ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ (8-5-2022)

ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ

     Χρειάζονταν χριστιανοί μου, πραγματικά πολύ τόλμη καί δύναμη ψυχῆς γιά νά ζητήσει κάποιος τό νεκρό σῶμα τοῦ Ἰησοῦ νά τό ἐνταφιάσει, ἀλλά καί γιά νά πάει νά κάνει τά καθιερωμένα γιά τούς Ἰουδαίους σέ ἕναν νεκρό, ὅπως τά ἀρώματα πού ἀλείφουν τό νεκρό σῶμα τήν ἄλλη μέρα ἀπό τήν ταφή. Καί αὐτό γιατί ὁ Ἰησοῦς σταυρώθηκε καί θανατώθηκε ὄχι ὡς ἕνας ἁπλός κακοῦργος, ἀλλά ὡς ὁ ἄνθρωπος πού, κατά τούς σταυρωτές του, βλασφημοῦσε τό ὄνομα τοῦ Θεοῦ ὀνομάζοντας τόν ἐαυτό του Υἱό τοῦ Θεοῦ, ἀλλά καί ὡς ἡγέτης μιᾶς κίνησης πού ἔφερνε κοινωνική ἀναταραχή, καυτηριάζοντας τήν ἄρχουσα τάξη καί κάνοντας παρέα μέ περιθωριακούς καί «ἁμαρτωλούς» τύπους. Φίλος τοῦ Ἰησοῦ σήμαινε συνωμότης καί ἐπικίνδυνος γιά τήν κοινωνία. Ἄρα μποροῦσε νά συλληφθῆ, νά βασανισθῆ, νά θανατωθῆ.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ (Μαρκ. ιε΄ 43- ις΄8)

8 Μαΐου 2022

«Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Κυριακῇ τρίτῃ ἀπὸ τοῦ Πάσχα, τὴν τῶν ἁγίων γυναικῶν Μυροφόρων ἑορτὴν ἑορτάζομεν· ἔτι δὲ μνείαν ποιούμεθα καὶ τοῦ ἐξ Ἀριμαθαίας Ἰωσήφ, ὅς ἦν μαθητὴς κεκρυμμένος· πρὸς δὲ τούτοις καὶ τοῦ νυκτερινοῦ μαθητοῦ Νικοδήμου».

Ἡ Ἐκκλησία τιμᾶ σήμερα τὴ μνήμη τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, ποὺ φρόντισαν τὸν ἐνταφιασμὸ τοῦ Κυρίου, ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων ποὺ θέλησαν νὰ ἀποδώσουν  ἐντάφιες τιμές, κατὰ τὴ συνήθεια τῶν Ἰουδαίων. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι ὁ Ἰωσὴφ ἀπὸ τὴν Ἀριμαθαία καὶ ὁ Νικόδημος ὁ εὐσχήμων βουλευτής, ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνή, ἡ Μαρία ἡ μητέρα τοῦ Ἰακώβου καὶ ἡ Σαλώμη. Οἱ μὲν δύο ἄνδρες φρόντισαν νὰ ἐνταφιάσουν τὸν Ἰησοῦ Χριστό, ἐνῶ οἱ τρεῖς γυναῖκες πῆγαν τὸ πρωὶ τῆς τρίτης ἡμέρας στὸ μνῆμα γιὰ νὰ φροντίσουν τὸ νεκρὸ σῶμα μὲ ἀρώματα.

Kήρυγμα του Μητροπολίτου Ταμασού και Ορεινής Ησαΐα στην Κυριακή των Μυροφόρων

Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,

Χριστός Ανέστη!

Η σημερινή Κυριακή, τρίτη από του Πάσχα, είναι αφιερωμένη στις Μυροφόρες γυναίκες και στους δύο μαθητές του Χριστού, τον Ιωσήφ, τον από Αριμαθαία, ευσχήμονα βουλευτή, και το Νικόδημο, νυκτερινό κρυφό μαθητή, οι οποίοι απέδωσαν με περισσή αγάπη τις τελευταίες τιμές στον Ιησού. Ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος ήταν οι δύο αψευδείς μάρτυρες της ταφής Του και οι Μυροφόρες οι αψευδείς μάρτυρες της Αναστάσεως του Χριστού. Θαρραλέοι και τολμηροί άνθρωποι, πρότυπα ηρωισμού.

Κήρυγμα Κυριακής των Μυροφόρων (08-05-2022)

«Ἠγόρασαν ἀρώματα ἵνα ἐλθοῦσαι ἀλείψωσιν τὸν Ἰησοῦν»

Αγαπητοί μου αδελφοί, στην σημερινή Ευαγγελική περικοπή προβάλλει μια ομάδα προσώπων, ανδρών και γυναικών, εκτός του κύκλου των δώδεκα μαθητών του Κυρίου μας που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην παρουσία και στην επί γης ζωή του Χριστού μας. Ιδιαίτερα στις τελευταίες στιγμές Του.

