ΠΑΤΕΡΙΚΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ
Κυριακὲς Ματθαίου. Κυριακὴ ΙΣΤ΄ Ματθαίου

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ 1

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ 2

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ 3

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

ΓΕΡΜΑΝΟΣ Ο Β' ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης

Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας

Ιωάννη Καραβιδόπουλου

 2024 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 11 – ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΣΤ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΤΑΛΑΝΤΩΝ (Ματθ. 25, 14-30)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στα Σερζιανά, στις 5/2/1989)

Όχι μόνο τεμπελιά, αλλά και θρασύτητα

Τα λόγια του Ευαγγελίου είναι η μεγαλύτερη σοφία στον κόσμο. Όποιος τα αναζητεί, τα μελετάει και προσπαθεί να τα βάλει στο νου και στην καρδιά του, αποκτά σοφία πνευματική, η οποία του δίνει ειρήνη και χαρά. Και όπως όλοι το ξέρουμε, αυτά είναι τόσο πολύτιμα πράγματα, που δεν αγοράζονται ούτε με όλα τα πλούτη του κόσμου.

 ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΤΑΛΑΝΤΑ, Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

Τά τάλαντα ἤ τά ταλέντα εἶναι λέξεις πού ὅλους μᾶς ἐνδιαφέρουν γιά νά τά ἀποκτήσουμε. Ὅπως μᾶς βεβαιώνει στή σημερινή εὐαγγελική περικοπή ὁ Χριστός, τά τάλαντα δέν εἶναι ἀπόκτηση μόνο προνομιούχων ἤ ἁγίων, ἀλλά δόθηκαν καί δίνονται σέ ὅλους τούς ἀνθρώπους ἀνάλογα μέ τίς δυνάμεις, τίς ἱκανότητες, πού ἔχει ὁ καθένας, γιά νά τά ἀξιοποιήσει καί νά τά πολλαπλασιάσει. Ὁ Κύριος εἶναι γενναιόδωρος πρός ὅλους μας, περιμένει ὅμως τή δική μας συμμετοχή καί ἀνταπόκριση.

Ὡστόσο, ἀμέσως μετά τήν ἀνάγνωση τῆς παραβολῆς γεννᾶται μέσα μας ἕνα ἐρώτημα: Ποιόν σκοπό ἐξυπηρετοῦν τά τάλαντα καί οἱ ἱκανότητες πού μᾶς δίνει ὁ Θεός; Βλέπουμε πώς ἄλλους τούς καλλιεργοῦν πνευματικά καί ἄλλους τούς ζημιώνουν.

Ἡ ἀξία τῶν ταλάντων

Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 

11 Φεβρουαρίου 2024, ΙΣΤ΄ Κυριακῆς (Β΄ Κορ. ς΄ 1-10)

ΤΩΡΑ!

«Ἰδοὺ νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος, ἰδοὺ νῦν ἡμέρα σωτηρίας»

Μιὰ πολὺ σημαντικὴ ἀλήθεια μᾶς ὑπενθυμίζει ὁ ἀπόστολος Παῦλος στὴ σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπὴ ἀπὸ τὴ Β΄ πρὸς Κορινθίους Ἐπιστολή του. Μιὰ ἀλήθεια, τὴν ὁποία συνήθως λησμονοῦμε οἱ ἄνθρωποι, βυθισμένοι στὴν τύρβη τῆς καθημερινότητας: Ἀφήνουμε τὴ ζωή μας νὰ φεύγει, χωρὶς νὰ ἐπιμελούμαστε ὅσο πρέπει τὴν ψυχή μας, καὶ χάνουμε τελικὰ τὴ μεγάλη εὐκαιρία. Τώρα εἶναι ἡ εὐκαιρία αὐτή, τονίζει ὁ θεόπνευστος Ἀπόστολος. Ἂς δοῦμε λοιπὸν στὴ συνέχεια, ὅτι ἡ παρούσα ζωὴ εἶναι ἡ μεγάλη εὐκαιρία γιὰ νὰ κερδίσουμε τὴ σωτηρία μας καὶ ὅτι χωρὶς ἀναβολὴ πρέπει νὰ φροντίζουμε γι᾿ αὐτήν.

