ΜΗΝΥΜΑ

ΓΙΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ, ΕΟΡΤΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΩΝ ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΤΙΚΕΤΕΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

 Άγιος Λουκάς Κριμαίας: Κυριακή των Μυροφόρων

Λόγος εις την Κυριακή των Μυροφόρων

Στα τριάμιση τελευταία χρόνια της επίγειας ζω­ής του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, όταν Αυτός κήρυττε το Ευαγγέλιο της δικαιοσύνης και έκανε αμέ­τρητα θαύματα, μαζί Του βρίσκονταν συνεχώς οι άγι­οι απόστολοι και οι μυροφόρες γυναίκες. Οι από­στολοι τους οποίους ο ίδιος διάλεξε ήταν περισσό­τεροι από τις μυροφόρες.
Κυριακή τῶν Μυροφόρων (Μάρκ. ιε΄ 43-ιστ΄8)
 Ὁμιλία ιη΄ τῇ Κυριακῇ τῶν Μυροφόρων

Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς 

Ἡ ἀνάσταση τοῦ Κυρίου εἶναι ἡ ἀνανέωση τοῦ ἀνθρώπου. Εἶναι τὸ ξαναζωντάνεμα καὶ τὸ ξαναπλάσιμο τοῦ πρώτου Ἀδάμ, ποὺ ἡ ἁμαρτία τὸν ὡδήγησε στὸ θάνατο κι ὁ θάνατος πάλι τὸν ἔκαμε νὰ παλινδρομήση στὴ γῆ ἀπ’ ὅπου πλάστηκε.  Εἶναι ἡ ἐπιστροφὴ στὴν ἀθάνατη ζωή. Ἐκεῖνον κανένας ἄνθρωπος δὲν τὸν εἶδε, ὅταν τὸν ἔπλαθε ὁ Θεὸς καὶ τὸν ζωοποιοῦσε –τὴν ὥρα ἐκείνη κανένας ἄνρθωπος δὲν ὑπῆρχε ἀκόμα.  Κι ὅταν μὲ τὸ φύσημα τοῦ Θεοῦ ἔλαβε πνοὴ ζωῆς, πρώτη ἀπ’ τοὺς ἄλλους τὸν εἶδε ἡ γυναίκα·  ὕστερ’ ἀπ’ αὐτόν, ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἦταν ἡ Εὔα. Ἔτσι καὶ τὸ δεύτερο Ἀδάμ, δηλ. τὸν Κύριο, κανένας ἄνθρωπος δὲν τὸν εἶδε ν’ ἀναστήνεται ἀπὸ τοὺς νεκρούς.
Εἰς τάς Μυροφόρους καί εἰς τήν θεοσωμόν ταφήν τοῦ Κυρίου ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καί εἰς τόν Ἰωσήφ τόν ἀπό Ἀριμαθαίας, καί εἰς τήν τριήμερον Ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ

Γρηγορίου Πατριάρχου Ἀντιοχείας

Εἶναι ἐπαινετός καί αὐτός ὁ νόμος τῆς Ἐκκλησίας, πού μᾶς προετοιμάζει νά πανηγυρίζωμε τήν ἀνάμνηση τοῦ ἀποθησαυρισμοῦ τοῦ Χριστοῦ στούς νεκρούς.
Διότι ποῖος, ἀναλογιζόμενος τόν ζωοποιόν θάνατο τοῦ Σωτῆρος, δέν θά θεωρήση ὅτι οἱ νεκροί μέσα στίς θῆκες τούς εἶναι ἐξαπλωμένοι σάν σέ σκηνές, περιμένοντας τήν οὐράνιο σάλπιγγα, ἡ ὁποία θά καλή ὅλους μας πρός τήν φοβεράν ἡμέρα τῆς κρίσεως;
Τί  εἶσθε;
«Ἠγόρασαν ἀρώματα,... καὶ, λίαν πρωΐ ἔρχονται ἐπὶ τὸ μνημεῖον»
Κυριακή τῶν Μυροφόρων (Μάρκ. ιε΄ 42-ιστ΄ 8)

(†) ἐπισκόπου Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας

Ἡ ἡμέρα μᾶς ὑπενθυμίζει καὶ πάλιν, ἀγαπητὲ ἀναγνῶστα, τὰ γεγονότα τῆς Ἀναστάσεως. Ἡ ὀργὴ τῶν Φαρισαίων καὶ ἡ ὁρμὴ τοῦ πλήθους δὲν ἔχουν κοπάσει. Οἱ στρατιῶτες φυλάσσουν τὸ μνημεῖον.
Ὅλοι ἔχουν ἀποσυρθῆ.  Φόβος καὶ ἀγωνία κυριαρχοῦν παντοῦ. Ποῦ εἶναι οἱ Μαθηταί; Ἔντρομοι, ἐγκατέλειψαν τὸν Ραββί.
Κυριακή των Μυροφόρων – Γιατί στὶς μυροφόρες τὸ πρῶτο «Χριστὸς ἀνέστη» ; (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Γιατί στὶς μυροφόρες τὸ πρῶτο «Χριστὸς ἀνέστη» ;
(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)
«Ὁ δέ λέγει αὐταῖς- Μή ἐκθαμβεῖσθε- Ἰησοῦν ζητεῖτε τόν Ναζαρηνόν τόν ἐσταυρωμένον ἠγέρθη, οὐκ ἐστίν ὧδε...» (Μάρκ. 16, 6)
Ἐξακολουθοῦμε, ἀγαπητοί μου, νά ἑορτάζουμε τό μέγα, τό κοσμοσωτήριο γεγονός τῆς ἀναστάσεως τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ. Οἱ περισσότεροι ὕμνοι ποῦ ψάλλονται τήν περίοδο αὐτή ὡς θέμα ἔχουν τήν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. Ἄλλα καί αὐτή ἡ θεία λειτουργία, ποὺ γίνεται τίς Κυριακές αὐτές τοῦ Πεντηκοσταρίου, διαφέρει ἀπό τή θεία λειτουργία τοῦ ὑπολοίπου ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους• διότι ἀμέσως μετά τό «Εὐλογημένη ἡ βασιλεία...» δέν λέμε ἀμέσως τά εἰρηνικά, δέν λέμε τίς αἰτήσεις «Ἐν εἰρήνῃ τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν...», ἄλλα ὁ ἱερεύς θυμιάζει τήν ἁγία τράπεζα ἀπ' ὅλες τίς πλευρές καθώς καί ὅλο τό ναό καί ψάλλει μαζί μέ τούς ψάλτες κατ' ἐπανάληψιν, δέκα φορές, τό «Χριστός ἀνέστη».
Κυριακή των Μυροφόρων Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΧΑΡΑ (Μαρκ. 15, 43-47 και 16, 1-8) †ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Διασκευή ομιλίας στον Ωρωπό, στις 7/5/1995).
1. Η χαρά των αγίων
Τα πρώτα λόγια που είπε ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός μετά την ανάσταση ήταν το «χαίρετε». Συγκινούμεθα βαθειά. Όλοι μας ποθούμε να έχουμε στη ζωή μας χαρά. Όλοι αγωνιζόμαστε να βρούμε χαρά. Κανένας δεν θέλει την λύπη. Παρά ταύτα, πρέπει να προσέξουμε, γιατί κάτω από το όνομα «χαρά», κρύβονται χίλιες δυό απομιμήσεις της. Ο άνθρωπος επί παραδείγματι, αισθάνεται χαρά όταν κάνει το καθήκον του. Αισθάνεται χαρά και όταν συμπεριφέρεται στον άλλο με εγωισμό, όταν τον ταπεινώνει. Αισθάνεται χαρά όταν θυμώνει. Αισθάνεται χαρά όταν ικανοποιεί τα πάθη του, όποια και αν είναι.
Η μειοψηφία

Του Σεβ. Μητροπολίτου Καστορίας κ. Σεραφείμ

Η Τρίτη Κυριακή του Πεντηκοσταρίου, που στη γλώσσα της Εκκλησίας μας ονομάζεται Κυριακή των Μυροφόρων, μας μεταφέρει στο κλίμα της Αγίας και Μεγάλης Παρασκευής.

Μας παρουσιάζει τα πρόσωπα των κρυφών μαθητών του Χριστού, Ιωσήφ του από Αριμαθαίας και Νικοδήμου ευσχήμονος βουλευτού, καθώς και των Αγίων Μυροφόρων γυναικών. Ποιο ήταν το χαρακτηριστικό τους γνώρισμα; Η μειοψηφία.
Ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ στὸν Τάφο τοῦ Κυρίου +Μητροπολίτης Κιέβου Ἀντώνιος Κραποβίτσκυ

Οἱ τρεῖς ἐπισκέψεις τῆς Μαρίας τῆς Μαγδαληνῆς στὸν Τάφο τοῦ Κυρίου

«δεῦτε ἴδετε τὸν τόπον ὅπου ἔκειτο ὁ Κύριος»

Ἔχουμε διαβάσει ποικίλες συζητήσεις σχετικὰ μὲ τὴν φαινομενικὴ ἔλλειψη συμφωνίας ἀνάμεσα στὶς Εὐαγγελικὲς διηγήσεις τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ. Ἔχουν γίνει πολλὲς ἀπόπειρες γιὰ νὰ ἀποδειχθεῖ μία συμφωνία ἀνάμεσα στοὺς Εὐαγγελιστὲς σὲ αὐτὸ τὸ θέμα, ἀλλὰ δὲν εἶναι ὅλες ἀρκετὰ ἐπιτυχεῖς. Θὰ ἤθελα νὰ προσφέρω μία προσεκτικὴ ἐξέταση αὐτοῦ τοῦ θέματος καὶ θὰ ἀρχίσω ἀναφέροντας τὰ πιὸ φανερὰ σημεῖα ποὺ δείχνουν ἔλλειψη συμφωνίας.

Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

Διδαχή την Κυριακή του Αντίπασχα για τον Χριστιανισμό 

(Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ)

«Μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες» (Ιω. 20, 29)

«ΜΑΚΑΡΙΟΙ είναι εκείνοι που πιστεύουν χωρίς να μ’ έχουν δει». Αυτά τα λόγια είπε ο Κύριος στον πιστό μαθητή Του, που αρνήθηκε να πιστέψει στην ανάστασή Του, όταν οι αδελφοί του, οι απόστολοι, του τη γνωστοποίησαν. Αυτά τα Λόγια είπε ο Κύριος στον μαθητή Του, που είχε δηλώσει ότι δεν θα πίστευε στην ανάστασή Του, ώσπου να βεβαιωνόταν με τις αισθήσεις του γι’ αυτό το τόσο θαυμαστό και τόσο σημαντικό για ολόκληρη την ανθρωπότητα γεγονός. «Είδαμε τον Κύριο με τα μάτια μας!» (Ιω. 20, 25), έλεγαν με χαρά στον άγιο Θωμά οι άλλοι απόστολοι, στους οποίους εμφανίστηκε ο Κύριος την ημέρα της αναστάσεώς Του, όταν βράδιασε. Οι μαθητές ήταν συγκεντρωμένοι σ’ ένα σπίτι με κλειδωμένες τις πόρτες, επειδή φοβούνταν τους Ιουδαίους, που μόλις είχαν διαπράξει τη θεοκτονία κι έπαιρναν ήδη μέτρα εναντίον της προαναγγελμένης αναστάσεως του Ιησού (Βλ. Ιω. 20, 19). Ο Κύριος είχε μπει στο σπίτι χωρίς ν’ ανοίξει τις πόρτες.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ

Κύριο χαρακτηριστικό της εποχής μας είναι η απιστία. Η δυσκολία δηλ. να δεχθούμε ότι πάνω από εμάς βρίσκεται, όχι απλά μια ανώτερη δύναμη, αλλά ο Θεός ο οποίος μας βλέπει και ακολουθεί πατρικά κάθε μας βήμα. Η άρνηση της ύπαρξης του Θεού εντοπίζεται στο επιχείρημα ότι αφού δεν βλέπουμε τον Θεό, άρα δεν υπάρχει. Μόνο ότι βλέπουμε, ότι ψηλαφίζουμε, ότι πιάνουμε είναι πραγματικό ενώ από κει και πέρα όλες οι θεωρίες περί υπάρξεως Θεού ανήκουν στην σφαίρα της φαντασίας.
Ἡ Κυριακή τοῦ Θωμᾶ

Εὐαγγέλιον Κυριακῆς 23 Ἀπριλίου 2017, τοῦ Θωμᾶ (Ἰωάν. κ΄ 19-31)

1. Ἡμέρα Κυριακὴ

Ἀργὰ τὸ ἀπόγευμα τῆς ἡμέρας τῆς Ἀναστάσεως οἱ δέκα μαθητὲς τοῦ Κυρίου χωρὶς τὸν Θωμᾶ εἶναι συγκεντρωμένοι σ’ ἕνα σπίτι στὴν Ἱερουσαλήμ. Κι ἐνῶ οἱ καρδιές τους εἶναι βαθιὰ πληγωμένες ἀπὸ τὰ γεγονότα τῆς Παρασκευῆς καὶ οἱ θύρες τοῦ σπιτιοῦ κλειδαμπαρωμένες, ξαφνικὰ ἐμφανίζεται ὁ ἀναστημένος Κύριος ἀνάμεσά τους καὶ τοὺς λέει: «Εἰρήνη ὑμῖν». Κι ἀμέσως τοὺς δείχνει τὰ σημάδια τῶν πληγῶν του, γιὰ νὰ πεισθοῦν ὅτι εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Διδάσκαλός τους ποὺ ἀναστήθηκε. Πόσο γρήγορα ἄλλαξαν ὅλα, πῶς τόσο ξαφνικὰ ἡ χαρὰ πλημμύρισε τὶς καρδιές τους! Καὶ ὁ Κύριος τοὺς ξαναλέει: «Εἰρήνη ὑμῖν»· ὅπως μὲ ἀπέστειλε ὁ Πατέρας μου στὸν κόσμο γιὰ τὸ ἔργο τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων, ἔτσι κι ἐγὼ στέλνω ἐσᾶς νὰ συνεχίσετε τὸ ἔργο μου. Καὶ τοὺς μετέδωσε πνοὴ οὐράνιας ζωῆς ἐμφυσώντας στὸ πρόσωπό τους καὶ λέγοντας: «Λάβετε Πνεῦμα Ἅγιον». Ὅσων ἀνθρώπων τὶς ἁμαρτίες θὰ συγχωρεῖτε, θὰ εἶναι συγχωρημένες ἀπὸ τὸν Θεό, καὶ ὅποιων δὲν τὶς συγχωρεῖτε, θὰ μένουν ἀσυγχώρητες. 
Ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ

Ἀπόστολος Κυριακῆς 9 Ἀπριλίου 2017, τῶν Βαΐων (Φιλιπ. δ΄ 4-9)

«Ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ... φρουρήσει τὰς καρδίας ὑμῶν καὶ τὰ νοήματα ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ»

Ἡ σημερινὴ ἡμέρα, Κυριακὴ τῶν Βαΐων, ἔχει πανηγυρικὸ τόνο. Εἶναι ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία ἑορτάζουμε τὴ θριαμβευ­τικὴ εἴσοδο τοῦ Κυρίου στὰ Ἱεροσόλυ­μα καὶ στὴν οὐσία ἀποτελεῖ προάγγελο Ἀναστάσεως. Ἤδη ὁ Κύριος προχωρεῖ σταθερὰ «πρὸς τὸ ἑκούσιον Πάθος» μὲ σκοπὸ νὰ φέρει τὴ συμφιλίωση, τὴν καταλλαγὴ καὶ τὴν εἰρήνη μεταξὺ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων.
Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΟΣ

Ὁ Ἅγιος Μεγαλομάρτυς Γεώργιος ὁ Τροπαιοφόρος ἀνήκει στή χορεία τῶν μεγαλομαρτύρων καί εἶναι ἀπό τούς λαοφιλεστέρους Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἔζησε κατά τά τέλη τοῦ 3ου αἰῶνος μ.Χ. καί τάς ἀρχάς τοῦ 4ου ἐπί τῆς βασιλείας τοῦ Διοκλητιανοῦ. Ἡ ἐποχή του ὑπῆρξε ἐποχή σκληρῶν διωγμῶν καί ἐξοντωτικῶν κατά τῆς Χριστιανικῆς Πίστεως. Ὁ Γεώργιος εἶχε μεγάλο ἀξίωμα. Ἦτο κόμης καί διακρινόταν σ' ὅλες τίς στρατιωτικές ἐπιχειρήσεις γιά τήν γενναιότητά του καί τήν ἀνδρεία του. Παρ' ὅλη τή δόξα ὅμως καί τίς τιμές δέν ἀρνήθηκε νά θυσιάση τά πάντα καί νά ὁμολογήση μέ παρρησία ἐνώπιον τοῦ αὐτοκράτορος καί πολλῶν ἀρχόντων τήν χριστιανική του πίστιν. Ὑπέμεινε βασανιστήρια πολλά καί φρικτά πού στό τέλος τόν ἀνέδειξαν Μεγαλομάρτυρα. Πολλοί ναοί τιμῶνται ἐπ' ὀνόματι τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, δεῖγμα κι' αὐτό τῆς ἀγάπης τοῦ λαοῦ πρός τόν Ἅγιον, καί πολλοί φέρουν τό ὄνομά του. Δεῖγμα τιμῆς ἀπό μέρους μας πρός τόν Ἅγιον εἶναι βέβαια καί ὁ ἑορτασμός τῆς μνήμης του καί αἵ πανηγύρεις, ἀλλά πιό μεγάλο δεῖγμα τιμῆς εἶναι ἡ μίμησις τῆς ἁγίας ζωῆς του, γιατί «τιμή μάρτυρος» εἶναι ἡ «μίμησις μάρτυρος». Μίμησις τῆς ὁμολογίας, τῆς μαρτυρικῆς, τῆς ἁγίας ζωῆς του.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΣΧΑ (ΤΟΥ ΘΩΜΑ)

(Ἰω. 20, 19-31)

Τὸ ἀ­πό­γευ­μα τῆς ἡ­μέ­ρας τῆς Ἀ­να­στά­σε­ως τοῦ Κυ­ρί­ου, δέ­κα ἐκ τῶν ἕν­τε­κα Ἀ­πο­στό­λων, βρι­σκόν­του­σαν, «δι­ὰ τὸν φό­βον τῶν Ἰ­ου­δαί­ων», φο­βού­με­νοι δηλαδὴ μὴ συλληφθοῦν καὶ αὐτοὶ καὶ καταδικαστοῦν ἀπὸ τοὺς ὁμοεθνεῖς τους, κλει­δαμ­πα­ρω­μέ­νοι σὲ κά­ποιο σπί­τι στὴν Ἱ­ε­ρου­σα­λήμ. Ξαφ­νι­κὰ ἐμ­φα­νί­ζε­ται ὁ ἀ­να­στη­μέ­νος Κύ­ρι­ος ἀ­νά­με­σά τους καὶ τοὺς λέ­ει: «Εἰ­ρή­νη ὑ­μῖν», δεί­χνον­τάς τους ταυ­τό­χρο­να τὰ ση­μά­δια τῶν πλη­γῶν του, γιὰ νὰ πει­σθοῦν ὅ­τι εἶ­ναι ὄν­τως ὁ ἴ­διος. Στὴ θέ­α τοῦ ἀ­να­στη­μέ­νου Κυ­ρί­ου οἱ πα­ρόν­τες Ἀ­πό­στο­λοι ἐ­πλή­σθη­σαν χα­ρᾶς.
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ» ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ 

Κυριακή 23 Απριλίου 2017

Αδελφοί Χριστός Ανέστη!

