ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΛΟΥΚΑ (ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Ζ΄ ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ)

Απόστολος: Τιτ. γ΄ 8-15

Ευαγγέλιο: Λουκ. η΄ 5-15

16 Οκτωβρίου 2016

«Υμίν δέδοται γνώναι τα μυστήρια της Βασιλείας του Θεού, τοις δε λοιποίς εν παραβολαίς» (Λουκ. η΄ 10)

Ο Κύριος συνήθιζε να διδάσκει με παραβολές. Δηλαδή μέσα από απλές διηγήσεις και χρησιμοποιώντας εικόνες από την καθημερινή θρησκευτική, κοινωνική και γεωργική ζωή των ανθρώπων αποκάλυπτε ύψιστες αλήθειες. Όπως είπε σήμερα στους μαθητές του «Σ’εσάς έδωσε Θεός να γνωρίσετε τα μυστήρια της βασιλείας του Θεού, ενώ στους υπόλοιπους αυτά δίνονται με παραβολές».

Κήρυγμα Κυριακῆς 16.10.2016

(Κυριακή Δ΄ Λουκᾶ)

Ἀπόστολος (Τιτ. γ΄ 8-15)

Οἱ ἅγιοι  πατέρες τῆς ἕβδομης Οἰκουμενικῆς Συνόδου, τή μνήμη τῶν ὁποίων τιμᾶ σήμερα ἡ Ἐκκλησία, ἦταν σοφοί ἀλλά καί πρακτικοί ἄνθρωποι. Ἔτσι κατόρθωσαν νά ξεχωρίσουν τήν ἀλήθεια ἀπό τήν πλάνη, διότι ἡ αἵρεση, ἐκτός τῶν ἄλλων, ἦταν καί εἶναι ἀνοησία, ἀντίθετη δηλαδή πρός τήν νοημοσύνη τῶν κοινῶν ἀνθρώπων. Μέ τόν τρόπο δέ αὐτό, οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἀπέδειξαν, ὅτι ἦταν ριζωμένοι στήν Ἀποστολική παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, πού τή χαρακτηρίζει σοβαρή καί ὑπεύθυνη δημιουργικότητα καί ὄχι ἡ κενολογία τῆς αἱρέσεως.

ΚΥΡΙΑΚΗ 16 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2016 – Δ΄ ΛΟΥΚΑ

ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Ζ΄ ΟΙΚΟΥΜ. ΣΥΝΟΔΟΥ

(Λουκ. η΄ 5-15) (Τιτ. γ΄ 8-15)

Ευλογημένη καρποφορία

«Εξήλθεν ο σπείρων του σπείραι τον σπόρον αυτού»

Η διήγηση της παραβολής του Καλού Σπορέως ξεδιπλώνει μπροστά μας πολύ ζωντανές εικόνες από την αγροτική ζωή με βαθύτερα μηνύματα και νοήματα. Αποκαλύπτονται από το περιεχόμενό της σπουδαίες πνευματικές αλήθειες, απόλυτα συμβατές με τις υπαρξιακές αναζητήσεις του ανθρώπου, με πυξίδα πάντοτε την αλήθεια που οδηγεί στην αγάπη του Χριστού.

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΛΟΥΚΑ

(Λκ. 8, 5-15)

Στὸ ση­με­ρι­νὸ εὐ­αγ­γε­λι­κὸ ἀ­νά­γνω­σμα ὁ Χρι­στὸς ὡς σπο­ρέ­ας, σπεί­ρει τὸν ἴ­διό του τὸν λό­γο στοὺς ἀν­θρώ­πους καὶ οἱ ἄν­θρω­ποι ἐ­λεύ­θε­ρα δι­α­κρί­νουν τοὺς ἑ­αυ­τούς τους σὲ τέσ­σε­ρεις κα­τη­γο­ρί­ες. Αὐ­τὲς οἱ κα­τη­γο­ρί­ες ἔ­χουν καὶ δι­α­φο­ρε­τι­κὴ δε­κτι­κό­τη­τα ὡς πρὸς τὴν ἀ­πο­δο­χὴ τοῦ λό­γου τοῦ Θε­οῦ.

Ἔτσι, ἡ πρώ­τη κα­τη­γο­ρί­α ἀντιστοιχεῖ σὲ αὐτοὺς ποὺ ἔ­χουν τὴν καρ­δί­α τους τό­σο σκλη­ρή, ὅ­σο σκλη­ρὴ εἶ­ναι καὶ μί­α ὁ­δὸς χω­μά­τι­νη. Καὶ εἶ­ναι γνω­στὸ ὅ­τι ἕ­νας δρό­μος χω­μά­τι­νος ὅ­ταν πα­τεῖ­ται δι­αρ­κῶς γί­νε­ται τό­σο σκλη­ρός, ὡ­σὰν νὰ εἶ­ναι στρω­μέ­νος μὲ ἄ­σφαλ­το. Καὶ στὴν ἄ­σφαλ­το δὲν βλα­στά­νει ὁ­τι­δή­πο­τε. Οἱ σπό­ροι ποὺ ρί­χνον­ται σὲ αὐ­τὴ δὲν μπο­ροῦν νὰ βλα­στή­σουν καὶ κα­τα­στρέ­φον­ται. Αὐ­τοὶ λοι­πὸν οἱ ἄν­θρω­ποι μὲ τὴ σκλη­ρὴ καρ­δί­α δὲν ἀ­πο­δέ­χον­ται τὸν λό­γο τοῦ Θε­οῦ καὶ μέ­νουν ξη­ροὶ καὶ ἄ­καρ­ποι.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «ΠΩΣ ΚΑΡΠΟΦΟΡΟΥΝ»

