ΜΗΝΥΜΑ

ΓΙΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ, ΕΟΡΤΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΩΝ ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΤΙΚΕΤΕΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2019

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου (Απόσπασμα από την Α' Ομιλία-Περί μετανοίας)

Ήταν δυό αδέλφια· τα οποία, αφού μοιράστηκαν αναμεταξύ τους την πατρική περιουσία, ο ένας έμεινε στο σπίτι, ενώ ο άλλος έφυγε σε μακρινή χώρα. Εκεί, αφού κατέφαγε όλα όσα του δόθηκαν, δυστύχησε και υπέφερε μη υπομένοντας τη ντροπή από τη φτώχεια. (Λουκά 15: 11 κ.ε.) Αυτή την παραβολή θέλησα να σάς την πω, για να μάθετε, ότι υπάρχει άφεση αμαρτημάτων και μετά το Βάπτισμα, εάν είμαστε προσεκτικοί. Και το λέγω αυτό όχι για να σάς κάνω αδιάφορους, αλλά για να σάς απομακρύνω από την απόγνωση. Γιατί η απόγνωση μας προξενεί χειρότερα κακά και από τη ραθυμία.
Κυριακή τοῦ ἀσώτου
Λουκ. ιε΄ 11-32

Θεοφυλάκτου Ἀρχιεπισκόπου Βουλγαρίας

Περὶ τοῦ ἀποδημήσαντος εἰς χώραν μακράν, κεφάλαιον ιε΄

«Εἶπε ὁ Χριστός· Ἕνας ἄνθρωπος εἶχε δύο γιοὺς κι ὁ πιὸ μικρὸς εἶπε στὸν πατέρα του· Πατέρα, δῶσε μου τὸ μερίδιο ἀπὸ τὴν περιουσία μας. Κι ὁ πατέρας τοὺς μοίρασε τ’ ἀγαθά του.  Σὲ λίγες μέρες μάζεψε ὅ,τι τοῦ ἀναλογοῦσε ὁ μικρὸς γιὸς κι ἔφυγε σὲ χώρα μακρυνή. Ἐκεῖ σκόρπισε τὴν περιουσία του σὲ ἀσωτεῖες. Τὰ εἶχε σπαταλήσει ὅλα, ὅταν ἔπεσε μεγάλη πεῖνα σ’ ἐκείνη τή χώρα. Ἔπεσε τότε σὲ στέρηση κι ἔγινε μισθωτὸς ἑνὸς πολίτη τῆς χώρας ἐκείνης, ποὺ τὸν ἔστειλε στὰ χωράφια του νὰ βόσκη χοίρους. Ἔφτασε στὸ σημεῖο νὰ ἐπιθυμῆ νὰ χορτάσῃ μὲ τὰ χαρούπια ποὺ ἔτρωγαν οἱ χοῖροι καὶ κανένας δὲν τοῦ ἔδινε».
 Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς: "Ομιλία στην παραβολή του Κυρίου περί του ασώτου"

«Θά γίνη κάποτε λιμός», είπε o προφήτης θρηνώντας την Ιερουσαλήμ, «ὄχι πεῖνα ἄρτου καί ὕδατος, αλλά πεῖνα για τόν λόγο τοῦ Κυρίου». Είναι δo ο λιμός στέρησις και συγχρόνως όρεξις της αναγκαίας τροφής. Υπάρχει όμως και κάτι χειρότερο και αθλιώτερο από αυτήν την πείνα· όταν δηλαδή κάποιος, ενώ στερείται τ' αναγκαία για την σωτηρία, δεν έχει συναίσθησι της συμφοράς, επειδή δεν έχει όρεξι για τη σωτηρία.
Γεννάδιος Κων/πολεως: "Ομιλία εις την παραβολήν του Ασώτου και περί μετανοίας"

Ο γογγυσμός των Φαρισαίων και των Γραμματέων για την επιείκεια προς τους τελώνες, οι οποίοι πρώτοι άρχισαν να πλησιάζουν τον Κύριόν μας με ευλάβεια και να απολαμβάνουν την διδασκαλία του, τους ιδίους τους αμαρτωλούς και τους τελώνες δεν τους ημπόδισε να προχωρήσουν στο συμφέρον τους, ούτε τους απεμάκρυνε από την τόσο καλή και ευτυχή εκείνην προσέγγιση. τους ωφέλησε μάλιστα, δίδοντάς τους αρκετές εγγυήσεις για την φιλανθρωπία με την οποίαν αντιμετωπίζει ο Θεός αυτούς που μετανοούν και επιστρέφουν σ’ αυτόν από τις πονηρίες τους·
Ομιλία εις την Κυριακήν του Ασώτου (Αγ. Ιουστίνος Πόποβιτς)

Ιδού ευαγγέλιο που αφορά στο νου και το σώμα του καθενός μας. Είναι το ευαγγέλιο της ευσπλαχνίας. Είναι η θαυμαστή παραβολή του Σωτήρος, στην οποία απεικονίζεται ολόκληρη η ζωή μας. Η δική μου, η δική σου, του καθενός ανθρωπίνου όντος επάνω στην γη. Όλους τους αφορά το σημερινό άγιο Ευαγγέλιο. Όλους.

Ο άνθρωπος! Αυτός ο θεϊκός πλούτος επάνω στην γη! Κύτταξε το σώμα του, το μάτι, το αυτί, την γλώσσα. Τι θαυμαστός πλούτος. Το μάτι! Υπάρχει τίποτε πιο τέλειο που να ημπορή ο άνθρωπος να επινοήση σ’ αυτόν τον κόσμο; Κι όμως, το μάτι αυτό το εδημιούργησε ο Κύριος, όπως και την ψυχή και το σώμα. Η ψυχή μάλιστα είναι ολόκληρη εξ ουρανού. Οποίος πλούτος! Το σώμα! Θαυμαστός θείος πλούτος που σου δόθηκε για την αιωνιότητα και όχι μόνο για την πρόσκαιρη αυτή γήινη ζωή. Και ψυχή δοσμένη για την αιωνιότητα.
Κυριακή τοῦ Ἀσώτου

(Λουκ. ιε΄ 11-32)

Τὸ μαῦρο πουλί.

«Καὶ ἐκεῖ διεσκόρπισε τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ζῶν ἀσώτως».

(†) ἐπισκόπου Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας

Μόνον ὁ Κύριος, ὁ θεῖος καὶ ἀνυπέρβλητος διδάσκαλος, ἠμποροῦσεν ἀγαπητὲ ἀναγνῶστα, νὰ ζωγραφίσῃ μὲ τὸσον χτυπητὰ χρώματα, μὲ τέτοιες δραματικὲς φράσεις, μὲ τόσην ἀριστουργηματικὴν ἀληθινὰ πλοκὴν τὰς συνεπείας τῆς ἁμαρτωλῆς ζωῆς, ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ νεωτέρου παιδιοῦ τῆς συγκλονιστικῆς Παραβολῆς τοῦ Ἀσώτου.

Καθὼς ἠκούσαμεν σήμερα τὸ Ἱ. Εὑαγγέλιον, ἐνόμιζες, ὅτι ἐζωντάνευαν ἐμπρός σου τὰ πρόσωπα, ὅτι ἦταν ἕτοιμα νὰ σοῦ ὁμιλήσουν. Ὁ δυστυχὴς ἄσωτος!.....
 Ο ΑΓΙΟΣ ΑΣΩΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΕΥΣΠΛΑΧΝΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ
πατρός Μωυσή Μοναχού Αγιορείτη

Ο σκανδαλώδης σεβασμός της ελευθερίας
Στην παραβολή του ασώτου ο Θεός πατέρας σέβεται καταπληκτικά την ανθρώπινη ελευθερία και βούληση. Ο πατέρας της παραβολής δεν νοιάζεται για το κύρος του, για το τι θα πει ο κόσμος, ότι θα χάσει το στήριγμα, τον βοηθό του το παιδί του. Λυπάται για τη φυγή μα δεν θέλει να την αποτρέψει ενώ μπορεί. Σκανδαλίζει μερικές φορές αυτή η μεγάλη ελευθερία του Θεού. Θα θέλαμε να μας είχε πιο περιορισμένους. Δεν ξέρουμε να εκτιμούμε και να χαιρόμαστε την ελευθερία.
 H παραβολή του ασώτου υιού ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ (†)
Ἡ θρασύτητα τοῦ γυιοῦ καί ἡ καλωσύνη τοῦ Πατέρα
Ὁ Κύριος καί σωτήρας μας Ἰησοῦς Χριστός, μᾶς εἶπε τήν παραβολή τοῦ ἀσώτου, γιά νά μᾶς δείξει πῶς πρέπει νά προσέχουμε τή ζωή μας καί τό Νά μᾶς διδάξει, ὅτι στή ζωή μας, πρέπει νά ἔχουμε πρῶτα τό καθῆκον. Καί μέσα στό μυαλό μας καί τήν καρδιά μας, νά ἔχουμε πρῶτα ἀπ’ ὅλα, τήν ἀπέραντη ἀγαθότητα, καλωσύνη καί εὐσπλαγχνία τοῦ Θεοῦ. Τήν σκέψη ὅτι ὁ Θεός εἶναι πολυεύσπλαγχνος, γεμάτος ἀγάπη καί καλωσύνη. Ὅλα τά ἄλλα πρέπει νά εἶναι δεύτερα, τρίτα καί τελευταῖα.
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΟΡΙΑ

 (Κυριακή του Ασώτου)
Alexander Schmemann

ΜΕΓΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ
Πορεία προς το Πάσχα
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΆΚΡΙΤΑΣ 

Την τρίτη Κυριακή της προετοιμασίας μας για τη Μεγάλη Σαρακοστή διαβάζουμε την παραβολή του Ασώτου Υιού (Λουκ. 1 5, 11 ‐32). Η παραβολή τούτη μαζί με τους ύμνους της ημέρας αυτής μας παρουσιάζουν τη μετάνοια σαν επιστροφή του ανθρώπου από την εξορία. Ο άσωτος γιος, λέει το Ευαγγέλιο, πήγε σε μια μακρινή χώρα και κει σπατάλησε ότι είχε και δεν είχε. Μια μακρινή χώρα! Είναι ο μοναδικός ορισμός της ανθρώπινης κατάστασης που θα πρέπει να αποδεχτούμε και να τον οικειοποιηθούμε καθώς αρχίζουμε την προσέγγιση μας στο Θεό. Ένας άνθρωπος που ποτέ δεν είχε αυτή την εμπειρία, έστω και για λίγο, που ποτέ δεν αισθάνθηκε ότι είναι εξόριστος από το Θεό και από την αληθινή ζωή, αυτός ποτέ δε θα καταλάβει τι ακριβώς είναι ο Χριστιανισμός. Και αυτός που νιώθει «σαν στο σπίτι του» σʹ αυτόν τον κόσμο και στη ζωή του κόσμου τούτου, που έμεινε άτρωτος από τη νοσταλγία για μια άλλη πραγματικότητα, αυτός δε θα καταλάβει τι είναι μετάνοια.
ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ 

(Ἀποσπάσματα ἀπό τό βιβλίο τοῦ Ἀρχιμ. Βασιλείου,
Ἡ παραβολή τοῦ ἀσώτου υἱοῦ, Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Ἰβήρων)


Ἡ εὐαγγελική παραβολή


Ἡ εὐαγγελική παραβολή πού διαβάζεται σήμερα εἶναι γνωστή σέ ὅλους μας ὡς παραβολή τοῦ Ἀσώτου.

Ἕνας ἄνθρωπος ἔχει δύο γιούς. Ὁ νεώτερος γιός ζητάει χωρίς περιστροφές ἀπό τόν πατέρα του τό μερίδιό του ἀπό τήν κληρονομιά.

Ἀλλά τό κομμάτι αὐτό ἀποκομμένο ἀπό τό σύνολο τῆς ἀλήθειας τῆς ζωῆς τοῦ πατέρα δέν μπορεῖ νά ζήσει, δέν μπορεῖ νά καρποφορήσει. Τό κομμάτι αὐτό, ὅταν τό παίρνουμε δυναστικά, ἀντάρτικα, ὅπως καί ὅταν θέλουμε, δέν μᾶς ὁδηγεῖ στή ζωή, ἀλλά στήν ἀπόγνωση καί τήν καταστροφή.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

Το μυστικό της επιστροφής

Συντάκτης επίσκοπος Αυγουστίνος Ν. Καντιώτης

  ΤΙ ΚΑΝΕΙ, αγαπητοί μου, τον άνθρωπο ν' αφήνει το δρόμο της αμαρτίας και να επιστρέφει στο Χριστό; Αυτό βλέπουμε σήμερα στην παραβολή του ασώτου.

Όταν ό Κύριος κήρυττε, όπως σημειώνουν οι εύαγγελισταί, «ό λαός άπας έξεκρέματο αυτού άκούων» (Λουκ. 19,48), όλοι εκρέμοντο από τα χείλη του, και αυθόρμητα έλεγαν «Ουδέποτε ούτως ελάλησεν άνθρωπος, ως ούτος ό άνθρωπος» (Ίωάν. 7,46). Όλοι θαύμαζαν το Χριστό. Πόσοι όμως τον άκουγαν όχι μόνο με τα αυτιά του σώματος αλλά και με τα αυτιά της ψυχής; Πόσοι εδονούντο ψυχικώς; Πόσοι άλλαζαν και επέστρεφαν στην ευθεία οδό; Λίγοι έκαναν πράξει τα λόγια του Χριστού. Τι λοιπόν συνέβαινε σ' αυτούς;
Κυριακή Ασώτου: Ομιλία περί του κανόνος της μετανοίας και εξομολογήσεως (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

(Λουκ. ιε’ 11-32)

– Ποιός είναι ο τύπος της αληθινής μετάνοιας και εξομολογήσεως;

– Ποιά είναι η αρχή της μετάνοιας;

– Πριν την εξομολόγηση θα πρέπει κανείς να εξετάζει με πολλή σκέψη την συνείδησή του.

