ΜΗΝΥΜΑ

ΓΙΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ, ΕΟΡΤΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΩΝ ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΤΙΚΕΤΕΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Σάββατο, 24 Φεβρουαρίου 2018

Λόγος εις την Α’ Κυριακή των Νηστειών
Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας

Την πρώτη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής η Αγία μας Εκκλησία πανηγυρίζει το θρίαμβο της Ορθοδοξίας, της ορθής πίστεως, η οποία καταπάτησε όλες της αιρέσεις και στερεώθηκε για πάντα. Γι’ αυτό η Κυριακή αυτή καλείται Κυριακή της Ορθοδοξίας. Οι αιρέσεις φάνηκαν ήδη απαρχής του χριστιανισμού. Οι ίδιοι οι   Απόστολοι του Χριστού προειδοποιούσαν τους συγχρόνους τους, και μαζί τους και εμάς, για τον κίνδυνο από τους ψευδοδιδασκάλους.
Κυριακή της Ορθοδοξίας. Αγίου Νικολάου Αχρίδος

«Αύτη εστίν η νίκη η νικήσασα τον κόσμον, η πίστις ημών»  (Α' Ιω. 5, 5)

...Η κύρια νίκη της Εκκλησίας η οποία σήμερα προβάλλει μπροστά μας είναι η νίκη κατά της εικονομαχίας. Οι αγώνες και οι διαμάχες για τις εικόνες κράτησαν πάνω από διακόσια χρόνια.
Οι εικονομάχοι ήταν οι εσωτερικοί εχθροί της Εκκλησίας οι οποίοι ήταν πάντοτε και οι πιο επικίνδυνοι επειδή πολλοί από αυτούς είχαν στα χέρια τους δύναμη κοσμική ή εξουσία εκκλησιαστική.
Κυριακή Α΄ τῶν νηστειῶν (τῆς Ὀρθοδοξίας). Γερμανοῦ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως
Ἰωαν. α΄, 44-52
Εἰς τὴν πρώτην Κυριακὴν τῶν νηστειῶν καὶ εἰς τὴν τῶν Ἁγίων καὶ σεπτῶν εἰκόνων ἀναστήλωσιν

 Γερμανοῦ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως

«Πόσο ἀγαπημένες εἶναι οἱ σκηνὲς σου Κύριε τῶν δυνάμεων. Λειώνει ἀπὸ τὸν πόθο καὶ χάνεται ἡ ψυχή μου νὰ βρεθῆ στὶς αὐλὲς τοῦ Κυρίου»· ὄχι γιὰ τὴν ὀμορφιὰ τῶν κτιρίων καὶ τὸ καλὸ χτίσιμο τῶν τοίχων καὶ τὴ στιλπνότητα τῶν μαρμάρων καὶ γιὰ ὅλα ὅσα φιλοτέχνησε μὲ ἔξυπνες ἐπινοήσεις ἐπδέξιος τεχνίτης. Ὅλα αὐτὰ σὲ δεύτερη μοῖρα τὰ θέτει ὁ Θεὸς κι εἶναι μικρὴ ἡ ἀξία τῶν ἄψυχων τούτων. Αὑτὸ ποὺ εἶναι στὴ πρώτη γραμμὴ του μετώπου γιὰ τὸν Κύριο καὶ κρίνεται ἄξιο γιὰ κάθε φροντίδα εἶναι ὁ ἄνθρωπος, τὸ πολύτιμο ὄν ποὺ εἶναι ὁ κόσμος ὅλος ἡ τιμή του, κατὰ τὴν κρίση τοῦ Θεοῦ, ὁ ἄνρθωπος ὁ οὐράνιος κι ἐπίγειος, ὁ σύνδεσμος τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς αὐτὸς ὁ μικρόκοσμος, γιὰ τὸν ὁποῖον ἔγινε ὅλος ὁ κόσμος.
Ομιλία εις την Κυριακήν της Ορθοδοξίας. Αγ. Ιουστίνου Πόποβιτς

(Ἀποσπάσματα)

 Εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν.

Σήμερα, ἀδελφοί καί ἀδελφές, εἶναι ἡ ἁγία Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας, μία ἀπό τίς πενήντα δύο Κυριακές τοῦ ἔτους πού ὀνομάζεται Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας.

Μεγάλη καί ἁγία Κυριακή. Κυριακή, κατά τήν ὁποία ἑορτάζεται ἡ νίκη τῆς Ὀρθοδοξίας ἐναντίον κάθε ψεύδους, ἐναντίον κάθε ἀναλήθειας, ἐναντίον κάθε αἱρέσεως, ἐναντίον κάθε ψευδοθεοῦ· νίκη τῆς Ὀρθοδοξίας ἐναντίον κάθε ψευδοῦς διδασκαλίας, ἐναντίον κάθε ψευδοῦς φιλοσοφίας, ἐπιστήμης,  πολιτισμοῦ, εἰκόνος. Ἁγία νίκη τῆς Ὀρθοδοξίας. Καί αὐτό σημαίνει ἁγία νίκη τῆς Παναληθείας.
Ἡ σημαία μὲ τὸ αἷμα καὶ τὸ στέμμα. Α΄ Κυρ. Νηστειῶν (τῆς Ὀρθοδοξίας). (†) ἐπίσκοπος Γεώργιος Παυλίδης Μητροπολίτης Νικαίας

Α΄ Κυρ. Νηστειῶν (τῆς Ὀρθοδοξίας)
(Ἰωάν. α΄ 44-52)
Ἡ σημαία μὲ τὸ αἷμα καὶ τὸ στέμμα
«Ραββί, σὺ εἶ ὁ ὑιὸς τοῦ Θεοῦ...»

(†) ἐπισκόπου Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας
Ὅταν κατὰ τὴν Ρωμαϊκὴν ἐποχή, ἀγαπητέ μου ἀναγνῶστα, ἐπέστρεφεν ἀπὸ νικηφόρον πόλεμον ὁ νικήτὴς στρατηγὸς ἤ αὐτοκράτωρ, ὁ λαὸς τῆς Ρώμης τοῦ ἐπεφύλασσε μεγαλειώδη ὑπποδοχή. Ζητωκραυγαὶ καὶ ἀλαλαγμοὶ συνώδευαν τὸν θριαμβευτὴν, ὁ ὁποῖος ἐκάθητο στεφανωμένος εἰς μεγαλοπρεπὲς ἅρμα, ποὺ τὸ ἔσυραν ὑπερήφανα ἄλογα.
Ἡ πομπὴ αὐτὴ εἶναι γνωστὴ ὡς : Θ ρ ί α μ β ο ς.
 Κυριακή Α΄Νηστειών (της Ορθοδοξίας) - Η Ορθοδοξία, να το ιδανικό μας, +Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνου

 «Οὐκ ἀρνησόμεθά σε, φίλη Ὀρθοδοξία· οὐ ψευσόμεθά σοι, πατροπαράδοτον σέβας·... ἐν σοὶ ἐγεννήθημεν, ἐν σοὶ ζῶμεν, καὶ ἐν σοὶ κοιμηθησόμεθα· εἰ δὲ καλέσοι καιρός, καὶ μυριάκις ὑπὲρ σοῦ τεθνηξόμεθα» (Ἰωσὴφ Βρυέννιος)

Τί θὰ πῇ ἰδανικό; Μέσα σὲ κάθε ἄνθρωπο,ἀγαπητοί μου, καὶ στὸν πιὸ ἀτελῆ, ὑπάρχεικάποια εἰκόνα εὐτυχίας, ἕνα ὅραμα ζωῆς, ἕνας σκοπὸς πρὸς τὸν ὁποῖο συγκλίνουν ὅλες οἱ σκέψεις καὶ ἐνέργειές του· καὶ σκοπὸς εἶνε ἡ ἰδέα ἐκείνη ποὺ κυριαρχεῖ ἐπάνω σὲ ὅλες τὶς ἄλλες ἰδέες καὶ συναισθήματα καὶ ἀποτελεῖ τρόπον τινὰ τὸν κεντρικὸ ἄξονα γύρω ἀπ᾽τὸν ὁποῖο στρέφεται ἡ ζωή του. Καὶ ὅπως ἡἀξία μιᾶς λεπτεπίλεπτης μηχανῆς,
 Ομιλία στο ευαγγέλιο της Κυριακή της Ορθοδοξίας, +Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης Μελέτιος

Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ
(Ἰω. 1, 44-52)
Μή μένετε στά βλεπόμενα

            Σήμερα εἶναι ἡ Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας. Δηλαδή πανυγηρίζομε τόν θρίαμβο τῆς ἀληθινῆς πίστης. Θρίαμβο ἐναντίον τῶν ψεύτικων ἐντυπώσεων πού σχηματίζει ὁ ἄνθρωπος γιά τόν Χριστό καί γιά τήν Ἐκκλησία.
            Κάθε αἵρεση καί κάθε καινούργια δοξασία καί θεωρία εἶναι ἕνα λάθος γιατί ἀποπλανᾶ ἀπό τήν ἀληθινή πίστη, ἀπό τήν μόνη ἀλήθεια, πού εἶναι ὅτι:
            Τόν κόσμο τόν δημιούργησε ὁ Θεός.
            Ὅτι ὅλοι εἴμαστε πλάσματά του.
            Ὅτι ὁ Θεός εἶναι πανάγαθος Πατέρας.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 22, 2018
Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 25 Φεβρουαρίου 2018, Α΄ Νηστειῶν-τῆς Ὀρθοδοξίας (Ἰωάν. α΄ 44-52)

1. Ἡ Ἐκκλησία «πολεμουμένη νικᾷ»!

Πανηγυρικὴ καὶ λαμπρὴ ἡ σημερινὴ ἡμέρα, Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία ἑορτάζουμε τὸ ἐκπληκτικὸ θαῦμα τῆς πίστεως, τὸν θρίαμβο γιὰ τὴν ἐπικράτηση τῆς ἀλήθειας τῆς Ὀρθοδοξίας ἔναντι τῆς πλάνης τῶν αἱρέσεων.

2.000 χρόνια τώρα ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία «πολεμουμένη νικᾷ» (ἱερὸς Χρυσόστο­μος)! Καταδιώκεται, ἀλλὰ δὲν σταματᾶ νὰ ἐξαπλώνεται‧ σπιλώνεται, ἀλλὰ διατηρεῖ καθαρὴ καὶ ἀνόθευτη τὴν ἀλήθεια‧ φυλακίζεται, καὶ μένει πάντα ἐλεύθερη‧ φαίνεται ὅτι πεθαίνει, ἀλλὰ ἀνασταίνεται. Διω­γμοὶ καὶ μαρτύρια, αἱρέσεις καὶ συκοφαντικὲς ἐ­­­πιθέσεις, κύματα ἀθεΐας καὶ πολεμικῆς τοῦ διαβόλου δὲν στάθηκαν ἱκανὰ νὰ ἀκυρώσουν τὸν σωστικὸ λόγο καὶ τὴν ἁγιαστικὴ δύναμή της. Κι ἐπαληθεύεται ἔτσι ὁ προφητικὸς λόγος τοῦ Κυρίου ποὺ εἶπε ὅτι «πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς» (Ματθ. ις΄ 18)· δηλαδή, ὁ θάνατος καὶ οἱ ὀργανωμένες δυνάμεις τοῦ κακοῦ ποτὲ δὲν θὰ κατανικήσουν τὴν Ἐκκλησία!
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
ΟΙ ΠΕΙΡΑΣΜΟΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 22, 2018
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 25 Φεβρουαρίου 2018, Α΄ Νηστειῶν, τῆς Ὀρθοδοξίας (Ἑβρ. ια΄ 24-26, 32-40)

«Ἐπειράσθησαν»

Σήμερα, Α´ Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν, γιορτάζουμε τὸν θρίαμβο τῆς Ὀρθοδοξίας ἐναντίον ὅλων τῶν ἐχθρῶν της, αἱρετικῶν καὶ διωκτῶν της. Στὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα παρήλασαν μπροστὰ ἀπὸ τὰ μάτια μας οἱ μορφὲς τῶν δικαίων τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης – γιατὶ σ᾿ αὐτοὺς ἀναφέρεται ὁ ἀπόστολος Παῦλος – ἀλλὰ καὶ τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας. Καὶ οἱ μὲν καὶ οἱ δὲ κράτησαν ἀνόθευτη τὴν πίστη τους ἀπὸ ὁποιαδήποτε πλάνη, ἀλλὰ καὶ ἔδειξαν ἀξιοθαύμαστη πίστη, ἐμπιστοσύνη στὸν Θεὸ καὶ εὐαρέστησαν ἀπέναντί Του. Ἀπόδειξη; Τὰ θαυμαστὰ κατορθώματα ποὺ ἐπιτέλεσαν μὲ τὴν πίστη τους, καὶ ἡ θαυμαστὴ ὑπομονὴ ποὺ ἔδειξαν σὲ μεγάλες δυσκολίες ποὺ ἀντιμετώπισαν, ἀκριβῶς λόγῳ τῆς πίστεώς τους στὸν ἀληθινὸ Θεό. Μεταξὺ τῶν ἄλλων δυσκολιῶν ὁ ἅγιος Ἀπόστολος ἀναφέρει ὅτι «ἐπειράσθησαν», δηλαδὴ ὅτι δοκίμασαν πολλοὺς πειρασμούς. Ἂς δοῦμε λοιπὸν σήμερα γιατί ὁ Θεὸς παραχωρεῖ πειρασμοὺς στὴ ζωή μας καὶ πῶς πρέπει νὰ τοὺς ἀντιμετωπίζουμε.

1. Μᾶς ὠφελοῦν πάρα πολὺ
Η Κυριακή της Ορθοδοξίας († Μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης)

ΟΠΩΣ ἠμπορεῖ ὁ Ὀρθόδοξος νὰ εἴπῃ: «ἐμνήσθην τοῦ Θεοῦ καὶ ηὐφράνθην», «ἐμνήσθην τῆς Θεοτόκου καὶ ἐσώθη ἡ ψυχή μου», ἔτσι δύναται νὰ εἴπῃ «ἐμνήσθην τῆς Κυριακῆς της Ὀρθοδοξίας καὶ ἠγαλλιάσατο τὸ πνεῦμα μου»… Διότι ἡ μνήμη της εἶναι γλυκεῖα, πάμφωτος, ζωογόνος, θεία… Καὶ μᾶς στερεώνει εἰς τὴν πίστιν καὶ μᾶς ἁγιάζει τὴν καρδίαν, καὶ μᾶς ὑψώνει τοὺς διαλογισμοὺς καὶ μᾶς ἀνανεώνει «ὡς ἀετοῦ τὴν νεότητα» τῆς ψυχῆς μας… Καὶ «βεβαιώνει ἐν χάριτι τὰς καρδίας»… Τί εἶναι ἡ «Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας»; Ἑορτασμὸς εἶναι καὶ θρίαμβος τῆς ἀληθείας. Μία ἑορτή, τὰ ἐπινίκια τῆς Ἐκκλησίας, κατὰ τὰ ὁποῖα ἀνακεφαλαιώνει, ἐν ἀναμνήσει, τοὺς ἀγῶνας, τοὺς κατὰ τοῦ σατᾶν καὶ κατὰ τῶν «κεκαυτηριασμένων τὴν συνείδησιν». Ἀκτινοβολία εἶναι ὑπερκοσμίου κάλλους, ἀκτίστου φωτός, θείων ἀληθειῶν… Παρεμβολὴ Κυρίου Παντοκράτορος…
Α΄ Κυριακή των Νηστειών - της Ορθοδοξίας.