Στην εποχή της σποράς των αγρών ο Χριστός μιλά για την τύχη του σπόρου. Ήταν ο ίδιος σπόρος που έπεσε σε διάφορα μέρη. Γι’ αυτὸ και το αποτέλεσμα ήταν διαφορετικό. Έπεσε στο δρόμο και τον πάτησαν οι διαβάτες, τον έφαγαν τα πουλιά. Έπεσε σε μια περιοχὴ πετρώδη, πήγε λίγο να φυτρώσει, όμως σύντομα μαράζωσε, ξεράθηκε, γιατὶ δεν είχε υγρασία.

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΛΟΥΚΑ – 16 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2016

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ´ ΛΟΥΚΑ

(Λκ. η΄ 5-15)

* * *

Ὁ Σπορέας τῆς παραβολῆς εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ δὲ σπόρος εἶναι ὁ λόγος τοῦ Εὐαγγελίου. Κάθε Κυριακὴ καὶ γιορτή, ποὺ ἐρχόμαστε στὴν Ἐκκλησία καὶ ἀκοῦμε τὸ λόγο τοῦ Εὐαγγελίου, πέφτει στὴν καρδιά μας ὁ θεῖος σπόρος, ὁ ὁποῖος ἀνάλογα μὲ τὸν ἄνθρωπο δίνει καὶ τὸν καρπό· σ᾽ ἄλλον περισσότερο καὶ σ᾽ ἄλλον λιγότερο καὶ σ᾽ ἄλλον καθόλου. Ὁ σπόρος εἶναι ὁ ἴδιος ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ· ἡ καρποφορία ἐξαρτᾶται ἀπὸ μᾶς, ἀπὸ τὴ δική μας καρδιά. Ἐὰν εἴμαστε καλοὶ καὶ ἀγαθοὶ θὰ δώσουμε καρπὸ πνευματικό· ἐὰν ὅμως εἴμαστε σκληροὶ σὰν τὴν πέτρα ἤ πνιγμένοι μέσα στὶς ἡδονὲς καὶ στὶς ἀπολαύσεις τοῦ κόσμου τούτου δὲν θὰ φέρουμε κανένα πνευματικὸ καρπὸ, ἄξιο γιὰ τὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

Κυριακή 16 Ὀκτωβρίου 2016 (Δ´ ΛΟΥΚΑ) (Λουκ. η´ 5-15)

Στή θαυμάσια παραβολή τοῦ σπορέως πού ἀκούσαμε  σήμερα ὁ Κύριος μιλάει γιά ἕνα γεωργό πού πῆγε νά σπείρει τό χωράφι του. Καθώς λοιπόν ἔσπερνε, ἕνα μέρος τοῦ σπόρου ἔπεσε δίπλα στό δρόμο καί πατήθηκε ἀπό τούς ἀνθρώπους, καί ἔπειτα τόν ἔφαγαν τά πουλιά. Ἄλλο μέρος τοῦ σπόρου ἔπεσε σέ ἔδαφος πετρῶδες. Ὑπῆρχε βέβαια λίγο χῶμα ἐκεῖ καί ὁ σπόρος φύτρωσε, ἀλλά, καθώς οἱ ρίζες του δέν ἔβρισκαν ὑγρασία, ξεράθηκε. Ἕνα τρίτο μέρος τοῦ σπόρου ἔπεσε ἀνάμεσα σέ σπόρους ἀγκαθιῶν, πού φύτρωσαν μαζί μέ αὐτόν καί ἀργότερα τόν ἔπνιξαν. Καί τέλος τό τέταρτο μέρος τοῦ σπόρου ἔπεσε στό μαλακό καί φρεσκοσκαμμένο χῶμα, καί ἔδωσε ἑκατονταπλάσιο καρπό.

Κυριακή Δ' Λουκά

Η ακαρπία 

Του μακαριστού Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

Ἡ ἀκαρπία

Ωραῖο, ἀγαπητοί μου, εἶνε τὸ θέαμα τῆς ὑπαίθρου τὶς μέρες αὐτὲς τοῦ φθινοπώρου. Ἀρχίζει μάχη γιὰ τὴ σπορά.Χαρὰ Θεοῦ!
Οἱ γεωργοὶ κάνουν τὸ σταυρό τους καὶ πιάνουν δουλειά, γιὰ νὰ πέσῃ ὁ σπόρος στὴ γῆ. Ἐμπιστεύονται τὶς ἐλπίδες τους στὸν Κύριο. Ἀλλ᾿ ἂν εἶνε ὡραῖο στὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων τὸ θέαμα τῆς σπορᾶς στοὺς ἀγρούς, ἀσυγκρίτως ὡραιότερο στὰ μάτια τῶν ἀγγέλων εἶνε τὸ θέαμα μιᾶς ἄλλης σπορᾶς, σπορᾶς πνευματικῆς, ποὺ γίνεται στὶς ψυχές. Σπέρνει συνεχῶς ὁ Κύριος· σπόρος ἡ ἀλήθεια του, γῆ οἱ καρδιές μας.