1. Ἡ μεγάλη εὐκαιρία

 Κυριακή 11η Φεβρουαρίου 2024

Κυριακή ΙΣΤ΄ Ματθαίου.

(Ματθ. 25, 14 – 30).

«Κύριε, ἔγνων σε ὅτι σκληρός εἶ» (Ματθ. 25, 24).

Τήν ὄμορφη παραβολή τῶν ταλάντων ἀκούσαμε σήμερα στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς. Ὁ Πλάστης καί Δημιουργός ἔδωσε στόν ἄνθρωπο πολλά ὑλικά καί πνευματικά χαρίσματα. Τόν φόρτωσε μέ πολλά τάλαντα, προκειμένου ὁ ἄνθρωπος νά τά διαχειριστεῖ κατά τέτοιο τρόπο ὥστε νά δοξάζει τόν Θεό. Ὁ Κύριος αὐτά τά τάλαντα, τίς ἱκανότητες καί τά προσόντα δέν τά χάρισε στόν ἄνθρωπο. Τοῦ τά δάνεισε, γιά νά τά διαχειριστεῖ, νά τά αὐξήσει καί μέσ’ ἀπό τήν ἐργασία αὐτή νά δικαιώσει τόν Θεό γιά τήν εὔνοια πού τοῦ ἔδειξε. Ὁ ἄνθρωπος πού τό καταλαβαίνει αὐτό γίνεται καλός ἐργάτης καί ἀποδίδει στόν Κύριο τόν κόπο τῆς ἐργασίας του. Ἔτσι ἀπολαμβάνει ἀπό τόν Θεό τή δίκαιη ἀνταμοιβή, ὅπως τοῦ ἀξίζει. Ὁ ἄνθρωπος πού εἶναι ἐγωιστής παρακρατάει τά χαρίσματα τοῦ Θεοῦ μόνο γιά τόν ἑαυτό του.

 Κυριακή ΙΣΤ ΄Ματθαίου (Ταλάντων), Ευαγγ. Ανάγνωσμα : Ματθ. κε΄ 14-30 (11-02-2024)

Ξένιας Παντελή, θεολόγου

Η ευαγγελική περικοπή της σημερινής Κυριακής είναι από το ευαγγέλιο του ευαγγελιστή Ματθαίου και περιέχει την παραβολή των ταλάντων. Είναι μια από τις πλέον  δυνατές παραβολές που δημιουργούν ισχυρά συναισθήματα και προβληματισμούς στους αναγνώστες της. Στηρίζεται στο γεγονός ότι ο Χριστός χρησιμοποιεί πραγματικές  εικόνες της καθημερινής ζωής για να οικοδομήσει τον παραβολικό του λόγο. Η παραβολή συγκεντρώνει  όλα τα φιλολογικά  στοιχειά που συνήθως οικοδομούν τις ευαγγελικές περικοπές. Η εισαγωγή της παραβολής γίνεται με τον ακόλουθο τρόπο: « τότε ομοιοθήσεται η βασιλεία των ουρανών δέκα παρθένοις»(Ματθ. 25,1). Έτσι η παραβολή των ταλάντων είναι η παρομοίωση για τη βασιλεία των ουρανών.

 Κυριακή ΙΣΤ’ Επιστολών, Αποστ. Ανάγνωσμα: Β΄ Κορ. στ’ 1-10 (11-02-2024)

Ηλιάνας Κάουρα, θεολόγου

«ιδού νυν καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού νυν ημέρα σωτηρίας∙»

Στη συγκεκριμένη αποστολική περικοπή θα σταθούμε με ιδιαιτερότητα στη διαπίστωση που κάνει ο απόστολος Παύλος, ότι δηλαδή τώρα είναι ο κατάλληλος καιρός και χρόνος που προσφέρεται για τη δική μας σωτηρία. «Ιδού νυν καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού νυν ημέρα σωτηρίας». Τονίζει ο απόστολος Παύλος ότι δεν πρέπει να χάνουμε χρόνο και τώρα είναι ο κατάλληλος καιρός να μεριμνήσουμε για τη σωτηρία της ψυχής μας.