Η αγία αυτή ημέρα είναι ξεχωριστή, διότι παρά το κατανυκτικό κλίμα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, εορτάζει λαμπρά η Ορθοδοξία μας, η αληθινή Εκκλησία του Χριστού.

Ποιούμε ανάμνηση του κορυφαίου γεγονότος της εκκλησιαστικής μας ιστορίας, της αναστηλώσεως των ιερών εικόνων, το οποίο επισυνέβη το 843 μ.Χ. στο Βυζάντιο, χάρις στην αποφασιστική συμβολή της βασιλίσσης και μετέπειτα αγίας Θεοδώρας, συζύγου του αυτοκράτορα Θεοφίλου (840 - 843 μ.Χ.).
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

(Ἰω. 1, 44-52)

Σή­με­ρα, Κυ­ρι­α­κὴ τῆς Ὀρ­θο­δο­ξί­ας «ἡ­μέ­ραν χαρ­μο­νι­κὴν θε­όφρο­νες, δεῦ­τε τε­λέ­σω­μεν, νῦν οὐ­ρα­νὸς εὐ­φραί­νε­ται καὶ γῆ, καὶ ἀγ­γέ­λων τὰ τάγ­μα­τα, καὶ τῶν βρο­τῶν συ­στή­μα­τα».

Αὐ­τὴ τὴ μέ­ρα σύνο­λο τὸ πλή­ρω­μα τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας πα­νη­γυ­ρί­ζει τὴν ὁ­ρι­στι­κὴ «ἀ­να­στύ­λω­ση» τῶν εἰ­κό­νων. Ἕ­να γε­γο­νὸς ποὺ ἔ­γι­νε στὶς 11 Μαρ­τί­ου τοῦ 843, τὴν πρώ­τη Κυ­ρι­α­κὴ τῆς Μ. Τεσ­σα­ρα­κο­στῆς ἐ­κεί­νου τοῦ ἔ­τους, ὅταν Πα­τρι­άρ­χης Κωνσταντινουπόλεως ἦταν ὁ Με­θό­δι­ος καὶ αὐ­το­κρά­τει­ρα ἡ Θε­ο­δώ­ρα.
ΚΥΡΙΑΚΗ A΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ) – 25 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018

(Ἰω. α΄ 44-52)

Ἡ σημερινὴ Κυριακή, πρώτη τῶν νηστειῶν, ὀνομάζεται, ἀγαπητοί ἀδελφοί, καὶ Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἡ ἡμέρα αὐτὴ εἶναι ἀφιερωμένη στὴ νίκη τῆς Ὀρθοδοξίας, στὴ νίκη τῆς ὀρθῆς πίστης, στὴ νίκη τῆς ἀλήθειας. Ὀρθοδοξία θὰ πῆ ἀλήθεια· καὶ ἡ ἀλήθεια πάντα νικάει, μένει στοὺς αἰῶνες. Καὶ ἀκριβῶς αὐτὸ κηρύττει ἡ σημερινὴ ἡμέρα γιὰ τὴ χριστιανική μας πίστη· ὅσοι καὶ ἄν ὑπῆρξαν οἱ ἐξωτερικοί της ἐχθροί, οἱ εἰδωλολάτρες, μὲ ὅσους διωγμοὺς καὶ ἄν τὴν καταπολέμησαν, δὲν μπόρεσαν νὰ τὴν νικήσουν ποτέ, πάντα ὑπῆρχαν οἱ ἅγιοι μάρτυρες ποὺ ἔδιναν μὲ τὸ αἷμα τους τὴ μαρτυρία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ στὸν κόσμο· ὅποιοι καὶ ὅσοι καὶ ἄν ὑπῆρξαν καὶ ἄν ὑπάρχουν οἱ μεγάλοι ἐσωτερικοὶ ἐχθροὶ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, οἱ αἱρετικοί, μὲ ὅση δύναμη καὶ ἄν ἀγωνίζωνται νὰ διαστρεβλώσουν τὴν ὀρθὴ πίστη τοῦ Χριστοῦ, ποτὲ δὲν θὰ τὸ μπορέσουν, γιατί πάντα θὰ ὑπάρχουν οἱ ὁμολογητὲς τῆς πίστης, ποὺ μὲ τὸ αἷμα, τὸν ἱδρῶτα τῆς προσευχῆς καὶ τὰ φωτισμένα συγγράμματά τους θὰ δείχνουν καὶ θὰ κηρύττουν τὴν ὀρθὴ διδασκαλία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ μέσα στὸν κόσμο τοῦτο.
ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ ( Ορθοδοξίας)
Απόστολος:Εβρ. ια΄ 24-26,32-40
Ευαγγέλιο: Ιωάν. α΄ 44-52
25 Φεβρουαρίου 2018
«Ραββί, συ ει ο Υιός του Θεού , συ ει ο βασιλεύς του Ισραήλ» (Ιωάν. α΄ 50)
Όταν στις 11 Μαρτίου του 843 μ.Χ. η Εκκλησία αναστήλωνε τις εικόνες, δεν επετύγχανε μόνο μια νίκη εναντίον των εικονομάχων αλλά επετύγχανε γενικότερα μια νίκη και ένα θρίαμβο εναντίον όλων των αιρέσεων.
Έτσι, από τότε, η πρώτη Κυριακή των νηστειών καθιερώθηκε, πέραν από την αναστήλωση των εικόνων και σαν Κυριακή της Ορθοδοξίας. Δηλαδή, της ορθής πίστης και της ορθής διδασκαλίας.
Μέσα από τις εικόνες η Εκκλησία εξέφραζε και εξακολουθεί να εκφράζει την ιστορικότητα του προσώπου του Χριστού αλλά και την ιστορική αλήθεια ότι ο Χριστός είναι τέλειος Θεός και την ίδια στιγμή και τέλειος άνθρωπος
ΚΥΡΙΑΚΗ 25 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018 – Α΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ 

ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

(Ιω. α΄ 44-52) (Εβρ. ια΄ 24-26, 32-40)

Ο θρίαμβος της πίστης

«Αύτη η πίστις των Αποστόλων, αύτη η πίστις των Πατέρων, αύτη η πίστις την Οικουμένην εστήριξεν»

Όπως γνωρίζουμε, κάθε Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, η μητέρα μας Εκκλησία ανοίγει μπροστά μας δύο θέματα, στα οποία ο πιστός καλείται να εντρυφήσει και να αντλήσει πλούσια πνευματικά εφόδια.  Έτσι και την πρώτη Κυριακή των Νηστειών η Εκκλησία μας πανηγυρίζει τον θρίαμβο της Ορθοδοξίας. 
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Η ΟΡΘΗ ΠΙΣΤΗ»

Ἡ Ἐκκλησία μας γιορτάζει τή σημερινή Κυριακή τήν ἀναστήλωση τῶν Ἁγίων Εἰκόνων καί τόν θρίαμβο τῆς πίστεως «κατά πασῶν τῶν αἱρέσεων». Καί μάλιστα ὄχι ὅσων ἀνεφύησαν στό παρελθόν, ἀλλά καί ὅσων ἐξακολουθοῦν νά ὑπάρχουν ἤ θά ἀναφανοῦν στό μέλλον! Εἶναι κυρίαρχη ἡ πίστη τῆς Ἐκκλησίας στόν λόγο τοῦ Κυρίου ὅτι «πύλαι ἅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς». Ὅσοι πολέμιοι καί ἄν ἀναφανοῦν, ὅσες μεθόδους καί ἄν μηχανευτοῦν, ἡ Ἐκκλησία θά μένει εἰς τόν αἰώνα ὡς τό ἀσφαλές καταφύγιο τῶν ἀνθρώπων, λιμάνι σωτηρίας καί σκάλα πρός τόν οὐρανό. Κι αὐτό τό ἔχει ἀναδείξει ἡ μέχρι τώρα ἱστορία!
Κυριακή 25 Φεβρουαρίου 2018 ( Α' ΝΗΣΤΕΙΩΝ ) (Ἰωάν. α' 44-52)

Εἶχε ἤδη ξεκινήσει ὁ Κύριός μας τήν ἐκλογή τῶν μαθητῶν του, ὅταν μιά μέρα βρῆκε τό Φίλιππο, πού καταγόταν ἀπό τή Βησδαϊδά τῆς Γαλιλαίας, καί τοῦ εἶπε: "Ἀκολούθει μοι". Ὁ Φίλιππος γοητεύτηκε ἀπό αὐτή τήν ἀπρόσμενη πρόσκληση τοῦ Κυρίου, ἀλλά συνάμα αἰφνιδιάστηκε. Τόν κάλεσε χωρίς νά τόν ἔχει προειδοποιήσει ἤ νά τόν προετοιμάσει γιά μία τέτοια κλήση.
25 Φεβρουαρίου 2018.
Εἰς τήν Κυριακήν τῆς Ὀρθοδοξίας (Α΄
Κυριακή τῶν Νηστειῶν).
Ἰωάν. 1, στίχ. 44 – 52.
« Ἔρχου καί ἴδε» (Ἰωάν. 1, 47).

Μία ἀπό τίς μεγαλύτερες ἀγωνίες τοῦ ἀνθρώπου εἶναι νά θέλει νά μιλήσει, νά φωνάξει, νά ἐκφρασθεῖ καί νά μήν μπορεῖ. Ὄχι ἐπειδή στερεῖται τή δυνατότητα τοῦ λόγου καί τῆς λαλιᾶς, ἀλλά ἐπειδή αὐτά πού ἔχει νά πεῖ εἶναι τόσα πολλά καί αὐτά πού ξέρει τόσα λίγα. Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας σήμερα καί ἡ γλωσσική πενία μέ τήν πνευματική φτώχεια γίνονται ἀκόμη πιό ἔντονες, καθώς καλούμαστε νά προσεγγίσουμε τό θέμα τῆς Ὀρθοδοξίας.
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

25η Φεβρουαρίου 2018

(Εβραίους ΙΑ΄ 24-26, 32-40)

Μεγάλη και επίσημη η σημερινή ημέρα, ευσεβείς Χριστιανοί μου! Ημέρα σπουδαίας γιορτής! Γιατί σήμερα, ως γνωστό, γιορτάζει η ίδια η πίστη μας και το Θείο της περιεχόμενο. Η ορθοδοξία μας είναι αλήθεια ζωής και μάλιστα ζωής αιώνιας. Είναι απεικόνιση και έκφραση της Αγίας Τριάδας. Γι΄ αυτό είναι ο διαχρονικός και ανεκτίμητος θησαυρός μας. Είναι η μόνη αληθινή και γνήσια χριστιανική πίστη που υπάρχει στην γη.

Παρασκευή, 23 Φεβρουαρίου 2018

«Χαράς αιτία»

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ.κ. Σεραφείμ

Είναι διάχυτη η ευλάβεια του λαού μας στο πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου. Αυτή φαίνεται στην καθημερινή επικοινωνία του πιστού Χριστιανού μαζί της, καθώς προφέρει το πανάγιο όνομά της. Η ευλάβεια αυτή φανερώνεται στις εορτές της και μάλιστα στα ιερά προσκυνήματα, που προστατευτικά ασφαλίζουν τον τόπο μας, με πρώτο το ιερό περιβόλι της, το Άγιον Όρος, και κορυφώνεται, ιδιαίτερα την περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, με την Ακολουθία των Χαιρετισμών κάθε Παρασκευή βράδυ.

Σάββατο, 17 Φεβρουαρίου 2018

Ἀπέναντι τοῦ Παραδείσου
    
Ὁ Ἀδάμ, ὁ πατέρας τῆς οἰκουμένης, ἐγνώριζε στόν Παράδεισο τή γλυκύτητα τῆς θείας ἀγάπης. Ἔτσι, μετά τήν ἔξωσή του ἀπό τόν Παράδεισο γιά τό ἁμάρτημά του, ἐγκαταλειμμένος ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, θλιβόταν πικρά καί ὀδυρόταν μέ βαθεῖς στεναγμούς. Ὅλη ἡ ἔρημος ἀντηχοῦσε ἀπό τούς λυγμούς του. Ἡ ψυχή του βασανιζόταν μέ τή σκέψη: «Ἐλύπησα τόν ἀγαπημένο μου Θεό». Δέν μετάνοιωνε τόσο γιά τήν Ἐδέμ καί τό κάλλος της, ὅσο γιά τήν ἀπώλεια τῆς θείας ἀγάπης, πού τραβᾶ ἀχόρταγα τήν ψυχή στό Θεό. Τό ἴδιο καί κάθε ψυχή πού γνώρισε μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα τό Θεό κι ὕστερα ἔχασε τή χάρη, δοκιμάζει τό ἀδαμιαῖο πένθος.
Κυριακή της Τυροφάγου: Λόγος περί μετανοίας και περί εξορίας του Αδάμ και ότι εάν μετανοούσε δεν θα εξωρίζετο από τον Παράδεισον (Αγ. Συμεών ο Νέος Θεολόγος)

Ομιλία του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου, περί μετανοίας και περί εξορίας του Αδάμ και ότι εάν μετανοούσε δεν θα εξωρίζετο από τον Παράδεισον.