Κυριακή Δ Λουκά

Τέσσερις κατηγορίες ἀκροατῶν

«Ἔστι δὲ αὕτη ἡ παραβολή…» (Λουκ. 8,10)

+Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος

Κυριακή σήμερα, ἀγαπητοί μου, ἡμέρα ἀφιερωμένη στὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν. Ἀκόμη δὲ ἡ σημερινὴ ἡμέρα ἔχει ὁρισθῆ ἀπὸ τὴν ἁγία μας Ἐκκλησία πρὸς τιμὴν τῶν ἁγίων πατέρων· τῶν ἱεραρχῶν ἐκείνων ποὺ συνεκρότησαν τὴν Ἑβδόμη (Ζ΄) Οἰκουμενικὴ Σύνοδο. Εἶνε ἡ Σύνοδος ποὺ κατεδίκασε τοὺς εἰκονομάχους καὶ ἀναστήλωσε τὶς εἰκόνες. Ἐὰν σήμερα ἔχουμε εἰκόνες, αὐτὸ τὸ ὀφείλουμε στοὺς ἀγῶνες ποὺ ἔκαναν οἱ ἅγιοι ἐκεῖνοι πατέρες τῆς Ἑβδόμης Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Μέχρι σήμερα μία διαφορὰ ποὺ ἔχουμε μὲ τοὺς αἱρετικοὺς εἶνε, ὅτι αὐτοὶ –καὶ μάλιστα οἱ χιλιασταί–εἰκόνες δὲν προσκυνᾶνε. Εἶνε γυμνὲς οἱ «ἐκκλησίες» τους. Ἐνῷ ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία εἶνε γεμάτη εἰκόνες, ποὺ ἀποτελοῦν τὸν στολισμό της.

Κυριακή Ἁγίων Πατέρων Ζ΄ Οἰκ. Συνόδου

11 Ὀκτωβρίου 2015

(Τίτ. γ΄ 8-15)

«Ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὧν αὐτοκατάκριτος».

Σὲ κάθε θεία Λειτουργία, ἀδελφοί μου, ὑπάρχει τάξις καὶ σύμφωνα μ’ αὐτὴν διαβάζονται ὁ Ἀπόστολος καὶ τὸ Εὐαγγέλιο, τὰ θεόπνευστα λόγια του Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν Ἀποστόλων. Ἐὰν τὴν ὥρα ἐκείνη ἀνοίγαμε τὰ αὐτιά μας καὶ προσπαθούσαμε νὰ εἰσχωρήσουν τὰ χρυσὰ αὐτὰ λόγια στὴν καρδιά μας καὶ νὰ τὰ πιστέψουμε εἰλικρινά, θὰ ἤμασταν διαφορετικοί. Ἕνα μόνο λόγο ἀπὸ τὸ Ἱερὸ Εὐαγγέλιο ἄκουσε ὁ Μέγας Ἀντώνιος καὶ ἔγινε Ἅγιος. Ἐμεῖς ἀκοῦμε στὴν ἐκκλησία μας ἀναγνώσματα καὶ κηρύγματα καὶ προκοπὴ πίστεως δὲν ἔχουμε, γιατί δὲν τὰ προσέχουμε μὲ ὅλη μας τὴν καρδιά. Εἴμαστε, ὅπως λέει σήμερα τὸ Εὐαγγέλιο σὰν τὸν πατημένο δρόμο, σὰν τὶς πέτρες καὶ τ’ ἀγκάθια, ὅπου πέφτει ὁ σπόρος καὶ πάει χαμένος. Μακάρι τώρα τὰ φτωχὰ τοῦτα λόγια νὰ πέσουν σ’ ἐκλεκτὴ γῆ.

Για τις άγιες εικόνες (Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμία)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

Δημητσάνα - Μεγαλόπολη, Κυριακή 11 Ὀκτωβρίου 2015

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΕΓΚΥΚΛΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΓΙΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ

1.Ἡ σημερινή Κυριακή, ἀδελφοί χριστιανοί, λέγεται « Δ´ Κυριακή τοῦ Λουκᾶ». Τήν Κυριακή αὐτή τιμοῦμε τήν Ζ´ Οἰκουμενική Σύνοδο, πού συγκροτήθηκε στήν Νίκαια τῆς Βιθυνίας, τό ἔτος 787 μ.Χ., ἔλαβαν δέ μέρος σ᾽ αὐτήν 367 ὀρθόδοξοι Πατέρες. Στήν Σύνοδο αὐτή εἶχαν πολλή δύναμη οἱ Μοναχοί, γιατί ἦταν παρόντες σ᾽ αὐτήν 136 Ἀρχιμανδρίτες Μοναστηρίων. Οἱ ἅγιοι Πατέρες τῆς Συνόδου αὐτῆς κατεδίκασαν τήν εἰκονομαχία καί κήρυξαν τήν τιμή τῶν ἁγίων εἰκόνων. Ἔτσι, λοιπόν, ἐμεῖς οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί στούς ἱερούς μας ναούς καί στά σπίτια μας ἔχουμε ἱερά εἰκονίσματα· καί πιστεύουμε καί σεβόμαστε καί ἐπικαλούμαστε τήν πρεσβεία τῶν ἁγίων πού εἰκονίζονται σ᾽ αὐτά.

