ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΕΛΕΥΚΕΙΑΣ
ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΡΙΜΑΙΑΣ
Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας
1) ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης
2) ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης
3) ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης
Κυριακή ΙΖ΄ Ματθαίου (Χαναναίας)
Ερμηνεία της Αποστολικής περικοπής – Περί φτώχειας και πλούτου
Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος
[Β΄ Κορ. 6, 16 – 7, 1]
Υπομνηματισμός των εδαφίων Β΄ Κορ. 6, 14 – 7, 1
«Μὴ γίνεσθε ἐτεροζυγοῦντες ἀπίστοις· τίς γὰρ μετοχὴ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνομίᾳ; Τίς δὲ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος; Τίς δὲ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελίαλ; Ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου; (: Μη συνάπτετε στενό σύνδεσμο προς τους απίστους, με τους οποίους δεν μπορείτε να αποτελέσετε ταιριαστό ζευγάρι, ώστε να μπαίνετε στον ίδιο ζυγό μαζί τους· διότι ποια συνάφεια και ανάμειξη μπορεί να υπάρχει μεταξύ της δικαιοσύνης και της παρανομίας; Και ποια επικοινωνία μεταξύ φωτός και σκότους; Και ποια συμφωνία μπορεί να γίνει μεταξύ του Χριστού και του Σατανά; Ή ποιο μερίδιο δύναται να έχει ένας πιστός με έναν άπιστο;)» [Β΄ Κορ. 16, 14-15].
Κυριακή ΙΖ’ Ματθαίου
Κύριε, ελέησέ μας, Κύριε, βοήθησέ μας!
Άγιος Λουκάς Αρχιεπίσκοπος Κριμαίας
Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός μάς λέει: «Περιπατείτε έως το φως έχετε, ίνα μη σκοτία υμάς καταλάβη» (Ιω. 12:35). Ακόμα έχετε το φως του Χριστού, ακόμα έχετε τη δυνατότητα να πηγαίνετε στον ναό, να ακούτε τις εντολές, να ακούτε το Ευαγγέλιο. Να περπατάτε μέσα σ’ αυτό το φως. Γιατί, όταν έλθει ο θάνατος, το φως αυτό θα σβήσει για σας. Πέραν του τάφου δεν υπάρχει μετάνοια και θα πάρετε ανταπόδοση σύμφωνη με όσα έχετε κάνει στη ζωή σας.
2024 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 18 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΘΥΓΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΧΑΝΑΝΑΙΑΣ (Ματ. 15, 21-28)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Διασκευή ομιλίας στον Άγιο Σπυρίδωνα, στις 2/2/2006)
Έχει σύνορα ο Θεός;
Ακούσαμε στο Ευαγγέλιο, ότι ο Χριστός βγήκε έξω από τα σύνορα των Εβραίων της εποχής εκείνης. Πήγε σε δυο πόλεις ξένες. Στην Τύρο και στην Σιδώνα. Εκεί, τον συνάντησε μια ειδωλολάτρισσα γυναίκα, που είχε ένα μεγάλο πρόβλημα: Η κόρη της ήταν δαιμονισμένη. Η πονεμένη μάνα έτρεξε στον Χριστό και του φώναζε να την βοηθήσει. Προφανώς είχε ακούσει ότι έχει την δύναμη να κάνει θαύματα. Και τι του έλεγε;
-Ιησού, υιέ του Δαυΐδ, ελέησόν με. Λυπήσου με. Η κόρη μου είναι δαιμονισμένη.
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΕΛΕΗΣΕ ΜΕ, ΚΥΡΙΕ, ΥΙΕ ΤΟΥ ΔΑΒΙΔ!
Τό σημερινό θαῦμα τῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς δείχνει ἕναν «σκληρό» Χριστό μέ συμπεριφορά πού παρόμοια ποτέ δέν ἔχουμε ξαναδεῖ μέσα στήν Καινή Διαθήκη. Ἀντιθέτως, ἡ συμπεριφορά στή Χαναναία μάνα εἶναι ἐντυπωσιακή. Ἡ Χαναναία, δηλαδή μιά εἰδωλολάτρισσα, πλησιάζει τόν Χριστό καί Τοῦ φωνάζει δυνατά νά θεραπεύσει τήν κόρη της ἀπό τό δαιμόνιο πού ἔχει. Στή συγκεκριμένη περικοπή, δέν ἀκούγεται κραυγή ἀπό τόν δαιμονιζόμενο, ἀλλά ἡ ἱκετευτική κραυγή τῆς μητέρας.
