ΜΗΝΥΜΑ

ΓΙΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ, ΕΟΡΤΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΩΝ ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΤΙΚΕΤΕΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΑΣ)

«Τοῦτο τό γένος ἐν οὐδενί δύναται ἐξελθεῖν εἰ μή ἐν προσευχῆ καί νηστεία»

Στήν πορεία του γιά τήν ἕνωσή του μέ τόν Θεό ὁἄνθρωπος θά συναντήσει ὁπωσδήποτε ἀντίσταση ἀπό τό γένος τῶν δαιμόνων. Ἡὅλη ἀσκητική τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μέ ἔμφαση στήν προσευχή καί τήν νηστεία, ἐπιτρέπει μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ τήν νικηφόρα διάβαση.

Οἱ δαίμονες εἶναι πεπτωκότες ἄγγελοι. Ἡ πτώση τους συνέβη πρίν τήν δημιουργία τοῦ Ἀδάμ καί μισούν τούς ἀνθρώπους. Ὁ Χριστός ἀποκάλεσε τόν διάβολο «ἀνθρωποκτόνο» καί ὠμίλησε γιά «τό πῦρ τῶ ἠτοιμασμένω τῶ διαβόλω καί τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ». Οἱ δαίμονες γνωρίζουν ὅτι τούς περιμένει τό πῦρ καί παρ’ὅλα αὐτά δέν μετανοοῦν. Προσπαθοῦν νά σταματήσουν τήν πορεία τῶν ἀνθρώπων πρός τόν Θεό. Ὅμως ἡ ἐπίδρασή τους εἶναι ἀδύναμη καί ἡ δύναμή τους περιωρισμένη ἐφόσον ὁἄνθρωπος εἶναι προσδεδεμένος στόν Θεό.
Τὰ παιδιά μας στὸ Χριστὸ

Εὐαγγέλιον Κυριακῆς 26 Μαρτίου, Δ΄ Νηστειῶν, Ἁγ. Ἰωάννου τῆς Κλίμακος (Μάρκ. θ΄ 17-31)

«Διδάσκαλε, ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρός σε»

Τὸ σημερινὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα μᾶς παρουσιάζει μὲ ἔντονα χρώματα τὸ δράμα ἑνὸς πατέρα. Ὁ γιός του ἐδῶ καὶ χρόνια – ἀπὸ παιδί – εἶχε κυριευθεῖ ἀπὸ δαιμόνιο, τὸ ὁποῖο τοῦ εἶχε ἀφαιρέσει τὴ λαλιά. Καὶ σὰν νὰ μὴν ἔφθανε αὐτό, τὸν ἔριχνε σὲ φωτιὰ καὶ σὲ νερό, γιὰ νὰ τὸν θανατώσει. Ὁ πατέρας ἀπελπισμένος ἀπὸ ὁποιαδήποτε ἄλλη βοήθεια ὁδήγησε τὸν γιό του στὸν Κύριο καὶ Ἐκεῖνος τὸν θεράπευσε. Αὐτὸ μᾶς παραδειγματίζει, γιὰ νὰ κάνουμε καὶ ἐμεῖς τὴν ἴδια κίνηση. Διότι καὶ σήμερα τὰ παιδιά μας μεγαλώνουν μέσα σὲ μία κυριολεκτικὰ δαιμονοκρατούμενη κοινωνία. Μὲ αὐτὴ τὴν ἀφορμὴ λοιπὸν ἂς δοῦμε πῶς μποροῦμε νὰ τὰ ὁδηγήσουμε στὸ Χριστό.

1. Μὲ τὴν ἔγκαιρη καὶ ἐπιμελημένη ἀγωγὴ
Ὁ Ἀβραάμ καὶ οἱ δύο ἐπαγγελίες

Ἀπόστολος Κυριακῆς 26 Μαρτίου, Δ΄ Νηστειῶν, Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κλίμακος (Ἑβρ. ς΄ 13-20)

1. Οἱ ὑποσχέσεις τοῦ Θεοῦ

Τὸ ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα μᾶς μεταφέρει στὴ συγκλονιστικὴ ἐκείνη στιγμὴ ποὺ ὁ Θεὸς στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ἔδωσε τὶς μεγάλες ὑποσχέσεις του στὸν Ἀβραὰμ καὶ τοῦ εἶπε: Θὰ σὲ εὐλογήσω πλούσια­ καὶ θὰ σοῦ δώσω πάρα πολλοὺς ἀπογό­νους. Καὶ ὁ Ἀβραὰμ ἀφοῦ περίμενε ὑπο­μονετικὰ πάρα πολλὰ χρόνια, πέτυχε τὴν ἐκπλήρωση τῆς εὐλογίας ποὺ τοῦ ὑπο­σχέθηκε ὁ Θεός. Ἀπέκτησε δηλαδὴ παιδὶ ἀπὸ τὴ Σάρρα, τὸν Ἰσαάκ. Κι ἀπ’ αὐτὸν πληθύνθηκαν οἱ ἀπόγονοί του σὲ μεγάλο ἔθνος. Γιὰ νὰ τὸν βεβαιώσει ὅμως ὁ Θεὸς γι’ αὐτὲς τὶς ἐπαγγελίες, ἔδωσε ὅρκο ὅτι θὰ τὶς πραγματοποιήσει. Κι ἐπειδὴ δὲν ὑπῆρχε τίποτε μεγαλύτερο στὸ ὁποῖο νὰ ὁρκισθεῖ, ὁρκίσθηκε στὸν ἑαυτό του.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ - Μάρκ. 9, 17-31 (26/3/2017)

