Κυριακή Γ΄Λουκᾶ. 

Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ

Κυριακή Γ΄ Λουκᾶ (Λουκ. ζ΄11-16)

Εἰς τὸ τῆς τρίτης Κυριακῆς τοῦ Λουκᾶ Εὐαγγέλιον ὑπόθεσιν ἔχον τὸν ὑπὸ τοῦ Κυρίου ἐγερθέντα τῆς χήρας παῖδα. Ὁμιλία μβ΄.

Παρουσιάζοντας ὁ μέγας Παῦλος τὴ θεϊκότητα καὶ τὴν ὠφελιμότητα τῆς πίστεως καὶ ἀναφέροντας τὰ ἔργα της καὶ τοὺς ἄθλους καὶ τοὺς καρποὺς καὶ τὴ δύναμή της, ἀρχίζει ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν ἀρχὴ τῶν αἰώνων, ἀπὸ τοὺς ὁποίους τίποτα δὲν ὑπάρχει ἀρχαιότερο.  Μὲ τὴν πίστη, λέει, κατανοοῦμε ὅτι ἀποτελέστηκαν οἱ αἰῶνες μὲ τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ, ὥστε νὰ δημιουργηθοῦν τὰ ὁρατὰ ἀπὸ ἀόρατα καὶ τελειώνει στὴ μελλοντική, παναθρώπινη ἀνάσταση καὶ τὴν τελείωση τῶν ἁγίων, ποὺ θὰ συμβῆ τότε, ἀπὸ τὴν ὁποία τίποτα δὲν εἶναι τελειότερο. Κι ἐνῶ κάμει τὸν κατάλογο ἐκείνων ποὺ θαυμάστηκαν γιὰ τὴν πίστη τους καὶ μὲ τὸ παράδειγμά τους δίνουν μαρτυρία γι’ αὐτὴν, προσθέτει καὶ τοῦτο·  Ἐξ αἰτίας τῆς πίστης τους ξαναπῆραν γυναῖκες μὲ ἀνάσταση τοὺς νεκρούς τους.

Κυριακή Γ’ Λουκά

Η ανάσταση του γιου της χήρας στη Ναΐν

Ἀγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας

Εξήγησις υπομνηματική εις το κατά Λουκάν Ευαγγέλιον, κεφ. ζ΄ (Λουκά 7, 11-17)

Στ. 11: «ἐπορεύετο εἰς πόλιν καλουμένην Ναΐν»

Πρόσεχε όμως πώς σε παράδοξα συνάπτει παράδοξα. Και στην περίπτωση όμως της θεραπείας του άρρωστου δούλου του εκατόνταρχου στην οποία αναφέρθηκε αμέσως προηγουμένως βέβαια αφού Τον κάλεσαν να βοηθήσει απάντησε, εδώ όμως, στην πόλη Ναΐν, αν και δεν καλείται για βοήθεια, πηγαίνει· γιατί κανένας δεν Τον καλούσε σε ανάσταση νεκρού, αλλά πηγαίνει σε αυτήν από μόνος Του. Και νομίζω με πάρα πολλή σοφία, για να συνδυάσει με το προηγούμενο θαύμα της θεραπείας του ασθενούς δούλου του πιστού εκατόνταρχου και αυτό· δεν ήταν βέβαια καθόλου παράδοξο να φανταστεί κανείς, ότι κάποιος θα μπορούσε να αντιδράσει πολεμώντας τη δόξα του Σωτήρα και λέγοντας:

 2024 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 6 - ΚΥΡΙΑΚΗ Γ ΛΟΥΚΑ

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΤΗΣ ΧΗΡΑΣ ΤΗΣ ΝΑΪΝ (Λουκ. 7, 11-16)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στη Φιλιππιάδα, στις 8/10/2006)

Τότε τι συμβαίνει;

Ακούσαμε στο Ευαγγέλιο ότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός πήγαινε σε μια πόλη, τη Ναΐν. Μπαίνοντας, συνάντησε μια κηδεία. Κήδευαν τον μονογενή υιό μιας χήρας. Όπως συμβαίνει σ’ αυτές τις περιπτώσεις, ήταν γύρω της πολύς κόσμος, για να της συμπαρασταθούν. Εκείνη έκλαιγε. Ο Κύριος την λυπήθηκε και της είπε:

-Μη κλαις.