Γνώση μέσω τῆς ἀγάπης
Φόβος ἅγιος καὶ σωτήριος
Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 18 Φεβρουαρίου 2024, ΙΖ΄ Κυριακῆς (Β΄ Κορ. ς΄ 16-ζ΄ 1)
ΦΟΒΟΣ ΑΓΙΟΣ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΙΟΣ
«Ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ»
Ἀπὸ τὴ Β΄ πρὸς Κορινθίους Ἐπιστολὴ τοῦ ἀποστόλου Παύλου εἶναι ἡ ἀποστολικὴ περικοπὴ ποὺ ἀκούσαμε σήμερα στὴ θεία Λειτουργία. Στὴν Κόρινθο τὴν ἐποχὴ ἐκείνη ἦταν πολὺ διαδεδομένη ἡ ἁμαρτία καὶ ἡ διαφθορά. Γι᾿ αὐτὸ ὁ θεῖος Ἀπόστολος νουθετεῖ τοὺς Χριστιανοὺς τῆς Κορίνθου νὰ κρατοῦν τὴν πνευματικὴ καθαρότητά τους καὶ νὰ προάγονται στὴν ἁγιότητα καλλιεργώντας τὸν φόβο τοῦ Θεοῦ.
Τί εἶναι ὅμως ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ καὶ πῶς ἐξαγιάζει τὸν ἄνθρωπο; Αὐτὰ τὰ ἐρωτήματα θὰ μᾶς ἀπασχολήσουν στὴ συνέχεια.
1. Εὐλάβεια καὶ δέος
Κυριακή 18η Φεβρουαρίου 2024
Κυριακή ΙΖ΄ Ματθαίου.
(Ματθ. 15, 21 – 28).
«Κύριε, βοήθει μοι» (Ματθ. 15, 25).
Μιά ἀπίστευτη ἔξοδο καί μιά ἡρωική πορεία βλέπουμε σήμερα στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας. Μιά ἀλλογενής καί ἀλλόθρησκη, μιά ἐντελῶς ξένη γυναίκα τρέχει μέ ἀπελπισία στόν Χριστό καί φωνάζει: «Κύριε, βοήθει μοι», γιά νά θεραπεύσει τό κοριτσάκι της ἀπό τήν κακότητα τοῦ Σατανᾶ. Ὁ Χριστός βλέπει σ’ αὐτήν ἕναν πονεμένο ἄνθρωπο, βλέπει μία τραυματισμένη ψυχή, βλέπει ἕναν καλοπροαίρετο χαρακτήρα, βλέπει ἕνα δικό του πλάσμα νά ὑποφέρει. Συγκαταβαίνει στή μάνα, στή γυναίκα, στόν πόνο, στήν ἀνάγκη, στή μοναξιά καί στήν ἀπελπισία τοῦ ἀνθρώπου, διότι εἶναι φιλάνθρωπος καί Σωτήρας.
Κυριακή ΙΖ’ Ματθαίου (Χαναναίας), Ευαγγ. Ανάγνωσμα: Ματθ. ιε΄, 21-28 (18-02-2024)
Αρχιμ. Αυγουστίνου Κκαρά
Διήγηση περικοπής
Ο Ιησούς Χριστός πορεύεται στις περιοχές Τύρου και Σιδώνος. Μια ταλαιπωρημένη Χαναναία γυναίκα δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον να γνωρίσει τον Κύριο, για τον οποίο φαίνεται να είχε ακούσει πολλά. Γνώριζε δηλαδή για τις θεραπευτικές ικανότητες του Χριστού και ήδη μέσα στην καρδιά της άρχισε να υπάρχει η βαθιά πίστη για το πρόσωπό του. Έχοντας λοιπόν αυτή την πίστη και τη βεβαιότητα ότι ο Χριστός είναι ο Μεσσίας ζητά το έλεός του, «ελέησόν με, Κύριε, υιέ Δαβίδ• ή θυγάτηρ μου κακώς δαιμονίζεται». Ζητά το έλεός του και τη χάρη του, ώστε να θεραπευτεί η θυγατέρα της, η οποία κατεχόταν από δαιμονικό πνεύμα. Ο Κύριος στην αρχή δε δίνει σημασία στις παρακλήσεις της Χαναναίας. Δεν της απαντάει καθόλου, εκείνη όμως εξακολουθεί να φωνάζει: «ελέησε με, Κύριε, υιέ του Δαβίδ».