Τρεις κατηγορίες γονέων

Είναι γνωστή, αγαπητοί μου αδελφοί, η αγάπη που έτρεφε ο Κύριός μας για τα παιδιά. Όπως διασώζεται στα ιερά κείμενα των Ευαγγελίων, πολλές φορές ήρθε σε συναναστροφή με μικρά παιδιά και μίλησε γι’ αυτά. Ας θυμηθούμε ότι επετίμησε τους Μαθητές Του όταν, κάποια στιγμή, εμπόδισαν τα μικρά παιδιά να Τον πλησιάσουν1.
Κήρυγμα Κυριακῆς

Δ΄ Νηστειῶν- Ἰωάννου τῆς Κλίμακος

26 Μαρτίου 2017

(Ἑβραίους στ΄, 13-20)

Ἀσφάλεια ζωῆς.

       Στήν ταραγμένη ἐποχή μας οἱ ἄνθρωποι χάνουν ὅλο καί περισσότερο τό αἴσθημα τῆς ἀσφάλειας. Γι’ αυτό θέλουν κάπου νά ἀκουμπήσουν, κάπου νά στηρίξουν τή ζωή τους γιά νά ἀσφαλιστοῦν. Τά ἀνθρώπινα ὅμως μέτρα ἀσφαλείας ἀποδεικνύονται συνήθως ἀνίσχυρα, χωρίς καμιά ἤ σχεδόν καμιά ἀποτελεσματικότητα. Καί διερωτᾶται κανείς ἄν ὑπάρχει κανένας τρόπος πραγματικῆς ἀσφαλίσεως τῆς ζωῆς μας. Ὑπάρχει! Ἀπαντᾶ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στή σημερινή περικοπή καί συγχρόνως ὑποδεικνύει δύο σταθερές ἐγγυήσεις ἐξασφαλίσεως τῆς ζωῆς.
ΚΥΡΙΑΚΗ 26 ΜΑΡΤΙΟΥ 2017 – Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΑΣ

(Μαρκ. θ΄ 17-31)  (Εβρ. στ΄ 13-20)

Ασκητής του Θεοβάδιστου Όρους

«Έρωτι και πυρί θείας αγάπης πυρπολούμενος»

Αληθινό πρότυπο ζωής, ζωντανής και αυθεντικής πίστης είναι ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακας, τη μνήμη του οποίου όρισε να τιμά η Εκκλησία μας τη Δ΄ Κυριακή των Νηστειών. Το μεγάλο αυτό πνευματικό ανάστημα, δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένας ταπεινός ασκητής. Έπλεε όμως μέσα στο πέλαγος της θείας Χάριτος. Ήταν ο κατ’ εξοχήν ασκητής του θεοβάδιστου όρους Σινά.

Το υψηλό ανάστημα
ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ
Απόστολος: Εβρ. στ΄13-20
Ευαγγέλιο: Μάρκ. θ΄17-31
26 Μαρτίου 2011
Είδαμε μέσα από τη σημερινή ευαγγελική περικοπή τον Χριστό να θεραπεύει ένα παιδί που είχε δαιμονικό πνεύμα. 
Ένας πατέρας οδηγεί το παιδί του στους μαθητές του Χριστού, γιατί το ταλαιπωρούσε δαιμονικό πνεύμα, για να το θεραπεύσουν. Όταν αυτοί δεν το επιτυγχάνουν, το οδηγεί στον Χριστό ο οποίος πρώτα καταδικάζει την απιστία ως τον κύριο λόγο που δεν μπόρεσαν οι μαθητές να θεραπεύσουν το παιδί. Στη συνέχεια αφού βλέπει τον πατέρα να δυσπιστεί, ζητά από αυτόν να έχει πίστη. «Ει δύνασαι, πιστεύσαι, πάντα δυνατά τω πιστεύοντι» του λέγει. Όταν ακούει τον πατέρα να απαντά μετά δακρύων: «πιστεύω Κύριε βοήθει μου τη απιστία» τότε επιτιμά το ακάθαρτο πνεύμα, που βρισκόταν μέσα στο παιδί και το παιδί θεραπεύεται. Επιτιμά ακριβώς τον διάβολο ονομάζοντάς τον πνεύμα ακάθαρτο, άλαλο και κωφό, γνωρίζοντας ότι αυτός ήταν η αιτία που το παιδί αυτό υπέφερε από μακρού όπως μαρτυρεί ο πατέρας του.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Η ΥΠΕΡΝΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑΣ»