Μετά ακούμπησε το φέρετρο και είπε στο πεθαμένο παιδί:

-Νεανίσκε, σοι λέγω. Εγέρθητι!

ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ο ΝΙΚΗΤΗΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

Τό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς Γ΄ Λουκᾶ μᾶς μιλάει γιά τήν ἀνάσταση τοῦ νεκροῦ παιδιοῦ μιᾶς χήρας γυναίκας στήν πύλη τῆς πόλεως Ναΐν τῆς Γαλιλαίας. Ὁ νικητής τοῦ θανάτου, ὁ Ἰησοῦς Χριστός, συναντᾶ μπροστά Του τόν θάνατο καί προφέρει τήν φράση πού διαβάζουμε στήν περικοπή: «Νεανίσκε, σοί λέγω· ἐγέρθητι». Εἶναι ἡ πρόσκληση τῆς ζωῆς πρός τόν ἡττημένο ἀπό τόν θάνατο ἄνθρωπο, ἡ ἐλπιδοφόρα καί γεμάτη ζωή προσταγή τοῦ Χριστοῦ, ἡ ἀλήθεια τῆς ἀναστάσεως.

Τό μυστήριο τοῦ θανάτου

 Ἀπὸ τὴν πίστη στὴν ὁμολογία

Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 6 Ὀκτωβρίου 2024, ΙΕ΄ Κυριακῆς (Β΄ Κορ. δ΄ 6-15)

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΣΤΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑ

«Πιστεύομεν, διὸ καὶ λαλοῦμεν».

Θησαυρὸς ἀνεκτίμητος γιὰ τὸν ἄνθρωπο εἶναι τὸ φῶς τοῦ Εὐαγγελίου· ἡ ἀλήθεια ποὺ φανερώθηκε διὰ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ ὁποία μεταδόθηκε στὸν κόσμο ἀπὸ τοὺς ἁγίους Ἀποστόλους καὶ τοὺς διαδόχους τους. Ἡ ἀλήθεια αὐτὴ ὡστόσο στὶς ἡμέρες μας ἀπὸ πολλοὺς ἀγνοεῖται, περιφρονεῖται ἢ ἀλλοιώνεται. Γι᾿ αὐτὸ εἶναι ἀπαραίτητο οἱ Χριστιανοὶ νὰ τὴν ὁμολογοῦμε, ὅπως ἔκαναν καὶ οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι, οἱ ὁποῖοι πίστευαν στὴ θεία δύναμη τοῦ Κυρίου καὶ μὲ θάρρος ὁμολογοῦσαν τὴν πίστη τους.

Ἡ πίστη λοιπὸν ὁδηγεῖ στὴν ὁμολογία. Γιὰ νὰ δίνουμε ὅμως σωστὴ μαρτυρία γιὰ τὸν Χριστό, ἡ πίστη μας πρέπει νὰ εἶναι ὀρθή, ἐμπειρικὴ καὶ θερμή, ὅπως θὰ δοῦμε στὴ συνέχεια. Γι᾿ αὐτό, σύμφωνα μὲ τὸ σημερινὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα, οἱ Ἀπόστολοι ἔλεγαν: «Καὶ ἡμεῖς πιστεύομεν, διὸ καὶ λαλοῦμεν»! Πίστευαν καὶ ὁμολογοῦσαν.