Κυριακή ΙΖ΄ Επιστολών, Αποστ. ανάγνωσμα: Β΄Κορ. στ’16 ζ’ 1 (18-02-2024)
Ξένιας Παντελή, θεολόγου
Στο σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα γίνεται λόγος για τη σχέση του χριστιανού με το Θεό. Ο Απόστολος Παύλος χρησιμοποιεί ποικίλους συμβολισμούς και παραστάσεις, καταλήγοντας σε συμπεράσματα που είναι χρήσιμα για τη χριστιανική ζωή. Έπειτα διακηρύσσει ότι οι χριστιανοί είμαστε «ναός του Θεού του ζώντος. Προσδιορίζει στη συνέχεια τόσο τις σχέσεις τους με τον κόσμο, όσο και το χρέος τους απέναντι στους ίδιους τους εαυτούς τους , που είναι η καθαρότητα σαρκός και πνεύματος και η επιδίωξη του αγιασμού.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ΄ ΛΟΥΚΑ
ΤΗΣ ΧΑΝΑΝΑΙΑΣ (Ματθ. ιε΄ 21-28)
18 Φεβρουαρίου 2024
Σέ ἀρκετές εὐαγγελικές διηγήσεις, ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί, βρίσκουμε πολλά καί τρανταχτά παραδείγματα συναθρώπων μας, οἱ ὁποῖοι εἶχαν πολύ μεγάλη καί σταθερή πίστη, ἡ ὁποία μᾶς ἐντυπωσιάζει καί μᾶς κάνει νά λέμε ἀπό μέσα μας: γιατί κι ἐμεῖς νά μήν ἔχουμε τόση μεγάλη πίστη; Βέβαια, τό νά διαπιστώνουμε ἐμεῖς κάτι τέτοιο, δέν ἔχει καί τόση μεγάλη σημασία, ἐπειδή ἡ δική μας κρίση, συνήθως εἶναι ἐπιφανειακή, γιατί σίγουρα ὁ ἄνθρωπος δέν ἔχει τήν δυνατότητα νά προχωρήσει πιό βαθειά. Καί αὐτό γιατί ἐμεῖς συνήθως δέν μποροῦμε νά δοῦμε στό βάθος τῶν καρδιῶν τῶν συνανθρώπων μας.
ΚΥΡΙΑΚΗ 18 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2024
ΙΖ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
ΧΑΝΑΝΑΙΑΣ
(Ματθ. ιε΄ 21-28) (Β΄ Κορ. στ΄ 16- ζ΄1)
Το σωτήριον έλεος
«Ελέησόν με, Κύριε, υιέ Δαβίδ»
Η περίπτωση της Χαναναίας γυναίκας, όπως αυθεντικά πηγάζει, από τη σχετική ευαγγελική περικοπή, δίνει αφορμές για πνευματικές αναβάσεις του ανθρώπου και για την καταξίωσή του ως «εικόνας του Θεού». Μια δυστυχισμένη μάνα που έβλεπε τη θυγατέρα της να βασανίζεται από τα δαιμόνια που την είχαν κυριεύσει, βίωνε την τραγικότητα στην πιο απεχθή της μορφή. Ο πόνος, η θλίψη, η οδύνη, ήταν τα κυρίαρχα στοιχεία που καθήλωναν αυτή την τραγική μάνα σε μια εφιαλτική κατάσταση και την περιόριζαν να εισπράττει μόνο οίκτο από τους γύρω της.