Ἕνα δυστυχισμένο παιδὶ στέκει αἰχμάλωτο μιᾶς σκληρῆς κυριαρχίας: τῆς ἐξουσίας τοῦ διαβόλου. Ψυχικὰ κὰι σωματικὰ τὸ ἔχει τσακίσει. Ὅσοι βρίσκονται γύρω του καὶ παρακολουθοῦν τὴν τραγωδία, ἀποδεικνύονται ἀνίκανοι νὰ τὸ βοηθήσουν. Μὲ τὴν ἀπιστία τους ὀρθώνονται ἐμπόδια στὴ λύτρωσή του. Σ’ αὐτὸ τὸ δύσπιστο κόσμο ἀνήκουν ὄχι μόνο οἱ ἐχθροὶ τοῦ Ἰησοῦ, οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ φαρισαῖοι, ἀλλ’ ἀκόμη καὶ οἱ μαθητές του καὶ οἱ ἀμέσως ἐνδιαφερόμενοι γιὰ τὸ βασανισμένο παιδὶ -ὅπως ὁ πατέρας του. Τὴ διάχυτη δυσπιστία στὴν ἀποτελεσματικότητα τῆς δυνάμεως τοῦ Χριστοῦ ἔναντι τοῦ δαιμονικοῦ κατεστημένου ἐκφράζει παραστατικὰ ὁ διάλογος μὲ τὸν πατέρα τοῦ παιδιοῦ.
Κυριακή 26 Μαρτίου (Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ) ( Μάρκ. θ΄ 17-31)

Πικραμένος ἀφάνταστα ὁ πατέρας ἑνός δυστυχισμένου παιδιοῦ, ἀδελφοί μου, πλησιάζει τόν Κύριο καί γονατίζοντας μπροστά Του τοῦ λέει: - Σοῦ ἔφερα τό παιδί μου, Κύριε, διότι ἔχει κυριευθεῖ ἀπό δαιμόνιο, πού τό κάνει νά ἀφρίζει καί νά τρίζει τά δόντια του καί νά μένει ξερό, ἀναίσθητο. Καί εἶπα στούς μαθητές Σου νά βγάλουν τό δαιμόνιο, ἀλλά δέν τό κατόρθωσαν.Καί ὁ Κύριος ἀκούγοντας αὐτά τά λόγια τοῦ πατέρα ἀναφωνεῖ:  -Ὦ γενεά ἄπιστη, μέχρι πότε θά εἶμαι ἀκόμη μαζί σας; Μέχρι πότε θά σᾶς ἀνέχομαι;
ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Δ’ΝΗΣΤΕΙΩΝ 26 ΜΑΡΤΙΟΥ 2017
ΤΟ ΑΚΑΘΑΡΤΟ ΠΝΕΥΜΑ  

Αμέσως μετά την Μεταμόρφωσή Του ο Κύριος, κατεβαίνοντας με τους τρεις μαθητές, τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, από το Θαβώρ, συναντά τους υπόλοιπους εννέα περιστοιχισμένους από κόσμο. Μαζί τους βρίσκεται κι ένας πατέρας, ο οποίος έχει φέρει το παιδί του να το θεραπεύσει ο Χριστός από το δαιμονικό πνεύμα, το οποίο τον διακατέχει. Ο πατέρας ζήτησε πρώτα από τους υπόλοιπους μαθητές να κάνουν καλά το παιδί του, αλλά αυτοί δεν μπόρεσαν. Έτσι, έρχεται στον ίδιο το Χριστό. Ο Κύριος, αφού λέει ότι η γενιά των ανθρώπων είναι άπιστη στο Θεό και αναρωτιέται μέχρι πότε θα την ανέχεται, ζητά να του φέρουν το παιδί. Μόλις το πνεύμα βλέπει το Χριστό, κάνει το παιδί να ταράζεται και να κυλιστεί βγάζοντας αφρούς. Αυτό το έκανε από την μικρή του ηλικία. Άλλοτε το έριχνε στη φωτιά και άλλοτε στο νερό.
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
Κυριακή Δ΄ Νηστειών. «Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος»
(Μαρκ. θ΄ 17-31)
26 Μαρτίου 2017

Αγαπητοί μου αδελφοί, όλη αυτή την ευλογημένη περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής που συνεχίζουμε να διανύουμε, καλούμαστε από την Εκκλησία μας να εντείνουμε τον πνευματικό μας αγώνα και να ενεργοποιήσουμε όλες αυτές τις δυνάμεις που διαθέτουμε, ώστε να μπορέσουμε να καλλιεργήσουμε στην ψυχή μας διάφορες αρετές που από την πρώτη ημέρα του Τριωδίου άρχισε η Εκκλησία να μας τις παρουσιάζει. Στόχος όλου αυτού του πνευματικού αγώνα, δεν είναι απλά και μόνο να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, αλλά να μπορέσουμε τελικά να πλησιάσουμε όσο γίνεται το Σωτήρα Χριστό και να καταφέρουμε να τον συναντήσουμε. Η συνάντηση αυτή θα είναι καθοριστική για τη ζωή μας και έτσι θα έχει επιτευχθεί ο σκοπός αυτής της περιόδου.
ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ, 26 ΜΑΡΤΙΟΥ 2017

(Μρ. 9, 17-31)

