ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ 1
ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ 2
ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ 3
ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ 4
Μητροπολίτου Σουρόζ Αντωνίου Bloom
Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας
ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ Μητροπολίτου Φλωρίνης 1
2026 ΙΟΥΝΙΟΥ 28 – ΚΥΡΙΑΚΗ Δ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΥ ΤΟΥ ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΥ (Ματθ. 8, 5-13)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στο Δρυόφυτο, στις 9/7/1995)
Η επίκληση του ονόματος του Κυρίου
Ακούσαμε στο Ευαγγέλιο, ότι ο Κύριος πήγε στην Καπερναούμ. Εκεί τον συνάντησε ένας Εκατόνταρχος. Σαν να λέμε ο Διευθυντής της Αστυνομίας της πόλεως. Του είπε: «Διδάσκαλε, έχω τον υπηρέτη μου, άρρωστο. Θέλω κάτι να κάνω γι’ αυτόν. Είναι πολύ καλός άνθρωπος και δεν θέλω να χαθεί».
Απαντά ο Χριστός: «Εγώ θα έρθω και θα τον θεραπεύσω».
Ας σταθούμε στα πρώτα λόγια του εκατοντάρχου: «Κύριε, έχω τον υπηρέτη μου άρρωστο».
Τι έκανε ο εκατόνταρχος; Πήγε και επικαλέστηκε τον Κύριό μας Ιησού Χριστό. Εμείς, τι ήλθαμε να κάνουμε στην Εκκλησία;
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΠΙΣΤΗ ΤΟΥ ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΥ
ΩΣ ΜΕΤΡΟ ΠΙΣΤΕΩΣ ΣΤΟΝ ΘΕΟ
Δέν ὑπάρχει κάτι πιό ἰσχυρό ἀπό τήν ζωντανή πίστη, στήν ὁποία δέν ἐμφιλοχωροῦν ὁ δισταγμός καί ἡ ἀμφισβήτηση, οὔτε κάτι πιό κραταιό ἀπό τήν ἐλπίδα καί τήν ἀκράδαντη πεποίθηση πρός τόν Θεό. Δεδομένου ὅτι ἡ πίστη εἶναι ὄχι μόνο ἡ ἀρχή τῆς πνευματικῆς ζωῆς ἀλλά καί ἡ θύρα, ἡ ὁδός πού ὁδηγεῖ στήν ζωή, δηλαδή στόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό. Ἡ πίστη, ὅπως ἐπισημαίνει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, δίνει ὕπαρξη σέ ἐκεῖνα πού ἐλπίζουμε καί ἀποδεικνύει ἐκεῖνα πού δέν βλέπουμε· «Ἔστι δέ πίστις ἐλπιζομένων ὑπόστασις, πραγμάτων ἔλεγχος οὐ βλεπομένων» (Ἑβρ. 11,1). Πολύ εὔστοχα ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος ἐπεξηγεῖ· «Ἄν ὅλα εἶναι φανερά, ποῦ εἶναι ἡ πίστη; Πές μου. Διότι πίστη εἶναι ἡ ἀνεπιφύλακτη ἀποδοχή».
Κυριακή Δ΄ Ἐπιστολῶν
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 28 Ἰουνίου 2026, Κυριακή Δ΄ Ἐπιστολῶν (Ρωμ. ς΄ 18-23)
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
1. Τὸ θανατηφόρο δηλητήριο
Ὁ θεσμὸς τῆς δουλείας ἦταν ἤδη ἑδραιωμένος στὴ Ρώμη κατὰ τὴν ἐποχὴ ποὺ ἔζησε ὁ ἀπόστολος Παῦλος (1ος αἰ. μ.Χ.). Ἀπὸ αὐτὸ παίρνει ἀφορμὴ ὁ θεόπνευστος Ἀπόστολος, στὴ σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπή, γιὰ νὰ κάνει λόγο γιὰ μιὰ ἄλλη δουλεία, τὴ δουλεία στὴν ἁμαρτία. Ὅταν ἤσασταν δοῦλοι στὰ ἔργα τῆς ἁμαρτίας, γράφει, ποιά ὠφέλεια εἴχατε ἀπὸ αὐτά; «Τὸ γὰρ τέλος ἐκείνων θάνατος». Τὸ τελικὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἔργων ἐκείνων εἶναι ὁ πνευματικὸς θάνατος. Ἡ δουλεία στὴν ἁμαρτία λοιπὸν ὁδηγεῖ στὸν πνευματικὸ θάνατο.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
Κυριακή Δ΄ Ματθαίου
28 Ἰουνίου 2026
Στο σημερινό Ευαγγελικό Ανάγνωσμα είδαμε τον Ιησού στην Καπερναούμ της Γαλιλαίας να ενεργεί την θεραπεία του δούλου ενός αξιωματικού του ρωμαϊκού στρατού, ενός εκατοντάρχου.
Ο εκατόνταρχος δεν ανήκε στον περιούσιο λαό Ισραήλ, ήταν Ρωμαίος ειδωλολάτρης. Φαίνεται ότι είχε γνωρίσει από τους Ισραηλίτες τον αληθινό Θεό, τον οποίο και σεβόταν. Σπάνιος άνθρωπος για τα κοινωνικά ήθη της εποχής εκείνης, τότε που οι δούλοι δεν είχαν κανένα ανθρώπινο δικαίωμα, γιατί θεωρούνταν νομικά και οικονομικά «πράγματα» (res) και όχι «πρόσωπα». Αυτός, αντιθέτως, μένοντας ανεπηρέαστος από την απάνθρωπη νοοτροπία των συγχρόνων του, εκδηλώνει έμπρακτα την αγάπη του και το ενδιαφέρον του για την υγεία του δούλου του, η οποία είχε κλονισθεί σοβαρά. Κάποια οδυνηρή πάθηση, προφανώς, είχε προσβάλει τον δούλο και τον καθήλωσε στο κρεβάτι, καθιστώντας αδύνατη οποιαδήποτε μετακίνησή του.
ΚΥΡΙΑΚΗ 28 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026
Δ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
(Ματθ. η΄ 5-13) (Ρωμ. στ΄ 18-23)
Πίστεως αναβάσεις
«Αμήν λέγω υμίν, ουδέ εν τω Ισραήλ τοσαύτην πίστιν εύρον»
Βαθύτατα και ουσιαστικά μηνύματα πνευματικής ζωής απορρέουν μέσα από τη συγκλονιστική συζήτηση του Χριστού με τον εκατόνταρχο. Στη βαθύτερη διάστασή τους καλείται ο σύγχρονος άνθρωπος να εντρυφήσει με προσοχή, προκειμένου να αναδειχθεί σε ύπαρξη με αληθινό πνευματικό περιεχόμενο. Ειδικότερα, κρίνεται ως υποδειγματική και αξιομίμητη η συναίσθηση της αναξιότητας που εκφράζει η συγκινητική ομολογία του Ρωμαίου αξιωματικού: «Κύριε, δεν είμαι άξιος να σε δεχτώ στο σπίτι μου». Βέβαια, αυτή ακριβώς η ταπεινή συναίσθηση δεν είναι καθόλου άσχετη με την κραταιά πίστη που εκδηλώνει στη συνέχεια, όταν λέει με βαθύ νόημα στον Κύριο: «Πες μόνο ένα λόγο και θα γίνει καλά ο δούλος μου».
ΚΥΡΙΑΚΗ Δ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (28-06-2026)
ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
«Ἐλευθερωθέντες δὲ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας ἐδουλώθητε τῇ δικαιοσύνῃ» (Ρωμ. 6, 18)
«Κι ἔτσι, ἀφοῦ ἐλευθερωθήκατε ἀπό τήν ἁμαρτία, γίνατε δούλοι στήν ἀρετή», γράφει ὁ Ἀπόστολος στούς Ρωμαίους. Πῶς ὅμως ἐπιτεύχθηκε ἐκεῖνο; Τήν ἀπάντηση δίνει στόν προηγούμενο στίχο: «ὑπηκούσατε δέ ἐκ καρδίας εἰς ὄν παρεδόθητε τύπον διδαχῆς», δηλαδή ὑπακούσατε μέ τήν καρδιά σας στόν ἀκριβή κανόνα τῆς Χριστιανικῆς διδασκαλίας πού σᾶς παραδόθηκε ἀπό ἐμᾶς τούς Ἀποστόλους. Ἐδῶ τίθεται τό μεγάλο καί σπουδαῖο θέμα τῆς Παράδοσης. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἐπανειλημμένως ἀναφέρεται στίς παραδόσεις πού παρέδωσε στούς Χριστιανούς καί τίς ὁποῖες πρέπει νά διαφυλάξουν. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ὅπως καί ὅλοι οἱ θεόπτες Προφῆτες, Ἀπόστολοι καί Πατέρες, παρέλαβαν ἀπό τόν Θεό τήν Ἀποκάλυψη καί τήν παρέδωσαν στούς μαθητές τους, φτάνοντας μέχρι τίς ἡμέρες μας μέσα στήν Ἐκκλησία.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 28-06-2026 «Η ΛΥΤΡΩΤΙΚΗ ΠΙΣΤΗ»
«Η ΛΥΤΡΩΤΙΚΗ ΠΙΣΤΗ»
Κάνουν συγκλονιστική ἐντύπωση τά λόγια τοῦ ἑκατόνταρχου, ὅταν ὁ Κύριος τοῦ λέει ὅτι θά πάει στό σπίτι του γιά νά θεραπεύσει τόν ὑπηρέτη του: «Κύριε, δέν εἶμαι ἄξιος νά σέ δεχτῶ στό σπίτι μου, πές ὅμως μόνο ἕναν λόγο καί θά γιατρευτεῖ ὁ δοῦλος μου».
Νά τό πρῶτο βῆμα τῆς λυτρώσεως: ἡ συναίσθηση τῆς ἀναξιότητας, τό ξεγύμνωμα τοῦ ἑαυτοῦ μας ἀπό ὅλα τά ὀχυρά πού χτίζουμε συνήθως γιά νά σταθοῦμε μέ πολλές ἀξιώσεις μέσα στήν ζωή, νά δείξουμε στούς ἄλλους τήν δύναμή μας, νά πείσουμε γιά τήν ὑπεροχή μας.
Κυριακή 28η Ἰουνίου 2026
Κυριακή Δ΄ Ματθαίου.
(Μτθ. 8, 5 – 13).
«πολλοί ἀπό ἀνατολῶν καί δυσμῶν ἥξουσιν καί ἀνακλιθήσονται μετά Ἀβραάμ καί Ἰσαάκ καί Ἰακώβ ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν» (Μτθ. 8, 11).
Κατά τή σημερινή Κυριακή στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα βλέπουμε τόν Κύριο νά πηγαίνει στήν ἀγαπημένη Του Καπερναούμ. Ἐκεῖ τρέχει κοντά Του ἕνας ἑκατόνταρχος, γιά νά παρακαλέσει τόν Ἰησοῦ νά θεραπεύσει τόν ἄρρωστο ὑπηρέτη του. Ὁ Χριστός ἐκδηλώνει τήν πρόθεσή Του νά πάει στό σπίτι τοῦ ἀξιωματικοῦ καί νά κάνει τό θαῦμα. Ὁ ἑκατόνταρχος, ὅμως, Τόν ἀποτρέπει, παρουσιάζοντας τόν ἑαυτό του ὡς ἀνάξιο νά δεχθεῖ στό σπίτι του τόν Θεάνθρωπο. Ὁ Κύριος θαύμασε τήν πίστη, τήν ἀρετή, τήν ἀγάπη καί τήν ταπείνωση τοῦ ἑκατόνταρχου καί θεράπευσε τόν ἄρρωστο παραγιό ἀπό μακριά. Τό συμπέρασμα πού ἔβγαλε ὁ Χριστός ἀπό αὐτό τό περιστατικό μᾶς ἀφορᾶ ὅλους: «πολλοί ἀπό ἀνατολῶν καί δυσμῶν ἥξουσιν καί ἀνακλιθήσονται μετά Ἀβραάμ καί Ἰσαάκ καί Ἰακώβ ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν».
ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Απόστολος: Ρωμ. στ΄ 18-23
Ευαγγέλιο: Ματθ. η΄ 5-13
28 Ιουνίου 2026
«Κύριε, ουκ ειμί ικανός ίνα μου υπό την στέγην εισέλθης· αλλά μόνον ειπέ λόγω, και ιαθήσεται ο παις μου» (Ματθ. η΄ 8).
Υποκλινόμαστε με θαυμασμό μπροστά στο μεγαλείο της συγκατάβασης του Θεού προς τον άνθρωπο, τον οποιοδήποτε άνθρωπο ανεξαρτήτως χρώματος, φυλετικής ή θρησκευτικής καταγωγής, που προσφεύγει όμως κοντά του με πίστη. Μάλιστα αυτή η πίστη προς τον Ιησού ως Θεό δεν είναι μόνο προάγγελος του θαύματος που θα ακολουθήσει, αλλά και προάγγελος των εξελίξεων στο χώρο της βασιλείας του Θεού. Η πίστη σε συνδυασμό με ορισμένες άλλες αρετές όπως η ταπεινοφροσύνη και η αγάπη, αποτελούν την εγγύηση για την κατάκτηση της βασιλείας των ουρανών και όχι η θρησκευτική ή φυλετική καταγωγή.
Μητροπολίτου Σουρόζ Αντωνίου Bloom
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΥΓΙΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΟΡΑΣΗ
Μέ τήν σημερινή εὐαγγελική περικοπή, ἡ ὁποία προέρχεται ἀπό τήν ἐπί τοῦ Ὄρους Ὁμιλία τοῦ Κυρίου, τίθεται ἕνα ἐρώτημα πού ἀγγίζει τά βάθη τῆς ὑπάρξεως τοῦ ἀνθρώπου· ἄραγε, ἔχουμε φωτεινή, ὑγιῆ πνευματική ὅραση γιά νά βλέπουμε σωστά τά πράγματα, τόν ἑαυτό μας, τούς ἄλλους, τήν ἴδια τήν ζωή, τόν κόσμο πού μᾶς περιβάλλει, τόν Θεό πού μᾶς ἔφερε ἀπό τήν ἀνυπαρξία στήν ὕπαρξη; Λύχνος, φῶς γιά τό σῶμα, καθώς διδάσκει ὁ Κύριος, εἶναι ὁ ὀφθαλμός ὁ ὁποῖος ἄν εἶναι ὑγιής, ὅλος ὁ ἄνθρωπος εἶναι φωτεινός· σέ ἀντίθετη περίπτωση, ὅταν ἔχει βλαφθεῖ ὁ ὀφθαλμός, βρίσκεται ὅλος βυθισμένος στό σκοτάδι.