Ευλογημένο παράδειγμα
ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΗΡΙΑΚΗΣ ΙΖ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΧΑΝΑΝΑΙΑΣ) (18.02.2024)
18 Φεβρουαρίου 2024
Κυριακή ΙΖ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
«Εἶπε δέ Μωϋσῆς πρός τόν λαόν̇ θαρσεῖτε στῆτε καί ὁρᾶτε τήν σωτηρίαν παρά Κυρίου» (Ἐξ. ιδ΄, 13)
Θερμότητα ἀκράδαντης πίστης, ἀγαπητοί ἀδελφοί, πρός τόν ἀληθινό Θεό εἶχε ὁ ποιμένας Μωϋσῆς τότε πού προσευχόταν, ὅταν ὁ Ἰσραηλιτικός λαός του εὑρίσκετο ὑπό τήν αἰχμαλωσία τῶν Αἰγυπτίων. Ὅταν τούς καταδίωκαν τά ἅρματα τοῦ Φαραώ καί ἐφαίνοντο βασανισμένοι καί χαμένοι οἱ Ἰσραηλῖτες, ὁ Προφήτης Μωϋσῆς προσέφυγε στόν Θεό διά τῆς προσευχῆς του καί παίρνοντας ἐσωτερική πληροφορία στήν καρδιά του ἀναφώνησε πρός τόν πονεμένο λαό του: «Μή φοβᾶσθε, σταθεῖτε καί θά δεῖτε πῶς θά σᾶς γλυτώσει ὁ Κύριος.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
(ΧΑΝΑΝΑΙΑΣ)
Απόστολος: Β΄ Κορ. στ΄16 – ζ΄1
Ευαγγέλιον: Ματθ. ιε΄ 21-28
18 Φεβρουαρίου 2024
Ο Κύριος, όπως μας λέει το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα, απογοητευμένος από την απιστία, τη μοχθηρία και τις συνεχείς δολοπλοκίες των Ιουδαίων φεύγει από την Ιουδαία και φθάνει στα μέρη Τύρου και Σιδώνος. Είναι μια περιοχή όπου κατοικούσαν ειδωλολάτρες, γι’ αυτό γνωρίζει τι θα συναντήσει εκεί.
Καθώς, λοιπόν προχωρούσε μια γυναίκα δυστυχισμένη, που ερχόταν από την ειδωλολατρική εκείνη χώρα, άρχισε να τρέχει προς το μέρος του φωνάζοντας «ἐλέησόν με, Κύριε, Υἱὲ Δαυίδ· ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται».
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙZ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΤΗΣ ΧΑΝΑΝΑΙΑΣ (18-02-2024)
ΓΡΑΠΤΟΝ Θ. ΚΗΡΥΓΜΑ
Στή σημερινή Εὐαγγελική περικοπή παρακολουθοῦμε μιά παράδοξη ἀναμέτρηση. Μιά γυναίκα παρακαλεῖ θερμά τόν Κύριο νά τῆς θεραπεύσει τήν κόρη της καί ὁ Χριστός ἐπίμονα ἀρνεῖται. Γιατί ἄραγε; Πῶς τό ἀντιμετωπίζει αὐτό ἡ γυναίκα; Ποιά ἡ τελική ἔκβαση τῆς ἀναμέτρησης;
Ἄς δοῦμε πῶς τό σχολιάζει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. «Κάποτε ὁ Ἰησοῦς Χριστός πήγαινε πρός τά μέρη τῆς Τύρου καί τῆς Σιδώνας. Καί νά λοιπόν μιά γυναίκα Χαναναία (εἰδωλολάτρισσα) βγῆκε ἀπό τά σύνορα ἐκεῖνα καί ἄρχισε νὰ φωνάζει πρός τόν Χριστό: - «Ἐλέησέ με Κύριε. Ἡ κόρη μου ὑποφέρει ἀπό φοβερό δαιμόνιο».
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ 18-2-2024 «ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗΣ»
«ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗΣ»
Ὁ πόνος τοῦ παιδιοῦ της τήν πλημμυρίζει. Ποθεῖ ὁλόψυχα νά τό λυτρώσει ἀπό τήν δαιμονική κυριαρχία καί εἶναι ἔτοιμη νά κάνει τό πᾶν γι’ αὐτό. Νά τρέξη, νά ἱκετεύση, νά ταπεινωθῆ. Ἡ δύναμη τῆς στοργῆς ὁπλίζει τόν ἄνθρωπο μέ γρανιτένια θέληση. Ἡ Χαναναία γυναίκα ἔρχεται στόν Χριστό γιά νά ἐπιτύχει αὐτό πού θέλει, μέ ἀδάμαστη ἀποφασιστικότητα.
