ΜΗΝΥΜΑ

ΓΙΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ, ΕΟΡΤΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΩΝ ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΤΙΚΕΤΕΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 13 Σεπτεμβρίου 2025

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

Κήρυγμα στόν Άγιο Χαράλαμπο Πρέβεζας στίς 14/9/1991

Φῶς, ζωή, εὐωδία

Σήμερα, πού ἔχουμε τήν ἑορτή τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, στρέφουμε τή σκέψη μας πρός τούς πρώτους χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι ὅταν ζωγράφιζαν τόν Τίμιο Σταυρό, ἔβαζαν ἐπάνω Του καί τά λόγια: «Φῶς, Ζωή».

Στή μία πλευρά «Φῶς» καί στήν ἄλλη «Ζωή».

Ὁ Σταυρός εἶναι Φῶς καί Ζωή.

 ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Γιά αἰῶνες πολλούς τή σημερινή ἡμέρα πού γιορτάζεται ἡ Ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, ὁ Ἐπίσκοπος ἤ ὁ ἱερεύς στέκεται στή μέση τοῦ Ναοῦ καί ὑψώνει τόν Σταυρό, ψηλά, πάνω ἀπό τό ἐκκλησίασμα, καί εὐλογεῖ τούς πιστούς στά τέσσερα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντα, ἐνῶ ὁ χορός ψάλλει τό «Κύριε, ἐλέησον». Αὐτός ἦταν ὁ ἑορτασμός στή χριστιανική αὐτοκρατορία, πού γεννήθηκε κάτω ἀπό τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ τήν ἡμέρα πού ὁ Μέγας Κωνσταντίνος εἶδε τό ὅραμα «Ἐν τούτῳ νίκα». Εἶναι ἡ γιορτή τοῦ θριάμβου τοῦ Χριστιανισμοῦ πάνω σέ βασίλεια καί πολιτισμούς, ἡ γιορτή τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου πού κεῖται τώρα πάνω στά πνευματικά ἐρείπια τῆς προόδου καί τῆς ἐξέλιξής του καί πού συνεχίζει νά καταρρέει μπροστά στά μάτια μας, ἄσχετα ἄν αὐτή ἡ κατάρρευση ὡραιοποιεῖται γιά νά μοιάζει ἄνοδος καί πρόοδος.

«Ἡ ὡραιότης τῆς Ἐκκλησίας»

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

14 Σεπτεμβρίου 2025

Σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει την ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ «ἐν ᾧ ἐτάθη Χριστός» (πάνω στόν ὁποίο ἅπλωσε τό σῶμα του, δηλ. σταυρώθηκε, ο Χριστός.

Ὁ Σταυρός εἶναι ζωηφόρος, φέρει τὴν δύναμη τῆς ζωῆς τοῦ Χριστοῦ. Ἐπειδή σέ αὐτόν κρεμάσθηκε ἡ πηγή τῆς ζωῆς, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, ὅπως προφήτευσε ὁ Μωυσῆς «ὄψεσθε την ζωήν ὑμῶνκρεάμενην ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν ὑμῶν» καί σημειώνει ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης «ἐν αὐτῷ ζωή ἦν». Καί ὅπως ψάλλει ἡ Ἐκκλησία «εἰ και ξύλον φαίνεται τῇ οὐσίᾳ, ἀλλά θείαν περιβέβληται δυναστείαν».

 Ο Τίμιος Σταυρός

Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου

κ.κ. Γεωργίου

Ὡς σχῆμα καί ὡς σῆμα, ὁ σταυρός εἶναι τό πιό γνωστό καί τό πιό συχνοχρησιμοποιούμενο ἀντικείμενο τοῦ Χριστιανισμοῦ. Ὅπου καί νά σταθεῖς δέν θά δεῖς πουθενά Χριστιανικό μνημεῖο πού νά μήν εἶναι σφραγισμένο μέ σταυρό. Σπάνια βλέπεις ἀνθρώπινα στήθη χωρίς σταυρό. Πιό δύσκολα βρίσκεις σπίτια στά ὁποῖα νά μή βρίσκεται ὡς φύλαξ κραταιός ἕνας σταυρός.

 ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Η ΥΨΩΣΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

14-09-2025

«λέγει Κύριος…ἰδού συνήσει ὁ παῖς μου καί ὑψωθήσεται…» (Ἠσαΐου 52,13)

Στήν Παλαιά Διαθήκη, ἀγαπητοί ἀδελφοί, ὁ Κύριος Σαβαώθ- ὁ Θεός τῶν Δυνάμεων- διασαλπίζει: «Ἰδού ὁ παῖς μου, ὁ Μεσσίας, θα εἶναι πλήρης σοφίας καί σύνεσης, θά ὑψωθεῖ, θά δοξασθεῖ καί θά μεγαλυνθεῖ». 

