2026 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 5 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ
Ο ΝΙΚΗΤΗΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ (Ιω. 12, 1-18)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στις 9/4/2003)
Άλλο ν’ ακούς, άλλο να βλέπεις
Όταν ακούμε στο Ευαγγέλιο, ότι ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός ανέστησε τον Λάζαρο, τέσσερεις μέρες πεθαμένο, μένουμε έκπληκτοι. Και μερικοί κουνάνε δύσπιστα το κεφάλι τους και λένε: «Άραγε έγινε έτσι, όπως το περιγράφουν οι ευαγγελιστές ή κάπως αλλιώς;».
Ας έλθουμε στη θέση των ανθρώπων που ήξεραν τον Λάζαρο. Η Βηθανία ήταν μικρό χωριό. Όλοι γνωρίζονταν μεταξύ τους. Έτρωγαν και έπιναν κάθε ημέρα μαζί. Τον είδαν που αρρώστησε, τον είδαν που πέθανε, οι ίδιοι τον κήδευσαν. Οι ίδιοι τον έβαλαν στον τάφο και σφράγισαν την πόρτα του. Έπειτα, πήγαιναν κάθε ημέρα -και όπως θα λέγαμε σήμερα- του άναβαν κερί, έβαζαν λιβανάκι στο θυμιατήρι και έβλεπαν τις αδελφές του την Μάρθα και την Μαρία από το πρωί μέχρι το βράδυ πάνω στον τάφο να κλαίνε. Οι άνθρωποι λοιπόν της Βηθανίας, το είχαν δει και τους ήταν χειροπιαστή πραγματικότητα, ότι ο Λάζαρος τέσσερες ολόκληρες μέρες ήταν πεθαμένος...
Αλλά οι Εβραίοι είχαν και ένα άλλο έθιμο: