ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ

 ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή εἶναι μία εἰκόνα τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Ἀναστάς Κύριος, Αὐτός πού κατέλυσε τό κράτος τοῦ θανάτου, εἰσῆλθε «τῶν θυρῶν κεκλεισμένων» ἐκεῖ πού ἦσαν συνηγμένοι οἱ μαθητές «διά τόν φόβον τῶν Ἰουδαίων», στάθηκε στό μέσον καί τούς μετέδωσε τήν εἰρήνη καί τό Ἅγιο Πνεῦμα Του γιά νά συγχωροῦν τίς ἁμαρτίες τῶν ἀνθρώπων. Αὐτό εἶναι τό κυριότερο ἔργο τῆς Ἐκκλησίας· νά εἰρηνεύει τόν ἄνθρωπο μέ τόν Θεό, τόν ἑαυτό του καί τόν συνάνθρωπο· νά τόν ἀπαλλάσσει ἀπό τίς ἁμαρτίες, νά τόν ἀξιώνει τῆς θέας καί τῆς κοινωνίας τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ καί νά τόν καθιστᾶ μέτοχο τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.

Ὁ Κύριος ἐμφανίσθηκε ἀνάμεσα στούς μαθητές Του, ἤ μᾶλλον στό μέσον τῆς καρδιᾶς τοῦ καθενός ἀπό αὐτούς, κατά τόν ἅγιο Γρηγόριο Παλαμᾶ. Ὁ Θωμᾶς, ὡς γνωστόν, ἀπουσίαζε ἀπό τήν σύναξη τῶν μαθητῶν κατά τήν πρώτη ἐμφάνιση τοῦ Ἀναστάντος. Φαίνεται ὅτι εἶχε ἀπομονωθεῖ, κυριευμένος ἀπό ἀμφιβολίες καί φόβο. Ἔτσι, ἐπέδειξε δυσπιστία στήν διαβεβαίωση τῶν μαθητῶν ὅτι εἶδαν τόν Κύριο. Ὅμως, ὅταν μετά ὀκτώ ἡμέρες, τήν ἑπομένη δηλαδή Κυριακή ἀπό τήν πρώτη ἐμφάνιση, ἦταν καί αὐτός μαζί μέ τούς μαθητές· ἀξιώθηκε νά δεῖ τόν Ἀναστάντα καί νά συνομιλήσει μαζί Του. Στό σημεῖο αὐτό ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς κάνει μία εὔστοχη ἐπισήμανση· ὅταν κι ἐμεῖς, ὅπως ὁ Θωμᾶς, ἀπουσιάζουμε ἀπό τίς ἐκκλησιαστικές Συνάξεις, στερούμεθα τῆς θέας τοῦ Ἀναστάντος, γιατί στήν θεία Λειτουργία, μέ τήν δύναμη, τήν ἐνέργεια, τήν χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί τήν δική μας συνέργεια, ἀποκτοῦμε ἐμπειρία τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ στήν καρδιά μας· αἰσθανόμαστε ὅτι μᾶς εἰρηνεύει, μᾶς ἀπαλλάσσει ἀπό τήν δυσπιστία καί τίς ἁμαρτίες μας, τά λάθη καί τίς ἀδυναμίες μας καί ὅτι μᾶς ἀξιώνει τῆς κοινωνίας Του.

Ἡ δυσπιστία τοῦ Θωμᾶ

Ἄν καί ὁ Χριστός μακάρισε ὅσους χωρίς νά τόν δοῦν πίστευσαν σέ Αὐτόν, ἱκανοποίησε τήν καλοπροαίρετη δυσπιστία τοῦ Θωμᾶ καί τόν ἀξίωσε τῆς θείας ἐμφανείας Του. Ὁ Θωμᾶς εἰρήνευσε, ἀφοῦ τόν κατηύγασε τό φῶς τῆς πίστεως πού ὅταν ἀγγίξει τήν καρδιά τοῦ ἀνθρώπου τόν πληροφορεῖ ἀπλανῶς γιά μή ὁρατές ὑπερβατικές ἀλήθειες.