1. Ὀρθὴ πίστη

 Κυριακή Γ΄ Λουκά, Ευαγγ. Ανάγνωσμα: Λκ. ζ΄ 11-16 (06-10-2024)

Πρωτ. Φιλίππου Φιλίππου

Η σημερινή ευαγγελική περικοπή είναι παρμένη απο το 7ο κεφάλαιο του Κατά Λουκάν Ιερού Ευαγγελίου. Στους στίχους αυτούς περιγράφεται η ανάσταση του γιού μας χήρας από την πόλη της Ναΐν, η οποία βρίσκεται νοτιοδυτικά και όχι πολύ μακριά από την πόλη της Καπερναούμ όπου βρισκόταν προηγουμένως ο Ιησούς Χριστός. Φεύγοντας, λοιπόν, ο Ιησούς Χριστός από την πόλη της Καπερναούμ, όπου είχε θεραπεύσει το δούλο του εκατοντάρχου, έρχεται στην πόλη της Ναΐν μαζί με αρκετούς μαθητές του και πολύ κόσμο που τον ακολουθούσε. Καθώς πλησίαζαν στην είσοδο της πόλης συνάντησαν μια νεκρική πομπή που μετέφερε ένα νεαρό νεκρό. Ο νεαρός αυτός ήταν ο  μονάκριβος γιος μιας μάνας, η οποία ήταν χήρα.

 Κυριακή ΙΕ’ Επιστολών, Αποστ. Aνάγνωσμα: Β’ Κορ. δ΄ 6-15 (06-10-2024)

Ξένιας Παντελή, θεολόγου

Στο συγκεκριμένο αποστολικό ανάγνωσμα γίνεται λόγος για τις επερχόμενες  θλίψεις  και το θάνατο που έχει να αντιμετωπίσει στη ζωή του ο άνθρωπος. Ο απόστολος Παύλος τονίζει ότι οι θλίψεις δεν πρέπει να μας ρίχνουν κάτω, δεν πρέπει να χάνουμε τον αγώνα της ζωής. Μέσα από το σκοτάδι θα λάμψει το φως και έτσι θα γνωρίσουμε τη δόξα  στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Στις δύσκολες στιγμές της ζωής μας δεν πρέπει να απελπιζόμαστε ακόμα κι αν βρισκόμαστε σε αδιέξοδο  έστω κι αν ακόμα μας καταδιώκουν οι θλίψεις και οι πειρασμοί της ζωής. Ο Θεός όμως ποτέ δεν μας εγκαταλείπει.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ 06-10-2024 «ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ»

«ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ»

Σέ ὅποια γωνιά τοῦ πλανήτη καί ἄν στραφεῖς, τά μάτια ἀντικρίζουν πόνο, θλίψη, πίκρα. Καί αὐτά μέ τήν σειρά τους γεννοῦν σκληρότητα, κατάθλιψη, ἀπαισιοδοξία.

Σέ μιά ἄσημη πόλη τῆς Ἰουδαίας, τήν Ναΐν, ἐξελίσσεται μία σκηνή ἀρκετά συνηθισμένη τά χρόνια ἐκεῖνα. Κάποιος νέος εἶχε πεθάνει καί ὅπως συνήθως συμβαίνει στίς κηδεῖες τῶν νέων, πλῆθος κόσμου, ἀκολουθοῦσε τήν ἐξόδιο πομπή. Τό τραγικό στήν περίπτωση ἐκείνη ἔγκειται στό ὅτι ὁ νεαρός ἦταν ὁ μονάκριβος γιός μιᾶς χήρας, ἡ ὁποία μέ τόν θάνατό του ἔμενε ὁλομόναχη στή ζωή καί ἀπροστάτευτη. Γι' αὐτό καί ἡ γυναίκα ἐκείνη εἶχε πραγματικούς λόγους νά κλαίει πολύ, τόσο γιά τό μονάκριβο παιδί της, ὅσο καί γιά τόν ἑαυτό της.

 Κυριακή 6η Ὀκτωβρίου 2024

Κυριακή Γ΄ Λουκᾶ.

(Λουκ. 7, 11 – 16).

«ἥψατο τῆς σοροῦ» (Λουκ. 7, 14).