Τό ἴδιο συμβαίνει καί μέ τήν πνευματική κατάσταση τοῦ ἀνθρώπου.
Κυριακή Γ΄ Ἐπιστολῶν
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 21 Ἰουνίου 2026, Κυριακή Γ΄ Ἐπιστολῶν (Ρωμ. ε΄ 1-10)
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
1. Ἡ εὐεργεσία τῶν θλίψεων
Ἕναν παράδοξο λόγο τοῦ ἀποστόλου Παύλου ἀκούσαμε στὴ σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπὴ τῆς θείας Λειτουργίας. Ἀφοῦ πρωτύτερα εἶχε κάνει λόγο γιὰ τὴν οὐράνια δόξα, τὴν ὁποία ἐλπίζουμε ὅτι θὰ ἀπολαύσουμε οἱ πιστοὶ στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, τώρα ἐπισημαίνει ὅτι ἡ ὁδὸς ποὺ ὁδηγεῖ στὴ δόξα αὐτὴ περνᾶ μέσα ἀπὸ θλίψεις. Καὶ μεταξὺ ἄλλων ἀναφέρει: «καυχώμεθα ἐν ταῖς θλίψεσι». Δηλαδή, καυχιόμαστε γιὰ τὶς θλίψεις τὶς ὁποῖες ὑποφέρουμε.
ΚΥΡΙΑΚΗ 21 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026
Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
(Ματθ. στ΄ 22-33) (Ρωμ. ε΄ 1-10)
Η πίστη στη Θεία Πρόνοια
«Μη μεριμνάτε τη ψυχή υμών τι φάγητε και τι πίητε»
Η απόλυτη εμπιστοσύνη στην Πρόνοια του Θεού προβάλλει ως βασική και ζωτική αναγκαιότητα στη ζωή του ανθρώπου. Λειτουργεί ως το μοναδικό αντίδοτο στην αγωνιώδη εκείνη μέριμνα, η οποία συνήθως εκδηλώνεται για τις βιοτικές και υλικές ανάγκες, καθηλώνοντας και εγκλωβίζοντας τον άνθρωπο σε πολλαπλά αδιέξοδα. Τα μηνύματα που εκπέμπει η σημερινή ευαγγελική περικοπή, παρμένη από την εμπνευσμένη «Επί του Όρους Ομιλία» του Κυρίου μας, είναι ξεκάθαρα. Η αλήθεια του ευαγγελικού λόγου αναδεικνύεται εξαιρετικά επίκαιρη, καθώς προσφέρεται ως σωτήρια συνταγή για τη θεραπεία της πνευματικής «παθογένειας» που προσβάλλει τον σύγχρονο άνθρωπο.
ΚΥΡΙΑΚΗ Γ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (21-06-2026)
ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
«Δικαιωθέντες οὖν ἐκ πίστεως, εἰρήνην ἔχωμεν πρὸς τὸν Θεὸν διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ».
Ὁ θεῖος ᾿Απόστολος Παῦλος, μέσα ἀπό τό θεόπνευστο ἀνάγνωσμα τῆς πρός Ρωμαίους Ἐπιστολῆς πού ἀκούσαμε σήμερα, μᾶς ἀνοίγει τήν πύλη τῆς ἀληθινῆς ἐν Χριστῷ δικαιώσεως, δηλαδή τῆς σωτηρίας. Μᾶς καλεῖ νά κατανοήσουμε πώς ἡ Πίστη εἶναι μία ζωντανή πραγματικότητα πού μεταμορφώνει ἐκ βάθρων τή ζωή τοῦ ἀνθρώπου. Καί τό πρῶτο μεγάλο δῶρο αὐτῆς τῆς Πίστεως εἶναι ἡ εἰρήνη.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 21-06-2026 «ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ»
«ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ»
Ἀνάγκες ποικίλες πιέζουν τὸν ἄνθρωπο κάθε ἐποχῆς. Καὶ ἡ μέριμνα γιὰ τὸ αὔριο ἀποτελεῖ συνήθως τρόπο ζωῆς, ἱδιαίτερα στίς μέρες μας.
Ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἀγχώδη μέριμνα ζητεῖ νὰ μᾶς ἐλευθερώσει ὁ Χριστός, λέγοντας: «Μὴ μεριμνᾶτε», μὴν ἀνησυχεῖτε, μὴν ἀφήνετε νὰ σᾶς τυραννοῦν ἀγωνιώδεις σκέψεις, σπᾶστε τά δεσμά τῆς ἀνησυχίας μέ τήν ἐμπιστοσύνη πρός τόν Θεό.
ΚΥΡΙΑΚΗ Γ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
21/06/2026
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα μάς μεταφέρει στο κέντρο της “Επί του Όρους Ομιλίας” του Κυρίου Ιησού. Ο Χριστός δεν ασχολείται μόνο με τις εξωτερικές πράξεις του ανθρώπου, αλλά κατεβαίνει στο βάθος της καρδιάς, εκεί όπου γεννώνται οι λογισμοί, οι επιθυμίες και οι αποφάσεις μας.
Γι’ αυτό και στην αρχή της περικοπής ακούμε τη φράση:
«Ὁ λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός· ἐὰν οὖν ὁ ὀφθαλμός σου ἁπλοῦς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου φωτεινόν ἔσται· ἐὰν δὲ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρὸς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου σκοτεινὸν ἔσται» (Ματθ. 6, 22).
Τι σημαίνει όμως αυτός ο λόγος;
Κυριακή 21η Ἰουνίου 2026
Κυριακή Γ΄ Ματθαίου.
(Μτθ. 6, 22 – 33).
«μή μεριμνᾶτε» (Μτθ. 6, 25).
Στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς σημερινῆς Κυριακῆς ἀκοῦμε μία σειρά ἀπό διδασκαλίες τοῦ Ἰησοῦ, πού μᾶς βοηθοῦν στήν ἐσωτερική γαλήνη καί στήν ἐπίτευξη τοῦ σκοποῦ τῆς ζωῆς μας, πού εἶναι ἡ σωτηρία. Μᾶς καλεῖ ὁ Χριστός νά προσέχουμε τίς παραστάσεις πού ἀποθηκεύουμε στό μυαλό μας. Μᾶς προκαλεῖ νά ξεκαθαρίσουμε ἄν θά περπατήσουμε μέ τόν Θεό στή ζωή ἤ μέ τόν σατανά. Μᾶς προτρέπει νά μή ζητᾶμε τίποτε ἄλλο σέ τοῦτο τόν κόσμο παρά μόνον τή δικαιοσύνη καί τή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ἕνα, ὅμως, πολύ σημαντικό σύνθημα τῆς σημερινῆς περικοπῆς εἶναι ὁ λόγος τοῦ Ἰησοῦ πού μᾶς λέγει: «μή μεριμνᾶτε».
ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Απόστολος: Ρωμ. ε΄1-10
Ευαγγέλιο: Ματθ. στ΄22-33
21 Ιουνίου 2026
Καταστατικό χάρτη του χριστιανισμού θα μπορούσαμε να ονομάσουμε την επί του όρους ομιλία του Κυρίου μας, αγαπητοί μου αδελφοί.
Ορίζει με κλασσική λιτότητα και απόλυτη σαφήνεια, αλλά και περιεκτικότητα τον χαρακτήρα, τα καθήκοντα, τις υποχρεώσεις του πιστού χριστιανού, τις σχέσεις του με τον κόσμο. Περιορίζει τη σχέση της νέας θρησκείας με την απλώς παιδαγωγούσα Ιουδαϊκή, τονίζοντας κάποιες αντιθέσεις ή μάλλον ατέλειες. Δίδει ακόμη και το μοναδικό υπόδειγμα της απλής και περιεκτικής προσευχής.
Στη σημερινή όμως περικοπή, που ακούσαμε, μικρό απόσπασμα της επί του όρους ομιλίας του Κυρίου, δύο κυρίως θέματα κυριαρχούν. Το ένα είναι η συνέπεια.
2026 ΙΟΥΝΙΟΥ 14 - ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Η ΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ (Ματθ. 4, 18-23)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στα Κολομόδια, στις 13/6/2004)
Απαραίτητος προβληματισμός
Ακούσαμε στο Ευαγγέλιο για το κάλεσμα του Χριστού στους πρώτους μαθητές του, στον Πέτρο και στον Ανδρέα. Ήταν ψαράδες με ιδιόκτητο καΐκι και δίχτυα. Από την διήγηση φαίνεται ότι οι δουλειές τους πήγαιναν καλά. Και ήταν φυσικό να είναι ευχαριστημένοι.
Όμως ο άνθρωπος, που δεν μένει στην επιφάνεια, που δεν ενδιαφέρεται μόνο να γεμίσει το στομάχι του και να ικανοποιήσει κάποιες άλλες επιθυμίες του, δεν αρκείται σ’ αυτά. Εξετάζει τον εαυτό του και τη θέση του στον κόσμο. Και καταλαβαίνει, ότι σκοπός της ζωής του δε μπορεί να είναι ούτε το φαγητό, ούτε η διασκέδαση, ούτε τα χρήματα. Η ζωή είναι κάτι περισσότερο από αυτά. Κάτι έξω από αυτά.
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
Ἡ πρόσκληση πού ἀπευθύνει ὁ Κύριος στούς πρώτους Μαθητές Του εἶναι ἔργο τῆς βουλῆς καί τῆς προγνώσεως τοῦ Θεοῦ. Συναντᾶται μαζί τους στόν χῶρο τῆς ἐργασίας τους, στήν θάλασσα τῆς Γαλιλαίας. Ὁ Σίμων Πέτρος καί ὁ ἀδελφός του Ἀνδρέας ἔριχναν τά δίχτυα τους στήν θάλασσα. Ὁ Ἰάκωβος καί ὁ ἀδελφός του ὁ Ἰωάννης, μαζί μέ τόν πατέρα τους τόν Ζεβεδαῖο, ἐπιδιόρθωναν τά δικά τους δίχτυα. Ὁ Χριστός τούς καλεῖ νά τόν ἀκολουθήσουν καί τούς ὑπόσχεται ὅτι θά τούς κάνει ἁλιεῖς ἀνθρώπων. Καί αὐτοί ἄφησαν τά δίχτυα, τό πλοῖο, τόν πατέρα τους, καί τόν ἀκολούθησαν.
Κυριακή Β΄ Ἐπιστολῶν
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 14 Ἰουνίου 2026, Κυριακή Β΄ Ἐπιστολῶν (Ρωμ. β΄ 10-16)
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
1. Ὄχι μόνο ἀκρόαση, ἀλλὰ ἐφαρμογὴ
Ἡ σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπὴ τῆς θείας Λειτουργίας εἶναι ἀπὸ τὴν πρὸς Ρωμαίους Ἐπιστολή. Ὁ θεόπνευστος ἀπόστολος Παῦλος κάνει ἐκεῖ λόγο γιὰ τὰ κριτήρια, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ κρίνει ὁ Θεὸς τοὺς ἀνθρώπους. Μεταξὺ τῶν ἄλλων μᾶς λέει: «οὐχ οἱ ἀκροαταὶ τοῦ νόμου δίκαιοι παρὰ τῷ Θεῷ, ἀλλ᾿ οἱ ποιηταὶ τοῦ νόμου δικαιωθήσονται». Δηλαδή, δίκαιοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ δὲν εἶναι ὅσοι ἁπλῶς ἀκοῦν τὴν ἀνάγνωση τοῦ θείου λόγου, ἀλλὰ ὅσοι τὸν τηροῦν καὶ τὸν ἐφαρμόζουν· αὐτοὶ θὰ ἀναγνωρισθοῦν δίκαιοι.
ΚΥΡΙΑΚΗ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026
Β΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
(Ματθ. δ΄ 18-23) — (Ρωμ. β΄ 10-16)
Μαθητεία κοντά στον Χριστό
«Οι δε ευθέως αφέντες τα δίκτυα ηκολούθησαν αυτώ»
Μετά την ολοκλήρωση του αναστάσιμου κύκλου του Πεντηκοσταρίου, βλέπουμε το σωτηριώδες έργο του Κυρίου για τον άνθρωπο να προσλαμβάνει νέες, δυναμικές διαστάσεις. Αυτές αποκαλύπτονται αυθεντικά μέσα στον χώρο του ιδίου του Σώματός του, που είναι η Εκκλησία.
Η πρόσκληση που απηύθυνε ο Χριστός προς τους πρώτους μαθητές του σηματοδοτεί μια νέα περίοδο ανακαίνισης του ανθρώπου με ορίζοντα την αιωνιότητα. Το σκηνικό αυτής της ανακαίνισης είναι η εκκλησιαστική πραγματικότητα, τα βήματα της οποίας κατευθύνει αδιάλειπτα «εις πάσαν την αλήθειαν» η συνεχής παρουσία του Αγίου Πνεύματος.
ΚΥΡΙΑΚΗ Β' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (14-06-2026)
ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
«Ὁ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται»
Ἔχουμε τήν ἐντύπωση, ἀγαπητοί μου, πολλές φορές ὅτι ὑπάρχουν ἄνθρωποι στούς ὁποίους δέν δόθηκε ποτέ ἡ εὐκαιρία νά γνωρίσουν τόν ἀληθινό Θεό, λόγω διαφόρων συνθηκῶν πού τούς περιέβαλαν, εἴτε τοπικῶν εἴτε χρονικῶν. Ἴσως ἀνάμεσα καί σ’ ἐμᾶς τούς Χριστιανούς νά ὑπάρχουν κάποιοι πού νά δικαιολογοῦν κάποιο εἶδος ἀπιστίας στόν ἑαυτό τους, λόγω τοῦ ὅτι δέν αἰσθάνονται τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ. Τήν ἀπάντηση σ’ αὐτά μᾶς δίνει ἡ σημερινή ἀποστολική περικοπή ἀπό τό β΄ κεφάλαιο τῆς πρός Ρωμαίους ἐπιστολῆς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου. Γιά νά τήν κατανοήσουμε ὅμως, ἄς ἀρχίσουμε λίγο πιό πρίν, ἀπό τό α΄ κεφάλαιο.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 14-06-2026 «ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ»
«ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ»
Στήν σημερινή εὐαγγελική περικοπή βλέπουμε τόν Χριστό νά ἐπιλέγει τούς στενούς συνεργάτες Του γιά τό τεράστιο ἔργο τῆς μεταμορφώσεως καί ἀνακαινίσεως τοῦ κόσμου. Δέν ἀπευθύνεται ὅμως στούς κύκλους τῶν πλουσίων, τῶν πολιτικά ἰσχυρῶν, τῶν εὐσεβῶν τοῦ ἰουδαϊκοῦ κέντρου τῆς Ἱερουσαλήμ. Τούς ἀναζητεῖ σέ ἕνα περιβάλλον ἁπλό, μέ φυσικό ἐλεύθερο ὁρίζοντα «παρά τήν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας».
