ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(Μθ. 22, 2-14)

Στὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο ὁ Κύριος μᾶς λέει ὅτι στὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν προσκεκλημένοι εἶναι ἅπαντες οἱ ἄνθρωποι. Παρόλα αὐτὰ δὲν ἀνταποκρίνονται ἅπαντες στὴν πρόσκληση. Ἀνταποκρίνονται μόνο ὅσοι ἔχουν ἀρχοντικὴ καρδία˙ τηροῦν δηλαδὴ τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ καὶ ἀγαποῦν τὸν συνάνθρωπό τους. Καὶ αὐτὸ γίνεται μέσα ἀπὸ κόπο καὶ ἀποφασιστικότητα.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ – 6 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2015

Ιερά Μητόπολις Σερβίων και Κοζάνης

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(Ματθ. κβ΄ 2-14)

Πολύς κόσμος, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, αἰσθάνεται χαρά καί εὐχαρίστηση ὅταν συμβεῖ νά λάβουν χαιρετισμό ἤ αὐτόγραφο σημείωμα ἀπό ἀξιωματούχους ἀνθρώπους. Ὅμως, ὅπως εἶναι γνωστό, οἱ τιμές αὐτές εἶναι ἐφήμερες, προσωρινές καί φευγαλέες. Ὅλα τά ἐπίγεια, ὅσο ἐλκυστικά καί ἄν παρουσιάζονται, εἶναι ἀνίκανα νά ἱκανοποιήσουν μόνιμα τούς πόθους τοῦ ἀνθρώπου. Προσκλήσεις, δεξιώσεις, συμπόσια, τιμή καί δόξα παρέρχονται ὅπως οἱ σκιές.

ΚΥΡΙΑΚΗ 30 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2015 – ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(Ματθ. κα’ 33-42) (Α΄ Κορ. ιστ΄ 13-24) 

Αμπελώνας ουράνιας ακτινοβολίας

«Άνθρωπός τις ην οικοδεσπότης, όστις εφύτευσεν αμπελώναν και φραγμόν αυτώ περιέθηκε»

Φύτεψε ένα αμπέλι ο οικοδεσπότης και γύρω του τοποθέτησε ένα φράκτη. Όταν ήλθε ο καιρός της συγκομιδής, οι γεωργοί κακοποίησαν τους απεσταλμένους του οικοδεσπότη και μάλιστα δεν δίστασαν να φονεύσουν ακόμα και τον υιό του. Αυτή είναι η εικόνα που ξεδιπλώνει σήμερα μπροστά μας η Εκκλησία με την παραβολή του Ευαγγελίου. Πραγματικά, μέσα από το βαθυστόχαστο περιεχόμενό της, φαίνεται η χωρίς όρια αχαριστία και η σκληροκαρδία που εκδηλώνεται από τους ανθρώπους, αλλά συνάμα και η απέραντη αγάπη του Θεού, στον ωκεανό της οποίας μπορεί να κολυμπά η κάθε ανθρώπινη ύπαρξη.

Κυριακή ιγ´ εβδομάδας (30-8-2015) 

Περί νήψεως  Α´ Κορ. 16.13-24 

Ἀδελφοί, γρηγορεῖτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει, ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε· πάντα ὑμῶν ἐν ἀγάπῃ γενέσθω. Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί· οἴδατε τὴν οἰκίαν Στεφανᾶ, ὅτι ἐστὶν ἀπαρχὴ τῆς ᾽Αχαΐας καὶ εἰς διακονίαν τοῖς ἁγίοις ἔταξαν ἑαυτούς· ἵνα καὶ ὑμεῖς ὑποτάσσησθε τοῖς τοιούτοις καὶ παντὶ τῷ συνεργοῦντι καὶ κοπιῶντι. Χαίρω δὲ ἐπὶ τῇ παρουσίᾳ Στεφανᾶ καὶ Φορτουνάτου καὶ ᾽Αχαϊκοῦ, ὅτι τὸ ὑμέτερον ὑστέρημα οὗτοι ἀνεπλήρωσαν· ἀνέπαυσαν γὰρ τὸ ἐμὸν πνεῦμα καὶ τὸ ὑμῶν. ἐπιγινώσκετε οὖν τοὺς τοιούτους. ᾽Ασπάζονται ὑμᾶς αἱ ἐκκλησίαι τῆς ᾽Ασίας. ἀσπάζεται ὑμᾶς ἐν Κυρίῳ πολλὰ ᾽Ακύλας καὶ Πρίσκιλλα σὺν τῇ κατ᾽ οἶκον αὐτῶν ἐκκλησίᾳ. Ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ ἀδελφοὶ πάντες. ᾽Ασπάσασθε ἀλλήλους ἐν φιλήματι ἁγίῳ. Ὁ ἀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου. Εἴ τις οὐ φιλεῖ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, ἤτω ἀνάθεμα μαραν αθά. Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ᾽Ιησοῦ Χριστοῦθ μεθ᾽ ὑμῶν. Ἡ ἀγάπη μου μετὰ πάντων ὑμῶν ἐν Χριστῷ ᾽Ιησοῦ. Ἀμὴν.   

