2025 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 23 – ΚΥΡΙΑΚΗ Θ’ ΛΟΥΚΑ

ΤΟΥ ΑΦΡΟΝΟΣ ΠΛΟΥΣΙΟΥ (Λουκ. 12, 16-21)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στην Καμαρίνα, στις 23/11/1980)

Τοίχος από πάγο

Αναφέρει το Ευαγγέλιο, πως κάποια ημέρα πήγε κάποιος στον Χριστό και του είπε: «Κύριε, πες στον αδελφό μου να χωρίσουμε την περιουσία μας δίκαια».

Ερώτημα: Γιατί τσακωνόντουσαν τα δύο αδέλφια; Γιατί και οι δυο ήταν πλεονέκτες. Και ο καθένας ήθελε να αποκτήσει όσο πιο πολλά μπορούσε έστω και αν ήταν εις βάρος του άλλου.

Ο Χριστός απάντησε:

- Άνθρωπε, ποιος με έβαλε δικαστή ανάμεσα σας; Είναι δική μου δουλειά να μοιράζω χωράφια; Δεν σκέφτεσαι ότι με αυτό που μου ζητάς δείχνεις ότι ανάμεσα σε σένα και σε Μένα είναι ένας τοίχος από πάγο; Γιατί εσύ άλλα θέλεις, εγώ όμως ενδιαφέρομαι για τα πνευματικά.

ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

Στό σημερινό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα, ὁ Παῦλος ἀπευθύνεται στούς χριστιανούς τῆς Ἐφέσου πού προέρχονται ἀπό τόν εἰδωλολατρικό κόσμο καί τούς θυμίζει τό μακράν τοῦ Θεοῦ παρελθόν τους, τότε πού ἡ πίστη τῶν εἰδώλων τούς κρατοῦσε ἀποκλεισμένους ἀπό τήν Ἐκκλησία καί τήν προοπτική τῆς σωτηρίας. Ὁ Ἀπόστολος διδάσκει πώς ὁ Χριστός, μέ τή σταυρική Του θυσία, γκρέμισε τά τείχη τῆς ἐχθρότητας καί τῆς ἀντιπαλότητας, πού κυριαρχοῦσαν μεταξύ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ καί τοῦ Ἐθνικοῦ κόσμου καί δημιούργησε μιά νέα ἀνθρωπότητα, φέρνοντας τήν εἰρήνη.

Αὐτή ἡ νέα ἀνθρωπότητα εἶναι ἡ Ἐκκλησία Του, ἡ Ἐκκλησία τῆς ἑνότητας καί τῆς εἰρήνης.

 Κυριακὴ Θ΄ Λουκᾶ

Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 23 Νοεμβρίου 2025, Κυριακὴ Θ΄ Λουκᾶ (Λουκ. ιβ΄ 16-21)

ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

1. Διαχειριστὲς καὶ ὄχι ἰδιοκτῆτες

Ἕνα βασανιστικὸ ἐρώτημα ἀπασχολοῦσε τὸν πλούσιο τῆς παραβολῆς τοῦ σημερινοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου. Τὰ κτήματά του ἀπέδωσαν πάρα πολὺ μεγάλη σοδειά· πλούσια καρποφορία. Τόσο πολύ, ποὺ δὲν θὰ ἔφθαναν οἱ ἀποθῆκες του γιὰ νὰ συγκεντρώσει τοὺς καρπούς. «Τί ποιήσω;», ἀναρωτιόταν. Τί θὰ κάνω; Βρῆκε λοιπὸν τὴ λύση. Ἀποφάσισε νὰ γκρεμίσει τὶς ἀποθῆκες του καὶ νὰ χτίσει ἄλλες, μεγαλύτερες, γιὰ νὰ χωρέσουν ὅλα ἐκεῖ. Θεώρησε ὅτι μὲ τὴ ρύθμιση αὐτὴ θὰ εἶναι εὐτυχισμένος γιὰ πάντα.