Εδώ και μία εβδομάδα στη ζωή της Εκκλησίας μας, κυριαρχεί το μοναδικό, ανυπέρβλητο και σωτήριο γεγονός της Αναστάσεως του Χριστού! Τα πάντα λαμπροφορούν προκειμένου να τιμήσουν την μεγάλη αυτή εορτή. Οι λειτουργικοί ύμνοι αντηχούν την δόξα του Αναστημένου Χριστού. Τα ιερατικά άμφια αποτυπώνουν με τα λαμπρά χρώματά τους τη χαρά που υπάρχει στην ψυχή μας. Η ανθρωπότητα απολαμβάνει το δώρο της ζωής μέσα από την Ανάσταση του Κυρίου! Θα περίμενε κανείς ότι αυτό το συγκλονιστικό γεγονός θα είχε διαλύσει κάθε ίχνος αμφιβολίας και απιστίας από τις καρδιές των ανθρώπων. Κι όμως όπως φαίνεται και από την σημερινή Ευαγγελική περικοπή, οι άνθρωποι δεν έπαψαν στιγμή να απιστούν και να αμφιβάλλουν, ακόμα και εκείνοι που έζησαν ιστορικά το γεγονός της Αναστάσεως. Η διήγηση του σημερινού Ευαγγελίου σήμερα Κυριακή του Αντιπάσχα ή του Θωμά όπως λέγεται είναι χαρακτηριστική.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΣΧΑ(ΤΟΥ ΘΩΜΑ)
Απόστολος(Του Αγίου Γεωργίου): Πρ. ιβ΄ 1-11
Ευαγγέλιο: Ιω. κ΄19-31
23 Απριλίου 2017
«Μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες»(Ιω. κ΄29)
Βρίσκονταν, χωρίς αμφιβολία, σε απελπιστικά αδιέξοδα οι Μαθητές του Χριστού. Τα γεγονότα του Πάθους του Χριστού είχαν κλονίσει τις ελπίδες τους για τη λύτρωση του Ισραήλ. Το μένος του πλήθους τους έκαμε να κλειστούν στο υπερώο σε μια στάση αναμονής.
Μερικά μηνύματα, από το πρωί της μεγάλης εκείνης ημέρας της Μιάς των Σαββάτων, έριξαν κάποιες ελπίδες, τα συναισθήματα, όμως, ήταν ακόμα αλληλοσυγκρουόμενα. Οι πληροφορίες των Μυροφόρων ότι «εωράκασι τον Κύριον» δεν τους φάνηκαν πιστευτές. Τις απέδωσαν σε γυναικείες φαντασιώσεις.
ΚΥΡΙΑΚΗ 23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017 – ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ

(Ιωάν. κ΄ 19-31)  (Πραξ. ιβ’ 1-11)

Ομολογία Πίστεως

“ο Κύριός μου και ο Θεός μου”

Χριστός Ανέστη.

Κλεισμένοι στο υπερώο των Ιεροσολύμων ήταν οι δέκα μαθητές (απουσίαζε ο Θωμάς).  Και αυτό γιατί τους διακατείχε μεγάλος φόβος μετά από τα όσα έζησαν κατά τη διάρκεια του Πάθους του Διδασκάλου τους. Κυρίως μετά το μεγάλο γεγονός της Αναστάσεως ο κίνδυνος καταδίωξής τους ήταν ιδιαίτερα έντονος. Έτσι εξηγείται γιατί το βράδυ της Αναστάσεως ήταν τρομοκρατημένοι και βρίσκονταν σε αμηχανία για το τί έπρεπε να πράξουν.  Ξαφνικά όμως και χωρίς να ανοίξει η πόρτα του υπερώου εμφανίσθηκε ο Αναστάς Κύριος και είπε: “Ειρήνη υμίν”. Βέβαια δεν εμφανίσθηκε με το φθαρτό ανθρώπινο σώμα, αλλά με το νέο, το αφθαρτοποιημένο.  Η εμφάνιση αυτή συνδέεται πιο πολύ με την ανάγκη να τους ενημερώσει και να τους διαβεβαιώσει ότι το έργο της σωτηρίας του ανθρώπου, στο οποίο είχαν κληθεί να γίνουν συνεργοί, θα συνεχιζόταν. Για να τους στηρίξει στην πίστη και να μην τους αφήσει περιθώρια αμφιβολιών, τους έδειξε τα χέρια και την πλευρά Του για να δουν τα σημάδια των πληγών Του που άφησε στο σώμα Του η Σταύρωση.

Παρών και ο Θωμάς
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «ΔΙΣΤΑΓΜΟΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΒΑΣΗ»

Στήν ἱστορία αὐτῶν ποῦ ἀκολούθησαν τόν Χριστό ὑπῆρξαν ἀρκετές περιπτώσεις ἀνθρώπων, πού σέ μία στιγμή ἀδυναμίας λύγισαν. Τά γεγονότα γύρω ἀπό τό Πάθος καί τήν Ἀνάστασι τοῦ Κυρίου, μᾶς θύμισαν τρεῖς χαρακτηριστικές ἐπώνυμες περιπτώσεις: τήν κάμψη τοῦ Πέτρου, τήν πτώση τοῦ Ἰούδα καί, σήμερα, τήν ἀναστολή τοῦ Θωμᾶ
Κυριακή 23 Ἀπριλίου (ΘΩΜΑ) (Ἰωαν. κ΄ 19-31)

Τό σκοτάδι τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς σκέπαζε ἀκόμη βαρύ τίς ψυχές τῶν μαθητῶν τοῦ Κυρίου. Μέσα ὅμως στήν καταθλιπτική καί σκοτεινή αὐτή ἀτμόσφαιρα εἶχαν φανεῖ ἤδη κάποιες ἀκτίνες φωτός. Οἱ μαθητές δέν τολμοῦσαν ἀκόμη νά πιστέψουν στό μήνυμα τῶν Μυροφόρων γυναικῶν καί ἔμεναν κλεισμένοι στό ὑπερῶον τῆς Ἱερουσαλήμ "διά τόν φόβον τῶν Ἰουδαίων" .
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ – 23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017

(Ἰω. 20, 19-31)

Ὁ Ἰησοῦς Χριστός,  ἀγαπητοί ἀδελφοί, εἶναι «τό  πλήρωμα τοῦ Νόμου καί τῶν προφητῶν…», εἶναι Αὐτός πού ἐκπλήρωσε «πᾶσαν τήν πατρικήν οἰκονομίαν» στό προαιώνιο σχέδιο τῆς σωτηρίας μας. Μέ τή Σταυρική Του θυσία ἕνωσε «τά πρίν διεστῶτα» καὶ γεφύρωσε τό μέγα χάσμα τό ὁποῖο χώριζε τόν ἄνθρωπο ἀπό τόν Θεό.

Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

Κυριακὴ τοῦ Θωμᾶ Ἰωαν. κ΄ 19-31
Ὁμιλία εἰς τὴν καινὴν Κυριακὴν καὶ εἰς τὸν Ἀπόστολον Θωμᾶν

Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου

Ἔρχομαι νὰ καταβάλλω χωρὶς ἄλλο τὴν ὀφειλή μου. Γιατὶ κι ἄν εἶμαι φτωχὸς ὅμως θέλω νὰ ἀποσπάσω βίαια τὴν εὐγνωμοσύνη σας. Ἔδωσα τὴν ὑπόσχεση νὰ σᾶς φανερώσω τὴν ἀπιστία τοῦ Θωμᾶ καὶ τώρα ἔρχομαι νὰ τὴν ἐκπληρώσω.  Τὶς πρῶτες ὀφειλὲς πρῶτα βιάζομαι νὰ ἐξοφλῶ,γιὰ νὰ μὴ μὲ πνίξουν οἱ τόκοι του, ποὺ μαζεύονται. Συνεργαστῆτε καὶ σεῖς στὴν καταβολὴ τοῦ χρέους μου καὶ ἱκετέψτε τὸ Θωμᾶ, νὰ βάλη στὰ χείλη μου τὸ ἅγιο χέρι του, ποὺ ἄγγιξε τὴν πλευρὰ τοῦ Κυρίου, νὰ νευρώση τὴ γλῶσσα μου, γιὰ νὰ σᾶς ἐξηγήση ὅσα ποθῆτε. Κι ἐγὼ παίρνοντας θάρρος ἀπὸ τὶς πρεσβεῖες τοῦ ἀποστόλου καὶ μάρτυρα Θωμᾶ διαλαλῶ τὴν πρώτη του ἀπιστία καὶ τὴν ὕστερη ὁμολογία, ποὺ εἶναι τῆς Ἐκκλησίας κρηπίδα καὶ θεμέλιο.
Κυριακή τοῦ Θωμᾶ (Ἰωάν. κ΄19-31)
Εἶναι γερὸ τὸ νῆμα;
 «Ἐὰν μὴ ἴδω....οὐ μὴ πιστεύσω»

(†) ἐπισκόπου Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας

Οἱ μαθηταί, ἀγαπητέ μου ἀναγνῶστα, εἶχον ἴδει τὸν Διδάσκαλον ἐσταυρωμένον, γεμᾶτον ἀπὸ πληγὰς καὶ αἵματα, νεκρὸν, θαμμένον. Μέγας «λίθος» εἶχε κυλισθῆ εἰς τὴν θύραν τοῦ μνημείου. Καὶ τὴν Τρίτη ἡμέραν Τὸν ἐπαναβλέπουν ζωντανὸν ἐμπρός των. Θύρες καὶ παράθυρα ὅλα κλεισμένα.
  Καὶ ὅμως εἶναι ὁλόσωμος εἰς τὸ μέσον τοῦ ὑπερῴου.
Ὁ Θωμᾶς. Κυριακὴ τοῦ Θωμᾶ.