ΚΥΡΙΑΚΗ Β´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
14/06/2026
Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή που ακούσαμε αγαπητοί αδελφοί, παρουσιάζεται μία από τις πιο σημαντικές στιγμές της δημόσιας δράσης του Κυρίου μας Ιησού Χριστού: την κλήση των πρώτων μαθητών Του.
Καθώς περπατά δίπλα στη θάλασσα της Γαλιλαίας, συναντά απλούς ανθρώπους του καθημερινού μόχθου, ψαράδες που εργάζονται για να συντηρήσουν τις οικογένειές τους, τον Σίμωνα Πέτρο και τον αδελφό του Ανδρέα. Σε αυτούς, λοιπόν, απευθύνει το κάλεσμά Του να Τον ακολουθήσουν και να γίνουν «αλιείς ανθρώπων» και εκείνοι ευθύς αμέσως άφησαν τα πάντα και Τον ακολούθησαν. Έπειτα, προχωρώντας λίγο ακόμη συναντά άλλα δύο αδέλφια τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, τους υιούς Ζεβεδαίου, οι οποίοι ετοίμαζαν μαζί με τον πατέρα τους τα δίχτυα και τους καλεί και εκείνους να Τον ακολουθήσουν.
Κυριακή 14η Ἰουνίου 2026
Κυριακή Β΄ Ματθαίου.
(Μτθ. 4, 18 – 23).
«ὁ Ἰησοῦς διδάσκων» (Μτθ. 4, 23).
Ξημέρωσε σήμερα μία εὐλογημένη Κυριακή! Στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας βλέπουμε τόν Κύριο νά περιδιαβαίνει τή θάλασσα τῆς Γαλιλαίας καί νά προσκαλεῖ τούς πρώτους τέσσερις μαθητές. Τούς προσκαλεῖ νά Τόν ἀκολουθήσουν καί νά γίνουν ψαράδες ἀνθρώπων. Βεβαίως, ἡ πρόσκλησή Του δέν φτάνει μόνο στούς τέσσερις αὐτούς ἀνθρώπους. Ὁ Χριστός περιφέρεται σ’ ὁλόκληρη τή Γαλιλαία καί διδάσκει στίς συναγωγές τῶν συμπατριωτῶν Του. Μέσ’ ἀπό τή διδασκαλία Του καλεῖ ὅλη τήν ἀνθρωπότητα νά ἔλθει κοντά Του, νά μαθητεύσει στήν ἐλευθερία τῆς ἀληθινῆς πίστης, νά γευθεῖ τή νοστιμιά τῆς θεϊκῆς ἀγάπης.
ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Απόστολος: Ρωμ. β΄ 10-16
Ευαγγέλιο: Ματθ. δ΄ 18-23
14 Ιουνίου 2026
«Πολλοὶ γάρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί». Το κάλεσμα Του Κυρίου δεχτήκαμε την ημέρα της βαπτίσεώς μας. Εκείνη την ημέρα ενδυθήκαμε τον Χριστόν, και υποσχεθήκαμε να ακολουθούμε στην ζωή μας το Άγιο θέλημά Του. Στο σημερινό Ευαγγέλιο, οι Απόστολοι αποδεχόμενοι το κάλεσμά Του «αφέντες άπαντα ηκολούθησαν αυτώ». Από εκείνη την στιγμή, η ζωή τους προσανατολίστηκε στο θέλημα του Θεού.
2026 ΙΟΥΝΙΟΥ 7 – ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ (Ματθ. 10, 32-33, 37-38 και 19, 27-30)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στήν Καμαρίνα, στίς 10/6/1990)
Πολύς ο κόπος. Μεγάλη η αμοιβή
Σήμερα είναι η εορτή των Αγίων Πάντων. Και για να μας δείξει ο Κύριος πώς οι άγιοι αγίασαν και πώς απέκτησαν την επουράνια δόξα, μας είπε: «Όποιος αφήσει για Μένα, πατέρα, ή μητέρα, ή αδελφούς, ή αδελφάς, ή αγρούς, ή οτιδήποτε άλλο, θα λάβει εκατονταπλασίονα και θα κληρονομήσει την αιώνια ζωή». Ειδικά για τους Αποστόλους οι οποίοι άφησαν τα πάντα και Τον ακολούθησαν, είπε ο Χριστός: «Εσείς, στην παλιγγενεσία, τότε που «θα έλθει ο Υιός του ανθρώπου εν τη δόξῃ Αυτού», «θα καθίσετε επί δώδεκα θρόνους και θα κρίνετε τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ». Εννοώντας, ότι οι Απόστολοι θα κρίνουν ολόκληρο τον κόσμο.
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΝΤΕΣ, ΚΑΡΠΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
Μέ ποιητική ἐνάργεια ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος μᾶς λέγει ὅτι καθώς οἱ ἐποχές τοῦ ἔτους διαδέχονται ἡ μία τήν ἄλλη, ἔτσι καί στήν Ἐκκλησία ἡ μία ἑορτή ἕπεται τῆς ἄλλης. Ἑορτάσαμε τόν Σταυρό καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, τήν Ἀνάληψη καί τήν Πεντηκοστή. Καί σήμερα, πρώτη Κυριακή μετά τήν Πεντηκοστή, ἑορτάζουμε τούς Ἁγίους Πάντες, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὁ γλυκύς καρπός τῆς καθόδου τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στόν κόσμο καί τῆς ἐμφανίσεως τῆς Ἐκκλησίας στήν ἱστορία ὡς κοινωνίας θεώσεως καί ἁγιασμοῦ. Ἡ Ἐκκλησία ὑπάρχει γιά νά δημιουργεῖ Ἁγίους πού εἶναι οἱ φίλοι τοῦ Θεοῦ καί δικοί μας φίλοι, ἡ πηγή ἐμπνεύσεως γιά συνεπῆ εὐαγγελική βιοτή κάθε πιστοῦ.
Ποιοί εἶναι οἱ Ἅγιοι;
Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 7 Ἰουνίου 2026, Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων (Ἑβρ. ια΄ 33 – ιβ΄ 2)
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
Μ ιὰ ἡρωικὴ παράταξη Ἁγίων παρελαύνει σήμερα μπροστά μας. Μιὰ μεγάλη χορεία πνευματικῶν ἀθλητῶν, οἱ ὁποῖοι, ἀφοῦ ἀγωνίσθηκαν στὸν ἐπίγειο βίο τους, ἔλαβαν τὸ στεφάνι τῆς νίκης ἀπὸ τὸν ἀθλοθέτη Χριστό. Εἶναι οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἀδὰμ μέχρι τὴν ἐποχή μας, οἱ ὁποῖοι συγκροτοῦν τὴ θριαμβεύουσα Ἐκκλησία. Αὐτοὺς τιμοῦμε σήμερα, τὴν Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πάντων.
1. Σύντριψαν τὰ βασίλεια τοῦ κόσμου
ΚΥΡΙΑΚΗ 7 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026
ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ
(Ματθ. ι΄ 32-33, 37-38, ιθ’ 27-30) (Εβρ. ια΄ 33 – ιβ΄ 2)
Πίστεως αναβάσεις
«Οι Άγιοι Πάντες διά πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας»
Μάρτυρες της αλήθειας και της σωτηρίας που προσφέρει ο Χριστός «έως εσχάτου της γης», έγιναν μετά την Πεντηκοστή οι άγιοι Απόστολοι. Τις διόδους της φωτεινής τους πορείας ακολούθησαν και όλοι οι άγιοι που κοσμούν το στερέωμα της Εκκλησίας και τη λαμπρύνουν με την ορθόδοξη μαρτυρία τους.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ (07-06-2026)
ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
«...δι' ὑπομονῆς τρέχωμεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα, ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν Ἰησοῦν» (Ἑβρ. 12, 1)
Πολλές φορές, ἀγαπητοί μου, στίς συμφορές καί στίς θλίψεις μας ἀναζητοῦμε νά βροῦμε παρηγοριά σέ διάφορα πράγματα, πού θά μᾶς ἀνακουφίσουν ἀπό ἐκεῖνες. Αὐτή τήν παρηγοριά στίς θλίψεις τῆς ἀσκήσεως τῶν πιστῶν θέλει νά δείξει καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος γράφοντας πρός τούς Ἑβραίους: «Τοιγαροῦν καί ἡμεῖς, τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος Μαρτύρων», δηλαδή νά ἔχουμε ὑπομονή στόν δρόμο τόν ἀγωνιστικό τῆς πίστεως, ἐπειδή καί ἐμεῖς ἔχουμε γύρω μας ἕνα τόσο μεγάλο σύννεφο Μαρτύρων πού μᾶς περιβάλλει.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 07-06-2026 «Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ»
«Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ»
Ἡ περικοπή πού διαβάζεται σήμερα Κυριακή τῶν ἁγίων Πάντων, σταχυολογημένη ἀπό τό εὐαγγέλιο τοῦ Ματθαίου, ἀναφέρει:
«Ὅποιος ὁμολογήσει μπροστά στούς ἀνθρώπους ὅτι ἀνήκει σ’ ἐμένα, θά τόν ἀναγνωρίσω κι ἐγώ γιά δικό μου, μπροστά στόν οὐράνιο Πατέρα μου. Ὅποιος ὅμως μέ ἀπαρνηθεῖ μπροστά στούς ἀνθρώπους, θά τόν ἀπαρνηθῶ κι ἐγώ μπροστά στόν οὐράνιο Πατέρα μου.
Ὅποιος ἀγαπάει πατέρα ἤ μητέρα, γιό ἤ θυγατέρα παραπάνω ἀπό μένα δέν εἶναι ἄξιος γιά μένα. Καί ὅποιος δέν παίρνει τό σταυρό του καί δέ μέ ἀκολουθεῖ δέν εἶναι ἄξιος γιά μαθητής μου.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ
07/06/2026
Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι αφιερωμένη σε όλους τους Αγίους γνωστούς και αγνώστους. Μία εβδομάδα μετά την Πεντηκοστή εορτάζουμε τους ευκλεείς καρπούς του Αγίου Πνεύματος, όλους αυτούς που ευαρέστησαν τον Κύριο προσφέροντάς Του την ψυχή και το σώμα τους ως “ολοκάρπωμα” και “θυσία ζώσα”. Οι Άγιοι σε κάθε εποχή αποτελούν απτά τεκμήρια της αλήθειας του Θεού και της θαυμαστής σκηνής που έκτισε πάνω στη γη με την επιδημία του Αγίου Πνεύματος. Μαρτυρούν τη γνησιότητά της Εκκλησίας, η οποία στους κόλπους της φέρει επίγειους Αγγέλους και ουράνιους ανθρώπους.
Κυριακή 7η Ἰουνίου 2026
Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων.
(Μτθ. 10, 32 – 33, 37 – 38 καί 19, 27 - 30).
«...τί ἄρα ἔσται ἡμῖν;» (Μτθ. 19, 27).
Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων σήμερα! Στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας ὁ Χριστός μᾶς καλεῖ νά Τόν ὁμολογοῦμε σέ κάθε περίσταση τῆς ζωῆς, νά Τόν ἀγαπᾶμε περισσότερο ἀπ’ ὅλα τά πρόσωπα πού γνωρίζουμε καί νά ὑπομένουμε χαρούμενα τόν προσωπικό μας σταυρό, γιά νά συνοδοιποροῦμε μαζί Του στό μονοπάτι τῆς λύτρωσης. Αὐτές εἶναι πρακτικές ὁδηγίες πού ἔδωσε ὁ Χριστός καί πού φύλαξαν ὅλοι οἱ Ἅγιοι τῆς πίστης μας. Ἔτσι, σήμερα ἡ Ἐκκλησία τούς προβάλλει ὡς ἀξεπέραστα πρότυπα ζωῆς.
ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ)
Απόστολος: Εβρ. ια΄ 33-ιβ΄ 2
Ευαγγέλιον: Ματθ. ι΄ 32-33, 37-38, ιθ΄ 27-30
7 Ιουνίου 2026
Κατά την σημερινή τελευταία Κυριακή του Πεντηκοσταρίου, αγαπητοί μου αδελφοί, η Αγία μας Εκκλησία τιμά την σύναξη Πάντων των Αγίων, Πατέρων, Μαρτύρων, Οσίων και Ομολογητών. Προβάλλει τις αγιασμένες μορφές τους ως διαχρονικά πρότυπα ζωής και υποδείγματα κατά Χριστόν βίου και διαγωγής.
Πρόκειται για τα πρόσωπα εκείνα, που βγαλμένα μέσα από τα σπλάχνα του δικού μας κόσμου, νίκησαν τη φθοροποιό δύναμή του κόσμου τούτου και αποκάλυψαν στους ανθρώπους το αληθινό πρόσωπο του Θεού, μέσα από τον δικό τους τρόπο ζωής, είτε τον ησυχαστικό και ασκητικό, είτε τον μαρτυρικό.
2026 ΜΑΙΟΥ 31 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ
ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ ΦΟΡΕΙΣ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ (Ιω. 7, 37-52 και 8, 12)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(κήρυγμα στο Νεοχώρι Άρτας, στις 15/6/1997)
«Σας συμφέρει να φύγω»
Πόσο μεγάλη σημασία έχει η εορτή της Πεντηκοστής και η παρουσία του Αγίου Πνεύματος για να μας φωτίζει, να μας αγιάζει και να μας σώζει, ο ίδιος ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός το έλεγε στους μαθητές Του: «Σας συμφέρει, να φύγω εγώ. Γιατί άμα δεν φύγω, δεν θα ‘ρθει το Άγιο Πνεύμα. Καλύτερα να λείπω εγώ, για σας, παρά η χάρη Αγίου Πνεύματος». Φαντασθείτε αδελφοί, πόσο μεγάλο πράγμα είναι για μας το Πνεύμα το Άγιο και η χάρη Του, που μας φωτίζει, που μας καθαρίζει από κάθε κηλίδα, που μας αγιάζει.
