ΜΗΝΥΜΑ

ΓΙΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ, ΕΟΡΤΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΩΝ ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΤΙΚΕΤΕΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2018

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Τὸ χάρισμα τῶν χαρισμάτων

Ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 1 Ἰουλίου 2018, τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων, 1 Νοεμ. (Α΄ Κορ. ιβ΄ 27-ιγ΄ 8)

«Ζηλοῦτε τὰ χαρίσματα τὰ κρείττονα»

Στὸ σημερινὸ Ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα, τό ὁποῖο ἀναγινώσκεται πρὸς τιμὴν τῶν ἑορταζομένων ἁγίων Ἀναργύρων, ὁ ἀπόστολος Παῦλος κάνει λόγο γιὰ τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁ­­γίου Πνεύματος. Προτρέπει ὅμως νὰ ἐπιδιώκουμε τὰ ἀνώτερα ἀπὸ αὐτά: «Ζηλοῦτε τὰ χαρίσματα τὰ κρείττονα», γράφει.

Εἶναι λοιπὸν εὐκαιρία σήμερα, μὲ ἀ­­φορμὴ τὴν ἑορτὴ τῶν ἁγίων ἐνδόξων καὶ θαυματουργῶν Ἀναργύρων Κοσμᾶ καὶ Δαμιανοῦ, νὰ δοῦμε τὴ ζωὴ αὐτῶν τῶν δύο Ἁγίων καὶ πῶς καλλιέργησαν τὰ ἀνώτερα χαρίσματα στὴ ζωή τους.

1. Ἰατροὶ θαυματουργοὶ
ΚΤΡΙΑΚΗ Ε΄ΜΑΣΘΑΙΟΤ
Απόστολος: Α΄Κορ. ιβ, 27-ιγ, 8
Ευαγγέλιο: Ματθ. η΄ 28 - θ ι
1 Ιουλίου 2018
«Σι ημίν και σοι Ιησού υιέ του Θεού; Ήλθες προ καιρού βασανίσαι ημάς;» (Ματθ. η΄29)
Σραγική η κατάσταση των κατοίκων των Γεργεσηνών, τόσο σε προσωπικό, όσο και σε ομαδικό επίπεδο. Οι άνθρωποί, όντας υποχείριοι του διαβόλου, δεν περιορίζονται σε απλή παράβαση του νόμου του Θεού, αλλά ακολουθούν μια πορεία αυτοκαταστροφική και μέσα από την συμπεριφορά τους γίνονται επιπρόσθετα επικίνδυνοι για το κοινωνικό σύνολο.
ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ – 1 ΙΟΥΛΙΟΥ 2018

(Μτθ. η΄ 28 – θ΄ 1)

Γιά τή θεραπεία δύο δαιμονισμένων ἀνθρώπων μᾶς μίλησε σήμερα τό Ἱερό Εὐαγγέλιο. Στήν ἀνατολική ὄχθη τῆς λίμνης Γεννησαρέτ ὑπῆρχε μιά πόλη πού λεγόταν Γέργεσα. Οἱ ἄνθρωποι τῆς πόλεως αὐτῆς ἦταν βυθισμένοι στήν ὕλη καί στήν παρανομία. Μιά εἰκόνα τῶν ἀνθρώπων τῆς περιοχῆς αὐτῆς ἦταν οἱ δύο δαιμονισμένοι, «Χαλεποί λίαν», πού δέν ἔμεναν μέσα στήν πόλη, ἔμεναν ἔξω, στά μνήματα καί κανένας δέν τολμοῦσε νά περάσει ἀπό τό μέρος ἐκεῖ. Ἦταν ἐπικίνδυνοι, ὁ φόβος καί ὁ τρόμος. Ἐκεῖ ὁ Χριστός μέ τούς μαθητές του ἀποβιβάστηκε ἀπό τό πλοιάριο καί ἀμέσως οἱ δαιμονισμένοι τρόμαξαν. Μόλις εἶδαν τόν Χριστό τά πονηρά πνεύματα, φώναξαν δυνατά: «Τί ἡμῖν καί σοί, Ἰησοῦ υἱέ τοῦ Θεοῦ; ἦρθες ὧδε πρό καιροῦ βασανίσαι ἡμᾶς;». «Ποιά σχέση ὑπάρχει μεταξύ μας Ἰησοῦ, υἱέ τοῦ Θεοῦ; Σύ εἶσαι υἱός τοῦ Θεοῦ καί ἐμεῖς ἀκάθαρτα πνεύματα. Γνωρίζουμε ὅτι στήν παγκόσμια κρίση θά τιμωρηθοῦμε. Σέ παρακαλοῦμε μή μᾶς τιμωρήσεις ἀπό τώρα.» Πρόβλεψαν οἱ δαίμονες ὅτι ὁ Κύριος θά τούς ἐξεδίωκε.
Σὺ ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ μετανοῶν ἐπὶ ταῖς κακίαις.

Ἐγγονὸς τοῦ Νῶε, ἀπὸ τὸν Σήμ, ὑπῆρξε ὁ Ἀσσούρ, ὁ ὁποῖος ἵδρυσε τὴν ἰσχυρότατη αὐτοκρατορία τῶν Ἀσσυρίων ποὺ ἔφτασε νὰ κυριαρχήσει σὲ ὅλη τὴν Μεσοποταμία, τὴν Παλαιστίνη, τὴν Ἰουδαία, τὴν Ἀραβία καὶ τὴν Αἴγυπτο. Ἡ Νινευὴ ὑπῆρξε ἀρχικὰ μεγάλη πόλη μέσα στὸ Βασίλειο τῶν Ἀσσυρίων καὶ ἀργότερα ἔγινε πρωτεύουσα τῆς αὐτοκρατορίας.
Οἱ κάτοικοί της ὅμως, βουτηγμένοι στὴν ἁμαρτία καὶ σὲ κάθε πονηρὸ καὶ κακὸ ἔργο, προκάλεσαν τὴν ὀργὴ τοῦ Θεοῦ.
Φιλεύσπλαχνος Αὐτὸς καὶ φιλάνθρωπος κάλεσε τὸν Ἰωνᾶ καὶ τοῦ ἔδωσε ἐντολὴ νὰ πάει στὴν Νινευὴ καὶ νὰ προφητεύσει τὴν καταστροφή της, μετὰ ἀπὸ τρεῖς ἡμέρες, ἀν δὲν μετανοήσουν.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Ο ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΗΣ»

Ἡ σημερινή Εὐαγγελική περικοπή περιγράφει τἠν θεραπεία τῶν δαιμονιζομένων στήν χώρα τῶν Γεργεσηνῶν. Μέ τή δράση τοῦ Χριστοῦ μέσα στόν κόσμο, μέ τή σταύρωση καί τήν ἀνάστασή του καί ἐν συνέχεια μέ τήν ἵδρυση τῆς Ἐκκλησίας καταργεῖται τό ἔργο τῶν δαιμόνων, ἐλευθερώνεται ὁ ἄνθρωπος ἀπό τήν κυριαρχία τους καί ἀρχίζει μία νέα ἐποχή γιά τήν ἀνθρωπότητα.
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

ΚΥΡΙΑΚΗ   Ε΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

1η Ἰουλίου 2018
         

 Πολλοί στήν ἐποχή μας δέν θέλουν νά ἀκούσουν μέ εὐχαρίστηση νά γίνεται λόγος γιά τόν διάβολο καί τίς πολύ βλαβερές καί  καταστρεπτικές ἐνέργειές του ἐναντίον,τῶνἀνθρώπων.Μερικοί μάλιστα,προτιμοῦν νά ἔχουν τήν ἐντύπωση ὅτι δέν ὑπάρχει καθόλου.Καί ὅπως ἔλεγε ὁ γάλλος ποιητής Baudelaire << ἡ πιό ἔξυπνη πονηρία τοῦ διαβόλου εἶναι νά μᾶς πείθει ὅτι δέν ὑπάρχει>>.
«Το σκεύος της εκλογής»

Του Σεβασμωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ. Σεραφείμ, Υπερτίμου και Εξάρχου Άνω Μακεδονίας

«Παύλος, δούλος Ιησού Χριστού, κλητός απόστολος»1.

«Ο του Παραδείσου πολίτης,
Ο εις τρίτον αρπαγείς ουρανόν,
Ο των απορρήτων τω Θεώ κοινωνήσας,
Ο πλέον των Αποστόλων απάντων κοπιάσας,
Το σκεύος της εκλογής,
Ο κήρυξ των εθνών,
Ο γην και θάλατταν περιδραμών και πανταχού τρόπαια στήσας της ιδίας ανδρείας»2,

Παύλος, ο Απόστολος της Ελλάδος και φωτιστής της Μακεδονίας, μαζί με τον πρωτοκορυφαίο Απόστολο Πέτρο μονοπωλούν και πάλι τη σκέψη όλων μας, μα πολύ περισσότερο την καρδιά μας, αφού αξιωνόμαστε έπειτα από πολυήμερη νηστεία σχεδόν άγνωστη στους πολλούς, να γιορτάσουμε την πάμφωτη μνήμη τους.