Μάς προτρέπει σήμερα ο απόστολος Παύλος, κατακλείοντας την πρώτη προς Κορινθίους επιστολή, να είμαστε σε πνευματική εγρήγορση, να παραμένουμε σταθεροί στην πίστη, να είμαστε ανδρείοι και δυνατοί, και να κάνουμε τα πάντα με αγάπη. Αυτή η μέριμνα αποτελεί για τον καθένα μας την ασφαλέστερη μέθοδο για τη σωτηρία μας,

Γρηγορείτε στήκετε εν τη πίστει καραιούσθε - Αποστολικό Ανάγνωσμα ΙΓ' Ματθαίου

Α ΄ ΚΟΡ. ΙΣΤ ΄ 13 – 24  

Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι σε όλες του τις θεόπνευστες επιστολές ο Απόστολος Παύλος, μαζί με τις αποκαλυπτικές δογματικές διδασκαλίες καταγράφει την μέριμνά του και τον ιερό του αγώνα, ώστε όλοι οι πιστοί να παραμένουν αμετακίνητοι στα όσα εδιδάχθησαν. Ακριβώς δε, μέσα στο πνεύμα αυτό εντάσσεται και η προτροπή του με την οποία ξεκινά το Αποστολικό ανάγνωσμα: «Γρηγορείτε, στήκετε εν τη πίστει, ανδρίζεσθε, κραταιούσθε» (Α΄ Κορ. ΙΣΤ΄ 13). Δηλ. προσέχετε, σαν άγρυπνοι φρουροί. Μένετε σταθεροί και όρθιοι στην πίστη. Αγωνίζεσθε σαν άνδρες γενναίοι. Λάβετε δύναμη και θάρρος.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ

Κυριακή ΙΓ΄ Ματθαίου – Ματθ. 21, 33-42 (30/8/2015)

Οι κακοί διαχειριστές και οι ταπεινοί εργάτες

Η παραβολή των κακών γεωργών, αγαπητοί μου αδελφοί, που ακούσαμε σήμερα, τελευταία Κυριακή του Εκκλ/κού έτους, αποδείχθηκε διπλά προφητική: και άμεσα στο πρόσωπο του Χριστού και μελλοντικά, μέχρι και τις μέρες μας, στη ζωή της Εκκλησίας.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Απόστολος: Α΄ Κορ. ιστ΄ 13-24

Ευαγγέλιο: Ματθ. κα΄ 33-44

30 Αυγούστου 2015

«Δια τούτο λέγω υμίν ότι αρθήσεται αφ’ υμών η βασιλεία του Θεού και δοθήσεται έθνει ποιούντι τους καρπούς αυτής» (Ματθ. κα΄43).

Μετά την πτώση των πρωτοπλάστων και παρά την αμαρτωλότητα τους, ο Θεός προαναγγέλλει και το σχέδιο της σωτηρίας με την αποστολή του Υιού του στον κόσμο.

Δυστυχώς οι άνθρωποι όχι μόνο δεν εκτιμούν αυτή τη συγκατάθεση του Θεού αλλά και την αντιστρατεύονται. Και το χειρότερο, η αρνητική αυτή συμπεριφορά προερχόταν από την κατά καιρούς θρησκευτική ηγεσία που είχε αναλάβει να προετοιμάσει τους ανθρώπους για τον ερχομό του Λυτρωτή. Αυτοί όχι μόνο δεν ανταποκρίθηκαν στην αποστολή τους, αλλά αντίθετα οδήγησαν και στο θάνατο τους απεσταλμένους του Θεού. Τούτο δε επιβεβαιώνεται, τόσο από τον επικριτικό λόγο του Ιησού προς τους Γραμματείς και φαρισαίους, όσο και από τη σημερινή παραβολή των κακών γεωργών.

