ΜΗΝΥΜΑ

ΓΙΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ, ΕΟΡΤΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΩΝ ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΤΙΚΕΤΕΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Σάββατο, 4 Ιουλίου 2020

Κυριακή Δ’ Ματθαίου: 

Ομιλία ΜΔ’ – Για τον εκατόνταρχο 

(Αρχιεπίσκοπος Ταυρομενίου Θεοφάνης ο Κεραμεύς)

Ο πονηρός εναντιώνεται στα αγαθά έργα, επιζητώντας να βλάπτει πάντοτε τα άριστα. Γι’ αυτό, λοιπόν, και σήμερα, ξεσηκώνοντας την καταδικασμένη φιλονικία, έσπευδε να φέρει σύγχυση στη σύναξή μας και να καταργήσει τον λόγο τής διδασκαλίας, μπαίνοντας ολόκληρος μέσα σ’ εκείνον τον άτακτο και μισοβάρβαρο άνδρα. Όμως εσείς φανήκατε να έχετε γνώση των πανουργιών του και με περισσότερη σύνεση αντικρούσατε την επινόησή του. Τρέχοντας προς την εκκλησία, και αφήνοντας μόνο του να δαιμονίζεται εκείνον που άκαιρα φώναζε και φλυαρούσε, δείξατε την προσοχή σας στον διδασκαλικό λόγο.
Κυριακή δ Ματθαίου

Η Ευαγγελική Περικοπή της Θ. Λ., ομιλία Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, εις τον εκατόνταρχον.

Η Ευαγγελική Περικοπή της Θείας Λειτουργίας.
Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον: Η.5 – 13.

Τω καιρώ εκείνω, εισελθόντι τω Ιησού εις Καπερναούμ, προσήλθεν αυτώ εκατόνταρχος, παρακαλών αυτόν και λέγων: «Κύριε, ο παίς μου βέβληται εν τη οικία παραλυτικός, δεινώς βασανιζόμενος.» Και λέγει αυτώ ο Ιησούς: «εγώ ελθών θεραπεύσω αυτόν.» Και αποκριθείς ο εκατόνταρχος έφη: «Κύριε, ουκ ειμί ικανός ίνα μου υπό την στέγην εισέλθης. Αλλά μόνον ειπέ λόγω, και ιαθήσεται ο παίς μου. Και γάρ εγώ άνθρωπός ειμι υπό εξουσίαν, έχων υπ’ εμαυτόν στρατιώτας, και λέγω τούτω, πορεύθητι, και πορεύεται” και άλλω, έρχου, και έρχεται”
Ομιλία ΚΣΤ του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, εις τον εκατόνταρχον.


Σε όλο το Ευαγγέλιο του Χριστού βλέπει κανείς πόσο αφοσιωμένος ήταν σ’ Αυτόν ο λαός. Διότι και όταν ομιλούσε τον άκουγαν σιωπηλοί, χωρίς να παρεμβαίνουν ούτε να διακόπτουν τη συνέχεια του λόγου του, ούτε και προσπαθούσαν να εύρουν αφορμή για να τον κατηγορήσουν όπως οι Φαρισαίοι. Αλλά και μετά τη διδασκαλία τον ακολουθούσαν πάλι με θαυμασμό. Συ όμως πρόσεξε, παρακαλώ, τη σύνεση του Κυρίου, πώς οικονομεί ποικιλοτρόπως την ωφέλεια των παρόντων, μεταβαίνοντας από τα θαύματα στους λόγους.
Κυριακὴ Δ΄ τοῦ Ματθαίου (Ματθ. η΄ 5-13)

Ὑπόμνημα εἰς τὸν Ἅγιον Ματθαῖον τὸν Εὐαγγελιστὴν

ὁμιλία κστ΄

Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου

α.Ὁ λεπρός τὸν ἐπλησίασε, ὅταν κατέβηκε ἀπὸ τὸ βουνό· κι ὁ σημερινὸς ἐκατόνταρχος, ὅταν μπῆκε στὴν Καπερναούμ. Γιὰ ποιὸ λόγο οὔτε ὁ ἕνας οὔτε ὁ ἄλλος δὲν ἀνέβηκαν στὸ βουνό; Ὄχι ἀπὸ ἀδιαφορία γιατὶ καὶ τῶν δύο ἡ πίστη ἦταν θερμὴ ἀλλὰ γιὰ νὰ μὴ διακόψουν τὴ διδασκαλία του. Τὸν ἐπλησίασε καὶ τοῦ εἶπε· ὁ δοῦλος μου ἔπεσε παράλυτος στὸ σπίτι καὶ βασανίζεται φρικτά. Λένε μέρικοὶ γιὰ νὰ δικαιολογηθῆ εἶπε καὶ τὴν αἰτία γιὰ τὴν ὁποία δὲν τὸν ἔφερε.
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς - Κυριακή Δ΄ Ματθαίου