Σύμφωνα μὲ τὴ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπὴ πο­νη­ρὸ δαι­μό­νι­ο, «ἄ­λα­λον καὶ κω­φόν», εἶ­χε εἰ­σέλ­θει σὲ κάποιο νε­α­νί­α καὶ τὸν βα­σά­νι­ζε. Ὁ πα­τέ­ρας τοῦ παι­διοῦ τὸ ἔ­φε­ρε πρὸς θε­ρα­πεί­α, ὅ­μως οἱ ἐν­νέ­α μα­θη­τὲς τοῦ Χρι­στοῦ ἀ­πέ­τυ­χαν νὰ ἐκ­δι­ώ­ξουν τὸ δαι­μό­νι­ο. Ὁ Χρι­στός, κα­τερ­χό­με­νος ἀ­πὸ τὸ ὄ­ρος Θα­βὼρ μὲ τοὺς ἄλ­λους τρεῖς μα­θη­τές, πλη­ρο­φο­ρεῖ­ται τὸ πε­ρι­στα­τι­κὸ καὶ ζη­τᾶ νὰ τοῦ φέ­ρουν τὸν νε­α­νί­α. Τό­νι­σε τότε στὸν πα­τέ­ρα τοῦ παι­διοῦ τὴν ἀ­νάγ­κη ἰ­σχυ­ρῆς πί­στης: «ὁ δὲ Ἰ­η­σοῦς εἶ­πεν αὐ­τῷ τὸ εἰ δύ­να­σαι πι­στεῦ­σαι, πάν­τα δυ­να­τὰ τῷ πι­στεύ­ον­τι». Ὁ βα­σα­νι­σμέ­νος πα­τέ­ρας φώ­να­ξε δυ­να­τά, ζη­τῶν­τας νὰ ἐ­λευ­θε­ρω­θεῖ ἀ­πὸ τὴν ἀ­πι­στί­α του: «πι­στεύ­ω, κύ­ρι­ε», τοῦ λέ­ει, βο­ή­θη­σέ με ὅ­μως νὰ πι­στεύ­σω βα­θύ­τε­ρα καὶ τε­λει­ό­τε­ρα. Τε­λι­κὰ ὁ φι­λάν­θρω­πος Χρι­στὸς λυ­τρώ­νει τὸν νε­α­νί­α ἀ­πὸ τὴν ἐ­ξου­σί­α τοῦ δαι­μο­νί­ου.
ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ – 26 ΜΑΡΤΙΟΥ 2017

– Ἰωάννου τῆς Κλίμακος –

Μρκ. θ, 17-31

Ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, εἶναι κατεξοχὴν περίοδος πνευματικῶν ἀγώνων. Ἡ ζωὴ τοῦ πιστοῦ, μέσα σ’ αὐτὸν τὸν κόσμο τῆς ἀσθένειας, τοῦ κακοῦ καὶ τῆς φθορᾶς, εἶναι ἕνας συνεχὴς ἀγώνας. Αὐτὸ μᾶς ὑπενθυμίζει ἡ περίοδος ποὺ διανύουμε.

Ἡ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπὴ ἀναφέρεται στὴ θεραπεία ἑνὸς δαιμονισμένου παιδιοῦ, τὸ ὁποῖο φέρνει ὁ πατέρας τοῦ παιδιοῦ στοὺς μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ γιὰ νὰ τὸ θεραπεύσουν ἀλλὰ ἀδυνατοῦν. Ὁ Χριστός, ὅμως, κατεβαίνοντας ἀπὸ τὸ ὅρος, ὅπου συνέβη τὸ γεγονὸς τῆς Μεταμόρφωσης, θεραπεύει τὸ ἄρρωστο παιδί.

Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

"Χαίροις ω χαράς της επουρανίου γεννήτρια"

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ. Σεραφείμ

Μας μυσταγωγεί και πάλι, αυτήν τη χαρμόσυνη ημέρα του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου ο θεοφόρος ποιμήν των Ιεροσολύμων Άγιος Σωφρόνιος.

Μας μεταφέρει με το ποιητικό του τάλαντο, αλλά κυρίως με τη θεόπνευστη γλώσσα του ευχάριστα μηνύματα και χαρμόσυνες αγγελίες.

«Από τότε (από τον Ευγγελισμό της Υπεραγίας Θεοτόκου)», λέγει ο ιερός πατήρ, «ενώθηκαν αυτά που δεν ενώνονται ... από τότε συνδέθηκαν αυτά που δεν συνδέονται ... από τότε τα θεία γίνονται ανθρώπινα, προκειμένου τα ανθρώπινα να γίνουν περισσότερο θεϊκά ...

Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

Ομιλία εις την Δ΄ Κυριακή των Νηστειών (Αγ. Γρηγόριος ο Παλαμάς)

Εχει θέμα το ευαγγέλιο που αναγινώσκεται κατ' αυτήν όπου γίνεται λόγος και για την επιμέλεια των εσωτερικών λογισμών Περίληψη ομιλίας εις την Τετάρτην Κυριακήν των Νηστειών: Περι­γράφει την παιδαγωγικήν μέθοδον του Χριστού προς τον σκοπόν να φέρη εις την πίστιν τον πατέρα του δαιμοναζομένου νέου, του κωφαλάλου. Η θεραπεία έπρεπε να εξασφαλισθή δια της πίστεως. Το δαιμόνιον τούτο είναι το της ακολασίας και προς εκδίωξίν του απαιτείται προσευχή και νηστεία· με την νηστείαν χαλινώνεται το σώμα, με την προσευχήν κατευνάζον­ται οι λογισμοί της ψυχής, οι εξερεθίζοντες προς το πάθος. Τα πάθη δε είναι τα δαιμόνια, τα οποία πρέπει να εκβάλωμεν.
Ὁμιλία εἰς τὴν Δ΄ Κυριακὴ τῶν νηστειῶν Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς

Κυριακή τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κλίμακος!