Κυριακή 23η Νοεμβρίου 2025

Κυριακή Θ’ Λουκά (Λκ. 12, 16–21)

“ἀναπαύου, φάγε, πίε, εὐφραίνου”

Τή διδακτικότατη παραβολή τοῦ ἄφρονος πλουσίου ἀκούσαμε σήμερα στὸ εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα. Ἕνας πλούσιος μεριμνοῦσε γιὰ τὸ τί ἔπρεπε νὰ κάνει, προκειμένου νὰ μὴ χάσει τίποτε ἀπὸ τὴ συνεχῶς αὐξανόμενη περιουσία του, ἐνῶ τὸ ἴδιο βράδυ ἐπρόκειτο νὰ χάσει αὐτή τὴν ἴδια τὴ ζωή του.

Ὁ Κύριος εἶπε αὐτὴν τὴν παραβολή, γιὰ νὰ διδάξει πόσο μεγάλη ἀνοησία εἶναι νὰ δίνουμε πρωτεύουσα σημασία στὰ ρέοντα καὶ δευτερεύουσα σημασία στὰ μένοντα. Εἶναι μεγάλη ἀφροσύνη νὰ ἀπασχολούμαστε καὶ νὰ κουραζόμαστε, γιὰ νὰ τακτοποιήσουμε τὰ ἐφήμερα, ἐνῶ ἀμελοῦμε καὶ παραθεωροῦμε τὰ αἰώνια.

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

Κυριακή 23 Νοεμβρίου 2025

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΛΟΥΚΑ

Ἡ παραβολὴ ποὺ ἔχουμε μπροστά μας εἶναι πολὺ σύντομη ἀλλὰ ἠχηρὴ σὰν ἀστραπή, καὶ κοντινὴ στὴν καθημερινότητά μας. Δὲν ὑπάρχει ἐδῶ κάποια συγκεκριμένη ἱστορία μὲ πλοκή, δὲν ὑπάρχει κάποια ἐξώφθαλμη ἁμαρτία, φόνος, προδοσία ἢ δολοπλοκία.

Ὁ Κύριος μιλᾶ γιὰ ἕνα καθημερινὸ ἄνθρωπο ποὺ ἡ γῆ καὶ οἱ εὔκρατοι καιροὶ τοῦ φέρνουν μεγάλη σοδειά. Ὁ ἀποθηκευτικός του χῶρος γεμίζει μὲ σιτάρι καὶ ὁ ἰδιοκτήτης καλεῖται νὰ ἀνταποκριθεῖ στὴν ἀνάγκη τῆς ἀποθήκευσης. Θὰ λέγαμε μάλιστα ὅτι ἦταν καὶ καθῆκον του. Ὑπάρχει λοιπὸν ἕνας ἄνθρωπος πετυχημένος καὶ ὅλες οἱ κινήσεις καὶ ἀποφάσεις του φαίνονται φυσιολογικὲς καὶ λογικές.

 ΚΥΡΙΑΚΗ 23 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2025

Θ΄ ΛΟΥΚΑ

(Λουκ. ιβ΄ 16-21) (Εφεσ. β΄ 14-22)

Πλήρωμα ζωής

«Άφρον, ταύτη τη νυκτί την ψυχήν σου απαιτούσιν από σου, α δε ητοίμασας τίνι έσται; Ούτως ο θησαυρίζων εαυτώ, και μή εις Θεόν πλουτών».

Η σημερινή ευαγγελική παραβολή είχε σαν αφορμή τη φιλονικία δύο αδελφών πάνω σε κληρονομικά ζητήματα. Ο Κύριος γνώριζε ότι και οι δυο τους είχαν κυριευθεί από το φοβερό πάθος της πλεονεξίας. Για να βοηθήσει λοιπόν όλους μας να αποφύγουμε την αδυναμία αυτή, μάς πρόσφερε την παραβολή του άφρονος πλουσίου, με τα τόσο ζωηρά αλλά και διδακτικά μηνύματα και νοήματα.