Αυτά τα πρόσωπα είναι ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος. Ο μεν πρώτος κατείχε το αξίωμα του βουλευτού, ο δε δεύτερος ήταν μαθητής του Χριστού μας, όμως επισκεπτόταν κρυφά και νύκτα τον Κύριο και μάθαινε τις αλήθειες του Θεού. Επίσης και η ομάδα των μαθητριών, πιστές γυναίκες αφιερωμένες στον Χριστό, που ήσαν δεκτικές στο κήρυγμά του και συνέδραμαν πάντα με τα υπάρχοντα τους αλλά προπαντός με την πίστη και την αφιερωμένη καρδιά τους.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ

Σήμερα ἡ ἐκκλησία μας τιμᾶ καί ἀφιερώνει τήν Κυριακή μετά τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας, στίς ἁγίες ἐκεῖνες γυναῖκες, πού μέ περισσή τόλμη καί θάρρος λίαν πρωί τοῦ Σαββάτου πῆγαν στόν τάφο γιά νά ἀποδώσουν τιμή στόν Κύριό τους.

Πῆγαν ἀψηφώντας τήν ὅλη κατάσταση πού εἶχε διαμορφωθεῖ τίς ἡμέρες ἐκεῖνες μέ τόν Ἰησοῦ ἀλλά καί τούς μαθητές του, οἱ ὁποῖοι πρέπει νά τονίσουμε πώς ἦταν κρυμμένοι, διά τόν φόβο τῶν Ἰουδαίων. Ἐκεῖνες δέν φοβήθηκαν οὔτε τούς Ἰουδαίους, οὔτε τήν φρουρά πού ἐπιτηροῦσε τόν τάφο, ἔπρεπε νά ἀποδώσουν τιμή στό ἐνταφιασμένο σῶμα τοῦ Κυρίου τους καί αὐτό ἦταν γιά ἐκεῖνες δυνατό κίνητρο. Ἔτσι λοιπόν πολύ πρωί ξεκίνησαν γιά τόν τάφο, χωρίς φόβο, καί μέ πίστη γι’ αὐτό πού ἐπρόκειτο νά κάνουν.

Κυριακή 8η Μαῒου 2022

Κυριακή τῶν Μυροφόρων.

(Μρ. 15, 43 – 16, 8).

«...ἔρχονται ἐπί τό μνημεῖον» (Μρ. 16, 2).

Πάλλονται οἱ καρδιές τῶν πιστῶν ἀπό τή χαρά τῆς Ἀνάστασης καί ἀπό τή δύναμη τῆς ζωῆς πού ἀνέτειλε μέσ’ ἀπ’ τόν ἄδειο Τάφο τοῦ Ἰησοῦ. Σήμερα οἱ πιστοί μοιάζουν στίς Μυροφόρες. Μέσα στούς πειρασμούς, στίς θλίψεις καί στίς δοκιμασίες τῆς ἐποχῆς συνεχίζουν νά «ἔρχονται ἐπί τό μνημεῖον».

Οἱ ἀνδροπρεπεῖς γυναῖκες, πού ἀκολούθησαν τόν ἐράσμιο τῆς καρδιᾶς τους Διδάσκαλο στό μαρτύριο τοῦ Γολγοθᾶ καί στήν ταφή, σήμερα, κρατώντας τά πολύτιμα μύρα τῆς ἀγάπης, τῆς φροντίδας καί τῆς τιμῆς, κάνουν μία πορεία πρός τόν περιπόθητο Τάφο τοῦ Σωτήρα. Αὐτή εἶναι μία πορεία πρός τόν Ἰησοῦ. Εἶναι μία διαδρομή πού γίνεται ἀπό πόθο καί ἐλπίδα νά συναντήσει ὁ ἀπονεκρωμένος ἀπό τήν ἁμαρτία ἄνθρωπος τόν ὁλοζώντανο κεκοιμημένο Λυτρωτή. Νά συναντήσει Αὐτόν πού ἔδωσε τή ζωή Του δῶρο, γιά νά ζήσει ὁ κόσμος.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ

Απόστολος: Πραξ. στ΄ 1-7

Ευαγγέλιο: Μαρκ. ε΄ 43-ιστ΄8

8 Μαΐου 2022

«Διαγενομένου του Σαββάτου Μαρία η Μαγδαληνή και Μαρία η του Ιακώβου και Σαλώμη ηγόρασαν αρώματα, ίνα ελθούσαι αλείψωσι τον Ιησουν»

Η σημερινή Κυριακή, των Μυροφόρων, θα μπορούσε άριστα να καθιερωθεί από όλο τον Ορθόδοξο κόσμο ως ημέρα της γυναίκας, γιατί στα σεμνά πρόσωπα των Μυροφόρων γυναικών βλέπουμε από τη μια, σε όλο της το μεγαλείο, την αρετή, που αποτελεί διακριτικό γνώρισμα της γυναίκας, την στοργή, την αγάπη και από την άλλη θυμόμαστε το ύψος της τιμής και του σεβασμού, που σ’ αυτό ανέβασε τη γυναίκα ο Χριστός.