Γιατί ἡ Ἐκκλησία τοποθετεῖ αὐτόν τόν Ἅγιο στό μέσον τῆς νηστείας, ὡσάν τήν πιό ἅγια εἰκόνα, ὥστε νά ἀτενίζουν ὅλοι σέ Αὐτόν;

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος. Ποιός εἶναι αὐτός; Εἶναι ὁ ἄνθρωπος πού ἐβίωσε καί ἔγραψε τήν Κλίμακα τοῦ Παραδείσου, πού ἐβίωσε τήν ἀνάβασι τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν κόλασι μέχρι τόν Οὐρανό, μέχρι τόν Παράδεισο. Αὐτός ἐβίωσε τήν κλίμακα ἀπό τήν γῆ μέχρι τόν Οὐρανό, τήν κλίμακα πού ἐκτείνεται ἀπό τόν πυθμένα τῆς κολάσεως τοῦ ἀνθρώπου μέχρι τήν κορυφή τοῦ παραδείσου. Ἐβίωσε καί ἔγραψε. Ἄνθρωπος πολύ μορφωμένος, πολύ σπουδαγμένος. Ἄνθρωπος πού ὡδήγησε τήν ψυχή του εἰς τάς ὁδούς τοῦ Χριστοῦ, πού τήν ὡδήγησε ὁλόκληρη ἀπό τήν κόλασι στόν παράδεισο, ἀπό τόν διάβολο στόν Θεό, ἀπό τήν ἁμαρτία στήν ἀναμαρτησία, καί πού θεόσοφα μᾶς περιέγραψε ὅλη αὐτή τήν πορεία, τί δηλαδή βιώνει ὁ ἄνθρωπος πολεμώντας μέ τόν κάθε διάβολο πού βρίσκεται πίσω ἀπό τήν ἁμαρτία.
Τὰ κλήματα τοῦ θανάτου. Κυριακή Δ΄ Νηστειῶν. 
(†) ἐπίσκοπος Γεώργιος Παυλίδης Μητροπολίτης Νικαίας
Κυριακή Δ΄ Νηστειῶν (Μάρκ. θ΄ 17-31)
Τὰ κλήματα τοῦ θανάτου
«Διδάσκαλε, ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρός σε...»
Μὲ δάκρυα στὰ μάτια, μὲ ραγισμένη τὴν καρδιὰ, μὲ τὴ πικρὴ χολὴ στὰ χείλη, ὁ δυστυχὴς πατέρας ὁδηγεῖ σήμερα τὸ παιδί του, ποὺ σεληνιάζεται, εἰς τὸν Χριστόν. Εἶναι νὰ τὸ λυπᾶται ἡ καρδιά σου. Πέφτει κάτω, κτυπιέται, τρίζει τὰ δόντια του, ἀφρίζει, ρίχνεται στὴ φωτὰ καὶ στὸ νερό.
Παιδί, τὸ σπουδαιότερο πρόβλημα «Ὁ δὲ εἶπε· Παιδιόθεν» (Μᾶρκ. 9,21). Κυριακὴ Δ Νηστειῶν. (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Κυριακὴ Δ Νηστειῶν
Παιδί, τὸ σπουδαιότερο πρόβλημα «Ὁ δὲ εἶπε· Παιδιόθεν» (Μᾶρκ. 9,21).

Ὁ τόπος μας, ἀγαπητοί μου, εἶνε φτωχός· οἱ πόροι ἐλάχιστοι. Πῶς νὰ ζήσουμε, πῶς νὰ ἀναπτυχθοῦμε; Σπάζουν τὰ κεφάλια τους οἱ εἰδικοὶ καὶ προτείνουν διάφορα σχέδια· ἕνας τὸ ἕνα, ἄλλος τὸ ἄλλο, καθένας τὸ δικό του.
Καὶ μπορεῖ ὅλα ὅσα προτείνουν νὰ γίνουν, ἀλλὰ καὶ πάλι ἡ πατρίδα μας θὰ γίνῃ εὐτυχής; Διότι εὐτυχία δὲν εἶνε οἱ δρόμοι, οἱ πλατεῖες, τὰ ἐργοστάσια, ἡ βιομηχανία κ.τ.λ..
Ἡ εὐτυχία εἶνε κάπου ἀλλοῦ. Τὸ πρόβλημά μας εἶνε ἄλλο.
Κυριακὴ Δ΄ Νηστειῶν (Μᾶρκ. 9,17-31) ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΓΟΝΕΩΝ +Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος