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (κα΄ 33-42)

ΚΥΡΙΑΚΗ 30 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2015

Αγαπητοί μου αδελφοί,

Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, ο Χριστός μας ομιλεί και μας διδάσκει μέσα από την παραβολή των κακών γεωργών του αμπελώνα. Παρατηρούμε ότι πολλές φορές ο Χριστός χρησιμοποιεί γεγονότα από τη καθημερινή ζωή των ανθρώπων ώστε να γίνονται κατανοητά και εύκολά αντιληπτά.

Συγκεκριμένα αναφέρει για κάποιον οικοδεσπότη ο οποίος φύτεψε ένα αμπέλι το περιέφραξε, έφτιαξε ένα πατητήρι και ένα πύργο για να μένουν οι γεωργοί που θα αναλάμβαναν τη φροντίδα του αμπελώνα.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ

(Α’  Κορ. 16, 13-24)

Ὁ ἀπόστολος Παῦλος μᾶς ζητάει ὅλες μας οἱ πράξεις καὶ οἱ ἐνέργειες νὰ ἐμπνέονται ἀπὸ τὴν ἀγάπη: «πάντα ὑμῶν ἐν ἀγάπῃ γινέσθω». Ἡ ἀγάπη ὅμως δὲν εἶναι πρᾶγμα εὔκολο, δεδομένο ἢ καὶ αὐτονόητο. Ἀπαιτεῖ ἄσκηση καὶ χρήζει συγκεκριμένης καθοδήγησης.

Κήρυγμα γιά Κυριακή 30.8.2015

Κυριακή ιγ΄ ἐπιστολῶν (Α’ Κορ. ιστ΄ 13-24)

Οἱ καλοί μας συνεργάτες

Μέσα στό διάβα τῆς ζωῆς μας συναντᾶμε πολλούς ἀνθρώπους. Ὑπάρχουν ὅμως μερικοί οἱ ὁποῖοι διακρίνονται γιά τήν ἀρετή τους, τήν καλοσύνη τους, τήν διακριτικότητά τους καί ἐν γένει γιά τό χαρισματικό τους χαρακτήρα. Αὐτούς ἀκριβῶς τούς ἀνθρώπους ὁ Ἀπόστολος Παῦλος συνιστᾶ νά ἐκτιμᾶμε μέ ὅλη μας τήν ψυχή. «Ἐπιγινώσκετε οὖν τούς τοιούτους» (Α΄ Κορ. ιστ΄ 18) γράφει πρός τούς Κορινθίους.

Κυριακή ΙΓ' Ματθαίου 

(Ματθ. 21, 33-42) 

Στη σημερινή Ευαγγελική περικοπή ο Κύριός μας παρομοιάζει τη Βασιλεία του Θεού με αμπελώνα, τον οποίο ο οικοδεσπότης εμπιστεύεται σε άξιους γεωργούς για να τον καλλιεργήσουν. Όταν όμως έφτασε ο καιρός της συγκομιδής οι γεωργοί εκείνοι όχι μόνο δεν απέδωσαν τους καρπούς, αλλά έδιωξαν κακήν κακώς τους δούλους που έστειλε ο κύριος του αμπελώνα για να συλλέξουν τη σοδειά. Και όταν τελικά έστειλε τον ίδιο του το γιο, οι γεωργοί εκείνοι τον σκότωσαν, θέλοντας να σφετεριστούν την περιουσία του κυρίου τους.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ κήρυγμα εκ Ιεράς Μητροπόλεως Παροναξίας

Στη σημερινή Ευαγγελική περικοπή ο Κύριός μας παρομοιάζει τη Βασιλεία του Θεού με αμπελώνα, τον οποίο ο οικοδεσπότης εμπιστεύεται σε άξιους γεωργούς για να τον καλλιεργήσουν. Όταν όμως έφτασε ο καιρός της συγκομιδής οι γεωργοί εκείνοι όχι μόνο δεν απέδωσαν τους καρπούς, αλλά έδιωξαν κακήν κακώς τους δούλους που έστειλε ο κύριος του αμπελώνα για να συλλέξουν τη σοδειά. Και όταν τελικά έστειλε τον ίδιο του το γιο, οι γεωργοί εκείνοι τον σκότωσαν, θέλοντας να σφετεριστούν την περιουσία του κυρίου τους.

