ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ Η ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ
Ὁ Κύριος πορεύεται πρός τά Ἱεροσόλυμα· διέρχεται μέσα ἀπό τήν Σαμάρεια καί τήν Γαλιλαία καί σέ κάποιο χωριό συναντᾶ δέκα λεπρούς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι τοῦ ζητοῦν νά τούς ἐλεήσει, νά τούς θεραπεύσει, φωνάζοντας δυνατά: «Ἰησοῦ ἐπιστάτα –Κύριε δηλαδή– ἐλέησον ἡμᾶς».
Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί εἶναι βέβαιο πώς θά εἶχαν ἀκούσει ὅτι ὁ Χριστός εἶναι ὁ Προφήτης τοῦ Θεοῦ, αὐτός ὁ ὁποῖος θά λυτρώσει τόν Ἰσραήλ, αὐτός ὁ ὁποῖος ἔχει δυνάμεις ὑπερφυσικές. Ὁ Κύριος, χωρίς νά τούς πεῖ ὅτι τούς θεραπεύει, τούς στέλνει νά παρουσιασθοῦν στούς Ἱερεῖς γιά νά βεβαιώσουν αὐτοί, σύμφωνα μέ τήν διάταξη τοῦ Μωσαϊκοῦ Νόμου, ἐάν πράγματι θεραπεύθηκαν. Καί οἱ λεπροί ὑπάκουσαν· καί καθώς πήγαιναν, διαπίστωσαν ὅτι θεραπεύθηκαν.
Ἡ πίστη δέν εἶναι αὐτονόητο ἀγαθό