Η μεγάλη πίστη του εκατόνταρχου

Όταν ο άνθρωπος δεν έχει μεγάλη ταπείνωση, πραότητα, υποταγή και υπακοή στο Θεό, πώς μπορεί να σωθεί; Πώς θα μπορούσε να σωθεί ένας άπιστος κι αμαρτωλός άνθρωπος, όταν κι ο δί­καιος «μόλις σώζεται» (Α’ Πέτρ. δ' 18); Το νερό δε μαζεύεται στα ψηλά κι απόκρημνα βουνά, αλλά σε χαμηλά, επίπεδα και βαθιά μέρη. Το έλεος του Θεού δεν κατοικεί στους υπερήφανους, που κομπάζουν και αντιτίθενται στο Θεό, αλλά στους ταπεινούς και τους πράους, που η καρδιά τους είναι ταπεινωμένη κι ειρη­νική, που είναι υποταγμένοι στο μεγαλείο του Θεού κι υπάκουοι στο θέλημά Του.
Πίστις καὶ ἀγάπη!

«Ὕπαγε, καὶ ὡς ἐπίστευσας γενηθήτω σοι».

Κυριακή Δ΄ Ματθαίου (Ματθ. η΄ 5-13)

(†) ἐπισκόπου Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας

Συγκινητικὴ καὶ πολὺ διδακτικὴ ἡ σημερινὴ Εὑαγγελικὴ περικοπή, ἀγαπητοί μου. Ὁ Κύριος ἐβράβευσε καὶ ἐτίμησε μὲ ἡγεμονικὴν γενναιοδωρίαν ἕνα Ρωμαῖον ἀξιωματικὸν καὶ ἀπένειμεν ἐξαίρετον δίπλωμα ἀληθοῦς πίστεως καὶ πραγματικῆς ἀγάπης εἰς ἕνα εἰλωλολάτρην. Λαμπρότερον ἐγκώμιον δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ εἰς ἄνθρωπον.
Ὁ ἑκατόνταρχος τῆς Καπερναοὺμ ἔμεινε ἀπὸ τότε φωτεινὸν μετέωρον, τὸ ὁποῖον ἐστερέωσεν εἰς τὸν Χριστιανικὸν ὁρίζοντα ἡ ἀφήγησις τοῦ Εὐαγγελίου.
Ἀλλὰ ποῦ ὀφείλεται ὁ ἕπαινος αὐτὸς καὶ διατὶ ὁ Κύριος ἐτίμησεν ἔτσι ἕναν Ρωμαῖον; Δύο κυρίως εἶναι τὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα ἀποκαλύπτουν τὸ ψυχικὸν μεγαλεῖον τοῦ ἑκατόνταρχου:

1.Ἡ βαθεῖα πίστις του.
Κυριακή Δ Ματθαίου

Ἡ δύναμη τῆς πίστεως

«Ὕπαγε, καὶ ὡς ἐπίστευσας γενηθήτω σοι»

Μητροπολίτης Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας Ἰωὴλ

«Ὕπαγε, καὶ ὡς ἐπίστευσας γενηθήτω σοι»

Μιὰ συγκινητικὴ ἱστορία μᾶς περιγράφει τὸ σημερινὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα. Ἕνας Ρωμαῖος ἀξιωματικὸς ἦλθε νὰ παρακαλέσει τὸν Κύριο νὰ θεραπεύσει τὸ δοῦλο του, «ὁ παῖς μου βέβληται ἐν τῇ οἰκίᾳ παραλυτικός, δεινῶς βασανιζόμενος›› (Ματθ. 8,6). Εἶναι ἀξιόλογος καὶ θαυμαστὸς ὁ διάλογος ποὺ διαμείφθηκε μεταξύ τοῦ ἑκατοντάρχου καὶ τοῦ Ἰησοῦ. Ἂς δοῦμε πιὸ ἀναλυτικάτα στοιχεῖα αὐτοῦ τοῦ θαύματος.
Πίστη αδιάκριτος [Δ’ Ματθαίου] (5.7.2020)