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΣΤ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΤΩΝ ΤΑΛΑΝΤΩΝ (Ματθ. κε΄ 35-46)

11 Φεβρουαρίου 2024

Ἡ Εὐαγγελική παραβολή τῶν ταλάντων,πού ἀκούσαμε σήμερα, ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί, μπορεῖ μέ μία ἐπιφανειακή ἀνάγνωση νά παραπέμπει σέ χρηματικά ποσά καί στήν σωστή ἀξιοποίησή τους, ὅμως κρύβει μέσα της βαθύτατα νοήματα καί πολύ σημαντικές ἀλήθειες γιά τήν πνευματική μας πρόοδο. Ὁ Θεός φυσικά, δέν μᾶς ἐμπιστεύεται κάποια χρηματικά ποσά, ὅπως ἴσως κάποιοι ἐπιπόλαια θά νομίσουν,ἀλλά διάφορα πνευματικά χαρίσματα, τά ὁποῖα πρέπει νά αὐξήσουμε καί νά ἀξιοποιήσουμε ὅσο γίνεται καλύτερα, γιατί θά δώσουμε λόγο στόν Θεό ἄν ἀδιαφορήσουμε καί ἄν μείνουμε ἄπραγοι. Τά χαρίσματα δίνονται γιά νά ἀξιοποιοῦνται καί νά πολλαπλασιάζονται καί ὄχι γιά νά κρύβονται στή γῆ.

 ΚΥΡΙΑΚΗ 11 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2024

ΙΣΤ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΤΑΛΑΝΤΩΝ

(Ματθ. κε΄ 14-30) (Β΄ Κορ. στ΄ 1-10)

Τα χαρίσματα στη ζωή μας

«Επί ολίγα ής πιστός, επί πολλών σε καταστήσω»

Μεστή πνευματικών μηνυμάτων και νοημάτων είναι η ευαγγελική περικοπή που παραπέμπει στην παραβολή των ταλάντων. Έρχεται ακριβώς να θυμίσει στον άνθρωπο ότι ο Θεός προσφέρει σε όλους χαρίσματα και δωρεές. Το ζητούμενο σ’ αυτή την περίπτωση δεν είναι πόσο και τι παίρνει ο καθένας μας, αλλά πώς αυτά που μάς δίνονται τα αξιοποιούμε στη ζωή μας. Βέβαια, οι εικόνες που εναλλάσσονται στη συγκεκριμένη παραβολική διήγηση δεν έχουν να κάνουν μόνο με τη διαχείριση υλικών αγαθών. Η προβολή του αρχαίου νομίσματος, του ταλάντου, με παραβολικό τρόπο, δεν περιορίζει τα μηνύματά της αλλά αντίθετα τα διευρύνει γιατί αναδεικνύεται η βαθύτερη πνευματική διάστασή τους.

Τα τάλαντα

 ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΙΣΤ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (11.02.2024)

Κυριακή ΙΣΤ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

11 Φεβρουαρίου 2024

«Τά λόγια Κυρίου λόγια ἁγνά, ἀργύριον πεπυρωμένον, δοκίμιον τῇ γῇ κεκαθαρισμένον ἑπταπλασίως» (Ψαλμ. ια΄,7)