Κυριακή των Μυροφόρων, Ευαγγ. Ανάγνωσμα: Μκ. ιε’ 43 – ιστ’ 8 (08-05-2022)

Πρεσβυτέρου Φιλίππου Φιλίππου

Η σημερινή είναι η τρίτη Κυριακή από το Πάσχα και είναι γνωστή ως Κυριακή των Μυροφόρων. Είναι αφιερωμένη στα πρόσωπα εκείνα τα οποία έπαιξαν σημαντικό ρόλο στον ενταφιασμό του Χριστού. Τα πρόσωπα αυτά αψήφησαν τους διάφορους κινδύνους που ελλόχευαν και προσήλθαν να πραγματοποιήσουν και να τακτοποιήσουν τα της ταφής του σώματος του Χριστού. Ο μεν Ιωσήφ μαζί με το Νικόδημο κατέβασαν το σώμα του Χριστού από τον Σταυρό και το ενταφίασαν σε λαξευμένο τάφο, οι δε Μυροφόρες αγόρασαν αρώματα και πήγαν στον πανάγιο και ζωηφόρο τάφο ξημερώματα της «μιάς των Σαββάτων», δηλαδή της Κυριακής, για να αλείψουν το σώμα του Χριστού.

Ὁ ἀετὸς τῆς Θεολογίας

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 8 Μαΐου 2022, Κυριακή τῶν Μυροφόρων (Α΄ Ἰωάν. α΄ 1-7)

Ἡ σημερινὴ Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων συμπίπτει μὲ τὴν ἑορτὴ τοῦ ἁγίου ἐνδόξου ἀποστόλου καὶ εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου· τοῦ ἀετοῦ τῆς Θεο­λο­γίας· τοῦ πρώτου καὶ μεγαλύτερου Θεο­λόγου ὅλων τῶν αἰώνων, ὁ ὁποῖος δὲν διδάχθηκε τὴ Θεολογία σὲ κάποια πανεπιστημιακὴ Σχολή, ἀλλὰ ἔλαβε τὸ χάρισμα αὐτὸ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Κύριο, κον­τὰ στὸν Ὁποῖο ἔζησε ἐπὶ τρία χρόνια καὶ τὸν Ὁποῖο εἶδε καὶ ἄκουσε καὶ ψη­λάφησε μὲ τὰ ἴδια του τὰ χέρια, ὅπως βεβαιώνει στὴν ἀποστολικὴ περικοπὴ ποὺ ἀ­κού­σαμε σήμερα.

1. Αἰσθητὸς ὁ Θεὸς

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

Κυριακή των Μυροφόρων

8 Μαΐου 2022

Η σημερινή λατρευτική σύναξη, Αδελφοί μου,είναι αφιερωμένη σε κάποια ιερά πρόσωπα που προσέφεραν σημαντικές υπηρεσίες κατά την ταφή του Κυρίου μας μετά τον θάνατό του πάνω στον Σταυρό.Στους μαθητές του Κυρίου Ιωσήφ και Νικόδημο που έθαψαν το νεκρό σώμα του Χριστού και στις μυροφόρες γυναίκες - κι αυτές μαθήτριες του Χριστού - που ήλθαν στον τάφο του για να αλείψουν με μύρα το σώμα του κατά τα έθιμα της εποχής εκείνης.Μάλιστα οι μυροφόρες είχαν και την μεγάλη ευλογία πρώτες αυτές από όλους να ακούσουν το χαρμόσυνο μήνυμα της Αναστάσεως και να δουν τον αναστημένο Κύριο.

ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΜΑΪΟΥ 2022 – ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ

(Μαρκ. ιε΄ 43- ιστ΄ 8) (Α Ιωάν. α΄ 1-7)

Η ευλογημένη τόλμη

 «τολμήσας εισήλθε προς Πιλάτον και ητήσατο τω σώμα του Ιησού»

Χριστός Ανέστη

Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή παρελαύνουν τα πρόσωπα που καταθέτουν προσωπική μαρτυρία για τα μεγάλα γεγονότα του Πάθους και της Ανάστασης του Κυρίου. Πρόκειται για τον ευσχήμονα βουλευτή Ιωσήφ, τον από Αριμαθαίας, και τον κρυφό μαθητή του Κυρίου, Νικόδημο. Ειδική μνεία γίνεται επίσης και για τις τρεις μυροφόρες γυναίκες, την Μαρία την Μαγδαληνή, την Μαρία, την μητέρα του Ιακώβου, και την Σαλώμη, την μητέρα των υιών Ζεβεδαίου, δηλαδή του Ιωάννη και του Ιακώβου.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «ΤΟΛΜΗ ΣΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ» ΤΗΣ 8-5-2022