– Πότε μετανοεί κανείς πραγματικά;

– Η ευσπλαγχνία του Θεού είναι άπειρη. Ποιούς όμως ευσπλαγχνίζεται;
Η αγάπη του Ουράνιου Πατέρα (Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης)

Ο Θεός μας είναι αγάπη και «ο μένων εν τη αγάπη εν τω Θεώ μένει και ο Θεός εν αυτώ». Όποιος Χριστιανός δεν έχει την αγάπη του Θεού μέσα στην καρδιά του, δεν έχει ζωή Χριστού στην ψυχή του. Αυτό το μεγάλο έργο της φιλανθρωπίας του Θεού, το να κατέβει ο Θεός, ο Λόγος του Θεού να γίνει άνθρωπος, να λάβει σάρκα, να κατοικήσει ανάμεσά μας, να μας πλησιάσει, δεν ήταν τίποτε άλλο, παρά η απέραντη φιλανθρωπία της θείας αγάπης. Η αγάπη του Θεού είναι αυτή που μας προστατεύει και μας φροντίζει για όλα. Εμείς οι άνθρωποι αμαρτάνουμε και λυπούμε τον Θεό. Ασεβούμε πολλάκις, αλλά η φιλανθρωπία Του είναι απέραντη και όλα τα συγχωρεί. Όλοι μας, και πρώτος εγώ, έχουμε λυπήσει αυτή την μεγάλη καρδιά του Θεού, που λέγεται αγάπη προς τον άνθρωπο. Γι’ αυτό θα πρέπει να προσέξουμε στην ζωή μας, στον βίο μας, και στη συνέχεια να μην Του δώσουμε ξανά την πίκρα της αμαρτίας.
Κυριακή Ασώτου: Ερμηνεία εις το κατά Λουκάν ευαγγέλιον (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

(Λουκ. ιε’, 11-32)

Τι συμβολίζει ο πρεβύτερος υιός και τι ο νεώτερος στην παραβολή;
Τι άραγε είναι “το επιβάλλον μέρος της ουσίας”;
Από που φαίνεται πόσο πολύ επιρρεπής είναι ο άνθρωπος εις την αμαρτία;
Ποια είναι η “χώραν μακράν” που απεδήμησε ο νεώτερος υιός;
Μόνο την περιουσία του σπατάλησε ο άσωτος υιός ή και κάτι ακόμα;
Διορθώθηκε άραγε ο άσωτος όταν άρχισε να στερείται;
Ποιοι είναι οι “πολίτες” και ποιοι οι “αγροί” τους; Ποιους ονομάζει “χοίρους” ο Κύριος στην παραβολή και γιατί; Τι συμβολίζει η τροφή των χοίρων;
Έχουν κορεσμό οι επιθυμίες των ασελγών;
Ποιοι είναι οι “μίσθιοι”;
Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής του ασώτου υιού: Ομιλία περί του αμαρτήματος της πορνείας (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

(Προς Κορινθίους Παύλου Α΄ Επιστολή κεφ. στ΄, 12 – 20)


– Γιατί ο απόστολος Παύλος μίλησε με τέτοιο ζήλο και τέτοια σφοδρότητα για την πορνεία όσο για κανένα άλλο αμάρτημα;
– Γιατί το αμάρτημα της πορνείας στρέφεται και εναντίον του Δημιουργού και καθιστά τον άνθρωπο που έπεσε σε αυτό, χειρότερο και από τους σταυρωτές του Χριστού;

– Τί γράφει ο Απόστολος των Εθνών για το αν έχουμε εξουσία επί του σώματός μας.
Αποστολικό Ανάγνωσμα: Ερμηνεία εις την πρώτην προς Κορινθίους επιστολήν του Παύλου, την αναγινωσκομένην την Κυριακή του Ασώτου (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

(Προς Κορινθίους Παύλου Α΄ Επιστολή κεφ. στ΄, 12 – 20)

– Τα μεν βρώματα, ως πρόσκαιρα, εισίν υπό την εξουσίαν ημών, τα δε σώματα ημών, ως αιώνια μέλη τού σώματος τού Ιησού Χριστού, ουκ εισίν υπό την ημετέραν εξουσίαν.

– Πώς οι Χριστιανοί γινόμαστε ένα σώμα και ποιοί είναι τα μέλη της Εκκλησίας;

– Γιατί είναι φρικτό το αμάρτημα της πορνείας;

– Με ποιόν τρόπο ο πορνεύων ποιεί μέλη πόρνης τα μέλη του Χριστού και γιατί ο ενούμενος με την σύζυγό του δεν χωρίζει τα μέλη του Χριστού;
2019 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 24 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ ΥΙΟΥ (Λουκ. 15, 11-32)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στην Κρυοπηγή, στις 21/2/1996)

Η θρασύτητα του γυιού και η καλωσύνη του Πατέρα

Ο Κύριος και σωτήρας μας Ιησούς Χριστός, μας είπε την παραβολή του ασώτου υιού, για να μας δείξει πώς πρέπει να προσέχουμε τη ζωή μας, και το μυαλό μας. Να μας διδάξει, ότι στη ζωή μας, πρέπει να έχουμε πρώτα το καθήκον. Και μέσα στο μυαλό μας και την καρδιά μας, να έχουμε πρώτα απ' όλα, την απέραντη αγαθότητα και καλωσύνη του Θεού. Όλα τα άλλα πρέπει να είναι δεύτερα, τρίτα και τελευταία.
Ὁ Ἄσωτος υἱός καί ὁ εὐσπλαχνικός Πατέρας

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 24 Φεβρουαρίου 2019, τοῦ Ἀσώτου (Τῆς Κυριακῆς: Λουκ. ιε΄ 11-32)

1. Στὴ χώρα τῆς στέρησης

Δεύτερη Κυριακὴ τοῦ Τριωδίου, Κυριακὴ τοῦ Ἀσώτου· ἡ Ἐκκλησία μᾶς παραθέτει πλούσια πνευματικὴ τράπεζα: τὴν περίφημη Παραβολὴ τοῦ Ἀσώτου, ἀπὸ τὸ 15ο κεφάλαιο τοῦ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγελίου, τὸ κεφάλαιο τῆς Χάριτος καὶ τοῦ θείου ἐλέους.

Ἕνας ἄνθρωπος, λέει ὁ Κύριος στὴν Παραβολή, εἶχε δύο γιούς. Κάποτε ὁ νεότερος εἶπε στὸν Πατέρα: «Πατέρα, δῶσ᾿ μου τὸ μέρος τῆς περιουσίας ποὺ μοῦ ἀνήκει». Πράγματι, ὁ πατέρας διένειμε τὴν περιουσία στοὺς γιούς του. Κι ἔπειτα ἀπὸ λίγες ἡμέρες ὁ νεότερος τὰ μάζεψε ὅλα καὶ ἔφυγε σὲ μακρινὴ χώρα.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Θάνατος καί Ἀνάσταση

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 24 Φεβρουαρίου 2019 (Τοῦ Προδρόμου: Β΄ Κορ. δ΄ 6-15)

1. ΚΛΙΜΑΚΑ ΠΕΙΡΑΣΜΩΝ

Στὸ σημερινὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα, ὁ ἀπόστολος Παῦλος μᾶς περιγράφει μέσα σὲ λίγες γραμμὲς τὶς δοκιμασίες καὶ θλίψεις ποὺ ἀντιμετώπιζαν τότε οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι. Ἐμεῖς οἱ Ἀπόστολοι, λέγει, ἀντιμετωπίζουμε καθημερινὰ θλίψεις καὶ πειρασμοὺς σὲ κάθε τόπο καὶ περίστασι, ὅμως αὐτὲς δὲν δημιουργοῦν μέσα μας ἀγωνιώδεις στενοχώριες. Φθάνουμε κάποτε σὲ ἀπορία, ὅμως δὲν ἀπελπιζόμαστε. Μᾶς καταδιώκουν οἱ ἄνθρωποι, ἀλλὰ δὲν μᾶς ἐγκαταλείπει ὁ Θεός. Μᾶς καταβάλλουν οἱ πειρασμοί, ἀλλὰ δὲν χανόμαστε.
ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 24 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

Κυριακή Ι5΄ Ἐπιστολῶν (Β΄Κορ. 4,6-15)

Α΄καὶ Β εὕρεσις τῆς τιμίας κεφαλῆς τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου

24 Φεβρουαρίου 2019

«Ἐν παντὶ θλιβόμενοι, ἀλλ' οὗ στενοχωρούμενοι» (4,8 )

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησιαστικὴ συνείδηση παρουσίασε τὸν Τίμιο Πρόδρομο σὰν τὸ συνδετικὸ κρίκο τῶν δύο κόσμων, τῆς Παλαιᾶς καὶ τῆς Καινῆς Διαθήκης, γιατί στὸ πρόσωπό του συγκεντρώνονται ὅλα τὰ χαρακτηριστικά, τόσο τῶν προφητῶν καὶ τῶν δικαίων, ὅσο καὶ τῶν μαρτύρων καὶ ἀποστόλων τῆς περιόδου τῆς Καινῆς Διαθήκης. Ἔγινε γιὰ τοὺς δικαίους «ὁ ἐπίγειος ἄγγελος», γιὰ τοὺς ἀποστόλους ὁ πρῶτος κήρυκας τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν, γιὰ τοὺς μοναχοὺς ὁ υἱὸς τῆς ἐρήμου, γιὰ τοὺς μάρτυρες ἐκεῖνος ποὺ σφράγισε μὲ τὸ αἷμά του τὴν ἀπόλυτη πίστη του στὸν Χριστό.
«ΣΥΝΕΚΔΗΜΟΙ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ»
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ
(Λουκᾶ ΙΕ ́, 11-32)

Δέν ὑπάρχει ἄνθρωπος πού θά μελετήσει τήν Παραβολή τού Ἀσώτου Υἱοῦ καί δέν θά αἰσθανθεῖ συγκίνηση μέσα στήν καρδιά του. Καί ἔχει μεγάλη δόση ἀληθείας αὐτό πού ἔχει λεχθεῖ γιά τήν παραβολή αὐτή, ὅτι ἐάν, ὑποθετικῶς, ὁλόκληρο τό Εὐαγγέλιο χανόταν καί μόνο αὐτό τό κείμενο τῆς ἐπιστροφῆς τοῦ Ἀσώτου θά παρέμενε, αὐτό καί μόνο θά ἦταν δυνατόν νά τό ἀναπληρώσει.
Κυριακή τοῦ Ἀσώτου, καί ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς προετοιμάζει γιά τά πνευματικά ἀγωνίσματα μέσα στό εὐλογημένο στάδιο τοῦ Τριῳδίου καί τῆς Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς. Ἀπό τά πολλά μηνύματα πού μᾶς δίνει ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, ἐμεῖς θά σταθοῦμε σέ ἕνα καίριο, πού ἔχει νά κάνει μέ ἐμᾶς τούς ἴδιους καί τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Καί αὐτό δέν εἶναι ἄλλο, παρά ἡ ἐπιστροφή τοῦ ἀνθρώπου στό Θεό.
Αὐτός ὁ βαθύτατα ὑπαρξιακός λόγος τοῦ ἀσώτου:
“ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ”

Κυριακή 24η Φεβρουαρίου 2019

ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

 (Β΄ Κορ. δ΄ 6-15)

Σήμερα η αγία μας Εκκλησία μας θυμίζει, αγαπητοί μου αδελφοί, την παραβολή του Ασώτου Υιού ή όπως την ονομάζουν άλλοι Ιεροί Συγγραφείς του Ευσπλαχνικού Πατέρα. Όμως ειδικά για το 2019 το έτος που ήδη διανύουμε, συμβαίνει να συνεορτάζεται σήμερα μία από τις εορτές του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου που αφορά την πρώτη και την δεύτερη εύρεση της τιμίας κεφαλής του, μ’ αποτέλεσμα το Αποστολικό ανάγνωσμα της ημέρας, παρμένο από την Β΄ προς Κορινθίους επιστολή να υπομνηματίζει και να σχετίζεται μ’ ακριβώς αυτό το γεγονός.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΣΩΤΟΥ – 24 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2019

 (Λουκ. ιε΄ 11-32)

