2025 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 9 – ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ ΛΟΥΚΑ

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ ΤΟΥ ΙΑΕΙΡΟΥ (Λουκ. 8, 41-56)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στο Μιχαλίτσι, στις 8/11/1998)

Για τον Χριστό δεν υπάρχει θάνατος

Όταν διαβάζεται το Ευαγγέλιο, πρέπει να το ακούμε όχι μόνο με τα αυτιά του σώματος, αλλά κυρίως με τα αυτιά της καρδιάς. Να μην το αφήνουμε δηλαδή να περνά σαν κάποιος ήχος, όπως ακούμε να κελαηδά ένα πουλί, αλλά να επιδιώκουμε να μπει μέσα στην καρδιά μας και να γίνει πηγή ζωής.

Σήμερα ακούσαμε ότι συνάντησε τον Χριστό ένας αρχισυνάγωγος. Ένας ανώτερος κληρικός των Εβραίων. Τον προσκύνησε και του είπε:

-Κύριε, λυπήσου με. Η κόρη μου, δώδεκα χρονών, είναι άρρωστη στο κρεβάτι. Πεθαίνει. Αν μπορείς, έλα κοντά μου.

 ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΣΤΙΓΜΑΤΑ ΘΥΣΙΑΣ

Ὁλοκληρώνοντας τήν ἐπικοινωνία του μέ τήν Ἐκκλησία τῶν Γαλατῶν, ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ἀναφέρεται στά στίγματα τοῦ πάθους καί τῶν θυσιῶν πού ἀπέκτησε γιά τό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, γιά τά ὁποῖα, μάλιστα, αἰσθανόταν ἰδιαίτερη ὑπερηφάνεια, ἀφοῦ «κοσμοῦσαν» καί, ταυτόχρονα, ταλαιπωροῦσαν τό σῶμα του. Αὐτά τά στίγματα τοῦ πάθους καί τῶν θυσιῶν χαρακτήρισαν τή ζωή χιλιάδων μαρτύρων καί ἐραστῶν τῆς χριστιανικῆς διδασκαλίας στό πέρασμα τῶν αἰώνων καί ἀποτελοῦν ἀπόδειξη ἀφοσίωσης, πίστης καί ἀφιέρωσης ὁλόκληρης τῆς ζωῆς στό πρόσωπο τοῦ Θεανθρώπου.

Ἀντίδοτο στήν πνευματική νωθρότητα

 Κυριακὴ Z΄ Λουκᾶ 

Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 9 Νοεμβρίου 2025, Z΄ Λουκᾶ (Λουκ. η΄ 41-56)

ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

1. Ἡ εὐεργεσία τοῦ πόνου

Τὸ δράμα δύο ἀνθρώπων μᾶς περιέγραψε ἡ εὐαγγελικὴ περικοπὴ ποὺ ἀκούσαμε σήμερα· τὸν ἀβάσταχτο πόνο τους, τὴν ὀδύνη ποὺ ξεχείλιζε ἀπὸ τὴν καρδιά τους. Ὁ πρῶτος, ὁ ἀρχισυνάγωγος Ἰάειρος, ἔβλεπε τὸ παιδί του, τὴ μονάκριβη δωδεκάχρονη κόρη του ἀσθενὴ νὰ παλεύει μὲ τὸν θάνατο. Ἡ δεύτερη, μιὰ γυναίκα ποὺ ὑπέφερε ἀπὸ αἱμορραγία ἐπὶ δώδεκα ὁλόκληρα χρόνια. Εἶχε ξοδέψει ὅλα τὰ χρήματά της στοὺς γιατρούς, χωρὶς ἀποτέλεσμα.