Την περασμένη Κυριακή, αδελφοί χριστιανοί, μάς είπε ο Χριστός να μη μεριμνάμε τί θα φάμε ή τί θα πιούμε ή τί θα ντυθούμε, αλλά να ζητούμε πρώτα την βασιλεία του Θεού και την δικαιοσύνη αυτού, και όλα αυτά θα μάς δοθούν επιπροσθέτως. Γιατί, όπως ο Θεός φροντίζει για τα πετεινά του ουρανού και για τα άνθη του αγρού, πολύ περισσότερο φροντίζει και προνοεί και για μάς τους ανθρώπους, για το «συναμφότερον» σώματος και ψυχής, σε αντίθεση με εμάς που συχνά στρέφουμε την προσοχή μας μόνο στις βιοτικές μέριμνες. Με το θαύμα της σημερινής περικοπής από το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, μάς δείχνει ότι ο Θεός μάς φροντίζει όχι μόνο στα βιοτικά αλλά και σε προβλήματα άλυτα για τους ανθρώπους. Με τον τρόπο αυτό, αφού μάς δίδαξε την προς τον Θεό αγάπη, έρχεται να μάς διδάξει και την πίστη προς αυτόν, όπως θα δούμε ευθύς αμέσως.
ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ Ματθαίου (Ματθ. η΄5-13)

5 Ιουλίου 2020

         Ο Θεάνθρωπος Κύριος βρίσκεται στην Καπερναούμ, το επίκεντρο της ιεραποστολικής του δράσης. Γνώριμος ο τόπος  για τον Χριστό και πολύ αγαπητός. Στην Καπερναούμ χαράκτηκαν πορείες και καταστρώθηκαν σχέδια για τον Ευαγγελισμό του Ισραήλ. Η Καπερναούμ είδε και άκουσε πολλά για τον Κύριο και στις συναγωγές της δίδαξε ο ίδιος ο Ιησούς. Και ήταν η Καπερναούμ πόλη μεγάλης σημασίας για τον τότε εβραϊκό κόσμο. Μετά την Ιερουσαλήμ, ερχόταν σε σημασία η παραθαλασσία Καπερναούμ. 
2020 ΙΟΥΛΙΟΥ 5 - ΚΥΡΙΑΚΗ Δ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΥ ΤΟΥ ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΥ (Ματθ. 8, 5-13)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στη Νέα Κερασούντα, στις 9/7/2006)

 Αναζητώντας τον Θεό

Το Ευαγγέλιο που ακούσαμε μας μιλάει για τη σχέση που πρέπει να έχουμε με τον Χριστό. Η σωστή σχέση με τον Χριστό, είναι ό,τι καλύτερο μπορούμε να επιθυμήσουμε στη ζωή μας.

Μας περιγράφει την συνάντηση του Χριστού με έναν Ρωμαίο αξιωματούχο, που είχε χρήματα και μεγάλο αξίωμα. Ρωτάει κανείς: Και τι άλλο ήθελε ο άνθρωπος αυτός; Αφού κατά την γνώμη του κόσμου τα είχε όλα και πολλοί θα τον ζήλευαν.
ΚΥΡΙΑΚΗ Δ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Ματθ. 8, 5–15)

Ἡ θεραπεία τοῦ δούλου τοῦ ἑκατοντάρχου

(5/7/2020)

Ἀγαπητοί Ἀδελφοί,
Ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός, στήν εὐαγγελική περικοπή τῆς Κυριακῆς Δ' Ματθαίου, προβαίνει στήν ἴαση τοῦ δούλου τοῦ ἑκατόνταρχου. Τό γεγονός λαμβάνει χώρα λίγο μετά τήν ἔναρξη τοῦ ἔργου Του καί τήν ἐπί τοῦ Ὅρους ὁμιλία, ὅπου παραδίδει τούς μακαρισμούς καί διδάσκει περί τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, χρησιμοποιώντας μάλιστα καί ἀρκετές παραβολές. Κατεβαίνοντας λοιπόν ἀπό τό ὅρος στήν πόλη τῆς Καπερναούμ καί ἀφοῦ θεραπεύει ἕναν λεπρό, τόν συναντᾶ ἕνας Ρωμαῖος ἀξιωματικός, ἕνας ἑκατόνταρχος. Τό αἴτημα τοῦ στρατιωτικοῦ μοιάζει παράδοξο, ζητᾶ ἀπό τόν Χριστό νά θεραπεύσει τόν δοῦλο του.
ΚΥΡΙΑΚΗ 5 ΙΟΥΛΙΟΥ 2020 – Δ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(Ματθ. η΄ 5-13) (Γαλ. ε΄22- στ΄2)

Πίστεως αναβάσεις

 «Αμήν λέγω υμίν, ουδέ εν τω Ισραήλ τοσαύτην πίστιν εύρον»

Βαθύτερα μηνύματα πνευματικής ευωδίας απορρέουν μέσα από τη συζήτηση του Χριστού με τον εκατόνταρχο. Στη βαθύτερη διάστασή τους καλείται ο άνθρωπος να εντρυφήσει προκειμένου να αναδειχθεί σε ύπαρξη με βαθύτερο περιεχόμενο. Ειδικότερα, κρίνεται ως υποδειγματική η συναίσθηση της αναξιότητας που εκφράζει η ομολογία του ρωμαίου αξιωματικού: «Κύριε, δεν είμαι άξιος να σε δεχτώ στο σπίτι μου». Βέβαια, αυτή ακριβώς η συναίσθηση δεν είναι άσχετη με την πίστη που εκδηλώνει όταν λέει με νόημα στον Κύριο:  «Πες μόνο ένα λόγο και θα γίνει καλά ο δούλος μου».
“ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ”