Η χάρη Αγίου Πνεύματος είναι δώρο της καλωσύνης του Θεού. Και το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, το Πνεύμα το Άγιο, το οποίο έστειλε ο Κύριος στους αποστόλους Του την ημέρα της Πεντηκοστής. Αυτό ενεργεί μέσα μας και μέσα στην αγία Εκκλησία για τη σωτηρία μας.
Ας με ξεπεράσουν όλοι
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ,
ΕΚΠΛΗΡΩΣΗ ΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΙΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, πρίν ἀπό τόν ἑκούσιο σταυρικό Του θάνατο, ὑποσχέθηκε στούς μαθητές Του πώς, ὅταν ἀπέλθει πρός τόν Πατέρα Του, θά στείλει ἄλλον Παράκλητο, δηλαδή παρηγορητή, ὑπερασπιστή, τό Πνεῦμα τό Ἅγιο, «ἵνα μένῃ μεθ’ ὑμῶν εἰς τόν αἰῶνα» (Ἰωάν. 14,16).
Κατά τήν Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς ἑορτάζουμε τήν ἔλευση, τήν κάθοδο τοῦ Παρακλήτου, τόν χρόνο ἐκπληρώσεως, τήν «προθεσμίαν» τῆς ἐπαγγελίας τοῦ Πατρός (Λουκ. 24,49). Αὐτό τό Ἅγιο Πνεῦμα συγκροτεῖ ὅλον τόν θεσμό τῆς Ἐκκλησίας στόν ἱστορικό χρόνο τοῦ παρόντος κόσμου, καθότι ἡ Ἐκκλησία ὑπῆρχε πρό πάντων τῶν αἰώνων ὡς κεκρυμμένη ἐν Θεῷ Βασιλεία καί Δόξα, στήν ὁποία κατοικεῖ ὁ Θεός μέ τόν Λόγο καί τό Ἅγιο Πνεῦμα (π. Ἰωάν. Ρωμανίδης). Ἡ Πεντηκοστή θεωρεῖται γενέθλιος ἡμέρα τῆς Ἐκκλησίας, διότι τότε φανερώνεται πλέον ὡς τό Σῶμα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ. Κέντρο της εἶναι ἀφενός ἡ Θεία Εὐχαριστία, κατά τήν ὁποία οἱ πιστοί ἐσθίουν καί πίνουν τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ, καί ἀφετέρου ὅλη ἡ ἐκκλησιαστική ζωή, τουτέστι τά μυστήρια, ἡ προσευχή, τά δόγματα, ἡ διδασκαλία. Αὐτή ἡ ζωή καταξιώνεται μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα, γιατί Αὐτό ἐνεργεῖ ἐντός τοῦ ἀνθρώπου, μέ τοῦ ὁποίου τήν θέληση καί συνέργεια ἐπιτυγχάνεται ἡ σωτηρία, ἡ μετοχή του στήν Βασιλεία καί Δόξα τοῦ Θεοῦ.
Φανέρωση τῆς Ἁγίας Τριάδος
Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 31 Μαΐου 2026, Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς (Πράξ. β΄ 1-11)
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
Ἡ ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς ἔχει κάθε χρόνο ξεχωριστὴ λαμπρότητα, καθὼς ἑορτάζουμε τὴν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ τὴ φανέρωση τῆς ἁγίας μας Ἐκκλησίας. Τὸ θαυμαστὸ γεγονὸς τὸ περιγράφει ἡ ἀποστολικὴ περικοπὴ τῆς θείας Λειτουργίας ἀπὸ τὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων.
1. Οἱ ἰδιότητες τοῦ Ἁγίου Πνεύματος
Πενήντα ἡμέρες μετὰ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καὶ ἐνῶ οἱ Ἀπόστολοι μὲ τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο κι ἕναν εὐρύτερο κύκλο Μαθητῶν τοῦ Κυρίου ἦταν συναγμένοι στὸ ὑπερῶο τῆς Ἱερουσαλήμ, ὅπου εἶχε λάβει χώρα ὁ Μυστικὸς Δεῖπνος, καὶ προσεύχονταν, ἄκουσαν ξαφνικὰ μιὰ βοὴ σὰν φύσημα δυνατοῦ ἀνέμου: «ὥσπερ φερομένης πνοῆς βιαίας», ποὺ γέμισε ὅλο τὸ σπίτι. Ταυτόχρονα εἶδαν νὰ διαμοιράζονται «γλῶσσαι ὡσεὶ πυρός», δηλαδὴ γλῶσσες σὰν τὶς φλόγες τῆς φωτιᾶς, καὶ νὰ κάθεται στὸν καθένα μία πύρινη γλώσσα.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
Κυριακή 31 Μαΐου 2026
«Κυριακή της Πεντηκοστής»
Αδελφοί μου,
Σήμερα η Εκκλησία μας εορτάζει τη γενέθλιο ημέρα της. Σήμερα συμπληρώνεται η οικονομία του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου. Αν το Πάσχα είναι η νίκη κατά του θανάτου και η Ανάληψη η ύψωση της ανθρωπίνης φύσεως στους ουρανούς, η Πεντηκοστή είναι η κάθοδος του ίδιου του Θεού μέσα στην καρδιά του ανθρώπου.
Ο Κύριος μάς το είχε υποσχεθεί: «Σας συμφέρει να φύγω εγώ, διότι αν δεν φύγω, ο Παράκλητος δεν θα έρθει σε εσάς». Αυτό λοιπόν το «συμφέρον» ζούμε σήμερα. Ο Χριστός έφυγε σωματικά για να γίνει εσωτερικός μας ένοικος μέσω του Αγίου Πνεύματος. Η σημερινή ημέρα δεν είναι μια απλή ανάμνηση ενός ιστορικού γεγονότος που συνέβη στο υπερώο της Ιερουσαλήμ· είναι μια διαρκής πραγματικότητα που ανακαινίζει τον κόσμο.
ΚΥΡΙΑΚΗ 31 ΜΑΪΟΥ 2026
ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ
(Ιω. ζ΄ 37-52, η΄ 12) (Πραξ. β΄ 1-11)
Η παρουσία του Παρακλήτου
«ούπω γαρ ήν Πνεύμα Άγιον»
Η Κυριακή της Πεντηκοστής είναι η γενέθλιος ημέρα της Εκκλησίας. Πενήντα μέρες μετά από την Ανάσταση του Χριστού η Ορθόδοξη Εκκλησία μας εορτάζει την Αγία Πεντηκοστή. Έτσι καθιερώθηκε να ονομάζεται η τελευταία μεγάλη εορτή της πασχαλινής περιόδου.
Όπως γνωρίζουμε την ημέρα της Πεντηκοστής φανερώνεται το τρίτο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, το Άγιο Πνεύμα. Μέχρι τότε, όπως μας αναφέρει το Ιερό Ευαγγέλιο «ούπω γαρ ήν Πνεύμα Άγιον». Δηλαδή δεν μας ήταν μέχρι τότε γνωστό το Άγιο Πνεύμα, το οποίο από την ημέρα της Πεντηκοστής δίνει έντονα την παρουσία του μέσα στην πραγματικότητα της Εκκλησίας μας. Την καθοδηγεί «εις πάσαν την αλήθειαν».
Οι αντιστοιχίες
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ (31-05-2026)
ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
Ἡ σαγήνη
Τό ἀπολυτίκιο, Χριστιανοί μου, τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς Πεντηκοστῆς εἶναι μιά βαθειά εὐχαριστία πρός τόν Τριαδικόν Θεό. Ψάλλοντας αὐτόν τόν ὑπέροχο ὕμνο εὐλογοῦμε τόν Κύριό μας Ἰησοῦ, πού ζητώντας ἀπό τόν Πατέρα Του νά ἀποστείλει στούς Ἀποστόλους τό Θεῖο Πνεῦμα – τό ὁποῖο ἀπό Ἐκεῖνον ἐκπορεύεται – ὁλοκλήρωσε τήν ὑπόσχεσή Του.
Μιάν ὑπόσχεση πού εἶχε δώσει τή βραδυά τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου λέγοντάς τους: «Ἐγώ ἐρωτήσω τόν Πατέρα μου καί ἄλλον Παράκλητον δώσει ὑμῖν· τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας... ἵνα μένει μεθ’ ὑμῶν εἰς τόν αἰῶνα».
Καί ὁ οὐράνιος Βασιλεύς, τό τρίτο πρόσωπο τοῦ Θεοῦ μας, σάν γλῶσσες φωτιᾶς κατέβηκε, ὅπως ὁ δυνατός ἄνεμος, πάνω στούς Μαθητές. Καί φώτισε τόν νοῦ τους.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 31-05-2026 «ΔΙΨΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑ»
«ΔΙΨΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑ»
Ἡ γιορτὴ τῆς Σκηνοπηγίας, ποὺ διαρκοῦσε ἑπτὰ ἡμέρες καὶ θύμιζε στοὺς Ἰουδαίους τὴ σαραντάχρονη περιπλάνησή τους στὴν ἔρημο, πλησιάζει στὸ τέλος της. Σύμφωνα μέ τό τυπικό τῆς γιορτῆς λευκοντυμένοι ἱερεῖς μεταφέρουν ἐν πομπῇ στὸ ναὸ μιὰ χρυσὴ στάμνα γεμάτη νερὸ ἀπὸ τὴν πηγὴ τοῦ Σιλωάμ. Αὐτὴ ἡ τελετὴ θύμιζε τὴ θαυμαστὴ διάσωση τοῦ Ἰσραὴλ στὴν ἔρημο, ὅταν κρυστάλλινες πηγὲς νεροῦ ἀνέβλυσαν ἀπὸ τὸ βράχο καὶ ὁ λαὸς ξεδίψασε. Ὕστερα ἀπὸ λίγο οἱ προσκυνητὲς θὰ ξαναγυρίσουν στὶς καθημερινές τους ἀσχολίες.
Κυριακή 31η Μαΐου 2026
Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς.
(Ἰω. 7, 37 – 52 καί 8, 12).
Ξημέρωσε σήμερα ἡ μεγάλη ἑορτή τῆς Πεντηκοστῆς. Οἱ πιστοί ὅλου τοῦ κόσμου χαίρονται καί πανηγυρίζουν γιά τήν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν ἱστορική της φανέρωση. Σήμερα τό ἀρχαῖο σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τοῦ κόσμου ὁλοκληρώνεται. Οἱ συγκεντρωμένοι μαθητές τοῦ Κυρίου λαμβάνουν τή χάρη, τόν φωτισμό, τή δύναμη καί τήν ἁγιότητα ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα, γιά νά ξεχυθοῦν στά πέρατα τῆς οἰκουμένης καί νά διαμηνύσουν στήν ἀνθρωπότητα τή σωτηρία καί τή λύτρωση.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ
Απόστολος: Πραξ. β΄ 1-11
Ευαγγέλιον: Ιω. ζ΄ 37-52, η΄ 12
31 Μαΐου 2026
Η Εκκλησία γιορτάζει σήμερα, πενήντα ημέρες μετά το Πάσχα, την εκπλήρωση της μεγάλης υπόσχεσης του Κυρίου για την αποστολή του τρίτου Προσώπου της Αγίας Τριάδος. Ο Κύριος πριν από το σωτήριο πάθος Του είχε υποσχεθεί ότι θα στείλει το Άγιον Πνεύμα. Είχε πει τότε στους Μαθητές Του: “Σας συμφέρει να φύγω Εγώ. Αν δεν φύγω Εγώ δεν θα έλθει ο Παράκλητος (το Άγιον Πνεύμα)” Και αλλού είπε: “Όταν έλθει Εκείνος (δηλ. Ο Παράκλητος), θα σας διδάξει και θα σας οδηγήσει σε όλη την αλήθεια”.
2026 ΜΑΙΟΥ 24 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ (Ιω. 17, 1-13)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στο Κορφοβούνι, στις 31/5/1998)
Η σημασία της ορθής πίστης
Κάθε άνθρωπος έχει τις γνώμες του και τις ιδέες του, τις οποίες πολλές φορές τις αλλάζει κατά τις περιστάσεις.
Αλλά η πίστη, δηλαδή η αλήθεια για το Θεό, δεν είναι «ο φούρνος του χότζα». Δεν μπορεί, άλλα να είναι σήμερα και άλλα να είναι αύριο.
Για τα επίγεια, δεν πειράζει αν κάνουμε κάποιο λάθος. Γιατί συνήθως διορθώνεται. Λίγες δεκάρες χάθηκαν, ή στερηθήκαμε κάποιο άλλο επίγειο απόκτημα.
Εάν όμως χάσουμε την πορεία μας προς τον Θεό και δεν βγούμε στη Βασιλεία Του, η ζημία είναι απροσμέτρητη. Γι’ αυτό, η αγία μας Εκκλησία επιμένει ότι πρέπει να κρατούμε την ορθή πίστη. Την μία πίστη που περιγράφει σωστά τον Θεό Πατέρα και τον Κύριο μας Ιησού Χριστό. Τις βασικές αρχές της πίστης, τις διατύπωσε ο ίδιος ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, που είπε: «Αύτη εστιν η αιώνιος ζωή, ίνα γινώσκωσί σε τον μόνον αληθινόν Θεόν, και ον απέστειλας Ιησούν Χριστόν».
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
Κυριακή των Αγίων 318 θεοφόρων πατέρων
της Α’ Οικουμενικής Συνόδου
24 Μαΐου 2026
Αδελφοί μου,
Βρισκόμαστε στο μεταίχμιο δύο μεγάλων γεγονότων: της Αναλήψεως του Κυρίου και της επικείμενης Πεντηκοστής. Σήμερα, η Εκκλησία μας στρέφει το βλέμμα στους 318 Θεοφόρους Πατέρες που συγκεντρώθηκαν στη Νίκαια το 325 μ.Χ.
Γιατί όμως σήμερα; Γιατί η Εκκλησία τοποθέτησε αυτή τη μνήμη ανάμεσα στις δύο αυτές μεγάλες εορτές, της Αναλήψεως του Κυρίου και της Πεντηκοστής;
Το πρώτο στοιχείο που χρειάζεται να κρατήσουμε είναι ότι ο Χριστός που ανελήφθη είναι Θεός αληθινός. Η Ανάληψη του Χριστού, δεν είναι απλώς ένα «ταξίδι» προς τον ουρανό, αλλά η οριστική σφράγιση της θεότητάς Του και της σωτηρίας του ανθρώπου.