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΛΟΥΚΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΤΑΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΕΩΡΩΝ

«Μή κλαῖε...»

Ὅταν συναντήθηκαν οἱ δύο πομπές, τοῦ θανάτου ἀπό τήν μία καί τῆς ζωῆς ἀπό τήν ἄλλη, ἐκεῖνο πού ἐκίνησε τόν Χριστό νά ἀναστήσει τόν υἱό τῆς χήρας ἦταν τό γεγονός ὅτι «ἐσπλαχνίσθη ἐπ’αὐτήν». Αὐτή τήν φορά κανείς δέν τόν προσκάλεσε παρά μόνο ἡ εὐσπλαχνία του.

Ὁ Χριστός εἶναι ἡ ζωή. Τό ἐδήλωσε ὁ ἴδιος: «ἐγώ εἰμί ἡ ὁδός, ἡ ἀλήθεια καί ἡ ζωή». Για νά ζήσει κανείς γιά πάντα πρέπει νά ἑνωθεῖ μαζύ του. Μερικές φορές ἐδάκρυσε στήν διάρκεια τῆς ἐπίγειας διακονίας του. Ἀπεκάλυψε ἔτσι τήν ἀγάπη του γιά τό γένος μας.

ΟΙ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΟΙ ΖΟΥΝ!

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 9 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2016

Γ΄ Λουκᾶ: Τῆς Κυριακῆς: Λουκ. ζ΄ 11-16

ΟΙ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΟΙ ΖΟΥΝ!

«Νεανίσκε, σοὶ λέγω, ἐγέρθητι»

Μιὰ πονεμένη χήρα ὁδηγεῖ στὸν τάφο τὸ μονάκριβο παιδί της. Θέαμα τραγικό. Ὁ Κύριος τὴ συμπονεῖ: «Μὴ κλαῖε», τῆς λέει μὲ στοργή. Ἔπειτα στρέφεται πρὸς τὸ νεκρὸ παιδὶ καὶ μὲ τόνο προστακτικὸ λέει: «Νεανίσκε, σοὶ λέγω, ἐγέρθητι». Νέε, σὲ σένα μιλάω, σήκω ἐπάνω! Ἀμέσως ὁ νεκρὸς νέος ἀνασηκώνεται καὶ ἀρχίζει νὰ μιλάει. Ὅλοι γύρω σαστίζουν. Τὰ δάκρυα τῆς λύπης γίνονται τώρα δάκρυα χαρᾶς...

Αὐτὸ τὸ ἐκπληκτικὸ θαῦμα τοῦ Κυρίου μᾶς δίνει τὴν ἀφορμὴ νὰ ἐξετάσουμε τί γίνεται ὁ ἄνθρωπος ὅταν πεθαίνει καὶ ποιὰ σχέση μποροῦμε νὰ ἔχουμε μαζί του.

ΕΓΕΡΤΗΡΙΟ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 9 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2016

Γ΄ Λουκᾶ: ΙΣΤ΄ Κυριακῆς: Β΄ Κορ. ς΄ 1-10

ΕΓΕΡΤΗΡΙΟ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

1. Καιρὸς σωτηρίας

Μὲ συνοχὴ ψυχῆς ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἀπευθύνεται στοὺς Χριστιανοὺς τῆς Κορίνθου μὲ σκοπὸ νὰ καταδείξει τὴν καίρια σημασία τοῦ εὐαγγελικοῦ κηρύγματος, τὸ ὁποῖο διακονοῦν οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι, καὶ τὴν εὐθύνη τῶν πιστῶν γιὰ τὴν ἀποδοχὴ τοῦ θείου λόγου.

Λέγει λοιπὸν τὰ ἑξῆς: Ἐμεῖς οἱ Ἀπόστολοι συν­εργαζόμαστε μὲ τὸν Θεὸ στὸ ἔργο τῆς καταλλαγῆς, δηλαδὴ τῆς συμφιλιώσεως τῶν ἀνθρώπων μὲ τὸν Θεό.

Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ, Κυριακή Γ΄ Λουκά- Μη κλαίε, αλλά πίστευε εις την ανάστασιν

ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Μη κλαίε, αλλά πίστευε εις την ανάστασιν

Πλησιάζοντας ο Χριστός με την συνοδεία του την μικρή πόλι της Ναΐν βρέθηκε μπροστά σε ένα απροσδόκητο και συγκινητικό θέαμα. Συνάντησε μια άλλη συνοδεία, που συνώδευε μια πονεμένη χήρα γυναίκα και το νεκρό μονάκριβο παιδί της. Η πρώτη συνοδεία ακολουθούσε τον Κύριο της ζωής, τον Κυρίαρχο της ζωής και του θανάτου.