ΣΗΜΕΡΑ, ἀγαπητοί μου, εἶνε Τετάρτη (Δ΄) Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν. Θέλω νὰ στρέψω τὴν προσοχή σας στὸ εὐαγγέλιο τῆς ἡμέρας. Εἶνε ἡ ἱστορία ἑνὸς πατέρα, καὶ συγχρόνως ἡ ἱστορία ὅλων τῶν οἰκογενειαρχῶν ὅλων τῶν αἰ­ώνων κάθε ἐποχῆς καὶ ἰδίως τῆς σημερινῆς.
* * *
Τί λέει τὸ εὐαγγέλιο; Ἕνας πατέρας εἶχε ἕ­να παιδὶ ποὺ ἀρρώστησε ἀπὸ ἀρρώστια φοβερή· τὰ αἴτιά της ἦταν ὄχι φυσικὰ ἀλλὰ ὑ­περφυσικά· ὀνομάζεται δαιμονισμός. Καὶ σήμερα πολλὰ πράγματα ποὺ συμβαί­νουν στὶς οἰκογένειες πιστεύω ὅτι δὲν ἐξηγοῦνται ἀλ­λιῶς· εἶνε δαιμονισμός, ὅπως περιέγραψε ὁ ῾Ρῶ­σος Ντοστογιέφσκυ στὸ ἔργο του Δαιμονισμένοι. Ὅπως τὸ βόδι, ποὺ ἅμα τὸ πιάσῃ ὁ τάβανος δὲν ἡσυχάζει πιὰ ἀλλὰ τρέχει ἀσυγ­κρά­­τητο μὲ τὸ κεφάλι κάτω, ἔτσι μοιάζουν πολλὰ παιδιά. Δὲν ἡσυχάζουν· εἶνε δυστυχισμένα, καὶ πιὸ δυστυχισμένοι οἱ γονεῖς τους.

Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ)

ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΤΑΓΩΝ  ΚΑΙ  ΜΕΤΕΩΡΩΝ  

«ἀπαρνησάτω ἑαυτόν…»

Ἡ  Τρίτη Κυριακή τῶν Νηστειῶν εἶναι τό κέντρο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καί στό μέσον τοῦ Ναοῦ τοποθετεῖται ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ γιά νά μᾶς ἐνδυναμώσει ἀλλά καί νά μᾶς προετοιμάσει γιά τό ἐπερχόμενο Πάθος.
Κάθε ἕνας ἀπό ἐμᾶς ἔχει ἕνα σταυρό. Αὐτό μπορεῖ νά εἶναι μία ἀσθένεια, μία οἰκογενειακή δυσκολία, ἕνα παιδί στἀ ναρκωτικά. Ὁ Χριστός μᾶς προτρέπει νά σηκώσουμε αὐτόν τόν σταυρό καί νά τόν ἀκολουθήσουμε. Τό ὅνομα χριστιανός σημαίνει ὅτι εἴμαστε τοῦ Χριστοῦ. Γιά νά εἴμαστε μαθητές του ὅμως καί ὄχι ἁπλοί ὁπαδοί πρέπει νά ἔχουμε ἀποφασίσει μέσα στήν καρδιά μας ὅτι ὁ Χριστός εἶναι ἡ πρώτη ἀγάπη, τό μέγιστο ἀγαθό στήν ψυχή μας.
Τὸ πολίτευμα τοῦ σταυροῦ

Εὐαγγέλιον Κυριακῆς 19 Μαρτίου 2017, Γ΄ Νηστειῶν, Σταυροπροσκυνήσεως (Μάρκ. η΄ 34 - θ΄ 1)

«Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ»

Κυριακὴ τῆς Σταυροπροσκυνήσεως σήμερα, προσκυνοῦμε τὸν Τίμιο Σταυρό, ἐπάνω στὸν ὁ­ποῖο καρφώθηκε ὁ Κύριος γιὰ τὴ σωτηρία μας. Ὁ Σταυρὸς ὅμως δὲν μᾶς ὑπενθυμίζει μόνο πόσο μᾶς ἀγάπησε ὁ Θεός· μᾶς ὑπενθυμίζει καὶ ποιὰ εἶναι ἡ ἀληθινὴ χριστιανικὴ ζωή, ποιὰ εἶναι ἡ σταυρικὴ ζωή, ποὺ καλεῖται νὰ ζήσει κάθε συν­ειδητὸς πιστὸς γιὰ νὰ σωθεῖ. Γι’ αὐτὸ θὰ ἀναφερθοῦμε στὴ συνέχεια στὰ βασικὰ γνωρίσματά της, αὐτὰ ποὺ ἀναφέρει ὁ Κύριος στὸ σημερινὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα, καὶ στὸ πῶς θὰ κατορθώσουμε νὰ ζήσουμε τὴ ζωὴ τοῦ σταυροῦ.

1. Τὰ γνωρίσματα τῆς σταυρικῆς ζωῆς
Συνοδοιπόρος στὶς θλίψεις

Άπόστολος Κυριακῆς 19 Μαρτίου, Γ΄ Νηστειῶν, Σταυροπροσκυνήσεως (Ἑβρ. δ΄ 14 - ε΄ 6)

«Οὐ γὰρ ἔχομεν ἀρχιερέα μὴ δυνάμενον συμπαθῆσαι ταῖς ἀσθενείαις ἡμῶν, πεπειρασμένον δὲ κατὰ πάντα καθ’ ὁμοιότητα χωρὶς ἁμαρτίας»

Κυριακὴ τῆς Σταυροπροσκυνήσεως σήμερα καὶ ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία προβάλλει ἐνώπιόν μας τὸν Τίμιο Σταυρὸ τοῦ Κυρίου καὶ μᾶς καλεῖ νὰ Τὸν προσ­κυνήσουμε γιὰ νὰ λάβουμε χάρη καὶ δύναμη, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐμβαθύνουμε στὸ μυστήριο ποὺ κρύβει.