Σάββατο, 23 Ιουνίου 2018

Λόγος εις το Γενέσιον του Τιμίου Προδρόμου (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

Μέγαν προσέτι, και κατ΄ αυτό μόνον, το όνομα Ιωάννης! Διά τούτο και άνωθεν υπό του Παναγίου Πνεύματος του εδόθη από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ, προς τον Ζαχαρία λέγοντας: «και καλέσεις το όνομα αυτού Ιωάννην»….

Και πρώτον μεν, αν στοχασθείς τούτο το όνομα, Ιωάννης, θέλεις το εύρει να είναι από επτά στοιχεία συγκείμενο· Ι.Ω.Α.Ν.Ν.Η.Σ. για να πληρωθεί εκείνο όπου η Προφήτις Άννα είπεν: «ότι στείρα έτεκεν επτά», ένα μεν διά την του επτά αριθμού τιμή, όστις είναι στην θεία Γραφή ιερός και σεβάσμιος· άλλο δε ότι και τα επτά αυτά στοιχεία, το ι, το ω, το αν, το ν, το η, και το ς, ανίσως και κάποιος τα θεωρήσει κατά βάθος τις, θέλει τα εύρει να έχη το κάθε ένα ξεχωριστά κάποια μυστική και απόκρυφο έννοια…

Περί του Ι.
Γενέθλιον Τιμίου Προδρόμου
ΙΟΥΝΙΟΣ 21, 2018
Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 24 Ἰουνίου 2018, τοῦ Προδρόμου (Λουκ. α΄ 1-25, 57-68, 76, 80)

1. ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΑΡΧΗ

Τὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς αὐτῆς ἀναφέρεται στὸ μεγάλο γεγονὸς τοῦ Γενεθλίου τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου, ποὺ ἑορτάζεται σήμερα. Μᾶς παρουσιάζει τοὺς δύο γέροντες γονεῖς τοῦ Ἰωάννου, τὸν ἱερέα Ζαχαρία καὶ τὴν γυναῖκα του Ἐλισάβετ, ποὺ ἦσαν ἐνάρετοι, δίκαιοι καὶ ἄμεμπτοι, δὲν εἶχαν ὅμως παιδί, διότι ἡ Ἐλισάβετ ἦταν στεῖρα. Κάποια ἡμέρα ὅμως ὁ Ζαχαρίας, καθὼς εἰσῆλθε στὸν Ναὸ τοῦ Σολομῶντος γιὰ νὰ θυμιάσῃ στὸ θυσιαστήριο τῶν θυμιαμάτων, ἀντίκρυσε φοβισμένος τὸν ἀρχάγγελο Γαβριὴλ νὰ τοῦ λέγῃ: Μὴ φο-βᾶσαι, Ζαχαρία, διότι εἰσακούσθηκε ἡ δέησί σου. Θὰ ἀποκτήσῃς υἱὸ καὶ θὰ τὸν ὀνομάσῃς Ἰωάννη. Αὐτὴ ἡ γέννησι θὰ φέρῃ μεγάλη χαρὰ σὲ σένα καὶ σὲ λαὸ πολύ. Διότι ὁ Ἰωάννης θὰ ἀναδειχθῇ μεγάλος ἄνθρωπος, θὰ ἔχῃ πλούσια τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος «ἐκ κοιλίας μητρός». Καὶ θὰ ὁδηγήσῃ σὲ μετάνοια πολλοὺς Ἰουδαίους. Θὰ προπορευθῇ ἀπὸ τὸν Μεσσία, προικισμένος μὲ τὸ προφητικὸ χάρισμα καὶ τὴν παρρησία τοῦ προφήτου Ἠλιού. Καὶ ὁ Ζαχαρίας ἀπορεῖ: Μὲ ποιὸ σημεῖο θὰ βεβαιωθῶ γι’ αὐτά; Διότι ἐγὼ καὶ ἡ γυναίκα μου εἴμαστε ἡλικιωμένοι. Καὶ ὁ ἄγγελος ἀποκρίθηκε: Τὸ σημεῖο ποὺ ζητεῖς εἶναι τὸ ὅτι θὰ μείνῃς ἄλαλος μέχρι νὰ γίνουν ὅλα αὐτά. Διότι ὁ Θεὸς μὲ ἀπέστειλε νὰ σοῦ ἀναγγείλω τὸ μεγάλο καὶ χαρμόσυνο αὐτὸ γεγονός.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
Ὁ λαμπρός αὐγερινός τοῦ ἄδυτου ἥλιου
ΙΟΥΝΙΟΣ 21, 2018
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 24 Ἰουνίου 2018, τοῦ Προδρόμου (Ρωμ. ιγ΄ 11 – ιδ΄ 4)

«Ἡ νὺξ προέκοψεν, ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικε»

Ἑορτάζουμε σήμερα τὸ Γενέσιον τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου. Ὁ Τίμιος Πρόδρομος, ἡ μεγάλη αὐτὴ μορφὴ τῆς Ἐκκλησίας μας, στέκεται στὸ μεθόριο δύο ἐποχῶν, τῆς Παλαιᾶς καὶ τῆς Καινῆς Διαθήκης. Ἡ Ἐκκλησία δὲν συνηθίζει νὰ ἑορτάζει τὴ γέννηση Ἁγίων παρὰ μόνο τὸ Γενέσιον τῆς Θεοτόκου στὶς 8 Σεπτεμβρίου καὶ σήμερα, 24 Ἰουνίου, τὸ Γενέσιον τοῦ Προδρόμου. Γιατί αὐτὴ ἡ ἐξαίρεση; Διότι τὰ ἁγιότατα αὐτὰ πρόσωπα εἶχαν μοναδικὴ ἀποστολὴ στὸ θεῖο σχέδιο γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ κόσμου. Στὸ εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα ἀκούσαμε τὰ γεγονότα τὰ σχετικὰ μὲ τὴ γέννηση τοῦ ἁγίου Ἰωάννου· τὸ ἀποστολικὸ ὅμως, ποὺ μιλάει γιὰ νύχτα καὶ ἡμέρα, ποὺ εἶναι καὶ αὐτὸ πρὸς τιμὴν τοῦ Ἁγίου, τί σχέση ἔχει μὲ τὴν ἑορτή;

Ἂς δοῦμε λοιπὸν ποιὰ εἶναι ἀντίστοιχα ἡ νύχτα καὶ ἡ ἡμέρα γιὰ τὶς ὁποῖες ὁμιλεῖ τὸ ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα, ποιὰ ἡ ἀναφορά τους στὸν Πρόδρομο καὶ ποιὸ τὸ δικό μας καθῆκον.

1. Ἡ νύχτα τῆς πρὸ Χριστοῦ ἐποχῆς, ἡ ἡμέρα τῆς ἐποχῆς τῆς Χάριτος
ΚΥΡΙΑΚΗ 24 ΙΟΥΝΙΟΥ 2018 

ΤΟ ΓΕΝΕΣΙΟΝ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΕΝΔΟΞΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

(Λουκ. α΄ 1-25, 57-68,76-80) (Ρωμ. ιγ΄ 11-14, ιδ΄ 1-4)

Σκεύος εκλογής

«Η γέννησίς σου, προμηνύει Πρόδρομε Ανατολήν την νοητήν»

Τη μεγαλύτερη προφητική μορφή, εκείνη του Ιωάννη του Προδρόμου, θυμάται και τιμά σήμερα η Εκκλησία μας. Συγκεκριμένα, προβάλλει τη σημερινή ως τη γενέθλια ημέρα εκείνου για τον οποίο ο ίδιος ο Κύριος είχε πει ότι «…ουκ εγήγερται εν γεννητοίς γυναικών» μεγαλύτερός του. Ο άγιος Ιωάννης βρίσκεται στις κορυφογραμμές της αγιότητας και του προσφέρει ανάλογη τιμή η Εκκλησία του Χριστού, του οποίου υπήρξε Πρόδρομος και Βαπτιστής. Δεν είναι άλλωστε τυχαία που η μεγάλη αυτή μορφή εικονίζεται στο τέμπλο των ναών αριστερά του Κυρίου, ενώ η Εκκλησία τον τιμά και με την ειδική μερίδα που βγαίνει κάθε φορά στην Αγία Πρόθεση, στο όνομά του.