Κυριακή τῆς Χαναναίας (Ματθ. 15, 21-28)
Ἐπιμονή στήν προσευχή
(†) Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης
Η ΔΥΝΑΜΙΣ ΤΟΥ «ΚΥΡΙΕ, ΕΛΕΗΣΟΝ»
«Εὐλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον», εἶνε ἡ προτροπὴ τοῦ προφήτου Δαυΐδ (Ψαλμ. 102,1· 103,1). Ὁ ἄνθρωπος πρέπει νὰ εἶνε εὐγνώμων στὸ Θεὸ γιὰ τὶς εὐεργεσίες του. Καὶ μία ἀπὸ αὐτές, ἀδελφοί μου, εἶνε ὁ ἐκκλησιασμός. Μικρὸ θεωρεῖτε τὸ ὅτι ἐπιτρέπει σ᾽ ἐμᾶς τοὺς βρωμεροὺς καὶ ἀκαθάρτους νὰ μπαίνουμε στὸ ναό του; Γιὰ ἐκείνους ποὺ ἔχουν αὐτιὰ ν᾽ ἀκοῦνε, μάτια νὰ βλέπουν, καὶ πρὸ παντὸς καρδιὰ νὰ αἰσθάνωνται δὲν ὑπάρχει ἱερώτερος τόπος, τόπος μεγαλυτέρων συγκινήσεων. «Εὐφράνθην», λέει ὁ Δαυΐδ, αἰσθάνθηκα χαρὰ καὶ ἀγαλλίασι, ὅταν μοῦ εἶπαν· Ἔλα νὰ πᾶμε στὸν οἶκο τοῦ Κυρίου (ἔ.ἀ. 121,1). Κι ἀλλοῦ λέει· Προτιμῶ νά ᾽μαι ἕνα χαλικάκι στὸ οἶκο τοῦ Θεοῦ μου, παρὰ νὰ εἶμαι πρίγκιπας στὰ ἀνάκτορα (βλ. ἔ.ἀ. 83,11).
Κυριακή ΙΖ΄ Ματθαίου
Υπόδειγμα πίστεως
(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)
«Ὦ γύναι, μεγάλη σου ἡ πίστις! γενηθήτω σοι ὡς θέλεις » (Ματθ. 15,28)
Ὁ ΧΡΙΣΤΟΣ, ἀγαπητοί μου, –πρέπει νὰ τὸ ποῦμε πολλὲς φορές, ὥσπου νὰ ῥιζώσῃ στὴν καρδιά μας–εἶνε ὁ ἀληθινὸς Θεός. Αὐτὸς εἶνε τὸ θεμέλιο τῆς πίστεώς μας, ἡ ῥίζα τῆς Ἐκκλησίας μας.
Ὁ Χριστός μας εἶνε Θεός .Τὸ φωνάζει ὅλο τὸ σύμπαν, ὑλικὸ καὶ πνευματικό. Τὸ φωνάζουν πρὸ παντὸς τὰ θαύματα, ποὺ ἔκανε κάνει καὶ θὰ κάνῃ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, μέχρι συντελείας τῶν αἰώνων.Ἕνα ἀπὸ τὰ θαύματα αὐτὰ διηγεῖται τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο.
Ὁ Χριστός, βαδίζοντας ἀπὸ πόλι σὲ πόλι κι ἀπὸ χωριὸ σὲ χωριό, ἔφτασε στὰ ἄκρα τοῦ Ἰσραήλ. Πέρα ἀπὸ ᾿κεῖ κατοικοῦσαν εἰδωλολάτρες, οἱ κάτοικοι τῆς Τύρου καὶ τῆς Σιδῶνος.Γιατί ὁ Χριστὸς ἔφτασε μέχρι τὰ σύνορα;Γιὰ νὰ δείξῃ, ὅτι δὲν εἶνε Θεὸς ἑνὸς μόνο λαοῦ, ὅπως τὸν ἤθελαν –καὶ τὸν θέλουν μέχρι σήμερα–οἱ Ἑβραῖοι. Ὁ Χριστὸς ἦρθε γιὰ ὅλους τοὺς λαούς, γιατὶ ὅλοι εἶνε παιδιά του.