Αδελφοί και πατέρες. Είναι καλόν πράγμα η μετάνοια και η ωφέλεια που προέρχεται από αυτήν. Αυτό γνωρίζοντας και ο Κύριος Ιησούς Χριστός, ο Θεός μας, ο οποίος όλα τα γνωρίζει εκ των προτέρων, είπε: «Μετανοείτε, ήγγικε γαρ η Βασιλεία των Ουρανών». Θέλετε δε να μάθετε ότι χωρίς μετάνοια, και μάλιστα μετάνοιαν από το βάθος της ψυχής και τοιαύτην όπως ο Λόγος την ζητεί από εμάς, είναι αδύνατον να σωθούμε; Ακούστε τον ίδιον τον Απόστολο που λέγει «… πάσα αμαρτία εκτός του σώματος εστίν. Ο δε πορνεύων εις το ίδιον σώμα αμαρτάνει…». Και πάλιν. «Παραστήναι δει ημάς έμπροσθεν του βήματος του Χριστού, ίνα απολήψεται έκαστος τα διά του σώματος προς ει έπραξε, είτε αγαθά είτε φαύλα». Ημπορεί λοιπόν πολλές φορές λαμβάνοντας κάποιος αφορμήν από αυτά να ειπή: «ευχαριστώ τον Θεόν, διότι δεν εμόλυνα κανένα μέλος του σώματός μου με κάποιαν πονηρά πράξη», και έχει δήθεν παρηγορία από αυτό, επειδή είναι ξένος από σωματικήν αμαρτία.
Τυρινής: Ευλόγησε τους εχθρούς μου, Κύριε (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Εὐλόγησε τούς ἐχθρούς μου, Κύριε! Ἀκόμη κι ἐγώ τούς εὐλογῶ καί δέν τούς καταριέμαι.
Οἱ ἐχθροί μέ ἔχουν ὁδηγήσει στήν ἀγκάλη Σου περισσότερο ἀπ’ ὅ,τι οἱ φίλοι μου. Οἱ φίλοι μου μέ ἔχουν προσδέσει στή γῆ, ἐνῶ οἱ ἐχθροί μέ ἔχουν λύσει ἀπό τή γῆ καί ἔχουν συντρίψει ὅλες τίς φιλοδοξίες μου στόν κόσμο.

Οἱ ἐχθροί μέ ἔχουν ἀποξενώσει ἀπό τίς ἐγκόσμιες πραγματικότητες καί μέ ἔκαναν ξένο καί ἀπισυσχετισμένον ἀπό τή ζωή τοῦ κόσμου. Ὅπως ἀκριβῶς ἕνα κυνηγημένο ζῶο βρίσκει πιό ἀσφαλές καταφύγιο ἀπό ἕνα ἄλλο πού ζῆ στήν ἡσυχία, ἔτσι κι ἐγώ. Καταδιωγμένος ἀπό τούς ἐχθρούς, ἔχω ἀνακαλύψει τό ἀσφαλέστερο καταφύγιο καί προφυλάσσομαι κάτω ἀπό «τή σκιά τῶν πτερύγων Σου», ὅπου οὔτε φίλοι οὔτε ἐχθροί μποροῦν νά ἀπωλέσουν τήν ψυχήν μου.
Κυριακὴ τῆς Τυροφάγου Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

«Ὅταν δὲ νηστεύητε, μὴ γίνεσθε ὥσπερ οἱ ὑποκριταὶ σκυθρωποί- ἀφανίζουσι γὰρ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὅπως φανῶσι τοῖς ἀνθρώποις νηστεύοντες∙ ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἀπέχουσι τὸν μισθὸν αὐτῶν» (Ματθ. στ' 16).
Ὅταν νηστεύετε δέν πρέπει νά φαίνεστε σκυθρωποὶ καὶ κατηφεῖς, ὅπως οἱ ὑποκριτές. Αὐτοί ἀλλοιώνουν τὸ πρόσωπό τους γιά νά φαίνεται μαραμένο, ὥστε νά δείξουν στούς ἀνθρώπους πῶς νηστεύουν. Αὐτοὶ ὅ,τι μισθὸ εἶχαν νά πάρουν, τὸν πῆραν ἥδη.
Κατήχησις τοῦ ὁσίου καὶ θεοφόρου πατρὸς ἡμῶν Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου εἰς τὴν Κυριακὴν τῆς Τυροφάγου

Περὶ νηστείας, καὶ ὅτι ἡ ἀληθὴς νηστεία τοῦ ἀληθινοῦ ὑποτακτικοῦ ἐστὶ τὸ κόψαι τὸ ἴδιον θέλημα.

Εὐλόγησον πάτερ.

Ἀδελφοὶ καὶ πατέρες, ὁ ἀγαθὸς Θεὸς ἡμῶν, ὁ χαρίζων τὴν ζωὴν ἡμῶν, καὶ ἄγων ἡμᾶς ἀπὸ χρόνον εἰς χρόνους διὰ φιλανθρωπίαν αὐτοῦ ἤγαγεν ἤδη ἡμᾶς καὶ ἐν χρόνῳ τούτῳ τῶν ἁγίων νηστειῶν, ἐν ᾧ ἕκαστος τῶν ἀγωνιστῶν ἀγωνίζεται καὶ κοπιάζει ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς αὐτοῦ, καθὰ προαιρεῖται καὶ δύναται καὶ ὁ σπουδάζων εἰς τὴν ἐγκράτειαν νηστεύει διπλᾶς καὶ τριπλᾶς ἡμέρας, ὁ δὲ εἰς τὴν ἀγρυπνίαν σπουδάζων ἀγρυπνεῖ,
Εἰς τήν Κυριακήν τῆς Τυρινῆς Ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

Οἱ θειότατοι καί Ἅγιοι Πατέρες ἐθέσπισαν νά κάνωμεν σήμερον, ἤτοι πρό τῆς Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς, τήν ἀνάμνησιν τῆς ἐξορίας τῶν πρωτοπλάστων ἀπό τήν τρυφήν τοῦ Παραδείσου, δείχνοντες ἐμπράκτως πόσον καλόν καί ὠφέλιμον πράγμα εἶναι ἡ νηστεία εἰς τήν ἀνθρωπίνην φύσιν, καί πάλιν ἐκ τοῦ ἐναντίου, πόσον κακόν καί αἰσχρόν εἶναι ἡ ἀδηφαγία.
Κυριακή Τυροφάγου. Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου

Κυριακή Τυροφάγου
Ματθ. στ΄. 14-21
Ὑπόμνημα εἰς τὸν Ἅγιον Εὐαγγελιστὴν Ματθαῖον, ὁμιλία Κ΄
Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου

α. Ἁρμοζει νὰ στενάξωμε ἐδῶ πολὺ καὶ νὰ θρηνήσωμε πικρά. Ὄχι μόνο μιμούμαστε τοὺς ὑποκριτές ἀλλὰ καὶ τοὺς ἔχομε ξεπεράσει. Γνωρίζω, γνωρίζω πολλοὺς ποὺ ὄχι μόνο νηστεύουν καὶ κάνουν ἐπίδειξη ἀλλὰ καὶ πολλοὺς ἄλλους ποὺ δέ νηστεύουν κι ὡστόσο παίρνουν τὸ ὕφος ἀνθρώπων ποὺ νηστεύουν καὶ κάνουν ἔτσι ἀπολογία χειρότερη ἀπὸ τὴν ἁμαρτία. Γιὰ νὰ μὴ σκανδαλίσωμε –λένε- τοὺς πολλούς, τὸ κάνωμε αὐτό. Εἶναι ὁ νόμος τοῦ θεοῦ που τὰ ὁρίζει αὐτὰ καὶ ὁμιλεῖ γιὰ σκάνδαλο; Καὶ νομίζεις ὅτι σκανδαλίζεις, ὅταν τὸν τηρῆς κι ὅταν τὸν παραβαίνης ὅτι ἀποσοβῆς τὸ σκάνδαλο; Δὲν μπορεῖ νὰ γίνη χειρότερη ἀνοησία;
Κυριακή της Τυροφάγου: Τα όπλα του Χριστιανού (Πρωτ. Γεώργιος Μεταλληνός)

(Ματθαίου στ’ 14-21)

«Το στάδιον των αρετών ηνέωκται»

1. Ευρισκόμεθα στο τέλος του πρώτου μέρους του Τριωδίου και από αύριο εισερχόμεθα στο δεύτερο μέρος του, την Μ. Τεσσαρακοστή. Μας δίδαξε ήδη η Εκκλησία μας την αρετή της ταπεινοφροσύνης, ως βασική προϋπόθεση της μετανοίας, κατά την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου. Μας βεβαίωσε την πραγματικότητα της σωτηρίας, όταν υπάρχει ειλικρινής μετάνοια, κατά την Κυριακή του Ασώτου. Και τέλος μας προέβαλε ανάγλυφο τον λόγο, για τον οποίο έχουμε ανάγκη μετανοίας και επιστροφής, το γεγονός δηλαδή της παγκοσμίου Κρίσεως, κατά την Κυριακή της Απόκρεω. Επειδή δε η Μ. Τεσσαρακοστή είναι περίοδος πνευματικοσωματικής προετοιμασίας και εισαγωγής στο πάθος του Χριστού μας, μας υπενθυμίζει η Εκκλησία σήμερα ένα σοβαρό και θλιβερό γεγονός, που έγινε αιτία να έλθει ο Χριστός στον κόσμο και να πάθει. Μας υπενθυμίζει την έξωση του ανθρώπου από τον Παράδεισο.
Κυριακή της Τυρινής Η γνήσια πνευματικότητα Του Ιωάννη Καραβιδόπουλου

Το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα προέρχεται από την «Έπί του όρους ομιλία» του Χριστού- είναι η περικοπή Ματθ. 6, 14-21 που ακολουθεί ευθύς μετά την Κυριακή Προσευχή. Έτσι, οι πρώτοι στίχοι της, που αποτελούν σχόλιο στο πέμπτο αίτημα της προσευχής: («Και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών...»), είναι σε μετάφραση οι εξής: «Άν συγχωρήσετε τους ανθρώπους για τα παραπτώματά τους, θα σας συγχωρήσει κι εσάς ο ουράνιος Πατέρας σας. Άν όμως δε συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα παραπτώματά τους, ούτε ο Πατέρας σας θα συγχωρήσει τα δικά σας παραπτώματα».
Ἡρωισμός. Κυριακή τῆς Τυρινῆς. (†) ἐπίσκοπος Γεώργιος Παυλίδης Μητροπολίτης Νικαίας

Κυριακή τῆς Τυρινῆς
(Ματθ. στ΄ 14-21)

Ἡρωισμός
«Ἐάν αφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν...»

(†) ἐπισκόπου Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας
Ἡ σημερινή Εὐαγγελική περικοπή, ἀγαπητοί ἀδελφοί, ἔχει μίαν ξεχωριστὴν σημασίαν. Μᾶς δίδει ἕνα σύνθημα σωτήριο. Μᾶς ἀνοίγει τὸν δρόμον διὰ τὴν ἁρμονικὴν συνεργασίαν τῶν ἀνθρώπων μέσα εἰς τὴν κοινωνίαν. Μᾶς ὑποδεικνύει καὶ τὸ μέσον διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν συγγνώμην ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ διὰ τὰ καθημερινά μας λάθη. Εἶναι ἁπλοῦν καὶ σύντομον τὸ σύνθημα αὐτό. Εἶναι ὅμως καταπληκτικῆς δυνάμεως. Ἀξίζει νὰ τὸ μελετήσωμεν μὲ προσοχήν.
Ὁμιλία τῆς Κυριακῆς τῆς Τυροφάγου (Ματθ.6,14-21) + Μητροπολίτης Νικοπόλεως καί Πρεβέζης Μελέτιος

 Διασκευασμένη ὁμιλία πού ἔγινε στήν Νικόπολη στίς 24/2/1996

***

Ἀξιολογεῖς σωστά;

Στό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα μᾶς εἶπε ὁ Κύριος ὅτι «ὅπου εἶναι ὁ θησαυρός σας, ἐκεῖ εἶναι καί ἡ καρδιά σας».

Γι’ αὐτό προσέχετε νά κάνετε θησαυρό σας, ἐκεῖνο πού ἀξίζει· καί ὄχι πράγματα τά ὁποῖα θά ἀποδειχθοῦν τελικά ὅτι δέν ἄξιζαν τόσο πολύ, ὅσο τά ἐκτιμούσατε. Γιατί μιά μέρα, τότε πού θά φύγομε ἀπό τόν κόσμο αὐτό καί θά μεταβοῦμε στήν αἰώνια ζωή, θά καταλάβομε ὅτι μερικά πράγματα, πού τά ἐκτιμούσαμε ἐδῶ στή γῆ πολύ, δέν εἶχαν τόση ἀξία, ὅση τούς ἀποδίδαμε.
 Κυριακὴ της Τυροφάγου εσπέρας. Η ελεημοσύνη +Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου

Ἡ ἐλεημοσύνη

Ομιλία του †Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου

Θὰ σᾶς μιλήσω ἁπλᾶ, ἀγαπητοί μου, καὶ θὰ παρακαλέσω νὰ δώσετε προσοχή.Ἤθελα σήμερα, ἂν μποροῦσα, νὰ κάνω τὰχέρια σας χρυσᾶ, νὰ τὰ κάνω χέρια ἁγίων καὶ ἀγγέλων –τί χαρὰ θὰ ἦταν αὐτὸ καὶ γιὰ μένα! Μὰ πῶς εἶνε δυνατὸν νὰ γίνῃ; Προσέξτε.
Ἡ ἐπιστροφὴ στὸν Παράδεισο ( τῆς Τυρινῆς) , Μητροπολίτης Sourozh Aντώνιος

Τό ἀνθρώπινο γένος στό πρόσωπο τοῦ παλιοῦ Ἀδάμ ἔπεσε, ὅταν ἁμάρτησε ἀπέναντι στήν ἀγάπη· κι ἡ φοβερή κρίση τοῦ Θεοῦ θά εἶναι μιά κρίση γιά τήν ἀνθρώπινη ἀγάπη.