«Καὶ ἀπεκρίθη Θωμᾶς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου» (Ἰω. 20,28)

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Δὲν ἔλειψαν, ἀγαπητοί μου, οὔτε θὰ λείψουν ποτὲ οἱ πιστοὶ στὸν ἐκ νεκρῶν ἀναστάντα Κύριο.

Αὐτοὶ θ᾿ ἀποτελοῦν τὴν ἐκλεκτὴ μερίδα, θὰ εἶνε «τὸ φῶς τοῦ κόσμου» καὶ «τὸ ἅλας τῆς γῆς» (Ματθ. 5,14,13), θὰ κρατοῦν ἀναμμένη τὴ λαμπάδα τῆς πίστεως, ἕτοιμοι καὶ γιὰ ἕνα γιῶτα νὰ θυσιαστοῦν.

Αὐτοὶ θὰ νικήσουν, ἔστω κι ἂν ἀποτελοῦν μικρὴ μειοψηφία. Τὸ μέλλον ἀνήκει στὴν παράταξί τους, ποὺ ἐπὶ κεφαλῆς ἔχει τὸ Χριστό, τὸ νικητὴ τοῦ ᾅδου. Ἀπέναντι στοὺς πιστοὺς κινεῖται σὲ ὅλες τὶς χῶρες καὶ τὶς ἐποχὲς ἡ ἄλλη παράταξι, ἡ παράταξι τῶν ἀπίστων, ποὺ μὲ μυρίους τρόπους ἀγωνίζονται μὲ λύσσα νὰ σβήσουν τὰ φῶτα, νὰ κλονίσουν τὶς χριστιανικὲς πεποιθήσεις, νὰ ξανασταυρώσουν τὸ Θεάνθρωπο.
Ο θησαυρός

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ.κ. Σεραφείμ
Εκπλήσσεται κανείς όταν διαβάζει τις θεόπνευστες ομιλίες του Ιερού Χρυσοστόμου, ο οποίος με το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος, ερμηνεύει την Αγία Γραφή. Μια τέτοια ομιλία είναι και αυτή που αναφέρεται στην «καινή Κυριακή» και στον Απόστολο Θωμά (PG 63,927-930). Μάλιστα, στην αρχή του λόγου του, παρακαλεί τον Απόστολο, «ίνα την αγίαν αυτού δεξιάν την αψαμένην της του Δεσπότου πλευράς τοις χείλεσιν αυτού επιθέση και νευρώση την γλώσσαν προς εξήγησιν των ποθουμένων υμίν».

Σάββατο, 8 Απριλίου 2017

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΤΑΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΕΩΡΩΝ

«ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος…»

Ὁ Χριστός μετά τήν τριετῆ διδασκαλία του στήν Γαλιλαία ἐστράφη πρός τά Ἰεροσόλυμα πορευόμενος πρός τό ἑκούσιον πάθος. Ἐγνώριζε ὅτι ἐπρόκειτο νά συλληφθεῖ, νά βασανισθεῖ καί νά ἐκτελεσθεῖ ὡς κακοῦργος, ὅπως εἶχε προειδοποιήσει τούς μαθητές γιά νά μή ἐκπειρασθοῦν. Δέν τόν ἐμπόδιζε, ὅμως, ὁ σταυρικός θάνατος παρά τήν ἀγωνία στή Γεσθημανή, ἀφοῦ ἡ ἀγάπη του γιά τό ἀνθρώπινο γένος εἶναι ἀπέραντη.
Ἔρχεται ὁ βασιλιάς σου, Ἱερουσαλὴμ

Εὐαγγέλιον Κυριακῆς 9 Ἀπριλίου 2017, τῶν Βαΐων (Ἰωάν. ιβ΄ 1-18)

«Μὴ φοβοῦ, θύγατερ Σιών ἰδοὺ ὁ βασιλεύς σου ἔρχεται καθήμενος ἐπὶ πῶλον ὄνου»

Μιὰ μεγαλειώδης σκηνὴ ζωντάνεψε μπροστά μας σήμερα. Ὁ Κύριος εἰσέρχεται στὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ πλήθη λαοῦ Τὸν ὑποδέχονται πανηγυρικά, στρώνοντας τὰ ἐξωτερικά τους ἐνδύματα ἢ κλαδιὰ ἀπὸ τοὺς φοίνικες, τὶς χουρμαδιές, ποὺ ἦταν φυτευμένες κατὰ μῆκος τοῦ δρόμου. Ὅλοι Τὸν ἐπευφημοῦν ὡς τὸν ἀναμενόμενο Μεσσία, τὸν Βασιλιὰ τοῦ Ἰσραήλ. Ἐκεῖνος ὅμως εἶχε ἐπιλέξει γιὰ τὴν εἴσοδό Του στὴν ἁγία Πόλη νὰ καθίσει σ᾿ ἕνα γαϊδουράκι. Καὶ ἔτσι ἐκπληρώθηκε, σημειώνει ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, ἡ προφητεία τοῦ Ζαχαρία: Μὴ φοβᾶσαι, Ἱερουσαλήμ, κόρη τοῦ ὄρους Σιών· νά ὁ Βασιλιάς σου ἔρχεται καθισμένος σὲ πουλάρι (Ἰω. ιβ´ [12] 15). Προφητεία ποὺ προξενεῖ ἔκπληξη: Ὁ Βασιλιάς σου ἔρχεται καθισμένος σ᾿ ἕνα τόσο ταπεινὸ ζῶο. Ἀλλὰ τί νόημα ἔχει αὐτό; Τί εἴδους βασιλιὰς εἶναι ὁ Κύριός μας καὶ τί σημαίνει αὐτὸ γιὰ τὴ ζωή μας;

1. Ὁ Κύριος παντοδύναμος καὶ πράος Βασιλιὰς τῶν καρδιῶν
Ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ

Ἀπόστολος Κυριακῆς 9 Ἀπριλίου 2017, τῶν Βαΐων (Φιλιπ. δ΄ 4-9)

«Ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ... φρουρήσει τὰς καρδίας ὑμῶν καὶ τὰ νοήματα ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ»

Ἡ σημερινὴ ἡμέρα, Κυριακὴ τῶν Βαΐων, ἔχει πανηγυρικὸ τόνο. Εἶναι ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία ἑορτάζουμε τὴ θριαμβευ­τικὴ εἴσοδο τοῦ Κυρίου στὰ Ἱεροσόλυ­μα καὶ στὴν οὐσία ἀποτελεῖ προάγγελο Ἀναστάσεως. Ἤδη ὁ Κύριος προχωρεῖ σταθερὰ «πρὸς τὸ ἑκούσιον Πάθος» μὲ σκοπὸ νὰ φέρει τὴ συμφιλίωση, τὴν καταλλαγὴ καὶ τὴν εἰρήνη μεταξὺ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ
(Ιωάν. ΙΒ΄ 1-18)

Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος


Για μια ακόμα φορά, η ανέκφραστη αγάπη του Θεού, μας αξιώνει να ακούσουμε και να ζήσουμε τα γεγονότα της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδος. Από την Κυριακή των Βαΐων το βράδυ, σ΄ όλους τους ναούς μας, θα ακούγεται ο συγκλονιστικός ύμνος: «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται…».
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

«ΤΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ ΣΥΜΒΟΛΑ ΦΕΡΟΝΤΕΣ»

(Θεολογικό σχόλιο στο περιεχόμενο και το νόημα της  Κυριακής των Βαίων)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου Καθηγητού

        Μετά την θαυμαστή ανάσταση του Λαζάρου οι ευσεβείς αδελφές του παρέθεσαν στον Κύριο και τους μαθητές Του μεγάλο και λαμπρό δείπνο για να ευχαριστήσουν τον Μεγάλο Ευεργέτη τους. Η Μάρθα φρόντιζε να μη λείψει τίποτε από το πλούσιο τραπέζι. Μαζί τους καθόταν και ο Λάζαρος. Η Μαρία, κατά τη διάρκεια του δείπνου, πήρε ένα πολύτιμο δοχείο γεμάτο πανάκριβο μύρο και άρχισε να πλένει με αυτό τα
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ (Ἰω. 12, 1-18)

(Ἰω. 12, 1-18)

Ἡ ἀ­νά­στα­ση τοῦ Λα­ζά­ρου ἀ­πο­τε­λεῖ τὴν ἀ­πό­δει­ξη καὶ τὸ προ­α­νά­κρου­σμα καὶ τῆς δι­κῆς μας ἀ­νά­στα­σης. Εἶναι ἡ πι­στο­ποί­η­ση τῆς νί­κης τοῦ Χρι­στοῦ κα­τὰ τοῦ ἔ­σχα­του ἐ­χθροῦ τοῦ ἀν­θρώ­που, δη­λα­δὴ τοῦ θα­νά­του. Τὸ θαῦ­μα τῆς ἔ­γερ­σης τοῦ τε­ταρ­ταί­ου Λα­ζά­ρου ἄ­φη­σε εὐ­γνώ­μο­νες τὶς ἀ­δελ­φές του καὶ πα­ράλ­λη­λα κα­τέ­πλη­ξε τὰ πλή­θη τῶν Ἑ­βραί­ων. Οἱ μὲν ἀ­δελ­φὲς Μάρ­θα καὶ Μα­ρί­α, ὅ­ταν ὁ Χρι­στὸς ἐ­πι­σκέ­φθη­κε τὴ Βη­θα­νί­α, πα­ρέ­θε­σαν τρά­πε­ζα, στὴν ὁ­ποί­α ὑ­πη­ρε­τοῦ­σαν τὸν εὐ­ερ­γέ­τη τους. Ἡ Μα­ρί­α μά­λι­στα ἄ­λει­ψε τοὺς πό­δας τοῦ Χρι­στοῦ μὲ μύ­ρο «νάρδου πιστικῆς πολυτίμου», ἐ­πι­δει­κνύ­ον­τας ὄ­χι μό­νο τὴν εὐ­γνω­μο­σύ­νη της, ἀλ­λὰ προ­ε­τοι­μά­ζον­τας ταυ­τό­χρο­να τὸν Κύ­ρι­ο γιὰ τὴν τα­φή του.
ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017 – ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