Αὐτή τή διαπίστωση, ἀγαπητοί ἀδελφοί, ἀντλοῦμε ἀπό τή Παλαιά Διαθήκη καί συγκεκριμένα ἀπό τό βιβλίο τῶν Ψαλμῶν: Τόσο καθαρά καί ........ἀπό ἀπάτη καί ψεῦδος εἶναι τά λόγια τοῦ Θεοῦ, ὥστε νά μοιάζουν σάν ἀσήμι πού πυρακτώθηκε καί δοκιμάστηκε στό κλίβανο τῆς γῆς. Τέτοια λαμπρότητα ἔχουν καί εἶναι δοκιμασμένα μέσα στή ζωή καί στήν ἱστορία καί ἔχουν ἀποδειχθεῖ τέλεια, ἑπταπλασίως. (Στήν Ἑβραϊκή χρησιμοποιεῖται τὀ ἑπτάκις ἀντί τοῦ πολλάκις). Αὐτά τά θεῖα λόγια ἐξαίρει ὁ Εὐαγγελιστής Ματθαῖος στό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΣΤ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(ΤΑΛΑΝΤΩΝ)

Απόστολος: Β’ Τιμ. β’, 1-10

Ευαγγέλιον: Ματθ. κε’, 14-30

11 Φεβρουαρίου 2024

Χαρίσματα! Λίγα ή πολλά, όλους κάτι μας έδωσε ο Κύριος. Μήπως όμως, τα λάβαμε γιατί το αξίζαμε; Eαν υπολειπόμαστε κάποια, αυτό αποτελεί μειονέκτημα και έλλειψη για εμάς; Υπάρχουν άραγε μικρά και μεγάλα, σημαντικά και ασήμαντα χαρίσματα; Η αξία κάθε ανθρώπου, μπορεί να μετρηθεί και να καθοριστεί από τα χαρίσματα του; Είναι τα χαρίσματα περιουσία μας, και μπορούμε να τα χρησιμοποιούμε όπως εμείς θέλουμε; 

Λίγο να το αναλογιστούμε, εύκολα μπορούμε να αντιληφθούμε ότι όλα αυτά που έχουμε, δωρεάν τα λάβαμε, από την άμετρο αγάπη Του Θεού. 

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΣΤ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΤΩΝ ΤΑΛΑΝΤΩΝ (11-02-2024)

ΓΡΑΠΤΟΝ Θ. ΚΗΡΥΓΜΑ

Κάποιος ἄνθρωπος, ἀκούσαμε στό σημερινό Εὐαγγέλιο, ἄνθρωπος πλούσιος, ἄρχοντας, (δηλαδή ὁ ἴδιος ὁ Θεός), ἐπρόκειτο νά κάνει ταξίδι μακρινό. Κάλεσε λοιπόν τούς δούλους τοῦ σπιτιοῦ του (ὅλους τούς ἀνθρώπους) καί τούς μοίρασε τήν περιουσία του. Ὄχι τό ἴδιο μερίδιο σέ ὅλους, ἀλλά ἀπό φιλανθρωπία κινούμενος, ἀνάλογα μέ τήν δυνατότητα πού εἶχε ὁ καθένας νά ἀξιοποιήσει τήν περιουσία αὐτή. Δηλαδή, νά ἐργασθεῖ προκειμένου νά τήν αὐξήσει ἀκόμη περισσότερο. Ἔτσι σέ ἄλλον ἔδωσε πέντε τάλαντα – νόμισμα χρυσοῦ μεγάλου βάρους καί ἀξίας- σέ ἄλλον δύο τάλαντα καί σέ ἄλλον ἕνα. Τή μοίρασε καί ἔφυγε γιά τό ταξίδι του.

 ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ 11-2-2024 «Η ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΤΑΛΑΝΤΩΝ»

«Η ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΤΑΛΑΝΤΩΝ»

            Ἡ παραβολή τῶν ταλάντων θέλει νά μᾶς ἐπιστήσει τήν προσοχή στό γεγονός ὅτι ἡ συνεχής ἑτοιμότητα καί ἡ ἀναμονή τοῦ Κυρίου δέν πρέπει νά ἐκληφθεῖ σάν παθητική καί ἄπρακτη προσμονή, ἀλλά σάν διαρκής ἐργασία καί αὔξηση τῶν ταλάντων πού ὁ Θεός ἔχει ἐμπιστευθεῖ στόν καθένα. Σέ ἀντίθεση μέ τούς δύο πρώτους δούλους, τούς «ἀγαθούς» καί «πιστούς», πού ἔλαβαν ἀνά πέντε καί δύο τάλαντα ὁ καθένας καί μέ τήν ἐργασία τους τά πολλαπλασίασαν γιά νά λάβουν τελικά τόν ἔπαινο καί τήν ἀμοιβή τους ἀπό τόν ἐπανελθόντα Κύριο τους, ὁ τρίτος δοῦλος ἔκρυψε στή γῆ τό ἕνα τάλαντο πού ἔλαβε, ἀμέλησε γιά τήν ἀξιοποίησή του καί ἀπέφυγε τήν ἐργασία, μέ ἀποτέλεσμα τήν σκληρή καί χωρίς ἔλεος τιμωρία.

 Κυριακή ΙΣΤ’ Ματθαίου

Ερμηνεία στην αποστολική περικοπή 

(Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)

(Προς Κορινθίους Β΄6, 1-10)

«Συνεργοῦντες παρακαλοῦμεν, μὴ εἰς κενὸν τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ δέξασθαι ὑμᾶς. Λέγει γάρ· Καιρῷ δεκτῷ ἐπήκουσά σου καὶ ἐν ἡμέρᾳ σωτηρίας ἐβοήθησά σοι ἰδοὺ νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος· ἰδοὺ νῦν ἡμέρα σωτηρίας (: Συνεργαζόμενοι λοιπόν με τον Θεό στο έργο αυτό της συμφιλιώσεως και της καταλλαγής των ανθρώπων, σας παρακαλούμε να δείξετε με τη διαγωγή σας ότι δε δεχθήκατε μάταια και ανώφελα τη χάρη του Θεού. Και μη νομίσετε ότι πάντοτε ο Θεός θα σας στέλνει τους αντιπροσώπους Του να σας παρακαλούν. Όχι. Διότι λέει η Αγία Γραφή: ‘’Στον κατάλληλο καιρό, όταν ο Θεός δείχνει το έλεός Του και την αγάπη Του, σε άκουσα με προσοχή, και την ημέρα που δίνεται η σωτηρία σε βοήθησα. Να λοιπόν τώρα είναι καιρός κατάλληλος να, τώρα είναι ημέρα σωτηρίας’’)» [Κορ. Β΄, 6, 1-2].

Κυριακή ΙΣΤ Ματθαίου

Ομιλία εις την παραβολήν των ταλάντων 

(Γερμανός ο Β' Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως)

(Ματθ. κε' 14-30)

Οι γεωργοί που φυλάσσουν τους αγρούς και τα περιβόλια των αρχόντων, έχουν συνήθεια να συνάζουν όσα άνθη εύρουν ωραία και ευωδέστατα, και να τα προσφέρουν στους κυρίους των· και εάν έχουν και άλλους φίλους, δίδουν και σ’ αυτούς. Εκείνοι δεχόμενοι τα κρίνα περιχαρώς, ευχαριστούν και φιλοδωρούν τους γεωργούς, αν και δεν λαμβάνουν από τα άνθη εκείνα άλλην ωφέλειαν εκτός από το ότι ευχαριστούν για λίγην ώραν την όρασι και ότι ευωδιάζουν την όσφρησίν τους. Εμείς δε οι πνευματικοί γεωργοί και διδάσκαλοι, που μας έχει εμπιστευθή ο Κύριος τον αειθαλή λειμώνα τού αγίου Ευαγγελίου και περιποιούμεθα τόσον ωραίον και πανευφρόσυνον περιβόλι, δεν προσφέρουμε μόνον μίαν φοράν τον χρόνον σ’ εσάς τους ηγαπημένους αδελφούς και φίλους μας άνθη καλοκαιρινά και ευμάραντα,

Κυριακή ΙΣΤ΄ Ματθαίου (Ματθ. κε΄ 14-30)

