ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2026

ΚΥΡΙΑΚΗ Z΄ ΛΟΥΚΑ

Σε δύο θαυμαστά γεγονότα μας μεταφέρει σήμερα ο ιερός Ευαγγελιστής Λουκάς. Η παρουσία του Κυρίου στην ζωή του ανθρώπου είναι θεραπευτική. Κάθε άνθρωπος που προσεγγίζει τον Φιλάνθρωπο, λαμβάνει αυτό που δεν έχει. Ο αμαρτωλός την άφεση, το έλεος, ο ασθενής την υγεία, ο πλανεμένος την αλήθεια, ο απελπισμένος την παρηγοριά, ο θλιμμένος την χαρά, ο νεκρός την ανάσταση.

Σήμερα συναντήσαμε τον Ιάειρο. Είναι «άρχων της συναγωγής» όπως το ιερό Ευαγγέλιο μας πληροφορεί. Παρακαλεί τον Χριστό να έλθει στο σπιτικό του γιατί το παιδί του, η κόρη του ψυχοραγεί. Στον δρόμο προς το σπίτι και ενώ πλήθος ανθρώπων βρίσκονται γύρω από τον Κύριο και την συνοδεία του, μία γυναίκα αιμορροούσα , αγγίζει την άκρη του ιματίου του Χριστού. Τα συμπτώματα, που χρόνια δώδεκα την βασάνιζαν, υποχωρούν, η ασθένεια θεραπεύεται. Ο Κύριος θέτει ένα ερώτημα: «Ποιος με άγγιξε;». Ένα ερώτημα που κάνει τους μαθητές να απορήσουν και τον Απόστολο Πέτρο να αντιδράσει: «Οι άνθρωποι  πέφτουν πάνω μας και εσύ Κύριε ρωτάς ποιος σε άγγιξε;».

Ποιος όμως ήταν ο άνθρωπος που άγγιξε τον Θεό;

Ήταν η πονεμένη γυναίκα που μυστικά προσευχήθηκε, ψυχικά ικέτεψε χωρίς να προφέρει ούτε μια λέξη. Ήταν εκείνη που η πίστη της δεν χρειάστηκε λέξεις για να εκφραστεί, κραύγαζαν τα σκιρτήματα της καρδιάς της. Ήταν ο άνθρωπος που πίστευε, πως δεν χρειάζεται να την δει ο Κύριος, δεν ήταν άξια να την αντικρύσει. Έτσι «προσελθούσα όπισθεν ήψατο του κρασπέδου του ιματίου αυτού».Μας θυμίζει τον ταπεινό Ζακχαίο, ο οποίος δεν ζήτησε να τον δει ο Χριστός, αλλά του έφτανε να δει τον Χριστό.

Ήταν ο άνθρωπος που από δέος, «αισθομένη την θεότητα» δεν θέλησε να αγγίξει το χέρι που άγγιζε ασθενείς και τους θεράπευε, αλλά την άκρη του ιματίου. Αυτά τα ιμάτια του Χριστού τα άγγιξαν και οι στρατιώτες κάτω από τον Σταυρό, αλλά με τα χέρια, όχι με την πίστη τους και γι’ αυτό τίποτα δεν ένιωσαν και αθεράπευτοι από την βαρβαρότητά τους έμειναν.

Αυτή την γυναίκα λόγω της ασθένειας, την θεωρούσαν ακάθαρτη. Δεν έπρεπε να μπει στο ναό για την λατρεία του Θεού. Απαγορευόταν να αγγίξει άνθρωπο. Ακάθαρτη για τα δεδομένα των ανθρώπων και απομονωμένη αλλά με καθαρή πίστη και σε κοινωνία λόγω της πίστης της με τον Χριστό. Η πίστη της έγινε συγγένεια με τον Κύριο όπως αποκαλύπτει ο λόγος Του: «Θύγατερ η πίστη σου σέσωκέ σε. Πορεύου εις ειρήνην».

Όση ώρα ο Κύριος αποκαλύπτει την πίστη της θεραπευμένης γυναίκας, ο πατέρας βρίσκεται σε κατάσταση αγωνίας. Ο Ιάειρος, γνωρίζοντας τη σοβαρή κατάσταση του παιδιού του, αλλά και οι μαθητές, νιώθουν πως ο Κύριος καθυστερεί τη λυτρωτική του μετάβαση στο σπίτι.

Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας, ερμηνεύοντας το γεγονός, σημειώνουν πως ακόμα και η καθυστέρηση του Θεού είναι γεγονός της αγάπης, του ελέους και της φιλανθρωπίας Του. Ο Θεός καθυστερεί και έτσι ολοκληρώνονται καταστάσεις, ωριμάζουν γεγονότα και καλλιεργούνται πνευματικά οι άνθρωποι. Στην προκειμένη περίπτωση, οι Πατέρες τονίζουν πως ο Χριστός αφήνει τον θάνατο να ολοκληρώσει το έργο του — τον θάνατο που ο ίδιος ο Θεάνθρωπος πρόκειται να νικήσει με την παρουσία Του.

Όταν ανακοινώνουν στον τραγικό πατέρα τον θάνατο του παιδιού, ο Κύριος του λέει: «Μη φοβού, μόνον πίστευε, και σωθήσεται». Η απάντηση στον φόβο και στον τρόμο του θανάτου είναι η ζωντανή πίστη, η αληθινή σχέση με τον Αναστημένο Θεό.

Η πίστη, όπως είδαμε και στην περίπτωση της αιμορροούσης γυναίκας, είναι πρόσκληση, άγγιγμα στον Θεό και παρουσία Χριστού. Και η παρουσία του Χριστού σημαίνει απουσία φόβου, απουσία και εξορία του θανάτου.

Όταν ο Χριστός μιλά για κοίμηση του κοριτσιού και όχι θάνατο, δέχεται τον χλευασμό και την ειρωνεία, όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα. Ο Κύριος κρατά το χέρι του νεκρού παιδιού. Το παιδί δεν είχε την δυνατότητα να αγγίξει τον Χριστό, όπως πριν από λίγο η θεραπευμένη γυναίκα. Όταν ο άνθρωπος δεν έχει την δύναμη να αγγίξει τον Χριστό, τότε τον αγγίζει η Αγάπη του Χριστού. Μέσα στο μυστήριο της Εκκλησίας αγγίζουμε και μας αγγίζει ο Χριστός. Αυτή η κοινωνία γίνεται η θεραπεία, η ευλογία, ο φωτισμός, ο αγιασμός, η ανάσταση και η σωτηρία του κάθε ανθρώπου. Αμήν.

ΠΗΓΗ