Ὁ ἄνθρωπος εἶχε προσκληθεῖ στήν πλήρη ἀντίληψη, σέ μιά ἑνότητα ὁλόκληρης τῆς ζωῆς του μέ τό Θεό μέσω τῆς ἀγάπης ἀλλά ἔπεσε ἐπειδή θέλησε νά μάθει τό μυστήριο τοῦ εἶναι μέ τήν κρύα λογική του καί τήν τυφλωτική ἀντίληψη τῆς σάρκας. Καί ἔγινε σάρκα, τό πνεῦμα σβήστηκε ἐνῶ ὁ φυσικός ἄνθρωπος θριάμβευσε μέσα του, κι ἔγινε αὐτό ποὺ γνωρίζουμε τούς ἑαυτούς μας νά εἶναι: κάτοχος ἑνός ἀβέβαιου, ψεύτικου εἴδους κατανόησης τοῦ μυαλοῦ κι ἑνός μεθυστικοῦ εἴδους ἀντίληψης τοῦ σώματος. 
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΣΤΟ ΚΑΤΩΦΛΙ ΤΗΣ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 18 Φεβρουαρίου 2018, Τυρινῆς (Ματθ. ς΄ 14-21)

1. Ἀρχίζει ἡ νηστεία

Κυριακὴ τῆς Τυρινῆς σήμερα, ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς ὑπενθυμίζει τὴν ἔξωση τοῦ Ἀδὰμ ἀπὸ τὸν Παράδεισο. Γιατί ὅμως ἐξορίστηκε ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ τὸν Παράδεισο; Διότι καταπάτησε τὴν ἐντολὴ τῆς νηστείας· ἔφαγε ἀπὸ τὸ δένδρο τῆς γνώσεως τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ, ἀπὸ τὸ ὁποῖο τοῦ εἶχε δώσει ἐντολὴ ὁ Θεὸς νὰ μὴ φάει. Πολὺ εὔστοχα λοιπὸν ὁ Μέγας Βασίλειος μᾶς καλεῖ νὰ νηστεύσουμε, ὥστε νὰ ξαναβροῦμε τὸν δρόμο γιὰ τὸν Παράδεισο: «Ἐπειδὴ οὐκ ἐνηστεύσαμεν, ἐξεπέσομεν τοῦ παραδείσου‧ νηστεύσωμεν τοίνυν, ἵνα πρὸς αὐτὸν ἐπανέλθωμεν» (P.G. 31, 168).
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΟΛΟΦΩΤΕΙΝΑ ΟΠΛΑ

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 18 Φεβρουαρίου 2018, Τυροφάγου (Ρωμ. ιγ΄ 11 – ιδ΄ 4)

«Ἐνδυσώμεθα τὰ ὅπλα τοῦ φωτὸς»

Κυριακὴ τῆς Τυροφάγου σήμερα. Αὔριο εἰσ­ερχόμαστε στὸ στάδιο τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Ἐντείνουμε τὸν ἀγώνα τῆς μετανοίας καὶ τοῦ ἁγιασμοῦ, ὥστε νὰ ἀξιωθοῦμε νὰ βιώσουμε τὸ Πάθος καὶ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας. Τὸ σημερινὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα ἤχησε σὰν ἐγερτήριο σάλπισμα. Ἀκούσαμε τὸν ἀπόστολο Παῦλο νὰ μᾶς λέει ὅτι τώρα βρισκόμαστε πιὸ κοντὰ στὴ σωτηρία παρὰ ὅταν εἴχαμε πιστέψει. Ἡ νύχτα τῆς παρούσης ζωῆς προχώρησε, ἡ ἡμέρα τῆς ἄλλης ζωῆς ἔχει πλησιάσει. Ἂς ἀποθέσουμε λοιπόν, μᾶς εἶπε, σὰν ἄλλα νυχτερινὰ ἐνδύματα «τὰ ἔργα τοῦ σκότους», δηλαδὴ τὰ ἔργα τῆς ἁμαρτίας, «καὶ ἐνδυσώμεθα τὰ ὅπλα τοῦ φωτός»· καὶ ἂς ἐνδυθοῦμε τὰ ὅπλα τοῦ φωτός. Ποιὰ εἶναι αὐτά; Εἶναι οἱ ἀρετές: ἡ μετάνοια, ἡ προσευχή, ἡ νηστεία, ἡ ἐλεημοσύνη, ἡ ἀνεξικακία…
Κυριακή της Τυρινής.

Η τέταρτη Κυριακή του Τριωδίου είναι αφιερωμένη στην εκδίωξη των πρωτοπλάστων από τον παράδεισο της τρυφής. Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από το Θεό ως το τελειότερο και εκλεκτότερο δημιούργημα του Θεού, ως «εικόνα και καθ' ομοίωσις» αυτού ( Γέν.1,26). 

Πλάστηκε να ζει αιώνια μέσα στη χάρη και τις ευλογίες του Θεού, ατέρμονο βίο άπαυτης ευδαιμονίας. Αυτή τη σημασία έχει η βιβλική διήγηση περί του κήπου της Εδέμ (Γεν.2 ο κεφ.).
18 Φεβρουαρίου 2018.
Εἰς τήν Κυριακήν τῆς Τυρινῆς.
Ματθ. 6, 14 – 21.
«Σήμερον μνείαν ποιούμεθα τῆς τοῦ Παραδείσου ἐξορίας τοῦ Ἀδάμ».

Μ’ αὐτή τή φράση ὑποδηλώνει ὁ Συναξαριστής τῆς σημερινῆς ἡμέρας τό περιστατικό πού μᾶς βάζει
ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία νά θυμηθοῦμε σήμερα, γιά νά διδαχθοῦμε καταλλήλως καί νά ρυθμίσουμε τήν
ἔνταση τοῦ πνευματικοῦ μας ἀγώνα, ὁ ὁποῖος ξεκινάει ἀπό αὔριο, καθώς ἀρχίζει ἡ εὐλογημένη περίοδος τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς.
Ἡ ἐξορία τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν Παράδεισο πραγματοποιήθηκε στό πρόσωπο τοῦ Ἀδάμ, ἀλλά ἀνακλήθηκε στό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.
ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 18 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ

(Ματθ. στ΄ 14-21)

18 Φεβρουαρίου 2018

"Ἐάν γάρ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τά παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καί ὑμῖν ὁ πατήρ ὑμῶν ὁ ἐπουράνιος" (Ματθ. στ' 14)

Τὸ στάδιο τῶν ἀρετῶν, ἀγαπητοί μου, ἐγκαινιάζει σήμερα τό βράδυ, ἡ ἁγία καὶ Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Οἱ ἀθλητὲς τῶν πνευματικῶν ἀγώνων καλοῦνται στὰ πνευματικὰ ἀγωνίσματα. Ὁ δρόμος τῆς ἀρετῆς εἶναι μακρύς. Ἡ ἄνοδος τῆς κλίμακας τῆς ἁγιότητας εἶναι τέχνη τεχνῶν καὶ ἐπιστήμη ψυχῆς. Ἡ Ἐκκλησία μας καθοδηγεῖ τοὺς ἀθλητὲς μὲ τὰ συνθήματά της. Καὶ εἶναι πολλὰ τὰ γυμνάσματα, στὰ ὁποῖα μᾶς προτρέπει. Ἐμεῖς, σήμερα, ἂς σταθοῦμε στὸ θέμα τῆς συγχωρητικότητας καὶ τῆς μνησικακίας.
ΚΥΡΙΑΚΗ 18 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018 

ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ

(Ματθ. στ΄ 14-21) (Ρωμ. ιγ΄ 11- ιδ’ 4)

Αιώνιοι θησαυροί

«Μη θησαυρίζετε υμίν θησαυρούς επί της γης, όπου σής και βρώσις αφανίζει»

Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή που είναι η κατανυκτικότερη περίοδος του εκκλησιαστικού έτους και της οποίας το κατώφλι δρασκελίζουμε, συνιστά μοναδική ευκαιρία την οποία καλείται ο κάθε πιστός να αδράξει σε μια πρόκληση πνευματικών αναβάσεων. Στο αποστολικό ανάγνωσμα της ημέρας ο Παύλος κάνει λόγο για «καιρό ευπρόσδεκτο, καιρό μετανοίας», στον οποίο μας προτρέπει: «αποθώμεθα τα έργα του σκότους και ενδυσώμεθα τα όπλα του φωτός…». Ευπρόσδεκτος καιρός σημαίνει τον καιρό της χάριτος.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ

(Μθ. 6, 14-21)

Εἰσερχόμαστε αὔριο στὸ στάδιο τῶν ἀρετῶν, στὴν πνευματικὴ ἄσκηση καὶ τὴν προετοιμασία γιὰ τὸ πάθος καὶ τὴν ἀνάσταση τοῦ Κυρίου. Ὁ τρόπος ποὺ θὰ πρέπει νὰ τὸ διαπεράσουμε εἶναι συγκεκριμένος. Πρέπει νὰ ἀγωνιστοῦμε στὴν ταπείνωση καὶ στὴν ἀγάπη καὶ στὴν τήρηση τοῦ θείου θελήματος.

Ὁ Θεός, περισσότερο ἀπὸ ὅλα, ἀποστρέφεται καὶ μισεῖ τὴ μνησικακία καὶ τὴν ἴδια στιγμὴ ἐπιδοκιμάζει τὴν ἀρετὴ τῆς συγχωρητικότητας. Τὸ νὰ συγχωροῦμε καὶ νὰ δίδουμε συγνώμη σὲ ὅσους μᾶς φταῖνε εἶναι πρᾶγμα μέγα καὶ ὁδηγεῖ στὴν ἄφεση καὶ τῶν δικῶν μας σφαλμάτων. Γι᾽ αὐτὸ καὶ ὁ Κύριος λέει:
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ
Απόστολος: Ρωμ. ΙΓ΄ 11-14, ΙΔ΄ 1-4
Ευαγγέλιο: Ματθ. ΣΤ΄ 14-21
18 Φεβρουάριου 2018
«Όπου γαρ εστιν ο θησαυρός υμών, εκεί έσται και η καρδία υμών» (Ματθ. ΣΤ΄ 21)
Από αύριο ,αγαπητοί μου αδελφοί, εισερχόμαστε στην αγία και μεγάλη Τεσσαρακοστή, σε περίοδο, δηλαδή, εντονότερου πνευματικού αγώνα. Μέσα σε ατμόσφαιρα ιδιαίτερα κατανυκτική, με τροπάρια, αναγνώσματα και ακολουθίες, θα αναλογιστούμε καλύτερα τις πολλές πτώσεις και αμαρτίες μας και θα ζητήσουμε το έλεος του Θεού. «Το στάδιον των αρετών ηνέωκται», ψάλλει η Εκκλησία μας και μας καλεί να μπούμε σ' αυτό και να αγωνιστούμε σαν καλοί αθλητές για να πάρουμε το στεφάνι της νίκης από τον Χριστό. Γι' αυτό και στο σημερινό Ευαγγέλιο ο Κύριος μας ομιλεί για πνευματικά αγωνίσματα και για περίοδο εντατικού πνευματικού αγώνα, εσωτερικής κάθαρσης και ψυχικής προς τον Θεό ανύψωσης. Το σημείο, στο οποίο συνενώνονται οι πόθοι, οι σκέψεις και οι αποφάσεις μας είναι η καρδιά .μας.
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ

18η Φεβρουαρίου 2018

(Ρωμαίους ΙΓ΄ 11 – ΙΔ΄ 4)



            Ο Αποστολικός λόγος της σημερινής Κυριακής αποτελεί ένα εγερτήριο πνευματικό σάλπισμα, που μάς καλεί σε ψυχική αφύπνιση ισόβιας διάρκειας.

            Ο Απόστολος των εθνών με πολλή δύναμη και εμφαντικότητα, αλλά και πολύ έντονες χαρακτηριστικές εικόνες, από την πλούσια εμπειρία του, μάς ανακαλεί στην τάξη. Μάς υπογραμμίζει, ότι το γεγονός της επίτευξης της σωτηρίας και της ένταξής μας στην Θεία Βασιλεία, θα πρέπει να το δούμε στα σοβαρά και να αποτελεί καθημερινό μας μέλημα.
Κυριακή 18 Φεβρουαρίου 2018 ( ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ ) (Ματθ. ς’ 14-21)

Τρία μηνύματα μᾶς δίνει σήμερα, ἀδελφοί, ὁ Κύριός μας στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα. Τό πρῶτο μᾶς λέει: «Ἐάν ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τά παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καί ὑμῖν ὁ πατήρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος».

Ὅλοι, ἀσφαλῶς, εἴμαστε ἄνθρωποι ἁμαρτωλοί καί ὅλοι θέλουμε νά συγχωρήσει ὁ Κύριος τίς ἁμαρτίες μας. Γι’ αὐτό ἄλλωστε ὁ Θεός ἔγινε ἄνθρωπος. Γιά νά σηκώσει ἐπάνω Του τίς ἀμέτρητες ἁμαρτίες ὅλων μας, ὅλης τῆς ἀνθρωπότητος.
ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ
(Ματθ. στ ́, 14-21)

Δέν χρειάζεται νά διαθέτει κανείς «ὑψηλές θεολογικές γνώσεις», γιά νά κατανοήσει ὅτι ἡ Ἐκκλησία μας, δηλαδή τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, ἐκτός τῶν ἄλλων, εἶναι καί ἀσκητική! Ἡ Ὀρθόδοξη ζωή ἐκφράζεται καί μέ τήν ἀγωνιστική καί ἀσκητική διάθεση τοῦ πιστοῦ. Μιά ἁπλῆ ματιά ἄν ρίξουμε στά
ἱερά συναξάρια, ἀμέσως, θά διαπιστωθεῖ τοῦ λόγου τό ἀληθές. Καί ἀκριβῶς, ἐπειδή ἔτσι ἔχουν τά πράγματα, γι ̓ αὐτό καί ἡ περίοδος τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, πού ἀνοίγεται ἀπό αὔριο μπροστά μας, μᾶς δίνει τήν δυνατότητα, ὅταν βεβαίως ὑπάρχουν οἱ προϋποθέσεις, νά ξεκινήσουμε λίγο περισσότερο τήν εὐλογημένη ἄσκηση...
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ
Απόστολος: Ρωμ. ΙΓ΄ 11-14, ΙΔ΄ 1-4
Ευαγγέλιο: Ματθ. ΣΤ΄ 14-21
18 Φεβρουάριου 2018
«Όπου γαρ εστιν ο θησαυρός υμών, εκεί έσται και η καρδία υμών» (Ματθ. ΣΤ΄ 21)
Από αύριο ,αγαπητοί μου αδελφοί, εισερχόμαστε στην αγία και μεγάλη Τεσσαρακοστή, σε περίοδο, δηλαδή, εντονότερου πνευματικού αγώνα. Μέσα σε ατμόσφαιρα ιδιαίτερα κατανυκτική, με τροπάρια, αναγνώσματα και ακολουθίες, θα αναλογιστούμε καλύτερα τις πολλές πτώσεις και αμαρτίες μας και θα ζητήσουμε το έλεος του Θεού. «Το στάδιον των αρετών ηνέωκται», ψάλλει η Εκκλησία μας και μας καλεί να μπούμε σ' αυτό και να αγωνιστούμε σαν καλοί αθλητές για να πάρουμε το στεφάνι της νίκης από τον Χριστό.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ – 18 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018

 (Μτθ. στ΄ 14-21)

Ἀγαπητοί χριστιανοί,

Βρισκόμαστε στὸ κατώφλι τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Ἀνοίγεται μπροστὰ μας τὸ «στάδιο τῶν ἀρετῶν», στὸ ὁποῖο ὁ ὑμνωδὸς τῆς Ἐκκλησίας μᾶς καλεῖ νὰ εἰσέλθουμε «ἀναζωσάμενοι τὸν καλὸν τῆς νηστείας ἀγῶνα». Ταυτόχρονα, μὲ τὸ συναξάρι τῆς ἡμέρας, θυμόμαστε τὴν ἐξορία τοῦ Ἀδὰμ ἀπὸ τὸν Παράδεισο, καὶ ἀπὸ τὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα διδασκόμαστε τὸν τρόπο τῆς ἀληθινῆς νηστείας.