Ρόδο πνευματικής ευωδίας
ΤΟ ΓΕΝΕΣΙΟΝ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ
Απόστολος: Ρωμ. γ΄11-14, ι δ΄1-4
Ευαγγέλιο: Λουκ. α΄1-25, 57-68, 76-80
24 Ιουνίου 2018
«Και συ, παιδίον, προφήτης υψίστου κληθήση προπορεύση γαρ προ προσώπου Κυρίου ετοιμάσαι οδούς αυτού ». (Λουκ. α΄76).
Ιωάννης, Πρόδρομος, Βαπτιστής και Προφήτης ονομάζεται ο τελευταίος και μεγαλύτερος των Προφητών, αλλά και ο ανώτερος και τελειότερος των ανθρώπων, κατά την ίδια τη διαβεβαίωση του Χριστού: «Λέγω γαρ υμίν μείζων εν γεννητοίς γυναικών προφήτης Ιωάννου του βαπτιστού ουδείς εστιν» (Λουκ. ζ΄28) και «Αμήν λέγω υμιν, ουκ εγήγερται εν γεννητοίς γυναικών μείζων Ιωάννου του Βαπτιστού» (Ματθ. ι α΄11).
24 ΙΟΥΝΙΟΥ Γενέθλιον Ἰωάννου Προδρόμου & Βαπτιστοῦ 

(Λκ. α΄ 1-25, 57-68, 76, 80)

Στὴν ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, γνωρίζουμε ὅτι ὡς ἡμέρα μνήμης ἑνὸς Ἁγίου ἑορτάζουμε τὴν ἡμέρα τῆς κοιμήσεώς του, ἀφοῦ αὐτὴν θεωροῦμε ὡς γενέθλιο ἡμέρα στὴν Οὐράνιο Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ὅμως μέσα στήν Ἐκκλησία ἑορτάζουμε καὶ τρία γενέθλια: Τὴν Γέννηση τοῦ Κυρίου μας, τῆς Θεοτόκου Μητέρας Του καὶ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου. Ὁ λόγος εἶναι ἁπλός· τὰ τρία αὐτὰ πρόσωπα εἶναι τὰ ἐξόχως σημαντικὰ γιὰ τὴν ὁλοκλήρωση τοῦ ἔργου τῆς Θείας Οἰκονομίας. Ἐπιπλέον στὴν ἱστορία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους ὑπάρχουν μόνο δύο σημαντικὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ὁ Θεὸς τὰ ἀναγγέλλει μέσω τοῦ Ἀρχαγγέλου Γαβριήλ. Καὶ αὐτὰ εἶναι ἡ Γέννηση τοῦ Προαιώνιου Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ κατὰ σάρκα καὶ ἡ γέννηση τοῦ Προδρόμου καὶ Βαπτιστοῦ Ἰωάννου, τοῦ μείζονος «ἐν γεννητοῖς γυναικῶν», σύμφωνα μὲ τὸ λόγο τοῦ Κυρίου μας.
Κυριακή 24 Ἰουνίου 2018 (ΓΕΝΕΘΛΙΟΝ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ) (Λκ. α΄ 1-25, 57-68, 76, 80)

Τό ἱερό Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς αὐτῆς ἀναφέρεται στό μεγάλο γεγονός τοῦ Γενεθλίου τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου, πού ἑορτάζεται σήμερα. Μᾶς παρουσιάζει τούς δύο γέροντες γονεῖς τοῦ Ἰωάννου, τόν ἱερέα Ζαχαρία καί τήν γυναίκα του Ἐλισάβετ, πού ἦταν ἐνάρετοι, δίκαιοι καί ἄμεμπτοι, δέν εἶχαν ὅμως παιδί, διότι ἡ Ἐλισάβετ ἦταν στεῖρα.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «ΓΕΝΝΕΘΛΙΟ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ»

Ἡ Ἐκκλησία μας γιορτάζει τήν Κυριακή αὐτή τό γενέθλιό τοῦ τιμίου Προφήτου Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ Ἰωάννου. Σπάνια προφητική μορφή ὁ Ἰωάννης. Ἀπαράμιλλη ἡ ἀρετή του. Μοναδικό τό ψυχικό μεγαλεῖο του.

Ἀληθινό δῶρο τοῦ θεοῦ στούς εὐλαβεῖς γονεῖς του, ἄλλα καί στούς ἀνθρώπους κάθε ἐποχῆς. Ἦλθε γιά νά ἀνοίξει τόν δρόμο καί νά προετοιμάσει τήν ὁδό, πού θά φέρει τόν Λυτρωτή τοῦ κόσμου στούς ἀνθρώπους. Πραγματοποίησε τόσο τήν προφητεία τοῦ πατέρα του ὅσο καί τήν προφητεία τοῦ Ἠσαία: «ἑτοιμάσατε τήν ὁδόν Κυρίου».
Γενέσιον Ἰωάννου Βαπτιστοῦ 24 Ἰουνίου 2018

Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης ἀναφερόμενος στό Γενέσιον τοῦ Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου, πού ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει σήμερα, ξεκινᾶ τόν ἐγκωμιαστικό του λόγο μέ τά ἑξῆς λόγια: «Ἀκόμα καί ἄν ὡμοίαζε ὁ λόγος μας μέ ἐαρινόν τραγούδι καλλικελάδου ἀηδόνος, πολύ πτωχικά θά ἠδύνατο νά ὑμνήσῃ τήν μεγάλην φωνήν τῆς ἀληθείας πού γεννᾶται σήμερον. Τώρα ὅμως πού ἡ λαλιά μας εἶναι ἀσθενική καί τά μάλα κακόφωνος, πῶς νά ὑμνήσῃ τόν πιό δοξασμένον ἀπό ὅλους τούς προφήτας;
Πῶς νά ψάλλῃ αὐτόν πού εἶναι ἡ τιμή καί ἡ δόξα τῶν Ἀποστόλων; Πῶς νά δοξολογήσῃ αὐτόν πού ἔχει μίαν ξέχωρον τιμήν ἀνάμεσα εἰς τούς μάρτυρας;
Αὐτόν πού τώρα ἐμεῖς ἐξυμνοῦμεν, τόν ἐγκωμίασε, πρίν ἀπ’ ὅλους τούς ἄλλους ἐγκωμιαστάς του, ὁ ἴδιος ὁ Χριστός καί Θεός, ἡ Ἀλήθεια, λέγοντας:
“Δέν ἔχει μέχρι σήμερον γεννηθεῖ μεγαλύτερος προφήτης ἀπό τόν Ἰωάννην τόν Βαπτιστήν” (Ματθ. ια’, 11)».
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

Γενέθλιον Ιωάννου Προδρόμου

24 Ιουνίου 2018

 «Καί πολλοί ἐπί τῇ γεννήσει αὐτοῦ χαρήσονται».(Λουκ. Α‘ 14).

       Τον Βαπτιστή Ιωάννη και Πρόδρομο του Σωτήρος τιμούμε σήμερα, αγαπητοί αδελφοί, και πανηγυρίζουμε την εκ της στείρας Ελισάβετ θαυματουργό γέννησή του. Και δεν θα ήταν υπερβολή, εάν λέγαμε ότι μέσα στους λόγους αυτούς πού εκφώνησε ο πατέρας του Ζαχαρίας, συνοψίζονται όλος ο βίος και όλη η δράση του Ιωάννου του Προδρόμου, η σχέση του με τον Χριστό και η θέση του ως συνδετικού κρίκου ανάμεσα στον κόσμο και τον Κύριο, όχι μόνον τότε, αλλά διαχρονικά, μέχρι και σήμερα. Οι προφήτες τον ονόμασαν άγγελο και όχι άνθρωπο, λυχνία του Επουρανίου φωτός, αστέρα εωθινό, διότι προπορεύθηκε του ηλίου της δικαιοσύνης, αλλά και φωνή του Λόγου του Θεού. Γιατί είναι και παραμένει Πρόδρομος του Χριστού, οδοδείκτης πνευματικός πού δείχνει τον ερχόμενο Σωτήρα Χριστό, όχι μόνον τότε αλλά μέχρι και σήμερα, σε κάθε άνθρωπο πού επιθυμεί να προσεγγίσει τον Θεάνθρωπο Κύριο και νά γίνει μέτοχος των μυστηρίων της σωτηρίας.

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2018

Κυριακή Γ Ματθαίου – ἡ Εὐαγγελική Περικοπή τῆς Θείας Λειτουργίας, ὁμιλία Ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου εἰς τό, «Οὐδείς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν”.
Η Ευαγγελική περικοπή της Θείας Λειτουργίας.
Κατά Ματθαίον, (Κεφ. στ΄ 22 – 33.)