Κυριακή 9η Νοεμβρίου 2025  

Κυριακή Ζ΄ Λουκᾶ. (Λκ. 8, 41–56)  

«ἥψατο τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ» (Λκ. 8, 44)

Τρία θαύματα γιορτάζουμε κατά τή σημερινή Κυριακή. Τό πρῶτο θαῦμα εἶναι ἡ θεραπεία τῆς αἱμορροούσας γυναίκας. Τό δεύτερο θαῦμα εἶναι ἡ ἀνάσταση τῆς μικρῆς κόρης τοῦ ἀρχισυνάγωγου Ἰάειρου. Τό τρίτο θαῦμα εἶναι ὁ Ἅγιος Νεκτάριος. Εἶναι αὐτός ὁ πανορθόδοξος καί παγκόσμιος ἅγιος που τιμᾶμε σήμερα, ὁ θαυματουργός, ὁ οἰκουμενικός διδάσκαλος τῆς Ἐκκλησίας, ὁ ταπεινός γίγαντας, ἡ δόξα τῶν ἀρχιερέων, τό στολίδι τῆς ρωμιοσύνης κατά τόν εἰκοστό αἰώνα, ἡ ἀπαντοχή καί ἡ παρηγοριά τῶν πονεμένων, ὁ σοφός σύμβουλος τῶν προβληματισμένων, τό στήριγμα κάθε πιστοῦ. Αὐτά τά τρία θαύματα ἔχουν μία πνευματική ἀφετηρία, πού ἀποδίδεται μέ τή φράση: «ἥψατο τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ». Ἡ φράση αὐτή λέγεται γιά τήν αἱμορροοῦσα, διότι αὐτή κατά κυριολεξία ἄγγιξε τήν ἄκρη ἀπό τό ἱμάτιο τοῦ Ἰησοῦ. Ταιριάζει, ὅμως, μεταφορικά καί γιά τά δύο ἄλλα πρόσωπα τῆς σημερινῆς Κυριακῆς.

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2025

ΚΥΡΙΑΚΗ Z΄ ΛΟΥΚΑ

Ἡ περικοπὴ αὐτὴ περιλαμβάνει δύο ἱστορίες, τὴ μία μέσα σὲ ἄλλη, δύο νήματα δεμένα στὴν παλάμη τοῦ Κυρίου. Ἀρχίζει μὲ ἕνα ἄνδρα ἐξουσίας, καὶ σὲ κάποια στιγμὴ διακόπτεται ἀπὸ μιὰ γυναίκα ποὺ δὲν ἔχει καμιὰ ἐξουσία. Ὅμως, σὲ κάθε στρῶμα ἀνασαίνει ἕνας καὶ μόνος παλμός: ἡ δύναμις τοῦ Ἰησοῦ ποὺ κινεῖται πέρα ἀπὸ τὴ δύναμη καὶ τὶς πιθανότητες τοῦ κόσμου.

 ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΛΟΥΚΑ

Απόστολος: Εφ. ε΄ 8-19

Ευαγγέλιον: Λουκ. η΄ 41-56

9 Νοεμβρίου 2025

«Μη φοβού, μόνον πίστευε»

Ο Χριστός αγαπητοί μου αδελφοί έχει φύγει από τα Γάδαρα, όπου είχε θεραπεύσει τον νεαρό δαιμονιζόμενο και έχει έρθει στην δεύτερη του πατρίδα, την Καπερναούμ. Οι κάτοικοι των Γαδάρων μετά το θαύμα παρακάλεσαν τον Χριστό να απομακρυνθεί από την περιοχή τους, ενώ οι κάτοικοι της Καπερναούμ τον υποδέχτηκαν μαζικά και με ενθουσιασμό. Εκεί συντελούνται δυο θαύματα τα οποία ακούσαμε στο σημερινό ευαγγέλιο και τα οποία γίνονται διαδοχικά.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, 09-11-2025 «ΜΕ ΕΥΛΑΒΙΚΟ ΔΕΟΣ»

«ΜΕ ΕΥΛΑΒΙΚΟ ΔΕΟΣ»

