (Ματθ. ιζ΄ 12 -19)

(Μνήμη Αγίου Αντωνίου του Μεγάλου)

17 Ιανουαρίου 2021

Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, τυχαίνει να συμπίπτει με την μνήμη ενός κορυφαίου Αγίου της Εκκλησίας μας, του Αγίου Αντωνίου του Μεγάλου. Ο Άγιος Αντώνιος θεωρείται ο Πατριάρχης και ο καθηγητής της ερήμου, καθώς και ο θεμελιωτής του αναχωρητισμού. Είναι ο Άγιος που συγκεφαλαιώνει στην αγία βιωτή του, όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της Αγιότητας. Αναφέρει κάποιος πολύ εύστοχα: «ο Άγιος Αντώνιος ήταν κάτοπτρο του ουρανού, δηλαδή περίληψη όλων των αρετών και των δωρεών του Θεού. Ήταν Όσιος, ήταν κατά την προαίρεση Μάρτυρας, ήταν Προφήτης, αφού είχε διορατικό και προορατικό χάρισμα. Ήταν διδάσκαλος και πατέρας όλων των μοναχών. Ήταν φιλάνθρωπος και ελεήμων. Ήταν θαυματουργός και φόβητρο των δαιμόνων. Ήταν άνθρωπος του Θεού και επίγειος Άγγελος».