Η υποδούλωση στην ύλη

 ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΚΔ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ

23-11-2025

«οἱ δέ βουλόμενοι εἰρήνην εὐφρανθήσονται» (Παροιμ. Σολομ. 12,20)

Στήν Παλαιά Διαθήκη, ἀγαπητοί ἀδελφοί, οἱ «Παροιμίες» τοῦ σοφοῦ Σολομῶντα ἀναφωνοῦν: «Ὅσοι ἐπιθυμοῦν καί ἐπιδιώκουν τήν εἰρήνη τοῦ Θεοῦ θά τήν ἐπιτύχουν καί θά εὐφρανθοῦν». «Βάδιζε τήν εὐθεῖα ὁδό. Αὐτός (ὁ Θεός)...θά σέ ὁδηγεῖ ἐν εἰρήνῃ στούς δρόμους τῆς ζωῆς σου» (4,27). Ὁ Προφήτης Ζαχαρίας λέγει: «Τάδε λέγει Κύριος... τήν εἰρήνην ἀγαπήσατε» (8,19). Ὁ θεσπέσιος Δαβίδ μέλπει στούς Ψαλμούς του: «Ὁ Θεός θά λυτρώσει μέ εἰρήνη τήν ψυχή μου» (54,18).

«Εἰρήνη πολλή βασιλεύει στίς καρδιές ἐκείνων πού ἀγαποῦν τόν νόμον σου, Κύριε» (118,165).

 ΚΥΡΙΑΚΗ Θ' ΛΟΥΚΑ (23-11-2025)

 ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ

Πλεονεξία καί ἀφροσύνη

Τό διπλό θαῦμα πού ἀκούσαμε, Χριστιανοί μου, στή σημερινή εὐαγγελική περικοπή ἔχει νά κάνει μέ δύο τραγικές καταστάσεις στή ζωή τοῦ ἀνθρώπου. Καταστάσεις πού ἐξαιτίας τῆς ἐξόδου τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν Παράδεισο μπῆκαν στή ζωή του καί εἶναι πάντοτε οἱ ἴδιες γιά ὅλους τούς ἀνθρώπους ὅλων τῶν ἐποχῶν. Εἶναι ἡ ἀσθένεια καί ὁ θάνατος. Βασανίζουν τόν ἄνθρωπο, τόν κάνουν νά ὑποφέρει, νά θλίβεται καί ἐνίοτε νά χάνει το κουράγιο του καί τη δύναμή του.

Πολλές φορές, χριστιανοί μου, ὁ Κύριός μας ἀναφερόταν στίς παραβολές Του σέ πλουσίους.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, 23-11-2025 « Ο ΑΦΡΩΝ»

 « Ο ΑΦΡΩΝ»

Μέ αὐτόν τόν χαρακτηρισμό προσφωνεῖ τόν πλεονέκτη πλούσιο ὁ Χριστός στή σημερινή εὐαγγελική περικοπή. «Ἄφρον», τοῦ λέει, δηλαδή, ἀσύνετε, παράφρον, «αὐτή τή νύχτα τελειώνει ἡ ζωή σου, Τί θά τά κάνεις ὅλα αὐτά, πού μέ νοσηρή ἰδιοτέλεια θησαύρισες; Σέ ποιόν θά τά ἀφήσεις;

Ὁ χαρακτηρισμός αὐτός, πού χρησιμοποιεῖ ό Κύριος γιά τον ἄπληστο πλούσιο, μᾶς ἀποκαλύπτει ὅτι ή πλεονεξία είναι ἀληθινή ἀρρώστια πού δέν ἀφήνει τόν ἄνθρωπο νά ἡρεμήσει καί νά χαρεῖ. «Καί διελογίζετο ἐν ἑαυτῷ».  Τά ὅρια στά ὁποῖα κλείνονται οἱ σκέψεις του καί οἱ προοπτικές του, εἶναι ἡ λέξη «ἐγώ»

 Κυριακή Θ΄ Λουκᾶ (23.11.2025)

Λουκᾶ ιβ΄ 16-21

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

«Οὐκ ἔχω...», λέει σήμερα στήν εὐαγγελική περικοπή ἕνας πλούσιος ἄνθρωπος. Τά χωράφια του ἐκείνη τή χρονιά εἶχαν μεγάλη συγκομιδή, εἶχαν ἀποδώσει ὑπεράφθονα. Κι ὅμως, σ’ αὐτή τήν κατάσταση, ἀκούγεται ἀπό τά χείλη τοῦ πλούσιου τό «δέν ἔχω».