Παρασκευή, 9 Φεβρουαρίου 2018

Πώς θα αλλάξουν τα αναστημένα σώματα κατά την Δευτέρα Παρουσία; (Αγ. Συμεών o Νέος Θεολόγος)

Μαρτυρία του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου, στον οποίον ο Θεός αποκάλυψε πώς θα αλλάξουν τα υλικά σώμάτα και θα αφθαρτοποιηθούν κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Ιησού Χριστού! Το κείμενο λήφθηκε από το βιβλίο: "Άγιος Συμεών Ο Νέος Θεολόγος", ο βίος του Αγίου, από τον Νικήτα Στηθάτο, κριτική έκδοση του Αρχιμ Συμεών Κούτσα, Εκδόσεις ΑΚΡΙΤΑΣ, σελ. 189-193.
Μια μέρα, καθώς προσευχόταν [ο Αγιος Συμεών]  με καθαρότητα και συνομιλούσε με τον Θεό, είδε πως ο αέρας άρχισε να φωτίζει το νου του, και ενώ ήταν μέσα στο κελί του, νόμιζε  ότι βρισκόταν έξω, σ’ ανοιχτό χώρο. Ήταν νύχτα, που μόλις είχε ξεκινήσει. Τότε άρχισε να φέγγει από ψηλά όπως το πρωινό ροδοχάραμα- ω των φρικτών οπτασιών του ανδρός!-, και το οίκημα κι όλα τ’ άλλα εξαφανίστηκαν, και  νόμιζε ότι δεν ήταν καθόλου σε οίκημα. Τον συνέπαιρνε ολότελα θεία έκσταση αντιλαμβανόμενος καλά με τον νου του  το φως εκείνο που του  εμφανιζόταν. Αυτό μεγάλωνε λίγο –λίγο κι έκανε τον αέρα να φαίνεται  πιο λαμπερός κι αισθανόταν  τον εαυτό του μ’ ολόκληρο το σώμα του να βρίσκεται έξω από τα γήινα.
Η Δευτέρα Παρουσία (Όσιος Εφραίμ ο Σύρος)

Πρόλογος

Ο όσιος Εφραίμ, που η Εκκλησία μας εορτάζει στις 28 Ιανουαρίου, είναι ο μεγαλύτερος Σύρος ασκητικός πατέρας, θεολόγος και ποιητής.

Γεννήθηκε το 306 και ανατράφηκε μέσα σε χριστιανικό περιβάλλον. Πολύ νέος, φλεγόμενος από την αγάπη προς το Θεό, έγινε μοναχός. Γρήγορα αναδείχθηκε σε μεγάλο διδάσκαλο μοναχών και λαϊκών.

Συνέθεσε πολυάριθμους και συγκλονιστικούς ύμνους και λόγους. Η διδαχή του όλους τους συνάρπαζε και πολλούς έσωζε. Οι κατανυκτικές του ομιλίες, ιδίως για τη μέλλουσα κρίση και τον παράδεισο, συνοδεύονταν από ακατάπαυστα δάκρυα.
Κυριακή της Απόκρεω: Περί της φοβεράς Κρίσεως (Αγ. Λουκάς, Αρχιεπ. Κριμαίας)

Τρεις μήνες συνεχίζεται τώρα στη Νυρεμβέργη η φοβερά δίκη στην οποία δικάζονται οι εγκληματίες που δεν έχει ξαναδεί ο κόσμος, δίκη φοβερά γι’ αυτούς, διότι ξέρουν ότι τους περιμένει η καταδίκη σε θάνατο. Την έσχατη ποινή γι’ αυτούς απαιτεί η συνείδηση όλων των λαών, όλης της ανθρωπότητος, διότι ο κόσμος έχει συνταραχθεί από τα αποτρόπαια εγκλήματά τους! Ποτέ πριν δεν ήταν τόσο συνταραγμένος από αυτά τα εγκλήματα, που δεν μπορεί να περιγράψει ο ανθρώπινος λόγος. Έχουν αφανιστεί δεκάδες εκατομμύρια αμάχου πληθυσμού – δεν αναφέρω αυτούς που σκοτώθηκαν στο μέτωπο – . Μόνο στο στρατόπεδο συγκεντρώσεως Οσβέντσιμ έχουν σκοτωθεί 5.121.000 άνθρωποι. Όλος ο κόσμος είναι γεμάτος αγανάκτηση και περιμένει την ώρα όταν το δικαστήριο θα βγάλει την απόφασή του γι’ αυτούς τους εγκληματίες…. Η συνείδηση των ανθρώπων απαιτεί γι’ αυτούς καταδίκη σε θάνατο, η συνείδηση των ανθρώπων απαιτεί αυτά τα φοβερά εγκλήματα να μην μείνουν ατιμώρητα.
Ομιλία του Αγίου Κυρίλλου Αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων, εις την Δευτέραν Παρουσίαν του Κυρίου
«Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, ου της βασιλείας ουκ έσται τέλος»

Διακηρύττουμε παρουσίαν Χριστού, όχι μόνον μίαν αλλά και δευτέραν, πολύ καλλιτέραν της προηγουμένης. Διότι η πρώτη αποτελούσε επίδειξιν υπομονής, ενώ η ερχομένη φέρει το στέμμα της θείας Βασιλείας. Πράγματι στον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν τα πάντα, ως επί το πλείστον, είναι διπλά. Διπλή γέννησις, μία από τον Θεόν προαιωνίως και μία από την Παρθένον στους εσχάτους καιρούς. Δύο κάθοδοι. Μία η αφανής, και δευτέρα ένδοξος και επιφανής, η μέλλουσα. Κατά την πρώτην παρουσίαν εσπαργανώθη στην φάτνην, στην δευτέραν ενδύεται φως ως ιμάτιον. Στην πρώτην «υπέμεινε σταυρόν, αισχύνης καταφρονήσας», στην δευτέραν θα έλθη δοξαζόμενος, δορυφορούμενος από στρατιές αγγέλων. Δεν μένουμε λοιπόν στην πρώτην μόνον παρουσίαν, αλλά προσδοκούμε και την δευτέραν.
Κυριακή της Απόκρεω

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΡΙΣΗ
(Κυριακή της Απόκρεω)
 Alexander Schmemann

ΜΕΓΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ
Πορεία προς το Πάσχα
Μετάφραση από το Αγγλικό: ΕΛΕΝΗ ΓΚΑΝΟΥΡΗ
«ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΚΡΙΤΑΣ»

       Η επόμενη Κυριακή ονομάζεται Κυριακή της Απόκρεω γιατί στη διάρκεια της εβδομάδας που ακολουθεί αρχίζει μια περιορισμένη νηστεία - αποχή κρέατος» - όπως παραγγέλλουν τα λειτουργικά βιβλία. Αυτή η παραγγελία γίνεται κατανοητή μόνο μέσα στο φως όσων είπαμε παραπάνω για τα νόημα της προετοιμασίας. Η Εκκλησία αρχίζει να μας «προσαρμόζει» στη μεγάλη προσπάθεια που θα απαιτήσει άπα μας επτά μέρες αργότερα. Σταδιακά μας βάζει στο μεγάλο αγώνα, γιατί γνωρίζει την ευπάθεια μας και προβλέπει την πνευματική μας αδυναμία.
ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΚΑΙ ΚΟΛΑΣΗ Πρωτ. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός

Στα Ευαγγέλια (Ματθ.κεφ.25) γίνεται λόγος για «βασιλεία» και «πυρ αιώνιον». 
Στην περικοπή αυτή, που διαβάζεται στη Λειτουργία της Κυριακής  της Απόκρεω, «βασιλεία» είναι ο κατά Θεόν προορισμός του  ανθρώπου. Το «πυρ» είναι «ητοιμασμένον» για τον διάβολο  και τους αγγέλους του (δαίμονες), όχι διότι το θέλησε ο Θεός, αλλά διότι αυτοί δεν μετανοούν. Η «βασιλεία» είναι «ητοιμασμένη» για τους πιστούς στο θέλημα του Θεού. «Βασιλεία» (=άκτιστη δόξα)  είναι ο παράδεισος, «πυρ» (αιώνιο) είναι η κόλαση  («κόλασις αιώνιος»,στ.46). Στην αρχή της ιστορίας ο Θεός καλεί στον παράδεισο, στην κοινωνία με την άκτιστη Χάρη Του.
Στο τέλος της ιστορίας ο άνθρωπος αντιμετωπίζει παράδεισο και κόλαση. Τι σημαίνει αυτό θα το δούμε στη συνέχεια. 
Σπεύδουμε όμως να πούμε, ότι είναι κεντρικότατο θέμα της πίστεως μας, λυδία λίθος του Χριστιανισμού ως Ορθοδοξίας.
Τούς πονεῖς τούς φτωχούς; Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος

Ἀργά τά ἄνοιξε τά μάτια του ὁ πλούσιος! Τότε πού εἶδε στήν ἀγκαλιά τοῦ Ἀβραάμ τόν Λάζαρο! Τόν ἄνθρωπο, πού καταδεχόταν οὔτε νά τοῦ ρίξει μιά ματιά, ὅταν τόν εὕρισκε νά περιμένει ἔξω ἀπό τήν πόρτα του!

Καί τότε τό κατάλαβε καλά, τί σημαίνει ἐκεῖνο, πού λίγο πρίν ποτέ δέν θέλησε νά τό καταλάβει.

Στήν κόλαση βρέθηκε ὑποχρεωμένος, θέλοντας καί μή, νά κάμει ἕναν ἀπολογισμό. Ἐκεῖ, ἀναγκάσθηκε νά ψάξει νά ἰδεῖ, τί τοῦ εἶχε γίνει ἀφορμή νά χάσει, ἡ κακή του ἐκείνη διάθεση, πού δέν τόν ἄφηνε νά ἰδεῖ στό πρόσωπο τοῦ φτωχοῦ Λαζάρου τόν «πλησίον» του: δηλ. ἕναν συνάνθρωπο, πού ἔπρεπε νά τόν περιμένει ὅτι μποροῦσε κάποτε νά βρεθῆ καί ὁ ἴδιος στήν θέση του· καί εἶχε γι᾿ αὐτό χρέος νά τόν συμπονάει.
 Ομιλία εις την Κυριακή της Απόκρεω (Αγ. Γρηγόριος ο Παλαμάς)

1. Την περασμένη Κυριακή η Εκκλησία εμνημόνευε την απερίγραπτη φιλανθρωπία του Θεού προς εμάς που παρουσιάζεται με την παραβολή του σεσωσμένου ασώτου. Την σημερινή Κυριακή διδάσκει περί της μελλούσης φρικωδεστάτης κρίσεως του Θεού, χρησιμοποιώντας μια καλή τάξι και ακολουθώντας τις προφητικές φωνές· διότι, λέγει, «θα σου ψάλω, Κύριε, έλεος και κρίσι», και «μια φορά ελάλησε ο Θεός και άκουσα τα δυο αυτά, ότι το κράτος είναι του Θεού και ιδικό σου, Κύριε, το έλεος, διότι εσύ θ' αποδώσης στον καθένα κατά τα έργα του».
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ (Ματθ. 25, 31-46) ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

Το σημερινό Ευαγγέλιο μας μιλάει για την ημέρα της μελλούσης κρίσεως.
Ποιος καλύτερος και ασφαλέστερος τρόπος ερμηνείας, από το να αφήσουμε να  μιλήσουν και να ερμηνεύσουν οι άγιοι της εκκλησίας μας;
Γράφει ο Άγιος Χρυσόστομος:
“Με ποιους λοιπόν οφθαλμούς θα ίδωμεν τον Χριστόν; Διότι εάν δεν μπορεί να δει κανείς τον πατέρα του, συναισθανόμενος ότι έσφαλε απέναντί του, Εκείνον που είναι απείρως πραότερος από τον Πατέρα πώς θα τον ατενίσουμε τότε; Πώς θα τον υποφέρουμε; Διότι θα παραστούμε εις το βήμα του Χριστού και θα γίνη λεπτομερής εξέταση όλων.”
Παρακάτω, παραθέτουμε τα σχόλια του Αγίου Ιωάννη Χρυσοστόμου για το σημερινό Ευαγγέλιο, όπως καταγράφονται στον 12ον τόμο της έκδοσης “Έλληνες  Πατέρες της Εκκλησίας”, στην ΟΘ' ομιλία του.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ
Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 11 Φεβρουαρίου 2018, τῆς Κρίσεως (Ματθ. κε΄ 31-46)
1. Ὁ ἔνδοξος Κριτὴς
Προφητικὸ εἶναι τὸ σημερινὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο. Ὁ Κύριος μᾶς ἀποκαλύπτει πῶς θὰ γίνει ἡ Δευτέρα Παρουσία καὶ ἡ παγκόσμια Κρίση. Διότι ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς θὰ ξαναέρθει στὴ γῆ. Ἡ ἔλευσή Του ὅμως αὐτή, ἡ Δευτέρα Παρουσία Του, θὰ διαφέρει ἀπὸ τὴν πρώτη καὶ ὡς πρὸς τὸν τρόπο καὶ ὡς πρὸς τὸν σκοπό της. Τὴν πρώτη φορὰ ἦρθε στὴ γῆ ταπεινὰ καὶ ἀθόρυβα. Γεννήθηκε μέσα στὸ σπήλαιο, ἔζησε φτωχικά, κήρυξε μετάνοια καὶ θυσιάστηκε πάνω στὸν Σταυρὸ γιὰ τὴ σωτηρία ὅλων τῶν ἀνθρώπων. Ἀντίθετα τὴ δεύτερη φορὰ ὁ Κύριος θὰ ἔρθει «ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ». Χίλιες χιλιάδες καὶ μύριες μυριάδες ἀγγέλων θὰ Τὸν συνοδεύουν. Θὰ ἔρθει καὶ θὰ καθίσει «ἐπὶ θρόνου δόξης» γιὰ νὰ κρίνει, νὰ δικάσει τὸν κόσμο. «Καὶ πάλιν ἐρχόμενον μετὰ δόξης κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς», ὁμολογοῦμε στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 8, 2018

Ο ΠΟΛΥΤΙΜΟΣ ΑΔΕΛΦΟΣ ΜΑΣ

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 11 Φεβρουαρίου 2018, τῆς Ἀπόκρεω (Α΄ Κορ. η΄ 8 – θ΄ 2)

«Ἀπολεῖται ὁ ἀσθενῶν ἀδελφός… δι᾿ ὃν Χριστὸς ἀπέθανε»

Ἡ σημερινὴ Κυριακὴ ἔχει δύο ὀνόματα: Κυριακὴ τῆς Κρίσεως, λόγῳ τοῦ εὐαγγελικοῦ ἀναγνώσματος τῆς ἡμέρας, καὶ τῆς Ἀπόκρεω, καθὼς ἀπὸ αὔριο ἀπέχουμε ἀπὸ τὸ κρέας μέχρι τὸ Πάσχα. Στὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα γίνεται λόγος γιὰ τὸ κρέας ἀλλὰ μὲ ἄλλο πνεῦμα. Ὑπῆρχαν Χριστιανοὶ στὴν Κόρινθο ποὺ ἔτρωγαν ἀπὸ τὰ εἰδωλόθυτα, δηλαδὴ ἀπὸ τὰ κρέατα τῶν θυσιῶν στοὺς θεοὺς τῶν εἰδώλων. Ἔτρωγαν ἀπὸ αὐτὰ ἀδιάφορα, γνωρίζοντας ὅτι οἱ θεοὶ αὐτοὶ εἶναι ἀνύπαρκτοι καὶ ἑπομένως τὰ κρέατα αὐτὰ δὲν ἦταν ἱερά.
Κυριακή των Απόκρεω.