Κυριακή Γ΄ Λουκά: Η ανάσταση του γιου της Χήρας στη Ναϊν. [Λουκ. Ζ΄ 11-16]

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου, συγγραφέα

ΜΗ ΚΛΑΙΕ!: Δεύτερη φορά επισκέφθηκε ο θάνατος την γυναίκα αυτή της Ναϊν. Έχοντας χάσει το σύζυγο της, σήμερα κηδεύει το μονάκριβο παιδί της. Πένθος βαρύ και οδυνηρό αυτό της μητέρας της σημερινής ευαγγελικής περικοπής. Κηδεία συγκινητική, αφού ο πόνος και τα δάκρυα τούτης της γυναίκας προέρχονται από βαθειά πληγή.

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΛΟΥΚΑ

«καιρῷ δεκτῷ ἐπήκουσά σου καὶ ἐν ἡμέρᾳ σωτηρίας ἐβοήθησά σοι· ἰδοὺ νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος, ἰδοὺ νῦν ἡμέρα σωτηρίας·» (Ησ. 49,8).

Την διαρκώς, μέσα απ’ το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, ανανεούμενη πρόσκληση και βοήθεια του Θεού στην εν Χριστώ σωτηρία μεταφέρει ο Απόστολος Παύλος στο σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα στοχεύοντας να αναδείξει:

Α) την εν τω Χριστώ «καταλλαγή» των ανθρώπων με το Θεό Πατέρα.

Β) την προσφορά της ως έργο των Αποστόλων μέσα στο Σώμα της Εκκλησίας και,

Γ) την ελεύθερη αποδοχή της από τον άνθρωπο.

Κυριακή 9 Ὀκτωβρίου 2016 (Γ´ ΛΟΥΚΑ) (Λουκ. ζ´ 11-16)

Ἀδελφοί μου, σπάνια συναντᾶ κανείς τέτοιο συμπυκνωμένο πόνο σάν αὐτόν πού βάστασε ἡ χήρα γυναίκα τῆς Ναΐν, τήν ὁποία εἴδαμε στό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα νά κηδεύει τό μοναδικό παιδί της, τό μονάκριβο. Ἡ τρομερή εἴδηση συντάραξε τή μικρή πόλη καί ὅλοι πικραμένοι ἀφάνταστα ἀκολουθοῦσαν τήν ἐκφορά τοῦ παιδιοῦ. Ἀλλά κι ἄλλοι τόσοι νά ἔφταναν, κι ὅλη ἡ οἰκουμένη νά ἔτρεχε ἐκεῖ, ποιός θά μποροῦσε νά παρηγορήσει τή δύστυχη μάνα;

            Ἕνας μόνο θά μποροῦσε νά τό κάνει. Ὁ Κύριος! Καί τό ἔκανε. Τήν συμπόνεσε, μᾶς λέει ὁ Εὐαγγελιστής, καί τῆς ἀπηύθυνε αὐτόν τόν λόγο: “Μή κλαῖε”.

ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 9 ΟΚΤΩΜΒΡΙΟΥ

Κυριακή Γ΄ Λουκᾶ

9 Ὀκτωβρίου 2016

(Λουκ. ζ΄ 11-16)

Μέσα στὰ πολλὰ θαυμαστὰ γεγονότα ποὺ ἐτέλεσε ὁ Χριστὸς στοὺς ἀνθρώπους, ἐξέχουσα θέση κατέχουν οἱ ἀναστάσεις τῶν νεκρῶν. Εἶναι ὁ υἱὸς τῆς χήρας τοῦ σημερινοῦ Εὐαγγελίου, ἡ κόρη τοῦ Ἰαείρου, ὁ φίλος Του Λάζαρος, οἱ νεκροὶ κατὰ τὴν σταύρωση τοῦ Χριστοῦ, ὅταν «πολλὰ σώματα τῶν κεκοιμημένων, μετὰ τὴν ἔγερσιν αὐτοῦ εἰσῆλθον εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν καὶ ἐνεφανίσθησαν πολλοῖς» καὶ τέλος ἡ ἀνάσταση τοῦ Ἰδίου τοῦ ἑαυτοῦ Του.

ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2016 – Γ΄ ΛΟΥΚΑ

(Λουκ. ζ΄ 11-16)

(Β΄ Κορ. στ. 1-10)

Αναστάσιμες ανταύγειες

«Νεανίσκε, σοι λέγω, εγέρθητι»

Αναστάσιμα μηνύματα ελπίδας και χαράς, πηγάζουν από το θαύμα που ξεδιπλώνει μπροστά μας η σημερινή ευαγγελική περικοπή. Πρόκειται για το θαυμαστό γεγονός της ανάστασης του γιου της χήρας Ναϊν, το οποίο βεβαιώνει ότι ο Ιησούς Χριστός νικά το θάνατο με τη δύναμη της αγάπης.