ΚΥΡΙΑΚΗ 24 ΜΑΪΟΥ 2026
ΤΩΝ 318 ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α΄ ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ
(Ιω. ιζ΄ 1-13)) (Πρ. κ΄ 16-18,28-36)
Πίστεως θησαυρίσματα
«Εφανέρωσά σου το όνομα τοις ανθρώποις ους δέδωκάς μοι εκ του κόσμου»
Για αιώνες ολόκληρους οι άνθρωποι τελούσαν υπό πλήρη άγνοια για τον αληθινό Θεό. Στην προσπάθειά τους να ικανοποιήσουν εσωτερικές αναζητήσεις, στρέφονταν στη λατρεία των ειδώλων, η οποία χαρακτηριζόταν σαφώς από την ματαιότητα. Κανένας άνθρωπος δεν μπορούσε να δώσει πληροφορίες για τον αληθινό Θεό. Όπως άλλωστε μάς πληροφορεί ο Ευαγγελιστής Ιωάννης «Θεόν ουδείς εώρακεν πώποτε». Έτσι ο αληθινός Θεός γίνεται άνθρωπος για να δώσει τη δυνατότητα της αυθεντικής θεογνωσίας.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ (24-05-2026)
ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
Τό Σύμβολο τῆς Πίστεως, τῆς Ἀγάπης καί τῆς Προσδοκίας
Καθώς ἡ ἀληθινή Πίστις στόν Τριαδικό Θεό εἶχε – στίς ἀρχές τοῦ 4ου μ.Χ. αἰώνα – διαδοθεῖ σχεδόν στά πέρατα τοῦ τότε γνωστοῦ κόσμου, ἦταν φυσικό ἡ ἀκρίβεια τοῦ Εὐαγγελικοῦ κηρύγματος νά κινδυνεύει. Μέσα σὲ τόσους λαούς μέ διαφορετικές γλῶσσες, μέ ποικίλες προκαταλήψεις, μέ πλῆθος παραδοσιακῶν δοξασιῶν καί – κυρίως – μέ μηδενική δυνατότητα γιά τήν κυκλοφορία τῆς γνώσης, ὑπῆρχε φόβος τό Μήνυμα τοῦ Χριστοῦ νά φτάνει ἀλλοιωμένο.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 24-05-2026 «Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»
«Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»
Ἡ περικοπή πού διαβάζεται σήμερα, Κυριακή τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Α' Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἀποτελεῖ μέρος τῆς «Ἀρχιερατικῆς προσευχῆς» τοῦ Κυρίου, τῆς προσευχῆς δηλαδή πού ἀπηύθυνε ὁ Χριστός πρός τόν Θεό Πατέρα λίγο πρίν ἀπό τό πάθος Του. Σ' αὐτή τήν προσευχή ὁ Μέγας Ἀρχιερέας Χριστός ἔχει συγκεντρωμένο τό ἐνδιαφέρον Του στό ἔργο πού ἄρχισε μέσα στόν κόσμο καί πού θά συνεχίσουν οἱ μαθητές τοῦ. Γι' αὐτό ἀκριβῶς τό ἔργο πού δέν εἶναι ἄλλο ἀπό τὴν Ἐκκλησία, παρακαλεῖ τόν Θεό Πατέρα.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ
24/05/2026
Η σημερινή Κυριακή, η Κυριακή πριν την Πεντηκοστή, είναι αφιερωμένη στους 318 Πατέρες της Α’ Οικουμενικής Συνόδου. Οι Πατέρες αυτοί, μεταξύ άλλων και μεγάλοι Άγιοι όπως ο Άγ. Νικόλαος, ο Άγ. Σπυριδων και ο Άγ. Αθανάσιος, συνήλθαν με διάταγμα του Αγ. Κωνσταντίνου για να αντιμετωπίσουν την αίρεση του Αρειανισμού, που κήρυττε ότι ο Λόγος του Θεού, το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, είναι κατώτερος του Πατρός. Στη Σύνοδο αυτή οι άγιοι Πατέρες διατράνωσαν ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Υιός του Θεού, τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος, ομοούσιος και ομότιμος με το Θεό Πατέρα.
Κυριακή 24η Μαΐου 2026
Κυριακή τῶν Πατέρων.
(Ἰω. 17, 1 – 13).
«...τά ρήματα ἅ δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς, καί αὐτοί ἔλαβον, καί ἔγνωσαν ἀληθῶς ὅτι παρά σοῦ ἐξῆλθον» (Ἰω. 17, 8)
Βρισκόμαστε σήμερα στήν ἕκτη Κυριακή ἀπό τή μεγάλη καί λαμπροφόρο ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως. Εἴμαστε σέ μία ἡμέρα, ἡ ὁποία στέκει ὁρόσημο ἀνάμεσα στήν ἑορτή τῆς Ἀναλήψεως, πού προηγήθηκε, καί στήν ἑορτή τῆς Πεντηκοστῆς, πού ἕπεται. Κατά τή σημερινή Κυριακή ἡ Ἐκκλησία προβάλλει τούς θεοφόρους κήρυκες τῆς θεανθρωπότητας τοῦ Ἰησοῦ, τούς ἁγίους 318 Πατέρες τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Εἶναι οἱ πρόμαχοι τῆς Ὀρθοδοξίας, τά πρότυπα τῆς ὀρθοπραξίας, τά μυρίπνοα καί εὔλαλα στόματα τῆς ἀληθείας. Εἶναι αὐτοί πού μᾶς ἔδωσαν νά καταλάβουμε ὅτι ὁ Χριστός εἶναι τέλειος Θεός καί τέλειος ἄνθρωπος, ὁ μόνος Σωτήρας καί Λυτρωτής τοῦ κόσμου.
ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ (ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α΄
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ)
Απόστολος: Πραξ. κ΄ 16-18, 28-36
Ευαγγέλιον: Ιων. ιζ΄ 1-13
24 Μαΐου 2026
«Εγώ σε εδόξασα επί της γης» (Ιωάν. ιζ΄, 4)
Η Αγία μας Εκκλησία, αγαπητοί μου αδελφοί, τιμά σήμερα τους Θεοφόρους Πατέρες της Πρώτης Οικουμενικής Συνόδου, τους μεγάλους αυτούς ήρωες της πίστεώς μας, που αντιστάθηκαν στη φοβερή αίρεση του Αρειανισμού. Πολλοί από αυτούς είχαν πάνω τους νωπές ακόμα τις πληγές των μαρτυρίων τους, από τους τελευταίους διωγμούς. Γι’ αυτό και η Ορθόδοξη Εκκλησία, ευγνώμων για τη μεγάλη τους αυτή προσφορά, αφιέρωσε αυτή την Κυριακή στην ιερή μνήμη των τριακοσίων δεκαοκτώ αγίων εκείνων ανδρών, που προέβαλαν τα στήθη τους στην επιδρομή των λύκων του Αρειανισμού. Στην ατμόσφαιρα της γιορτής αυτής είναι ενταγμένο και το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα. Αποτελεί τούτο ένα τμήμα της λεγόμενης Αρχιερατικής Προσευχής του Κυρίου, της πλέον συγκλονιστικής προσευχής, που απευθύνθηκε ποτέ προς τον Ουρανό, από την επιφάνεια της γης. Και η προσευχή αυτή έχει επιλεγεί ακριβώς για να τονίσει το πνευματικό υπόβαθρο του αγώνα των Πατέρων αυτών για την αληθινή πίστη. Ο Μυστικός Δείπνος έχει πλέον τελειώσει.
2026 ΜΑΙΟΥ 17 – ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ
Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΕΚ ΓΕΝΕΤΗΣ ΤΥΦΛΟΥ (Ιω. 9, 1-38)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στον Γυμνότοπο, 1.6.2003)
Το δράμα του σκοταδιού
Σήμερα το Ευαγγέλιο μας μίλησε για έναν «τυφλό εκ γενετής».
Τυφλός εκ γενετής, σημαίνει: δεν είδε ποτέ το φως. Δεν είδε ποτέ τα δένδρα, τα βουνά, τις θάλασσες, τα αστέρια. Δεν είδε ποτέ το πρόσωπο της μητέρας του. Δεν είδε ποτέ τίποτε. Τι ταλαιπωρία!
Το άγιο Ευαγγέλιο μας λέγει, ότι σκότος βαθύ και εξώτερο είναι η κόλαση. Άμα θέλαμε λοιπόν να πούμε τι ήταν η ζωή αυτού του ανθρώπου, του εκ γενετής τυφλού, πρέπει να πούμε: ήταν μία κόλαση. Στην κόλαση οι άνθρωποι δεν βλέπουν τίποτε. Δεν βλέπουν ο ένας τον άλλο. Το να βλέπει ο ένας τον άλλο, είναι η μεγαλύτερη παρηγοριά στον κόσμο αυτό.
Το ομορφότερο και το μεγαλύτερο πράγμα
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΦΑΝΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
Μέ ἁπλότητα ἀφοπλιστική καί ἐνάργεια ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης ἀφηγεῖται τό ἐκπληκτικό θαῦμα τῆς θεραπείας τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ. Τά θαύματα τοῦ Χριστοῦ δέν ἐπιτελοῦνται γιά τήν δημιουργία ἐντυπώσεων οὔτε γιά τήν ἀπόκτηση ὀπαδῶν ἤ τήν ἐπιδίωξη ἰδιοτελῶν σκοπῶν. Τά «σημεῖα», τά θαύματα τοῦ Κυρίου πραγματοποιοῦνται γιά νά βοηθήσουν τόν ἄνθρωπο νά ἀτενίσει καί νά αἰσθανθεῖ μέ πίστη καί ἀγάπη τό κατ’ ἐξοχήν ἔργο τοῦ Θεοῦ, τό ὁποῖο εἶναι ἡ ἔλευση τῆς Βασιλείας Του στόν κόσμο, ἡ σωτήριος καί ἀπελευθερωτική παρουσία τοῦ Χριστοῦ ἀνάμεσά μας πού βιώνεται ὡς ἀγώνας νά Τόν ἀκολουθήσουμε μέ ἐμπιστοσύνη καί ἀφοσίωση.
Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 17 Μαΐου 2026, Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ (Πράξ. ις΄ 16-34)
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
1. Τὰ ὄργανα τοῦ διαβόλου
Ὁ ἀπόστολος Παῦλος μὲ τοὺς συνεργούς του βρέθηκαν στοὺς Φιλίππους τῆς Μακεδονίας. Κήρυξαν τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ βάπτισαν τοὺς πρώτους Χριστιανούς, μεταξὺ τῶν ὁποίων πρώτη τὴν ἁγία Λυδία. Κάποια ἡμέρα τοὺς συνάντησε ἐκεῖ μία νεαρὴ δούλη, ἡ ὁποία εἶχε «πνεῦμα πύθωνος», δηλαδὴ μαντικό, δαιμονικὸ πνεῦμα, καὶ ἀπέφερε πολλὰ κέρδη στὰ ἀφεντικά της μὲ τὶς μαντεῖες ποὺ ἔκανε. Βλέποντας τώρα τοὺς Ἀποστόλους, ἄρχισε νὰ τοὺς ἀκολουθεῖ καὶ νὰ διαλαλεῖ ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι δοῦλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου καὶ μᾶς δείχνουν τὸν δρόμο τῆς σωτηρίας. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ὁ διάβολος ἤθελε νὰ ἀποσπάσει τὴν ἐμπιστοσύνη τῶν ἀνθρώπων καὶ κατόπιν νὰ τοὺς παρασύρει στὴν πλάνη. Γι᾿ αὐτὸ ὁ ἀπόστολος Παῦλος στράφηκε πρὸς τὴ μάντισσα καὶ διέταξε τὸ πονηρὸ πνεῦμα νὰ φύγει ἀπὸ αὐτήν. Τὴν ἴδια στιγμὴ ἐκεῖνο, μὲ τὴ δύναμη τοῦ Χριστοῦ, ἐξῆλθε.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
Κυριακή 17 Μαΐου 2026
«Η θεραπεία του εκ γενετής τυφλού»
Αγαπητοί μου αδελφοί, Χριστός Ανέστη!
Συνεχίζουμε με την Χάρη του Θεού το πνευματικό μας αυτό ταξίδι μέσα στην χαρμόσυνο και πασχάλιο αυτή περίοδο. Μια περίοδο που σιγά σιγά πλησιάζει στο τέλος, αφού εγγίζει η εορτή της Αποδόσεως του Πάσχα. Σε αυτό το σημείο έρχεται η Αγία μας Εκκλησία και μας παρουσιάζει μέσω του σημερινού ευαγγελικού αναγνώσματος ένα άνθρωπο εκ γενετής Τυφλό. Το θαυμαστό γεγονός που ακούσαμε, οι Άγιοι Πατέρες δεν το χαρακτηρίζουν ως ένα απλώς θαύμα σωματικής ίασης, αλλά ως μια σταδιακή πνευματική αναγέννηση.
ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΜΑΪΟΥ 2026
ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ
(Ιω. θ΄ 1-38) (Πρ. ιστ΄16-34)
Το φως της ζωής
«Ενίψατο, και ήλθε βλέπων»
Γεννήθηκε η ταλαιπωρημένη εκείνη ύπαρξη χωρίς να απολαμβάνει το θείο δώρο της όρασης. Άκουε μόνο για τις ομορφιές της φύσεως και η δοκιμασία του ήταν μεγαλύτερη γιατί αδυνατούσε να έχει και θέαση εικόνων και πραγμάτων. Δεν μπορούσε να κοιτάξει ούτε το διπλανό του και η ζωή του ήταν ανυπόφορη, βυθισμένη στην κυριολεξία στο σκοτάδι και στην δυστυχία.
ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ 17-05-2026
Συνεχίζουμε, αδελφοί μου, την ταπεινή αναφορά μας στα ιερά σκεύη της Εκκλησίας.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ (17-05-2026)
ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
Τὸ χῶμα τῆς γῆς
Πολλοί, ἀκούγοντας τὴν θαυμάσια διήγηση τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννη, ἴσως ἀναρωτηθοῦν: Ἦταν ἀνάγκη ὁ Ἰησοῦς νὰ χρησιμοποιήσει λάσπη φτύνοντας στὸ χῶμα; Δὲν μποροῦσε νὰ θεραπεύσει τὸν τυφλὸ μὲ τὸν λόγο Του μόνον; Δὲν εἶχε ἀναστήσει μὲ τὸν λόγο Του μόνο τὸν υἱὸ τῆς χήρας; Καί – ἀργότερα – δὲν θὰ ἀνάσταινε τὸν Λάζαρο μόνο μὲ τὴν ἐντολή Του «Λάζαρε, δεῦρο ἔξω!»;
*Αὐτή, χριστιανοί μου, ἡ μικρὴ τελετουργία τοῦ Κυρίου μας, ὑπενθύμιζε τὴν σωτηριώδη ἀποστολὴ τοῦ Κόσμου: Ὅλη ἡ κτιστὴ δημιουργία ἔχει ἕνα καὶ μοναδικὸ σκοπό. Τὴν πορεία πρὸς τὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δόξα Του.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 17-05-2026 «Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»
«Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»
Ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης ἀφηγεῖται στήν σημερινή Εὐαγγελική περικοπή τήν θεραπεία τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ. Οἱ προφῆτες τῆς Π. Διαθήκης, περιγράφοντας τό ἔργο τοῦ ἀναμενόμενου Μεσσία, ἀναφέρουν καί τήν «ἀνάβλεψιν τυφλῶν». Αὐτός λοιπόν πού ἔχει τήν ἐξουσία νά ξαναδίνει τό φῶς στούς τυφλούς, δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τόν Μεσσία.
Ἡ ἀπόδοση ὅμως τοῦ φωτός στούς τυφλούς, πέρα ἀπό τήν ἀποδεικτική σημασία της γιά τή μεσσιανική ἰδιότητα τοῦ Χριστοῦ, ἔχει καί ἕνα ἄλλο βαθύτερο νόημα: Εἶναι σημάδι μίας νέας κατάστασης πραγμάτων πού εἰσβάλλει μέσα στόν κόσμο τοῦ σκότους καί τῆς τυφλότητας.
Κυριακή 17η Μαΐου 2026
Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ.
(Ιω. 9, 1 – 38).
«Μή καί ὑμεῖς θέλετε αὐτοῦ μαθηταί γενέσθαι;» (Ιω. 9, 27).
Μιά σειρά άπό γεγονότα σήμερα στολίζουν τήν Κυριακή μέ μηνύματα χαρούμενα καί έλπιδοφόρα. Στήν πορεία πρός τήν Πεντηκοστή αύτή τήν άναστάσιμη περίοδο βλέπουμε τόν Ίησοῦ νά συναντιέται μ’ έναν έκ γενετῆς τυφλό, νά τοῦ πλάθει τά μάτια, νά τόν γεμίζει έσωτερική δύναμη, νά τοῦ άποκαλύπτει τή Θεότητά Του, νά τόν άξιώνει σέ προσκύνηση καί λατρεία.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ 17/05/2026
Η σημερινή ευαγγελική περικοπή της Κυριακής του Τυφλού δεν είναι απλώς μια διήγηση θαυματουργικής θεραπείας. Η Εκκλησία την τοποθετεί λίγες ημέρες πριν από την Ανάληψη του Κυρίου, διότι το γεγονός αυτό αποκαλύπτει τη θεότητα του Χριστού και συγχρόνως το μυστήριο της σωτηρίας του ανθρώπου.
Ο ευαγγελιστής Ιωάννης δεν χρησιμοποιεί τυχαία τη λέξη “θαύμα”, αλλά “σημείο”. Το γεγονός δηλαδή δείχνει κάτι βαθύτερο, ότι ο Χριστός είναι το Φως του κόσμου, ο Δημιουργός και Αναδημιουργός του ανθρώπου.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ (ΤΥΦΛΟΥ)
Απόστολος: Πραξ. ιστ΄ 16-34
Ευαγγέλιο: Ιω. θ΄1 – 38
17 Μαΐου 2026
«Ούτε ούτος ήμαρτεν, ούτε οι γονείς αυτού, αλλ' ίνα φανερωθή τα έργα του Θεού εν αυτώ» (Ιωάν. θ' 3)
Ήταν δικαιολογημένη, η απορία των μαθητών του Χριστού. Γιατί τόσος πόνος και τόση δυστυχία σ' αυτόν τον άνθρωπο; Η ανθρώπινη λογική αποδέχεται κάτι που είναι δίκαιο και απορρίπτει το άδικο. Και αναμένει αμοιβές για τους δικαίους και τιμωρίες για τους αδίκους. Ο άνθρωπος, όμως, αυτός δεν έζησε ούτε μια μέρα υγιής. Ήταν «εκ μήτρας πεπηρωμένος», ανάπηρος εκ γενετής. Πότε αμάρτησε για να τιμωρείται με τη στέρηση της όρασής του;
2026 ΜΑΙΟΥ 10 – ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ (Ιωάν. 4, 5-42)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στην Ανέζα, στις 31/5/1983)
Αναζητώντας την ευτυχία
Ο άνθρωπος αναζητά πάντοτε την ευτυχία. Αλλά ποια είναι η αληθινή ευτυχία; Και πού μπορεί κανείς να την βρει; Οι πρωτόπλαστοι έψαξαν να βρουν την ευτυχία με το δικό τους τρόπο, έξω από το θέλημα του Θεού και κατάντησαν σε δυστυχία μεγάλη. Και επειδή λίγο-πολύ όλοι τούς μιμούμαστε αναζητώντας την ευτυχία, περιήλθαμε σε τέτοια κατάσταση, που την αληθινή ευτυχία την θεωρούμε ψέμα και ανύπαρκτη εδώ στη γη.
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΕΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑι
ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
Ἀπό τόν πλοῦτο τῶν νοημάτων τῆς σημερινῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς θά μᾶς ἀπασχολήσει τό θέμα τῆς «ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ» λατρείας τοῦ Θεοῦ, ὅπως αὐτή περιγράφεται ἀπό τόν Κύριο κατά τήν συνομιλία Του μέ τήν Σαμαρείτιδα.
Ὁ Χριστός διαλέγεται μέ αὐτήν τήν γυναίκα παρά τό ἄσβεστο μῖσος πού ὑπῆρχε μεταξύ Ἰουδαίων καί Σαμαρειτῶν, λόγῳ ἱστορικῶν, θρησκευτικῶν καί φυλετικῶν διαφορῶν.
Ὁ Κύριος μέ τήν παρουσία καί τόν λόγο Του βοηθεῖ τούς ἀνθρώπους νά ὑπερβοῦν τίς διαιρέσεις, καθότι κηρύττει ὡς κανόνα ζωῆς καί μέτρο πίστεως τήν εὐαγγελική ἀγάπη πρός ἐχθρούς καί φίλους, ἡ ὁποία ἐπιφέρει τήν καταλλαγή, τήν συμφιλίωση.
Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 10 Μαΐου 2026, Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος (Πράξ. ια΄ 19-30)
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
1. Μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ
Ἡ σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπὴ ἀπὸ τὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων μᾶς μεταφέρει στὴν Ἀντιόχεια τῆς Συρίας. Ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς, ὁ συγγραφέας τῶν Πράξεων, μᾶς πληροφορεῖ ὅτι μὲ τὸν διωγμὸ ποὺ ἀκολούθησε μετὰ τὸ μαρτύριο τοῦ πρωτομάρτυρος ἁγίου Στεφάνου, κάποιοι Χριστιανοὶ ἔφυγαν ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ πῆγαν στὴν Ἀντιόχεια. Ἐκεῖ κήρυτταν τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστὸ στοὺς Ἰουδαίους ποὺ συναντοῦσαν. Τὸ δὲ κήρυγμά τους εἶχε πολλὴ καρποφορία, διότι «ἦν χεὶρ Κυρίου μετ᾿ αὐτῶν». Ἡ δύναμη τοῦ Χριστοῦ, ἡ Χάρις καὶ ἡ εὐλογία του ἦταν μαζί τους. Ὁ Κύριος ἄνοιγε τὶς καρδιὲς τῶν ἀκροατῶν καὶ φώτιζε τὴ διάνοιά τους, ὥστε νὰ ἀποδέχονται τὸ Εὐαγγέλιο. Μὲ τὴ δύναμη τοῦ Θεοῦ πολλοὶ Ἰουδαῖοι πίστευαν καὶ γίνονταν μέλη τῆς Ἐκκλησίας.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
Κυριακή της Σαμαρείτιδος
10 Μαΐου 2026
Αγαπητοί μου αδελφοί, Χριστός Ανέστη!
Βρισκόμαστε με την χάρη του Θεού στο μέσον της πασχαλινής περιόδου, αφού ήδη την Τετάρτη που μας πέρασε πανηγυρίσαμε την εορτή της Μεσοπεντηκοστής. Σήμερα η Εκκλησία μέσω της ευαγγελικής διηγήσεως, μάς φέρνει μπροστά σε ένα πηγάδι. Όχι ένα πηγάδι τυχαίο, αλλά το φρέαρ του Ιακώβ. Εκεί, όπως ακούσαμε, ο Χριστός, κουρασμένος από την οδοιπορία, περιμένει. Στην πραγματικότητα, δεν περιμένει απλώς να πιει νερό, αλλά περιμένει μια ψυχή. Περιμένει όλους εμάς, τους ταλαιπωρημένους ανθρώπους που διψάμε για την αλήθεια.
ΚΥΡΙΑΚΗ 10 ΜΑΪΟΥ 2026
ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ
(Ιω. δ΄ 5-42) (Πραξ. ια΄ 19-30)
Στους ορίζοντες της αλήθειας
«Πνεῦμα ὁ Θεός, καί τούς προσκυνοῦντας αὐτόν ἐν πνεύματι καί ἀληθεία δεῖ προσκυνεῖν»
Η ανακάλυψη του βαθύτερου νοήματος της ζωής περνά μέσα από την αλήθεια της Εκκλησίας, όπως μάς την αποκαλύπτει ο ίδιος ο Κύριος. Η σημερινή ευαγγελική περικοπή μάς βάζει ακριβώς μπροστά από αυτή τη μεγάλη πρόκληση. Να ανοίξουμε τον εαυτό μας, να τον καταστήσουμε διάφανο, για να δεχθεί τη μεγάλη αλήθεια της ζωής, η οποία είναι εκείνη που σώζει και ανεβάζει τον άνθρωπο στις πιο ψηλές πνευματικές κορυφογραμμές.
ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ
10-05-2026
ΤΟ ΛΕΒΗΤΑΡΙΟ Η΄ ΖΕΟΝ. Τό λεβητάριο, ἀδελφοί μου, εἶναι ὑποκοριστικό τοῦ λέβητος. Αὐτό εἶναι ἕνα μικρό μετάλλινο σκεῦος, πού χρησιμοποιεῖται γιά τήν μεταφορά θερμοῦ ὕδατος, τό ὁποῖο, κατά τήν ὥρα τῆς Θείας Μεταλήψεως, ὁ λειτουργός ἐκχέει στό ἅγιο Ποτήριο.
Ὁ Γερμανός Κων/λεως γράφει: «Τότε δέ κομίζεται ὕδωρ θερμότατον εἰς μικρόν λεβητάριον, καί κιρνῶσιν ἐξ αὐτοῦ τά προκείμενα ἐν τῇ ἁγίᾳ Τραπέζῃ εἴτε κρατῆρες, εἴτε ποτήρια εἶεν» (Μυστ. θεωρ. PG 98, 449β). Καί ὁ Συμεών Θεσ/νίκης κάνει λόγο γιά τό «ζέον ὕδωρ». «Εἶτα καί ζέον ὕδωρ, (ὁ ἱερεύς) ἐκχέει τῷ ποτηρίῳ» (Περί τοῦ ἱ. ναοῦ PG 155 σ. 711). Ὁ καθηγητής Ἰωάννης Φουντούλης γράφει: «Ἡ πράξη αὐτή ὑφίσταται μόνον στό βυζαντινό λειτουργικό τύπο». (Λειτουργική Α΄ σελ. 50).
Κυριακή 10η Μαΐου 2026
Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος.
(Ἰω. 4, 5 – 42).
«...οὐ μή διψήσῃ εἰς τόν αἰῶνα» (Ἰω. 4, 14).
Δίψα. Μία πανανθρώπινη ἀνάγκη. Δίψα σωματική καί πνευματική. Σήμερα, στήν ἀναστάσιμη περίοδο πού διατρέχουμε, συμπορευόμαστε μέ τόν Ἰησοῦ στή Σαμάρεια. Πηγαίνουμε μαζί Του νά ξεδιψάσουμε ἀπό τά νάματα τοῦ ζωντανοῦ νεροῦ πού θά μᾶς κεράσει, ὅπως τά προσφέρει στή διψασμένη Σαμαρείτιδα στό φρέαρ τοῦ Ἰακώβ. Δίψα σώματος καί δίψα ψυχῆς ἔχει αὐτή ἡ γυναίκα πού πλησιάζει τόν Κύριο. Ἡ δίψα τοῦ σώματος ἱκανοποιεῖται εὔκολα. Ἡ δίψα τοῦ πνεύματος λύνεται ἀπό τή συνομιλία της μέ τήν πηγή κάθε δροσιᾶς, μέ τόν Δωρεοδότη Θεό. Ἐμεῖς, ὡς συνοδοιπόροι τοῦ Χριστοῦ, ζητᾶμε νά σβήσουμε τή δική μας ἐσωτερική δίψα, γιά νά μήν ἀποξηραθοῦμε στό καμίνι τῆς καθημερινότητας.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ (10-05-2026)
ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
Χριστιανοί ἀπό συνήθεια;
Ὁ συγκλονιστικός διάλογος τοῦ Χριστοῦ μέ τήν Σαμαρείτιδα εἶναι ἀποκαλυπτικός καθώς περιλαμβάνει τίς θεμελιώδεις ἀλήθειες τῆς Πίστης μας. Μιά γυναίκα μειωμένης ἠθικῆς ἐπιδόσεως, τόλμησε καί ρώτησε τόν Κύριο τόσο γιά τόν τόπο ἀληθινῆς λατρείας τοῦ Θεοῦ, ὅσο καί γιά τήν προσδοκία τῆς ἔλευσης τοῦ Μεσσία.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 10-05-2026 «ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ»
«ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ»
Πολλὲς φορὲς τὶς ὑψηλὲς διδασκαλίες του ὁ Χριστός τὶς ἀπηύθυνε σὲ ἁπλούς ἀνθρώπους ποὺ δὲν εἶχαν κανένα ἐξωτερικὸ χαρακτηριστικὸ ἁγιότητας ἢ θρησκευτικῆς ὑπεροχῆς. Δὲν ἀπέφευγε μάλιστα νὰ συνομιλεῖ καὶ μὲ γυναῖκες, πρᾶγμα τὸ ὁποῖο δὲν θὰ ἔκανε κανεὶς ἀξιοπρεπὴς διδάσκαλος τῆς ἐποχῆς, δεδομένου ὅτι δὲν θεωροῦνταν οἱ γυναῖκες ἰσάξια πρὸς τὸν ἄνδρα πρόσωπα καὶ ἱκανὰ ν’ ἀκούσουν μία διδασκαλία.