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(5 Ἰουλίου 2020)                                                            

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Στό σημερινό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα  βλέπουμε τόν Κύριό μας νά ἐγκωμιάζει ἕναν  Ρωμαῖο ἀξιωματικό πού εἶχε σημαντική ἐξουσία. Λόγῳ τῆς θέσης του, αὐτός ὁ ἀξιωματικός πολύ πιθανόν να εἶχε λάβει ἐπαίνους, κολακεῖες καί  χειροκροτήματα ἀπό τόν  κόσμο. Σε κάθε ἐποχή οἱ ἄνθρωποι, ἰδιαίτερα  οἱ ἔχοντες ἐξουσία , ἀπολαμβάνουν  τήν εὔνοια καί τις φιλοφρονήσεις τοῦ κόσμου. Ἡ κολακεία ὅμως φέρνει κακούς καρπούς, γιατί συμβάλλει στην ὑπερηφάνεια! Οἱ κοσμικοί ἔπαινοι μᾶς αποπροσανατολίζουν καί μᾶς κάνουν νά ζοῦμε μέσα σέ ψευδαισθήσεις καί αὐταπάτες  καί ἐνίοτε μποροῦν  νά μᾶς ὁδηγήσουν ἀκόμη καί στήν ἀπώλεια τῆς ψυχῆς. Ἀντίθετα, μόνο ἕνα νεῦμα τοῦ Χριστοῦ μᾶς σώζει, ἐνῶ μπροστά στόν ἔπαινο τοῦ Χριστοῦ ,ὅλα εἶναι ἄνευ σημασίας καί οὐσίας.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Η ΛΥΤΡΩΤΙΚΗ ΑΥΤΟΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ»

Κάνουν συγκλονιστικὴ ἐντύπωση τὰ λόγια τοῦ ἑκατοντάρχου τῆς Εὐαγγελικῆς περικοπῆς: «Κύριε, δὲν εἶμαι ἄξιος νὰ σὲ δεχτῶ στὸ σπίτι μου. πὲς ὅμως μόνο ἕναν λόγο, καὶ θὰ γιατρευτεῖ ὁ δοῦλος μου».

Νὰ τὸ πρῶτο βῆμα τῆς λυτρώσεως: ἡ συναίσθηση τῆς ἀναξιότητας, τὸ ξεγύμνωμα τοῦ ἑαυτοῦ μας ἀπὸ ὅλα τὰ ὀχυρὰ ποὺ κτίζουμε συνήθως γιὰ νὰ σταθοῦμε μὲ πολλὲς ἀξιώσεις μέσα στὴ ζωή, νὰ δείξουμε στοὺς ἄλλους τὴν δύναμή μας, νὰ πείσουμε καὶ μᾶς τοὺς ἴδιους γιὰ τὴν ὑπεροχή μας. Κι ὅλα αὐτὰ τὰ ὀχυρὰ ὄχι μόνο μᾶς ἀποξενώνουν ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό μας, γιατί μᾶς κάνουν νὰ συμπεριφερόμαστε διαφορετικὰ ἀπ’ ὅ,τι εἴμαστε στὴν πραγματικότητα, ἀλλά καί ἐμποδίζουν τὴν πραγματικὴ ἐπικοινωνία μας μὲ τὸν Θεὸ καὶ τοὺς ἀνθρώπους. Δημιουργοῦν αὐταπάτες ποὺ ἀποβαίνουν πολλὲς φορὲς ὀλέθριες.
ΚΥΡΙΑΚΗ Δ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (05-07-2020)

     -Κύριε ὁ δοῦλος μου ὑποφέρει φοβερά! Ὁλημερίς πάνω στό κρεβάτι, παράλυτος, μέ φρικτούς πόνους..
     -Ἐγώ θά ἔρθω σπίτι σου καί θά τόν θεραπεύσω, ἀκούει τήν παρηγορητική φωνή τοῦ Διδασκάλου.
     «Ἐγώ»; Ὁ Κύριος στό σπίτι του; Στό σπίτι ἑνός Ἑκατοντάρχου; Πολύ πάει…
     -Κύριε, δέν εἶμαι ἄξιος, συγκλονισμένος ἀποκρίνεται. Δέν εἶμαι ἄξιος νά ἔρθεις κάτω ἀπ’ τή στέγη τοῦ σπιτιοῦ μου. Ἁμαρτωλός ἄνθρωπος…. δέν εἶναι δυνατόν. Μόνο… μόνο ἕνα λόγο πές, ὅ,τι θέλεις πές το μέ ἕνα λόγο, καί θά γίνει καλά ὁ δοῦλος μου.  
Κυριακή Δ΄ Ματθαίου ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ: Γαλ. ε΄ 22-στ΄ 2, ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ: Ματθ. η΄ 5-13