Ο λύχνος του σώματός εστιν ο οφθαλμός, εάν ούν ο οφθαλμός σου απλούς ή, όλον το σώμά σου φωτεινόν έσται, εάν δέ ο οφθαλμός σου πονηρός ή, όλον το σώμά σου σκοτεινόν έσται. ει ούν το φώς το εν σοί σκότος εστί, το σκότος πόσον; Ουδείς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν, η γάρ τον ένα μισήσει και τον έτερον αγαπήσει, η ενός ανθέξεται και του ετέρου καταφρονήσει. ου δύνασθε Θεώ δουλεύειν και μαμωνά.
Μητροπολίτου Νικαίας + Γεωργίου Παυλίδου
Ἡ Πρόνοια τοῦ Θεοῦ

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 17 Ἰουνίου 2018, Γ΄ Ματθαίου (Ματθ. ς΄ 22-33)

1. ΕΧΟΥΜΕ ΑΓΧΟΣ;

Ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγάλους ἀπειλητικοὺς ἐχθροὺς τῶν ἀνθρώπων στὴν ἐποχή μας, ποὺ ταλαιπωρεῖ τὴν ψυχή μας καὶ μᾶς κάνει ἀνειρήνευτους, εἶναι τὸ ἄγχος. Ἄγχος γιὰ τὴ ζωή μας, τὸ μέλλον μας, τὴν ἐπιβίωσί μας, τὴν οἰκογένειά μας, τὰ πολλὰ ἔξοδα ἐνδυμασίας καὶ διατροφῆς, γιὰ τὰ πάντα. Ὅλη μας ἡ ζωὴ κάποτε περιστρέφεται γύρω ἀπὸ αὐτά. Τὰ λόγια μας, οἱ σκέψεις μας, οἱ ἐπιθυμίες μας ἀλλὰ καὶ οἱ κόποι μας ὅλοι γιὰ τὰ ὑλικὰ ἀγαθά. Καὶ ἴσως ξεχνοῦμε οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι ὅτι ὑπάρχει καὶ ἄλλη ζωή, οὐρανός, αἰώνιο μέλλον.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
Ἡ πιό μεγάλη ἀγάπη τοῦ κόσμου!

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 17 Ἰουνίου 2018, Γ΄ Ματθαίου (Ρωμ. ε΄ 1-10)

«Συνίστησι τὴν ἑαυτοῦ ἀγάπην εἰς ἡμᾶς ὁ Θεός, ὅτι ἔτι ἁμαρτωλῶν ὄντων ἡμῶν Χριστὸς ὑπὲρ ἡμῶν ἀπέθανε»

Μποροῦμε νὰ μετρήσουμε τοὺς κόκκους τῆς ἄμμου στὴ γῆ; τὶς σταγόνες τῆς βροχῆς; τ᾿ ἀστέρια στὸ ἀπέραν­το σύμπαν;… Ἀδύνατο. Ἀλλὰ ὅσο κι ἂν ἐμεῖς δὲν μποροῦμε νὰ συλλάβουμε τὸ πλῆθος τους, πάντως ἔχει ὅρια καὶ μέτρα. Ὑπάρχει ὡστόσο ἕνα μέγεθος ἀσυγ­κρίτως ἀνώτερο, μὴ μετρήσιμο, μεγαλειῶδες στὴν ἀπεραντοσύνη του, θαυμαστὸ στὴν ὡραιότητά του, ἕνας ὠκεανὸς χωρὶς ἀκτὲς καὶ πυθμένα· εἶναι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Γι᾿ αὐτὴν κάνει λόγο ὁ ἀπόστολος Παῦλος στὸ παραπάνω χωρίο, ἀπὸ τὸ σημερινὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα. Γράφει ὁ θεόπνευστος ἀπόστολος: Φανέρωσε ὁ Θεὸς τὴν ἀγάπη ποὺ ἔχει πρὸς ἐμᾶς μὲ τὸ ἑξῆς: μὲ τὸ ὅτι ὁ Χριστός, ὁ Υἱός Του, πέθανε γιὰ χάρη μας, γιὰ τὴ σωτηρία μας.

Ἂς προσπαθήσουμε νὰ μελετήσουμε κάπως αὐτὴν τὴν ἀγάπη σήμερα καὶ νὰ δοῦμε: πῶς φανερώθηκε καὶ τί σημαίνει αὐτὴ ἡ ἀγάπη γιὰ τὴ ζωή μας.

1. Πέθανε γιὰ ἁμαρτωλοὺς

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2018

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟ»

Ἀνάγκες ποικίλες πιέζουν τὸν ἄνθρωπο κάθε ἐποχῆς. Καὶ ἡ μέριμνα γιὰ τὸ αὔριο ἀποτελεῖ συνήθως τρόπο ζωῆς. Δὲν ταλαιπωρεῖ μόνο τοὺς οἰκονομικὰ ἀδύνατους∙ ταράζει καὶ τοὺς εὐκατάστατους. Αὐτοὶ δὲν ἀνησυχοῦν γιὰ τὸ καθηνερινό τους τραπέζι, ἀλλὰ ταλαιπωροῦνται ἀπὸ ἄλλες ἀπαιτήσεις πού ἡ καταναλωτική κοινωνία ἀδιάκοπα πολλαπλασιάζει.
ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ – 17 ΙΟΥΝΙΟΥ 2018

(Μτθ. στ΄, 22-33)

Ἡ εὐαγγελική περικοπή πού ἀκούσαμε σήμερα, ἀγαπητοί ἀδελφοί, ἀποτελεῖ τμῆμα τῆς ἐπί τοῦ ὄρους ὁμιλίας τοῦ Χριστοῦ καί ἔχει ὡς κεντρικό θέμα τήν ἀγωνιώδη μέριμνα τῶν ἀνθρώπων γιά τή ζωή, ἔναντι τῆς ὁποίας ὑπογραμμίζει τήν ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη στήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ. Εὔλογα ὅμως ἀκούγοντας αὐτά, θά διερωτηθεῖ κανείς: Μήπως ἔτσι καταδικάζεται ἡ προσπάθεια τοῦ ἀνθρώπου νά φροντίσει γιά τόν ἑαυτό του καί τήν οἰκογένειά του; Θά ἦταν παρανόηση τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ νά ὑποστηρίξει κανείς κάτι τέτοιο. Ἡ φροντίδα γιά τή ζωή δέν ἀπορρέει μόνο ἀπό τή στοιχειώδη λογική, ἀλλ’ ἀποτελεῖ καί προσταγή τοῦ Θεοῦ.
Κυριακή Γ΄ Ματθαίου
Απόστολος: Ρωμ. ε΄ 1 - 10
Ευαγγέλιον: Ματθ. στ' 22 – 33
17 Ιουνίου 2018
«Ζητεῖτε δέ πρῶτον τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί τήν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καί
πάντα ταῦτα προστεθήσεται ὑμῖν.»

Η σημερινή ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί μου αδελφοί, αποτελεί μέρος
μιας μεγάλης ομιλίας του Κυρίου που διέσωσε ο ευαγγελιστής Ματθαίος. Θα
μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε την επί του όρους ομιλία, όπως επεκράτησε να
ονομάζεται, σαν τον καταστατικό χάρτη της χριστιανικής θρησκείας. Περιλαμβάνει
οδηγίες που πρέπει να ρυθμίζουν την ζωή μας. Πράξεις που αφορούν μόνο τον
εαυτό μας, τη συμπεριφορά μας προς τους συνανθρώπους μας και τη σχέση μας
με τον Θεό. Και βέβαια τελικός στόχος, ο προορισμός μας, η επιθυμητή κατάληξη,
είναι η ουράνια βασιλεία Του, αλλά και η επικράτηση της δικαιοσύνης Του επί της
γης. Αυτά μας παραγγέλλει να επιζητούμε.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

 Κυριακή Γ΄ Ματθαίου (Ματθ. στ, 22-33)

17 Ιουνίου 2018

          Το Ευαγγέλιο που ακούσαμε σήμερα, αγαπητοί αδελφοί, είναι μια περικοπή από την «ἐπί τοῦ Ὄρους ὁμιλία» του Κυρίου.

Μιλά για δυο κυρίους που διεκδικούν κυριότητα επάνω στον άνθρωπο. Είναι τελείως διαφορετικοί μεταξύ τους και δεν έχουν τίποτα κοινό.

          Ο άνθρωπος καλείται να διαλέξει τον κύριό του, στον οποίο να «δουλεύει», δηλαδή να τον ακολουθεί. Δεν είναι δυνατό να ακολουθεί και τους δυο. «Οὐδείς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν» ἤ στον Θεό ἤ στον κόσμο του μαμωνά. Ἤ τη φιλία του Θεού ἤ του κόσμου.