Η τραγική του όψη

Το γεγονός της ανάστασης του παιδιού της χήρας γυναίκας, δεν προσφέρεται μόνο ως ένα εντυπωσιακό γεγονός για να αποσπά το θαυμασμό μας, αλλά μάς παρακινεί ν’ αντικρίσουμε εν Χριστώ το βαθύτερο νόημα του μυστηρίου του θανάτου και να εντρυφήσουμε σ’ αυτό.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΛΟΥΚΑ - Λουκ. 7, 11-16 (9/10/2016)

Ταφή ή καύση των νεκρών;

Το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα, αγαπητοί μου αδερφοί, δίνει εμμέσως σαφή απάντηση σ’ ένα ζήτημα το οποίο συζητείται ευρέως και απασχολεί την ελληνική κοινωνία στην εποχή μας και όχι μόνο. Ο Κύριός μας βρίσκεται στις παρυφές της πόλης Ναϊν και γίνεται μάρτυς μίας νεκρικής πομπής, όχι συνηθισμένης, καθώς συμμετείχε όλος ο λαός, με επικεφαλής μια χαροκαμένη μάνα που ξεπροβόδιζε το μονάκριβο παιδί της, το οποίο είχε φύγει από τη ζωή.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ:09-10-2016:«ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ»

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΞΑΝΘΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΕΩΡΙΟΥ

«ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ»

Μιὰ νεκρικὴ πομπὴ εἶναι μιὰ πορεία θλιβερή∙ ὁ τραγικὸς ἐπίλογος μιᾶς πάλης, ὅπου ὁ θάνατος εἶναι ὁ νικητής. Οἱ ἁπλοϊκοὶ ἄνθρωποι, ποὺ ἀκολουθοῦν τὸ νεκρὸ νέο τῆς Ναΐν καὶ τὴν συντετριμμένη μητέρα του, παρουσιάζονται σιωπηλοί.

Ὁ ἄνθρωπος στέκει ἐμβρόντητος μπροστὰ στὸ θάνατο, ποὺ ἔρχεται σὲ μιὰ στιγμὴ καὶ θέτει τέρμα σ’ αὐτὸ τὸ θαῦμα, ποὺ λέγεται ζωή. Ἀποτελεῖ τό «φοβερώτατον μυστήριον» κατά τόν Ἅγιο Ἰωάννη τόν Δαμασκηνό.

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΛΟΥΚΑ

Απόστολος: Β ΄ Κορ. θ΄ 6 - 11

Ευαγγέλιον: Λουκά ζ΄ 11 – 16

9 Οκτωβρίου 2016

«Καί ἰδών αὐτήν ὁ Κύριος ἐσπλαχνίσθη ἐπ’ αὐτῇ καί εἶπεν αὐτῇ, μή κλαἲε»

Απλή και λιτή η περιγραφή στη σημερινή περικοπή του ευαγγελιστή Λουκά, ενώ μας διηγείται ένα τόσο σπουδαίο γεγονός. Πρόκειται για την ανάσταση του μονογενούς γιου της χήρας της Ναϊν. Μια εικόνα ισχυρής αντίθεσης διαδραματίζεται στην είσοδο της μικρής και όμορφης πόλης Ναϊν.

Ένα πλήθος χαρούμενου κόσμου ακολουθεί και συνωστίζεται γύρω από τον Κύριο και τους μαθητές Του. Έρχονται από την Καπερναούμ, ακολουθώντας τον σωτήρα της κόρης του εκατοντάρχου. Ενώ από την αντίθετη κατεύθυνση, από το εσωτερικό της μικρής πόλης ξεπροβάλλει ένα άλλο, αλλά περίλυπο πλήθος. Οι κάτοικοι της μικρής πόλης, ολοφάνερα λυπημένοι, πορεύονται προς την έξοδο θρηνολογώντας, ακολουθώντας τον νεαρό νεκρό, γιο της χήρας.

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΛΟΥΚΑ – 9 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2016

Ιερά Μητόπολις Σερβίων και Κοζάνης

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ´ ΛΟΥΚΑ

(Λκ. ζ΄ 11-16)

Ὁ Χριστὸς στὴν πύλη τῆς πόλεως Ναΐν ἀντίκρυσε μία απὸ τὶς τραγικότερες σκηνὲς τοῦ ἀνθρώπινου βίου. Γυναίκα χήρα συνόδευε τὸ νεκρὸ μονογενή γιό της στὸν τάφο. Οἱ συνέπειες τῆς ἀποστασίας τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν ζώντα Θεό στὴ σκληρότερη ἔκφρασή τους. Βέβαια σ᾽ αὐτὲς τὶς στιγμὲς δὲν εἶναι εὔκολο νὰ μιλᾶ κανεὶς στοὺς θλιμμένους γιὰ τὴν ἁμαρτία ποὺ εἶναι ἡ αἰτία τοῦ θανάτου. Ἡ θλίψη τους εἶναι σὰν ὁλοσώματη πληγὴ ποὺ ὁποιοδήποτε ἄγγιγμα σ᾽ αὐτὴν προκαλεῖ μεγάλο πόνο.