«Προσήλθεν αυτώ εκατόνταρχος παρακαλών αυτόν…»

Άνθρωπος βαθιάς πίστης κι ελπίδας ήταν ο σπλαχνικός εκατόνταρχος της σημερινής ευαγγελικής περικοπής. Με βαθιά ταπείνωση και πλήρη συναίσθηση της σμικρότητάς του κατέφυγε στον Χριστό και τον παρακαλούσε για τον άρρωστο δούλο του. Στον διάλογο που ακολούθησε αποκαλύφθηκε το μεγαλείο της πιστεύουσας καρδιάς του και δικαίως επαινέθηκε από τον Χριστό. Τέτοια πίστη, είπε ο Κύριος, δεν συνάντησα ούτε στους εκλεκτούς του Θεού Ισραηλίτες.

Σάββατο, 27 Ιουνίου 2020

Κυριακή Γ’ Ματθαίου: Ερμηνεία ευαγγελικής περικοπής 

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

(Ματθ. 6, 22-33)

Eπιλεγμένα αποσπάσματα από τον υπομνηματισμό του αγίου Ιωάννου, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου (ομιλίες Κ΄ και ΚΑ’ από το υπόμνημα του αγίου στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο)

Υπομνηματισμός των εδαφίων Ματθ. 6, 22-23

«Ὁ λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός· ἐὰν οὖν ὁ ὀφθαλμός σου ἁπλοῦς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου φωτεινόν ἔσται· ἐὰν δὲ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρὸς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου σκοτεινὸν ἔσται. εἰ οὖν τὸ φῶς τὸ ἐν σοὶ σκότος ἐστί, τὸ σκότος πόσον; (: Ο λύχνος, που φωτίζει και εξυπηρετεί το σώμα, είναι το μάτι [λύχνος που φωτίζει την ψυχή είναι ο νους, το λογικό που σας έχει δώσει ο Θεός]. Εάν λοιπόν το μάτι είναι γερό και καθαρό, όλο το σώμα θα φωτίζεται, θα είναι φωτεινό [έτσι θα φωτίζεται και η ψυχή σου, εάν ο νους και η καρδιά σου δεν έχουν τυφλωθεί από την προσκόλληση στους επίγειους θησαυρούς]. Εάν όμως το μάτι σου είναι κατεστραμμένο και ανίκανο να δει το φως, όλο το σώμα σου θα είναι βυθισμένο στο σκοτάδι. Εάν λοιπόν το φως, που σου έδωσε ο Θεός [ο νους δηλαδή και η συνείδηση, εξαιτίας της προσκολλήσεως στα υλικά αγαθά] είναι σκοτάδι, τότε το ηθικό σκοτάδι της ψυχής σου πόσο πυκνό και αδιαπέραστο θα είναι;)» [Ματθ. 6, 22-23] [ερμην. απόδοση Ιω. Κολιτσάρα].

Επειδή προηγουμένως είχε αναφέρει τον νου και είπε γι’ αυτόν ότι γίνεται ολότελα υπόδουλος και αιχμάλωτος, αλλά αυτό δεν ήταν εύκολα κατανοητό από τους πολλούς ανθρώπους, γι’ αυτό στρέφει τη διδασκαλία προς τα εξωτερικά και τα πράγματα που βρίσκονται που είναι περισσότερο αντιληπτά με τις αισθήσεις μας και τα καθημερινά μας βιώματα, ώστε διαμέσου αυτών να κατανοήσουν και τα πνευματικά θέματα. «Εάν λοιπόν, δεν αντιλήφθηκες», λέγει, «τι είναι τέλος πάντων η βλάβη του νου, να το καταλάβεις από τα υλικά πράγματα, διότι ό, τι είναι ο οφθαλμός για το σώμα, αυτό είναι ο νους για την ψυχή».
2020 ΙΟΥΝΙΟΥ 28 - ΚΥΡΙΑΚΗ Γ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Ο ΛΥΧΝΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ (Ματθ. 6, 22-33)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στον Παχυκάλαμο, στις 15/6/1980)

Ο «απλούς οφθαλμός»