Βέβαια, τό «οὐκ ἔχω» τό εἶπε ὁ ἄφρων ἐκεῖνος ἄνθρωπος σχετικά μέ τίς ἀποθῆκες του, πού ἦταν πλέον μικρές γιά νά χωρέσουν τήν ἐξαιρετικά μεγάλη σοδιά.

Νομίζει ὅτι ἐκείνη τή χρονιά εἶχε ἐξασφαλίσει ἀγαθά στή ζωή του γιά πάντα. Κι ἔτσι, ἀποτεινόμενος στόν ἑαυτό του, ἔλεγε: «Ψυχή μου, ἔχεις πολλά ἀγαθά γιά ἀτελείωτα χρόνια. Ἀναπαύου, τρῶγε, πίνε, ἀπόλαυσε».

 ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΠΕΡΙ ΠΛΕΟΝΕΞΙΑΣ

Ἀφορμή γιά τήν παραβολή περί πλεονεξίας τήν Κυριακή Θ΄ Λουκᾶ ἦταν ἡ φιλονικία δύο ἀδελφῶν σέ κληρονομικά ζητήματα. Ὁ Κύριος γνώριζε πώς καί οἱ δυό τους εἶχαν ὑποταχθεῖ στήν πλεονεξία. Γι᾿ αὐτό καί τούς ἀρνήθηκε νά γίνει δικαστής ἤ μεριστής τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν τους.

Ἡ πλεονεκτική προσκόλληση τοῦ ἀνθρώπου στά ὑλικά ἀγαθά εἶναι:

 Γιά μένα!

Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 17 Νοεμβρίου 2024, ΚΑ΄ Κυριακῆς Ἐπιστολῶν (Γαλ. β΄ 16-20)

ΓΙΑ ΜΕΝΑ!

«…ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀγαπήσαντός με καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ»

Μὲ τὸν λόγο αὐτὸ ποὺ ἀκούσαμε στὴ σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπή, ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἀναφέρεται στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία φανερώνεται στὴ θυσία του γιὰ τοὺς ἀνθρώπους. Κάνει δὲ ἐντύπωση ὅτι ὁ Ἀπόστολος προσδίδει ἕναν τόνο προσωπικὸ στὸν λόγο του. Σὰν νὰ θυ­σιάσθηκε ὁ Κύριος προσωπικὰ γι᾿ αὐτὸν καὶ ἔδειξε ἔτσι τὴν ξεχωριστὴ ἀγάπη του γιὰ τὸν Παῦλο. Ὁ λόγος αὐτὸς τοῦ Ἀ­ποστόλου μᾶς δίνει ἀφορμὴ νὰ δοῦμε ὅτι ὁ Κύριος ἀγαπᾶ τὸν καθένα μας προσωπικά, καὶ ὅτι ἀνταποκρινό­μαστε στὴν ἀγάπη του μὲ τὴν εὐγνωμοσύνη καὶ τὴν τήρηση τῶν ἐντολῶν του.

1. Ἀγάπη προσωπικὴ

 Κυριακή Θ΄ Λουκά, Ευαγγ. Ανάγνωσμα: Λουκ. ιβ’ 16 – 21 (17-11-2024)

Αρχιμ. Επιφανίου Παπαντωνίου

Αν μπορούσαμε να πούμε ότι η προηγουμένη Κυριακή πρόβαλε ως πρότυπο ζωής προς ένταξη στη Βασιλεία του Θεού τον εύσπλαχνο Σαμαρείτη, τον ανιδιοτελή άνθρωπο της έμπρακτης αγάπης, η σημερινή Κυριακή προβάλλει το αρνητικό κακέκτυπο: τον άφρονα πλούσιο, τον άνθρωπο που η μόνη έγνοια του ήταν πώς να έχει και να κατέχει τα υλικά του αγαθά, πώς να αυξάνει τα γεννήματά του, σε τέτοιο βαθμό, που τελικά να δυστυχεί μέσα στην υποτιθέμενη «ευτυχία» του.