Ὁ Θεός καί Πλάστης τοῦ σύμπαντος ἦλθε στήν ταπεινή γῆ καί ντύθηκε τή σάρκα μας.

Ντύθηκε τόν πόνο, τούς καημούς καί τούς ἀναστεναγμούς μας. Σκούπισε τά δάκρυα καί γλύκανε τίς πληγές ὡς φιλάνθρωπος, ὡς ἡ ἀπόλυτη καί ἀκρότατη ἀγάπη. Στό δραματικό θαῦμα τῆς σημερινῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς ἔρχεται ὁ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου νά ἀναστήσει τόν μονογενή υἱό τῆς χήρας τῆς Ναῒν. Ἔρχεται ἡ Αὐτοζωή νά δώσει ζωή. Πλησιάζει τήν ἐκφορά τοῦ νέου καί ἁπλώνει τό χέρι Του.

«Ἥψατο τῆς σοροῦ» μᾶς λέγει ὁ εὐαγγελιστής Λουκᾶς. Τό θεϊκό ἄγγιγμα στό νεκρό σῶμα τοῦ νέου φέρνει τήν ἀνάσταση καί τή ζωή.

 2023 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 8 - ΚΥΡΙΑΚΗ Γ ΛΟΥΚΑ

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΤΗΣ ΧΗΡΑΣ ΤΗΣ ΝΑΪΝ (Λουκ. 7, 11- 16)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στο Θεσπρωτικό, στις 5/10/2003)

Η αληθινή θρησκεία

Ο λόγος του Θεού είναι σπόρος. Η καρδιά του σπόρου, είναι ότι ο Θεός έστειλε τον Υιόν Του στον κόσμο, για την σωτηρία μας. Αυτός ο σπόρος πρέπει να φυτρώσει μέσα στην καρδιά μας. Όχι ο σπόρος ότι υπάρχει Θεός και ότι μπορεί να υπάρχει κάτι παραπέρα από τη ζωή αυτή μετά τον θάνατο. Αυτό δεν είναι θρησκεία αληθινή. Είναι μια ψεύτικη θρησκευτικότητα, που την έχουν και οι αλλόθρησκοι και οι άθεοι ακόμη. Γιατί και εκείνοι που κοροϊδεύουν τον κόσμο λέγοντας ότι είναι άθεοι αναγνωρίζουν και λένε ότι «κάποια ανώτερη δύναμη πρέπει να υπάρχει».

ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Η ΑΓΑΠΗ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Μέ τήν σημερινή ἀποστολική περικοπή ὁ ἀπόστολος Παῦλος δίνει τίς κατευθυντήριες γραμμές γιά νά οἰκειοποιηθεῖ ὁ πιστός τήν κοινωνία τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ καί νά συμβάλλει ἔτσι στήν ἀδιάκοπη κυκλοφορία της στό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, σέ κάθε ἄνθρωπο, σέ ὅλη τήν κτίση. Γιατί, ὅταν ὁ ἄνθρωπος κατανοήσει ὅτι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀπέραντη καί ὅτι ἐνῶ ἤμασταν πνευματικά νεκροί ἐξαιτίας τῶν παραπτωμάτων μας, ὁ Θεός μᾶς ξαναέδωσε ζωή μαζί μέ τόν Χριστό (Ἐφεσ. 2,5), τότε ὑφίσταται τήν «καλήν ἀλλοίωσιν». Ἀναγνωρίζει ὅτι ὁλόκληρη ἡ δημιουργία καί οἱ ἀνθρώπινες ὑπάρξεις εἶναι δῶρο, χάρισμα τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ καί ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ἀνήκει στόν ἑαυτό του, ἀλλά στόν Θεό. Καί ἡ ἀποδοχή αὐτῆς τῆς ἀλήθειας σηματοδοτεῖ ἕνα νέο ἦθος, μία καινούργια στάση ζωῆς ἐκ μέρους τοῦ πιστοῦ, ὥστε ὄχι μόνο τόν ἑαυτό του, ἀλλά καί τίποτε ἀπό αὐτά πού ἔχει νά μήν τά θεωρεῖ ἀποκλειστικά δικά του.