Απόδοση της Κοιμήσεως της Θεοτόκου – Στην εορτή της Παναγίας

Ευαγγέλιο της εορτής: Λουκ. ι’ 38-42, ια’ 27-28

ΣΤΗΝ ΕΟΡΤΗ  ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

1. Ἡ «ἀγαθὴ μερὶς»

Ὁ Αὔγουστος εἶναι ὁ μήνας τῆς Παναγίας. Μὲ κέν­τρο τὴν ἑορτὴ τῆς πανσέπτου Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, ψάλλουμε Παρακλήσεις καὶ Ἐγκώμια πρὸς τὴ Θεομήτορα, ἀνυμνοῦμε τὸ μεγαλεῖο της καὶ ἐκζητοῦμε τὶς θεοπειθεῖς πρεσβεῖες της.

   Καὶ ἡ σημερινὴ Κυριακή, ἐννιὰ μέρες μετὰ τὴν Κοίμηση τῆς Θεοτόκου, εἶναι ἡμέρα τῆς Ἀποδόσεως τῆς ἑορτῆς, κατὰ τὴν ὁποία ἔχει καθιερωθεῖ νὰ τιμοῦμε τὴν Παναγία Δέσποινα ὄχι μόνο μὲ τοὺς ἐξαίρετους ὕμνους ἀλλὰ καὶ μὲ τὰ ἱερὰ Ἀναγνώσματα. Ἔτσι καὶ ἡ εὐαγγελικὴ περικοπὴ εἶναι ἡ ἴδια ποὺ ἀναγινώσκεται σχεδὸν σὲ κάθε Θεομητορικὴ ἑορτὴ καὶ περιέχει ἕναν ἐγκάρδιο μακαρισμὸ πρὸς τὴν Παναγία Μητέρα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. 

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Ἀπόδοσις Ἑορτῆς Κοιμ. Θεοτόκου

23 Αὐγούστου 2015

(Φιλιπ. β΄ 5 - 11)

«ἑαυτὸν ἐκένωσε μορφὴν δούλου λαβών, ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος»

Αἰτία καί ἀφορμή πανηγύρεως ἱερᾶς ἡ σημερινή ἡμέρα, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ἀφιερωμένη στό πρόσωπο τῆς Κυρίας Θεοτόκου, τῆς Μητέρας τοῦ Κυρίου μας καί Μητέρας ὅλων τῶν ἀνθρώπων, καθώς ἑορτάζουμε τήν ἀπόδοση τῆς ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεώς της.

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

ΑΠΟΔΟΣΗ ΕΟΡΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ 23 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2015

Αγαπητοί μου αδελφοί,

Σήμερα η εκκλησία μας γιορτάζει την Απόδοση της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου δηλαδή 9 μέρες μετά τη Κοίμηση της και την «εις ουρανούς μετάσταση της».

Η εκκλησία μας σε όλες τις δεσποτικές και θεομητορικές εορτές έχει καθιερώσει τα Προεόρτια, την Κυριώνυμη μέρα και την Απόδοση της εορτής.

Η    Π Α Ρ Θ Ε Ν Ο Σ    Μ ΑΡ Ι Α

Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Κατά τήν ἐκκλησιαστική περίοδο τοῦ Δεκαπενταυγούστου στό κέντρο τῆς πνευματικῆς ζωῆς τῶν πιστῶν εὑρίσκεται ἡ Παρθένος Μαρία.

Ἡ Καινή Διαθήκη μᾶς προσφέρει μέ αὐθεντικότητα τίς ἑξῆς πληροφορίες γιά τό πάντιμο πρόσωπο τῆς Μητέρας τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

α΄ Τόν ἕκτο μῆνα ἀπό τῆς συλλήψεως τοῦ Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ, ὁ ἄγγελος Γαβριήλ ἀπεστάλη ἀπό τόν Θεό πρός μία κόρη Παρθένο πού ὀνομαζόταν Μαριάμ καί ἦταν μνηστευμένη μ’ ἕνα ἄνδρα πού ὀνομαζόταν Ἰωσήφ καί κατοικοῦσαν στήν Ναζαρέτ τῆς Γαλιλαίας νά ἀναγγείλει στήν Μαρία τήν σάρκωση τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ (Λουκᾶ α΄ 26, 27 ).