Αν κανείς προσέξει το σημερινό Ευαγγέλιο, φωτίζεται μια για πάντα σε όλη του τη ζωή. Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός είπε: « Ο λύχνος του σώματός εστιν ο οφθαλμός». Σε ένα σκοτεινό δωμάτιο δεν βλέπει κανείς απολύτως τίποτα. Αν όμως βρεθεί εκεί ένα λυχνάρι, φωτίζει. Και αν είναι φως ηλεκτρικό, φωτίζει πολύ καλύτερα. Βέβαια και με τα χέρια μπορείς να ψηλαφήσεις μερικά πράγματα. Ένα κρεββάτι, μια καρέκλα, το ίδιο το λυχνάρι. Αλλά δε θα μπορέσεις ποτέ να ψηλαφήσεις τα γράμματα σ’ ένα βιβλίο, ή μια εικόνα.
Το φως του κόσμου [Γ’ Ματθαίου] (28.6.2020)

Τις δύο προηγούμενες Κυριακές, αδελφοί χριστιανοί, μάς δίδαξε ο Χριστός την ιεράρχηση των πραγμάτων και των προσώπων στην ζωή μας, με πρωταρχική την αγάπη προς τον ίδιο, και είδαμε πώς οι πρώτοι από τους αγίους αποστόλους έκαναν πράξη αυτή την προτροπή, αφού εγκατέλειψαν τα πάντα στο κάλεσμά του και τον ακολούθησαν. Με την σημερινή περικοπη του ιερού Ευαγγελίου, η οποία αποτελεί μέρος της επί του όρους ομιλίας, ο Χριστός μάς διδάσκει ότι ο άνθρωπος που είναι προσκολλημένος στα επίγεια αγαθά δεν δύναται να έχει στην ψυχή του τον φωτισμό του Θεού.
ΚΥΡΙΑΚΗ Γ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (28-6-2020)

ΓΡΑΠΤΟΝ Θ. ΚΗΡΥΓΜΑ

Τό σημερινό Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα ἀνήκει στό κείμενο τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου τῆς ἐπί τοῦ Ὄρους Ὁμιλίας τοῦ Χριστοῦ. Μᾶς μιλάει γιά τό ἄν ὁ ἄνθρωπος διαθέτει καθαρή πνευματική ὅραση γιά νά βλέπει σωστά τά πράγματα στόν παρόντα κόσμο.
Ὁ λύχνος, τό φῶς πού δείχνει στόν ἄνθρωπο τί εἶναι καλό ἤ τί εἶναι κακό γιά τή ζωή του, εἶναι ἕνα ἐσωτερικό πνευματικό μάτι. Ὅταν τό μάτι αὐτό στήν λειτουργία του εἶναι ἁπλό, καθαρό, δηλαδή στραμμένο πρός τόν Θεό, τήν ἀλήθεια καί τή δικαιοσύνη, τότε εἶναι ὑγιές καί βλέπει τά ζητήματα ἀλήθειας, δικαιοσύνης καί τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν μέσα στόν κόσμο στίς σωστές τους διαστάσεις.
ΚΥΡΙΑΚΗ 28 ΙΟΥΝΙΟΥ 2020

Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

 (Ματθ. στ΄ 22 -33) (Ρωμ. ε΄ 1-10)

Εμπιστοσύνη στη Θεία Πρόνοια

«Μη μεριμνάτε τη ψυχή υμών τι φάγητε και τι πίητε»

Η απόλυτη εμπιστοσύνη στην Πρόνοια του Θεού, προβάλλει ως βασική αναγκαιότητα στη ζωή του ανθρώπου και συνιστά τον ακρογωνιαίο λίθο της πνευματικής ζωής. Λειτουργεί ως αντίδοτο στην αγωνιώδη μέριμνα που βλέπουμε συνήθως να εκδηλώνεται για τις βιοτικές και άλλες ανάγκες, οι οποίες τον καθηλώνουν και τον εγκλωβίζουν σε πολλαπλά αδιέξοδα. Είναι ξεκάθαρα τα μηνύματα που εκπέμπει η σημερινή ευαγγελική περικοπή που είναι παρμένη από την «Επί του Όρους Ομιλία» του Κυρίου μας. Η αλήθεια αυτή που αποκρυπτογραφείται από το ευαγγελικό μήνυμα είναι τόσο επίκαιρη, αλλά και κρυστάλλινη.
ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 28 ΙΟΥΝΙΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Ματθ. στ΄122 - 33)

28 Ἰουνίου 2020

Ὅλος ὁ κόσμος στὶς ἡμέρες μᾶς κινεῖται μὲ ἰλιγγιώδεις ταχύτητες καὶ δὲν σταματᾶ ποτέ. Ἑκατομμύρια, δισεκατομμύρια ἄνθρωποι σὲ ὅλο τὸν πλανήτη μας τρέχουν διαρκῶς κυνηγημένοι ἀπὸ βασανιστικὲς σκέψεις καὶ ἐπιθυμίες, ἀπὸ πολυποίκιλες μέριμνες, οἱ ὁποῖες καὶ ἀδιάκοπες εἶναι καὶ ὁδηγοῦν στὴν τελικὴ καταβαράθρωση τῶν ψυχῶν. Ἡ μία μέριμνα φέρνει τὴν ἄλλη, μέχρι τὸ τέλος τῆς ζωῆς του ὁ ἄνθρωπος μεριμνᾶ.
Κυριακή Γ΄ Ματθαίου 
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ: Ρωµ. ε´1-10, 
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ: Ματθ΄ στ΄ 22-33