(Ιωάν. ιβ΄ 1-18)  (Φιλ. δ’ 4-9)

Σταυροαναστάσιμη πορεία

«Ευλογημένος ο ερχόμενος»

Κυριακή των Βαϊων σήμερα και θυμούμαστε το μεγάλο γεγονός της εισόδου του Κυρίου μας στα Ιεροσόλυμα. Πράγματι είχε λαμπρό και μεγαλοπρεπή χαρακτήρα.  Εξόχως, η υμνολογία της Εκκλησίας μας εμπεριέχει το βασιλικό και θριαμβευτικό στοιχείο, το οποίο αναδύεται τόσο εναργώς μέσα από το πλούσιο περιεχόμενό της.  Αλλά και το Ευαγγελικό ανάγνωσμα της ημέρας εμφανίζει τον Βασιλέα των βασιλέων να εισέρχεται στην αγία πόλη σε μια πορεία κατάργησης του θανάτου και ανάδειξης του λαμπροφόρου μηνύματος της Αναστάσεως.  Στην πορεία αυτή τα όπλα της νίκης και του θριάμβου είναι “τα Πάθη τα Σεπτά”, ο  Σταυρός και η Ανάσταση.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ
Απόστολος: Φίλιπ. δ΄ 4-9
Ευαγγέλιο: Ιωαν. ιβ΄ 1-18
9 Απριλίου 2017
Την προηγούμενη Κυριακή είδαμε δυο από τους μαθητές του Χριστού και μάλιστα δυο από τους τρεις που ο ίδιος ο Χριστός θεωρούσε ως τους πιοξεχωριστούς, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, να ζητούν από τον Χριστό θέση προνομιακή, όταν αυτός θα καθίσει στον βασιλικό θρόνο του. Σήμερα, Κυριακή των Βαΐων, το θέμα της ευαγγελικής περικοπής είναι και πάλι η βασιλική ιδιότητα του Χριστού. Ο Χριστός εισέρχεται θριαμβευτικά στην αγία πόλη, την Ιερουσαλήμ, για να ενθρονιστεί ως Βασιλιάς.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Η ΨΥΧΟΛΟΓIΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΠΤΩΣΕΩΝ»

Σάν πελώρια κύματα τά πλήθη τῆς Ἱερουσαλήμ τρέχουν νά ὑποδεχθοῦν τό Μεσσία. «Ὡσαννά! ὡσαννά!», ξεσποῦν οὐρανομήκεις οἱ ζητωκραυγές. Δόξα καί τιμή στό Σωτήρα πού φθάνει. «Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου». Ὁ Χριστός ὅμως γνωρίζει πόσο θολές εἶναι οἱ πηγές τοῦ ἐνθουσιασμοῦ τοῦ ὄχλου, πόσο ἐπιφανειακά εἶναι τά αἰσθήματά του. Τά γεγονότα πού ἀκολούθησαν ὑπογράμμισαν μέ ἀφάνταστη τραγικότητα τήν ἀλλοπρόσαλλη καί ἐγωπαθῆ ψυχολογία τῶν μαζῶν. Ὅταν εἷδαν ὅτι τά πράγματα δέν ἐξελίχθηκαν ὅπως περίμεναν, ὅτι ὁ Ἰησοῦς δέν ἀνακηρύχθηκε βασιλιάς, ὁ ἐνθουσιασμός τους μεταβλήθηκε σέ ἀποκαρδίωση καί περιφρόνηση.
«Ἡ Ἀνάστασις τοῦ Λαζάρου καὶ ἡ Βαϊοφόρος»

Ἡ Ἀνάστασις τοῦ Λαζάρου καὶ ἡ Βαϊοφόρος «Τὴν κοινὴν Ἀνάστασιν, πρὸ τοῦ σοῦ Πάθους πιστούμενος, ἐκ νεκρῶν ἤγειρας τὸν Λάζαρον Χριστὲ ὁ Θεός, ὅθεν καὶ ἡμεῖς ὡς οἱ Παῖδες, τὰ τῆς νίκης σύμβολα φέροντες, σοὶ τῷ Νικητῇ τοῦ θανάτου βοῶμεν, Ὡσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος, ἐν ὀνόματι Κυρίου.» Στὸ λειτουργικό της κύκλο ἡ Ἐκκλησία μας, ἔχει τοποθετήσει δύο σημαντικές και συνταρακτικὲς ἡμέρες, πλήρεις γεγονότων ἰδιαίτερης σημασίας καὶ ἐντόνου προβληματισμοῦ, ἀμέσως μετὰ τὸ πέρας τῆς μεστῆς σὲ μετάνοια Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καὶ στὸ κατώφλι τῆς γεμάτης πάθους Μεγάλης Ἑβδομάδος:
Κυριακή 9 Ἀπριλίου (ΒΑΪΩΝ) (Ἰωαν. ιβ΄ 1-18)

Λίγο μόλις διάστημα πρίν ἀπό τήν Κυριακή τῶν Βαῒων ὁ Κύριος  εἶχε κάνει στή μικρή πόλη Βηθανία τό  μέγιστο ὅλων τῶν θαυμάτων Του, τήν ἀνάσταση τοῦ φίλου του Λαζάρου, τέσσερις ὁλόκληρες ἡμέρες μετά τήν ταφή του. Τώρα, καθώς πλησιάζει ἡ μεγάλη ἑορτή τοῦ Πάσχα, ὁ Κύριος ἀρχίζει νά βαδίζει πρός τήν Ἱερουσαλήμ, καί ἕξι ἡμέρες πρό τῆς ἑορτῆς ἔφτασε καί πάλι στή Βηθα­νία. Ἐκεῖ οἱ συγγενεῖς τοῦ Λαζάρου γεμάτοι εὐγνωμοσύνη Τοῦ ἑτοίμασαν τραπέζι, στό ὁποῖο συμμετεῖχε καί ὁ Λάζαρος, ἐνῶ ἡ Μάρθα εἶχε ὅλη τή φροντίδα τῆς ἑτοιμασίας του. Τήν ἴδια ὥρα ἡ ἀδελφή της ἡ Μαρία ἔδειχνε τό ξεχείλισμα τῆς εὐγνωμοσύνης της μέ ἄλλο τρόπο. Ἀγό­ρασε μία λίτρα (325 περίπου γραμμάρια) ἀπό ἕνα πανάκριβο ἁγνό μύρο, φτιαγμένο ἀπό τό φυτό Νάρδος  καί μέ αὐτό ἄλειψε τά πόδια τοῦ Κυρίου καί μέ πολλή ταπείνωση τά σκούπισε κατόπιν μέ τά μαλλιά της, ἐνῶ ὅλο τό σπίτι γέμιζε ἀπό τήν εὐωδία τοῦ μύρου.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ – 9 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017

(Ἰω. 12, 1-18)

«Ἕξι μέρες πρὶν ἀπὸ τὸ πάσχα ἦλθε ὁ Ἰησοῦς στὴ Βηθανία ὅπου ἦταν ὁ Λάζαρος, ὁ ὁποῖος εἶχε πεθάνει, καὶ τὸν ἀνέστησε ἀπὸ τοὺς νεκρούς. Ἔκαμαν, λοιπόν, ἐκεῖ σ᾽ αὐτὸν δεῖπνον, καὶ ἡ Μάρθα διακονοῦσε· ὁ Λάζαρος ἦταν ἕνας ἀπ᾽ αὐτούς ποὺ κάθονταν μαζί του στὸ τραπέζι. Ἡ Μαρία, λοιπόν, ἀφοῦ ἔλαβε μία λίτρα μύρου καθαροῦ πολυτίμου ἀπὸ νάρδο, ἄλειψε τὰ πόδια τοῦ ᾽Ιησοῦ καὶ τὰ σκούπιζε μὲ τὰ μαλλιὰ ἀπὸ τὸ κεφάλι της· τὸ σπίτι γέμισε ὅλο ἀπὸ τὴν εὐωδία τοῦ μύρου. Λέγει, λοιπόν, ἕνας ἀπὸ τοὺς μαθητές του, ὁ Ἰούδας τοῦ Σίμωνα, ὁ Ἰσκαριώτης, ὁ ὁποῖος ἐπρόκειτο νὰ τὸν προδώση· γιατί αὐτὸ τὸ μύρο δὲν πωλήθηκε τριακόσια δηνάρια καὶ δὲν δόθηκε στοὺς φτωχούς; Εἶπε αὐτὸ ὄχι διότι τὸν ἔμελε γιὰ τοὺς φτωχούς, ἀλλὰ διότι ἦταν κλέφτης, καὶ εἶχε τὸ ταμεῖο μὲ τὰ χρήματα καὶ κρατοῦσε ἕνα μέρος ἀπ᾽ αὐτὰ ποὺ ἔβαζαν μέσα.
Κήρυγμα Κυριακῆς τῶν Βαΐων

9 Ἀπριλίου 2017

(Πρός Φιλιππησίους δ΄, 4-9)

Ὁ Ἐρχόμενος.