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ – 23 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2015

Ιερά Μητόπολις Σερβίων και Κοζάνης

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(Ματθ. ιθ΄ 16-26)

«Λέγω ὑμῖν ὅτι δυσκόλως πλούσιος εἰσελεύσεται εἰς τήν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν»

Ἀγαπητοί μου αδελφοί,

Ἦταν εὐσεβής καί καλός ἀπό τήν παιδική του ἡλικία ὁ νεανίσκος τοῦ σημερινοῦ Εὐαγγελίου. Τηροῦσε τίς θεῖες ἐντολές καί οἱ σχέσεις του μέ τό Θεό καί τούς ἀνθρώπους ἦταν ἄψογες. Ζητοῦσε ὅμως τό τέλειο καί γι’ αὐτό πλησίασε τόν Χριστό καί τόν παρακαλοῦσε νά τοῦ ὑποδείξει τόν τρόπο τῆς κατακτήσεως τῆς αἰωνίου ζωῆς. Ὁ Κύριος τοῦ πρότεινε τήν τελεία ἀπογύμνωση ἀπό κάθε πρόσκαιρο θησαυρό.

Ο  ΑΓΩΝΑΣ  ΚΑΙ  Η  ΕΥΛΟΓΙΑ  ΤΗΣ  ΧΑΡΙΤΟΣ.

Αποστολικό Ανάγνωσμα

Κυριακής ΙΒ' Ματθαίου

(Α' Κορ. ιε' 1-11)

Δεν υπάρχει πιστός που να αγνοεί τον Απόστολο Παύλο. Όσο μάλιστα κανείς μελετά τις θεόπνευστες επιστολές και την αποστολική του δράση και ζωή που αναδύεται  μέσα από τα ιερά κείμενα, τόσο περισσότερο θαυμάζει μα και εμπνέεται από την μοναδική αυτή προσωπικότητα της Εκκλησίας μας. Μαζί δε με τον Απ. Πέτρο αποτελούν τούς πρωτοκορυφαίους τού Αποστολικού χορού.

ΤΗΝ ΤΙΜΙΩΤΕΡΑΝ ΤΩΝ ΧΕΡΟΥΒΙΜ ΚΑΙ ΕΝΔΟΞΟΤΕΡΑΝ ΑΣΥΓΚΡΙΤΩΣ ΤΩΝ ΣΕΡΑΦΕΙΜ, ΤΗΝ ΑΔΙΑΦΘΟΡΩΣ ΘΕΟΝ ΛΟΓΟΝ ΤΕΚΟΥΣΑΝ, ΤΗΝ ΟΝΤΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΝ ΣΕ ΜΕΓΑΛΥΝΟΜΕΝ 

Ἐν Πειραιεῖ  14-8-2015

πρωτοπρεσβ. π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος ἐφημ. Ἱ. Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Νέας Καλλιπόλεως Πειραιῶς

Ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, στό ἐξαίρετο ἑρμηνευτικό τῶν ἀσματικῶν κανόνων τῶν Δεσποτικῶν καί Θεομητορικῶν ἑορτῶν βιβλίο του «Ἑορτοδρόμιον»[1], ἑρμηνεύει ἄριστα τόν προαναφερθέντα πασίγνωστο Θεομητορικό ὕμνο.

Το μυστήριο της Παναγίας

π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

«Νενίκηνται τῆς φύσεως οἱ ὅροι, ἐν σοί Παρθένε ἄχραντε. Παρθενεύει γάρ τόκος καί ζωῆ προμνηστεύεται θάνατος. Ἡ μετά τόκον Παρθένος καί μετά θάνατον ζῶσα, σώζεις ἀεί, Θεοτόκε, τήν κληρονομίαν σου».

Το πιο πάνω τροπάριο είναι ο ειρμός της Θ΄ (ενάτης) ωδής του Κανόνος της γιορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Μιλά για την υπέρβαση των νόμων της φύσεως, λέγοντας στην Παναγία: «Σε σένα, Παρθένε άχραντε, νικήθηκαν οι φυσικοί νόμοι. Διότι η παρθενία ενώνεται με τη γέννα και ο θάνατος με τη ζωή. Μετά τη γέννα μένεις παρθένος και μετά το θάνατο ζεις, σώζοντας πάντα, Θεοτόκε, τους δικούς σου».

Ἡ συμβολή τῆς Θεοτόκου στο ἔργο τῆς σωτηρίας τοῦ κόσμου.