«Εἶπε ὁ Κύριος τὴν παραβολὴ αὐτὴν ἐδῶ· Κάποιος ἄνθρωπος εἶχε δύο γιούς· Καὶ εἶπε ὁ νεώτερος ἀπ᾽ αὐτοὺς στὸν πατέρα· πατέρα, δῶσε μου τὸ μερίδιο τῆς περιουσίας ποὺ μ᾽ ἀνήκει. Καὶ μοίρασε σ᾽αὐτοὺς τὴν περιουσία. Καὶ ὕστερα ἀπὸ λίγες μέρες, ἀφοῦ τὰ μάζεψε ὅλα ὁ νεώτερος γιὸς ἀναχώρησε γιὰ χώρα μακρινή, καὶ ἐκεῖ διασκόρπισε ὅλη τὴν περιουσία του ζώντας ἄσωτα. Καὶ ὅταν τὰ ξώδεψε ὅλα ἔπεσε μεγάλη πείνα στὴ χώρα ἐκείνη, καὶ αὐτὸς ἄρχισε νὰ στερεῖται. Καὶ πῆγε καὶ προσκολλήθηκε σὲ ἕναν ἀπὸ τοὺς πολίτες τῆς χώρας ἐκείνης, καὶ τὸν ἔστειλε στὰ χωράφια του νὰ βόσκη χοίρους. Καὶ ἐπιθυμοῦσε νὰ γεμίση τὴν κοιλιά του ἀπὸ τὰ ξυλοκέρατα ποὺ ἔτρωγαν οἱ χοῖροι, καὶ κανένας δὲν τοῦ ἔδινε· καὶ ἀφοῦ ἦλθε στὸν ἑαυτό του εἶπε· Πόσοι μισθωτοὶ τοῦ πατέρα μου ἔχουν μὲ τὸ παραπάνω ψωμιά, ἐνῶ ἐγὼ χάνομαι ἀπὸ τὴν πείνα!
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ΄ ΛΟΥΚΑ (Ασώτου)
Απόστολος: Β΄Κορ. δ΄6-15
Ευαγγέλιο: Λουκ. ι ε΄ 11-32
24 Φεβρουαρίου 2019
«Εφρανθήναι δε και χαρήναι έδει, ότι ο αδελφός σου ούτος νεκρός ην και ανέζησε, και απολωλώς ην και ευρέθη» (Λουκ. ι ε΄ 32 ) 
Η παραβολή του ασώτου, αποτελεί από τη μια την απάντηση του ανθρώπου στην πρόσκληση του Χριστού στο «μετανοείτε» (Ματθ. δ΄17) και από την άλλη την απάντηση του Χριστού προς τους Φαρισαίους και τους Γραμματείς «που διαμαρτύρονταν κι έλεγαν ότι αυτός δέχεται αμαρτωλούς και τρώει μαζί τους» (Λουκ. ι ε΄ 2). Μάλιστα, όπως και μέσα από την παραβολή της περασμένης Κυριακής, την παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου, επέκρινε «τους πεποιθότας εφ’ εαυτοίς ότι εισί δίκαιοι και εξουθενούντας τους λοιπούς» (Λουκ, ι η΄ 9), έτσι και σήμερα επικρίνει τον μεγαλύτερο γιο και τον καλεί να γίνει κοινωνός, της δικής του αγάπης και της δικής του χαράς.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Ο ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ»

Σήμερα τό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα παρουσιάζει μέσα ἀπό τή γνωστότερη, ἴσως, παραβο­λή, τόν παραλογισμό τής ἁμαρτίας. Ὁ νεώτερος γιός ἀπευθύνεται στόν πατέρα του μέ τρόπο ἐπιτακτικό, χωρίς κἄν νά παρακαλέσει, τόν προστάζει νά τοῦ δώσει ὅτι τοῦ ἀναλογεῖ ὡς μερίδιο ἀπό τήν πατρική περιουσία.
Κυριακή του Ασώτου: Ο άγιος άσωτος και ο εύσπλαχνος πατέρας
πατρός Μωυσή Μοναχού Αγιορείτη
Ο σκανδαλώδης σεβασμός της ελευθερίας
Στην παραβολή του ασώτου ο Θεός πατέρας σέβεται καταπληκτικά την ανθρώπινη ελευθερία και βούληση. Ο πατέρας της παραβολής δεν νοιάζεται για το κύρος του, για το τι θα πει ο κόσμος, ότι θα χάσει το στήριγμα, τον βοηθό του το παιδί του.

Λυπάται για τη φυγή μα δεν θέλει να την αποτρέψει ενώ μπορεί. Σκανδαλίζει μερικές φορές αυτή η μεγάλη ελευθερία του Θεού. Θα θέλαμε να μας είχε πιο περιορισμένους. Δεν ξέρουμε να εκτιμούμε και να χαιρόμαστε την ελευθερία.

Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2019

Για την παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου (Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας)

[…] Για να μάθεις όμως πόση ζημία προκαλεί το να κατακρίνουμε τους άλλους και να μη μετανοούμε για τα δικά μας πταίσματα, θα σου το επιβεβαιώσω και από τα ίδια τα Ευαγγέλια. Λέγει πράγματι αυτός ο μακάριος Λουκάς για τον Σωτήρα μας Χριστό· «Εἶπε δὲ καὶ πρός τινας τοὺς πεποιθότας ἐφ᾿ ἑαυτοῖς ὅτι εἰσὶ δίκαιοι, καὶ ἐξουθενοῦντας τοὺς λοιπούς, τὴν παραβολὴν ταύτην: Είπε δε και προς μερικούς, που είχαν την αλαζονική αυτοπεποίθηση ότι είναι δίκαιοι και περιφρονούσαν τους άλλους, την παραβολή αυτή» [Λουκ.18, 9]. Και ποια είναι η παραβολή; «ἄνθρωποι δύο ἀνέβησαν εἰς τὸ ἱερὸν προσεύξασθαι, ὁ εἷς Φαρισαῖος καὶ ὁ ἕτερος τελώνης. ὁ Φαρισαῖος σταθεὶς πρὸς ἑαυτὸν ταῦτα προσηύχετο· ὁ Θεός, εὐχαριστῶ σοι ὅτι οὐκ εἰμὶ ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, ἅρπαγες, ἄδικοι, μοιχοί, ἢ καὶ ὡς οὗτος ὁ τελώνης· νηστεύω δὶς τοῦ σαββάτου, ἀποδεκατῶ πάντα ὅσα κτῶμαι. καὶ ὁ τελώνης μακρόθεν ἑστὼς οὐκ ἤθελεν οὐδὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν οὐρανὸν ἐπᾶραι, ἀλλ᾿ ἔτυπτεν εἰς τὸ στῆθος αὐτοῦ λέγων·
Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου 

(Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Ένας άνθρωπος βάδιζε στο δάσος. Ήθελε να διαλέξει ένα καλό δέντρο, απ’ όπου θα έβγαζε δοκάρια για τη σκεπή του σπιτιού του. Εκεί είδε δύο δέντρα, το ένα δίπλα στο άλλο. Το ένα ήταν ίσιο, λείο και ψηλό, αλλά το εσωτερικό του, ο πυρήνας του, ήταν σάπιο. Το άλλο είχε ανώμαλη επιφάνεια κι ο κορμός του έδειχνε άσχημος. Το εσωτερικό του όμως ήταν γερό. Ο άνθρωπος αναστέναξε και είπε: «Σε τι μπορεί να μου χρησιμέψει το ψηλό και ίσιο αυτό δέντρο, αφού το μέσα του είναι σάπιο κι ακατάλληλο για δοκάρια; Το άλλο μοιάζει ανώμαλο, άσχημο, αλλά τουλάχιστο το μέσα του είναι γερό.
Τελώνης ή Φαρισαίος?
ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ

Του κ. Μιχαήλ Τσακιράκη
Θεολόγου - Εκπαιδευτικού

Έχουμε οπωσδήποτε να αντιμετωπίσουμε τον πολυμήχανο εχθρό μας που είναι ικανός να αφαιρέσει εξαρχής τα θεμέλια της αρετής που ήδη κατατίθενται στην ψυχή μας με την απιστία και την ελπίδα, όπως και με την αδιαφορία και τη ραθυμία στο υπόλοιπο πνευματικό οικοδόμημα της αρετής όπως αυτό εξελίσσεται, αλλά μπορεί ακόμα και να το γκρεμίσει ολόκληρο όταν υποβάλει τους λογισμούς υπερηφανείας και παραφροσύνης. Έχουμε επιμέλεια στο καλό και ισχυρότερο του κακού που διαθέτει άνωθεν δύναμη και συμμαχία από τον παντοδύναμο και χορηγό ενίσχυσης σε όποιον αγαπά την αρετή.
 Περί της υποθέσεως Τελώνου και Φαρισαίου

Αγίου Ανδρέου Κρήτης
Ἡ παραβολή τοῦ Τελώνου καί τοῦ Φαρισαίου εἶναι σάν προάσκηση καί προετοιμασία, γιά ὅσους θέλουν νά κατακτήσουν τήν ἱερή ταπείνωση -πού εἶναι ὅλων τῶν ἀρετῶν ἡ βάση, ὅσων ἡ ἀπόκτηση θεμελιώνει τή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν- καί νά ἀποφύγουν τή θεομίσητη ἀλαζονεία, πού ἐκτρέπει τόν ἄνθρωπο ἀπό ὅλες τίς φιλόχριστες ἀρετές. Ποιός λοιπόν, δέν θά ζηλέψει τόν Τελώνη, τήν ἐπιστροφή καί τή μετάνοιά του καί δέν θά ἀποτινάξει τήν ὑπερηφάνεια τοῦ Φαρισαίου, ἀφοῦ ἡ ταπείνωση συνδέεται μέ τόν Χριστό καί ἡ ἀλαζονεία μέ τόν φαντασμένο καί γεμᾶτο ὑπερηφάνεια δαίμονα;
Ομιλία εις την κατά τον Τελώνην και τον Φαρισαίον του Κυρίου παραβολήν. Αγ. Γρηγόριος Παλαμάς

Ομιλία εις την κατά τον Τελώνην και τον Φαρισαίον του Κυρίου παραβολήν

Το σύνολο του ανθρωπίνου γένους διαχωρίζεται σε δύο τάξεις, διά της παρουσιάσεως του Τελώνου και του Φαρισαίου, την των ταπεινών και την των υπεροπτών. Το παράδειγμα του πρώτου δεικνύει ότι οφείλει ο άνθρωπος όχι μόνον ν’ απαρνηθεί την κακίαν, αλλά και να φθάσει στο σημείον ταπεινώσεως ώστε ν’ αυτοκατακριθεί.
Κυριακή  Τελώνου καὶ Φαρισαίου
(Λουκ. ιη΄ 10-14)
 Ὁ  κ ρ ί κ ο ς
«Ἄνθρωποι δύο ἀνέβησαν εἰς τὸ ἱερὸν προσεύξασθαι...».
(†) ἐπισκόπου Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας

Ἡ σημερινὴ παραβολὴ, ἀγαπητοί μου, εἶναι μιὰ ὁλοζώντανη ζωγραφιά.  Μιὰ ζωγραφιὰ ψυχῶν. Ἐπῆρε τὸ πινέλο ὁ Χριστὸς καὶ παρουσίασε μὲ μιὰ καταπληκτικὴ παραστατικότητα δύο τύπους. τὸν Φαρισαῖον καὶ τὸν Τελώνη.
Εἶναι δύο ἄνθρωποι τελείως διαφορετικοί. Δύο ξεχωριστοί κόσμοι. Ἡ μελέτη αὐτῶν τῶν τύπων θὰ μᾶς ὠφελήσῃ πολὺ.  Θὰ μᾶς ἀποκαλύψῃ πολλὰ μυστικὰ τῆς ψυχῆς.  Θὰ μᾶς προφυλάξῃ, ἴσως, ἀπὸ παρόμοια λάθη.
Κυριακή ΛΓ. του τελώνου και του φαρισαίου – το Αποστολικόν Ανάγνωσμα της Θ. Λ., διάλεξε, Λόγος του αειμνήστου Μητροπ. Νικαίας Γεωργίου Παυλίδου.

ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΡΙΩΔΙΟΥ
Το Αποστολικόν Ανάγνωσμα της Θείας Λειτουργίας.
Προς Τιμόθεον Β’ επιστολής Παύλου: Γ. 10 – 15.
Τέκνον Τιμόθεε, παρηκολούθηκάς μου τη διδασκαλία, τη αγωγή, τη προθέσει, τη πίστει, τη μακροθυμία, τη αγάπη, τη υπομονή, τοις διωγμοίς, τοις παθήμασιν, οίά μοι εγένοντο εν Αντιοχεία, εν  Ικονίω, εν Λύστροις, οίους διωγμούς υπήνεγκα! Και εκ πάντων με ερρύσατο ο Κύριος. Και πάντες δέ οι θέλοντες ευσεβώς ζήν εν Χριστώ Ιησού διωχθήσονται. Πονηροί δε άνθρωποι και γόητες προκόψουσιν επι το χείρον, πλανώντες και πλανώμενοι. Σύ δέ μένε εν οις έμαθες και επιστώθης, ειδώς παρά τίνος έμαθες, και ότι απο βρέφους τα ιερά γράμματα οίδας, τα δυνάμενά σε σοφίσαι εις σωτηρίαν, δια πίστεως της εν Χριστώ Ιησού.
Κυριακή Τελώνου και Φαρισαίου- Φαρισαῖοι, ταπεινωθῆτε (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Φαρισαῖοι, ταπεινωθῆτε
(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)
Ἐάν, ἀγαπητοί μου, ῥίξουμε μιὰ ματιὰ γύρω στὴ φύσι, θὰ δοῦμε κάτι ἐκπληκτικό·ὅτι ὅλα τὰ δημιουργήματα προσεύχονται, καθένα μὲ τὸν τρόπο του. Ἡ θάλασσα εὐχαριστεῖ  τὸ Θεὸ μὲ τὸ φλοῖσβο τῶν κυμάτων της, τὸ ῥυάκι μὲ τὸ κελάρυσμά του, τὰ δέντρα μὲ τὸ θρόισμα τῶν φύλλων τους, τὰ πουλιὰ μὲ τὴ μελῳδία τους, τὰ ἄστρα μὲ τὸ φῶς τους ποὺ τρεμοσβήνει…  Εἴδατε καὶ τὴν ὄρνιθα ὅταν πίνῃ νερό; σὲ κάθε γουλιὰ σηκώνει τὸ κεφάλι ψηλά, σὰ νὰ λέῃ «Θεέ μου, σ᾿ εὐχαριστῶ».
Κυριακή Τελώνου & Φαρισαίου: Ομιλία περί ταπεινοφροσύνης (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