 Ὑπόμνημα εἰς τὸν Ἅγιον Εὐαγγελιστὴν Ματθαῖον, ὁμιλία οη΄

 Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου

α. Αὐτὲς οἱ παραβολὲς μοιάζουν μὲ τὴν προηγούμενη τοῦ πιστοῦ δούλου καὶ τοῦ ἀχάριστου ποὺ κατέφαγε τὰ ἀγαθὰ τοῦ Κυρίου του. Εἶναι τέσσερις ὅλες οἱ παραβολὲς ποὺ μὲ διαφορετικὸ τρόπο, γιὰ τὸ ἴδιο μᾶς παρακινοῦν· θέλω νὰ πῶ τὸ ζῆλο γιὰ τὴν ἐλεημοσύνη καὶ τὴν ὠφέλεια τοῦ διπλανοῦ μας μὲ ὅλα ὅσα μποροῦμε, γιατὶ δὲ γίνεται νὰ σωθοῦμε ἀλλοιῶς. Ἀλλὰ ἐδῶ μιλάει γενκώτερα γιὰ κάθε εἶδος ὠφέλεια ποὺ πρέπει νὰ προξενοῦμε στὸν διπλανό μας. Στὴν παραβολὴ τῶν παρθένων τονίζει ἰδιαίτερα τὴν ἐλεημοσύνη μὲ χρήματα καὶ μάλιστα πιὸ ἔντονα ἀπὸ ὅ,τι στὴν προηγούμενη παραβολή. Ἐκεῖ τιμωρεῖ αὐτὸ ποὺ χτυπᾶ καὶ παραφέρεται καὶ διασκορπίζει τὴν περιουσία τοῦ κυρίου του καὶ τὴν καταστρέφει· ἐδῶ τιμωρεῖ κι αὐτὸν ποὺ δὲν ὠφελεῖ καὶ δὲν ἀδειάζει μὲ ἀφθονία τὴν τσέπη του σ’ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν ἀνάγκη.

«Τά τάλαντα…» 

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

Πρόσεξε δέ ὅτι παντοῦ δέν ἀπαιτεῖ ἀμέσως αὐτά πού ἐνεπιστεύθη. Διότι εἰς τήν παραβολήν τοῦ ἀμπελῶνος (Ματθ. 21, 33), ἀφοῦ τόν παρέδωκεν εἰς τούς γεωργούς, ἀπεδήμησε. Καί ἐδῶ ἐνεπιστεύθη τά τάλαντα καί ἀπεδήμησε. Διά νά μάθῃς μ᾽ αὐτό τήν μακροθυμίαν Του. Ἐγώ δέ νομίζω ὅτι λέγοντας αὐτά ὑπαινίσσεται καί τήν Ἀνάστασιν. Μόνον πού ἐδῶ δέν ἀναφέρονται πλέον γεωργοί καί ἀμπελών, ἀλλά ὅλοι εἶναι ἐργάται. Διότι δέν ἀναφέρεται μόνον στούς ἄρχοντας, οὔτε στούς Ἰουδαίους, ἀλλά σέ ὅλους. Καί ἐκεῖνοι μέν πού προσφέρουν ὁμολογοῦν μέ εὐγνωμοσύνη καί τά ἰδικά τους, ἀλλά καί ὅσα τούς ἔδωκεν ὁ δεσπότης. Ἔτσι ὁ μέν ἕνας λέγει: «Κύριε, πέντε τάλαντα μοῦ ἔδωσες», ὁ δέ ἄλλος λέγει «δύο», δεικνύοντες ὅτι ἀπό Ἐκεῖνον ἔλαβαν τό κεφάλαιον τῆς ἐργασίας των, καί Τοῦ ἀναγνωρίζουν μεγάλην χάριν, καί ἀποδίδουν τό πᾶν εἰς Αὐτόν.