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2018

Κυριακή Β’ Ματθαίου: Η κλήση των αποστόλων (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Ματθ. δ’ 18-23)

Γιατί οι άνθρωποι είναι πάντα τόσο βιαστικοί σήμερα; Για να δουν όσο γίνεται πιο γρήγορα την επιτυχία των προσπαθειών τους. Κι η επιτυχία έρχεται και παρέρχεται, αφήνοντας πίσω της κάποια ίχνη λύπης.

Γιατί οι γιοι των ανθρώπων είναι τόσο βιαστικοί σήμερα; Για να δρέψουν τους καρπούς των αγώνων τους το συντομότερο δυνατό. Κι οι καρποί έρχονται και παρέρχονται, αφήνοντας πίσω τους τα ίχνη κάποιας πικρίας.

Όταν έρχεται ο θάνατος, οι σημερινοί άνθρωποι πεθαίνουν βλέποντας τον εαυτό τους στο παρελθόν. Βλέπουν τις επιτυχίες τους που έχουν ξεχαστεί, τους θερισμένους καρπούς που έχουν σαπίσει. Με το δικό τους θάνατο, χάνονται και τα τελευταία ίχνη των προσπαθειών και των καρπών τους. Εκείνοι που έρχονται μετά απ’ αυτούς σπέρνουν με την ίδια βιασύνη, θερίζουν τους καρπούς, τους τρώνε κι έπειτα φεύγουν γυμνοί και άδειοι απ’ αυτόν τον κόσμο.
 ΚΥΡΙΑΚΗ Β’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

 (ΜΙGΝΕ Ρ. G. τ. 57, στ. 217-222. ΕΠΕ τ. 9, σέλ. 447-453)

Πρό­σε­ξε ὅ­μως καὶ τὴν πί­στη καὶ τὴν ὑ­πα­κο­ὴ τῶν μα­θη­τῶν. Ὅ­ταν ἄ­κου­σαν τὸ κά­λε­σμά Του, ἦ­ταν στὴ μέ­ση τῆς ἐρ­γα­σί­ας καὶ ξέ­ρε­τε πό­σο ἀ­παι­τη­τι­κὸ εἶ­ναι τὸ ψά­ρε­μα. Κι ὅ­μως δὲν ἄ­φη­σαν γι’ ἀρ­γό­τε­ρα, δὲν εἶ­παν· «Ἅ­μα γυ­ρί­σου­με στὸ σπί­τι, θὰ μι­λή­σου­με μὲ τοὺς δι­κούς μας». Ἀλ­λὰ τ’ ἄ­φη­σαν ὅ­λα καὶ Τὸν ἀ­κο­λού­θη­σαν, ὅ­πως ἔ­κα­με ὁἘ­λισ­σαῖ­ος στὰ χρό­νι­α τοῦ προ­φή­τη Ἠ­λί­α. Τέ­τοια ὑ­πα­κο­ὴ ζη­τᾶἀ­πὸ μᾶς ὁ Χρι­στός, ὥ­στε οὔ­τε ἕ­να δευ­τε­ρό­λε­πτο ἀ­να­βο­λὴ νὰ μὴν κά­νου­με, ἀ­κό­μα κι ἂν μᾶς βι­ά­ζει κά­τι ἀ­πὸ τὰἀ­πα­ραί­τη­τα.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ (ΡΩΜ. 2, 10-16) ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Β΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΔΗΜΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ
πρωτοπρεσβ. π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος
ἐφημ. Ἱ. Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Ν. Καλλιπόλεως Πειραιῶς
Τήν Κυριακή Β΄ Ματθαίου ἐμμελῶς ἀπαγγέλλεται στούς Ἱερούς Ναούς τό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα ἀπό τήν πρός Ρωμαίους ἐπιστολή τοῦ Ἀπ. Παύλου, τό ὁποῖο προέρχεται ἀπό τό 2ο κεφάλαιο καί περιλαμβάνει τούς στίχους 10-16.
Ἀφήνοντας τούς δύο πρώτους στίχους (10-11) διά τό εὐκολονόητον («Δόξα δέ καί τιμή καί εἰρήνη παντί τῶ ἐργαζομένω τό ἀγαθόν, Ἰουδαίω τε πρῶτον καί Ἕλληνι˙ οὐ γάρ ἐστι προσωποληψία παρά τῶ Θεῶ»), σπεύδουμε νά παρουσιάσουμε τήν ἑρμηνεία, πού δίδει ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης[1] στούς ὑπολοίπους στίχους.
Λόγος του οσίου πατρός ημών Βασιλείου Επισκ.Σελευκείας Λόγος εις το «Δεύτε οπίσω μου και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων».

Όσοι είναι σοφοί ιατροί, τότε αποδεικνύουν πιο θαυμαστή την τέχνη τους, όχι όταν καταπολεμήσουν το πάθος δια πυρός και σιδήρου, συμφώνως με τον νόμο του πολέμου, αλλά όταν, κολακεύοντας το πάθος με κάποια γλυκά φάρμακα, επινοήσουν την ίαση του πάσχοντος, και, αποφεύγοντας τις τεχνικές που του προκαλούν φόβο, κοιμίσουν τους πόνους με κάποια ήπια και εύληπτα παρασκευάσματα, και τον ελευθερώσουν από το πάθος. Έτσι ο πάνσοφος ιατρός και βασιλεύς, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός,
Ὁμιλία Β΄ Κυριακῆς Ματθαίου (Ματθ. 4, 18-23) + Μητροπολίτης Νικοπόλεως καί Πρεβέζης Μελέτιος
Ὁμιλία στὸ εὐαγγέλιο
τῆς Β΄ Κυριακῆς τοῦ Ματθαίου
ποὺ ἀναφέρεται στὴν κλήση τῶν μαθητῶν
(Ματθ. 4, 18-23)

Διασκευασμένη ὁμιλία πού ἔγινε στήν Νέα Κερασοῦντα στίς 26/6/2011.

Τό ξεκίνημα

Ὁ Χριστός ἦλθε νά μᾶς διδάξει τήν ἐπιστροφή στόν Πατέρα κι’ αὐτό ἀκριβῶς δείχνει ἡ ἐνέργειά του νά βαπτισθεῖ ἀπό τόν ἅγιο Ἰωάννη, πού δίδασκε τήν μετάνοια.
«Ἁλιεῖς ἀνθρώπων»

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 10 Ἰουνίου 2018, Β΄ Ματθαίου, (Ματθ. δ΄ 18-23)

1. Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΚΛΗΣΕΩΣ

Ὁ Κύριος περιπατεῖ στὴν ἀκρογιαλιὰ τῆς Γαλιλαίας καὶ συναντᾷ ἐκεῖ δύο ἀδελφούς, τὸν Πέτρο καὶ τὸν Ἀνδρέα, ποὺ ἦσαν ψαράδες καὶ ἔρριχναν τὰ δίχτυα τους στὴ λίμνη. Καὶ τοὺς λέγει: Ἀκολουθῆστε με κι ἐγὼ θὰ σᾶς κάμω «ἁλιεῖς ἀνθρώπων». Τοὺς προσκαλεῖ ἀπὸ ψαράδες ἰχθύων νὰ γίνουν ψαράδες ἀνθρώπων. Βέβαια αὐτὴ ἡ πρόσκλησις δὲν ἔγινε ξαφνικά. Ὁ Κύριος δὲν τοὺς συναντᾷ γιὰ πρώτη φορὰ σήμερα. Τοὺς εἶχε συναντήσει κι ἄλλη φορά, πρὶν ἀκόμη συλληφθῇ ὁ πρῶτος διδάσκαλός τους, ὁ Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής. Τότε οἱ δύο ψαράδες γνώρισαν τὸν Χριστό, συνωμίλησαν μαζί Του, ἐνθουσιάστηκαν ἀπὸ τὴν πρώτη αὐτὴ γνωριμία τους μαζί Του. Ὅμως κάποια στιγμὴ ὁ Κύριος ἀνεχώρησε ἀπὸ κοντά τους, κι αὐτοὶ ἔχασαν τὰ ἴχνη του. Ὅταν κατόπιν ὁ Ἰω-άννης ὁ Βαπτιστὴς φυλακίσθηκε ἀπὸ τὸν Ἡρώδη, οἱ δύο ψαράδες ἔμειναν χωρὶς διδάσκαλο. Καὶ ἐπανῆλθαν στὴν πατρίδα τους καὶ ἐξασκοῦσαν καὶ πάλι τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ψαρᾶ.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
Ἀνταπόδοση ἐξαιρετική

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 10 Ίουνίου 2018 (Ρωμ. β΄ 10-16)

«Δόξα καὶ τιμὴ καὶ εἰρήνη παντὶ τῷ ἐργαζομένῳ τὸ ἀγαθὸν»

Ὕψιστη ἐπαγγελία, πολὺ μεγάλη ὑπόσχεση περιλαμβάνεται στὸν στίχο ποὺ προτάξαμε, τὸν ὁποῖο ἀκούσαμε στὸ ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας! Ποιὸ εἶναι τὸ περιεχόμενο αὐτῆς τῆς ἐπαγγελίας; Καθένας ποὺ ἐργάζεται τὸ ἀγαθό, θὰ λάβει πολὺ μεγάλη ἀνταπόδοση: δόξα, τιμὴ καὶ εἰρήνη!