Λάμπρου Σκόντζου    Θεολόγου – καθηγητοῦ

Ἡ ἱερὴ μνήμη τῆς Κοιμήσεως τῆς Παναγίας μας εἶναι, μιά καλή εὐκαιρίᾳ νά ἐκδηλώσει ὁ εὐσεβὴς λαὸς τῶν πιστῶν τὴν ἀγάπη, τὸν σεβασμό, καὶ τὴν εὐγνωμοσύνη τοῦ πρὸς Αὐτήν, ἡ Ὁποία ὄντας ἄνθρωπος, ἀξιώθηκε νά γίνει τὸ τιμιότατο θεῖο δοχεῖο, τὸ ἱερότατο σκεῦος, ὥστε νά δεχτεῖ τὸν ἄπειρο Θεὸ στό καθαρότατο σαρκίο Της, νά κυοφορήσει τὸν ἄναρχο καὶ ἀναλλοίωτο Θεὸ στήν τίμια γαστέρα Της, νά θρέψει τὸν ἀπόλυτα αὐτάρκη Θεὸ ἀπὸ τὰ παρθενικὰ Της αἵματα, νά κρατήσει στά σεπτὰ Της χέρια τὸν «ἀχώρητον παντί».

Μεσογαίας Νικόλαος Τὰ ἱδιώματα Τῆς Παναγίας

Τὸ πρόσωπο τῆς Παναγίας κατέχει ἐξέχουσα θέση μέσα στὴ ζωή, στὴν πίστη καὶ στὴ θεολογία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας. Γι᾽ αὐτὸ καὶ ἡ ἑορτὴ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου εἶναι βαθειά χαραγμένη μέσα στὶς καρδιές μας, μέσα στὶς συνήθειές μας, μέσα στὶς παραδόσεις μας καὶ ριζωμένη μέσα στὴ θεολογικὴ ἀλήθεια τῆς ἁγίας μας Ἐκκλησίας.

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Κυριακή Ι΄ Ἐπιστολῶν

9 Αὐγούστου 2015

(Α΄ Κορινθ. δ΄ 9-16)

«Παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς, μιμηταί μου γίνεσθε»

Ὅταν ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι, ἀδελφοί μου, κατασκευάζουμε κάτι, τό κατασκευάζουμε μέ σκοπό νά τό χρησιμοποιήσουμε γιά νά δώσουμε λύση σέ κάποιο πρόβλημα, γιά νά καλύψουμε κάποιες ἀνάγκες μας, γιά νά κάνουμε τή ζωή μας πιό εὔκολη. Τίποτα δέν κατασκευάζουμε χωρίς σκοπό. Ἄν λοιπόν κάθε ἔργο ἀνθρώπινο ἔχει κάποιο σκοπό, πῶς εἶναι δυνατόν τά ἀναρίθμητα ἔργα τῆς Θείας Δημιουργίας νά μήν ἔχουν κάποιο σκοπό;

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ:9-8-2015:«ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ ΜΕ ΚΑΡΔΙΑ ΦΛΟΓΙΣΜΕΝΗ»

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΞΑΝΘΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΕΩΡΙΟΥ

«ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ ΜΕ ΚΑΡΔΙΑ ΦΛΟΓΙΣΜΕΝΗ»

Τραγικὸ τὸ «κατηγορῶ» τοῦ πονεμένου πατέρα, στή σημερινή εὐαγγελική περικοπή.   Τὸ παιδὶ του ὑπέφερε φρικτά, πολλὲς φορὲς ἔπεφτε στὴ φωτιὰ καί ἄλλοτε στὸ νερό. Τὸ ἔφερε στοὺς μαθητές τοῦ Χριστοῦ καὶ ἱκέτευσε νὰ τὸ σώσουν. Ὅμως ἐκεῖνοι δὲν τὸ κατόρθωσαν. Καὶ τώρα ἔρχεται ὁ πατέρας στὸν Χριστό, γιὰ νὰ Τοῦ πεῖ, «τὸν ἔφερα στοὺς μαθητάς σου, ἀλλὰ δὲν μπόρεσαν νὰ τὸν θεραπεύσουν». Ἀνάλογες φράσεις ἀπογοητεύσεως ἀκούγονται συχνὰ καὶ στὶς μέρες μας γιὰ τοὺς διαδόχους τῶν μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ, τοὺς κληρικούς. Πολλοὶ μάλιστα εἶναι εὔκολοι νὰ περιγράψουν τὶς ἐλλείψεις, τὶς ἀδυναμίες, τὶς ἀποτυχίες τους.