 «Καὶ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς∙ Τίς ὁ ἁψάμενός μου;» Τὴν ἐρώτηση αὐτὴ ἔκανε ὁ Χριστὸς ἐνῷ «οἱ ὄχλοι συνέπνιγον αὐτόν». Οἱ γύρω Του κοιτάζουν παραξενεμένοι. Ὁ Πέτρος καὶ οἱ ἄλλοι μαθητὲς δὲν κρατήθηκαν: «Τί λές, Δάσκαλε, τοῦ εἶπαν τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ σὲ ἔχουν περικυκλωμένο, σὲ συνθλίβουν καὶ σὺ λές, ποιὸς μὲ ἄγγιξε;». Καὶ ὅμως κάποιος μὲ ἄγγιξε μ’ ἕναν τρόπο ἐντελῶς ξεχωριστὸ, ἐπιμένει ὁ Κύριος. «Ὅταν εἶδε ἡ γυναῖκα ὅτι δὲν διέφυγε τὴν προσοχὴ τοῦ Χριστοῦ, ἦλθε μὲ τρόμο, ἔπεσε στὰ πόδια Του καὶ Τοῦ εἶπε μπροστὰ σ’ ὅλο τὸν κόσμο τὴν αἰτία, γιὰ τὴν ὁποία Τὸν ἄγγιξε, καὶ πὼς ἀμέσως θεραπεύθηκε».

 2024 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 27 - ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ ΛΟΥΚΑ

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ ΤΟΥ ΙΑΕΙΡΟΥ (Λουκ. 8, 41-56)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στον Άσσο, στις 6/11/1994)

Αξιοποιείστε σωστά το θαύμα

Όταν ο Κύριος μας δίνει τον φωτισμό Του και αναζητούμε την ευλογία Του και την δύναμή Του και την συγχώρησή Του, πρέπει να μας πιάνει και λίγη αγωνία, για να εννοήσουμε καλύτερα το θέλημά Του. Και πρέπει να ανοίγουμε τα μάτια μας, για να διαβάσουμε τον Λόγο τού Θεού, και να τεντώνουμε τα αυτιά μας να τον ακούσουμε. Κυρίως όμως να ανοίγουμε την καρδιά μας, για να τον βάλουμε μέσα, ώστε να μείνει μόνιμα εκεί. Μόνο έτσι μπορούμε να γίνουμε αληθινά άνθρωποι του Θεού!

Σήμερα το Ευαγγέλιο μας μίλησε για δυο θαύματα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

 Κατάθεση στὴν τράπεζα τοῦ οὐρανοῦ

Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 27 Ὀκτωβρίου 2024, ΙΗ΄ Κυριακῆς Ἐπιστολῶν (Β΄ Κορ. θ΄ 6-11)

ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ

«Ἐσκόρπισεν, ἔδωκε τοῖς πένησιν· ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα»

Ὁλόγος αὐτὸς ποὺ ἀκοῦμε στὴν ἀποστολικὴ περικοπὴ αὐτῆς τῆς Κυριακῆς ἀναφέρεται στὴν ἐλεημοσύνη· στὴν ἀφειδώλευτη προσφορά· στὴν ἔμπρακτη ἐκδήλωση ἀγάπης πρὸς αὐτοὺς ποὺ στεροῦνται τὰ ἀπαραίτητα. Μᾶς βεβαιώνει δὲ ὅτι ἡ ἐλεημοσύνη ἔχει αἰώνια ἀμοιβὴ ἀπὸ τὸν Θεό. Ὁ ἐλεήμων ἄνθρωπος μοιράζει ἄφθονα καὶ δίνει στοὺς φτωχούς. Ἡ ἀρετή του αὐτὴ μένει γιὰ πάντα. Μὲ ἀφορμὴ τὸν θεόπνευστο αὐτὸ λόγο ἂς δοῦμε στὴ συνέχεια ὅτι ἡ ἐλεημοσύνη ἐνισχύει ἀφενὸς αὐτὸν ποὺ παίρνει καὶ ἀφετέρου πλουτίζει αὐτὸν ποὺ δίνει.

1. Ἐνίσχυση ὑλικὴ καὶ πνευματικὴ

 Κυριακή 27η Ὀκτωβρίου 2024

Κυριακή Ζ΄ Λουκᾶ.

(Λουκ. 8, 41 – 56).