«Σήκω Ἱερουσαλήμ, φόρεσε τήν δύναμή σου, τήν ὁποία ὁ Κύριος σοῦ δίνει» (51,9). «Θά λάμψει ἀπό ἐμένα σάν φῶς ἡ σωτηρία» (51,5). Ὁ Κύριος ὡς ἄσαρκος Λόγος πρυτανεύει στήν Παλαιά Διαθήκη καί ὡς ἐνσαρκωμένος Λόγος δεσπόζει στήν Καινή Διαθήκη. Ὁ Μωϋσῆς ὑψώνει τή ράβδο του καί ἐκτείνει τά χέρια του σταυροειδῶς στήν διάβαση ἀπό τούς Ἰσραηλῖτες στήν Ἐρυθρά θάλασσα (Ἔξοδ. 5,14).

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ (14-09-2025)

 ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ

Στό κήρυγμα τῆς προηγουμένης Κυριακῆς, ἀγαπητοί μου, ὁμιλήσαμε γιά τόν Τίμιο Σταυρό ὡς τό διηνεκές καί ἀκατάλυτο σέμνωμα τῆς Ἐκκλησίας. Ἐκεῖ τονίσαμε ὅτι ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ συνιστᾶ τό καύχημά μας, διότι διά μέσου ἐκείνου πραγματοποιήθηκε ἡ καταλλαγή, δηλ. ἡ συμφιλίωση καί ἡ εἰρήνευση, τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Θεό. Αὐτό εἶναι συνυφασμένο μέ τό μυστήριο τοῦ Σταυροῦ, ἀλλά ἀποτελεῖ καί ἐκεῖνο -τό μυστήριο-, δηλαδή α) τήν ἐκδήλωση τῆς ἀγαθότητας καί φιλανθρωπίας τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπο, ἐφόσον «οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν» (Ἰω. 3, 13-17), καί β) τήν κένωση τοῦ Θεοῦ Λόγου, ἅπαξ καί «ἐκένωσεν ἑαυτὸν μορφὴν δούλου λαβών» (Φιλ. α΄, 7) χωρίς βέβαια νά παύσει νά εἶναι Θεός.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 14-09-2025 «Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ»

 «Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ»

Ὁ Σταυρός εἶναι ἡ ὁδός πού ὁ Θεός διάλεξε, γιά νά ἔλθει στούς ἀνθρώπους καί οἱ ἄνθρωποι νά πᾶνε στόν Θεό. Πρόκειται πραγματικά γιά μία κρυμμένη περιπέτεια, μία ὁδό ὀδύνης,ὁδό ἐπίπονη καί τραγική, ἀλλά ἀληθινή καί αὐθεντική. Αὐτό ἀκριβῶς εἶναι ἡ μωρία καί τό σκάνδαλο, τό μέγα παράδοξο καί ὁ μέγας πειρασμός γιά τήν ἀνθρώπινη εὐσέβεια καί τόν ἀνθρώπινο λόγο.

ΥΨΩΣΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

14/09/2025

Η Εκκλησία μας, δύο φορές τον χρόνο, υψώνει ενώπιόν μας το σημείο της σωτηρίας μας: τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό. Την 14η Σεπτεμβρίου, στην εορτή της Υψώσεως, και στη μέση της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, στην Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως. Και στις δύο αυτές ημέρες, ο Σταυρός προβάλλεται ως σημείο “ἀντιλογίας”: μυστήριο πόνου και νίκης, θανάτου και ζωής, ατιμίας και δόξας.

Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου 2020

Εἰς τὴν Ὕψωσιν τοῦ τιμίου Σταυροῦ

Ἰωάννου Χρυσοστόμου.