Κυριακὴ τῆς Χαναναίας (Ματθ. 15,21-28)
Ὁμιλία τοῦ Μητροπολίτη Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου
ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΜΑΣ ΜΙΑ ΑΓΡΑΜΜΑΤΗ
Περιμένετε βέβαια λόγον. Θὰ μιλήσω, ἀγαπητοί μου· ἂν καὶ σήμερα νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ μιλήσω ἐγὼ ἀλλὰ κάποιος ἄλλος. Καὶ αὐτὸς ὁ ἄλλος, τὸν ὁποῖο προβάλλει ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία, εἶνε παρακαλῶ μιὰ γυναίκα. Δὲν εἶνε μορφωμένη, ἐπιστήμων, θεολόγος, ἱεροκήρυκας, ἐπίσκοπος· ἀγράμματη εἶνε, δὲν φοίτησε σὲ σχολεῖα. Τί νὰ τὰ κάνῃς τὰ λύκεια καὶ πανεπιστήμια, ὅταν λείπῃ ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ ποὺ εἶνε «ἀρχὴ σοφίας»; (Ψαλμ. 110,10. Παροιμ. 9,10. πρβλ. Σ. Σειρ. 1,14). Αὐτὴ εἶχε μέσα της τὸ φῶς ποὺ ἔχει κάθε ἄνθρωπος· τὸ λογικό, τὴ συνείδησι, τὸ αὐτεξούσιο – ἐλευθερία. Φωτιζόταν ἀπὸ τοῦτο τὸ φῶς περισσότερο ἀπ᾽ ὅ,τι οἱ ἀρχαῖοι φιλόσοφοι πρόγονοί μας καὶ ἀπ᾽ ὅ,τι οἱ Ἰουδαῖοι διὰ τῆς ἱερᾶς ἀποκαλύψεως τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης.
Κυριακή ΙΖ΄Ματθαίου (Χαναναίας):
Ομιλία στην απελευθέρωση της κόρης της Χαναναίας
Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος
[Ματθ. 15, 21-18]
«Εἰς τήν ἐπίλυσιν τῆς Χαναναίας»
«Καὶ ἐξελθὼν ἐκεῖθεν ὁ Ιησοῦς ἀνεχώρησεν εἰς τὰ μέρη Τύρου καὶ Σιδῶνος (: Και αφού έφυγε από κει ο Ιησούς, αναχώρησε προς τα μέρη της Τύρου και Σιδώνας)» [Ματθ. 15, 21].
Θαυμάζει ο ευαγγελιστής. «Καὶ ἰδοὺ γυνὴ (: και τότε ιδού μία γυναίκα)», το παλαιό όπλο του διαβόλου, αυτή που με έβγαλε από τον παράδεισο, η μητέρα της αμαρτίας, ο αρχηγός της παράβασης· η ίδια αυτή γυναίκα έρχεται, η ίδια φύση. Καινούριο και παράξενο θαύμα· οι Ιουδαίοι φεύγουν και η γυναίκα τον καταδιώκει· «καὶ ἰδοὺ γυνὴ Χαναναία ἀπὸ τῶν ὁρίων ἐκείνων ἐξελθοῦσα ἐκραύγαζεν αὐτῷ λέγουσα· ἐλέησόν με, Κύριε, υἱὲ Δαυΐδ (: Τότε μια γυναίκα Χαναναία που βγήκε από τα σύνορα εκείνα του φώναξε δυνατά: “Ελέησέ με, Κύριε, ένδοξε απόγονε του Δαβίδ”)». Η γυναίκα γίνεται ευαγγελίστρια και ομολογεί τη θεότητα και την οικονομία. «Κύριε», λέγει και εννοεί την εξουσία· «Υιέ του Δαβίδ», την ενανθρώπηση. «Ελέησέ με». Πρόσεχε φιλόσοφη ψυχή. «Ελέησέ με· δεν έχω κατορθώματα ζωής· δεν έχω παρρησία συμπεριφοράς· καταφεύγω στο έλεος, όπου δεν υπάρχει δικαστήριο, όπου η σωτηρία είναι χωρίς ανάκριση». Και παρόλο που ήταν τόσο κακή και παράνομη τόλμησε να τον πλησιάσει.