«μή φοβοῦ∙μόνο πίστευε» (Λουκ. 8, 50)

Δύο θαύματα εἴδαμε καί πάλι σήμερα στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας, τή θεραπεία μιᾶς γυναίκας, πού αἱμορραγοῦσε ἐδῶ καί δώδεκα χρόνια, καί τήν ἀνάσταση τῆς θυγατέρας τοῦ ἀρχισυνάγωγου Ἰάειρου. Ὁ Χριστός χαρίζει τή ζωή καί τήν ἀποκατάσταση τῆς ὑγείας τοῦ σώματος, διότι εἶναι ἡ πηγή τῆς ζωής, ὁ παντοδύναμος Πλάστης τοῦ σύμπαντος, Ἐκεῖνος πού ἔχει τή θέληση καί τή δύναμη νά φέρνει τήν κτίση ὅπου θέλει.

 Κυριακή Ζ’ Λουκά Ευαγγ. Ανάγνωσμα: Λκ. η’ 41 – 56 (27-10-2024)

Αρχιμ. Επιφανίου Παπαντωνίου

Η σώζουσα πίστη 

Ο Ιησούς Χριστός επιστρέφει στη δεύτερη πατρίδα του την Καπερναούμ, αφού προηγουμένως βρισκόταν στα Γάδαρα όπου θεράπευσε τον δαιμονιζόμενο νέο. Οι κάτοικοι των Γαδάρων μετά το θαύμα, τον παρακάλεσαν να απομακρυνθεί από την περιοχή τους. Σε αντίθεση με αυτούς, οι κάτοικοι της Καπερναούμ συγκεντρώθηκαν μαζικά και τον ανέμεναν με ενθουσιασμό. Σ΄ αυτήν λοιπόν την περιοχή πραγματοποιήθηκαν τα δύο θαύματα, που μνημονεύονται στο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα και τα οποία συναντούμε και στους τρεις Συνοπτικούς Ευαγγελιστές.

 Kυριακή ΙΗ΄ Επιστολών, Αποστ. Ανάγνωσμα: Β΄ Κορ. θ’ 6-11 (27-10-2024)

Πρωτ. Ανδρέα Παπαμιχαήλ

Το σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα είναι παρμένο από τη Β΄ προς Κορινθίους επιστολή. Σ’ αυτό ο Απόστολος Παύλος προτρέπει τους πιστούς της τοπικής Εκκλησίας να ανταποκριθούν πρόθυμα και απλόχερα στον έρανο που θα διεξαγόταν υπέρ των πτωχών των Ιεροσολύμων, αναπτύσσει τη μεγάλη αξία της ελεημοσύνης και ταυτόχρονα διαβεβαιώνει πως ο Θεός θα ανταμείψει με πολλές ευλογίες την προσφορά τους.

«Ο σπείρων επ’ ευλογίες επ’ ευλογίες και θερίσει»

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΛΟΥΚΑ

27 Οκτωβρίου 2024

Δύο μεγάλα θαύματα του Κυρίου μας εξιστορεί σήμερα ο Ευαγγελιστής Λουκάς.

Το θαύμα της θεραπείας της αιμορροούσης, που δώδεκα χρόνια υπέφερε από την ασθένεια της και το θαύμα της αναστάσεως της νεκρής κόρης του Ιαείρου. Η άρρωστη αυτή με πολύ προσεκτικές κινήσεις, αθόρυβα, επλησίασε Τον Ιατρό των ψυχών και των σωμάτων μας, αγγίζοντας την άκρη του ιματίου Του, με βέβαιη την ελπίδα της θεραπείας της. Αυτό σημαίνει, ότι διέθετε πολλή πίστη και ευλάβεια.

 ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2024

Ζ΄ ΛΟΥΚΑ 

(Λουκ. η΄ 41-56) (Β΄ Κορ. θ΄ 6-11)

Η πίστη ως τόλμη

«Και παραχρήμα έστη η ρύσις του αίματος»

Πολλοί ήταν οι άνθρωποι που έτρεχαν κοντά στον Χριστό για να τον δουν, να τον ακούσουν και να δεχθούν κάποια ευεργετική δωρεά Του. Αρκετοί πίστευαν ότι και με ένα άγγιγμα στα ενδύματά Του, θα γίνονταν δέκτες της ευλογίας Του. Και πραγματικά «όσοι αν ήπτοντο αυτού εσώζοντο», σημειώνεται χαρακτηριστικά. Το βλέπουμε και στην αιμορροούσα γυναίκα του σημερινού Ευαγγελίου. Η δυστυχισμένη εκείνη ύπαρξη υπέφερε δώδεκα  ολόκληρα χρόνια. Ακόμα και η ίδια η επιστήμη ύψωνε τα χέρια στην περίπτωσή της. Οι γιατροί αδυνατούσαν να την θεραπεύσουν. Μόνο μια ελπίδα απέμενε. Ο παντοδύναμος Ιησούς, για τον οποίο τόσα πολλά ακούγονταν.

 ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Ζ' ΛΟΥΚΑ (27.10.2024)

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΛΟΥΚΑ

27 Ὀκτωβρίου 2024

«ἐπιβαλῶ τήν χεῖρα μου...

καί ἐξάξω σύν δυνάμει μου τόν λαόν μου» (Ἐξ. 7, 4).

Μέ αὐτά τά λόγια, ἀγαπητοί ἀδελφοί, ὁ Κύριος στή Παλαιά Διαθήκη ἀπευθύνεται στόν Προφήτη Μωυσή καί τοῦ λέγει: Θά ἁπλώσω τό χέρι μου καί μέ τή δύναμή μου θά ἐλευθερώσω τόν λαό μου». Στόν Προφήτη Ζαχαρία λέγει «ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων ὁ Παντοκράτωρ - ἐπιστρέψατε μέ μετάνοια πρός Ἐμένα» (Ζαχ. 1,3). «Ζεῖ Κύριος ὁ Θεός τῶν δυνάμεων», ἀναφωνεῖ ὁ Προφήτης Ἠλίας (Γ΄ Βασ. 17,1). Στό τρίτο βιβλίο τῶν Μακκαβαίων διαβάζουμε: «Ὁ Ὕψιστος Θεός, ὁ ὁποῖος κυριαρχεῖ σέ ὅλες τίς δυνάμεις τοῦ κόσμου» (7,9).

 ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ΛΟΥΚΑ

Απόστολος: Β΄ Κορ. θ΄ 6-11

Ευαγγέλιον: Λουκ. η΄ 41-56

27 Οκτωβρίου 2024

Η ευαγγελική περικοπή που ακούσαμε σήμερα αναφέρεται σε δύο θαύματα τα οποία τέλεσε ο Χριστός. Την ανάσταση της κόρης του Ιαείρου και τη θεραπεία της αιμορροούσας γυναίκας. Τα δύο αυτά θαύματα θα μπορούσαν να αποτελέσουν ξεχωριστές διηγήσεις με επιμέρους διδάγματα για μας. Η Εκκλησία μας, όμως, τα περιλαμβάνει σε μια διήγηση γιατί αυτά έγιναν διαδοχικά στον ίδιο χώρο και χρόνο αλλά και γιατί έχουν κοινά μηνύματα να δώσουν σε μας.

 ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ' ΛΟΥΚΑ (27-10-2024)

ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ

Ὁ πονεμένος πατέρας σέρνει τό βῆμα του στόν Κύριο καί Πλάστη μας. Ἡ δώδεκα μόλις χρονῶν κόρη του ξεψυχᾶ. Ἀρχισυνάγωγος εἶναι. Δύο πράγματα ἀπαιτεῖ τήν ὕστατη αὐτή στιγμή ἀπό τόν Χριστό. Πρῶτον, νά ἔλθει ὁ ἴδιος ὁ Κύριος σπίτι του καί δεύτερον νά βάλει τό χέρι του νά ἀγγίξει τήν κόρη του.