Ἂς προσπαθήσουμε νὰ ἐμβαθύνουμε σ᾿ αὐτὴ τὴν ὑπόσχεση τοῦ Θεοῦ καὶ κατόπιν ἂς δοῦμε πῶς αὐτὴ μπορεῖ νὰ ἐπηρεάσει τὴ ζωή μας.

1. Ἀνεκτίμητη ἀνταπόδοση
ΚΥΡΙΑΚΗ 10 ΙΟΥΝΙΟΥ 2018

Β΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

 (Ματθ. δ΄ 18-23)  (Ρωμ. β΄ 10-16)

Μαθητεία στην αγάπη του Χριστού

 “Οι δε ευθέως αφέντες τα δίκτυα  ηκολούθησαν αυτώ”

Μετά από τον κύκλο των εορτών του Πεντηκοσταρίου, βλέπουμε ότι το έργο του Κυρίου για τη σωτηρία του ανθρώπου, προσλαμβάνει δυναμικές πλέον διαστάσεις, όπως αυτές  αποκαλύπτονται αυθεντικά μέσα στο χώρο του ιδίου του Σώματός Του, που είναι η Εκκλησία. Η πρόσκληση που απηύθυνε προς τους πρώτους μαθητές Του, σηματοδοτεί τη νέα περίοδο σε πολύ διευρυμένους ορίζοντες, με φόντο την πραγματικότητα της Εκκλησίας, τα βήματα της οποίας κατευθύνει αδιάλειπτα εις “πάσαν την αλήθεια”, η συνεχής παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Η κλήση των πρώτων μαθητών του Κυρίου, στην οποία αναφέρεται το σημερινό ανάγνωσμα, απευθύνεται ουσιαστικά σε όλους τους ανθρώπους.  Όπως τότε οι μαθητές έτσι κι  εμείς σήμερα μπορούμε να δείξουμε την ίδια προθυμία. Mε την παρουσία του Αγίου Πνεύματος έχουμε τη δυνατότητα να βιώνουμε μέσα στην πραγματικότητα της Εκκλησίας όλα τα γεγονότα της Θείας Οικονομίας ως παρόντα.  Μέσα από αυτά τα γεγονότα,  ο Χριστός μάς φανερώνει και μάς προσφέρει την Βασιλεία Του, ως κατ’ εξοχή ζωή , βίωμα και εμπειρία. 

Θεία πρόσκληση
ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ – 10 ΙΟΥΝΙΟΥ 2018

(Ματθ. δ΄, 18-23)

Ἂς ἀκούσουμε, ἀδελφοί, τὸ σημερινὸ Εὐαγγέλιο στὴ δική μας ἁπλοελληνικὴ γλώσσα.

Ἐκεῖνο τὸν καιρό, καθὼς ὁ Ἰησοῦς περπατοῦσε στὴν ὄχθη τῆς λίμνης τῆς Γαλιλαίας, εἶδε δύο ἀδέρφια, τὸν Σίμωνα, ποὺ τὸν ἔλεγαν καὶ Πέτρο, καὶ τὸν ἀδερφὸ του τὸν Ἀνδρέα, νὰ ρίχνουν τὰ δίχτυα στὴ λίμνη, γιατί ἦταν ψαράδες. «Ἀκολουθῆστε με», τοὺς λέει, «καὶ θὰ σᾶς κάνω ψαράδες ἀνθρώπων». Κι αὐτοὶ ἀμέσως ἄφησαν τὰ δίχτυα καὶ τὸν ἀκολούθησαν. Προχωρώντας πιὸ πέρα ἀπὸ κεῖ, εἶδε δύο ἄλλους ἀδελφούς, τὸν Ἰάκωβο, γιὸ τοῦ Ζεβεδαίου, καὶ τὸν ἀδελφό του τὸν Ἰωάννη. Βρίσκονταν στὸ ψαροκάικο μαζὶ μὲ τὸν πατέρα τους, τὸν Ζεβεδαῖο, καὶ ταχτοποιοῦσαν τὰ δίχτυά τους. Τοὺς κάλεσε, κι αὐτοὶ ἄφησαν ἀμέσως τὸ καΐκι καὶ τὸν πατέρα τους καὶ τὸν ἀκολούθησαν. Ὁ Ἰησοῦς περιόδευε ὅλη τὴ Γαλιλαία. Δίδασκε στὶς συναγωγές τους, κήρυττε τὸ χαρμόσυνο μήνυμα γιὰ τὸν ἐρχομὸ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ καὶ γιάτρευε τοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ κάθε ἀσθένεια καὶ κάθε ἀδυναμία.
Κυριακή 10 Ἰουνίου 2018 (Β’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ) (Ματθ. δ’ 18-23)
          Ὁ Κύριος περιπατεῖ στήν ἀκρογιαλιά τῆς Γαλιλαίας καί συναντᾶ ἐκεῖ δύο ἀδελφούς, τόν Πέτρο καί τόν Ἀνδρέα, πού ἦταν ψαράδες καί ἔριχναν τά δίχτυα τους στή λίμνη. Καί τούς λέει: Ἀκολουθῆστε με κι ἐγώ θά σᾶς κάνω «ἁλιεῖς ἀνθρώπων». Τούς προσκαλεῖ ἀπό ψαράδες ἰχθύων νά γίνουν ψαράδες ἀνθρώπων. Βέβαια αὐτή ἡ πρόσκληση δέν ἔγινε ξαφνικά. Ὁ Κύριος δέν τούς συναντᾶ γιά πρώτη φορά. Τούς εἶχε συναντήσει κι ἄλλη φορά, πρίν ἀκόμη συλληφθεῖ ὁ πρῶτος διδάσκαλός τους, ὁ Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής. Τότε οἱ δύο ψαράδες γνώρισαν τόν Χριστό, συνομίλησαν μαζί του, ἐνθουσιάστηκαν ἀπό τήν πρώτη αὐτή γνωριμία τους μαζί του. Ὅμως κάποια στιγμή ὁ Κύριος ἀναχώρησε ἀπό κοντά τους, κι αὐτοί ἔχασαν τά ἴχνη του. Ὅταν κατόπιν ὁ Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής φυλακίστηκε ἀπό τόν Ἡρώδη, οἱ δύο ψαράδες ἔμειναν χωρίς διδάσκαλο. Καί ἐπανῆλθαν στήν πατρίδα τους καί ἐξασκοῦσαν καί πάλι τό ἐπάγγελμα τοῦ ψαρᾶ.
ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Απόστολος: Ρωμ. Β΄ 10-16
Ευαγγέλιο: Ματθ. Δ΄ 18-23
10 Ιουνίου 2018
«Δεύτε οπίσω μου και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων»
Είναι οι πρώτες μέρες, κατά τις οποίες, μετά τη βάπτισή Του και τους πειρασμούς, που δοκίμασε στην έρημο του Ιορδάνη, από μέρους του σατανά, που ο Κύριος αρχίζει να βγαίνει έξω, για να Τον γνωρίσει ο κόσμος και ν’ αρχίσει έτσι, να κηρύττει και να θαυματουργεί. Μια μέρα, λοιπόν, ενώ περπατά στην ακρογιαλιά της θάλασσας της Γαλιλαίας, βλέπει δυο ψαράδες, που ρίχνουν τα δίκτυά τους στη θάλασσα για να πιάσουν ψάρια. Πρόκειται για τον Σίμωνα, που τον ονόμασε μετά ο Κύριος Πέτρο και τον αδελφό του Ανδρέα. Μαζί με αυτούς τώρα ο Κύριος, προχωρεί πιο κάτω και βλέπει άλλους δυο ψαράδες, τον Ιάκωβο, παιδί του Ζεβεδαίου και τον Ιωάννη τον αδελφό του. Ετοίμαζαν κι’ αυτοί τα δίκτυά τους για να τα ρίξουν στη θάλασσα μαζί με τον πατέρα τους. Τους πλησιάζει, λοιπόν και αυτούς ο Κύριος και τους απευθύνει την ίδια πρόσκληση. Και οι δυο αδελφοί, δείχνουν και αυτοί την ίδια προθυμία και αυταπάρνηση με τους πρώτους και Τον ακολουθούν. Έκτοτε, η τιμητική αυτή πρόσκληση, απευθύνεται και σ’ όλους εμάς, γι’ αυτό είναι καλό, να δούμε κι εμείς σήμερα, πως μπορούμε να τους μιμηθούμε.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