Ομιλία μετά το κατά Λουκάν Ευαγγέλιον της ΙΣΤ΄ Κυριακής (Λουκ. ιη’ 10-14)

– Ποιά είναι τα χαρακτηριστικά του υπερήφανου και ποιά του ταπεινού ανθρώπου;

– Ποιά είναι τα χαρίσματα του ταπεινού ανθρώπου;

– Γιατί η ταπείνωση αναβιβάζει τον άνθρωπο στα ύψη της θείας δόξης και λαμπρότητος;

– Ποιά είναι τα αγαθά για τα οποία ο υπερήφανος υψηλοφρονεί, ο δε ταπεινός ταπεινοφρονεί;

– Πώς ο άνθρωπος μπορεί να γίνει άξιον κατοικητήριον του Θεού;
Κυριακή Τελώνου και Φαρισαίου: Ερμηνεία εις το κατά Λουκάν ευαγγέλιον (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

(Λουκ. 18, 10-14)

Διατί ο Χριστός ηθέλησε να διδάξει της ταπεινοφροσύνης την ωφέλεια και της υπερηφάνειας την βλάβη με παραβολή και όχι με μια διδαχή Του;
Πόσα είναι τα είδη της προσευχής;
Αρκεί κανείς, για να είναι ενάρετος, να απέχει μόνο από το κακό;
Ποια είναι τα στοιχεία που δηλώνουν την περηφάνεια του Φαρισαίου και την ταπεινοφροσύνη του Τελώνου;
Γιατί τελικά δικαιώνεται ο αμαρτωλός και κατακρίνεται ο ενάρετος;
Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής Τελώνου και Φαρισαίου: Ομιλία εις το ρητόν του Παύλου, το, “Και πάντες δε οι θέλοντες ευσεβώς ζην εν Χριστώ Ιησού, διωχθήσονται”, ήτοι, ότι τούτο σκανδαλίζει πολλούς, τούτο όμως εστίν απόδειξις της πίστεως’ ότι η εις Χριστόν πίστις ουκ έστιν έργον ανθρώπων, αλλά της υπερφυσικής του Θεού δυνάμεως κατόρθωμα (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

ΛΓ’ Κυριακή

(Β΄ Τιμ. γ΄ 10-15)

– Δεν φοβάται ο απ. Παύλος μήπως λέγοντας ότι, όποιος πολιτεύεται κατά τους νόμους της πίστεως θα δεχθεί διωγμούς, κινδύνους, ακόμα και θάνατο, θα αποθήσει τους ανθρώπους από την εις Χριστόν πίστιν;

– Ποιοί είναι αυτοί που μισούν τους κήρυκες της αλήθειας και γιατί τους μισούν;

– Ποιοί ονομάζονται “κόσμος”;

– Ποιά είναι η απόδειξη ότι η εις Χριστόν πίστις δεν είναι έργο ανθρώπινον, αλλά της υπερφυσικής του Θεού δυνάμεως κατόρθωμα;
Αποστολικό Ανάγνωσμα: Ερμηνεία εις την δευτέραν προς Τιμόθεον επιστολήν του Παύλου, την αναγινωσκομένην την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

(β´ Τιμ. γ´ 10-15)

– Γιατί ο απ. Παύλος προφητεύει ότι όποιος θέλει να ζει με ευσέβεια εν Χριστώ Ιησού θα διωχθεί;

– Με ποιόν τρόπο οι πονηροί άνθρωποι προκόπτουν;

– Με ποιόν τρόπο ο άνθρωπος μπορεί να οδηγηθεί στον δρόμο της σωτηρίας;

– Με ποιόν λόγο του απ. Παύλου φανερώνεται η ταπεινοφροσύνη του;
2019 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 17 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ (Λουκ. 18, 10-14)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας που έγινε την 1/2/2004)

Η προσευχή του φαρισαίου

Ακούσαμε σήμερα στο Ευαγγέλιο για δυό ανθρώπους εντελώς διαφορετικούς που πήγαν στην Εκκλησία να προσευχηθούν. Ένας Φαρισαίος και ένας τελώνης. Ο ένας του κόσμου και της πιάτσας. Ο άλλος της ευσέβειας. Για τον ίδιο σκοπό πήγαν. Να προσευχηθούν. Μπήκαν στην Εκκλησία με την ίδια διάθεση. Έμειναν εκεί κάποια ώρα και μετά έφυγαν. Αλλά τι διαφορά! Ο ένας έφυγε δικαιωμένος, ο άλλος κατάκριτος. Το παράξενο είναι, ότι έφυγε δικαιωμένος από την Εκκλησία, ευάρεστος ενώπιον του Θεού, ο άνθρωπος της πιάτσας. Και εκείνος που φαινόταν του Θεού, της Εκκλησίας, έφυγε κατάκριτος. Γιατί;

Να ένα ερώτημα που ασφαλώς απασχολεί όλους μας και μάλιστα πολύ έντονα. Είτε είμαστε από εκείνους που ερχόμαστε συχνά στην Εκκλησία, είτε είμαστε από εκείνους που προτιμάμε άλλες απασχολήσεις.

Ο Χριστός απαντά καθαρά στο ερώτημα αυτό.
Ἡ Κυριακή τοῦ Τελώνου καί τοῦ Φαρισαίου

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 17 Φεβρουαρίου 2019 (Τελώνου καί Φαρισαίου, Λουκ. ιη΄ 10-14)

1. «Ἦλθε τὸ εὐλογημένο Τριώδιο!»

«Ἦλθε τὸ εὐλογημένο Τριώδιο!». Ἔτσι οἱ παλαιότεροι πιστοὶ ὑποδέχονταν τὴν περίοδο τοῦ Τριωδίου· μὲ χαρά, διότι ἀπέβλεπαν στὴν ὠφέλεια ποὺ ἀποκόμιζαν ἀπὸ αὐτὴν παρὰ στὸν κόπο της, ποὺ εἶναι ὁπωσδήποτε πολύς, ἂν κάποιος θέλει νὰ τὴ ζήσει μὲ συνέπεια.

Μὲ τέτοια διάθεση νὰ τὸ ποῦμε κι ἐμεῖς: «Ἦλθε τὸ εὐλογημένο Τριώδιο!», ἡ περίοδος κατὰ τὴν ὁποία καλούμαστε νὰ ἑτοιμασθοῦμε γιὰ τὸ Πάσχα, νὰ βιώσουμε τὴ Σταύρωση καὶ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου. Τριώδιο: τὸ ταχύρρυθμο φροντιστήριο τῆς πνευματικῆς ζωῆς, ἡ πιὸ μεγάλη καὶ πιὸ πνευματικὴ περίοδος τοῦ λειτουργικοῦ ἔτους, γεμάτη ὑπέροχα πνευματικὰ μηνύματα, πανάρχαιες κατανυκτικὲς ἱερὲς Ἀκολουθίες, ἀριστουργηματικοὺς ὕμνους. Ἀρχίζει σήμερα γιὰ μιὰ ἄλλη φορὰ στὴ ζωή μας ἡ μεγάλη εὐκαιρία νὰ δοῦμε περισσότερο τὴν ψυχή μας, νὰ φροντίσουμε τὴ μετάνοια, τὸν ἁγιασμό μας, νὰ σηκώσουμε τὰ μάτια μας ἀπὸ τὰ μάταια καὶ προσωρινὰ καὶ νὰ ζητήσουμε τὰ ἀληθινά, τὰ αἰώνια, τὰ ἄφθαρτα ἀγαθὰ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος.

2. Ὁ ὑπερήφανος Φαρισαῖος
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 17 Φεβρουαρίου 2019, Τελώνου καί Φαρισαίου (Κυρ. λγ΄ ἐπιστολῶν: Β΄ Τιμ. γ΄ 10-15)

1. ΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΜΑΣ ΠΑΤΕΡΕΣ

Καθὼς σήμερα ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς εἰσάγει στὸ ἱερὸ Τριώδιο, τὴν πύλη τῆς μετανοίας καὶ σωτηρίας μας, τὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας μᾶς προτείνει δύο ὁδηγοὺς στὸν ἀνηφορικὸ δρόμο μας πρὸς τὸν Οὐρανό. Ὁ πρῶτος ὁδηγὸς εἶναι τὸ παράδειγμα τῶν πνευματικῶν μας πατέρων καὶ ἁγίων. Αὐτὸ τὸ παράδειγμα καὶ μάλιστα τῆς δικῆς του ζωῆς ζητεῖ ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἀπὸ τὸν μαθητή του Τιμόθεο νὰ μιμηθῇ. Τοῦ λέγει: Ἐσύ, Τιμόθεε, μὲ γνώρισες, εἶδες ἀπὸ κοντὰ καὶ τὴν διδασκαλία μου ἀλλὰ καὶ τὴν συμπεριφορά μου. Τόσα χρόνια κοντά μου εἶδες ὅτι ἡ ζωή μου ἦταν σύμφωνη μὲ τὴν διδασκαλία μου. Γι’ αὐτὸ λοιπὸν μεῖνε σταθερὸς στὰ ὅσα ἔμαθες ἀπὸ ἐμένα, ἐπειδὴ ἀκριβῶς γνωρίζεις ἀπὸ ποιὸν δάσκαλο τὰ ἔμαθες.
ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 17 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

Κυριακή ΛΓ΄ Ἐπιστολῶν (Τίμ. Β΄ γ΄, 10-15)

17 Φεβρουαρίου 2019

«πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται»

Ἀπὸ σήμερα ἀρχίζει ἡ ὡραιότατη καὶ κατανυκτικότατη περίοδος τοῦ Τριωδίου. Ἡ περίοδος αὐτὴ περιλαμβάνει τρεῖς ἑβδομάδες πρὶν τὴ Μεγάλη Τεσσαρακοστή, τὶς ἕξι ἑβδομάδες τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ὡς καὶ τὸ Σάββατο τοῦ Λαζάρου, τὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Ἑβδομάδα καὶ τελειώνει τὸ Μεγάλο Σάββατο. Μέσα ἀπὸ τὴν περίοδο τοῦ Τριωδίου, ἡ Ἐκκλησία μας μᾶς βοηθᾶ νὰ ἑτοιμαστοῦμε ψυχικὰ γιὰ νὰ γευτοῦμε τὸ «καινὸν πόμα», νὰ καρπωθοῦμε τὴν καινὴ ζωὴ ποὺ μᾶς χαρίζει ὁ Κύριος μὲ τὴ σταυρικὴ θυσία καὶ τὴν ἀνάστασή Του.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ – 17 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2019

 (Λκ. ιη΄ 10-14)

Ὁ ἄνθρωπος ποὺ πιστεύει στὸ Θεὸ, ἀγαπητοί ἀδελφοί, αἰσθάνεται πηγαία τὴν ἀνάγκη νὰ προσεύχεται πρὸς τὸν Θεό. Ὅσο μάλιστα πιὸ δυνατὴ εἶναι ἡ πίστη, τόσο πιὸ μεγάλη εἶναι καὶ ἡ ἀνάγκη γιὰ προσευχή. Ἡ προσευχὴ ἀγκαλιάζει ὁλόκληρη τὴν ὕπαρξη τοῦ πιστοῦ. Τὸν τρέφει καὶ τὸν ἀνακαινίζει.
“ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ”

Κυριακή 17η Φεβρουαρίου 2019

ΤΕΛΩΝΟΥ & ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

 (Β΄ Τιμ. γ΄ 10-15)

Ξεκινά σήμερα, αγαπητοί μου αδελφοί, η ευλογημένη περίοδος του Τριωδίου που θα μας οδηγήσει να εορτάσουμε για μια ακόμη φορά τα Άχραντα Πάθη και το Άγιο Πάσχα του Κυρίου μας. Το κατανυκτικό Τριώδιο όπως ονομάζεται αυτή η περίοδος μέχρι το Μέγα Σάββατο με τους ύμνους, τα γεγονότα τις μνήμες των Αγίων την ανάμνηση του Πάθους του Ιησού, τη διδασκαλία των χριστιανικών αρετών και του ήθους θα μας δώσει και πάλι τη δυνατότητα της πνευματικής εγρηγόρσεως και ωριμάνσεως. Βήμα – βήμα θα οδηγηθούμε αν το θελήσουμε σε μεγάλη πνευματική πρόοδο.
ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2019

ΙΣΤ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΛΟΥΚΑ – ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

(Αρχή Τριωδίου)

(Λουκ. ιη΄ 10-14) (Β΄ Τιμ. γ΄ 10-15)

Πνευματικές αναβάσεις

«τα ιερά γράμματα εις σωτηρίαν εν Χριστώ Ιησού»