Κυριακή ΙΣΤ’ Ματθαίου

Η παραβολή των ταλάντων

(Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Ματθ. κε’ 14-30)

Ο Θεός δημιουργεί ανισότητες και οι άνθρωποι γογγύζουν γι’ αυτό. Είναι σοφότεροι από το Θεό οι άνθρωποι; Αφού ο Θεός δημιουργεί ανισότητες, σημαίνει πως η ανισότητα είναι σοφότερη και καλλίτερη από την ισότητα. Ο Θεός δημιουργεί την ανισότητα για το καλό του ανθρώπου, μα οι άνθρωποι δεν μπορούν να δουν το καλό στην ανισότητά τους. Ο Θεός δημιουργεί την ανισότητα λόγω του κάλλους της ανισότητας, οι άνθρωποι όμως δε βλέπουν κανένα κάλλος σ’ αυτήν. Ο Θεός δημιουργεί την ανισότητα από αγάπη, που αναπτύσσεται και συντηρείται από την ανισότητα, ο άνθρωπος όμως δε βλέπει καμιά αγάπη σ’ αυτήν. Αυτή είναι μια πρωτόγονη ανθρώπινη επανάσταση της τυφλότητας ενάντια στην ενόραση, της αφροσύνης ενάντια στη σοφία, του κακού ενάντια στο καλό, της ασχήμιας ενάντια στην ωραιότητα, του φθόνου ενάντια στην αγάπη. Η Εύα κι ο Αδάμ παραδόθηκαν στη δύναμη του σατανά, για να γίνουν ισόθεοι. Ο Κάιν σκότωσε τον αδερφό του Άβελ, επειδή οι θυσίες τους δε φάνηκαν εξίσου αρεστές στο Θεό.

Τί ἔκαμες τὰ τάλαντα;

«Εἰργάσατο ἐν αὐτοῖς καὶ ἐποίησεν ἄλλα πέντε τάλαντα»

Κυριακή ΙΣΤ΄ Ματθαίου (Ματθ.κε΄14-30)

(†) ἐπισκόπου Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας

Γεμάτη ἀπὸ ὑψηλὰ νοήματα καὶ διδάγματα εἶναι ἡ σημερινὴ παραβολή, ποὺ ἠκούσθη εἰς τὴν Ἐκκλησίαν μας.

Μᾶς παρουσίασεν ὁ Κύριος μὲ μίαν ὡραιοτάτην πλοκὴν ἕναν ἄρχοντα (Βασιλέα κατὰ τὸ Εὐαγ. Λουκᾶν), ὁ ὁποῖος, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ διὰ μακρυνὸν ταξίδιον, ἐκάλεσε τοὺς δούλους του καὶ τοὺς ἐνεπιστεύθη ἀπὸ ἕνα σοβαρὸν χρηματικὸν ποσόν.

Εἰς τὸν ἕνα ἔδωσε πέντε τάλαντα, εἰς τὸν δεύτερον δύο καὶ εἰς τὸν τρίτον ἕν. Τοὺς ἔδωσεν ἐντολὴν νὰ τὰ ἐκμεταλλευθοῦν καταλλήλως καί, ἐν συνεχείᾳ ἀνεχώρησε.

Κυριακή ΙΣΤ΄ Ματθαίου

Γιατί ζούμε; 

«Πονηρὲ δοῦλε καὶ ὀκνηρέ!…» (Ματθ. 25,26) 

+Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος

Ἀκούσατε, ἀγαπητοί μου, τὸ ἱερὸ καὶ ἅγιο εὐαγγέλιο. Ἀπὸ τὴν ὡραία παραβολὴ τῶν ταλάντων θέλω νὰ προσέξετε ἰδιαιτέρως τὸ τέλος της. Εἶπε ὁ Χριστός· «Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω», ὅποιος ἔχει αὐτιὰ ἂς ἀκούῃ (Ματθ. 11,15· 13,9,43). Αὐτὸς ὁ λόγος διαβαίνει τοὺς αἰῶνες, φτάνει καὶ σ᾿ ἐμᾶς καὶ ἀπευθύνεται στὸν καθένα μας. 

–Μά, θὰ πῆτε, δόξα τῷ Θεῷ ἔχουμε αὐτιὰ καὶ ἀκοῦμε. Τί νόημα ἔχει αὐτὸ γιὰ μᾶς;Ἔχουμε βέβαια αὐτιά· ἀλλὰ ὁ Χριστὸς ἐδῶ μιλάει γιὰ κάτι βαθύτερο.