Η  ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ  ΜΙΜΗΣΙΣ  ΠΟΙΜΕΝΩΝ  ΚΑΙ  ΠΟΙΜΝΙΟΥ

Αποστολικό Ανάγνωσμα

Κυριακής Ι' Ματθαίου

(Α' Κορ. δ' 9-16)

Ο ανθρώπινος λόγος όταν εκφέρεται προς δόξαν Θεού, αποτελεί όντως μεγάλη ευλογία. Όταν όμως μαζί με τον λόγο συνδυάζεται και το παράδειγμα, τότε έχουμε ό,τι ωραιότερο στην ανθρώπινη κοινωνία. Ένα τέτοιο παράδειγμα μοναδικό αποτελεί και η προσωπικότης τού Αποστόλου Παύλου. Παρουσίασε τέτοια αγιότητα και δέχθηκε τόσα χαρίσματα Αγιοπνευματικά που είναι αδύνατον να συλλάβει ανθρώπινος νους. Αυτός είναι και ο λόγος που τον ακούμε στο Αποστολικό Ανάγνωσμα να μας καλεί σε μίμησίν του:

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ

Κυριακή Ι΄ Ματθαίου – Ματθ. 17, 14-23 (9/8/2015)

Η ασθένεια

Η σκηνή που περιγράφει το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι συγκλονιστική. Ένας τραγικός πατέρας πέφτει στα πόδια του Ιησού, ζητώντας σωτηρία για το παιδί του, που σεληνιάζεται και η ζωή του βρίσκεται σε διαρκή κίνδυνο. Οι Μαθητές, στους οποίους προσέτρεξε νωρίτερα, δεν μπόρεσαν να προσφέρουν την παραμικρή βοήθεια. Ο Χριστός καυτηρίασε την ασθενή πίστη των Μαθητών και θεράπευσε το παιδί, απαλλάσσοντάς το από την δαιμονική ενέργεια. Δίδαξε, επίσης, ότι η ισχυρή πίστη είναι δυνατή ακόμα και για εκείνα που στα μάτια μας φαντάζουν ακατόρθωτα, ενώ επεσήμανε ότι η αντιμετώπιση των δαιμονικών ενεργειών γίνεται με προσευχή και νηστεία, με την ενεργοποίηση, δηλ. και βίωση της πνευματικής μας ζωής μέσα στην Εκκλησία.

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Απόστολος: Α΄ Κορ. Δ΄ 9 – 16

Ευαγγέλιο: Ματθ. ΙΖ΄ 14 – 23

9 Αυγούστου 2015

«Τούτο το γένος ουκ εκπορεύεται ει μη εν προσευχή και νηστεία. »

Ο δυστυχισμένος πατέρας του σημερινού Ευαγγελίου, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι απογοητευμένος πολύ. Έχει οδηγήσει το δαιμονισμένο παιδί του στους Μαθητές του Κυρίου, για να το θεραπεύσουν. Αλλά εκείνοι δεν το κατορθώνουν. Γι’ αυτό κι όταν έρχεται ο Κύριος, τον πλησιάζει, γονατίζει μπροστά του και του λεει: «Κύριε σπλαχνίσου το γιο μου, γιατί είναι επιληπτικός και υποφέρει· πολλές φορές πέφτει στη φωτιά και στο νερό. Τον έφερα στους Μαθητές σου αλλά δεν μπόρεσαν να τον θεραπεύσουν». Κι ο Ιησούς τότε απαντώντας, του λέει: «Γενεά άπιστη και διεφθαρμένη, ως πότε θα είμαι μαζί σας;

ΤΑ ΔΑΙΜΟΝΙΑ, Η ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ (ΚΥΡΙΑΚΗ Ι' ΜΑΤΘΑΙΟΥ)

Ένα από τα πιο δύσκολα ζητήματα στην θρησκευτική παράδοση και στη ζωή της Εκκλησίας είναι και αυτό των δαιμονίων. Πρόκειται για πνευματικές υπάρξεις οι οποίες συνυπάρχουν με τους αγγέλους, τους ανθρώπους, τον κόσμο ολόκληρο. Υπάρξεις χωρίς ελπίδα αλλού παρά μόνο στον εαυτό τους. Υπάρξεις χωρίς νόημα παρά την προσέλκυση προς το μέρος τους όλων των δημιουργημάτων του Θεού. Υπάρξεις που αποσκοπούν τελικά στον κατεξουσιασμό του κόσμου, στην επικράτηση σε έναν ανταγωνισμό από την δική τους πλευρά έναντι του Θεού, με σκοπό την απόλυτη νίκη.