Εισερχόμαστε σήμερα στην ιερή και ευλογημένη περίοδο του Τριωδίου, η οποία όπως γνωρίζουμε, ολοκληρώνεται με τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή, με αποκορύφωμα τα γεγονότα του Πάθους της Μεγάλης Εβδομάδας και την Ανάσταση. Η Εκκλησία μέσα από την ποιμαντική μέριμνά της μάς βοηθά να προετοιμαστούμε κατάλληλα για να εγκολπωθούμε την «καινή ζωή» που μας χαρίζει ο Κύριος. Ακριβώς, «οι τα πάντα καλώς διαταξάμενοι Πατέρες της Εκκλησίας» αποτολμούν μια πνευματική βυθομέτρηση, με τον καθορισμό της περιόδου αυτής, προκειμένου ο άνθρωπος με τα κατάλληλα εφόδια να πορευθεί την οδό της σωτηρίας και να βιώσει το Πάθος και την Ανάσταση, ως τα κατ’ εξοχήν γεγονότα που αποκαλύπτουν την αυθεντική ζωή.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ
Απόστολος: Β΄ Τιμ. γ' 10 - 15
Ευαγγέλιο: Λουκά ιη΄ 10 - 14
17 Φεβρουαρίου 2019
Προπομπός του τριωδίου και της μεγάλης τεσσαρακοστής, η σημερινή Κυριακή Τελώνου και Φαρισαίου. Μια πορεία δέκα εβδομάδων, ευκαιρία αυτογνωσίας και ψυχικής ανάτασης, μετά και την είσοδο στο στάδιο των αρετών, ανοίγεται μπροστά μας, κατά την μεγάλη τεσσαρακοστή. Μας οδηγεί στα Άγια Πάθη του Κυρίου μας και την Ανάσταση που αποτελεί το έμβλημα της πίστης μας αλλά και την ελπίδα της αναμενόμενης κατάληξης για όλους μας.
«Λέγω ὑμῖν, κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τόν οἶκον αὐτοῦ, ἢ γάρ ἐκεῖνος».
Ἀρχιμανδρίτου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου Θωμᾶ Ἀνδρέου

Πρωτοσυγκέλλου Ι.Μ. Ἰωαννίνων
«Ἱερατικοί Στοχασμοί»

“Τελώνης καί Φαρισαῖος, δυό ἄνθρωποι τῆς διπλανῆς μας πόρτας”
Τήν Κυριακή, στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα πού θά ἀκούσουμε στίς ἐκκλησιές μας, δυό πρόσωπα πρωταγωνιστοῦν μέσα στόν χῶρο τοῦ Ναοῦ.
Δυό ἄνθρωποι τῆς διπλανῆς μας πόρτας πού καί σήμερα καί πάντοτε θά ὑπάρχουν ἀνάμεσά μας, ἕνας ἁμαρτωλός τελώνης πού ἐκπροσωπεῖ τά ἑκατομμύρια τῶν ἁμαρτωλῶν πού ἔζησαν, ζοῦν καί θά ζήσουν ἐπάνω στήν γῆ, καί ἕνας Φαρισαῖος, ἄνθρωπος τοῦ νόμου, εὐσεβιστής, πού νομίζει ὅτι ἔχει ἐξασφαλίσει τήν σωτηρία του! Πρόκειται γιά ἕνα πολύ μικρό σέ ἔκταση κείμενο, μέσα στό ὁποῖο κρύβονται ὅμως μεγάλα καί ὑψηλά νοήματα.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Η ΕΙΔΩΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ»

Εἶναι γνωστή καί οἰκεία ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή. Ἡ παραβολή τοῦ Τελώνου καί τοῦ Φαρισαίου σημασιοδοτεῖ τήν ἔναρξη τῆς πιό πνευματικῆς περιόδου τοῦ ἔτους, τῆς περιόδου τῆς προετοιμασίας μας γιά τή μεγαλύτερη ἑορτή τῆς Ἐκκλησίας μας, τοῦ Πάσχα. Κι ἡ περίοδος αὐτή παίρνει τό ὄνομά της ἀπό τό λειτουργικό βιβλίο τῆς Ἐκκλησίας πού ὀνομάζεται «Τριώδιο», καθιερώνοντας την περίοδο αὐξημένης προσευχῆς τόσο σέ ποσότητα ὅσο καί σέ ποιότητα.Ἀκριβῶς δέ ἐπειδή ἡ περίοδος αὐτή εἶναι εὐκαιρία ἐντατικότερης καί θερμότερης προσευχῆς, γιά τόν λόγο αὐτό ἡ Ἐκκλησία μας τήν ξεκινᾶ μέ τή διδασκαλία τοῦ ἴδιου τοῦ Χριστοῦ γιά τόν τρόπο τῆς θεάρεστης προσευχῆς. Καί ἡ διδασκαλία αὐτή ἐμπεριέχεται σέ μιά ἱστορία, στή διδακτικότατη αὐτή παραβολή τοῦ Τελώνου καί τοῦ Φαρισαίου, πού τόσο ἔχει ἀναλυθεῖ ἀνά τούς αἰῶνες καί ἔχει καταστεῖ ἀφορμή προβληματισμοῦ καί ἀποφάσεων.

Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2019

Κυριακή ΙΖ’ Ματθαίου: Η δύναμη της Πίστης (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Ματθ. ιε’ 21-28)

Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να γευτεί τη γλυκύτητα του καλού, αν πρώτα δεν επιμείνει και δε δοκιμαστεί στο καλό. Στο δρόμο προς το καλό πρώτα δοκιμάζουμε την πικρία κι υστέρα τη γλυκύτητα.

Η φύση ολόκληρη είναι γεμάτη από διδαχές καρτερίας και επιμονής. Αν τα νεόφυτα δέντρα σου δεν αναπτυχθούν για να δημιουργήσουν δασύλιο, θα μπορέσουν ν’ αντέξουν στον άνεμο και το χιόνι; Θα σου ήταν χρήσιμα τα ποτάμια αν δεν έφτιαχναν βαθιές κοίτες; Μήπως τα μυρμήγκια αυτοκτονούν όταν οι τροχοί καταστρέφουν τα σπίτια τους στο δρόμο, ή ξεκινούν με επιμονή να φτιάχνουν καινούργια; Αν κάποιος άκαρδος άνθρωπος γκρεμίσει τη φωλιά τού χελιδονιού στο σπίτι του, τότε το χελιδόνι θα ξεκινήσει αδιαμαρτύρητα να πάει σε άλλο σπίτι για να φτιάξει την καινούργια φωλιά του.
Κυριακή ΙΖ' Ματθαίου: Λόγος εις την Χαναναία (Όσιος Βασίλειος, Επίσκοπος Σελευκείας)

Λόγος του Οσίου Πατρός ημών Βασιλείου Επισκόπου Σελευκείας, εις την Χαναναίαν

Ιδού ότι υπήρξε και συμφορά η οποία έγινε αφορμή μεγάλης ευφροσύνης, και πένθος που προξένησε ευθυμία, και λύπη που έφερε υπερβολικήν χαρά. Επειδή όπου παρευρίσκεται ο Ιησούς, και ο θρήνος μεταβάλλεται σε ηδονήν, και ο κλαυθμός και οδυρμός μεταλλάσσεται σε ευφροσύνην. Το μαρτυρεί αυτό με τα λόγια της κραυγάζοντας η Χαναναία, την ιστορία της οποίας με θαυμασμόν η βίβλος των Ευαγγελίων την επιδεικνύει μέχρι τώρα, και διατηρεί την κραυγή της γραμμένη σαν σε στήλη, ώστε ο επίβουλος χρόνος να μην παρασύρη την μνήμη” Επειδή ο καρπός της πίστεως είναι πιο δυνατός. «Και εξελθών εκείθεν ο Ιησούς», λέγει, «ήλθεν εις τα μέρη Τύρου και Σιδώνος». Ο Θεός παρευρίσκεται παντού, και κανένας τόπος δεν ετόλμησε να τον περιορίση. Και επειδή είναι κατά φύσιν αόρατος, επιβεβαιώνει την παρουσία του σ’ εκείνους που τον έβλεπαν, προβάλλοντας τον ναό που ενεδύθη προς χάριν μας. Ήλθε στα μέρη της Τύρου και της Σιδώνος, στα παλαιά καταγώγια των δαιμόνων, στις περιοχές των ειδώλων, στις χώρες της ειδωλολατρίας, στο αντικείμενο της κατηγορίας των Προφητών.
Κυριακὴ ΙΖ Ματθαίου. Ι. Χρυσοστόμου. Ὑπόμνημα εἰς τὸν Ἁγιον Εὐαγγελιστήν Ματθαῖον ὁμιλία ΝΒ΄

Κυριακὴ ΙΖ΄ τοῦ Ματθαίου
(Ματθ. ιε΄, 21-28)
Ι. Χρυσοστόμου

Ὑπόμνημα εἰς τὸν Ἁγιον Εὐαγγελιστήν Ματθαῖον ὁμιλία ΝΒ΄

α΄. Ὁ Μάρκος λέει ὅτι δὲν  μπόρεσε νὰ μπῆ στὸ σπίτι ἀπαρατήρητος Καὶ γιατί πήγαινε πάντα στὰ μέρη αὐτὰ; ἀφοῦ ἐλευθέρωσε ἀπὸ τὴ φροντίδα τῆς τροφῆς, προχωρῶντας ἀνοίγει τὴν πόρτα καὶ στὰ ἔθνη. Ἔτσι κι ὁ Πέτρος ὅταν ἔλαβε διαταγὴ νὰ καταργήση αὐτὸ τὸ νόμο στέλεται στὸν Κορνήλιο. Πῶς λοιπὸν ἐνῶ παραγγέλλει στοὺς μαθητάς του· Μὴν πάρετε τὸν δρόμο τῶν εἰδωλολατρῶν, δέχται αὐτὴ τὴ γυναῖκα; Πρῶτα θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε ὅτι δὲν ἦταν ὑποχρεωμένος σὲ ὅ,τι πρόσταζε τοῦς μαθητάς του.  Κι ἔπειτα ὅτι δὲν ἦρθε γιὰ νὰ κηρύξη ὅπως ὑπαινίσσεται κι ὁ Μᾶρκος λέγοντας ὅτι   κρύφτηκε ἀλλὰ δὲν πέρασε ἀπαρατήρητος. Ὅπως ἦταν σύμφωνο μὲ τὰ πράγματα νὰ μὴν τρέξη σ’ αὐτοὺς πρῶτα, ἔτσι ἦταν καὶ τῆς φιλανθρωπίας του ἀνάξιο νὰ διώξη αὐτοῦς ποὺ τὸν πλησίαζαν. Ἄφοῦ ἔπρεπε νὰ κυνηγήση αὐτοὺς ποὺ ἔφευγαν πολὺ περισσότερο δὲν ἔπρεπε νὰ ἀποφεύγη αὐτοὺς ποὺ τὸν κυνηγοῦσαν.
Κυριακὴ ΙΖ΄ Ματθαίου. Tὸ κ α μ π α ν α ρ ι ό! (†) ἐπίσκοπος Γεώργιος Παυλίδης Μητροπολίτης Νικαίας

Κυριακὴ ΙΖ΄ Ματθαίου
(Ματθ. ιέ 21-28)

Tὸ  κ α μ π α ν α ρ ι ό!
«Ὦ γύναι, μεγάλη σου, ἡ πίστις!...»

 (†) ἐπισκόπου Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας
Μὲ τὸ βαθὺ τραῦμα στὴν καρδιά της ἡ δυστυχισμένη γυναίκα τοῦ σημερινοῦ Εὐαγγελίου, ἔρχεται, ἀγαπητὲ ἀναγνῶστα, εἰς τὸν Κύριον.  Δὲν εἶναι Ἰουδαία.  Εἶναι ἀλλόθρησκος. Εἰδωλολάτρις.  Καὶ ἀλλόφυλος. Συροφοινίκισσα. Ἕμαθε ὅτι κάπου ἐκεῖ ἦτο ὁ Χριστός. Εἶχεν ἀκούσει, φαίνεται, διὰ τὰ θαύματά Του.
Κυριακή τῆς Χαναναίας «Ἐλέησόν με, Κύριε...» (Ματθ. 15, 21-28) + Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος

«Ἐλέησόν με, Κύριε...» (Ματθ. 15, 22)

Μία, ἀγαπητοί μου, μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες κακίες ποὺ μαστίζουν τὴν ἀνθρωπότητα εἶναι ἡ ἀχαριστία. Ἀντιθέτως μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες ἀρετὲς εἶναι ἡ εὐγνωμοσύνη, νὰ αἰσθάνεσαι τὸν ἑαυτό σου ὑποχρεωμένο νὰ πεῖ ἕνα εὐχαριστῶ στοὺς εὐεργέτες σου. Εὐγνωμοσύνη ὁ ἄνθρωπος ὀφείλει στὸν πατέρα ποὺ τὸν γέννησε, στὴ μάνα ποὺ τὸν ἀνέθρεψε, στὸ δάσκαλο ποὺ τὸν δίδαξε, στὸν ἱερέα ποὺ τὸν εὐλογεῖ, σὲ κάθε εὐεργέτη του.
Τα χαρακτηριστικά της αληθινής πίστης

Του Ιωάννη Καραβιδόπουλου, Ομότιμου Καθηγητή Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ,