Δὲν ἦταν καὶ τόσο ἁπλό τὸ διάβημα τοῦ Ἰωσήφ. Ἀντίθετα, ἦταν ἐξαιρετικὰ ἐπικίνδυνο νὰ παρουσιασθῆ σὲ μιὰ τόσο τραγικὴ στιγμὴ  ἀνοικτὰ φίλος ἑνὸς καταδίκου, ποὺ συγκὲντρωνε τὸ μίσος τῶν ἀρχόντων. Μποροῦσε νὰ τοῦ στοίχιση τὴν περιουσία καὶ τὴν ὑπόληψή του, πιθανῶς καί τήν ἴδια του τήν ζωή.  Ὁ Ἰωσὴφ ὅμως, παραμερίζει τοὺς φόβους καὶ μὲ τόλμη προχωρεῖ ἐκεῖ ποὺ ἡ συνείδηση τὸν καλεῖ. Ἀργότερα βλέπουμε νά ἀκολουθοῦν τὸ παράδειγμά του καὶ μερικὲς ἄλλες μορφές, οἱ Μυροφόρες. Νύχτα ξεκινοῦν κι ἀψηφοῦν τοὺς κινδύνους, ποὺ διατρέχουν πλησιάζοντας τὸ μνῆμα ποὺ φρουροῦν Ρωμαῖοι στρατιῶτες. Ἡ τόλμη τοῦ Ἰωσὴφ καὶ τῶν Μυροφόρων προσφέρει καὶ σὲ μᾶς μιὰ εὐκαιρία νὰ θέσουμε στὸν ἑαυτὸ μας μερικὰ ἁπλά, πρακτικά, ἀλλὰ κρίσιμα καὶ ἐπίκαιρα ἐρωτήματα. Ἄραγε σήμερα ἐμεῖς, ποὺ θέλουμε νὰ λεγόμαστε μαθητές τοῦ Χριστοῦ, δείχνουμε ὅση τόλμη πρέπει στὴν ἐκπλήρωση τῶν καθηκόντων μας, τῶν μικρῶν ἤ τῶν μεγάλων, τῶν ἐπαγγελματικῶν ἤ τῶν οἰκογενειακῶν; Πόσα ἐμπόδια ἔχει νά ἀντιπετωπίση ὁ τίμιος ἄνθρωπος στήν καθημερινή βιοπάλη ποὺ χρειάζονται τὸ σπαθί τῆς χριστιανικῆς τόλμης γιὰ νὰ λυθοῦν;

 ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 08 ΜΑΪΟΥ 2022 (ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ)

“Ἠγόρασαν ἀρώματα, ἵνα ἐλθοῦσαι ἀλείψωσιν τὸν Ἰησοῦν” (Μάρκ, 15, 43 – 16, 48)

Ἡμέρα τῆς γυναίκας σήμερα στὴν Ἁγία μας Ἐκκλησία. Καὶ τοῦτο, γιατὶ στὰ σεμνὰ πρόσωπα  τῶν Ἁγίων Μυροφόρων γυναικῶν βλέπουμε ἀπὸ τὴν μιά, τὴν ἀρετὴ σὲ ὅλο της τὸ μεγαλεῖο, τὴν στοργὴ καὶ τὴν ἀγάπη, διακριτικὸ γνώρισμα τῆς γυναίκας, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη θυμόμαστε τὸ ὕψος τῆς τιμῆς καὶ τοῦ σεβασμοῦ, στὸ ὁποῖο ἀνέβασε τὴν γυναίκα ὁ Χριστός. Ὅταν τὸ Ἅγιο Σῶμά Του ἐνταφιάζεται μέσα στὴν σιωπὴ καὶ τὸν φόβο, ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνή, ἡ Μαρία τοῦ Ἰακώβου καὶ ἡ Σαλώμη, ἐπιδεικνύοντας ἀπαράμιλλο θάρρος καὶ τόλμη, ἀγόρασαν ἀρώματα καὶ ἦλθαν νὰ ἀλείψουν τὸν Ἅγιο Νεκρό. Πρῶτα στὶς Μυροφόρες ὁ Ἄγγελος ἀνήγγειλε τὸ μήνυμα τῆς ζωῆς καὶ τὶς ἐμπιστεύθηκε νὰ γίνουν ἀγγελιοφόροι τῆς ἀναστάσιμης χαρᾶς στοὺς φοβισμένους μαθητὲς τοῦ Θεανθρώπου.

Ὁμιλία στὸ Δ΄ Ἐωθινινὸ Εὐαγγέλιο

Θεοφάνους Κεραμέως

«Οἱ Μυροφόρες κηρύττουν τήν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ.

Ἑρμηνεία τῶν διαφορῶν τῶν τεσσάρων εὐαγγελιστῶν».

Ἐπειδὴ σήμερα πρόκειται νὰ μιλήσουμε γιὰ τὴ ζωοπάροχο ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, ἐλᾶτε νὰ δοῦμε —σύμφωνα μὲ τὰ λόγια τοῦ Ἠσαΐα— τὶς γυναῖκες πού ἔρχονται ἀπὸ τὸ θέαμα τοῦ κενοῦ τάφου τοῦ Χριστοῦ καὶ κηρύσσουν ὅσα ἔχουν δεῖ. Αὐτὲς εἶναι οἱ μυροφόρες γυναῖκες πού ἀκολουθοῦσαν τὴ Μαρία τὴ Μαγδαληνή. Ὅταν πλέον ὁ φθόνος τῶν μισόθεων Ἰουδαίων καταλάγιασε καὶ αὐτὸς πού φθονοῦσαν ἀναπαυόταν σωματικῶς στὸν τάφο, τότε ἀκριβῶς ἐκεῖνος εἶχε ἀναστηθεῖ, ἀφοῦ μὲ τὴ θεϊκή του ἐξουσία ἀπογύμνωσε τὸν ἅδη.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ

 ἀρχιμ. Ἰουστίνου Πόποβιτς

 Σχόλιο στήν Ἀποστολική Περικοπή-ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α´στίχ. 1-7

Παντοκρατωρ“῝Ο ἦν ἀπ᾿ ἀρχῆς, ὃ ἀκηκόαμεν, ὃ ἑωράκαμεν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡμῶν, ὃ ἐθεασάμεθα καὶ αἱ χεῖρες ἡμῶν ἐψηλάφησαν, περὶ τοῦ λόγου τῆς ζωῆς·”

Τό κύριο εὐαγγέλιο καί ἡ σκέψη καί ἡ ἀλήθεια· ὁ Θεός Λόγος ἐνσαρκώθηκε, ὥστε κι ἐμεῖς νά συσσαρκωθοῦμε μαζί Του· Αὐτός ἔγινε ἄνθρωπος, ὥστε νά μᾶς θεώσει· Αὐτός -Ζωή αἰώνια- ἐμφανίστηκε στή γῆ, ὥστε νά ἔχουμε κοινωνία μαζί Του, ζώντας μαζί Του. «Περὶ τοῦ λόγου τῆς ζωῆς» εἶναι τό θέμα αὐτοῦ τοῦ Εὐαγγελίου. Λές καί θέλει ὁ ἅγιος Θεολόγος νά μᾶς δώσει νέα ἐξήγηση τῆς κύριας χαρμόσυνης ἀγγελίας τοῦ Εὐαγγελίου του· «Καὶ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο» (᾿Ιωάν. α´, 14).

 Στίς Μυροφόρες καί στή θεόσωμο ταφή τοῦ Κυρίου

Ἁγ. Γρηγορίου Πατριάρχου Ἀντιοχείας

Ὁ Δεσπότης Χριστός, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ὁ Μονογενής, ἀπό δική του πρωτοβουλία, χωρίς νά ἀναγκασθεῖ ἀπό κάποιον ‒ἀφοῦ ἀνέβηκε στό Σταυρό, καί ἁπλώνοντας τά χέρια, ἀποκατέστησε τή δικαιοσύνη ὑπέρ ὅλης τῆς κτίσεως, καί ἀφοῦ ἔτσι κατετρόπωσε ὅλες τίς ἀόρατες καί πονηρές δυνάμεις μέ τό Πάθος στό ὁποῖο ὑπέβαλε τό σῶμα του‒ θέλησε νά γευθεῖ ἡ ἁγία του σάρκα τήν τριήμερη νέκρωση γιά χάρη ὅλης τῆς φύσεως, ὥστε νά χαρίσει διά μέσου αὐτῆς στό νεκρωμένο γένος τήν ἀθανασία. Καί μάλιστα, ἀφοῦ ἔγειρε τήν ἁγία κεφαλή του, διέταξε σάν δοῦλο τό θάνατο νά προσέλθει στή σάρκα.

ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ

ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ

Ἡ ἀνάστασις τοῦ Κυρίου εἶναι ἀνανέωσις τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, εἶναι ἀναζώωσις καί ἀνάπλασις καί ἐπάνοδος πρός τήν ἀθάνατη ζωή τοῦ πρώτου ᾿Αδάμ πού καταβροχθίσθηκε ἀπό τόν θάνατο λόγω τῆς ἁμαρτίας καί διά τοῦ θανάτου ἐπαλινδρόμησε πρός τήν γῆ ἀπό τήν ὁποία ἐπλάσθηκε. ῞Οπως λοιπόν ἐκεῖνον στήν ἀρχή δέν τόν εἶδε κανείς ἄνθρωπος νά πλάττεται καί παίρνη ζωή, ἀφοῦ δέν ὑπῆρχε κανείς ἄνθρωπος ἐκείνη τήν ὥρα, μετά δέ τήν λῆψι τῆς πνοῆς ζωῆς μέ θεῖο ἐμφύσημα πρώτη ἀπό ὅλους τόν εἶδε μιά γυναῖκα, διότι μετά ἀπό αὐτόν πρῶτος ἄνθρωπος ἦταν ἡ Εὔα· ἔτσι τόν δεύτερο ᾿Αδάμ, δηλαδή τόν Κύριο, ὅταν ἀνίστατο ἀπό τούς νεκρούς, κανείς ἄνθρωπος δέν τόν εἶδε, ἀφοῦ δέν παρευρισκόταν κανείς δικός του καί οἱ στρατιῶτες πού ἐφύλασσαν τό μνῆμα ταραγμένοι ἀπό τόν φόβο εἶχαν γίνει σάν νεκροί, μετά δέ τήν ἀνάστασι πρώτη ἀπό ὅλους τόν εἶδε μιά γυναῖκα, ὅπως ἀκούσαμε νά εὐαγγελίζεται σήμερα ὁ Μάρκος.διότι, λέγει, “ὅταν ὁ ᾿Ιησοῦς ἀναστήθηκε τό πρωί τῆς πρώτης ἡμέρας τῆς ἑβδομάδος, παρουσιάσθηκε πρῶτα στή Μαρία τή Μαγδαληνή”.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ

 Κατά ἕνα παλαιό λειτουργικό ἔθιμο τῆς Ἐκκλησίας μας, τήν ἑπομένη τῶν μεγάλων ἑορτῶν τελεῖται ἡ «Σύναξις», πανηγυρική δηλαδή συνάθροισις τῶν πιστῶν, πρός τιμήν τῶν ἱερῶν προσώπων, πού διεδραμάτισαν ἕνα σπουδαῖο ρόλο στό ἑορτασθέν γεγονός. Ἔτσι τήν ἑπομένη τῶν Χριστουγέννων ἑορτάζομε τήν Σύναξι τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου καί τήν μετά τά Χριστούγεννα Κυριακή τήν μνήμη Δαυίδ τοῦ βασιλέως, Ἰωσήφ τοῦ μνήστορος καί Ἰακώβου τοῦ ἀδελφοθέου. Τήν ἑπομένη τῶν Θεοφανείων τήν Σύναξι τοῦ Προδρόμου. Τήν ἑπομένη τῆς Ὑπαπαντῆς τήν Σύναξι τοῦ δικαίου Συμεών τοῦ θεοδόχου καί τῆς προφήτιδος Ἄννης. Τήν ἑπομένη τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τήν Σύναξι τοῦ ἀρχαγγέλου Γαβριήλ κλπ.

Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων

Ἅγιος Λουκᾶς Κριμαίας

Στὰ τριάμιση τελευταῖα χρόνια τῆς ἐπίγειας ζωῆς τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅταν Αὐτὸς κήρυττε τὸ Εὐαγγέλιο τῆς δικαιοσύνης καὶ ἔκανε ἀμέτρητα θαύματα, μαζί Του βρίσκονταν συνεχῶς οἱ ἅγιοι ἀπόστολοι καὶ οἱ μυροφόρες γυναῖκες. Οἱ ἀπόστολοι τοὺς ὁποίους ὁ Ἴδιος διάλεξε ἦταν περισσότεροι ἀπὸ τὶς μυροφόρες. Καὶ μόνο τοὺς ἀποστόλους ἔστελνε ὁ Κύριος νὰ κηρύττουν τὸ Εὐαγγέλιο. Μόνο στοὺς ἀποστόλους ἔδωσε τὴν ἐξουσία νὰ διώχνουν τὰ δαιμόνια καὶ νὰ θεραπεύουν τοὺς ἀσθενεῖς. Οἱ μυροφόρες, ἂν καὶ δὲν τὶς ἀγαποῦσε ὁ Κύριος λιγότερο ἀπὸ τοὺς ἀποστόλους, δὲν ἔλαβαν ἀπ’ Αὐτὸν τέτοια χαρίσματα.

Μή μου ἅπτου (Ἰωάν. κ´ 17)

Ἀρχιμ.Ἀντώνιος Ρωμαῖος

Τά σκηνικά πού πλαισιώνουν, ὡς πρόσωπα καί καταστάσεις, τά λόγια τοῦ Κυρίου πρός τήν ἁγία Μαρία τή Μαγδαληνή (Ἰωάν. κ´ 17), μᾶς ὠθοῦν σέ πλούσια βιώματα ἀναγόμενα στή βαθύτερη σχέση μας μέ τόν Χριστόν. Σέ βιώματα ἐσώτερης πνευματικῆς καί μυστικῆς ζωῆς, ἀλλά καί βαθύτερου λατρευτικοῦ ἤθους.

Ἀληθινή καί όχι ψεύτικη χαρά

Τοῦ Φώτη Κόντογλου

“Ἀληθινὴ κι᾿ ὄχι ψεύτικη χαρὰ νοιώθει μονάχα ὅποιος ἔχει τὸν Χριστὸ μέσα του, κ᾿ εἶναι ταπεινός, πρᾶος, γεμάτος ἀγάπη. Ἀληθινὴ χαρὰ ἔχει μονάχα ἐκεῖνος ποὺ ξαναγεννήθηκε στὴν ἀληθινὴ ζωὴ τοῦ Χριστοῦ. Κι᾿ αὐτὴ ἡ ἀληθινὴ χαρὰ βγαίνει ἀπὸ καρδιὰ ποὺ πονᾶ καὶ θλίβεται γιὰ τὸν Χριστό, καὶ βρέχεται ἀπὸ τὸ παρηγορητικὸ δάκρυο τὸ ὁποῖο δὲν τὸ γνωρίζουνε οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι, κατὰ τὸν ἅγιο λόγο ποὺ εἶπε τὸ στόμα τοῦ Κυρίου: «Μακάριοι οἱ πενθοῦντες, ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται» (Ματθ. ε´ 4), «Καλότυχοι ὅσοι εἶναι λυπημένοι, γιατὶ αὐτοὶ θὰ παρηγορηθοῦνε.» Κι᾿ ἀλλοῦ λέγει:… «Καλότυχοι ὅσοι κλαῖτε τώρα, γιατὶ θὰ γελάσετε.» (Λουκ. στ´ 21).