Ἔτσι, ὁμολόγησε ἀπό τά τρίσβαθα τῆς καρδιᾶς του ὅτι ὁ Ἀναστάς Ἰησοῦς δέν εἶναι ἁπλῶς ὁ διδάσκαλος, ὁ προφήτης, ἀλλά ὁ Κύριος καί Θεός Του. Καί ὁ Κύριος δέν ἐπέπληξε τόν Θωμᾶ γιά τήν δυσπιστία του. Ἡ συμπεριφορά τοῦ Χριστοῦ εἶναι φανέρωση τῆς θεϊκῆς ἀγάπης, τῆς κατανοήσεως, τῆς συγχωρητικότητας. Ἡ ἀγάπη τοῦ Ἀναστάντος κλονίζει τήν ἐμπιστοσύνη τοῦ Θωμᾶ στόν ἑαυτό του, συντρίβει τόν ἐγωισμό του καί ζεῖ στήν ὕπαρξή του τήν παρουσία τοῦ Χριστοῦ.

Ἡ πίστη τῶν ἀνθρώπων

Ἀλλά καί ὁ ἄνθρωπος, ὁ κάθε ἄνθρωπος, πού ἀξιώνεται νά μακαρισθεῖ ἀπό τόν Ἀναστάντα, ἐπειδή πιστεύει σέ Αὐτόν καί, μάλιστα, χωρίς νά Τόν ἔχει δεῖ αἰσθητά, βιώνει τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, τήν χαρά καί τήν χάρι. Παραμένει ἑνωμένος, συναρμοσμένος μέ τόν Ἀναστάντα Κύριο καί διά τοῦ Ἀναστάντος μέ τούς συνανθρώπους του. Αὐτή ἡ ζῶσα καί φωτεινή πίστη ἐνεργεῖται, ἀποκαλύπτεται μέ τήν ἀγάπη (Γαλ. 5,6).

Φανερώνεται μέ τήν ἀπόφαση καί τήν προσπάθεια νά εἶσαι πιό ταπεινός καί πρᾶος στίς σχέσεις σου· πιό ἀνθεκτικός καί ὑπομονητικός στήν ἄρση τοῦ σταυροῦ σου· πιό τολμηρός, γενναῖος καί ἀνιδιοτελής στήν ἀγάπη· πιό πασχαλινός στό βλέμμα καί τήν καρδιά· πιό εὐγνώμων στόν Θεό καί τούς ἀνθρώπους· πιό συνεπής στό ἦθος πού διαμορφώνεται μέ ὑπόδειγμα τό ἦθος τοῦ Χριστοῦ καί τῶν Ἁγίων.

Ἡ Κυριακή τοῦ Θωμᾶ τύπος τῆς αἰωνιότητος

Ἡ Νέα Κυριακή ἤ Κυριακή τοῦ Θωμᾶ ἤ τοῦ Ἀντίπασχα γίνεται τύπος τοῦ μέλλοντος αἰῶνος, ἀνέσπερη ἡμέρα τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ στό μέσον τῆς Ἐκκλησίας, διαπίστωση τοῦ γεγονότος τῆς Ἀναστάσεως. 

Αἴρει κάθε ἀμφιβολία καί γίνεται ἄρρηκτος σύνδεσμος, προσωπική κοινωνία μέ τόν Ἀναστάντα. 

Ἔκθαμβοι καί ἐμεῖς ἄς δοξάσουμε τόν Χριστό, ὡς τόν Κύριο καί Θεό μας, καί ἄς τόν ὑμνήσουμε μέ αὐτόν τόν ὕμνο τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τήν σημερινή ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου· «Σέ τόν ὡς Θεόν ἐκ τάφου ἀναστάντα Χριστόν, οὐ βλεφάροις ἰδόντες, ἀλλά καρδίας πόθῳ πεπιστευκότες, ἐν ὕμνοις μεγαλύνομεν»· δηλαδή, Ἐσένα Χριστέ, πού ὡς Θεός ἀναστήθηκες ἀπό τόν τάφο, ἀφοῦ σέ εἴδαμε ὄχι μέ τά σωματικά μας μάτια, ἀλλά μέ τόν πόθο τῆς καρδιᾶς μας Σέ πιστεύσαμε καί σέ δοξολογοῦμε μέ ὕμνους εὐχαριστίας.

Ἀρχιμ. Ν. Κ.

ΠΗΓΗ