<<ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ>>

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ΛΟΥΚΑ

9 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2016

              Ὁ εὐαγγελιστής Λουκάς μᾶς διηγήθηκε σήμερα μέ σύντομο καί παραστατικό τρόπο τό θαῦμα τῆς ἀναστάσεως τοῦ μοναδικοῦ παιδιοῦ μιᾶς γυναίκας χήρας πού ζοῦσε στήν κωμόπολη τῆς Ναΐν. Ἡ κωμόπολη αὐτή βρίσκεται στά νότια τοῦ ὄρους Θαβώρ,στήν Γαλιλαία.

   Ἐκεῖ πήγαινε ὁ Κύριος συνοδευόμενος ἀπό τούς μαθητάς Του καί πολύ κόσμο.Μόλις πλησίασε τήν πύλη, ἀπό τήν ὁποία ἔμπαιναν στήν πόλη,βρέθηκε μπροστά στήν νεκρική πομπή.Τό νεκρό παιδί συνοδεύουν στόν τάφο ἡ χήρα Μητέρα του,πού ἔμεινε πλέον μόνη στή ζωή,οἱ συγγενεῖς καί οἱ συγχωριανοί του. Ἡ θλίψη ὅλων καί ἰδιαίτερα τῆς Μητέρας,εἶναι ἀβάστακτη.

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΛΟΥΚΑ

(Λκ. 7, 11-16)

Στὸ ση­με­ρι­νὸ εὐ­αγ­γε­λι­κὸ ἀ­νά­γνω­σμα ὁ οἰ­κτίρ­μων καὶ φι­λάν­θρω­πος Κύ­ρι­ος θαυ­μα­τουρ­γεῖ καὶ ἀ­πο­δί­δει πί­σω στὴ μη­τέ­ρα του τὸν πε­θα­μέ­νο μο­νο­γε­νῆ υἱ­ό της: «καὶ ἔ­δω­κεν αὐ­τὸν τῇ μη­τρὶ αὐ­τοῦ».

Σύμ­φω­να μὲ τὸν Εὐ­αγ­γε­λι­στὴ Λου­κᾶ, ὁ Κύ­ρι­ος, ἐ­νῷ πο­ρευ­ό­ταν πρὸς τὴν πό­λη Να­ΐν, συ­ναν­τᾶ μί­α πομ­πὴ ἀν­θρώ­πων, ἡ ὁ­ποί­α πή­γαι­νε νὰ θά­ψει τὸν μο­νο­γε­νῆ υἱ­ὸ μί­ας τα­λαί­πω­ρης χή­ρας. Ἡ γυ­ναί­κα ἦ­ταν ἀ­πελ­πι­σμέ­νη καὶ θρη­νοῦ­σε γο­ε­ρῶς, ἀ­φοῦ προ­πέμ­πει πρό­ω­ρα στὸν τά­φο τὸν υἱ­ό της, ὁ ὁ­ποῖ­ος ἦ­ταν ὅ,­τι τῆς εἶ­χε ἀ­πο­μεί­νει. Ὁ Κύ­ρι­ος, βλέ­πον­τας τὶς σπα­ρα­κτι­κὲς κραυ­γὲς τῆς ἀ­πελ­πι­σμέ­νης χή­ρας, τὴν σπλα­χνί­στη­κε. Τὴν πλη­σί­α­σε καὶ τῆς εἶ­πε πα­ρα­μυ­θη­τι­κὰ νὰ μὴν κλαί­ει.

Κήρυγμα Κυριακῆς 9.10.2016

(Κυριακή Γ΄ Λουκᾶ)

Ἀπόστολος (Β΄ Κορινθίους στ΄ 1-10)

             Τὸν Ἀπόστολο Παῦλο ἀπασχολεῖ τὸ πρόβλημα τῆς ἀποτυχίας μερικῶν Χριστιάνων. Tό  ὅτι δηλαδὴ ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ δὲν τοὺς ἀγγίζει, ἀλλὰ πέφτει στὸ κενό. Τὸ ὅτι ὅλοι οἱ κόποι τῶν ποιμένων, ὅλα τὰ κηρύγματα τῶν διδασκάλων τῆς Ἐκκλησίας δὲν τοὺς ὀφελοῦν, δὲν τοὺς ἀλλάζουν, πράγμα ποὺ ἀποδεικνύει ὅτι μάταια καὶ ὑποκριτικὰ ἔγιναν χριστιανοὶ καὶ ὅτι ἡ πίστη καὶ ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ δὲν καρποφοροῦν στὴ ζωή τους.