Μέτρο τῆς πιστότητας-῾Η στιγμή τῆς ἥττας

METR. ΑΝΤΗΟΝΥ ΒLΟΟΜ

Αὐτοί πού ἑορτάζουν σήμερα ἦσαν φίλοι καί ἀκόλουθοι τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά σπάνια τούς φέρνουμε στόν νοῦ μας, ἐπειδή πολύ λίγο ἀναφέρονται στίς Γραφές. Καθένας τους ὅμως θά μποροῦσε νά γίνει ἕνα μάθημα γιά μᾶς.

῾Ο ῞Αγιος ᾿Ιωσήφ ὁ ἀπό ᾿Αριμαθαίας ἦταν ἕνας πλούσιος ἄνθρωπος πού ἄκουγε τόν Χριστό μέ ἀνοιχτό μυαλό, δέν δεσμεύτηκε ὅμως ποτέ. Δέν δεσμεύθηκε οὔτε ὁ Νικόδημος, ὁ ὁποῖος ἦταν ἕνας μορφωμένος καί μέλος τοῦ Συνεδρίου. Παρακολουθοῦσε τόν Χριστό, Τοῦ ἔθετε ἐρωτήματα, ἤθελε νά καταλάβει, ἤθελε νά βεβαιωθεῖ. Κανείς ὅμως ἀπό τούς δύο δέν δεσμεύθηκε ὅτι θά ἀκολουθεῖ τόν Χριστό, κανείς ἀπ’ τούς δύο δέν θεώρησε τόν ἑαυτό του μαθητή Του.

 Κυριακή του Θωμά

Νικηφόρος Κάλλιστος Ξανθόπουλος

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Κυριακῇ δευτέρᾳ ἀπὸ τοῦ Πάσχα, τὰ ἐγκαίνια ἑορτάζομεν τῆς Χριστοῦ Ἀναστάσεως, καὶ τὴν τοῦ ἁγίου Ἀποστόλου Θωμᾶ ψηλάφησιν.

Οι Εβραίοι συνήθιζαν κάθε χρόνο να τελούν την εορτή των εγκαινίων. Τα εγκαίνια ήταν η ανάμνηση ορισμένων σπουδαίων και σημαντικών γεγονότων και τελούνταν κάθε χρόνο στην ίδια ακριβώς ημερομηνία μ’ εκείνη που συνέβησαν. Σκοπός των Εβραίων ήταν να μην ξεχνιούνται με το πέρασμα του χρόνου τέτοια επίσημα και μεγάλα γεγονότα. Η ενθύμησή τους μάλιστα γινόταν αφορμή διδασκαλίας και ωφελείας.

 Ο Θωμάς

Lev Gillet

Το βράδυ της Κυριακής του Πάσχα ο Κύριος εμφανίζεται στους συγκεντρωμένους μαθητές. «Τῶν θυρῶν κεκλεισμένων», βρίσκεται ξαφνικά ανάμεσα τους· έτσι ακριβώς εισέρχεται και στις ψυχές που φαινομενικά είναι οι πιο κλειστές γι’ Αυτόν. Δύο φορές λέει στους μαθητές: «Εἰρήνη ὑμῖν». Υπάρχει μια απόχρωση ανάμεσα στις δύο αυτές ευλογίες. Την πρώτη φορά ο Κύριος δίνει την ειρήνη στις αναστατωμένες ψυχές των ίδιων των μαθητών. Τη δεύτερη τούς τη δίνει για να τη μεταδίδουν στους άλλους, επειδή αμέσως προσθέτει: «Καθὼς ἀπέσταλκέ με ὁ πατήρ, κἀγὼ πέμπω ὑμᾶς». Κατόπιν φύσηξε στα πρόσωπα τους: «Λάβετε Πνεύμα Ἅγιον· ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἀμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς, ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται».

 Η καλή απιστία

π. Φιλόθεος Φάρος

Τη στάση του Θωμά συνηθίσαμε να τη βλέπουμε σαν κάτι που θα πρέπει να προσπαθήσουμε να αποφύγουμε, αλλά αυτή η θεώρηση της στάσεως του Θωμά οφείλεται σε παρεξήγηση. O Θωμάς δεν θέλει να αρκεσθεί στις διαβεβαιώσεις των άλλων μαθητών «ἑωράκαμεν τὸν Κύριον», και ζητάει να Τον δει και εκείνος. Ο υμνωδός αποκαλεί αυτή την απιστία «καλή» γιατί οδηγεί τις καρδιές των ανθρώπων στην «επίγνωση». Πραγματικά, όταν αρκούμεθα στις διαβεβαιώσεις των άλλων δεχόμαστε κάτι που δεν το διαπιστώσαμε και δεν το γνωρίζουμε οι ίδιοι.