Πᾶσα μὲν ἀπὸ τῶν χειρόνων ἐπὶ τὰ κρείττονα μεταβολὴ μεγίστην χαρὰν καὶ εὐφροσύνην τῷ γένει τῶν ἀνθρώπων κατεργάζεται. Πέφυκε γὰρ ἀνθρωπίνη φύσις, τῶν κρειττόνων ὀρεγομένη, ἀεὶ σπεύδειν ἐπὶ τὴν τῶν βελτιόνων κατάληψιν. Οὕτω γοῦν δεῖα τοῖς πλέουσιν ἐκ χειμῶνος εἰς εὐδίαν καὶ γαλήνην μετάβασις· δεῖα δὲ καὶ τοῖς ὁδοιπόροις ἐκ καμάτου ἐπ᾿ ἀνάπαυσιν συχία· δεῖα δὲ καὶ τοῖς λυπουμένοις ἐκ κατηφείας εἰς εὐφροσύνην μετάθεσις· δυτέρα δὲ καὶ τοῖς νοσοῦσιν ἐξ ἀσθενίας εἰς ὑγίειαν καὶ εὐρωστίαν ἀνάληψις· δεῖα δὲ καὶ τοῖς πολεμίοις ἀπὸ ἔχθρας εἰς φιλίαν καὶ εἰρήνην βεβαίωσις· δυτέρα δὲ καὶ ἀπὸ τοῦ σκότους καὶ τῆς νυκτὸς εἰς τὴν μέραν μετάπτωσις. Καὶ πᾶσα πρᾶξις, ὡς ἔστιν εἰπεῖν, δυτέραν ἔχει τὴν ἐργασίαν, ὅταν ὄφελος μετὰ τοῖς ποθοῦσιν αὐτὴν ἀπεργάζηται.
«Mνήμη της ευρέσεως του Τιμίου Σταυρού μετά των Τιμίων Ήλων υπό της Αγίας Ελένης»

Επισκόπου Φαναρίου Αγαθαγγέλου
Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, τόμ. 3, Αθήνα 2005, εκδ . Αποστολική Διακονία, σελ. 62-63.

Η Αγία Ελένη (247-328), μητέρα του πρώτου χριστιανού αυτοκράτορος Κωνσταντίνου Α΄ του Μεγάλου (280/288-337) το έτος 326 πήγε στην Ιερουσαλήμ, όπου « με μέγαν κόπον και πολλήν έξοδον και φοβερίσματα ηύρεν τον τίμιον σταυρόν και τους άλλους δύο σταυρούς των ληστών », όπως γράφει ο Κύπριος χρονογράφος Λεόντιος Μαχαιράς (1). Κατά την παράδοση, ύστερα από την πληροφορία κάποιου Εβραίου, με το όνομα Ιούδας, υποδείχθηκε η θέση όπου έγινε ανασκαφή, κατά την οποία ευρέθησαν τρεις σταυροί,ήτοι του Ιησού Χριστού και των δύο ληστών.
Η ΕΥΡΕΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Του κ. Π. Μ. ΣΩΤΗΡΧΟΥ
Από την εφημερίδα «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ», Τετάρτη 31 Αυγούστου 2005

Δυο φορές τον χρόνο εορτάζει πανηγυρικά η Εκκλησία μας τον Τίμιον Σταυρόν. Μια για την ανεύρεση του την 6ην Μαρτίου του 326 μ.Χ. και μία κατά την Ύψωση του την 14ην Σεπτεμβρίου, στα εγκαίνια του Ναού της Αναστάσεως, που υπάρχει μέχρι σήμερα. Το σημαντικόν, και όχι πολύ γνωστόν, στον διπλόν αυτόν έορτασμόν είναι το γεγονός ότι αποκαλύπτεται άλλο ένα μέγα μυστήριον της απερίγραπτης αγάπης του Θεού για τον άνθρωπο και μάλιστα κατά την θεία λατρεία, που ενώνει την γη με τον ουρανό.
Η ΕΥΡΕΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Σοφία Μαυροειδή-Παπαδάκη
Ιστορίες από το Βυζάντιο , α΄ τόμος, εκδόσεις Πατάκη

Στην Αγία Πόλη Μεγαλόπρεπο, σκεπασμένο με την πορφύρα, μ' ένα μεγάλο σταυρό στο μεσαίο κατάρτι του, σηκώνει την άγκυρα το αυτοκρατορικό «ναβίγιο» στο λιμάνι της Όστιας. Στην προκυμαία καλλίφωνοι ψάλτες και ιερείς συνοδεύουν την άπαρση με θρησκευτικούς ύμνους. Η Αυγούστα Ελένη χαμογελά όρθια στην πρύμνη, χαιρετώντας με το άσπρο της πέπλο τον Κωνσταντίνο, που στέκεται στην πορφυροσκέπαστη άκατο, προβοδώντας για το μεγάλο ταξίδι της Παλαιστίνης την άγια μητέρα του.
Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Επισκόπου Φαναρίου κ. Αγαθαγγέλου

 Σταυρός καί Ἐκκλησία

Ὁ Τίμιος Σταυρός εἶναι τό ἀξιώτερο σημεῖο καί σύμβολο τῆς πίστεώς μας. Ὅλα τά ἄξια μυστήρια τελειώνονται μέ τήν ἐπίκληση τοῦ Ἀγ. Πνεύματος καί τήν σφραγίδα τοῦ Σταυροῦ.