 Κυριακή ΚΑ΄ Επιστολών, Αποστ. Ανάγνωσμα Γαλ. β’ 16-20 (17-11-2024)

Πρεσβ. Χαρίτων Θεοδώρου

Το σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα αποτελεί απόσπασμα από την προς Γαλάτας Επιστολή του Αποστόλου Παύλου συσχετίζεται άμεσα με το εορταζόμενο γεγονός που τιμά η Εκκλησία μας όλες αυτές τις μέρες. Δηλαδή αναφέρεται και αυτό όπως και στην Κυριακή προ της υψώσεως στη λυτρωτική πορεία του ανθρώπου που γίνεται κατορθωτή μέσω της σταυρικής θυσίας του Χριστού.

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

Κυριακή 17 Νοεμβρίου 2024

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΛΟΥΚΑ

 Αγαπητοί μου αδελφοί, η σημερινή περικοπή από το κατά Λουκά Ευαγγέλιο μας διηγείται την παραβολή για τον άφρονα πλούσιο. Χρειάζεται με πολλή προσοχή να εμβαθύνουμε την ερμηνεία αυτής της σύντομης μεν παραβολικής διήγησης, αλλά μεστής δε από θεολογικά νοήματα για την πνευματική οικοδομή και την εν Χριστώ τελείωσή μας. Εκ πρώτης όψεως μπορεί εσφαλμένα να θεωρήσουμε ότι η στάση του ανόητου, στα μάτια του Θεού, πρωταγωνιστή της διήγησης για την εξασφάλιση μιας άνετης επίγειας ζωής με τη συσσώρευση πολλών υλικών αγαθών δεν έχει σχέση με τη δική μας πνευματική κατάσταση. Ίσως να νομίζουμε ότι δεν μας επηρεάζουν τα υλικά κινητά και ακίνητα μέσα που διαθέτουμε στη συμπεριφορά μας προς τον πλησίον και την κοινωνία μας με το Θεό.

 ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΛΟΥΚΑ

Απόστολος: Γαλ. β΄ 16-20

Ευαγγέλιον: Λουκ. ιβ΄ 16-21

17 Νοεμβρίου 2024

Τον καιρό της επίγειας παρουσίας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, κάποιος άνθρωπος ζητούσε από τον αδελφό του να μοιράσουν την κληρονομιά τους, αλλά εκείνος δεν δεχόταν. Τότε αυτός παρακάλεσε τον Κύριο: «Διδάσκαλε, πες στον αδελφό μου να μοιράσουμε την κληρονομιά μας». Ο Κύριος με πραότητα αποκρίθηκε σε αυτόν που του ζήτησε να διευθετήσει γήινη υπόθεση: «»Άνθρωπε μου, ποιος με διόρισε δικαστή ή μοιραστή σας;». Η Βασιλεία του Κυρίου, δεν προέρχεται από αυτόν εδώ τον κόσμο, γι’ αυτό και τα εγκόσμια έργα δεν αποτελούν το αντικείμενο της αποστολής στη γη του ενανθρωπήσαντος Θεού Λόγου.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ 17-11-2024 «ΛΑΘΗ ΠΟΥ ΑΚΡΙΒΟΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ»

«ΛΑΘΗ ΠΟΥ ΑΚΡΙΒΟΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ»

Ὅ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος λέει: «Οὐ τὰ ἀλλότρια ἁρπάζειν μόνον, ἀλλά καὶ τὰ ἑαυτῶν μὴ μεταδιδόναι ἑτέροις καὶ τοῦτο ἁρπαγή καὶ πλεονεξία καὶ ἀποστέρησίς ἐστιν».