       Ἡ Ἐκκλησία μας ζεῖ μέ ἔντονη τή νοσταλγία τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Γι’ αὐτήν ὁ Ἰησοῦς Χριστός δέν εἶναι μακριά. Εἶναι πολύ κοντά! Ὁ ἐρχομός Του πλησιάζει. Ἀκούει τά βήματα τοῦ ἐπανερχομοῦ Του καί σκιρτᾶ καί ἀγάλλεται. Καί ἡ νοσταλγία αὐτή τῆς Ἐκκλησίας γίνεται ἐντονότερη κάθε χρόνο, καθώς πλησιάζει ἡ Μεγάλη Ἑβδομάδα τῶν Παθῶν καί τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Τίς μεγάλες αὐτές μέρες ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός εἶναι πολύ πιό κοντά στίς ψυχές καί τίς καρδιές ὅλων τῶν πιστῶν. Ἔρχεται γιά νά ἐπαναβεβαιώσει ὅλους γιά τήν ἀπέραντη ἀγάπη Του, ὅπως θά ἔρθει καί  στό τέρμα τῆς ἱστορίας γιά νά ὁλοκληρώσει τό σχέδιο τῆς Θείας Οἰκονομίας.
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ» 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

Κυριακή 9 Απριλίου 2017

Με την Χάρη του Αγίου Θεού, αξιωθήκαμε αγαπητοί αδελφοί να ολοκληρώσουμε και φέτος, την ευλογημένη περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, κατά την οποίο αγωνιστήκαμε πνευματικά εν όψει της μεγάλης εορτής της Αναστάσεως του Κυρίου μας.
Κυριακή των Βαίων (Πρωτοπρεσβυτέρου Αλεξάνδρου Σμέμαν) Ωσαννά

Το Σάββατο του Λαζάρου, από λειτουργικής πλευράς, είναι τα προεόρτια της Κυριακής των Βαΐων – της Εισόδου του Κυρίου μας στα Ιεροσόλυμα. Και οι δύο αυτές γιορτές έχουν ένα κοινό θέμα: το θρίαμβο και τη νίκη. Το Σάββατο του Λαζάρου αποκαλύπτει τον Εχθρό, δηλαδή το Θάνατο · η Κυριακή των Βαΐων προαναγγέλλει το νόημα της νίκης ως θρίαμβο της Βασιλείας του Θεού και ως αποδοχή από τον κόσμο του μόνου Βασιλέως , του Ιησού Χριστού. Σε όλη τη διάρκεια της επί γης ζωής του Ιησού Χριστού, η σεμνή είσοδός Του στην Αγία Πόλη ήταν το μόνο ορατό σημείο θριάμβου. Μέχρι αυτή τη μέρα ο Ιησούς έδειχνε επίμονη άρνηση σε κάθε περίπτωση θριάμβου και δόξας Του.
(†) Μητροπολίτου Τρίκκης καὶ Σταγῶν Διονυσίου: Ὁμιλία εἰς τὰ Βάϊα
Ἄς εἶναι ἀκράτητη ἡ χαρά σου, θυγατέρα τῆς Σιών, εὐχαριστήσου κι ἀναγάλλιασε, ὁλόκληρη τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία. Ἔρχεται πάλι σὲ σένα ὁ Βασιλιᾶς. Ὁ νυμφίος σου ἔρχεται καθισμένος στὸ πουλάρι, ὅπως σὲ θρόνο. Ἄς βγοῦμε νὰ τὸν προϋπαντήσωμε. Ἄς βιαστοῦμε νὰ δοῦμε τὴν δόξα του. Ἄς προλάβωμε νὰ τιμήσωμε τὸν ἐρχομό του μὲ χαρά. Ἄλλη μιὰ φορὰ σωτηρία στὸν κόσμο, πάλι ὁ Θεὸς ἔρχεται γιὰ νὰ σταυρωθῆ.
Ομιλία για την Κυριακή των Βαΐων από το Γέροντα Ιωσήφ Βατοπαιδινό

Περισσότερο στον άνθρωπο χρειάζεται η καλή τοποθέτηση των πραγμάτων στις δύσκολες αυτές μέρες πού βρισκόμαστε· με περισσότερη σύνεση να ανταποκριθή, γιατί, όπως ακούσαμε και στην ανάγνωση της τράπεζας «διά το πληθυνθήναι την ανομία», κατά τον λόγο του Κυρίου, «ψυγήσεται η αγάπη των πολλών».
Ὁ Βασιλεύς. Κυριακή τῶν Βαΐων. (†) ἐπίσκοπος Γεώργιος Παυλίδης Μητροπολίτης Νικαίας

Ὁ Βασιλεύς
 Κυριακή τῶν Βαΐων (Ἰωάν. ιβ΄ 1-28).
«Ὡσανά, εὐλογήμένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου..»
 Πρωτοφανὴς εἰς ὄγκον, μοναδικὴ εἰς μεγαλοπρέπειαν, ἀνυπέρβλητος εἰς ἐπιβλητικότητα ἡ ὑποδοχὴ, ποὺ γίνεται σήμερον, ἀγαπητοί, εἰς τὸν Χριστὸν ἐκ μέρους τῶν Ἰουδαίων, χωρὶς καμμίαν ὠργανωμένην προπαρασκευήν. 3.000.000 ἐνθουσιῶντος λαοῦ κρατοῦν κλάδους φοινίκων στὰ χέρια, στρώνουν τὰ ἐνδύματά των εἰς τὸν δρόμον, ἀπ’ ὅπου πρόκειται νὰ περάσῃ ὁ Κύριος καὶ ζητωκραυγάζουν τὸν ἐρχόμενον Βασιλεά: «Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου, ὁ Βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ».
Ομιλία εις την Κυριακήν των Βαΐων . Αγ. Γρηγόριος ο Παλαμάς

1. Σε καιρό ευνοίας σε επήκουσα και σε ημέρα σωτηρίας σ' εβοήθησα», είπε ο Θεός δια του Ησαΐα (Ησ. 49, 8). Καλό λοιπόν είναι να ειπώ σήμερα το αποστολικό εκείνο προς την αγάπη σας· «Ιδού καιρός εύνοιας, ιδού ημέρα σωτηρίας· ας απορρίψωμε λοιπόν τα έργα του σκότους και ας εκτελέσωμε τα έργα του φωτός, ας περιπατήσωμε με σεμνότητα, σαν σε ημέρα» (Β΄ Κορ. 6,2· Ρωμ. 13,12). Διότι προσεγγίζει η ανάμνησις των σωτηριωδών παθημάτων του Χριστού και το νέο και μέγα και πνευματικό Πάσχα, το βραβείο της απαθείας, το προοίμιο του μέλλοντος αιώνος.
Ἅγιος Ἐπιφάνιος Κύπρου - Βαϊφόρος. Λόγος τοῦ Ἁγίου Ἐπιφανίου Κύπρου τὴν Κυριακὴ τῶν Βαΐων

Μὲ χαρὰ στὶς καρδιὲς λαμπάδες γιορτινὲς ἂς ἀνάψουμε.
Μὲ χιτῶνες τῶν ψυχῶν ἀντάξιους γιὰ συνάντηση μὲ τὸ Θεὸ τοὺς παλιοὺς ἂς ἀνταλλάξουμε.Τῆς ζωῆς μας τοὺς δρόμους, ὅσο μποροῦμε πιὸ καλά, ἂς ἑτοιμάσουμε.Τὶς εἰσόδους τῶν ψυχῶν μας διάπλατα στὸ Βασιλιὰ ἂς ἀνοίξουμε.Τὰ κλωνάρια τῆς νίκης κρατώντας τὸ νικητὴ τοῦ θανάτου ἂς δοξάσουμε.Μὲ κλαδιὰ ἀπὸ ἐλιὲς τῆς Μαρίας τὸ βλαστάρι, ὅπως ἁρμόζει σὲ Θεὸ ἂς ὑποδεχθοῦμε.Μὲ ὕμνους ἀγγελικοὺς τὸ Θεὸ τῶν ἀγγέλων ἂς ὑμνήσουμε.
Κυριακή τῶν Βαΐων. Ἁγίου Ἐπιφανίου Κύπρου

Ὁμιλία εἰς τὰ Βάϊα
Κυριακή τῶν Βαΐων Ἰωάν. ιβ΄, 1-18

Ἄς εἶναι ἀκράτητη ἡ χαρά σου, θυγατέρα τῆς Σιών, εὐχαριστήσου κι ἀναγάλλιασε, ὁλόκληρη τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία. Ἔρχεται πάλι σὲ σένα ὁ Βασιλιᾶς. Ὁ νυμφίος σου ἔρχεται καθισμένος στὸ πουλάρι, ὅπως σὲ θρόνο. Ἄς βγοῦμε νὰ τὸν προϋπαντήσωμε. Ἄς βιαστοῦμε νὰ δοῦμε τὴν δόξα του. Ἄς προλάβωμε νὰ τιμήσωμε τὸν ἐρχομό του μὲ   χαρά. Ἄλλη μιὰ φορὰ σωτηρία στὸν κόσμο, πάλι ὁ Θεὸς ἔρχεται γιὰ νὰ σταυρωθῆ. Ὁ Βασιλιὰς τῆς Σιών, ἡ προσδοκία τῶν ἐθνῶν, ξαναέρχεται σ’ αὐτὴν καὶ χαρίζει πάλι τὴ σωτηρία στὸν κόσμο.
Λόγος εις την Κυριακήν των Βαίων. Αγ. Λουκά Αρχιεπ. Κριμαίας.

Κυριακήν των Βαίων

Η Ιερουσαλήμ ήταν γεμάτη κόσμο που ήλθε από παντού για να γιορτάσει τη μεγάλη γιορτή του Πάσχα. Όλη η πόλη μιλούσε για τον μεγάλο προφήτη και θαυματουργό από τη Ναζαρέτ, ο οποίος μόλις τώρα έκανε το μεγαλύτερο από όλα τα άλλα αμέτρητα θαύματά Του, ανέστησε τον Λάζαρο, ο οποίος τέσσερεις ολόκληρες ημέρες βρισκόταν στον τάφο. Τον περίμεναν να έλθει στην πόλη και προετοιμάζονταν για τη θερμή υποδοχή Του.

Παρασκευή, 7 Απριλίου 2017

''Του δικαίου Λαζάρου η αναβίωσις''

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ. Σεραφείμ

Περιγράφοντας το θαυμαστό περιστατικό της αναστάσεως του Αγίου και Δικαίου Λαζάρου του τετραημέρου, ο Θεοφάνης ο Κεραμεύς αφ΄ ενός μεν στηρίζεται στη διήγηση του Ευαγγελιστού Ιωάννου, αφ΄ ετέρου δε, «έχων ως σύνοικον» στην κεκαθαρμένη καρδιά του την παρουσία του Αγίου Πνεύματος, ερμηνεύει θεολογικά και θεραπευτικά τα ευαγγελικά γεγονότα. Άλλωστε, για να αναφερθεί κανείς σε αυτά, χρειάζεται να έχει καθαρότητα καρδίας και ιδιαιτέρως το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος.

Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ(ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΑΣ ΑΙΓΥΠΤΙΑΣ)

ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΤΑΓΩΝ  ΚΑΙ  ΜΕΤΕΩΡΩΝ

«ὁ υἱος τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι ἀλλά διακονῆσαι»

Μετά τήν ὁλοκλήρωση τῆς διδασκαλίας του ὁ Χριστός ἐστράφη πρός τά Ἰεροσόλυμα καί προειδοποίησε τούς μαθητές του γιά τό ἐπερχόμενο Πάθος. Ἔθεσε δέ τήν διακονία του πρός τό ἀνθρώπινο γένος ὡς ὑπόδειγμα τῆς ταπείνωσης καί τῆς ἀγάπης του.

Ὁ Κύριος ἔμελλε νά νίψει τά πόδια τῶν μαθητῶν στό Μυστικό Δεῖπνο καί νά τούς πεῖ «ἰδού ὑπόδειγμα δίδωμι ἡμῖν…». Οἱ μαθητές ὅπως καί ὅλοι οἱ Ἰουδαῖοι ἐθεωροῦσαν τήν βασιλεία τοῦ Μεσσία γήινη. Ποθοῦσαν, λοιπόν, μία θέση δίπλα σέ ἕναν ἐπίγειο βασιλέα. Γι αὐτό καί μετά τήν Σταύρωση ἐκρύβοντο στό ὑπερῶο.
Πορεία πρὸς τὸ Πάθος

Εὐαγγέλιον Κυριακῆς 2 Ἀπριλίου, Ε΄ Νηστειῶν - Ὁσίας Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας (Μάρκ. ι΄ 32-45)

«Ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα»

Ὁ Κύριος πορεύεται μὲ τοὺς μαθητές Του πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα γιὰ τὸ Πάθος. Πορεύεται μὲ θαυμαστὴ σταθερότητα. Ἐπιθυμεῖ ὅμως νὰ προετοιμάσει καὶ τοὺς μαθητές Του. Γι᾿ αὐτό, ὅπως ἀκούσαμε στὴν ἀρχὴ τῆς σημερινῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς, τοὺς προανήγγειλε τὰ Πάθη καὶ τὴν Ἀνάστασή Του. Καὶ ἐμεῖς ὅμως ἔχουμε ἀνάγκη προετοιμασίας, γιὰ νὰ ὠφεληθοῦμε οὐσιαστικὰ ἀπὸ τὴ μεγάλη ἑορτὴ ποὺ ἔρχεται. Σ᾿ αὐτὸ ἀκριβῶς θὰ ἐπιμείνουμε σήμερα: πῶς πρέπει νὰ ἑορτάσουμε τὸ Πάσχα. Θὰ μᾶς καθοδηγήσουν τὰ λόγια τοῦ Κυρίου ποὺ προτάξαμε.

1. Νὰ ὑψωθοῦμε
Τὸ αἷμα τοῦ Λυτρωτοῦ

Ἀπόστολος Κυριακῆς 2 Ἀπριλίου 2017, Ε΄ Νηστειῶν - Ὁσίας Μαρίας Αἰγυπτίας (Ἑβρ. θ΄ 11-14)

«Τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ... καθαριεῖ τὴν συνείδησιν ὑμῶν ἀπὸ νεκρῶν ἔργων»

Ἤδη φθάνουμε πρὸς τὸ τέλος τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καὶ μόλις λίγες ἡμέρες μᾶς χωρίζουν ἀπὸ τὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Ἑβδομάδα, κατὰ τὴν ὁποία θὰ προσκυνήσουμε τὰ ἄχραντα Πάθη τοῦ Κυρίου, ἀφοῦ πρῶτα καθαρίσουμε τὴν καρδιά μας ἀπὸ τὴ δυσωδία τῆς ἁμαρτίας. 
Ἡ συνείδησή μας μᾶς βεβαιώνει ὅτι εἴμαστε ἔνοχοι, τὸ σημερινὸ Ἀποστολι­κὸ ἀνάγνωσμα ὅμως μᾶς δίνει θάρρος καὶ ἐλπίδα. Προβάλλοντας τὸ ἀσύγκριτο μεγαλεῖο τῆς θυσίας τοῦ Κυρίου ὁ θε­oφώτιστος Ἀπόστολος μᾶς τονί­ζει ὅτι τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ ­«καθαριεῖ τὴν συν­είδησιν ἡμῶν ἀπὸ νεκρῶν ἔργων εἰς τὸ λατρεύειν Θεῷ ζῶντι»· δηλαδὴ θὰ καθαρίσει τὴ συνείδησή μας ἀπὸ τὰ ἔρ­­­γα τῆς ἁμαρτίας, ποὺ φέρνουν στὴν ψυ­­­χὴ νέκρωση, καὶ θὰ μᾶς ἀξιώσει νὰ λα­τρεύουμε ἀξίως τὸν ζωντανὸ Θεό.
Κήρυγμα Κυριακῆς

Ε΄ Νηστειῶν- Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας

2 Ἀπριλίου 2017

(Ἑβραίους θ΄, 11-14) 

Ἀποκλειστικότητα Ἰησοῦ Χριστοῦ.

     Ὑπάρχει κάτι βασικό καί οὐσιαστικό γιά τόν ἄνθρωπο, πού ἡ ἐποχή μας καί ὁ τεχνικός πολιτισμός της δέν μπορεῖ οὔτε θά μπορέσει ποτέ νά τοῦ προσφέρει. Πρόκειται γιά τόν ψυχικό καθαρμό καί τήν λύτρωση ἀπό τήν ἐνοχή τῆς ἁμαρτίας. Αὐτό εἶναι καί θά εἶναι ἀποκλειστικό ἔργο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ γιά ὅλους τους ἀνθρώπους ὅλων τῶν ἐποχῶν.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ - Μάρκ. 10, 32-45 (2/4/2017)

Η διακονία του Χριστού στον κόσμο

Βρισκόμαστε στην τελευταία Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, αδελφοί μου. Στο Ευαγγελικό ανάγνωσμα που ακούσαμε ο Κύριός μας προετοιμάζει τους Μαθητές Του για το Πάθος και την Ανάστασή Του. Τους αποκαλύπτει όλα όσα πρόκειται να Του συμβούν, προκειμένου να μη λιποψυχήσουν και απελπιστούν, αλλά να διατηρήσουν ζωντανή την ελπίδα της νίκης, καθώς Εκείνος θα είναι ο ρυθμιστής και κυρίαρχος των εξελίξεων. Όμως, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης, παρεξηγούν τα λόγια Του και ζητούν δόξες και τιμές στη Βασιλεία Του. Και ο Χριστός τους ομιλεί για το ποτήρι του πόνου και της οδύνης που ο Ίδιος και εκείνοι θα πιούν και το οποίο θα κληθούν να δοκιμάσουν όσοι επιλέξουν να Τον ακολουθήσουν. Τους ομιλεί για το αληθινό πρωτείο στη ζωή που είναι καρπός της διακονίας της αγάπης, πρότυπο της οποίας είναι ο Ίδιος, ο Οποίος δεν ήλθε στον κόσμο για να διακονηθεί, αλλά για να διακονήσει τους ανθρώπους.
Ἡ Ὁσία Μαρία ἡ Αἰγυπτία - Κυριακή Ε' Νηστειῶν

Ἄν ὁ «Ἄσωτος», ὅπως τόν γνωρίζουμε μέσα ἀπό τήν ὁμώνυμη παραβολή, εἶναι γιά μᾶς, κατά τίς πρῶτες ἡμέρες τοῦ Τριωδίου, ἡ θεωρητική πλευρά τῆς πορείας τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν ἁμαρτία στή μετάνοια στήν Ε΄ Κυριακή τῶν Νηστειῶν, βλέπουμε ὅλη αὐτή τή διαδικασία, τόν κοπιώδη καί ἀνηφορικό δρόμο τοῦ γυρισμοῦ, νά παίρνει σάρκα καί ὀστᾶ, νά γίνεται πράξη, στό πρόσωπο στό ὁποῖο ἡ Ἐκκλησία μας ἀφιέρωσε τήν Κυριακή αὐτή, στήν Ὁσία Μαρία τήν Αἰγυπτία.
Ἡ μετάνοια στήν πράξη, ἡ μεταστροφή ἀπό μιά ζωή βουτηγμένη κυριολεκτικά στό βόρβορο τῆς ἁμαρτίας, ἀπό μιά ψυχή πού ἔζησε τήν πτώση στόν ἔσχατο βαθμό, στή ζωή τῆς ἁγιότητος, τῆς ἀνοδικῆς στόν οὐρανό πορείας, τῆς μέ τό Θεό κοινωνίας, τῆς ἀνείπωτης χαρᾶς καί ἀγαλλίασης στήν αἰώνια χαρά τῆς Βασιλείας τοῦ Κυρίου μας.
ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Ε’ΝΗΣΤΕΙΩΝ 2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017
ΟΥΚ ΟΙΔΑΤΕ ΤΙ ΑΙΤΕΙΣΘΕ  

«Δεν ξέρετε τι ζητάτε» (Μάρκ. 10, 35). Με την φράση αυτή ο Χριστός, αγαπητοί μου αδελφοί, απευθύνεται προς τους μαθητές Του, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, όταν του ζητάνε, λίγο πριν το πάθος Του, να δώσει ώστε να καθίσουν ο ένας στα δεξιά Του και ο άλλος στα αριστερά Του, όταν θα εγκατασταθεί στον κόσμο η Βασιλεία Του. Και ο Χριστός, θέλοντας να τους βοηθήσει να καταλάβουν ότι η Βασιλεία Του δεν μπορεί να έχει το χαρακτήρα της εξουσίας, της κυριαρχίας επάνω στους ανθρώπους, της επίδειξης δύναμης, αλλά είναι βασιλεία αγάπης, διακονίας των ανθρώπων, μέριμνας γι’ αυτούς και απολύτου σεβασμού στην ελευθερία τους, τους μιλά μ’ αυτόν τον σκληρό τρόπο.
Κυριακή 2 Απριλίου (Ε΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ) (Μάρκ. ι΄ 32-45)

Ὁ Κύριος πορεύεται πρός τήν Ἱερουσαλήμ. Ἡ κρίσιμη ὥρα πλησιάζει. Τό ἐπικείμενο Πάθος τόν συνέχει. Ἀντί ὅμως νά Τόν καταβάλει, Τόν κάνει νά ἐπιταχύνει τό βῆμα Του σπεύδοντας πρός αὐτό. Οἱ μαθητές Του τόν ἀκολουθοῦν μέ θάμβος καί φόβο.