Ὅλες οἱ ἱερατικές εὐλογίες εἶναι σταυρικές. Οἱ Ἱ. Ναοί, τά ἱερά σκεύη καί τά ἄμφια ἁγιάζονται μέ τόν Τίμιο Σταυρό. Δέν νοεῖται λειτουργικήπράξη ἤ σύναξη τῶν πιστῶν χωρίς τήν σφραγίδα τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.
Καύχημά μας: ο Σταυρός του Κυρίου μας

Αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων,
Μτφρ. Γεωργίου Β. Μαυρομάτη, εκδ. Επέκταση

Κ. Το χάλκινο φίδι στην έρημο και το ραβδί τοϋ Μωϋσή προτύπωναν τον Σταυρό τοϋ Χριστού

Αυτόν τον τύπο του Σταυρού προτύπωνε ο Μωϋσής κρεμώντας στον Σταυρό το χάλκινο φίδι, ώστε όποιος δαγκωνόταν από το ζωντανό φίδι, και έβλεπε το χάλκινο φίδι (Αριθμ. κα΄ 9) να σώζεται πιστεύοντας. Λοιπόν, το μεν χάλκινο φίδι, κρεμασμένο στον Σταυρό σώζει, και ο Υίός του Θεού, που σαρκώθηκε, κρεμασμένος στον Σταυρό δεν σώζει; Πάντοτε, λοιπόν, η ζωή έρχεται δια μέσου του ξύλου. Διότι την εποχή του Νώε σώθηκε η ζωή των ανθρώπων με την ξύλινη κιβωτό. Και η θάλασσα, την εποχή του Μωϋσή όταν είδε τον τύπο του ραβδιού φοβήθηκε αυτόν που την χτύπησε και χωρίστηκε στη μέση.
Το συγκρότημα του φριχτού Γολγοθά

Πρωτοπρ. Σπυρίδωνος Ν. Λόντου
Εφημέριος, Έτος 64-Τεύχος 5 ,
Σεπτέμβριος – Οκτώβριος 2015, σελ. 30-33.

Ο Γολγοθάς είναι ο τόπος που έλαβε χώρα η Σταύρωση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, «ος και δείκνυται εν Αιλία, προς τοις βορείοις του Σιών όρους». Η λέξη Γολγοθάς αποδίδεται στην ελληνική ως «κρανίου τόπος».

Όπως μαρτυρεί ο Ευαγγελιστής Ιωάννης ο τόπος αυτός ήταν «πλησίον της πόλεως», και στο χώρο του υπήρχε κήπος. Σύμφωνα με τον συγγραφέα της προς Εβραίους επιστολής, ο Γολγοθάς βρισκόταν «έξω της πύλης» της πόλης.
Περί της ευρέσεως του Τιμίου Σταυρού υπό της μακαρίας Αγίας Ελένης

Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως
Ιστορική Μελέτη περί του Τιμίου Σταυρού,
Αθήνα 1914, σελ. 19-27

Τινές των νεωτέρων των επιζητούντων να αρνηθώσι πάσαν παραδεδομένην εν Εκκλησία αλήθειαν εκφράζουσιν αμφιβολίας και περί της ευρέσεως υπό της μακαρίας Ελένης του Τιμίου Σταυρού, συμπεραίνοντες τούτο εκ της δήθεν σιωπής του ιστορικού Ευσεβίου ως μηδέν ιστορούντος περί της ευρέσεως του τιμίου Σταυρού εν τω συγγραφέντι αυτώ βίω του Μεγάλου Κωνσταντίνου, ενώ έτεροι σύγχρονοι ιστορικοί εν εκτάσει περί της ευρέσεως του τιμίου Σατυρού ποιούνται λόγον, πράξεις δε αυτοκρατορικαί, σωζώμεναι μέχρι σήμερον εις διαφόρους ιεράς μονάς, κυρούσι την γνησιότητα του τιμίου ξύλου του Τιμίου Σταυρού του Σωτήρος, και αυτά τα τεμάχια του τιμίου ξύλου τα διακρινόμενα δια της θαυματουργικής αυτών δυνάμεως αναιρούσι τας ανυποστάτους υποθέσεις των νεωτεριστών.
Η τυπολογία του Σταυρού