2026 ΜΑΙΟΥ 3 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ
Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ ΤΗΣ ΒΗΘΕΣΔΑ (Ιω. 5, 1-15)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στη Ράχη, στις 5/5/1996)
Δεν θεράπευε η κολυμβήθρα
Το Ευαγγέλιο που ακούσαμε, μας μίλησε για την θεραπεία ενός παραλύτου, που τον θεράπευσε ο Χριστός στην κολυμβήθρα της Βηθεσδά.
Σ’ αυτή κατέβαινε κατά διαστήματα άγγελος Κυρίου και τάρασσε το νερό. Όποιος έμπαινε πρώτος θεραπευόταν. Τι μας διδάσκει αυτό;
Δεν θεραπευόταν ο καθένας που θα έμπαινε σ’ αυτή την κολυμβήθρα, γιατί τότε οι άνθρωποι θα έβγαζαν το λανθασμένο συμπέρασμα ότι το νερό έχει θεραπευτική ιδιότητα. Επίσης δεν ταραζόταν το νερό κάποια σταθερή ώρα που την περίμεναν όλοι, για να μη νομίσουν ότι η κίνησή του ήταν από φυσικό αίτιο.
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
Ἡ εὐαγγελική περικοπή πού ἀναγινώσκεται στήν σημερινή θεία Λειτουργία περιγράφει τήν ἴαση ἑνός παραλυτικοῦ στήν δεξαμενή Βηθεσδά, πλησίον τῆς προβατικῆς πύλης ἀπό τήν ὁποία διέρχονταν τά πρόβατα πού προορίζονταν γιά θυσίες στόν Ναό τῶν Ἱεροσολύμων. Ἡ λέξη Βηθεσδά στήν ἑλληνική μας γλῶσσα θά μποροῦσε νά ἀποδοθεῖ ὡς οἶκος ἐλέους, εὐσπλαγχνίας. Ἦταν, δηλαδή, ἕνας ἱερός τόπος, ἕνα ἁγίασμα, καθώς λέμε στήν ὀρθόδοξη παράδοσή μας, ὅπου μέ θαυματουργικό τρόπο θεραπεύονταν ἀσθενεῖς.
Κυριακή τοῦ Παραλύτου
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 3 Μαΐου 2026, Κυριακή τοῦ Παραλύτου (Πράξ. θ΄ 32-42)
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
1. Ὄχι ἐγώ, ἀλλὰ ὁ Χριστός!
Ἡ σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπή, ἀπὸ τὸ ἱερὸ βιβλίο τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων, μᾶς μεταφέρει στὴν πόλη Λύδδα τῆς Παλαιστίνης. Ἐκεῖ εἶχε μεταβεῖ ὁ ἀπόστολος Πέτρος γιὰ νὰ στηρίξει τοὺς Χριστιανοὺς τῆς πόλεως. Ἐκεῖ συνάντησε καὶ κάποιον ἄνθρωπο, τὸν Αἰνέα, ποὺ ἦταν ὀκτὼ χρόνια παράλυτος σὲ κρεβάτι. Στράφηκε σ᾿ αὐτὸν ὁ Ἀπόστολος καὶ τοῦ εἶπε: «Αἰνέα, ἰᾶταί σε Ἰησοῦς ὁ Χριστός». Αἰνέα, σὲ θεραπεύει ὁ Ἰησοῦς, ποὺ εἶναι ὁ Μεσσίας, ὁ Χριστός. Σήκω ἐπάνω καὶ στρῶσε μόνος σου τὸ κρεβάτι σου. Καὶ ὁ Αἰνέας σηκώθηκε ἀμέσως ὑγιής.
ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΜΑΪΟΥ 2026
ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ
(Ιωά. ε΄ 1-15) (Πραξ. θ΄ 32-42)
O αληθινός ιατρός
«Άνθρωπον ουκ έχω»
Τριανταοκτώ ολόκληρα χρόνια ο παράλυτος του σημερινού Ευαγγελίου υπόκειτο σε μεγάλη ταλαιπωρία. Περνούσε τη δική του δοκιμασία. Ανέβαινε το Γολγοθά του. Ίσως διάνυσε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του κάτω από τη Στοά της θαυματουργικής κολυμβήθρας του Σιλωάμ. Μάταια όμως περίμενε ένα άνθρωπο που θα τον συμπονούσε και να τον βοηθήσει να μπει στην κολυμβήθρα μόλις θα ταρασσόταν το ύδωρ.
Βρήκε τον Κύριο
ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ
03-05-2026
Η ΛΑΒΙΔΑ. Αὐτή, ἀδελφοί μου, εἶναι κοχλιάριο (μικρό ἐπίμηκες κουταλάκι) πού χρησιμοποιεῖται γιά τή μετάδοση τῆς θείας κοινωνίας στούς πιστούς. Καί αὐτό εἶναι κατασκευασμένο ἀπό εὐγενῆ μέταλλα. Στά πρῶτα χριστιανικά χρόνια οἱ χριστιανοί κοινωνοῦσαν πρῶτα τό Σῶμα τοῦ Κυρίου. Ὁ Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός λέγει: «Σταυροειδῶς τάς παλάμας τυπώσαντες, τοῦ ἐσταυρωμένου τό Σῶμα ὑποδεξώμεθα» (Migne 94. 1149). Ὁ π. Κων/νος Καλλίνικος ἐπισημαίνει ὅτι ἡ χρήση τῆς λαβίδας ἐπισῆλθε στή θεία λατρεία τόν 10ο αἰῶνα. Ὁ Γερμανός Κων/λεως ἀναφερόμενος στό ὅραμα τοῦ Προφήτη Ἠσαΐα, ὅπου ἄγγελος Σεραφείμ, ἔλαβε διά τῆς λαβίδος ἄνθρακα ἀπό τό θυσιαστήριο (Ἠσ. 6,6) καί προσῆλθε στόν Προφήτη, λέγει πῶς «σημαίνει τόν ἱερέα τόν κατέχοντα τόν νοερόν ἄνθρακα, Χριστόν, τῇ λαβίδι τῆς χειρός αὐτοῦ ἐν τῷ ἁγίῳ θυσιαστηρίῳ, καί ἁγιάζοντα καί καθαίροντα τούς προσερχομένους καί μεταλαμβάνοντας». Ὁ Σωφρόνιος λέγει πῶς «ἡ λαβίς» σημαίνει καί τήν Παρθένον, βαστάζουσα αὐτόν τόν οὐράνιον Ἄρτον».
Κυριακή τοῦ Παραλύτου
Λόγος εἰς τόν Ἀπόστολον
Τό θαῦμα τό ἐνεργεῖ ὁ Χριστός
«Αἰνέα, ἰᾶταί σε Ἰησοῦς ὁ Χριστός» (Πράξ. θ΄34)
Τά σημερινά ἁγιογραφικά ἀναγνώσματα, τόσο τό Εὐαγγελικό ὅσο καί τό Ἀποστολικό μᾶς περιέγραψαν τρία καταπληκτικά θαύματα. Τό πρῶτο εἶναι τό θαῦμα τῆς θεραπείας τοῦ παραλυτικοῦ πού ἐπετέλεσεν ὁ Κύριος δίπλα στήν «κολυμβήθρα», στή μικρή στέρνα τῆς Βηθεσδᾶ. Τά δύο ἄλλα τά ἐπετέλεσεν ὁ Ἀπόστολος Πέτρος. Ἀνέστησε πρῶτα τήν Ταβιθά, τήν εὐλογημένη ἐκείνη ψυχή τῆς ἀνιδιοτελοῦς θυσιαστικῆς ἀγάπης καί στή συνέχεια θεράπευσε τόν παράλυτο Αἰνέα. Τό ἐρώτημα εἶναι: πράγματι τόν θεράπευσε ὁ Πέτρος; Μάλιστα, ἐκεῖνος τόν θεράπευσε. Ὡστόσο ὀ ἴδιος εἶχε ἄλλη αἰσθηση γιά τό θαῦμα. Ἀναγνώριζε ὅτι ὁ Χριστός θαυματουργεῖ, γι᾽αὐτό καί εἶπε στόν Αἰνέα: «ἰᾶταί σε Ἰησοῦς ὁ Χριστός». Πρόσεξε Αἰνέα δέν σέ θεραπεύω ἐγώ, ἀλλά ὁ Ἰησοῦς Χριστός σέ ἀπαλλάσσει ἀπό τήν ἀρρώστεια σου. Ὁ Χριστός εἶναι ἐκεῖνος πού σοῦ χαρίζει τήν ὑγεία σου. Ἄς δοῦμε λοιπόν ποιές ἀρετές δείχνει ὁ λόγος αὐτός τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ (03-05-2026)
ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
Θεϊκός λόγος — ἀνθρώπινη μικροψυχία — ἄγονη τυπολατρεία
Εἶναι, Χριστιανοί μου, ἀξιοθαύμαστη ἡ θεραπεία τοῦ Παραλύτου τῆς σημερινῆς Κυριακῆς. Καί εἶναι ἀξιοθαύμαστη γιά τόν τρόπο τῆς ἰάσεως: Ἔφτασε ὁ λόγος τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, ὥστε ὁ κατάκοιτος νά βρεῖ ἀμέσως δυνάμεις, σέ σημεῖο ὄχι μόνο νά σηκωθεῖ, ἀλλά καί νά περπατήσει σηκώνοντας τό κρεβάτι του! Καί αὐτή ἡ δύναμη τοῦ λόγου Του μᾶς ὑπογραμμίζει τήν παντοδυναμία Του, ἐνῶ ταυτόχρονα μᾶς θυμίζει τόν τρόπο πού ὁ Πατέρας-Δημιουργός ἔκτισε τόν κόσμο. Ὅπως ὁ Μωυσῆς περιγράφει στήν «Γένεση», ἡ κτίση ὅλη ἔλαβε ὑπόσταση μέ ἕνα μόνο ρῆμα Του: «Γενηθήτω»! Καί τό ἀχανές τίποτε, εἶδε φῶς καί ἄρχισε νά δομεῖται, νά ἐξελίσσεται, νά ἀκολουθεῖ τήν Θεία Βουλή.
Κυριακή 3η Μαΐου 2026
Κυριακή τοῦ Παραλύτου.
(Ἰω. 5, 1 – 15).
«ἔγειρε» (Ἰω. 5, 8).
Μέσα στήν ἀναστάσιμη περίοδο πού διανύουμε, φτάνουμε σήμερα στήν κολυμβήθρα τῆς Βηθεσδά. Φτάνουμε μαζί μέ τόν Ἰησοῦ σ’ αὐτόν τόν τόπο τῆς ἀδυναμίας καί τῆς ἐλπίδας. Συναντοῦμε τόν ἐπί τριάντα ὀκτώ ἔτη κατάκοιτο ἄρρωστο, πού παλεύει μόνος του μέ τήν ἀπελπισία καί τά παράπονά του. Ἐκεῖ συναντιέται ἡ θεϊκή φιλανθρωπία μέ τήν ἀνθρώπινη ἀδυναμία. Ἐκεῖ τό ἀδιέξοδο τοῦ πόνου ξεπερνιέται καί τά ἀναπάντητα «γιατί» λαμβάνουν ἐξηγήσεις. Σ’ αὐτόν τόν τόπο τῆς ἀγωνίας καί τῆς ἐλπίδας ξεδιπλώνεται ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 03-05-2026 «Η ΥΠΑΚΟΗ ΜΑΣ ΣΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ»
«Η ΥΠΑΚΟΗ ΜΑΣ ΣΤΟ ΘΕΛΗΜΑΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ»
Ὁ παραλυτικὸς τῆς Εὐαγγελικῆς Περικοπῆς κοίταξε τὸν ξένο ξαφνιασμένος. Τί ἐρώτηση ἦταν αὐτή ποὺ τοῦ ἀπηύθυνε; Ἂν ἤθελε, λέει, νὰ γίνη ὑγιής; Μὰ ζητοῦσε καὶ τίποτε ἄλλο; Τριάντα ὀκτὼ ὁλόκληρα χρόνια ζοῦσε μ' αὐτὴ τὴ λαχτάρα. Ἡ ἐλπίδα τῆς θεραπείας τὸν ἔκανε νὰ παραμένει τόσον καιρὸ σ’ αὐτὸ τὸν θαυματουργικὸ τόπο τῆς Βηθεσδᾶ -προσμένοντας τὸ Θαῦμα. Ὅμως ἦταν μόνος, ὁλομόναχος. Οὔτε ἕναν ἄνθρωπο δὲν εἶχε νὰ τὸν «βάλει στὴ δεξαμενή, ὅταν τὸ νερὸ ταραχθῆ». Τὰ μάτια του ἔλαμψαν ἀπὸ μιὰ ἀναπάντεχη ἐλπίδα.
Κυριακή 26η Ἀπριλίου 2026
Κυριακή τῶν Μυροφόρων.
(Μρ. 15, 43 – 16, 8).
«κατέθηκεν αὐτόν ἐν μνημείῳ» (Μρ. 15, 46).
Μέσα στήν ἀναφαίρετα χαρούμενη ἀτμόσφαιρα τῆς Ἀνάστασης ἡ Ἐκκλησία μᾶς ἔβαλε σήμερα ν’ ἀκούσουμε μία περικοπή γεμάτη ἀπό ἀπίστευτες συναισθηματικές διακυμάνσεις. Μᾶς παρουσιάζει τήν ταφή τοῦ Χριστοῦ, πού γίνεται μέ συγκίνηση καί πόνο, ἀλλά μᾶς παρουσιάζει καί τήν Ἀνάστασή Του, πού καταμαρτυρεῖται ἀπό τόν λευκοφορεμένο Ἄγγελο στίς μυροφόρες. Ἔτσι ἀπό τή θλίψη περνᾶμε στήν ἀπορία. Ἀπό τήν ἀπορία περνᾶμε στήν ἔκπληξη. Ἀπό τήν ἔκπληξη βιώνουμε τή χαρά. Εἶναι πολύ συγκινητικό, ὅμως, τό γεγονός ὅτι ὁ κρυφός μαθητής τοῦ Ἰησοῦ, ὁ Ἰωσήφ ἀπό τήν Ἀριμαθαία, ζητάει τόν νεκρό Ἐσταυρωμένο ἀπό τόν Πιλάτο καί, ἀφοῦ Τόν φροντίζει σύμφωνα μέ τά νεκρικά ἔθιμα, «κατέθηκεν αὐτόν ἐν μνημείῳ».