Ὁ Κύριος ἀνακόπτει σέ μιά στιγμή τόν γρήγορο βηματισμό Του καί παίρνοντας ἰδιατέρως τούς δώδεκα μαθητές Του τούς προλέγει τά ὅσα πρόκειται νά Τοῦ συμβοῦν. Ὅτι δηλαδή τώρα πού θά φτάσουν στά Ἱεροσόλυμα, θά παραδοθεῖ ὁ ἴδιος στά χέρια τῶν ἀρχιερέων καί τῶν γραμματέων, πού θά Τόν καταδικάσουν σέ θάνατο καί θά Τόν παραδώσουν στούς Ρωμαίους στρατιῶτες. Καί αὐτοί θά Τόν περιγελάσουν καί θά Τόν μαστιγώσουν καί θά Τόν φτύσουν καί θά Τόν θανατώσουν. Ἀλλά Ἐκεῖνος τήν τρίτη ἡμέρα ἀπό τό θάνατό Του θά ἀναστηθεῖ.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ»

Ὁ Κύριος βαδίζει πρός τό μαρτύριο καί οἱ Μαθητές Του ὀνειρεύονται μεγαλεῖα. Τούς προλέγει τό σταυρικό Του Θάνατο καί ἐκεῖνοι, χωρίς νά πολυκαταλαβαίνουν τήν τραγικότητα τῆς προφητείας, διαποτισμένοι ἀπό τό κοσμικό πνεῦμα τῆς φιλοδοξίας, ποθοῦν τιμητικές διακρίσεις. Ὁ Ἰάκωβος καί ὁ Ἰωάννης σπεύδουν νά προλάβουν τούς ἄλλους στήν ἐξασφάλιση τῶν πρωτείων.
ΚΥΡΙΑΚΗ E΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ
Απόστολος: Εβρ. θ΄ 11-14
Ευαγγέλιο: Μαρκ. ι΄ 32-45
2 Απριλίου 2017
«Και γαρ ο Υιός του Ανθρώπου που ουκ ήλθε διακονηθήναι αλλά διακονήσαι, και δούναι την ψυχήν αυτού λύτρον αντί πολλών» (Μαρκ. ι΄ 45)
Δυο σημαντικά γεγονότα προβάλλουν μέσα από το σημερινό Ευαγγέλιο.
Πρώτον, η λεπτομερής αναφορά του Ιησού για το επικείμενο Πάθος Του και δεύτερον το ανθρώπινο πάθος της εξουσίας, όπως προβάλλει μέσα από τη φιλοπρωτία του Ιακώβου και του Ιωάννου, καθώς και τη ζηλοφθονία και αγανάκτηση των άλλων δέκα Μαθητών του Ιησού. Κίνητρο του Πάθους του Ιησού είναι η αγάπη και η θυσία της ζωής Του σαν λύτρο, σαν αντάλλαγμα για τη σωτηρία όλων των ανθρώπων. Αντίθετα, στην περίπτωση των Μαθητών, το κίνητρο είναι αντίστροφο, δηλαδή η υποταγή, η θυσία όλων των άλλων προκειμένου να εξυπηρετηθεί ο εαυτός τους. Μια αντίληψη, που εκφράζει περισσότερο το κοσμικό πνεύμα, παρά το πνεύμα της διδασκαλίας του Ιησού, ο οποίος όχι μόνο θεωρητικά, αλλά και στην πράξη επιβεβαιώνει ότι ο ίδιος, ως «Ο Υιός του Ανθρώπου» που δεν ήρθε για να τον υπηρετήσουν, αλλά για να υπηρετήσει και να προσφέρει τη ζωή του λύτρο για όλους».
ΚΥΡΙΑΚΗ 2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017 – E΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

(ΜΑΡΙΑΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΙΑΣ)

(Μαρκ. ι΄ 32-45)   (Εβρ. θ΄ 11-14)

Ευλογημένη συνοδοιπορία

 “Ιδού αναβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα”

Μια βδομάδα πριν από τη θριαμβευτική είσοδο στα Ιεροσόλυμα, η Εκκλησία μας παρουσιάζει τον Ιησού να προλέγει στους μαθητές του το πάθος και τα κακά τα οποία πρόκειται να υπομείνει για τη σωτηρία της ανθρωπότητας. Κατά καιρούς ο Ιησούς και ιδίως ύστερα από κάθε χαρά, δεν παρέλειπε να υπενθυμίζει στους μαθητές του, ότι “ο Υιός του ανθρώπου παραδοθήσεται εις χείρας ανθρώπων αμαρτωλών και αποκτενούσιν αυτόν”.
ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (Μρ. 10, 32-45)

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

(Μρ. 10, 32-45)

Ὁ Θεὸς δὲν ἀποστρέφεται τοὺς ἀνθρώπους, ὅταν ἐπιστρέφουν ἐν μετανοίᾳ σὲ αὐτόν, ἀλλὰ τοὺς δέχεται μὲ μεγάλη χαρά. Τοὺς ἀγκαλιάζει μὲ τὴν ἴδια χαρὰ ποὺ δείχνει καὶ γιὰ ὅσους ἀγωνίστηκαν νὰ ἐπιτύχουν τὴν ἀρετή. Δὲν ἐπιθυμεῖ ὁ Θεὸς τὴν τιμωρία τῶν ἁμαρτωλῶν. Ἡ ζωὴ ποὺ εἶχαν πρὸ τῆς ἐπιστροφῆς τους ἦταν ζωὴ μακρυὰ ἀπὸ τὸν Θεό, τὴν ἴδια τὴν πηγὴ τῆς ζωῆς. Μιὰ τέτοια ζωή, ὅμως, δὲν εἶναι παρὰ πικρὴ παίδευση καὶ ἄρα ἀρκετὴ τιμωρία γι᾽ αὐτούς. Τοῦτο ἀκριβῶς μᾶς ἐπισημαίνει ὁ προφήτης Ἱερεμίας: «παιδεύσει σε ἡ ἀποστασία σου, καὶ ἡ κακία σου ἐλέγξει σε˙ καὶ γνῶθι καὶ ἰδέ, ὅτι πικρόν σοι τὸ καταλιπεῖν σε ἐμέ, λέγει Κύριος ὁ Θεός σου». Γι᾽ αὐτὸ λοιπὸν καὶ ἐπιστρέφοντας ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ τὴν ἁμαρτία συναντᾶ τὶς ἀνοικτὲς ἀγκάλες τοῦ Θεοῦ. Δὲν τὸν δικάζει ὁ Θεός, δὲν τοῦ κάνει λεπτόλογες ἀνακρίσεις καὶ δὲν τοῦ κρατᾶ κακία. Ὁ Θεὸς εἶναι Πατέρας, πλήρης ἀγάπης καὶ συγχωρητικότητας, ὄχι ἄτεγκτος δικαστής. Προσφέρει ἀφειδῶς στὸν ἐπιστρέφοντα ἁμαρτωλὸ μόνο ἀγάπη, ἀποδοχὴ καὶ συγχώρεση.
ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ – 2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017

(Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας)

(Μαρκ. ι΄ 32-45)

«’Ιδοὺ, ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα…».

Μπαίνομε στὴν τελευταία ἑβδομάδα τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ἀγαπητοί ἀδελφοί. Ὁ καιρὸς τοῦ Πάθους πλησιάζει. Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς μὲ τοὺς μαθητές του, ὅπως ἀκούσαμε στὸ σημερινὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα, ἀνεβαίνουν στὰ Ἱεροσόλυμα. Στὸ τελευταῖο αὐτὸ ταξίδι ὁ Χριστὸς γιὰ μιὰ φορὰ ἀκόμη προλέγει στοὺς δώδεκα μαθητές, ἀλλὰ καὶ σ᾽ ὅλο τὸν κόσμο, μὲ ἀκρίβεια τὰ Πάθη Του καὶ τὴν Ἀνάστασή Του.
Η ΟΣΙΑ ΜΑΡΙΑ Η ΑΙΓΥΠΤΙΑ

ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ

Μιχαήλ Χούλη

Θεολόγου

Την Ε΄ Κυριακή των Νηστειών, η Εκκλησία παρουσιάζει την αλήθεια του Κυρίου ως από πρίσμα σωτηρίας (όπως άλλωστε και σε κάθε Θεία Λειτουργία) με τρεις τρόπους: (α) δια της αποστολικής περικοπής, (β) δια του Ευαγγελίου και (γ) δια της εορτής της ημέρας. 

(α) Ο απόστολος Παύλος αναφέρεται στην ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ επιστολή του (9,11-14) στον αρχιερέα Χριστό, που μπήκε μια για πάντα στα Άγια των Αγίων, για να προσφέρει αίμα όχι ταύρων και τράγων (όπως στην Παλαιά Διαθήκη), αλλά το δικό Του αίμα (υπέρ του λαού). Και έτσι μας εξασφάλισε την αιώνια σωτηρία.