«Εκείνο τον καιρό ο Ιησούς αναχώρησε για την περιοχή της Τύρου και της Σιδώνας. Τότε μια γυναίκα Χαναναία βγήκε έξω από τα όρια της περιοχής εκείνης και του φώναζε δυνατά: ‘Ελέησέ με, Κύριε, Υιέ του Δαβίδ. Η θυγατέρα μου βασανίζεται από δαιμόνιο’. Αυτός δεν της απαντούσε λέξη. Τον πλησίασαν τότε οι μαθητές του και τον παρακαλούσαν: ‘Διώξε την, γιατί μας ακολουθεί και φωνάζει’.
Ο Ιησούς είπε: ‘'Εχω αποσταλεί μόνο για τους πλανεμένους Ισραηλίτες’. Εκείνη όμως ήρθε και τον προσκύνησε λέγοντας: ‘Κύριε, βοήθησέ με’. Αυτός της αποκρίθηκε: ‘Δεν είναι σωστό να πάρει κανείς το ψωμί των παιδιών και να το πετάξει στα σκυλάκια’. ‘Ναι, Κύριε’, είπε εκείνη, ‘αλλά και τα σκυλάκια τρώνε από τα ψίχουλα που πέφτουν από το τραπέζι των κυρίων τους’. Τότε ο Ιησούς της απάντησε: ‘Μεγάλη είναι η πίστη σου, γυναίκα! Ας γίνει όπως το θέλεις’. Κι από κείνη την ώρα γιατρεύτηκε η θυγατέρα της» (Ματθ. 15, 21-28).
Η πορεία της Θείας Χάριτος στη ζωή του Χριστιανού. Ομιλία π. Στέφανου Αναγνωστόπουλου στην Κυριακή ΙΖ΄ Ματθαίου

Απομαγνητοφωνημένα (και ηχητικά) κηρύγματα του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

 Αποστολικό Ανάγνωσμα, ΙΖ Ματθαίου 2005
«Και ενοικήσω εν αυτοίς και ενπεριπατήσω και έσομαι αυτών Θεός» από το σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα. Στο σημερινό ανάγνωσμα αδελφοί μου συνιστά ο Απόστολος Παύλος να μην έχουν οι χριστιανοί της Κορίνθου καμιά σχέση με τους απίστους και τους ειδωλολάτρες της εποχής των. Και η εντολή δίδεται με τις φράσεις: «Μη ετεροζυγούντες απίστοις», δηλαδή «μη μπαίνετε στο ζυγό, κάτω από το ζυγό των απίστων. Διότι αυτός ο ζυγός είναι ζυγός αμαρτίας.
Κυριακή ΙΖ’ Ματθαίου: Ομιλία περί της εις τα καλά έργα υπομονής (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

(Ματθ. ιε, 21 – 28)

Αρκεί η πίστις και η ταπεινοφροσύνη για την σωτηρία μας;
Ποια η βοήθεια του χριστιανού στην απόκτηση των αρετών;
Μπορεί κάποιος άνθρωπος σε όλη του τη ζωή να μείνει σταθερός στην αρετή;
Κυριακή ΙΖ’ Ματθαίου (Χαναναίας): Ερμηνεία του Ευαγγελίου (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)


– Έχει πας έπαινος όρους και μέτρα. Εάν δε ο εγκωμιαστής υπερβή ταύτα, ή μείνη οπίσω αυτών, κιβδηλεύει την αλήθειαν. Επειδή δε οι άνθρωποι, και συλλογιζόμενοι και λαλούντες, και συγγράφοντες εύκολα ή υπό της ασθενείας του νοός ή υπό της βίας των παθών απατώνται, διά τούτο, όταν επαινώσιν, εύκολόν εστιν ή να αναβώσιν εις τας υπερβολάς, ή να πέσωσιν εις τας ελλείψεις. Όθεν ύποπτοι πάντοτέ εισιν οι υπό των ανθρώπων λεγόμενοι έπαινοι. Αλλ’ ότε επαινέτης εστίν ο Θεός ο αλάνθαστος και απαθής και πανυπερτέλειος, τότε μωρός εστι και ασύνετος, όστις αμφιβάλλει περί της αληθείας των εγκωμίων. Του Θεού το στόμα μεγάλους επαίνους έπλεξεν εις την προς αυτόν προσελθούσαν Χαναναίαν. Ευσεβέστατοι χριστιανοί, προσηλώσατε τον νουν εις την ερμηνείαν της σήμερον αναγνωσθείσης ευαγγελικής ιστορίας, ίνα μάθητε πόσον μεγάλη ην η πίστις της Χαναναίας.
2019 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 10 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΘΥΓΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΧΑΝΑΝΑΙΑΣ (Ματ. 15, 21-28)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στον Άγιο Σπυρίδωνα, στις 2/2/2006)

Έχει σύνορα ο Θεός;

Ακούσαμε σήμερα στο Ευαγγέλιο, ότι ο Χριστός βγήκε έξω από τα σύνορα των Εβραίων της εποχής εκείνης. Πήγε σε δυό πόλεις ξένες. Στην Τύρο και στην Σιδώνα. Εκεί, τον συνάντησε μια ειδωλολάτρισσα γυναίκα, που είχε ένα μεγάλο πρόβλημα: Η κόρη της ήταν δαιμονισμένη. Η πονεμένη μάνα έτρεξε στον Χριστό και του φώναζε να την βοηθήσει. Προφανώς είχε ακούσει ότι έχει την δύναμη να κάνει θαύματα. Και τι του έλεγε;

-Ιησού, υιέ του Δαυΐδ, ελέησόν με. Λυπήσου με. Η κόρη μου είναι δαιμονισμένη.
Νίκησε ἡ μητέρα

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 10 Φεβρουαρίου 2019, ΙΖ΄ Ματθαίου (Ματθ. ιε΄ 21-28)

1. Ἀληθινὴ μάνα

Ὁ Κύριος μὲ τοὺς μαθητές Του πορεύθηκε πρὸς τὰ «μέρη Τύρου καὶ Σι­δῶνος», στὰ βόρεια σύνορα τῆς Γαλιλαίας. Ἐκεῖ ἔτρεξε καὶ Τὸν συνάν­τησε μιὰ εἰδωλολάτρισσα Χαναναία. «Ἐκραύγασεν αὐτῷ», γράφει ὁ ἱερὸς εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος. Ἔβγαλε φωνή, Τὸν παρακάλεσε δυνατὰ καὶ Τοῦ εἶπε: «Ἐλέησόν με, Κύριε, υἱὲ Δαυΐδ· ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται». Ἐλέησέ με, Κύριε, ἔνδοξε ἀπόγονε τοῦ Δαβίδ. Ἡ κόρη μου κατέχεται ἀπὸ δαιμόνιο καὶ ὑποφέρει φρικτά.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
Ἡ κακοπάθεια

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 10 Φεβρουαρίου 2019, τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους (Β΄ Τιμ. β΄ 1-10)

1. ΤΡΕΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ

Ὁ ἀπόστολος Παῦλος μᾶς ὁμιλεῖ σήμερα γιὰ τὴν κακοπάθεια, ἕνα θέμα τὸ ὁποῖο μᾶς δυσαρεστεῖ καὶ μόνον νὰ τὸ ἀκοῦμε, διότι ἡ φύσι μας ρέπει στὴν ἄνεσι καὶ στὴν ραθυμία καὶ δὲν θέλει νὰ συμφιλιωθῇ μὲ τὸν κόπο καὶ τὶς κακουχίες τῆς πνευματικῆς ζωῆς. Ὅμως χωρὶς κακοπάθεια, πνευματικὴ πρόοδο δὲν μποροῦμε νὰ ἔχουμε. Γιὰ νὰ μᾶς βοηθήσῃ ὁ θεῖος Ἀπόστολος νὰ κατανοήσουμε τὴν ἀναγκαιότητα αὐτῆς τῆς ἀσκήσεως, χρησιμοποιεῖ τρεῖς παραβολικὲς εἰκόνες, τὶς εἰκόνες τοῦ στρατιώτου, τοῦ ἀθλητοῦ καί τοῦ γεωργοῦ.

2. ΣΤΡΑΤΙΩΤΑΙ
ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 10 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

Ἁγίου Χαραλάμπους (Β΄Τίμ. β. 1 – 10)

10 Φεβρουαρίου 2019

«σὺ οὒν κακοπάθησον ὡς καλὸς στρατιώτης Ἰησοῦ Χριστοῦ. »( β. 3)

Ἑορτάζει σήμερα ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία τὴν μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Χαραλάμπους καὶ τὸ ἀνάγνωσμα ἀπὸ τὴν δεύτερη πρὸς Τιμόθεον ἐπιστολὴ τοῦ ἀποστόλου Παύλου, ποὺ ἀκούσαμε, περιέχει λόγους προτρεπτικοὺς γιὰ τοὺς ἀγωνιστὲς τοῦ καλοῦ ἀγώνα τῆς πίστεως, σκιαγραφώντας τρόπον τινὰ τὸν χαρακτήρα τοῦ τιμώμενου Ἁγίου καὶ προτρέποντας ὅλους ἐμᾶς νὰ τὸν μιμηθοῦμε. «σὺ οὖν κακοπάθησον ὡς καλὸς στρατιώτης Ἰησοῦ Χριστοῦ. » νὰ εἶσαι ἕτοιμος καὶ πρόθυμος νὰ κακοπαθεῖς, σὰν καλὸς στρατιώτης τοῦ Χριστοῦ.
“ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ”

Κυριακή 10η Φεβρουαρίου 2019

ΑΓΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

 (Β΄ Τιμ. β΄ 1-10)

Είναι πράγματι, αγαπητοί μου αδελφοί, ο σήμερα εορταζόμενος άγιος από τους πιο λαοφίλτους και λαοπρόβλητους αγίους της Εκκλησίας μας. Φυσικά αναφέρομαι στον άγιο Χαραλάμπη του οποίου η μνήμη τιμάται σήμερα πανηγυρικά σ’ όλο τον Ελληνικό κόσμο. Αυτός ο μικρασιάτης άγιος του 2ου μ.Χ. αιώνα συγκινεί μέχρι και τις μέρες μας τους χριστιανούς που δείχνουν την ευλάβειά τους και την αγάπη τους στον απλό αυτό λευίτη της Εκκλησίας μας που δε δίστασε στα 113 του χρόνια να μαρτυρήσει για το Χριστό μας να χύσει το τίμιο του αίμα προς δόξαν Θεού, και τελικά να παραδοθεί στις φλόγες που τον έκαψαν, αφού πρώτα είχε δώσει την εν Χριστώ μαρτυρία του και με την αγία βιωτή του στερέωσε την πίστη των ανθρώπων που ήταν γύρω του.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ – 10 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2019

(Μτθ. ιε΄ 21-28)

Κάποια κόπωση σωματικὴ ἤ καὶ ψυχικὴ ἔκαμε τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ νὰ περάσῃ ἀπὸ τὴν Γαλιλαία στὴν Φοινίκη καὶ νὰ μείνει ἐκεῖ γιὰ λίγο, ἄγνωστος ἀνάμεσα σὲ αγνώστους, ὅπως τὸ ἐπιθυμοῦσε. Ὅμως δὲν μπόρεσε νὰ κρυφτῇ· μιὰ μητέρα, σηκώνοντας τὸν πόνο της καὶ ὁδηγημένη ἀπὸ τὴν πίστη της, τὸν ανακάλυψε. Ἄς ἀκούσουμε την εὐαγγελικὴ περικοπή, ποῦ διαβάσαμε πρὶν ἀπὸ λίγο.
ΚΥΡΙΑΚΗ 10 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2019

(Χαραλάμπους Ιερομάρτυρος)

(Β΄ Τιμ. β΄ 1-10)

Ο αυθεντικός άνθρωπος

«Κακοπάθησον, ως καλός στρατιώτης Ιησού Χριστού»

Σήμερα η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη ενός μεγάλου ιερομάρτυρά της, του αγίου Χαραλάμπους. Ιερομάρτυρες είναι οι ιερωμένοι που μαρτύρησαν για την αγάπη του Χριστού. «Κατηξιώθης, Χαράλαμπες, εκ ξίφους, και λαμπρότητος και χαράς των μαρτύρων». Η μητέρα μας Εκκλησία πανηγυρίζει χαίρουσα σεπτώς στις εορτές των αγίων, γιατί ακριβώς μέσα από την εξαγιασμένη ύπαρξή τους, φανερώνουν την παρουσία του Χριστού. Αποκαλύπτουν με το παράδειγμα και τη ζωή τους τον ανώτερο προορισμό του ανθρώπου, που είναι ο αγιασμός του στην προοπτική της αιώνιας αγάπης του Κυρίου.
Ἡ Χαναναία