Jean Daniélou, H Θεολογία του Ιουδιαοχριστιανισμού,
εκδ. Αποστολική Διακονία, Αθήνα 2018, σελ. 410-422

Ο Σταυρός συνεπώς για τον Ιουδαιοχριστιανισμό δεν είναι απλώς το ξύλο επί του οποίου σταυρώθηκε ο Χριστός. Πρόκειται για μία πνευματική, μυστική και ζώσα πραγματικότητα, που συνοδεύει τον αναστηθέντα Χριστό. Αν μάλιστα επιχειρήσουμε να την ορίσουμε, διαπιστώνουμε ότι σε ορισμένες περιπτώσεις ταυτίζεται με τον ίδιο τον Χριστό, όπως συμβαίνει άλλωστε και στα έργα Πράξεις Ιωάννου και Ευαγγέλιο Πέτρου. Αυτή δεν είναι όμως η συνηθισμένη ερμηνεία. Εξ αρχής ο Ιουδαιοχριστιανισμός αναζήτησε τρόπους για να αφαιρέση την υλική διάσταση του ξύλου του Σταυρού, προκειμένου να του προσδώση ένα βαθύτερο θεολογικό συμβολισμό.
«Σταυρός υψούται σήμερον...»

π. Ραφαήλ Χ. Μισιαούλης

Η Αγία μας Εκκλησία στο μέσο των Ιερών Ναών υψώνει τον Τίμιο Σταυρό, πάνω στον οποίο άπλωσε τας αχράντου αυτού χείρας, κατά το ανθρώπινο, και αγκάλιασε θυσιαστικά και με υπέρμετρη αγάπη το ανθρώπινο γένος. Αυτός ο Σταυρός, από ξύλο οδύνης και κατάρας, έγινε ξύλο της χαράς και της αιώνιας ζωής. Αυτόν τον Σταυρό είδε ο Μέγας Κωνσταντίνος στον ουρανό φτιαγμένο με τα άστρα του ουρανού και είδε γύρω γύρω να γράφει «Εν τούτω Νίκα» και τον έβαλε στο λάβαρό του και νίκησε τους εχθρούς του. Τον Σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού αναζήτησε μετά τη νίκη του υιού της η μητέρα του, η Αγία Ελένη, η οποία τον βρήκε στα Ιεροσόλυμα που ήταν πεταμένος και χωμένος στη γη.

Παρασκευή 14 Σεπτεμβρίου 2018

«Σταυρός Παράδεισον ηνέωξαι»

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ. Σεραφείμ, Υπερτίμου και Εξάρχου Άνω Μακεδονίας

«Σταυρός Παράδεισον ηνέωξαι»1

Σε μια περίφημη ομιλία του ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, που επιγράφεται «εις το, Πάτερ, ει δυνατόν εστί, παρελθέτω απ’εμού το ποτήριον τούτο…» και μας μεταφέρει στην αγωνία της Γεσθημανή και στους λόγους του Χριστού πριν από το Πάθος, βρίσκει την ευκαιρία να αναφερθεί στο Σταυρό του Χριστού.

Τον ονομάζει «τείχος στερεό, όπλο ανίκητο, ασφάλεια των πλουσίων, ευπορία των φτωχών»2. Τον χαρακτηρίζει ως το όπλο εκείνο που εξαφανίζει τα πάθη και που βοηθά τον άνθρωπο στην απόκτηση της αρετής. Και καταλήγει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος : «Ο σταυρός άνοιξε τον παράδεισο, έβαλε μέσα τον ληστή, οδήγησε στη βασιλεία των ουρανών το ανθρώπινο γένος που επρόκειτο να καταστραφεί»3.

Πρώτον. Τι ήταν ο Σταυρός του Χριστού;

Πέμπτη 14 Σεπτεμβρίου 2017

Τα μηνύματα της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού

Γέροντος Νεκταρίου Μουλατσιώτη, Πρωτοσυγκέλλου Ι.Μ. Φωκίδος

Αδελφοί μου σήμερα, 14 Σεπτεμβρίου, η αγία Εκκλησία μας τιμά και δοξάζει τον Τίμιο Σταυρό. Σήμερα όλη την ημέρα οι πιστοί ψάλλουμε «τόν Σταυρόν σου Χριστέ προσκυνούμεν καί τήν ἁγίαν σου Ἀνάσταση ὑμνοῦμε καί δοξάζουμε». Σήμερα οι πιστοί αναφωνούμε ότι: «διά τοῦ Σταυροῦ ἦλθε χαρά ἐν ὅλω τῶ κόσμω».