 Ἀπὸ τὸν θάνατο στὴ ζωὴ 8 Ὀκτωβρίου 2023

Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς Γ΄ Λουκᾶ (Λουκ. ζ΄ 11-16)

ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΣΤΗ ΖΩΗ

«Ἰδοὺ ἐξεκομίζετο τεθνηκὼς υἱὸς μονογενὴς τῇ μητρὶ αὐτοῦ»

Ἀντιμέτωπους μὲ τὸν θάνατο μᾶς φέρνει ἡ εὐαγγελικὴ περικοπὴ ποὺ ἀκούσαμε σήμερα. Ἡ χήρα μάνα τῆς Ναῒν ὁδηγοῦσε καὶ πάλι τὰ βήματά της στὸ νεκροταφεῖο τῆς πόλεως, συνοδεύοντας αὐτὴ τὴ φορὰ τὸν νεκρὸ μονάκριβο γιό της, μέσα σὲ γοερὸ κλάμα. Ὁ Κύριός μας μὲ τοὺς Μαθητές του καὶ πλῆθος κόσμου συνάντησαν τὴν πένθιμη πομπὴ λίγο ἔξω ἀπὸ τὴν πόλη. Ὁ Χριστὸς σπλαχνίσθηκε τὴν ταλαίπωρη μάνα καὶ τὴν παρηγόρησε λέγοντάς της νὰ μὴν κλαίει. Πλησίασε κατόπιν τὸν νεκρό, τὸν ἄγγιξε καὶ μὲ τὸν ἐξουσιαστικὸ λόγο του τὸν πρόσ­ταξε νὰ ἐγερθεῖ. Τὴ στιγμὴ λοιπὸν ἐκείνη ὁ νέος ἀναστήθηκε καὶ ἄρχισε νὰ ὁμιλεῖ. Ὅλους τότε τοὺς κυρίευσε δέος καὶ διάθεση δοξολογίας πρὸς τὸν Θεό.

 Κυριακή 8η Ὀκτωβρίου 2023

Κυριακή Γ΄ Λουκᾶ.

(Λουκ. 7, 11 – 16).

«συνεπορεύοντο αὐτῷ» (Λουκ. 7, 11).

Ἡ παρουσία τοῦ Χριστοῦ στόν κόσμο μας εἶναι μία πορεία. Ἦλθε στήν πραγματικότητά μας γιά νά συμπορευθεῖ μαζί μας πρός τή δική Του δόξα καί πρός τή δική μας δικαίωση. Κάνει μία πορεία ὁ Κύριος πρός κάθε ἄνθρωπο χωριστά καί κάνει μία πορεία μαζί μέ κάθε ἄνθρωπο ἀγαπητικά. Στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς σημερινῆς Κυριακῆς Τόν βλέπουμε νά πορεύεται στήν πόλη Ναῒν, ὅπου ἀνασταίνει τόν μονάκριβο γιό μιᾶς χήρας μάνας. Συντρίβει τόν θάνατο, παρηγορεῖ τόν ἄνθρωπο, χαρίζει ζωή. Αὐτή εἶναι ἡ πορεία τοῦ Χριστοῦ. Ὁ Κύριος ὅμως δέν πορεύεται μόνος Του. Ὁ Λουκᾶς σημειώνει: «συνεπορεύοντο αὐτῷ οἱ μαθηταί αὐτοῦ καί ὄχλος πολύς».