«Τότε ἤρξατο ὀνειδίζειν τὰς πόλεις ἐν αἷς ἐγένοντο αἱ πλεῖσται δυνάμεις αὐτοῦ, ὅτι οὐ μετενόησαν· Οὐαί σοι, Χοραζίν, οὐαί σοι, Βηθσαϊδά· ὅτι εἰ ἐν Τύρῳ καὶ Σιδῶνι ἐγενήθησαν αἱ δυνάμεις αἱ γενόμεναι ἐν ὑμῖν, πάλαι ἂν ἐν σάκκῳ καὶ σποδῷ καθήμεναι μετενόησαν. πλὴν λέγω ὑμῖν, Τύρῳ καὶ Σιδῶνι ἀνεκτότερον ἔσται ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως ἢ ὑμῖν.» (Ματθ., 11, 20-22).
Ἄσκησε ἔλεγχο στὶς πόλεις ἐκεῖνες, στὶς ὁποῖες πραγματοποιήθηκαν τὰ περισσότερα ἀπὸ τὰ θαυμαστά Του σημεῖα, ὁ Κύριος καὶ Θεὸς καὶ Σωτὴρ ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς, ἐπειδὴ, παρὰ τὰ ὅσα Θεῖα εὐεργετήματα βίωσαν, δὲν μετανόησαν. Ἡ Τύρος καὶ ἡ Σιδῶνα, εἶπε ὁ Κύριος, δύο ἰσχυρὲς εἰδωλολατρικές πόλεις, θὰ μετανοοῦσαν μὲ συντριβή καρδίας ἐὰν γινόντουσαν σὲ αὐτὲς αὐτὰ τὰ Θεῖα σημεῖα καὶ διὰ τοῦτο αὐτὲς οἱ δύο πόλεις θὰ ἔχουν εὐμενέστερη θέση κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς κρίσεως.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Απόστολος: Β΄ Τιμ. β΄ 1-10
Ευαγγέλιο: Ματθ. ιε΄ 21-28
1Ο Φεβρουαρίου 2019
«Λυπήσου με, Κύριε, ένδοξε απόγονε του Δαβίδ! Η κόρη μου φρικτά υποφέρει από σκληρό δαιμόνιο!» «Κακῶς δαιμονίζεται». Σπαρακτική ακούστηκε από μακριά η κραυγή. Ήταν μια γυναίκα Χαναναία, που είχε βγει από το χωριό της και με χέρια απλωμένα ικέτευε…
Ο Κύριος, που ακόμα και στον παραμικρό αναστεναγμό έσκυβε πάντα πρόθυμα με καλοσύνη, εδώ ούτε που γύρισε το βλέμμα. Με τη θεϊκή Του σκέψη κάτι άλλο, μεγαλύτερο από μια απλή θεραπεία προγραμμάτιζε. Γι’ αυτό ακριβώς κι εξακολουθούσε ατάραχα να βαδίζει στον απόμερο εκείνο δρόμο κοντά στα «μέρη Τύρου καί Σιδῶνος». Ο όμιλος των μαθητών, που Τον περιστοίχιζε, γέμισε με απορία.
Κυριακή 10 Φεβρουαρίου 2019 (ΑΓΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ) (Β΄ Τιμ. β΄ 1-10)

Στό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα πού ἀκούσαμε σήμερα ὁ  ἀπόστολος Παῦλος μᾶς μιλάει γιά τήν κακοπάθεια, ἕνα θέμα τό ὁποῖο  μᾶς δυσαρεστεῖ καί μόνο πού τό ἀκοῦμε. Ἡ ἀνθρώπινη φύση μας ρέπει στήν χαλάρωση καί στή ραθυμία καί δέν θέλει νά συμφιλιωθεῖ μέ τόν κόπο καί τίς κακουχίες τῆς πνευματικῆς ζωῆς. Χωρίς κακοπάθεια, ὅμως, ἀδελφοί, πνευματική πρόοδο δέν μποροῦμε νά ἔχουμε.

Γιά νά μᾶς βοηθήσει ὁ θεῖος Ἀπόστολος νά κατανοήσουμε τήν ἀναγκαιότητα αὐτῆς τῆς ἀσκήσεως, χρησιμοποιεῖ τρεῖς εἰκόνεςπαραβολικές: τοῦ καλοῦ στρατιώτη, τοῦ ἀθλητῆ καί τοῦ γεωργοῦ.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ <<Η ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ>>

Ἔχουμε συνήθισει στήν ἐποχή μας ν΄ ἀκοῦμε, γιά διεκδικήσεις, γιά ἀγῶνες… Γενιές καί γενιές μεγάλωσαν γαλουχημένες μέ τήν προοπτική τῆς διαρκοῦς ἀπαίτησης. Μιά δοκιμαζόμενη μάνα ἔχει ὡς θέμα τό σημερινό Εὐαγγέλιο, ἀλλά καί τόν τρόπο πού αὐτή διεκδίκησε καί πέτυχε τή λύση στό πρόβλημά της ἀπό τόν Χριστό. Μιά Χαναναία, δηλαδή εἰδωλολάτρισσα ἀπό τή Φοινίκη, οὔτε κἄν Ἰσραηλίτισσα, προστρέχει στόν Χριστό καί, ἐμποδιζόμενη ἀπό τή διαφορά θρησκείας, δέν τολμᾶ νά τόν πλησιάσει, παρά μόνο ἀπό μακριά φωνάζει καί ζητᾶ τό ἔλεός Του.

Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2019

Κυριακή ΙΣΤ Ματθαίου: Ομιλία εις την παραβολήν των ταλάντων (Γερμανός ο Β' Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως)

(Ματθ. κε' 14-30)
Οι γεωργοί που φυλάσσουν τους αγρούς και τα περιβόλια των αρχόντων, έχουν συνήθεια να συνάζουν όσα άνθη εύρουν ωραία και ευωδέστατα, και να τα προσφέρουν στους κυρίους των· και εάν έχουν και άλλους φίλους, δίδουν και σ’ αυτούς. Εκείνοι δεχόμενοι τα κρίνα περιχαρώς, ευχαριστούν και φιλοδωρούν τους γεωργούς, αν και δεν λαμβάνουν από τα άνθη εκείνα άλλην ωφέλειαν εκτός από το ότι ευχαριστούν για λίγην ώραν την όρασι και ότι ευωδιάζουν την όσφρησίν τους. Εμείς δε οι πνευματικοί γεωργοί και διδάσκαλοι, που μας έχει εμπιστευθή ο Κύριος τον αειθαλή λειμώνα τού αγίου Ευαγγελίου και περιποιούμεθα τόσον ωραίον και πανευφρόσυνον περιβόλι, δεν προσφέρουμε μόνον μίαν φοράν τον χρόνον σ’ εσάς τους ηγαπημένους αδελφούς και φίλους μας άνθη καλοκαιρινά και ευμάραντα,
Κυριακή ΙΣΤ΄ Ματθαίου. Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου

Κυριακή ΙΣΤ΄ Ματθαίου (Ματθ. κε΄ 14-30)
 Ὑπόμνημα εἰς τὸν Ἅγιον Εὐαγγελιστὴν Ματθαῖον, ὁμιλία οη΄
 Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου

α. Αὐτὲς οἱ παραβολὲς μοιάζουν μὲ τὴν προηγούμενη τοῦ πιστοῦ δούλου καὶ τοῦ ἀχάριστου ποὺ κατέφαγε τὰ ἀγαθὰ τοῦ Κυρίου του. Εἶναι τέσσερις ὅλες οἱ παραβολὲς ποὺ μὲ διαφορετικὸ τρόπο, γιὰ τὸ ἴδιο μᾶς παρακινοῦν· θέλω νὰ πῶ τὸ ζῆλο γιὰ τὴν ἐλεημοσύνη καὶ τὴν ὠφέλεια τοῦ διπλανοῦ μας μὲ ὅλα ὅσα μποροῦμε, γιατὶ δὲ γίνεται νὰ σωθοῦμε ἀλλοιῶς. Ἀλλὰ ἐδῶ μιλάει γενκώτερα γιὰ κάθε εἶδος ὠφέλεια ποὺ πρέπει νὰ προξενοῦμε στὸν διπλανό μας. Στὴν παραβολὴ τῶν παρθένων τονίζει ἰδιαίτερα τὴν ἐλεημοσύνη μὲ χρήματα καὶ μάλιστα πιὸ ἔντονα ἀπὸ ὅ,τι στὴν προηγούμενη παραβολή. Ἐκεῖ τιμωρεῖ αὐτὸ ποὺ χτυπᾶ καὶ παραφέρεται καὶ διασκορπίζει τὴν περιουσία τοῦ κυρίου του καὶ τὴν καταστρέφει· ἐδῶ τιμωρεῖ κι αὐτὸν ποὺ δὲν ὠφελεῖ καὶ δὲν ἀδειάζει μὲ ἀφθονία τὴν τσέπη του σ’ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν ἀνάγκη.
«Τά τάλαντα…» Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

Πρόσεξε δέ ὅτι παντοῦ δέν ἀπαιτεῖ ἀμέσως αὐτά πού ἐνεπιστεύθη. Διότι εἰς τήν παραβολήν τοῦ ἀμπελῶνος (Ματθ. 21, 33), ἀφοῦ τόν παρέδωκεν εἰς τούς γεωργούς, ἀπεδήμησε. Καί ἐδῶ ἐνεπιστεύθη τά τάλαντα καί ἀπεδήμησε. Διά νά μάθῃς μ᾽ αὐτό τήν μακροθυμίαν Του. Ἐγώ δέ νομίζω ὅτι λέγοντας αὐτά ὑπαινίσσεται καί τήν Ἀνάστασιν. Μόνον πού ἐδῶ δέν ἀναφέρονται πλέον γεωργοί καί ἀμπελών, ἀλλά ὅλοι εἶναι ἐργάται. Διότι δέν ἀναφέρεται μόνον στούς ἄρχοντας, οὔτε στούς Ἰουδαίους, ἀλλά σέ ὅλους. Καί ἐκεῖνοι μέν πού προσφέρουν ὁμολογοῦν μέ εὐγνωμοσύνη καί τά ἰδικά τους, ἀλλά καί ὅσα τούς ἔδωκεν ὁ δεσπότης. Ἔτσι ὁ μέν ἕνας λέγει: «Κύριε, πέντε τάλαντα μοῦ ἔδωσες», ὁ δέ ἄλλος λέγει «δύο», δεικνύοντες ὅτι ἀπό Ἐκεῖνον ἔλαβαν τό κεφάλαιον τῆς ἐργασίας των, καί Τοῦ ἀναγνωρίζουν μεγάλην χάριν, καί ἀποδίδουν τό πᾶν εἰς Αὐτόν.
Τί ἔκαμες τὰ τάλαντα;

«Εἰργάσατο ἐν αὐτοῖς καὶ ἐποίησεν ἄλλα πέντε τάλαντα»

Κυριακή ΙΣΤ΄ Ματθαίου (Ματθ.κε΄14-30)

(†) ἐπισκόπου Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας

Γεμάτη ἀπὸ ὑψηλὰ νοήματα καὶ διδάγματα εἶναι ἡ σημερινὴ παραβολή, ποὺ ἠκούσθη εἰς τὴν Ἐκκλησίαν μας.

Μᾶς παρουσίασεν ὁ Κύριος μὲ μίαν ὡραιοτάτην πλοκὴν ἕναν ἄρχοντα (Βασιλέα κατὰ τὸ Εὐαγ. Λουκᾶν), ὁ ὁποῖος, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ διὰ μακρυνὸν ταξίδιον, ἐκάλεσε τοὺς δούλους του καὶ τοὺς ἐνεπιστεύθη ἀπὸ ἕνα σοβαρὸν χρηματικὸν ποσόν.

Εἰς τὸν ἕνα ἔδωσε πέντε τάλαντα, εἰς τὸν δεύτερον δύο καὶ εἰς τὸν τρίτον ἕν. Τοὺς ἔδωσεν ἐντολὴν νὰ τὰ ἐκμεταλλευθοῦν καταλλήλως καί, ἐν συνεχείᾳ ἀνεχώρησε.
Γιατί ζοῦμε;
 «Πονηρὲ δοῦλε καὶ ὀκνηρέ!…» (Ματθ. 25,26)

 (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης
Ἀκούσατε, ἀγαπητοί μου, τὸ ἱερὸ καὶ ἅγιο εὐαγγέλιο. Ἀπὸ τὴν ὡραία παραβολὴ τῶν ταλάντων θέλω νὰ προσέξετε ἰδιαιτέρως τὸ τέλος της. Εἶπε ὁ Χριστός· «Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω», ὅποιος ἔχει αὐτιὰ ἂς ἀκούῃ (Ματθ. 11,15· 13,9,43).
Αὐτὸς ὁ λόγος διαβαίνει τοὺς αἰῶνες, φτάνει καὶ σ᾿ ἐμᾶς καὶ ἀπευθύνεται στὸν καθένα μας.
 –Μά, θὰ πῆτε, δόξα τῷ Θεῷ ἔχουμε αὐτιὰ καὶ ἀκοῦμε. Τί νόημα ἔχει αὐτὸ γιὰ μᾶς; Ἔχουμε βέβαια αὐτιά· ἀλλὰ ὁ Χριστὸς ἐδῶ μιλάει γιὰ κάτι βαθύτερο.
᾿Eρχόμαστε στὴν θεία λειτουργία, ἀλλὰ ἀρκεῖ αὐτό; Ἄν, ὅταν ὁ ἱερεὺς διαβάζει τὸ εὐαγγέλιο καὶ οἱ ψάλτες ψάλλουν τὰ τροπάρια, δὲν ἔχουμε ἐκεῖ τὸ νοῦ μας καὶ δὲν προσέχουμε τὰ λόγια, τί τὸ ὄφε- λος; Ἔχουμε αὐτιά, ἀλλὰ πνευματικὴ ὠφέλεια δὲν γίνεται.

Κυριακή ΙΣΤ΄ Ματθαίου- Γιατί ζούμε; «Πονηρὲ δοῦλε καὶ ὀκνηρέ!…» (Ματθ. 25,26) +Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος


Γιατί ζοῦμε;
(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)
«Πονηρὲ δοῦλε καὶ ὀκνηρέ!…» (Ματθ. 25,26)
Ἀκούσατε, ἀγαπητοί μου, τὸ ἱερὸ καὶ ἅγιο εὐαγγέλιο. Ἀπὸ τὴν ὡραία παραβολὴ τῶν ταλάντων θέλω νὰ προσέξετε ἰδιαιτέρως τὸ τέλος της. Εἶπε ὁ Χριστός· «Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω», ὅποιος ἔχει αὐτιὰ ἂς ἀκούῃ (Ματθ. 11,15· 13,9,43). Αὐτὸς ὁ λόγος διαβαίνει τοὺς αἰῶνες, φτάνει καὶ σ᾿ ἐμᾶς καὶ ἀπευθύνεται στὸν καθένα μας. 
–Μά, θὰ πῆτε, δόξα τῷ Θεῷ ἔχουμε αὐτιὰ καὶ ἀκοῦμε. Τί νόημα ἔχει αὐτὸ γιὰ μᾶς;Ἔχουμε βέβαια αὐτιά· ἀλλὰ ὁ Χριστὸς ἐδῶ μιλάει γιὰ κάτι βαθύτερο.