Κυριακή Ι΄ Ματθαίου - Η θεραπεία του σεληνιαζομένου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ: Α΄ Κόρ. ∆΄ 9-16

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ: Ματθ΄ ιζ΄ 14 - 23

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΣΕΛΗΝΙΑΖΟΜΕΝΟΥ

1. ΓΕΝΕΑ ΑΠΙΣΤΟΣ

   Μόλις κατέβηκε ὁ Κύριος ἀπὸ τὸ ὄρος τῆς Μεταμορφώσεως, ἀντίκρυσε μέσα στὸν ὄχλο ἕνα δυστυχισμένο πατέρα, ποὺ ἔπεσε γονατιστὸς στὰ πόδια του καὶ Τοῦ εἶπε:

   –Κύριε, λυπήσου τὸ παιδί μου, διότι σεληνιάζεται καὶ ὑποφέρει φοβερά. Κινδυνεύει! Πολλὲς φορὲς πέφτει στὴ φωτιὰ ἢ στὸ νερό. Τὸν ἔφερα στοὺς μαθητάς σου, ἀλλὰ αὐτοὶ δὲν μπόρεσαν νὰ τὸν θεραπεύσουν. 

Κυριακή θ' εβδομάδος (9-8-2015) 

Συνεργάτες του Θεού Α’ Κορ. 3.9-17 

Ἀδελφοί, Θεοῦ ἐσμεν συνεργοί· Θεοῦ γεώργιον, Θεοῦ οἰκοδομή ἐστε. Κατὰ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ τὴν δοθεῖσάν μοι ὡς σοφὸς ἀρχιτέκτων θεμέλιον ἔθηκα, ἄλλος δὲ ἐποικοδομεῖ· ἕκαστος δὲ βλεπέτω πῶς ἐποικοδομεῖ· θεμέλιον γὰρ ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον, ὅς ἐστιν ᾽Ιησοῦς Χριστός. Εἰ δέ τις ἐποικοδομεῖ ἐπὶ τὸν θεμέλιον τοῦτον, χρυσόν, ἄργυρον, λίθους τιμίους, ξύλα, χόρτον, καλάμην, ἑκάστου τὸ ἔργον φανερὸν γενήσεται· ἡ γὰρ ἡμέρα δηλώσει· ὅτι ἐν πυρὶ ἀποκαλύπτεται· καὶ ἑκάστου τὸ ἔργον ὁποῖόν ἐστιν τὸ πῦρ δοκιμάσει. Εἴ τινος τὸ ἔργον μενεῖ ὃ ἐπῳκοδόμησεν, μισθὸν λήψεται· εἴ τινος τὸ ἔργον κατακαήσεται, ζημιωθήσεται, αὐτὸς δὲ σωθήσεται, οὕτως δὲ ὡς διὰ πυρός. Οὐκ οἴδατε ὅτι ναὸς Θεοῦ ἐστε καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν; εἴ τις τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ φθείρει, φθερεῖ τοῦτον ὁ Θεός· ὁ γὰρ ναὸς τοῦ Θεοῦ ἅγιός ἐστιν, οἵτινές ἐστε ὑμεῖς. 

Συνεργάτες του Θεού μάς ονομάζει σήμερα ο απόστολος Παύλος, στο χωράφι και στην οικοδομή του Θεού, που είμαστε εμείς όλοι, δηλαδή η Εκκλησία. Πράγματι, το χωράφι δεν είναι του γεωργού αλλά του κυρίου αυτού · ούτε η οικοδομή ανήκει στον τεχνίτη αλλά στον οικοδεσπότη. Επομένως, εάν είμαστε οικοδομή δεν ωφελεί να είμαστε διασπασμένοι· κάτι τέτοιο ταιριάζει μάλλον στην παροιμία «λίθοι τε καὶ πλίνθοι καὶ ξύλα καὶ κέραμος ἀτάκτως ἐρριμμένα»[1].