Κυριακή Β΄ Ματθαίου (Ματθ. δ΄, 18-23)

10 Ιουνίου 2018

       Την κλήση των πρώτων Μαθητών εξιστορεί το σημερινό Ευαγγελικό Ανάγνωσμα, αδελφοί μου. Μάς μεταφέρει στη θάλασσα της Γαλιλαίας, όπου ο Κύριος συναντά δύο αδέλφια: τον Σίμωνα Πέτρο και τον Ανδρέα. Ήταν και οι δύο ψαράδες. Τούς καλεί να Τον ακολουθήσουν και να γίνουν αλιείς ανθρώπων. Κι εκείνοι, χωρίς δισταγμό και δεύτερες σκέψεις, εγκατέλειψαν τα δίχτυα και Τον ακολούθησαν ἐν ἐλευθερίᾳ. Στη συνέχεια συνάντησε άλλα δύο αδέλφια – αλιείς και τους κάλεσε κοντά Του. Τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη. Εκείνοι άφησαν την ψαρόβαρκα και τον πατέρα τους και έγιναν Μαθητές Του. Και ο Χριστός άρχισε να περιοδεύει όλη την Γαλιλαία κηρύσσοντας το Ευαγγέλιο της Βασιλείας και επιτελώντας θαυμαστά και εξαίσια στο λαό.

Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2018

Λόγος εις την ημεραν της εορτής των Αγίων Πάντων (Άγιος Λουκάς, Αρχιεπ. Συμφερουπόλεως της Κριμαίας)

Κάθε ημέρα του έτους η Αγία μας Εκκλησία την αφιερώνει στην μνήμη κάποιου Αγίου ή και μερικών αγίων μαζί. Σ’ αυτούς συγκαταλέγονται οι άγιοι που είναι γνωστοί και έκαναν θαύματα όταν ζούσαν ή από τα λείψανα των οποίων γίνονταν θαύματα. Ο αριθμός τους δεν είναι και τόσο μεγάλος, όμως είναι σίγουρο ότι υπάρχουν πολύ περισσότεροι άγιοι ενώπιον του Θεού, ο οποίος μόνος «γινώσκει τα κρύφια της καρδίας» (Ψαλ. 43, 22). Στήν μνήμη αυτών των αγίων που τους γνωρίζει μόνο ο Θεός αφιερώνει η Εκκλησία την πρώτη Κυριακή μετά την Πεντηκοστή.
Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων. Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ
Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων 
Ματθ. ι΄ 32-33, 37-38· ιθ΄ 27-30
Ὁμιλία κε΄ ἐκφωνηθῆσα τὴν Κυριακὴν τῶν Ἁγ. Πάντων
Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς 

Θαυμαστὸς ὄντως ὁ Θεὸς ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ.
Εἶναι στ’ ἀλήθεια θαυμαστὸς ὁ Θεὸς στὰ ἔργα τῶν ἁγίων του. Ὅταν φέρη κανένας στὸ νοῦ του τοὺς ὑπεράνθρωπους ἀγῶνες τῶν μαρτύρων, πῶς μὲ τὴν ἀσθενικὴ σάρκα τους ντρόπιασαν τὸν ἰσχυρὸ στὸ κακό, πῶς δὲν εἶχαν  συναίσθηση τῶν πόνων καὶ τῶν τραυμάτων καθὼς ἔρριχναν τὸ σῶμα τους σὲ ἀγῶνα μὲ τὴ φωτιά, μὲ τὸ ξίφος, μὲ τὰ διάφορα εἴδη θανατηφόρων βασανιστηρίων, ἀντιπαλεύοντας μὲ τὴν ὑπομονή. Ὅταν φέρη κανένας στὸ νοῦ ὅτι κομμάτιαζαν τὶς σάρκες τους, κι ἔσπαζαν τὶς κλειδώσεις τους, καὶ τσάκιζαν τὰ κόκκαλά τους, αὐτοὶ ὅμως φύλαγαν ἀκέραια, κι ἀπείραχτη κι ἀσάλευτη τὴ πίστη τους.  Γι’ αὐτὸ καὶ πῆραν χάρισμα τὴν ἀδιαφιλονίκητη σοφία τοῦ Πνεύματος καὶ τὴ δύναμη γιὰ θαύματα.
Ἕνα κομμάτι παραδείσου!   (Κυριακή Α΄ Ματθαίου)
Κυριακή Ἁγίων Πάντων. (Ματθ.ι΄32-33, 37, 38 καὶ ιθ΄ 27-30)
«Ὅς οὐ λαμβάνει τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου, οὐκ ἔστι μου ἄξιος»

(†) ἐπισκόπου Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας

Ὡραία καὶ λαμπρὰ ἡ σημερινὴ ἡμέρα ἀγαπητοί!   Ἡ στρατευομένη Ἐκκλησία ἀνοίγει τὰς θύρας τοῦ Οὐρανοῦ, διὰ νὰ θαυμάσωμεν τὴν ἱερὰν παράταξιν τῶν ἁγίων ὅλων τῶν αἰώνων, ποὺ τώρα ἀποτελοῦν τὴν ἐν οὐρανοῖς θριαμβεύουσαν Ἐκκλησίαν. Ἀνασύρει τὸ πέπλον, διὰ νὰ ἀτενίσωμεν εἰς τὰ θεῖα ὕψη ὅλους τοὺς μαρτυρικοὺς ὀπαδοὺς τοῦ Μεγάλου Μάρτυρος Χριστοῦ.
Μεγάλοι αὐτοί, μικρὸς ὁ Χριστός!… Κυριακὴ Ἁγίων Πάντων (Α΄ Ματθαίου). † ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Μεγάλοι αὐτοί, μικρὸς ὁ Χριστός!
Κυριακὴ Ἁγίων Πάντων (Α΄ Ματθαίου)
«Ὁ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος· καὶ ὁ
φι λῶν υἱὸν ἢ θυγατέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος» (Ματθ. 10,37)

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Ὅποιος, ἀγαπητοί μου, ἀκούσῃ τὰ λόγια αὐτὰ τοῦ εὐαγγελίου, μπορεῖ νὰ σκανδαλισθῇ, νὰ νομίσῃ ὅτι ἡ πίστι μας εἶνε ἐναντίον τοῦ γάμου, τῆς οἰκογενείας, τῶν γονέων, τῶν παιδιῶν. Ἀλλὰ τὸ νόημα τῶν λόγων αὐ τῶν τοῦ Κυρίου εἶνε πολὺ διαφορετικό. Θὰ προσπαθήσω νὰ δώσω τὴν ὀρθὴ ἔννοιά τους σύμφωνα μὲ τὴν ἑρμηνεία τῶν πατέρων τῆς Ἐκκλησίας.
«Συγγενώμεθα τοις Αγίοις»

Του Σεβ. Μητροπολίτου Καστορίας κ. Σεραφείμ

«Συγγενώμεθα τοις Αγίοις»1

«Από τότε που εορτάσαμε την ιερά πανήγυρη της Πεντηκοστής, δεν πέρασαν ακόμη επτά ημέρες, και πάλι μας προέφθασε χορός μαρτύρων ή καλύτερα, στρατιά μαρτύρων ... που δεν είναι καθόλου κατώτερη από τη στρατιά των αγγέλων που είδε ο πατριάρχης Ιακώβ»2.

Με αυτούς τους λόγους ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος αρχίζει το εγκώμιό του «εις τους αγίους πάντας, τους εν όλω τω κόσμω μαρτυρήσαντας»3.
''Ο χορός των Αγίων''
Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ. Σεραφείμ

Με σεβασμό, τιμή και ευλάβεια στρέφουμε, την σκέψη μας σήμερα στα πρόσωπα των Αγίων μας.

Κυριακή των Αγίων Πάντων.