«Ζητεῖτε πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν»

Τὸ σημερινὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα εἶναι ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν «ἐπὶ τοῦ Ὄρους ὁμιλία» τοῦ Κυρίου. Σ᾿ αὐτὴ τὴν περικοπὴ ὁ Κύριος ἀναφέρεται σὲ μιὰ πολὺ πρακτικὴ πτυχὴ τῆς καθημερινῆς μας ζωῆς, στὴ μέριμνα γιὰ τὴ συντήρησή μας. Καὶ τί μᾶς λέει; «Μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν τί φάγητε καὶ τί πίητε, μηδὲ τῷ σώματι ὑμῶν τί ἐνδύσησθε»· μὴ φροντίζετε μὲ ἀγωνία καὶ στενοχώρια γιὰ τὴ ζωή σας, τί θὰ φᾶτε καὶ τί θὰ πιεῖτε, οὔτε γιὰ τὸ σῶμα σας τί ἔνδυμα θὰ φορέσετε· ἀλλὰ πρῶτο καὶ κύριο μέλημά σας νὰ εἶναι πῶς θὰ ἀποκτήσετε τὴν ἀρετὴ καὶ πῶς θὰ κληρονομήσετε τὴ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Γιατί ὅμως;

Ἡ ἀγωνιώδης μέριμνα εἶναι ἀνώφελη ἀλλὰ καὶ βλαβερὴ
Κυριακή Γ΄ Ματθαίου ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ: Ρωμ. ε΄ 1-10, ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ: Ματθαίου στ' 22-33

«τίς δέ ἐξ ὑμῶν μεριμνῶν δύναται προσθεῖναι ἐπί τήν ἡλικίαν αὐτοῦ πῆχυν ἓνα;»

Δύο σημαντικά μηνύματα μας προσφέρει το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα, αγαπητοί μου αδελφοί. Το πρώτο: η συνέπεια στη ζωή μας. Αν είσαι χριστιανός πρέπει στην πράξη, να ζεις ως χριστιανός.

«οὐδείς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν»

Κανένας δεν μπορεί να έχει δυο αφεντικά και να υπηρετεί και τα δυο, το ίδιο καλά. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση: «Θεῷ δουλεύειν ἤ μαμωνᾷ». Ή είσαι πιστός χριστιανός ή όχι. Αν είμαστε προσκολλημένοι στον πλούτο και τα υλικά αγαθά, έχοντας τα, ως πρώτη προτεραιότητα στη ζωή μας, σημαίνει ότι απομακρυνόμαστε από το Θεό.
ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Ματθ. Στ΄ 22-33) 28 Ιουνίου 2020

«Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν τί φάγητε καὶ τί πίητε, μηδὲ τῷ σώματι ὑμῶν τί ἐνδύσησθε· οὐχὶ ἡ ψυχὴ πλεῖόν ἐστι τῆς τροφῆς καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος;»

       Η σημερινή ευαγγελική περικοπή είναι ένα απόσπασμα από την επί του όρους ομιλία του Κυρίου μας, η οποία αποτελεί από μόνη της ένα εγχειρίδιο χριστιανικής ηθικής, αφού, στα θέματα που διαπραγματεύεται, δίδει τις κατάλληλες κατευθύνσεις, τους σωστούς δρόμους που οδηγούν τον άνθρωπο στην ένωσή του με το Θεό.
ΚΥΡΙΑΚΗ Γ ́ΜΑΤΘΑΙΟΥ (28 – 06 – 2020)

(Ματθαίου στ ́22–33)

«Ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν».
Πολλά εἶναι τά διδάγματα τῆς Εὐαγγελικῆς περικοπῆς ἀπό τό ἕκτο κεφάλαιο τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου. Ἕνα κεφάλαιο ἀπό τήν ἐπί τοῦ «Ὅρους Ὁμιλία» τοῦ Κυρίου ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἡ «Ὁμιλία» αὐτή τοῦ Κυρίου μας, ἀποτελεῖ τόν Πνευματικό κώδικα τῶν χριστιανικῶν ἀρετῶν. Εἶναι ὁ ἠθικός νόμος τῆς Καινῆς Διαθήκης, ὁ ὁποῖος προβάλλει τήν ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ.
Ὁ Χριστός, ὡς νομοθέτης, ὁμιλεῖ μέ Θεῖο κύρος καί αὐθεντία.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΗΣΥΧΙΑ»

Ἀνάγκες ποικίλες πιέζουν τὸν ἄνθρωπο κάθε ἐποχῆς. Καὶ ἡ ἀνήσυχη φροντίδα γιὰ τὸ αὔριο ἀποτελεῖ συνήθως τρόπο ζωῆς γιά πολλούς ἀνθρώπους. Δὲν ταλαιπωρεῖ μόνο τοὺς οἰκονομικὰ ἀδύνατους, ταράζει ποικιλότροπα καὶ τοὺς εὐκατάστατους. Αὐτοὶ δὲν ἀνησυχοῦν γιὰ τήν καθημερινή τους τροφή καί ἐνδυμασία. Ταλαιπωροῦνται ἀπὸ ἄλλα αἰτήματα πού ἡ καταναλωτική κοινωνία ἀδιάκοπα πολλαπλασιάζει.
ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ – 28 ΙΟΥΝΙΟΥ 2020

(Μτθ. στ΄ 22-33)

Ἀγαπητοί ἀδελφοί. Ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή ἀπό τόν Εὐαγγελιστή Ματθαῖο ἀνήκει στήν ἐπί τοῦ Ὅρους Ὁμιλία τοῦ Χριστοῦ. Εἶπεν ὁ Κύριος. Ὁ λύχνος τοῦ σώματος εἶναι τό μάτι. Ἄν λοιπόν τό μάτι σου εἶναι ἀπονήρευτο, ὅλο τό σῶμα σου θά εἶναι στό φῶς. Ἄν ὅμως τό μάτι σου εἶναι πονηρό, ὅλο τό σῶμα σου θά εἶναι στό σκοτάδι. Τό ἐρώτημα ποῦ θέτει ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ εἶναι: Ἔχετε καθαρή ὅραση, γιά νά βλέπετε τά πράγματα σωστά;
“ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ”

ΚΥΡΙΑΚΗ  Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(28 Ἰουνίου 2020)

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,

Ἡ σημερινή Κυριακή εἶναι ἀφιερωμένη στούς Ἁγίους Νεομάρτυρες.

Νεομάρτυρες ὀνομάζονται ὅλοι ὅσοι μαρτύρησαν γιά τήν ὀρθόδοξη πίστη τους μετά τούς μεγάλους διωγμούς τῶν τριῶν πρώτων αἰώνων, τόσο στά χρόνια τῆς εἰκονομαχίας ἤ καί ἀργότερα.

Κατά κύριο λόγο ὅμως ὡς Νεομάρτυρες ὀνομάζουμε ἐκείνους τούς Κληρικούς, Μοναχούς ἤ Λαϊκούς, οἱ ὁποῖοι στά χρόνια τῆς Τουρκοκρατίας, θυσίαζαν τήν ζωή τους ὁμολογώντας τήν πίστη τους στον Χριστό καί τούς ὁποίους μποροῦμε νά διακρίνουμε σέ πέντε ὁμάδες:
ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Απόστολος: Ρωμ. ε΄ 1 - 10
Ευαγγέλιον: Ματθαίου στ' 22 – 33
Κυριακή 28 Ιουνίου 2020

Δύο σημαντικά μηνύματα μας προσφέρει το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα, αγαπητοί μου αδελφοί. Το πρώτο: η συνέπεια στη ζωή μας. Αν είσαι χριστιανός πρέπει στην πράξη, να ζεις ως χριστιανός.
«οὐδείς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν»
Κανένας δεν μπορεί να έχει δυο αφεντικά και να υπηρετεί και τα δυο, το ίδιο καλά. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση: «Θεῷ δουλεύειν ἤ μαμωνᾷ». Ή είσαι πιστός χριστιανός ή όχι. Αν είμαστε προσκολλημένοι στον πλούτο και τα υλικά αγαθά, έχοντας τα, ως πρώτη προτεραιότητα στη ζωή μας, σημαίνει ότι απομακρυνόμαστε από τον Θεό. Περιορίζεται το ενδιαφέρον μας για την τήρηση των εντολών του Θεού. Ασχολούμαστε αποκλειστικά με την φροντίδα της καλύτερης καθημερινής μας ζωής. Επιζητούμε να αποκτούμε πλούτο, αξιώματα και θέσεις. Ιδιαίτερα μάς απασχολεί σε χρόνο, χρήμα αλλά και κόπο η εμφάνισή μας. Επιζητούμε πιεστικά κάποτε, την εκτίμηση του κόσμου, και επαναλαμβάνω, διαθέτοντας για όλα αυτά εκτός από τον πολύτιμο μας χρόνο και άφθονο χρήμα.