Ὁ Χριστός σήμερα ἀφηγεῖται τὴν παραβολὴ τοῦ ἄφρονα πλουσίου, ὁ ὁποῖος εἶχε πολλὰ ἀγαθά, ἀσφαλισμένα ὅλα σὲ κατάμεστες ἀποθῆκες. Ὅταν ἦλθαν οἱ ὑπεράφθονοι καρποὶ τῆς νέας συγκομιδῆς δὲ χωροῦσαν σ' αὐτές. Τότε προβληματίσθηκε, ἀναστατώθηκε καὶ γεμάτος ἀνη- συχία καὶ ἀγωνία ρωτοῦσε τὸν ἑαυτό του: «Τί θὰ κάνω; Ποῦ θὰ βάλω τοὺς καρπούς μου;». Ἔχασε τὴν εἰρήνη του, διότι ἡ ὑπερβολικὴ αὔξηση τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν προκαλεῖ αὔξηση φροντίδων, ἀνησυχίες καὶ ἀυπνίες.

 Κυριακή 17η Νοεμβρίου 2024

Κυριακή Θ΄ Λουκᾶ.

(Λουκ. 12, 16 – 21).

«ψυχή ἔχεις πολλά ἀγαθά κείμενα εἰς ἔτη πολλά» (Λουκ. 12, 19).

Τήν παραβολή τοῦ ἄφρονα πλούσιου ἀκούσαμε σήμερα στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα.

Ὁ πλούσιος τῆς σημερινῆς παραβολῆς χαρακτηρίζεται ἄφρονας, διότι δίνει σημασία μόνο στήν ὕλη, πού εἶναι τό φτηνό στοιχεῖο τῆς ζωῆς, καί ξεχνάει τό σημαντικότερο καί ἀκριβότερο, πού εἶναι τό πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου.

Δυστυχῶς, αὐτή ἡ ἀνοησία τοῦ πλούσιου χαρακτηρίζει πολλούς ἀνθρώπους. Εἶναι πολλοί αὐτοί πού περιμένουν τή χαρά μέσα ἀπό τά χρήματα, τά γήινα ἀγαθά, τίς ὑλικές παροχές καί ὅλα αὐτά πού ἔρχονται καί παρέρχονται. Εἶναι πολλοί αὐτοί πού, καθώς ψάχνουν τή χαρά μέσα στά ὑπάρχοντα, πέφτουν στήν παγίδα τῆς πλεονεξίας, πού γίνεται μιά μορφή εἰδωλολατρίας. Γραπώνονται μέσα στά δίχτυα τῆς φιλαργυρίας, ἡ ὁποία γίνεται ἕνας κακός τύραννος, πού καταδυναστεύει καί ἀποστεώνει τήν ἀνθρώπινη ψυχή.

 Κυριακή Θ΄ Λουκά

Μήπως έχω αφροσύνη;

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία που εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 22-11-1998

Είναι βαρύ να σου δίνει ο Θεός τον χαρακτηρισμό ότι είσαι άφρων, άμυαλος, αγαπητοί μου. Ο Θεός χαρακτηρίζει με επαίνους τον άνθρωπον, όταν είναι σωστός άνθρωπος, όπως τον θέλει ο Θεός. Αλλά και αποδίδει βαρείς χαρακτηρισμούς, όταν ο άνθρωπος έχει αποκλίνει από το θέλημα το δικό Του. Και τούτο φαίνεται στην παραβολή του άφρονος πλουσίου που ακούσαμε σήμερα, αγαπητοί, στην ευαγγελική μας περικοπή.

 2023 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 19 - ΚΥΡΙΑΚΗ Θ  ΛΟΥΚΑ

Ο ΑΦΡΟΝΑΣ ΠΛΟΥΣΙΟΣ (Λουκ. 12, 16-21)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στο Βράχο, στις 22/11/1992)

Μακάριοι οι ακούοντες

Όσο και αν εμείς καυχιόμαστε για τις γνώσεις μας και για την εξυπνάδα μας, πηγή της σοφίας, της γνώσεως και της αληθείας είναι πάντοτε ο Θεός. Και κάθε σκέψη μας όσο και αν φαίνεται έξυπνη, όταν έρχεται σε αντίθεση με την σοφία του Θεού, δεν είναι παρά μια χοντροκομμένη ανοησία, την οποία αν την αποδεχθούμε, κάποια μέρα θα την βρούμε μπροστά μας και θα την πληρώσουμε.

Ο Λόγος του Θεού είναι η μεγαλύτερη σοφία.