Σάββατο, 2 Φεβρουαρίου 2019

Κυριακή ΙΣΤ’ Ματθαίου: Η παραβολή των ταλάντων (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Ματθ. κε’ 14-30)

Ο Θεός δημιουργεί ανισότητες και οι άνθρωποι γογγύζουν γι’ αυτό. Είναι σοφότεροι από το Θεό οι άνθρωποι; Αφού ο Θεός δημιουργεί ανισότητες, σημαίνει πως η ανισότητα είναι σοφότερη και καλλίτερη από την ισότητα. Ο Θεός δημιουργεί την ανισότητα για το καλό του ανθρώπου, μα οι άνθρωποι δεν μπορούν να δουν το καλό στην ανισότητά τους. Ο Θεός δημιουργεί την ανισότητα λόγω του κάλλους της ανισότητας, οι άνθρωποι όμως δε βλέπουν κανένα κάλλος σ’ αυτήν. Ο Θεός δημιουργεί την ανισότητα από αγάπη, που αναπτύσσεται και συντηρείται από την ανισότητα, ο άνθρωπος όμως δε βλέπει καμιά αγάπη σ’ αυτήν. Αυτή είναι μια πρωτόγονη ανθρώπινη επανάσταση της τυφλότητας ενάντια στην ενόραση, της αφροσύνης ενάντια στη σοφία, του κακού ενάντια στο καλό, της ασχήμιας ενάντια στην ωραιότητα, του φθόνου ενάντια στην αγάπη. Η Εύα κι ο Αδάμ παραδόθηκαν στη δύναμη του σατανά, για να γίνουν ισόθεοι. Ο Κάιν σκότωσε τον αδερφό του Άβελ, επειδή οι θυσίες τους δε φάνηκαν εξίσου αρεστές στο Θεό.
Ἐπένδυση καὶ κέρδος

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 3 Φεβρουαρίου 2019 (ΙΣΤ΄ Ματθαίου, Ματθ. κε΄ 14-30)

1. Πλῆθος χαρισμάτων

Τὴν παραβολὴ τῶν ταλάντων ἀκούσαμε στὸ σημερινὸ Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα: Ἕνας ἄνθρωπος πρὶν φύγει γιὰ μακρινὸ ταξίδι, παρέδωσε στοὺς δούλους του τὰ ὑπάρχοντά του· σὲ ἄλ­λον ἔδωσε πέντε τάλαντα, σὲ ἄλλον δύο, σὲ ἄλλον ἕνα.

Ὁ ἄνθρωπος τῆς παραβολῆς συμβολίζει τὸν Θεό. Τὸ τάλαντο ἦταν ἕνα σημαντικὸ ποσὸ χρυσοῦ στὴν ἀρχαιότητα. Συμβολίζει «πᾶσαν Θεοῦ δωρεάν», γράφει ὁ Μέγας Βασίλειος1. Ὁ Θεὸς δηλαδὴ προικίζει τὸν κάθε ἄνθρωπο μὲ διάφορα χαρίσματα, τὰ ὁποῖα ἂν καλλιεργήσει κατὰ τὸ θεῖο θέλημα, θὰ ἀξιωθεῖ τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν. Ὅλοι λοιπὸν ἔχουμε χαρίσματα, καὶ μάλιστα ἀρκετά – ἀκόμη καὶ τὸ ἕνα τάλαντο ἦταν σημαντικὸ κεφάλαιο.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 3 Φεβρουαρίου 2019 (ΙΣΤ΄ Κυριακῆς: Β΄ Κορ. ς΄ 1-10)

1. ΣΤΟ ΚΕΝΟ

Στὸ σημερινὸ ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα ὁ θεῖος Παῦλος ἐκφράζει τὴν μεγάλη του ἀγάπη ἀλλὰ καὶ ἀγωνία γιὰ τοὺς Χριστιανοὺς τῆς Κορίνθου. Διότι αὐτοί, πρὶν γνωρίσουν τὸν Κύριο καὶ δεχθοῦν τὴν Χάρι του, ζοῦσαν μ’ ἕνα κοσμικὸ καὶ ἁμαρτωλὸ εἰδωλολατρικὸ τρόπο ζωῆς. Τώρα λοιπὸν ποὺ βαπτίσθηκαν καὶ δέχθηκαν τὸ φῶς τοῦ Θεοῦ, ὁ θεῖος Παῦλος φοβᾶται μήπως ἐπιστρέψουν καὶ πάλι στὶς παλαιές τους συνήθειες, καὶ ἀπεμπολήσουν μὲ τὴν διαγωγή τους τὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ.
ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 3 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

Κυριακή Ι6΄ Ἐπιστολῶν (Β΄Κορ. στ΄ 1 – 10 )

3 Φεβρουαρίου 2019

«Παρακαλοῦμεν μὴ εἰς κενὸν τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ δέξασθαι ὑμᾶς». (στ΄ 1)

ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ Η ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ;

Τὸ ἐρώτημα αὐτὸ δὲν θὰ εἶχε καμιὰ θέση, γιατί εἶναι γεγονὸς ὅτι ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ ἀλλάζει τὸν ἄνθρωπο. Ἐν τούτοις τὸ ἐρώτημα τίθεται ἀπὸ πολλούς, γιατί βλέπουν ἀρκετοὺς Χριστιανούς, τοὺς ὁποίους ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ δὲν τοὺς μεταβάλλει.

Καὶ ὅμως, ἡ ἀλλαγὴ εἶναι δυνατή. Ὁ κάθε ἄνθρωπος, ὁ κάθε Χριστιανὸς μπορεῖ μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ νὰ ἐπιτύχει τὴν ἀλλαγὴ καὶ ἀνακαίνισή του. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος στὴν σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπὴ ἀσχολεῖται μὲ τὸ βασικὸ αὐτὸ θέμα.

Η ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΣΤ ́ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΤΑΛΑΝΤΩΝ) , 3–2–2019

Κατά τήν σημερινή Κυριακή, εἴχαμε τήν εὐκαιρία νά ἀκούσουμε τό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς γνωστῆς παραβολῆς τῶν ταλάντων, ἡ ὁποία εἶναι ἰδιαιτέρως διδακτική γιά κάθε ἄνθρωπο ποῦ θέλει καί ἐπιζητεῖ τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς του. Ὁ Θεός Πατέρας δίδει σέ ἕνα ἕκαστον τῶν ἀνθρώπων διάφορα τάλαντα, διάφορα χαρίσματα, «καὶ ᾧ μὲν ἔδωκε πέντε τάλαντα, ᾧ δὲ δύο, ᾧ δὲ ἕν, ἑκάστῳ κατὰ τὴν ἰδίαν δύναμιν».
Βεβαίως ἡ διανομή τῶν ταλάντων πού δίδει ὁ Θεός στόν κάθε ἄνθρωπο διαφέρει, ἀλλά αὐτό ἔχει νά κάνει μέ τόν ἰδιαίτερο χαρακτήρα τοῦ κάθε ἀνθρώπου καί τίς δυνατότητές του καί προκειμένου οἱ ἄνθρωποι νά ἐργάζονται πρός αὔξηση καί πολλαπλασιασμό τῶν ὑπό τοῦ Θεοῦ Πατρός δωρεῶν καί θείων χαρισμάτων.
ΚΥΡΙΑΚΗ 03 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2019

ΙΣΤ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΑΤΘΑΙΟΥ 

 (Ματθ. κε΄ 14-30) (Β΄ Κορ. στ΄ 1-10)

    Σωτήρια σαλπίσματα

«αλλ’ εν παντί συντιστώντες εαυτούς ως Θεού διάκονοι, εν υπομονή πολλή, εν θλίψεσιν, εν ανάγκαις, εν ακαταστασίαις, εν κόποις…»

Η εν Χριστώ σωτηρία συνιστά για τον άνθρωπο τη μεγαλύτερη πρόκληση στη ζωή του. Πρόκειται για το κορυφαίο γεγονός με διαστάσεις αιώνιας ακτινοβολίας που μπορεί να επισκιάζει όλα τα άλλα ως δευτερευούσης σημασίας και αξίας. Το αποστολικό ανάγνωσμα της ημέρας αναφέρεται ακριβώς σ’ αυτό το θέμα, με προσεγγίσεις που αγγίζουν και το βαθύτερο περιεχόμενό του. Γίνεται ειδικότερα αναφορά στη σωτηρία που προσφέρει ο Χριστός, όπως αυτή εκπηγάζει από τον Σταυρό και την Ανάσταση και προσφέρεται στο Σώμα της Εκκλησίας από τους αποστόλους.

Το περιεχόμενο της σωτηρίας
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΣΤ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ – 3 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2019

 (Μτθ. κε΄ 14-30)

Η εὐαγγελικὴ περικοπῆ τῆς σημερινῆς Κυριακῆς εἶναι ἀπὸ τὸ εὐαγγέλιο τοῦ εὐαγγελιστῆ Ματθαίου καὶ περιέχει τὴν παραβολὴ τῶν ταλάντων. Εἶναι μία ἀπὸ τὶς πλέον  δυνατὲς παραβολὲς ποὺ δημιουργοῦν ἰσχυρὰ συναισθήματα καὶ προβληματισμοὺς στοὺς ἀναγνῶστες της. Στηρίζεται στὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Χριστὸς χρησιμοποιεῖ πραγματικές  εἰκόνες τῆς καθημερινῆς ζωῆς γιὰ νὰ οἰκοδομήσει τὸν παραβολικό του λόγο. Ἡ παραβολὴ συγκεντρώνει  ὅλα τὰ φιλολογικὰ  στοιχειὰ ποὺ συνήθως οἰκοδομοῦν τὶς εὐαγγελικὲς περικοπές. Ἡ εἰσαγωγὴ τῆς παραβολῆς γίνεται μὲ τὸν ἀκόλουθο τρόπο: «τότε ὁμοιοθήσεται ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν δέκα παρθένοις» (Μάτθ. 25,1). Ἔτσι ἡ παραβολὴ τῶν ταλάντων εἶναι ἡ παρομοίωση γιὰ τὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΣΤ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Απόστολος: Β΄Κορ. στ΄1-10
Ευαγγέλιο: Ματθ. κε΄ 14-30
3 Φεβρουαρίου 2019

Η Βασιλεία του Θεού, μας λέει η σημερινή διδακτικότατη παραβολή των ταλάντων, αγαπητοί μου αδελφοί, μοιάζει με έναν άνθρωπο, που φεύγοντας για ταξίδι, κάλεσε τους δούλους του και τους εμπιστεύτηκε τα υπάρχοντά του. Στον πρώτο έδωσε πέντε τάλαντα, στον δεύτερο δύο και στον τρίτο ένα, στον καθένα δηλαδή ανάλογα με τις ικανότητές του κι έφυγε αμέσως για ταξίδι. Αυτός που έλαβε τα πέντε τάλαντα πήγε και τα αξιοποίησε και κέρδισε άλλα πέντε. Κι αυτός που έλαβε τα δύο τάλαντα κέρδισε επίσης άλλα δύο.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Η ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ»

Μία ἱστορία ἀναφέρει ὁ Κύριος στό σημερινό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα. Κάποιος πλούσιος, πρίν ταξιδέψει σέ μακρινή χῶρα, κάλεσε τούς ἀνθρώπους πού ὑπηρετοῦσαν σ’ αὐτόν καί τούς ἔδωσε τάλαντα, τά χρήματα τῆς ἐποχῆς, ἀνάλογα μέ τίς δυνατότητες πού ἔκρινε ὅτι εἶχε ὁ καθένας καί ἔφυγε.Μετά ἀπό πολύ καιρό ἐπανῆλθε καί ζήτησε λογαριασμό ἀπό τούς ἀνθρώπους του γιά τόν τρόπο μέ τόν ὅποιο εἶχαν ἀξιοποιήσει τά τάλαντα πού τούς εἶχε ἐμπιστευθεῖ. Κι ἐκεῖνος στόν ὁποῖο εἶχε ἀφήσει πέντε τάλαντα τά ἀξιοποίησε ἔτσι, ὥστε νά κερδίσει ἄλλα πέντε, πράγμα γιά τό ὁποῖο ἐπαινέθηκε καί ἀνταμείφτηκε. Τό ἴδιο καί αὐτός στόν ὁποῖο εἶχε δώσει δύο τάλαντα.
“ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ”

Κυριακή 3η Φεβρουαρίου 2019

ΙΣΤ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

 (Β΄ Κορ. στ΄ 1-10)

Σήμερα έχει οριστεί να διαβάζεται κατά την Κυριακάτικη Σύναξή μας στους Ναούς, αγαπητοί αδελφοί η παραβολή των Ταλάντων, και μέσα από αυτή τη περικοπή από το Ευαγγέλιο του Ευαγγελιστού Ματθαίου να συλλογιζόμαστε όλοι πώς θα αξιοποιήσουμε τα δώρα, τα ιδιαίτερα χαρίσματα που μας έχει δώσει ο Θεός κατά τον καλύτερο τρόπο, για τη δική μας πνευματική ωφέλεια αλλά και για το καλό των αδελφών μας. Μας προτρέπει ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός που μιλά στο σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμά να εργαστούμε κατάλληλα για τη σωτηρία του κόσμου.