Ἀλήθεια πόση ἐνίσχυση καὶ παρηγοριὰ μᾶς χαρίζει ὁ ἐσταυρωμένος Κύριος! Αὐτὸς εἶναι ὁ συνοδοιπόρος σὲ κάθε θλίψη καὶ δοκιμασία μας, διότι μόνο Αὐ­τὸς μᾶς καταλαβαίνει σὲ τέλειο ­βαθμό, συμπάσχει μαζί μας καὶ μᾶς ἀνοίγει τὸν δρόμο γιὰ τὴ λύτρωση καὶ τὴ ­σωτη­ρία. Αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν ἀλήθεια μᾶς ὑπενθυμίζει τὸ σημερινὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνω­σμα, τὸ ὁποῖο ἀναφερόμενο στὸν Κύριο Ἰησοῦ ὡς τὸν αἰώνιο Ἀρχιερέα λέ­γει:
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ)
Μάρκ. 8, 34-9,1 (19/3/2017)

Ο Χριστός αιτία της καύχησής μας

Έχοντας προ οφθαλμών το ανυπέρβλητο σύμβολο της θυσίας του Θεανθρώπου, τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό, αδελφοί μου, κατά τη σημερινή Γ΄ Κυριακή των Νηστειών, ακούσαμε στην Ευαγγελική περικοπή τον Κύριό μας να καλεί όλους μας σε ανάληψη του προσωπικού μας σταυρού, αν θέλουμε να νοούμαστε και να είμαστε πραγματικοί και όχι ψευδεπίγραφοι μαθητές Του. Τον ακούσαμε να διακηρύσσει ότι η σωτηρία της ψυχής δε μπορεί να συγκριθεί ούτε με την απόκτηση του κόσμου όλου. Τον είδαμε να στηλιτεύει εκείνους που θα ντραπούν σ’ αυτή τη ζωή για την Χριστιανική τους ιδιότητα και πίστη. Γι’ αυτούς και ο Χριστός θα νιώσει ντροπή εν ημέρα κρίσεως. Σ’ αυτό το τελευταίο σημείο θα επικεντρώσουμε τη σκέψη μας και την προσοχή μας.
ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Γ’ ΝΗΣΤΕΙΩΝ 19 ΜΑΡΤΙΟΥ 2017
Η ΧΑΡΜΟΛΥΠΗ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ 

Αν ερωτήσουμε τον κόσμο μας, αγαπητοί μου αδελφοί, αλλά και τον εαυτό μας, πώς εννοούμε την σχέση με το Χριστό, θα διαπιστώσουμε ότι την περιορίζουμε στο επίπεδο του «δούναι και λαβείν». Πιστεύουμε σε έναν Θεό για να μας δίνει αυτός και να λαμβάνουμε εμείς. Κι έτσι θεωρούμε ότι ο Σταυρός ήταν ο δρόμος του Θεού. Δεν είναι ο δικός μας. Έχουμε δημιουργήσει έτσι μία πίστη η οποία φορτώνει τις ευθύνες για την αιωνιότητα, αλλά και γι’ αυτόν τον κόσμο στον Εσταυρωμένο Θεό. Εκείνος μας αγαπά. Εκείνος θυσιάστηκε για μας. Εκείνος μας τα δίνει όλα. Εμείς δεν έχουμε να κάνουμε τίποτε άλλο, παρά να πιστεύουμε σ’ Αυτόν. Να ζητάμε την κατανόησή Του στη ζωή μας. Να προνοεί για μας. Να μας εξασφαλίζει και τα αγαθά της αυτάρκειας και την άφεση για τις αμαρτίες μας και την αιωνιότητα. 
ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 19 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

Κυριακή 19 Μαρτίου 2017

Γ΄ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

( Ἑβρ. δ΄14-ε΄ 6 )

Κυριακή τῆς Σταυροπροσκυνήσεως ἡ σημερινή ἡμέρα, ἀδελφοί μου. Ποῦ ὀφείλει τήν ὀνομασία της; Μᾶς τό λέγει ἡ ἴδια ἡ λέξις. Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία προβάλλει τόν Τίμιον καί Ζωοποιόν Σταυρόν τοῦ Κυρίου καί μᾶς καλεῖ νά τόν προσκυνήσωμε.  Ἆράγε, γιατί ἔχει ἐπιλέξει τήν σημερινή ἡμέρα; Διότι ἡ σημερινή ἡμέρα εἶναι τό μέσον τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Μᾶς προβάλλει, λοιπόν, πρός προσκύνησιν τόν Τίμιον Σταυρόν, ὥστε νά ἀντλήσωμεν ἀπό αὐτόν δύναμιν καί νά συνεχίσωμεν τόν πνευματικόν ἀγῶνα τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς μέ νηστεία, προσευχή, μετάνοια κ.λπ καί νά φθάσωμεν «ἀκατακρίτως προσκυνῆσαι καί τήν Ἁγίαν Ἀνάστασιν».
Κήρυγμα Κυριακῆς Γ΄ Νηστειῶν- Σταυροπροσκυνήσεως

19 Μαρτίου 2017

(Ἑβραίους δ΄, 14-ε΄, 6)

Ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ.