Η τρίτη Κυριακή του Τριωδίου είναι αφιερωμένη στο πιο φοβερό γεγονός της ανθρώπινης ιστορίας, στη μέλλουσα Κρίση.

Η ενθύμηση της φοβερής μελλούσης Κρίσεως στην αρχή του Τριωδίου είναι απαραίτητη, διότι απώτερος σκοπός του όλου πνευματικού αγώνα μας είναι να βρεθούμε εκ δεξιών του Δεσπότη Χριστού, κατά τη μεγάλη Kρίση. Αυτό είναι αποτυπωμένο κάλλιστα στην υπέροχη υμνωδία της ημέρας.
11 Φεβρουαρίου 2018.
Εἰς τήν Κυριακήν τῆς Ἀπόκρεω.
Ματθ. 25, 31 – 46.
«...δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τήν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπό καταβολῆς κόσμου» (Ματθ. 25, 34).

Δέος καί συστολή προκαλεῖ ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή. Αὐτό ὅμως εἶναι λάθος καί ἡ πορεία τοῦ λόγου θά δείξει τό γιατί.
Μία καί μοναδική φορά μίλησε ὁ Κύριος τόσο ξεκάθαρα γιά τή Δευτέρα Παρουσία Του καί γιά τήν κρίση τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς βάζει σήμερα ν’ ἀκούσουμε αὐτά τά λόγια τοῦ Χριστοῦ μας λίγο πρίν ξεκινήσουμε τό μεγάλο ἀγώνα τῆς Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς, γιά νά δοῦμε τί θέλει ἀπό μᾶς ὁ Θεός, τί πρέπει νά πετύχουμε καί ποῦ πρέπει νά φτάσουμε μέ τήν ὅλη πνευματική μας προσπάθεια.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΠΟΚΡΕΩΝ

Τρίτη Κυριακή τοῦ Τριωδίου, τῆς Ἀπόκρεω, ὅπως ὀνομάζεται καὶ ἡ Ἐκκλησία ξεδιπλώνει τὸ γεγονὸς τῆς μέλλουσας κρίσης. Γιὰ τὴν Δευτέρα καὶ ἔνδοξη παρουσία τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ κάνει λόγο ἡ Εὐαγγελικὴ περικοπὴ τῆς ἡμέρας, ἕνα ἀνάγνωσμα ποὺ εἶναι γνωστὸ ὡς ἡ παραβολὴ τῆς Μελλούσης Κρίσεως.
Προσφέρει τὰ ἀπαραίτητα ἐρεθίσματα γιὰ νὰ συνειδητοποιήσει ὁ ἄνθρωπος ὅτι κανένας ἐφησυχασμὸς δὲν χωρεῖ στὴ ζωή του, ἀλλὰ ἀντίθετα ἐπιβάλλεται ἐγρήγορση καὶ ἀγῶνας. Ἀρχίζει νὰ μᾶς προσαρμόζει στὴ μεγάλη προσπάθεια ποὺ θὰ ἀπαιτήσει ἀπὸ ἐμᾶς ἑπτὰ μέρες ἀργότερα. Σταδιακά μᾶς βάζει στὸν μεγάλο ἀγῶνα, γιατί γνωρίζει τὴν εὐπάθειά μας καὶ προβλέπει τὴν πνευματική μας ἀδυναμία.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Ο ΠΛΗΣΙΟΝ Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΟΥ»

Ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή παρουσιάζει τόν αὐθεντικό λόγο τοῦ Κυρίου μας περί τῶν ἐσχάτων. Γιατί σήμερα αὐτό τό κείμενο; Διότι προηγήθηκαν πολλές περικοπές μέ κορυφαῖες τίς δύο προηγούμενες, τοῦ Τελώνη καί τοῦ Φαρισαίου καί τοῦ Ἀσώτου υἱοῦ, οἱ ὁποῖες παρουσιάζοντας γλαφυρά τή θεία ἀγάπη, μπορεῖ νά μᾶς ὁδηγήσουν στό νά παραθεωρήσουμε τή θεία δικαιοσύνη. Περιγράφεται, λοιπόν, ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο θά μᾶς κρίνει ὁ Θεός, γιά νά κατανοήσουμε ὅτι κανείς δέν ξεφεύγει ἀπό τή θεία δίκη, ἀλλά καί γιά νά προβληματιστοῦμε γόνιμα, στό πῶς θά σταθοῦμε ἐνώπιόν του φοβεροῦ κριτηρίου καί θά δώσουμε «τήν καλήν ἀπολογίαν».
ΚΥΡΙΑΚΗ 11 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018 

ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ

(Ματθ. κε΄ 31-46) (Α΄ Κορ. η΄ 8- θ’ 2)

Οι άξιοι κληρονόμοι της Βασιλείας του Θεού   

«Δεύτε οι ευλογημένοι του Πατρός μου, κληρονομήσατε την ητοιμασμένην υμίν βασιλείαν από καταβολής κόσμου» 

Μπροστά σ’ ένα αλλιώτικο σκηνικό μάς τοποθετεί η σημερινή ευαγγελική περικοπή. Την Κυριακή της Απόκρεω, όπως ονομάζεται η σημερινή, μνείαν ποιούμεθα της δευτέρας και αδεκάστου παρουσίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Ακριβώς, στο ανάγνωσμα του Ευαγγελίου ο Κύριός μας που εμφανίζεται ως ο Δίκαιος Κριτής, βάζει τις προϋποθέσεις εκείνες που καταξιώνουν τον άνθρωπο να εισέλθει στη Βασιλεία Του. Οι προϋποθέσεις αυτές συνδέονται με την σχέση που αναπτύσσει με τον Θεό και τον συνάνθρωπό του σε μια πορεία ανάβασής του στον ουρανό.

Τα άξια τέκνα
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ – 11 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018

(Μτθ. κε΄ 31-46)

Τίποτ’ ἄλλο δὲν εἶναι τόσο βέβαιο στὴ ζωή μας, ἀγαπητοί ἀφελφοί, παρὰ ὅτι θὰ ἀποθάνωμε. Τὸ γεγονὸς ὅτι γεννηθήκαμε καὶ εἴμαστε σὲ τοῦτο τὸν κόσμο ὁδηγεῖ στὴ βεβαιότητα πὼς μιὰ μέρα θὰ φύγωμε. Κάθε μέρα τὸ βλέπομε καὶ τὸ διαπιστώνομε, πὼς ἄνθρωποι γεννιοῦνται κι ἄνθρωποι ἀποθνήσκουν· ἄλλοι ἔρχονται κι ἄλλοι φεύγουν. Ἀλλὰ κι ἄλλο ἕνα εἶναι τὸ ἴδιο βέβαιο, πὼς θὰ κριθοῦμε, πὼς θὰ δώσουμε δηλαδὴ λόγο γιὰ τὴ διαγωγή μας σὲ τούτη τὴ ζωή. Αὐτὴ εἶναι κοινὴ πίστη, ριζωμένη μέσα σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους ὅλων τῶν λαῶν κι ὅλων τῶν αἰώνων. Ἀλλὰ ἔχομε «βεβαιότερον τὸν προφητικὸν λόγον»·  ἡ θεία Γραφὴ ὁμιλεῖ γιὰ τὴ μεγάλη καὶ ἐπιφανῆ ἡμέρα τῆς κρίσεως, κι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς γιὰ τὴ δευτέρα του παρουσία.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ
Απόστολος: Α΄ Κορ. η΄ 8- θ’ 2 
Ευαγγέλιο: Ματθ. κε΄ 31-46 11 
Φεβρουαρίου 2018 

Η σημερινή Κυριακή ονομάζεται Κυριακή της Απόκρεω γιατί στη διάρκεια της εβδομάδας που ακολουθεί αρχίζει μια περιορισμένη νηστεία – «αποχή κρέατος» – όπως παραγγέλλουν τα λειτουργικά βιβλία της Εκκλησίας μας. Η Εκκλησία αρχίζει να μας «προσαρμόζει» στη μεγάλη προσπάθεια που θα απαιτήσει από μας επτά ημέρες αργότερα. Σταδιακά μας βάζει στον μεγάλο αγώνα, γιατί γνωρίζει την ευπάθεια μας και προβλέπει την πνευματική μας αδυναμία. Η Κυριακή αυτή, τρίτη του Τριωδίου είναι αφιερωμένη στο πιο φοβερό γεγονός της ανθρώπινης ιστορίας, στη μέλλουσα Κρίση, ως απαραίτητος προβληματισμός των πιστών αυτή την αγωνιστική περίοδο.
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ

11η Φεβρουαρίου 2018

(Α΄ Κορινθίους Η’ 8 - Θ΄ 2)

Η σημερινή Κυριακή, Τρίτη στην σειρά τού Τριωδίου, λέγεται «Κυριακή τής Απόκρεω», γιατί μέχρι σήμερα η Εκκλησία μας έχει ορίσει την κρεοφαγία. Όλες τις ημέρες τής εβδομάδας που έρχεται, επιτρέπεται η χρήση κάθε είδους τροφής, εκτός του κρέατος. Και αυτό, γιατί η εβδομάδα που αρχίζει από σήμερα, είναι η εισαγωγή, το προανάκρουσμα της αγίας και Μεγάλης Σαρακοστής.

Κυριακή, 4 Φεβρουαρίου 2018

Ο αλήτης

Του Σεβ. Μητροπολίτου Καστορίας κ. Σεραφείμ

Τριώδιο. Διανύσαμε ήδη την πρώτη εβδομάδα του Τριωδίου και οδεύουμε ολοταχώς προς τη δεύτερη.

Διδαχθήκαμε πως το λάθος του Φαρισαίου ήταν ότι έθεσε το Θεό στο περιθώριο και έβαλε ως κέντρο της ζωής του το εγώ, τον εαυτό του, τη φιλαυτία του. («Ο Φαρισαίος σταθείς προς εαυτόν ταύτα προσηύχετο . . . ο Θεός ευχαριστώ σοι ότι ουκ ειμί . . .»). Ο Τελώνης δικαιώθηκε, γιατί στην προσευχή του ο Θεός είναι το υποκείμενο («Ο Θεός ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ»). Έτσι, τά αμαρτήματά του μπορεί να έχουν διαβρώσει τον εαυτό του, μέσα στην ψυχή του όμως υπάρχει η νοσταλγία για το Θεό.
«Ως ο Άσωτος Υιός ήλθον καγώ οικτίρμον»

Του Λάμπρου Κ. Σκόντζου Θεολόγου - Καθηγητού

Οι άγιοι Πατέρες όρισαν τη δεύτερη Κυριακή του Τριωδίου να είναι αφιερωμένη στην καταπληκτική και διδακτική παραβολή του ασώτου υιού (Λουκ.15,13-32). Σκοπός τους ήταν να τονισθεί στους πιστούς η απύθμενη αγάπη του Θεού προς τον άνθρωπο και το πλούσιο έλεος της συγχώρεσης, που δίνει στους μετανοούντες ανθρώπους. Να διδάξει, σε όσους είναι απελπισμένοι, ότι ο Θεός παραμένει με ανοιχτές αγκάλες να δεχτεί τον κάθε μετανοημένο αμαρτωλό, όσο αμαρτωλός και αν είναι. 
Ποιμένας και άσωτος υιός

Του Aρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Ὁ πατέρας τῆς παραβολῆς τοῦ ἀσώτου υἱοῦ (15:11-32), μόλις εἶδε ἀπό μακρυά τόν υἱό του νά γυρίζει σπίτι, ράγισε ἡ καρδιά του.

Ἔτρεξε, ἔπεσε πάνω του καί τόν «κατεφίλησεν» (Λκ. 15:20).

Σ' αὐτή τήν παραβολή βλέπουμε στό πρόσωπο τοῦ στοργικοῦ πατέρα, τόν τύπο τοῦ καλοῦ Ποιμένος.

Αὐτός, λοιπόν, ὁ πατέρας δέν ἀναζήτησε τόν υἱό του στά διάφορα στέκια τῆς ἁμαρτίας, ἀλλά τόν περίμενε στό σπίτι.
Η παραβολή του Ασώτου Υιού

Του Σεβ. Μητροπολίτη Ζιμπάμπουε Σεραφείμ

Στην Ευαγγελική Περικοπή αυτής της Κυριακής έχουμε την Παραβολή του Άσωτου υιού.

«Άσωτος» είναι ο άνθρωπος που ζει έκλυτη κι αμαρτωλή ζωή. Είναι ο διεφθαρμένος, ο αμαρτωλός, ο ακόλαστος, αυτός που σπαταλά χρήματα για να ζήσει μιά έκλυτη κι αμαρτωλή ζωή, αυτός που φέρνει συμφορά στον εαυτόν του, στην οικογένεια του και στην ευρύτερη κοινωνία.