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ
ΩΣ ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ
Κατά τήν σημερινή Κυριακή ἡ Ἐκκλησία μᾶς καλεῖ νά ἑορτάσουμε τούς κηδευτές τοῦ Χριστοῦ, Ἰωσήφ καί Νικόδημο, καί τίς ἅγιες Μυροφόρες Γυναῖκες πού πῆγαν πρῶτες στό Μνημεῖο γιά νά ἀλείψουν μέ μῦρα τό Σῶμα τοῦ Κυρίου, ἀξιώθηκαν νά ἀκούσουν τό Εὐαγγέλιο τῆς Ἀναστάσεως ἀπό Ἄγγελο Θεοῦ καί εἶδαν τόν Ἀναστάντα Χριστό. Οἱ ἡμέρες ἐκεῖνες ἦταν τραγικές. Οἱ πάντες εἶχαν ἐγκαταλείψει τόν Ἐσταυρωμένο· κρύπτονταν ἀπό τόν φόβο τῶν Ἰουδαίων, τῶν ἀρχόντων καί τῆς Ρωμαϊκῆς ἐξουσίας. Καί ὅμως, ἡ προαναφερθεῖσα μικρή ὁμάδα ἀνθρώπων ὑπερέβη τόν φόβο, τούς κινδύνους, τήν λογική καί προσέφερε τίς ἐντάφιες τιμές στόν «καθῃμαγμένον (στόν καταματωμένο) τοῖς μώλωψι καί πανσθενουργόν» Κύριο τῆς Δόξης, τόν «ἐν φωτί ἀϊδίῳ ὑπάρχοντα».
Κυριακή τῶν Μυροφόρων
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 26 Ἀπριλίου 2026, Κυριακή τῶν Μυροφόρων (Πράξ. ς΄ 1-7)
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
1. Νοσοκομεῖο τῶν πνευματικὰ ἀσθενῶν
Ἡ ἀποστολικὴ περικοπὴ τῆς Κυριακῆς τῶν Μυροφόρων μᾶς παρουσιάζει τὴν ὀργάνωση τῆς πρώτης Ἐκκλησίας, μετὰ τὴν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου καὶ τὴν Πεντηκοστή. Μᾶς παρουσιάζει τὸ πρῶτο πρόβλημα ποὺ ἀνέκυψε στοὺς κόλπους της. Τὴν ἀφορμὴ ἔδωσαν οἱ Ἑλληνιστές, δηλαδὴ οἱ Ἰουδαῖοι ποὺ κατάγονταν ἀπὸ χῶρες ἐκτὸς τῆς Παλαιστίνης καὶ εἶχαν μητρικὴ γλώσσα τὴν ἑλληνική. Αὐτοὶ δυσφόρησαν, ἐπειδὴ οἱ Ἰουδαῖοι τῆς Παλαιστίνης τοὺς ἀδικοῦσαν στὴ διανομὴ τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν. Πιθανότατα νὰ ἦταν δικαιολογημένα τὰ παράπονά τους. Μὲ τὸν γογγυσμό τους ὅμως προκάλεσαν τὸ πρῶτο τραῦμα στὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, στὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
Κυριακή των Μυροφόρων
26 Απριλίου 2026
Αγαπητοί αδελφοί, Χριστός Ανεστη!
Σήμερα, η Εκκλησία μας εορτάζει την Κυριακή των Αγίων Μυροφόρων Γυναικών, αλλά και τη μνήμη δύο κρυφών μαθητών του Κυρίου, του Ιωσήφ από την Αριμαθαία και του Νικοδήμου ο οποίος ήταν νυκτερινός μαθητής του Κυρίου μας. Σε μια εποχή που η πίστη συχνά δοκιμάζεται από την ολιγοψυχία και τον συμβιβασμό στα κοσμικά πρότυπα και τις σύγχρονες αντιλήψεις, τα πρόσωπα αυτά προβάλλουν σήμερα μπροστά μας ως αιώνια πρότυπα τόλμης, αφοσιώσεως και ανιδιοτελούς αγάπης.
ΚΥΡΙΑΚΗ 26 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026
ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ
(Μαρκ. ιε΄ 43- ιστ΄ 8) (Πράξ. στ΄ 1-7)
Η ευλογημένη τόλμη
«τολμήσας εισήλθε προς Πιλάτον και ητήσατο τω σώμα του Ιησού»
Χριστός Ανέστη αγαπητοί αδελφοί.
Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή παρελαύνουν τα πρόσωπα που καταθέτουν προσωπική μαρτυρία για τα μεγάλα γεγονότα του Πάθους και της Ανάστασης του Κυρίου. Πρόκειται για τον ευσχήμονα βουλευτή Ιωσήφ, τον από Αριμαθαίας, και τον κρυφό μαθητή του Κυρίου, Νικόδημο. Ειδική μνεία γίνεται επίσης και για τις τρεις μυροφόρες γυναίκες, την Μαρία την Μαγδαληνή, την Μαρία, την μητέρα του Ιακώβου, και την Σαλώμη, την μητέρα των υιών Ζεβεδαίου, δηλαδή του Ιωάννη και του Ιακώβου.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 26-04-2026 «ΤΟ ΙΕΡΟ ΧΡΕΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΥΕΡΓΕΤΗΝ ΚΥΡΙΟΝ»
«ΤΟ ΙΕΡΟ ΧΡΕΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΥΕΡΓΕΤΗΝ ΚΥΡΙΟΝ»
Δὲν ἦταν καὶ τόσο ἁπλό τὸ διάβημα τοῦ Ἰωσήφ. Ἀντίθετα, ἦταν ἐξαιρετικὰ ἐπικίνδυνο νὰ παρουσιασθῆ σὲ μιὰ τόσο τραγικὴ στιγμὴ ἀνοικτὰ φίλος ἑνὸς καταδίκου, ποὺ συγκὲντρωσε τὸ μίσος τῶν ἀρχόντων. Μποροῦσε νὰ τοῦ στοίχιση τὴν περιουσία καὶ τὴν ὑπόληψή του, πιθανῶς καί τήν ἴδια του τήν ζωή. Ὁ Ἰωσὴφ ὅμως, παραμερίζει τοὺς φόβους καὶ μὲ τόλμη προχωρεῖ ἐκεῖ ποὺ ἡ συνείδηση τὸν καλεῖ. Ἀργότερα βλέπουμε νά ἀκολουθοῦν τὸ παράδειγμά του καὶ μερικὲς γυναῖκες, οἱ Μυροφόρες. Νύχτα ξεκινοῦν κι ἀψηφοῦν τοὺς κινδύνους, ποὺ διατρέχουν πλησιάζοντας τὸ μνῆμα ποὺ φρουροῦν Ρωμαίοι στρατιῶτες.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ
Απόστολος: Πραξ. στ΄ 1-7
Ευαγγέλιον: Μκ. ιε΄43-ιστ΄8
26 Απριλίου 2026
Ούτε οι ίδιοι οι μαθητές υου Κυρίου δεν τόλμησαν να ζητήσουν το σώμα Του από τον Πιλάτο. Ο φόβος είχε κυριεύσει τις καρδιές τους και τους είχε καθηλώσει. Τι τραγικό! Να εγκαταλείπουμε τον ίδιο τον Θεό, δια τον φόβο των ανθρώπων.
Ο Πέτρος, ο μαθητής του Χριστού, λίγες ημέρες πριν διαβεβαίωνε ότι «κἂν δέῃ με σύν σοί ἀποθανεῖν, οὐ μή σε ἀπαρνήσομαι», δηλαδή, ακόμη και αν χρειαστεί να πεθάνω μαζί σου, δεν θα σε αρνηθώ. Το ίδιο όμως έλεγαν και άλλοι μαθητές του Χριστού. Παρόλα αυτά, την κρίσιμη εκείνη στιγμή, όλοι σκορπίστηκαν, εκτός από τον Ιωάννη. Δείλιασαν τόσο πολύ, που όχι μόνον δεν κράτησαν τις υποσχέσεις τους, αλλά ούτε και το σώμα του Χριστού δεν πήγαν να ζητήσουν.
2026 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 19 – ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ (Ιωάν. 20, 19-31)
†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
(Κήρυγμα στη Λυγιά, στις 18/4/2004)
Ο χειρότερος ιός
Την σημερινή Κυριακή την ονομάζουμε «Κυριακή του Θωμά». Και πολλές φορές την λέμε «η ανάσταση του Θωμά». Γιατί για ένα χρονικό διάστημα, ο απόστολος Θωμάς είχε πεθάνει. Όχι σωματικά. Είχε πεθάνει πνευματικά, ψυχικά. Πώς πέθανε ο απόστολος Θωμάς;
Λέει το Ευαγγέλιο: «Όποιος πιστεύει στον Χριστό, έχει ζωή αιώνιο. Όποιος δεν πιστεύει στον Χριστό, έχει θάνατο μέσα του, στην ψυχή του». Και ο θάνατος αυτός σιγά-σιγά προχωρεί όλο και περισσότερο και διαλύει τον άνθρωπο πρώτα ψυχικά, μετά πνευματικά και μετά και σωματικά. Ή και ανάποδα καμιά φορά.
ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
Ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή εἶναι μία εἰκόνα τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Ἀναστάς Κύριος, Αὐτός πού κατέλυσε τό κράτος τοῦ θανάτου, εἰσῆλθε «τῶν θυρῶν κεκλεισμένων» ἐκεῖ πού ἦσαν συνηγμένοι οἱ μαθητές «διά τόν φόβον τῶν Ἰουδαίων», στάθηκε στό μέσον καί τούς μετέδωσε τήν εἰρήνη καί τό Ἅγιο Πνεῦμα Του γιά νά συγχωροῦν τίς ἁμαρτίες τῶν ἀνθρώπων. Αὐτό εἶναι τό κυριότερο ἔργο τῆς Ἐκκλησίας· νά εἰρηνεύει τόν ἄνθρωπο μέ τόν Θεό, τόν ἑαυτό του καί τόν συνάνθρωπο· νά τόν ἀπαλλάσσει ἀπό τίς ἁμαρτίες, νά τόν ἀξιώνει τῆς θέας καί τῆς κοινωνίας τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ καί νά τόν καθιστᾶ μέτοχο τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.
Κυριακή τοῦ Θωμᾶ
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 19 Ἀπριλίου 2026, Κυριακή τοῦ Θωμᾶ (Πράξ. ε΄ 12-20)
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
1. Τὰ θαύματα βεβαιώνουν τὴν Ἀνάσταση
Στὴν ἐποχὴ τῆς πρώτης Ἐκκλησίας μᾶς μεταφέρει ἡ ἀποστολικὴ περικοπὴ τῆς θείας Λειτουργίας, ἀπὸ τὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων. Μᾶς περιγράφει τὴν ἐξάπλωση τῆς Ἐκκλησίας μετὰ τὴν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου καὶ τὴν Πεντηκοστή. Μεταξὺ τῶν ἄλλων μᾶς πληροφορεῖ ὅτι οἱ Ἀπόστολοι ἐπιτελοῦσαν «σημεῖα καὶ τέρατα ἐν τῷ λαῷ πολλά»· πολλὰ καὶ ἐντυπωσιακὰ θαύματα, τὰ ὁποῖα συγκλόνιζαν τὸν λαό. Μάλιστα ὁ ἱερὸς συγγραφέας τῶν Πράξεων προσθέτει ὅτι οἱ ἄνθρωποι ἔβγαζαν τοὺς ἀσθενεῖς στὶς πλατεῖες, ἐπάνω σὲ φορεῖα, ὥστε, ὅταν θὰ περνοῦσε ἀπὸ ἐκεῖ ὁ ἀπόστολος Πέτρος, νὰ πέσει ἔστω καὶ ἡ σκιά του ἐπάνω σὲ κάποιον ἀσθενή. Ἀρκοῦσε καὶ μόνο αὐτὸ γιὰ νὰ τὸν θεραπεύσει. Μαζεύονταν ἐπιπλέον ἀπὸ τὶς γύρω πόλεις ἄνθρωποι καὶ ἔφερναν ἀσθενεῖς κάθε εἴδους καὶ ἀνθρώπους ποὺ εἶχαν ἐπήρεια δαιμονική. Ὅλους δὲ τοὺς θεράπευαν οἱ Ἀπόστολοι.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ
«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»
Κυριακή του Θωμά
19 Απριλίου 2026
Αγαπητοί αδελφοί, Χριστός Ανέστη!
Σήμερα, μια Κυριακή αμέσως μετά από την Ανάσταση του Κυρίου μας, η Αγία μας Εκκλησία, Θέλοντας να ενισχύσει και να στερεώσει την πίστη μας στην Ανάσταση του Χριστού μας παρουσίασε, μέσα από το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα, την πρώτη συνάντηση του Αναστάντος Κυρίου μας με τους μαθητές του. Παράλληλα, μέσα από αυτό το γεγονός, προβάλλει ένα πρόσωπο αναμφίβολα παρεξηγημένο. Είναι το πρόσωπο του Αποστόλου Θωμά. Στη λαϊκή συνείδηση, το όνομά του έγινε συνώνυμο της δυσπιστίας. Όμως, αν εμβαθύνουμε στο Ευαγγέλιο και στη θεολογία της ημέρας, θα ανακαλύψουμε ότι ο Απόστολος Θωμάς δεν είναι ο «άπιστος» της ομάδας των μαθητών του Χριστού, αλλά ο άνθρωπος που αναζητά την αλήθεια με όλο του το είναι. Είναι ο εκπρόσωπος κάθε ανθρώπου που παλεύει ανάμεσα στο λογικό και το υπέρλογο, ανάμεσα στην ανάγκη για αποδείξεις και στην πρόσκληση για μια βαθιά, ουσιαστική και προσωπική σχέση με τον Θεό.