 Η ΓΕΝΝΑΙΟΔΩΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2024, Η ΓΕΝΝΑΙΟΔΩΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Ἕνα ἀπό τά διλήμματα πού ὁ ἄνθρωπος ἀντιμετωπίζει στήν ζωή του ἔχει νά κάνει μέ τόν τρόπο διαχείρισης τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν. Νά εἴμαστε αὐτάρκεις, νά κρατᾶμε τά ἀγαθά γιά μᾶς, νά τά ἀξιοποιοῦμε γιά τήν δική μας καλοζωία ἤ νά τά μοιραζόμαστε μέ τούς ἄλλους, ἰδίως αὐτούς πού δέν ἔχουν; Τό δίλημμα προεκτείνεται: νά σκορπῶ ὅσα ἔχω ἤ νά τά κρατῶ γιά δύσκολους καιρούς;

Οἱ ἀνάγκες τοῦ «ἐγώ»

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ 27-10-2024 «ΤΟ ΣΩΤΗΡΙΟ ΑΓΓΙΓΜΑ»

«ΤΟ ΣΩΤΗΡΙΟ ΑΓΓΙΓΜΑ»

Μόλις ὁ Χριστὸς ἄρχισε τὸ ἐπίγειο ἔργο Του, οἱ ἄνθρωποι ἔτρεχαν κοντά Του. Ἤθελαν νὰ τὸν ἰδοῦν, νὰ τὸν ἄκουσουν καὶ νὰ δεχθοῦν κάποια εὐεργετικὴ δωρεά Του. Ἀρκετοὶ πίστευαν ὅτι καὶ μ' ἕνα ἄγγιγμα στὰ ἐνδύματά Του, θὰ δέχονταν τὴν εὐλογία Του. Καὶ πράγματι «ὅσοι ἂν ἤπτοντο αὐτοῦ ἐσώζοντο». Τὸ βλέπουμε καὶ στὴν αἱμορροοῦσα γυναίκα τοῦ σημερινοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου. Ἡ δύστυχη ὑπέφερε δώδεκα χρόνια, διότι οἱ γιατροὶ δὲν μπόρεσαν νὰ τὴ θεραπεύσουν. Τῆς ἔμενε πλέον μόνο μία ἔλπιδα, ὁ Χριστός.

 Ερμηνεία της Αποστολικής περικοπής της ΚΑ’ Κυριακής

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

[Γαλ. 2, 16-20]

«Εἰδότες δὲ ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐὰν μὴ διὰ πίστεως ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν ᾿Ιησοῦν ἐπιστεύσαμεν διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ (: Επειδή όμως μάθαμε από τη δική μας πείρα ότι δεν γίνεται δίκαιος ο άνθρωπος και δεν σώζεται με την τήρηση των τυπικών διατάξεων του μωσαϊκού νόμου, αλλά μόνο με την πίστη στον Ιησού Χριστό, γι’ αυτό λοιπόν και εμείς πιστέψαμε στον Ιησού Χριστό, για να γίνουμε δίκαιοι και να σωθούμε από την πίστη στον Χριστό και όχι από τα έργα του μωσαϊκού νόμου· διότι όπως αναφέρεται και στους Ψαλμούς, με τα έργα του νόμου δεν θα δικαιωθεί και δεν θα σωθεί κανένας άνθρωπος)» [Γαλ. 2, 16· ερμ. απόδοση Παν. Τρεμπέλα].

Πρόσεξε και εδώ πώς με ασφάλεια λέγει τα πάντα. «Διότι όχι όμως ως κακό αλλά ως ασθενή στο να μας εξασφαλίσει τη σωτηρία», λέγει, «εγκαταλείψαμε τον μωσαϊκό νόμο». Εάν λοιπόν ο μωσαϊκός νόμος δεν παρέχει δικαίωση και σωτηρία στον άνθρωπο, είναι περιττή η περιτομή. Αλλά εδώ μεν έτσι αναφέρει· προχωρώντας όμως δείχνει ότι όχι μόνο είναι περιττή η περιτομή, αλλά και επικίνδυνη· κάτι το οποίο είναι και περισσότερο αξιοπαρατήρητο, το ότι δηλαδή στην αρχή μεν λέγει ότι «δεν δικαιώνεται ο άνθρωπος από τα έργα του νόμου», προχωρώντας όμως ομιλεί και με πιο βαριές εκφράσεις.