Σάββατο, 3 Φεβρουαρίου 2018

Η αγάπη του Ουράνιου Πατέρα (Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης)

Ο Θεός μας είναι αγάπη και «ο μένων εν τη αγάπη εν τω Θεώ μένει και ο Θεός εν αυτώ». Όποιος Χριστιανός δεν έχει την αγάπη του Θεού μέσα στην καρδιά του, δεν έχει ζωή Χριστού στην ψυχή του. Αυτό το μεγάλο έργο της φιλανθρωπίας του Θεού, το να κατέβει ο Θεός, ο Λόγος του Θεού να γίνει άνθρωπος, να λάβει σάρκα, να κατοικήσει ανάμεσά μας, να μας πλησιάσει, δεν ήταν τίποτε άλλο, παρά η απέραντη φιλανθρωπία της θείας αγάπης. Η αγάπη του Θεού είναι αυτή που μας προστατεύει και μας φροντίζει για όλα. Εμείς οι άνθρωποι αμαρτάνουμε και λυπούμε τον Θεό. Ασεβούμε πολλάκις, αλλά η φιλανθρωπία Του είναι απέραντη και όλα τα συγχωρεί. Όλοι μας, και πρώτος εγώ, έχουμε λυπήσει αυτή την μεγάλη καρδιά του Θεού, που λέγεται αγάπη προς τον άνθρωπο. Γι’ αυτό θα πρέπει να προσέξουμε στην ζωή μας, στον βίο μας, και στη συνέχεια να μην Του δώσουμε ξανά την πίκρα της αμαρτίας.
Ομιλία εις την Κυριακήν του Ασώτου (Αγ. Ιουστίνος Πόποβιτς)

Ιδού ευαγγέλιο που αφορά στο νου και το σώμα του καθενός μας. Είναι το ευαγγέλιο της ευσπλαχνίας. Είναι η θαυμαστή παραβολή του Σωτήρος, στην οποία απεικονίζεται ολόκληρη η ζωή μας. Η δική μου, η δική σου, του καθενός ανθρωπίνου όντος επάνω στην γη. Όλους τους αφορά το σημερινό άγιο Ευαγγέλιο. Όλους.

Ο άνθρωπος! Αυτός ο θεϊκός πλούτος επάνω στην γη! Κύτταξε το σώμα του, το μάτι, το αυτί, την γλώσσα. Τι θαυμαστός πλούτος. Το μάτι! Υπάρχει τίποτε πιο τέλειο που να ημπορή ο άνθρωπος να επινοήση σ’ αυτόν τον κόσμο; Κι όμως, το μάτι αυτό το εδημιούργησε ο Κύριος, όπως και την ψυχή και το σώμα. Η ψυχή μάλιστα είναι ολόκληρη εξ ουρανού. Οποίος πλούτος! Το σώμα! Θαυμαστός θείος πλούτος που σου δόθηκε για την αιωνιότητα και όχι μόνο για την πρόσκαιρη αυτή γήινη ζωή. Και ψυχή δοσμένη για την αιωνιότητα.
ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ 

(Ἀποσπάσματα ἀπό τό βιβλίο τοῦ Ἀρχιμ. Βασιλείου,
Ἡ παραβολή τοῦ ἀσώτου υἱοῦ, Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Ἰβήρων)


Ἡ εὐαγγελική παραβολή


Ἡ εὐαγγελική παραβολή πού διαβάζεται σήμερα εἶναι γνωστή σέ ὅλους μας ὡς παραβολή τοῦ Ἀσώτου.

Ἕνας ἄνθρωπος ἔχει δύο γιούς. Ὁ νεώτερος γιός ζητάει χωρίς περιστροφές ἀπό τόν πατέρα του τό μερίδιό του ἀπό τήν κληρονομιά.

Ἀλλά τό κομμάτι αὐτό ἀποκομμένο ἀπό τό σύνολο τῆς ἀλήθειας τῆς ζωῆς τοῦ πατέρα δέν μπορεῖ νά ζήσει, δέν μπορεῖ νά καρποφορήσει. Τό κομμάτι αὐτό, ὅταν τό παίρνουμε δυναστικά, ἀντάρτικα, ὅπως καί ὅταν θέλουμε, δέν μᾶς ὁδηγεῖ στή ζωή, ἀλλά στήν ἀπόγνωση καί τήν καταστροφή.
Γεννάδιος Κων/πολεως: "Ομιλία εις την παραβολήν του Ασώτου και περί μετανοίας"

Ο γογγυσμός των Φαρισαίων και των Γραμματέων για την επιείκεια προς τους τελώνες, οι οποίοι πρώτοι άρχισαν να πλησιάζουν τον Κύριόν μας με ευλάβεια και να απολαμβάνουν την διδασκαλία του, τους ιδίους τους αμαρτωλούς και τους τελώνες δεν τους ημπόδισε να προχωρήσουν στο συμφέρον τους, ούτε τους απεμάκρυνε από την τόσο καλή και ευτυχή εκείνην προσέγγιση. τους ωφέλησε μάλιστα, δίδοντάς τους αρκετές εγγυήσεις για την φιλανθρωπία με την οποίαν αντιμετωπίζει ο Θεός αυτούς που μετανοούν και επιστρέφουν σ’ αυτόν από τις πονηρίες τους·
 Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς: "Ομιλία στην παραβολή του Κυρίου περί του ασώτου"

«Θά γίνη κάποτε λιμός», είπε o προφήτης θρηνώντας την Ιερουσαλήμ, «ὄχι πεῖνα ἄρτου καί ὕδατος, αλλά πεῖνα για τόν λόγο τοῦ Κυρίου». Είναι δo ο λιμός στέρησις και συγχρόνως όρεξις της αναγκαίας τροφής. Υπάρχει όμως και κάτι χειρότερο και αθλιώτερο από αυτήν την πείνα· όταν δηλαδή κάποιος, ενώ στερείται τ' αναγκαία για την σωτηρία, δεν έχει συναίσθησι της συμφοράς, επειδή δεν έχει όρεξι για τη σωτηρία.
Κυριακή τοῦ ἀσώτου
Λουκ. ιε΄ 11-32

Θεοφυλάκτου Ἀρχιεπισκόπου Βουλγαρίας

Περὶ τοῦ ἀποδημήσαντος εἰς χώραν μακράν, κεφάλαιον ιε΄

«Εἶπε ὁ Χριστός· Ἕνας ἄνθρωπος εἶχε δύο γιοὺς κι ὁ πιὸ μικρὸς εἶπε στὸν πατέρα του· Πατέρα, δῶσε μου τὸ μερίδιο ἀπὸ τὴν περιουσία μας. Κι ὁ πατέρας τοὺς μοίρασε τ’ ἀγαθά του.  Σὲ λίγες μέρες μάζεψε ὅ,τι τοῦ ἀναλογοῦσε ὁ μικρὸς γιὸς κι ἔφυγε σὲ χώρα μακρυνή. Ἐκεῖ σκόρπισε τὴν περιουσία του σὲ ἀσωτεῖες. Τὰ εἶχε σπαταλήσει ὅλα, ὅταν ἔπεσε μεγάλη πεῖνα σ’ ἐκείνη τή χώρα. Ἔπεσε τότε σὲ στέρηση κι ἔγινε μισθωτὸς ἑνὸς πολίτη τῆς χώρας ἐκείνης, ποὺ τὸν ἔστειλε στὰ χωράφια του νὰ βόσκη χοίρους. Ἔφτασε στὸ σημεῖο νὰ ἐπιθυμῆ νὰ χορτάσῃ μὲ τὰ χαρούπια ποὺ ἔτρωγαν οἱ χοῖροι καὶ κανένας δὲν τοῦ ἔδινε».
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου (Απόσπασμα από την Α' Ομιλία-Περί μετανοίας)

Ήταν δυό αδέλφια· τα οποία, αφού μοιράστηκαν αναμεταξύ τους την πατρική περιουσία, ο ένας έμεινε στο σπίτι, ενώ ο άλλος έφυγε σε μακρινή χώρα. Εκεί, αφού κατέφαγε όλα όσα του δόθηκαν, δυστύχησε και υπέφερε μη υπομένοντας τη ντροπή από τη φτώχεια. (Λουκά 15: 11 κ.ε.) Αυτή την παραβολή θέλησα να σάς την πω, για να μάθετε, ότι υπάρχει άφεση αμαρτημάτων και μετά το Βάπτισμα, εάν είμαστε προσεκτικοί. Και το λέγω αυτό όχι για να σάς κάνω αδιάφορους, αλλά για να σάς απομακρύνω από την απόγνωση. Γιατί η απόγνωση μας προξενεί χειρότερα κακά και από τη ραθυμία.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

Το μυστικό της επιστροφής

Συντάκτης επίσκοπος Αυγουστίνος Ν. Καντιώτης

  ΤΙ ΚΑΝΕΙ, αγαπητοί μου, τον άνθρωπο ν' αφήνει το δρόμο της αμαρτίας και να επιστρέφει στο Χριστό; Αυτό βλέπουμε σήμερα στην παραβολή του ασώτου.

Όταν ό Κύριος κήρυττε, όπως σημειώνουν οι εύαγγελισταί, «ό λαός άπας έξεκρέματο αυτού άκούων» (Λουκ. 19,48), όλοι εκρέμοντο από τα χείλη του, και αυθόρμητα έλεγαν «Ουδέποτε ούτως ελάλησεν άνθρωπος, ως ούτος ό άνθρωπος» (Ίωάν. 7,46). Όλοι θαύμαζαν το Χριστό. Πόσοι όμως τον άκουγαν όχι μόνο με τα αυτιά του σώματος αλλά και με τα αυτιά της ψυχής; Πόσοι εδονούντο ψυχικώς; Πόσοι άλλαζαν και επέστρεφαν στην ευθεία οδό; Λίγοι έκαναν πράξει τα λόγια του Χριστού. Τι λοιπόν συνέβαινε σ' αυτούς;
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΟΡΙΑ

 (Κυριακή του Ασώτου)
Alexander Schmemann

ΜΕΓΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ
Πορεία προς το Πάσχα
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΆΚΡΙΤΑΣ 

Την τρίτη Κυριακή της προετοιμασίας μας για τη Μεγάλη Σαρακοστή διαβάζουμε την παραβολή του Ασώτου Υιού (Λουκ. 1 5, 11 ‐32). Η παραβολή τούτη μαζί με τους ύμνους της ημέρας αυτής μας παρουσιάζουν τη μετάνοια σαν επιστροφή του ανθρώπου από την εξορία. Ο άσωτος γιος, λέει το Ευαγγέλιο, πήγε σε μια μακρινή χώρα και κει σπατάλησε ότι είχε και δεν είχε. Μια μακρινή χώρα! Είναι ο μοναδικός ορισμός της ανθρώπινης κατάστασης που θα πρέπει να αποδεχτούμε και να τον οικειοποιηθούμε καθώς αρχίζουμε την προσέγγιση μας στο Θεό. Ένας άνθρωπος που ποτέ δεν είχε αυτή την εμπειρία, έστω και για λίγο, που ποτέ δεν αισθάνθηκε ότι είναι εξόριστος από το Θεό και από την αληθινή ζωή, αυτός ποτέ δε θα καταλάβει τι ακριβώς είναι ο Χριστιανισμός. Και αυτός που νιώθει «σαν στο σπίτι του» σʹ αυτόν τον κόσμο και στη ζωή του κόσμου τούτου, που έμεινε άτρωτος από τη νοσταλγία για μια άλλη πραγματικότητα, αυτός δε θα καταλάβει τι είναι μετάνοια.
Κυριακή τοῦ Ἀσώτου

(Λουκ. ιε΄ 11-32)

Τὸ μαῦρο πουλί.

«Καὶ ἐκεῖ διεσκόρπισε τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ζῶν ἀσώτως».

(†) ἐπισκόπου Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας

Μόνον ὁ Κύριος, ὁ θεῖος καὶ ἀνυπέρβλητος διδάσκαλος, ἠμποροῦσεν ἀγαπητὲ ἀναγνῶστα, νὰ ζωγραφίσῃ μὲ τὸσον χτυπητὰ χρώματα, μὲ τέτοιες δραματικὲς φράσεις, μὲ τόσην ἀριστουργηματικὴν ἀληθινὰ πλοκὴν τὰς συνεπείας τῆς ἁμαρτωλῆς ζωῆς, ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ νεωτέρου παιδιοῦ τῆς συγκλονιστικῆς Παραβολῆς τοῦ Ἀσώτου.

Καθὼς ἠκούσαμεν σήμερα τὸ Ἱ. Εὑαγγέλιον, ἐνόμιζες, ὅτι ἐζωντάνευαν ἐμπρός σου τὰ πρόσωπα, ὅτι ἦταν ἕτοιμα νὰ σοῦ ὁμιλήσουν. Ὁ δυστυχὴς ἄσωτος!.....
 H παραβολή του ασώτου υιού ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ (†)
Ἡ θρασύτητα τοῦ γυιοῦ καί ἡ καλωσύνη τοῦ Πατέρα
Ὁ Κύριος καί σωτήρας μας Ἰησοῦς Χριστός, μᾶς εἶπε τήν παραβολή τοῦ ἀσώτου, γιά νά μᾶς δείξει πῶς πρέπει νά προσέχουμε τή ζωή μας καί τό Νά μᾶς διδάξει, ὅτι στή ζωή μας, πρέπει νά ἔχουμε πρῶτα τό καθῆκον. Καί μέσα στό μυαλό μας καί τήν καρδιά μας, νά ἔχουμε πρῶτα ἀπ’ ὅλα, τήν ἀπέραντη ἀγαθότητα, καλωσύνη καί εὐσπλαγχνία τοῦ Θεοῦ. Τήν σκέψη ὅτι ὁ Θεός εἶναι πολυεύσπλαγχνος, γεμάτος ἀγάπη καί καλωσύνη. Ὅλα τά ἄλλα πρέπει νά εἶναι δεύτερα, τρίτα καί τελευταῖα.
 Ο ΑΓΙΟΣ ΑΣΩΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΕΥΣΠΛΑΧΝΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ
πατρός Μωυσή Μοναχού Αγιορείτη

Ο σκανδαλώδης σεβασμός της ελευθερίας
Στην παραβολή του ασώτου ο Θεός πατέρας σέβεται καταπληκτικά την ανθρώπινη ελευθερία και βούληση. Ο πατέρας της παραβολής δεν νοιάζεται για το κύρος του, για το τι θα πει ο κόσμος, ότι θα χάσει το στήριγμα, τον βοηθό του το παιδί του. Λυπάται για τη φυγή μα δεν θέλει να την αποτρέψει ενώ μπορεί. Σκανδαλίζει μερικές φορές αυτή η μεγάλη ελευθερία του Θεού. Θα θέλαμε να μας είχε πιο περιορισμένους. Δεν ξέρουμε να εκτιμούμε και να χαιρόμαστε την ελευθερία.
ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΑΣΩΤΟΙ « Καὶ ἐκεῖ δεισκόρπισε τὴν οὐσίαν αὑτοῦ ζῶν ἀσώτως» (Λουκ. ιε΄, 13) +Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος

Ἡ σημερινή, ἀγαπητοί μας ἀκροαταί, ἡ σημερινὴ Κυριακή, ἡ Β΄ Κυριακὴ τοῦ Τριῳδίου, εἰς τὴν ἐκκλησιαστικὴν γλῶσσαν ὀνομάζεται Κυριακὴ τοῦ Ἀσώτου, ἔλαβε δὲ ὡς γνωστόν, τὸ ὄνομα αὐτὸ ἀπὸ τὴν περίφημον παραβολὴν τοῦ Κυρίου, τοῦ σημερινοῦ Εὐαγγελικοῦ ἀναγνώσματος, τὴν παραβολὴν τοῦ Ἀσώτου, ἡ ὁποία ἐχαρακτηρίσθη ὡς ὁ ἀδάμας καὶ ἡ κορωνὶς ὅλων τῶν ἐν ταῖς Ἁγίαις Γραφαῖς ἀναφερομένων παραβολῶν.
 Κυριακή του Ασώτου - Ἡ ἁμαρτία εἶνε οἰκονομικὴ χρεωκοπία (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)
Ἡ ἁμαρτία εἶνε οἰκονομικὴ χρεωκοπία
(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)
«Καὶ ἐκεῖ διεσκόρπισε τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ζῶν ἀσώτως» (Λουκ. 15,13)
Σήμερα, ἀγαπητοί μου,εἶνε ἡ ἑορτή μας.Σήμερα εἶνε ἡ ἑορτὴ τοῦ Ἀσώτου· κ᾿ ἐπειδὴ ὅλοι εἴμαστε ἄσωτοι, γι᾽ αὐτὸ λέω, ὅτι ὅλοι ἑορτάζουμε. Καὶ εἴθε νὰ ἑορτάζουμε. Γιατὶδὲν πρέπει νὰ μιμηθοῦμε μέχρι ἑνὸς σημείου τὸν Ἄσωτο, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὸν μιμηθοῦμε μέχρι τέλους.Ὁ Ἄσωτος βάδιζε τὸ δρόμο τὸν κακό, κι ὅταν πλέον ἔφτασε στὸν τελευταῖο γκρεμὸ κ᾿ἦταν ἕτοιμος νὰ πέσῃ στὸ χάος τοῦ ᾅδου, μιὰ σκέψι τὸν ἔσωσε.
Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 4 Φεβρουαρίου 2018, τοῦ Ἀσώτου (Λουκ. ιε΄ 11-32)

1. Τὸ «εὐαγγέλιο τῶν εὐαγγελίων»

Ἡ Παραβολὴ τοῦ ἀσώτου, ποὺ ἀναγινώσκεται σήμερα, χαρακτηρίστηκε ὡς τὸ «εὐαγγέλιο τῶν εὐαγγελίων». Διότι, ἂν ὑποθέσουμε ὅτι χανόταν ὅλη ἡ ὑπόλοιπη διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ, θὰ ἦταν ἀρκετὴ καὶ μόνο αὐτὴ ἡ Παραβολὴ γιὰ νὰ μᾶς βεβαιώσει ὅτι ὁ Κύριος εἶναι ὁ Θεὸς τῆς ἄπειρης ἀγάπης καὶ φιλανθρωπίας. Θὰ ἦταν ἀρκετὴ γιὰ νὰ περιγράψει τὴν ἱστορία τῆς ἀποστασίας τοῦ κόσμου καὶ τῆς σωτηρίας του.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΕΜΨΥΧΟΙ ΝΑΟΙ

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 4 Φεβρουαρίου 2018, τοῦ Ἀσώτου (Α΄ Κορ. ς΄ 12-20)

«Τὸ σῶμα ὑμῶν ναὸς τοῦ ἐν ὑμῖν Ἁγίου Πνεύματός ἐστι»

Κυριακὴ τοῦ Ἀσώτου σήμερα, καὶ στὸ μὲν εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα ἀκούσαμε τὴν περίφημη Παραβολὴ τοῦ Ἀσώτου, ἐνῶ στὸ ἀποστολικὸ τὴν ἔντονη προτροπὴ τοῦ ἀποστόλου Παύλου νὰ ἀποφεύγουμε τὰ σαρκικὰ ἁμαρτήματα, ποὺ εἶναι τὸ κύριο γνώρισμα τοῦ ἄσωτου βίου. Ἕνας ἀπὸ τοὺς λόγους ποὺ ἀναφέρει ὁ ἅγιος Ἀπόστολος γιὰ τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ ἀποφεύγεται μάλιστα αὐτὴ ἡ ἁμαρτία, εἶναι τὸ ὅτι τὸ σῶμα μας εἶναι ναὸς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἂς δοῦμε λοιπὸν σήμερα πῶς γίναμε ναοὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ τί σημαίνει αὐτὸ γιὰ τὴ ζωή μας.

1. Μὲ τὸ ἅγιο Βάπτισμα καὶ Χρίσμα
ΕΙΣ ΕΑΥΤΟΝ ΕΛΘΩΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ ΥΪΟΥ

(Λουκ. ιε ́, 11-32)

Ἔχει λεχθεῖ, καί εἶναι ἀλήθεια, ὅτι, καί ἄν ὅλο τό Εὐαγγέλιο χανόταν καί ἔμενε μόνο ἡ παραβολή τοῦ Ἀσώτου υἱοῦ, καί μόνον αὐτό τό ἀριστούργημα θά ἦταν ἱκανό νά ἀναπληρώσει ὁλόκληρο τό εὐαγγελικό μήνυμα περί μετανοίας.
Πράγματι, στήν παραβολή αὐτή τοῦ Κυρίου ζωγραφίζεται ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπο. Ἡ ἀγάπη τοῦ πατέρα πρός τόν ἄσωτο υἱό του, ἀλλά καί ἡ ἐπιστροφή τοῦ ἀσώτου υἱοῦ στήν γεμάτη στοργή ἀγκαλιά τοῦ πατέρα του.
Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2018 ( ΑΣΩΤΟΥ ) (Λουκ. ιε’ 11-32)

Γιά τήν παραβολή τοῦ Ἀσώτου κάνει λόγο τό σημερινό εὐαγγελικό μας ἀνάγνωσμα. Ὁ μικρότερος γιός τοῦ πατέρα στόν ὁποῖο ἀναφέρεται ἡ παραβολή,τόσα χρόνια μέσα στό σπίτι του, δέν συγκινήθηκε ἀπό τήν στοργή τοῦ πατέρα του, τήν ἀνύστακτη φροντίδα του, τήν πολλή του ἀγάπη. Γι’ αὐτό καί τοῦ μιλάει μέ αὐθάδεια, ἀγέρωχα καί ὑπεροπτικά. Ἀπαιτεῖ τήν περιουσία πού νομίζει πώς τοῦ ἀνήκει.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ – 4 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018

(Λκ. ιε΄ 11-32)

Ἀγαπητοί μου χριστιανοί,

Ἔχει λεχθῆ ὅτι ἡ παραβολὴ, ποὺ εἶπεν ὁ Χριστὸς γιὰ τὸν ἄσωτο υἱό, ἔχει τόση μεγάλη ἀξία, ὥστε νὰ θεωρῆται ἡ καρδιὰ τοῦ Εὐαγγελίου. Κι ἔχει πράγματι ἀνεκτίμητη ἀξία ἡ παραβολὴ αὐτὴ, ἐπειδὴ περιγράφει καὶ ἐξηγεῖ τὸ βαθύτατο δράμα τοῦ ἀνθρώπου ὅλων τῶν ἐποχῶν. Πρόκειται γιὰ τὸν ἄνθρωπο, ποὺ ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὸν Θεό. Καὶ ἐδῶ παρατηρεῖται τὸ παράδοξο φαινόμενο. Ἐνῶ ὁ ἄνθρωπος ἐπιδιώκει μὲ παθος νὰ βρῆ τὴν ἀλήθεια, νὰ ζήση ἐλεύθερος καὶ εὐτυχισμένος, στὸ τέλος καταντᾶ νὰ ζῆ μέσα στὸ ψέμμα, στὴ σκλαβιὰ καὶ στὴ δυστυχία. Ὅλοι θέλουμε νὰ ζοῦμε σ’ ἕνα κόσμο μὲ εἰλικρίνεια· οἱ ἄλλοι νὰ μᾶς λένε τὴν ἀλήθεια καὶ νὰ μὴ μᾶς ἐξαπατοῦν. Κι ὅμως, σὲ κάθε μας βῆμα συναντοῦμε τὸ ψέμμα καὶ τὴν ἀπάτη. Ὅλοι μας ἐπιθυμοῦμε νὰ εἴμαστε ἐλεύθεροι, ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα εἴμαστε ἁλυσοδεμένοι.
ΚΥΡΙΑΚΗ 04 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018 – ΙΖ΄ ΛΟΥΚΑ

ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

(Λουκ. ιε΄ 11-32)) (Α΄ Κορ. στ΄ 12-20)

Τα φιλάνθρωπα σπλάχνα

«Νεκρός ήν και ανέζησε…»

Μαργαρίτης μεταξύ των παραβολών, χαρακτηρίζεται πολύ εύστοχα η παραβολή του ασώτου υιού. Σ’ αυτήν ακριβώς την περίοδο η Εκκλησία θέλει να προτρέψει τους πιστούς της σε μετάνοια, ενόψει της Μεγάλης Τεσσαρακοστής αλλά και της Μεγάλης Εβδομάδας και του σταυροαναστάσιμου οδοιπορικού που ξεδιπλώνει μπροστά τους. Η συγκεκριμένη παραβολή πολύ σωστά ονομάζεται και του φιλεύσπλαχνου πατέρα, γιατί ακριβώς αναδεικνύει μέσα από το περιεχόμενό της τα φιλάνθρωπα σπλάχνα του Θεού, στα οποία μπορεί ν’ αναπαυθεί ο άνθρωπος, όσο κι αν έχει ξεπέσει όσο χαμηλά κι αν έχει βρεθεί. Η στάση του νεώτερου υιού αλλά κυρίως του Πατέρα, θα είναι στο επίκεντρο της πιο κάτω προσέγγισής μας.

Η ανταρσία
Μήνας Φεβρουάριος
4 Φεβρουαρίου 2018.
Εἰς τήν Κυριακήν τοῦ Ἀσώτου.
Λουκᾶ 15, 11 – 32.
« ...ἄνθρωπός τις εἶχε δύο υἱούς» (Λουκᾶ 15, 11).

Μεγάλη ἀμηχανία αἰσθάνεται κάποιος, ὅταν πρέπει νά ἀγγίξει τή σημερινή παραβολή τοῦ Ἀσώτου καί νά κάνει μία προσπάθεια νά τήν ἀναπτύξει, ἔστω καί ἀκροθιγῶς. Εἶναι ἀπό τά σημαντικώτερα κείμενα τῆς Ἁγίας Γραφῆς, γι’ αὐτό καί ἡ πενία μας μπροστά σ’ ἕναν τέτοιο θησαυρό γίνεται ἀκόμη πιό φανερή.
Τρία εἶναι τά μεγάλα μηνύματα καί νοήματα αὐτῆς τῆς τόσο ὄμορφης ἱστορίας, πού εἶπε σήμερα ὁ Χριστός. Τό πρῶτο εἶναι ἡ ἀγάπη τοῦ Πατέρα, τό δεύτερο εἶναι ἡ μετάνοια τοῦ Ἀσώτου καί τό τρίτο εἶναι ἡ σκληρότητα τοῦ μεγάλου ἀδελφοῦ.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Ο ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ»

Θλιβερή διαπίστωση, ἡ ἐποχή μας ἔχοντας ξεχάσει τόν θεό, ξεχνάει τό θέλημά του, τό ἴδιο τό Ευαγγέλιο! Οἱ πολλοί, γοητευμένοι άπό τίς τεχνολογικές καί άλλες δυνατότητες πού ὁδηγοῦν πρός ἕνα νέο ἦθος χωρίς ἀρχές καί περιορισμούς, πιστεύοντας τά «κηρύγματα» περί ἀπόλυτης ελευθερίας τοῦ ἀνθρώπου, πορεύονται στή ζωή τους ἀψηφώντας τήν ἐμπειρία τοῦ παρελθόντος, παραθεωρώντας τίς προειδοποιήσεις γιά πνευματικούς κινδύνους καί ἠθικές συνέπειες, ἀπορρίπτοντας ἀξίες καί ἰδανικά.
Κυριακή ΙΖ΄ Λουκά, του Ασώτου
Απόστολος: Α΄ Κορ. στ' 12 -20
Ευαγγέλιον: Λουκά ιε' 11 – 32
4 Φεβρουαρίου 2018
Δυο γιους τους είχε. Ατίθασος και επιπόλαιος ο μικρότερος, το κύριο πρόσωπο της παραβολής. Πιστός υπάκουος και εργατικός, ο άλλος. Απαίτησε ο μικρότερος, το μέρος της περιουσίας, που του αναλογούσε και το πήρε.
Συγκέντρωσε λοιπόν γρήγορα ότι είχε, έφυγε σε μακρινή χώρα. Σκόρπισε την περιουσία του ζώντας άσωτη ζωή. Δαπάνησε ό,τι είχε! Κι όταν έπεσε πείνα μεγάλη στη χώρα αυτή, άρχισε να στερείται. Πέφτει πολύ χαμηλά, εξευτελίζεται! Στην απελπισία του, αναγκάζεται να βόσκει χοίρους, και φυτοζωώντας, προσπαθεί να καλύψει την πείνα του με τα χαρούπια, που προορίζονταν για τους χοίρους.
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

ΚΥΡΙΑΚΉ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

4η Φεβρουαρίου 2018

(Α΄ Κορινθίους Στ’, 12-20)

Σύμφωνα με την Αγία Γραφή και την διδασκαλία της Εκκλησίας μας, ο άνθρωπος πλάσθηκε «κατ΄ εικόνα και ομοίωση» Του Θεού. Ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός διδάσκει, ότι το μεν «κατ΄ εικόνα» αναφέρεται στο νοητικό, νοερό και αυτεξούσιο τού ανθρώπου, το δε «καθ΄ ομοίωση» αναφέρεται στην ομοίωση της θείας αρετής κατά το δυνατόν από μέρους των ανθρώπων.