 Κυριακή Γ΄ Λουκά, Ευαγγ. Ανάγνωσμα: Λκ. ζ΄ 11-16 (08-10-2023)

Πρεσβ. Χαρίτων Θεοδώρου

Μια μερίδα ανθρώπων όπου πενθεί και οδύρεται εξέρχεται από την Πόλη Ναΐν  και κατευθύνεται φανερώς λυπημένη προς το κοιμητήριο. Επίκεντρο της όλης οδύνης και  σκυθρωπότητας είναι το φέρετρο ενός νεκρού μοναχογιού τον οποίο άρπαξε πρόωρα ο θάνατος, και τώρα το άψυχο σώμα του μεταφέρεται στον τάφο. Η μητέρα του παιδιού  συντετριμμένη κλαίει το μοναχοπαίδι της. Πριν από λίγο καιρό είχε χάσει τον άνδρα της, και τώρα κλαίει για το παιδί της. Κανείς  δε μπορεί να την παρηγορήσει αφού και τα λόγια παρηγοριάς σε αυτή την περίπτωση είχαν στερέψει.

 Kυριακή ΙΗ΄ Επιστολών, Αποστ. Ανάγνωσμα: Β΄ Κορ. θ’ 6-11 (08-10-2023)

Πρεσβυτέρου Ανδρέα Παπαμιχαήλ

Το σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα είναι παρμένο από τη Β΄ προς Κορινθίους επιστολή. Σ’ αυτό ο Απόστολος Παύλος προτρέπει τους πιστούς της τοπικής Εκκλησίας να ανταποκριθούν πρόθυμα και απλόχερα στον έρανο που θα διεξαγόταν υπέρ των πτωχών των Ιεροσολύμων, αναπτύσσει τη μεγάλη αξία της ελεημοσύνης και ταυτόχρονα διαβεβαιώνει πως ο Θεός θα ανταμείψει με πολλές ευλογίες την προσφορά τους.

«Ο σπείρων επ’ ευλογίες επ’ ευλογίες και θερίσει»

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΛΟΥΚΑ

8 Οκτωβρίου 2023

Ὁ Ἰησοῦς, ἀκολουθούμενος ἀπό πολύ κόσμο, συναντᾶ στήν ἔξοδο κάποιας μικρῆς κωμόπολης μιά νεκρική πομπή πού ὁδηγεῖ τόν μοναχογιό μιᾶς χήρας μάνας στήν τελευταία του κατοικία. Τήν ἐποχή ἐκείνη στόν Ἰουδαϊσμό ἡ χήρα πού ἔχανε τό μοναχοπαίδι της ἔχανε τά πάντα, καί ἦταν ἀναγκασμένη νά προσκολληθεῖ καί νά ἐξαρτᾶται ἀπό κάποιον κοντινό ἤ μακρινό συγγενή της. Ὁ Κύριος, λοιπόν, καταφθάνει τή δύσκολη ἐκείνη στιγμή, σταματᾶ τή νεκρική πορεία κρατώντας τό κρεβάτι τοῦ νεκροῦ παλληκαριοῦ, καί μέ εὐσπλαγχνία λέγει στή μητέρα: "Μή κλαῖς". Κατόπιν ἀπευθύνεται στόν νεκρό, λέγοντας, "Νεαρέ, σέ σένα λέω, σήκω ἐπάνω." Καί σηκώνεται καθιστός ὁ νεκρός κι ἀρχίζει νά μιλᾶ, καί ὁ Κύριος τόν δίνει πίσω στή μητέρα του. Καί τό πλῆθος ὅλο καταλαμβάνεται ἀπό φόβο καί δοξάζουν τόν Θεό, λέγοντας ὅτι "ἐπισκέφθηκε" ὡς ἰατρός τόν λαό Του.

 ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2023

Γ΄ ΛΟΥΚΑ

(Λουκ. ζ΄ 11-16) (Β΄ Κορ. θ΄ 6-11)

Σε αναστάσιμες ενατενίσεις

«Νεανίσκε, σοι λέγω, εγέρθητι»

Αναστάσιμα μηνύματα ελπίδας και χαράς, πηγάζουν από το θαύμα που ξεδιπλώνει μπροστά μας η σημερινή ευαγγελική περικοπή. Πρόκειται για το περιστατικό της ανάστασης του γιου της χήρας της Ναϊν, το οποίο φανερώνει ότι ο Ιησούς Χριστός νικά το θάνατο με τη δύναμη της αγάπης.