 ΚΥΡΙΑΚΗ Γ ΛΟΥΚΑ Ἡ εὐσπλαχνία τοῦ Χριστοῦ (Λουκ. ζ΄11-16) Μητροπολίτης Εδέσσης Πέλλης και Αλμωπίας Ιωήλ

«Καὶ ἰδὼν αὐτὴν ὁ Κύριος ἐσπλαγχνίσθη ἐπ’αὐτῇ»

Ὅπως οἱ διδάσκαλοι τῶν μικρῶν παιδιῶν τὰ μορφώνουν μὲ σύστημα, δηλαδὴ προσπαθοῦν νὰ μάθουν τοὺς μαθητὲς τὸ ἀντικείμενο τῆς γνώσεως ἀρχίζοντας ἀπ’ τὰ πιὸ μικρὰ καὶ προχωρώντας στὰ πιὸ μεγάλα, ἔτσι καὶ ὁ Κύριος ἔκανε μὲ τοὺς μαθητές Του. Πρῶτα πρῶτα ἐνώπιόν τους θεράπευσε ἁπλὲς ἀσθένειες, μετὰ ἔβγαλε δαιμόνια ἀπὸ τὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων, μετὰ ἄνοιξε τὰ μάτια τυφλῶν, ὕστερα χάρισε τὴν ὑγεία αὐτῶν ποὺ εἶχαν πλησιάσει τὸ θάνατο καὶ στὸ τέλος ἔκανε τὶς ἀναστάσεις, ὅπως π.χ. τῆς θυγατέρας τοῦ Ἰαείρου ἢ τοῦ παιδιοῦ τῆς χήρας τῆς Ναΐν ποὺ περιγράφεται στὸ σημερινὸ Εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα. Ὁ Κύριος ἀνέστησε τοὺς νεκρούς, προκειμένου νὰ «προοδοποιήσῃ», δηλαδὴ νὰ προετοιμάσει τὸ δρόμο γιὰ τὴ διδασκαλία τῆς ἀναστάσεως τῆς δικῆς Του καὶ γενικὰ τῶν νεκρῶν, τονίζει ὁ Θεοφάνης ὁ Κεραμεύς. «Ἄς δοῦμε μερικὲς πτυχὲς τοῦ θαύματος τῆς ἀναστάσεως τοῦ υἱοῦ τῆς χήρας γυναικός».

Ο ΤΕΛΕΙΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 2 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2016

Β΄ Λουκᾶ: Λουκ. ς΄ 31-36

Ο ΤΕΛΕΙΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

1. Ἡ βάση γιὰ τὴν κοινωνικὴ συμβίωση

Στὴ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπὴ ὁ ἱερὸς εὐ­αγγελιστὴς Λουκᾶς μᾶς μεταφέρει τὴν ­ἐξαίρετη διδασκαλία τοῦ Κυρίου, ἡ ὁποία θεωρεῖται τμῆμα τῆς περίφημης ἐπὶ τοῦ Ὄρους ὁμιλίας Του. Μὲ ἄ­­­­ριστη παιδαγωγικὴ μέθοδο ὁ Κύριος μᾶς ­καλεῖ νὰ ἀνέβουμε ἀπὸ τὰ χαμηλότερα στὰ ­ψηλότερα σκαλοπάτια τῆς πνευματικῆς ζωῆς. Καὶ ­ξεκινάει μὲ μία ἐντολὴ ποὺ ἀποτελεῖ τὴ βάση γιὰ τὴν εἰρηνικὴ συμβίωση μὲ τοὺς συνανθρώπους μας. «Κα­θὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὑ­­­μεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁ­­­μοίως»· δηλαδή, ὅπως θέλετε νὰ σᾶς συμπεριφέρονται καὶ νὰ σᾶς κάνουν οἱ ἄνθρωποι, ἔτσι ἀκριβῶς νὰ συμπεριφέρεσθε κι ἐσεῖς σ’ αὐτοὺς καὶ νὰ τοὺς κάνετε τὰ ἴδια.

ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 2 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2016

Κυρ. ιε΄ ἐπιστ: (Β΄ Κορ. δ΄ 6-15)

ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ

1. ΦΩΣ ΣΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΜΑΣ

Τὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας αὐτῆς ἀναφέρεται στὸ μεγάλο θαῦμα ποὺ συντελεῖ ὁ Χριστὸς στὶς ψυχὲς τῶν ἁγίων του ἀλλὰ καὶ κάθε ἀγωνιζομένου πιστοῦ: τὸ θαῦμα τοῦ φωτισμοῦ τῶν ψυχῶν μας, γιὰ νὰ κατανοήσουμε τὴν θεότητά του. Τί ὅμως ἀκριβῶς σημαίνει αὐτό; Μᾶς τὸ ἐξηγεῖ ὁ θεῖος Παῦλος:

Ὁ Θεὸς στὴν ἀρχὴ τῆς δημιουργίας τῆς κτίσεως τὸ πρῶτο ποὺ ἐδημιούργησε ἦταν τὸ φῶς. Ὅμως ὁ Δημιουργὸς τῆς κτίσεως κατόπιν, μετὰ τὴν τραγικὴ στιγμὴ τῆς πτώσεως, εἶδε τὸ πλάσμα του νὰ βυθίζεται στὸ πνευματικὸ σκοτάδι. Πῶς θὰ μποροῦσε λοιπὸν ἡ ἀγάπη του, ποὺ δὲν ἀνεχόταν νὰ εἶναι ἡ ἄψυχη κτίσι βυθισμένη στὸ σκοτάδι,