Οι θεοφόροι Πατέρες της Εκκλησίας όρισαν, μετά την Κυριακή της Πεντηκοστής να τιμώνται όλα εκείνα τα πρόσωπα, τα οποία πέρασαν από τον πλανήτη αυτόν της γης κι ενώθηκαν με τον Θεό, έγιναν φως, «φως όλοι γεγονότες θείον» και εδόξασαν με την ζωή τους το όνομα του Χριστού.
Ομιλία στο ευαγγέλιο της Κυριακής των Αγίων Πάντων, του μακαριστού Μητροπολίτου Νικοπόλεως π. Μελετίου Καλαμαρά

Η ΤΕΛΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
(Ματθ. 10, 32-33, 37-38 καί 19, 27-30)
Τά ἐκλεκτότερα δῶρα

            Σήμερα εἶναι ἡ ἑορτή τῶν ἁγίων Πάντων. Ἡ Ἐκκλησία τήν περιορίζει σάν ἑορτή τῶν ἁγίων μαρτύρων. Δηλαδή δέν γιορτάζομε ὅλους τούς ἁγίους σήμερα. Μόνο τούς ἁγίους μάρτυρες. Βέβαια δέν παραμερίζονται οἱ ὑπόλοιποι ἅγιοι!
            Ἀλλά γιά τούς ἁγίους μάρτυρες, ἐπισημαίνομε δύο πράγματα.
            Λέει τό κοντάκιο τῆς ἑορτῆς: «Ὡς ἀπαρχάς τῆς φύσεως τῷ φυτουργῷ τῆς κτίσεως, ἡ οἰκουμένη προσφέρει σοι Κύριε, τούς θεοφόρους μάρτυρας».
Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 3 Ἰουνίου 2018, τῶν Ἁγίων Πάντων (Ματθ. ι΄ 32-33, 37-38, ιθ΄ 27-30)

1. ΟΜΟΛΟΓΙΑ «ΕΝ ΑΥΤῼ»

Στὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο τῆς ἑορτῆς τῶν Ἁγίων Πάντων ὁ Κύριος μᾶς προαναγγέλλει ὅτι οἱ Χριστιανοὶ θὰ βρεθοῦμε κάποτε ἐνώπιον ἀνθρώπων ἀντιθέων καὶ διωκτῶν, ἀνθρώπων ποὺ θὰ χλευάσουν τὴν πίστι μας καὶ θὰ τὴν πολεμήσουν. Καὶ μᾶς ζητεῖ νὰ μὴ φοβώμαστε οὔτε νὰ δειλιάζουμε μπροστὰ σὲ ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἐχθροὺς τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ νὰ ὁμολογοῦμε τὸν Ἀρχηγὸ τῆς πίστεώς μας ὡς Σωτῆρα καὶ Θεό μας. Ἐὰν ἔτσι Τὸν ὁμολογοῦμε, ὁ Κύριος ὑπόσχεται ὅτι θὰ μᾶς ἀναγνωρίσῃ ὡς δικούς του κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς Κρίσεως ἐνώπιον τοῦ οὐρανίου Πατρός του. Ἀντίθετα, ἐὰν Τὸν ἀρνηθοῦμε, θὰ μᾶς ἀρνηθῇ καὶ Αὐτός.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
Σύννεφο Ἁγίων!

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 3 Ἰουνίου 2018, τῶν Ἁγίων Πάντων (Ἑβρ. ια΄ 33 – ιβ΄ 2)

«Τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτύρων…»

Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πάντων σήμερα. Ἑορτάζουμε ὅλους τοὺς Ἁγίους μαζί, καὶ ἐκείνους ποὺ ἔχουν ἰδιαίτερη ἡμέρα ἑορτῆς μέσα στὸ ἔτος, ἀλλὰ καὶ ὅσους ἀγνοοῦμε καὶ τοὺς γνωρίζει ὁ Θεός. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος στὸ σημερινὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα τοὺς ὀνομάζει στὸ σύνολό τους «νέφος μαρτύρων», δηλαδὴ σύννεφο Ἁγίων. Μὲ τὴ λέξη «μάρτυρες» ἐννοοῦνται ὄχι μόνο οἱ ἅγιοι Μάρτυρες, ὅσοι δηλαδὴ θυσίασαν τὴ ζωή τους γιὰ τὴν ἀγάπη τους πρὸς τὸν Θεό, ἀλλὰ ὅλοι γενικὰ οἱ Ἅγιοι. Διότι ὅλοι «ἐμαρτυρήθησαν διὰ τῆς πίστεως»· δηλαδὴ γιὰ τὴ μεγάλη πίστη τους ἔλαβαν ἐγκωμιαστικὴ μαρτυρία ἀπὸ τὸν Θεὸ ἢ καὶ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους.

Μὲ αὐτὴ λοιπὸν τὴν ἀφορμὴ ἂς δοῦμε σήμερα γιατί οἱ Ἅγιοι Πάντες ὀνομάζονται «νέφος» καὶ τί σημαίνει αὐτὸ γιὰ τὴ ζωή μας.

1. Πλῆθος ἀναρίθμητο ποὺ δροσίζει τοὺς πιστοὺς
ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΙΟΥΝΙΟΥ 2018 – Α΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

(Ματθ. ι΄32-33, 37-38, ιθ΄ 27-30)) (Εβρ. ια΄ 33-ιβ΄ 2)

Η δύναμη της πίστης

«Οι άγιοι πάντες διά πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας»

Μάρτυρες της αλήθειας και της σωτηρίας που προσφέρει ο Χριστός «έως εσχάτου της γης», αξιώθηκαν να γίνουν μετά την Πεντηκοστή οι άγιοι απόστολοι. Τις διόδους της φωτεινής τους πορείας ακολούθησαν και όλοι οι άγιοι που κοσμούν το στερέωμα της Εκκλησίας και τη λαμπρύνουν με τη μαρτυρία τους. Σήμερα, Κυριακή των Αγίων Πάντων, η Εκκλησία μας τιμά την ιερή μνήμη όλων των απ’ αιώνος ευαρεστησάντων τον Θεό αγίων. Επειδή υπάρχουν και πρόσωπα που δεν έγιναν γνωστά και δεν συμπεριλήφθηκαν τα ονόματά τους στο αγιολόγιο, με τη σημερινή εορτή των Αγίων Πάντων, όλες οι μορφές που καταξιώθηκαν να εισέλθουν στο πεδίο της αγιότητας απολαμβάνουν της τιμής που προσφέρει η Εκκλησία.

Εμπειρία μαρτυρίου
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ»

Ἡ περικοπή πού διαβάζεται σήμερα Κυριακή τῶν ἁγίων Πάντων, ἤ τῶν μαρτύρων πάντων, ὅπως λεγόταν παλαιότερα, σταχυολογημένη ἀπό τό εὐαγγέλιο τοῦ Ματθαίου, ἀναφέρει:

«Ὅποιος ὁμολογήσει μπροστά στούς ἀνθρώπους ὅτι ἀνήκει σ’ ἐμένα, θά τόν ἀναγνωρίσω κι ἐγώ γιά δικό μου, μπροστά στόν οὐράνιο Πατέρα μου. Ὅποιος ὅμως μέ ἀπαρνηθεῖ μπροστά στούς ἀνθρώπους, θά τόν ἀπαρνηθῶ κι ἐγώ μπροστά στόν οὐράνιο Πατέρα μου».
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ
Απόστολος: Εβρ. ια΄33-40, ιβ΄1-2
Ευαγγέλιο: Ματθ. ι΄32-33, 37-38, ιθ΄27-30
3 Ιουνίου 2018
Στο ιερό Ευαγγέλιο της εορτής των Αγίων Πάντων ο Κύριος μας παρουσιάζει δυο βασικές προϋποθέσεις για να ακολουθήσουμε όλοι μας τον δρόμο των Αγίων.
Η πρώτη προϋπόθεση η ομολογία της πίστεως. Μας διαβεβαιώνει ο Κύριος: Καθένα που θα με ομολογήσει μπροστά στους ανθρώπους που καταδιώκουν την πίστη μου, θα τον ομολογήσω κι εγώ ως πιστό ακόλουθό μου μπροστά στον Πατέρα μου που είναι στους ουρανούς. Εκείνον όμως που θα με αρνηθεί μπροστά στους ανθρώπους, αυτόν θα τον αρνηθώ κι εγώ και δεν θα τον αναγνωρίσω ως δικό μου μπροστά στον Πατέρα μου που είναι στους ουρανούς.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

Κυριακή των Αγίων Πάντων

(Ματθ. ι΄ 32-33, 37-38, ιθ΄ 27-30)

3 Ιουνίου 2018 

      Η σημερινή Κυριακή των Αγίων Πάντων, αγαπητοί αδελφοί,  μας δίνει την αφορμή να κάνουμε μερικές σκέψεις γύρω από το πρόβλημα της αγιότητος σήμερα. 

          Στα πρώτα χριστιανικά χρόνια κάθε Χριστιανός ήταν και ονομαζόταν άγιος. Ήταν κάτι έκτακτο και εξαιρετικό. Δηλαδή ένας άνθρωπος του Θεού, που η πίστη του και η ζωή του τον διαφοροποιούσε από το περιβάλλον του. Αλλά με την εξάπλωση του Χριστιανισμού η χριστιανική ιδιότητα έγινε κάτι αυτονόητο και φυσικό. Η έννοια του έκτακτου ατόνισε.