    Ἡ προτροπή αὐτή τοῦ Ἀποστόλου Παύλου ἔχει ἰδιαίτερη ἐφαρμογή στήν πνευματική καί ἱστορική ζωή τοῦ ὀρθόδοξου ἑλληνικοῦ λαοῦ. Διότι καί σάν χριστιανοί  καί σάν Ἕλληνες μόνο στό σταυρό τοῦ Χριστοῦ βρήκαμε ἔλεος γιά τά ἁμαρτήματά μας, ἐνίσχυση δέ καί βοήθεια στίς μεγάλες περιπέτειες τοῦ ἔθνους μας.

Καταφυγή τῶν χριστιανῶν.
ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ)
Απόστολος: Εβρ . δ' 14 – ε΄ 6
Ευαγγέλιον: Μαρκ . η’ 34 – θ΄ 1
19 Μαρτίου 2017
Φτάσαμε ήδη, αγαπητοί μου αδελφοί, στην τρίτη εβδομάδα νηστειών.
Βρισκόμαστε περίπου στο μέσο της μεγάλης τεσσαρακοστής προ της αναστάσεως του Κυρίου μας. Έχει οριοθετηθεί η περίοδος αυτή, ως περίοδος αγώνων πνευματικών, αγώνων για την καλλιέργεια των αρετών. Συνδυάζεται και με την τήρηση της νηστείας, ως βοηθητικού τρόπου στην αγωνιστική μας διαδικασία, για την τήρηση των αρετών και την κάθαρση της ψυχής μας.
Ωστόσο, αγαπητοί μου, στην πράγματι δύσκολη και συνεχή αυτή προσπάθεια, αναγκαία είναι η βοήθεια του Κυρίου μας.
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
Κυριακή Γ΄ Νηστειών. «Της Σταυροπροσκυνήσεως»
(Μαρκ. η΄ 34 θ΄-1)
19 Μαρτίου 2017

Τρεις εβδομάδες πέρασαν από την ημέρα που μπήκαμε στην περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, αγαπητοί μου αδελφοί, και σήμερα τρίτη Κυριακή των Νηστειών, παρατηρούμε πως φθάσαμε στο κέντρο αυτής της ευλογημένης περιόδου και η Εκκλησία μας, πολύ σοφά όπως θα δούμε παρακάτω, μας υψώνει και μας προβάλει τον τίμιο και ζωοποιό Σταυρό. Και το κάνει αυτό, ακριβώς στο μέσο αυτής της περιόδου, για να πάρουμε από τον Τίμιο Σταυρό δύο πράγματα, την δύναμη και τον φωτισμό του. Την δύναμη, για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε τόσο τον αγώνα της ζωής μας, όσο και τον πνευματικό αγώνα της μεγάλης Τεσσαρακοστής και της νηστείας. Τον φωτισμό, για να αλλάξει λίγο ο λογισμός μας και να γυρίσει προς την κατεύθυνση της αλήθειας του Θεού.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ»

Γιὰ ὅλες τὶς ἐποχὲς ὁ περὶ Σταυροῦ λόγος ἦταν ἕνα πρόσταγμα δύσκολο καὶ ἔκανε τοὺς ἀνθρώπους νὰ προβληματίζονται. Ἰδιαίτερα ὅμως παρουσιάζεται βαρὺς γιὰ τὸν ἄνθρωπο τῆς ἐποχῆς μας, ποὺ ζεῖ στὴν «κοινωνία τῆς εὐημερίας», ποὺ ἔχει θεοποιήσει τὴν ἄνεση καὶ τὴν ἀσφάλεια. Γι’ αὐτὸ ὅταν ὁ Κύριος λέγει: «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθήτω μοι», πολλοὶ ἀντιδροῦν.
Κυριακή 19 Μαρτίου (Γ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ) (Μάρκ. η΄ 34 - θ΄ 1)

Ἀκριβῶς στό κέντρο τῆς καρδιᾶς τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς ἡ Ἐκκλησία προβάλλει ἐνώπιόν μας σήμερα τόν Τίμιο Σταυρό τοῦ Κυρίου. Γιά ποιόν σκοπό ἄραγε;

Ὄχι, ἀσφαλῶς, ἁπλῶς γιά νά Τόν προσκυνήσουμε καί νά πάρουμε ἕνα κλαδάκι δενδρολίβανο γιά εὐλογία στό σπίτι μας. Ὄχι! Ὁ λόγος εἶναι βαθύτερος καί μυστικότερος. Τό κάνει, λένε οἱ ἅγιοι Πατέρες, γιά νά ἐνισχύσει καί νά ἐνθαρρύνει ἐμᾶς τά παιδιά της στόν πνευματικό ἀγώνα πού αὐτή τήν περίοδο εἶναι, πρέπει νά εἶναι, ἐντονότερος, ὅπως ἄλλωστε μᾶς τό ζητάει ὁ Κύριος στό Εὐαγγελικό μας ἀνάγνωσμα.