 Κυριακή του Θωμά

Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

(Πράξ. 5, 12-20, Ιω. 20, 19-31)

Ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου! (Ιω. 20, 28) αναφωνεί ο απόστολος Θωμάς. Μπορείς να φανταστείς με πόση δύναμη αρπάχτηκε από τον Κύριο και πόσο σφιχτά κρατήθηκε από Αυτόν; Όπως ένας ναυαγός αρπάζει τη σανίδα με την οποία ελπίζει να σωθεί. Ακριβώς έτσι. Εδώ ας προσθέσουμε ότι, όποιος δεν γαντζώνεται έτσι από τον Κύριο και δεν παραμένει σε μια παρόμοια σχέση μ’ Αυτόν, αυτός δεν έχει ακόμη πιστέψει όπως πρέπει.

 Ο άπιστος Θωμάς

π. Αλέξανδρος Σμέμαν

«Ἐὰν μὴ ἴδω… οὐ μὴ πιστεύσω» ( Ιωαν. 20, 25). Αυτά είπε ο Θωμάς, ένας από τους δώδεκα μαθητές του Χριστού, μόλις άκουσε τα ευχάριστα νέα αυτών που είχαν δει το σταυρωμένο και θαμμένο Διδάσκαλό τους να ανασταίνεται «ἐκ τῶν νεκρῶν». Οκτώ μέρες αργότερα, όπως αναγράφεται στα ευαγγέλια, όταν οι μαθητές ξαναβρέθηκαν όλοι μαζί, ο Χριστός εμφανίστηκε και είπε στο Θωμά: «φέρε τὸν δάκτυλόν σου ὦδε καὶ ἴδε τὰς χεῖρας μου,καὶ φέρε τὴν χεῖρά σου καὶ βάλε εἰς τὴν πλευράν μου,καὶ μὴ γίνου ἄπιστος ἀλλὰ πιστός».

 Κυριακή του Θωμά: Αντίπασχα

π. Θωμάς Χόπκο

Κάθε μέρα της εβδομάδας του Πάσχα, που καλείται από την Εκκλησία Διακαινήσιμος, οι πασχάλιες ακολουθίες τελούνται με όλη τη λαμπρότητα της πρώτης πασχαλινής ακολουθίας. Η πασχάλια βαπτισματική πομπή επαναλαμβάνεται καθημερινά. Η Ωραία Πύλη του Ιερού Βήματος παραμένει ανοιχτή. Η χαρά της Αναστάσεως και η δωρεά της Βασιλείας της αιωνίου ζωής συνεχίζουν να ξεχειλίζουν. Και στο τέλος της εβδομάδος, το Σάββατο το Εσπέρας, γιορτάζεται η δεύτερη Κυριακή από το Πάσχα εις ανάμνησιν της εμφανίσεως του Χριστού στον απόστολο Θωμά «μεθ᾿ ἡμέρας ὀκτώ» (Ιωάν. 20, 26).

 «Ὤ, καλὴ ἀπιστία τοῦ Θωμᾶ!»

Γεώργιος Δορμπαράκης

(Κυριακή του Θωμά)

Η πρώτη Κυριακή μετά την Ανάσταση του Κυρίου, η και Αντίπασχα ονομαζομένη, είναι αφιερωμένη στον μαθητή του Χριστού Θωμά, ο οποίος γίνεται πια το «μέσον» διά της απιστίας του, προκειμένου να καταστεί βέβαιο το γεγονός της νίκης κατά του θανάτου. «Ἀπιστία πίστιν βεβαίαν ἐγέννησε», κατά τον υμνογράφο. Και τούτο γιατί η απιστία αυτή «προκαλεί» τον Κύριον να του φανερώσει πιο έντονα τα σημάδια της παρουσίας Του και να τον οδηγήσει στη σωτήρια ομολογία: «ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου».

 Η απιστία του Θωμά και η απιστία η δική μας

π. Πινακούλας, Αντώνιος

Κυριακή του Θωμά

Ιωάν. 20,19-31

Αγαπητοί αδελφοί, σήμερα, πρώτη Κυριακή μετά το Πάσχα και όγδοη ημέρα απ’ την Ανάσταση του Χριστού, γιορτάζουμε την ψηλάφηση του αναστημένου Χριστού από τον απόστολο Θωμά. Όπως ακούσαμε στο ευαγγέλιο, και όπως ξέρουμε όλοι μας, ο Θωμάς χαρακτηρίζεται άπιστος. Ο ίδιος είπε στους άλλους Μαθητές, όταν άκουσε για την Ανάσταση του Χριστού: «Αν εγώ ο ίδιος δε δω με τα μάτια μου τις πληγές του και αν δεν ψηλαφήσω τα σημάδια του Σταυρού του, δε θα πιστέψω». Όταν είδε όμως το Χριστό, πίστεψε και ομολόγησε: «Ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου». Και ο Χριστός του είπε: «Μὴ γίνου ἄπιστος». Άρα λοιπόν, η απιστία του Θωμά υπάρχει και αναφέρεται μέσα στο Ευαγγέλιο, κι έτσι την ξέρουμε όλοι κι έτσι την ακούσαμε σήμερα στους ύμνους που ψάλλουμε από το πρωί.