Η τραγικότητα του θανάτου

 ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Γ' ΛΟΥΚΑ 08.10.2023

Κυριακή Γ΄ Λουκᾶ

(Β΄ Κορ. Θ΄ 6-11)

«ἱλαρόν γάρ δότην ἀγαπᾶ ὁ Θεός»(Β΄Κορ. Θ΄,9).

Τό κεντρικό θέμα τοῦ σημερινοῦ Ἀποστολικοῦ ἀναγνώσματος, ἀγαπητοί ἀδελφοί, εἶναι ἡ ἐλεημοσύνη. Συγκεκριμένα, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ὑπενθυμίζει στούς χριστιανούς τῆς Κορίνθου τό καθῆκον τους νά συνεισφέρουν καί αὐτοί ὑπέρ τῶν ἀδελφῶν τους τῶν Ἱεροσολύμων. Ὁ μεγάλος καί θερμουργός Ἀπόστολος παρακινεῖ τούς χριστιανούς νά κάμουν ἐράνους, νά συγκεντρώσουν χρήματα, γιά νά βοηθήσουν τούς ἀδελφούς τους. Μέσα στήν ἀνθρώπινη φύση ἔχουν ἐμφυτευθεῖ ἐξ ἀρχῆς τά σπέρματα τῆς φιλοτιμίας, γιά νά γίνουμε θερμοί ἀγωνιστές, ὥστε νά μή δουλεύουμε στά ἀνελεύθερα πάθη.Ἔρχεται, λοιπόν, ὁ ἄριστος γεωργός τῶν ψυχῶν, πού εἶναι ὁ Κύριος, καί μᾶς κόβει τά ἐκβλαστήματα τοῦ ἐγωϊσμοῦ μας.

 ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΛΟΥΚΑ

Απόστολος: Β΄ Κορ. θ΄ 6-11

Ευαγγέλιον: Λουκ. η΄ 26-39

8 Οκτωβρίου 2023

Ο Χριστός ως μόνος Φιλάνθρωπος, μέσα από την σημερινή ευαγγελική περικοπή βλέπουμε να σπλαχνίζεται την χήρα της Ναΐν και να της ανασταίνει τον μοναχογιό της που μόλις είχε πεθάνει. Ο Χριστός είναι αυτός που ως αρχηγός της ζωής ή μάλλον η ίδια η Ζωή η Αιώνιος, με ένα του λόγο δίνει τη ζωή πίσω στο μοναχογιό της χήρας αυτής. 

Η σημερινή ευαγγελική περικοπή έχει να μας διδάξει πολλά. Θα σημειώσουμε δύο μόνο πτυχές που καλούμαστε και εμείς να ενισχύσουμε την πίστη μας αλλά και να ακολουθήσουμε το παράδειγμά Του

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ 8-10-2023 «ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ»

 «ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ»

Σέ ὅποια γωνιά τοῦ πλανήτη καί ἄν στραφοῦμε, τά μάτια ἀντικρίζουν πόνο, θλίψη, πίκρα. Καί αὐτά μέ τήν σειρά τους γεννοῦν σκληρότητα, κατάθλιψη, ἀπαισιοδοξία. Ὁ ἄνθρωπος ἔχει ξεχάσει τί σημαίνει χαρά, ἤ καλύτερα, ὅπως καί τόσα ἄλλα πράγματα  ἔχει ξεχάσει νά τήν ζεῖ προσπαθώντας νά τή μελετήσει, νά τήν κατανοήσει. Σέ μιά ἄσημη πόλη τῆς Ἰουδαίας, τήν Ναΐν, ἐξελίσσεται μία σκηνή ἀρκετά συνηθισμένη τά χρόνια ἐκεῖνα. Κάποιος νέος εἶχε πεθάνει καί ὅπως συνήθως συμβαίνει στίς κηδεῖες τῶν νέων, πλῆθος κόσμου, ἀκολουθοῦσε τήν ἐξόδιο πομπή.