ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ

 ΚΥΡΙΑΚΗ 7 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026

ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

(Ματθ. ι΄ 32-33, 37-38, ιθ’ 27-30)  (Εβρ. ια΄ 33 – ιβ΄ 2)

Πίστεως αναβάσεις

«Οι Άγιοι Πάντες διά πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας»

Μάρτυρες της αλήθειας και της σωτηρίας που προσφέρει ο Χριστός «έως εσχάτου της γης», έγιναν μετά την Πεντηκοστή οι άγιοι Απόστολοι. Τις διόδους της φωτεινής τους πορείας ακολούθησαν και όλοι οι άγιοι που κοσμούν το στερέωμα της Εκκλησίας και τη λαμπρύνουν με την ορθόδοξη μαρτυρία τους.

Σήμερα, Κυριακή των Αγίων Πάντων, η Εκκλησία μας τιμά την ιερά μνήμη όλων «των απ’ αιώνος ευαρεστησάντων αγίων». Επειδή υπάρχουν και πρόσωπα που δεν έγιναν γνωστά και δεν συμπεριλήφθηκαν τα ονόματά τους στο επίσημο αγιολόγιο, με τη σημερινή εορτή, όλες οι μορφές που καταξιώθηκαν του αγιασμού εν Πνεύματι Αγίω, απολαμβάνουν της κοινής τιμής που προσφέρει η Εκκλησία.

Εμπειρία του μαρτυρίου

Με το μαρτύριο, το οποίο αποτυπώνεται μέσα από μια πορεία που τη χαρακτηρίζει το θυσιαστικό ήθος και ύφος, ο άγιος εκφράζει μια ζωντανή εμπειρία. Η θυσία του — μέσα από κόπους, ιδρώτες, θλίψεις, ακόμα και τον θάνατο — ως έκφραση της παντοδύναμης αγάπης του Θεού, «κατηγωνίσατο» τις ισχυρότερες εγκόσμιες εξουσίες. Καμία δύναμη δεν μπόρεσε να λυγίσει τις άγιες αυτές μορφές, επειδή η αγάπη τους αγκάλιασε ακόμα και αυτούς τους διώκτες και τους δημίους που ορθώνονταν απειλητικά μπροστά τους.

Ο δυναμισμός της μεγάλης πίστης των αγίων ξεπερνούσε κάθε εμπόδιο και τους καθιστούσε ικανούς να ορθώνουν το αγέρωχο ανάστημά τους μπροστά στα μαρτύρια των διωγμών. Όπως μας βεβαιώνει το αποστολικό ανάγνωσμα της ημέρας, «έφραξαν στόματα λεόντων, έσβεσαν δύναμιν πυρός, έφυγον στόματα μαχαίρας, ενεδυναμώθησαν από ασθενείας, εγεννήθησαν ισχυροί εν πολέμω».

Εδώ ακριβώς, ο άνθρωπος της πίστεως ενώνεται με τον Θεό και ανακαινίζεται εν Χριστώ η ύπαρξή του. Ακόμη και στην Παλαιά Διαθήκη βλέπουμε τη δύναμη της πίστης να μεγαλουργεί. Είναι γνωστή η ιστορία του προφήτη Δανιήλ, τον οποίο ο βασιλιάς Δαρείος έριξε στον λάκκο των λεόντων, και εκείνος διεσώθη με τρόπο θαυμαστό χάρη στη ζωντανή του πίστη. Άλλωστε, ο ίδιος ο Κύριος διαβεβαιώνει: «εάν έχητε πίστιν ως κόκκον σινάπεως, ερείτε τω όρει τούτω, μετάβηθι εντεύθεν εκεί, και μεταβήσεται, και ουδέν αδυνατήσει υμίν».

Ζωή εν Χριστώ

Το νέφος των αγίων της Εκκλησίας παραπέμπει σε μια μεγάλη αλήθεια, η οποία επιβάλλεται να διαποτίζει και τη δική μας ζωή: ότι, δηλαδή, η πίστη δεν συνιστά μια αφηρημένη έννοια, αλλά μια βιωματική πραγματικότητα, η οποία εκπηγάζει από την οργανική ένωση του ανθρώπου με τον Χριστό.

Συνήθως, υπό την επίδραση του εκκοσμικευμένου πνεύματος που επικρατεί σήμερα, αποκομίζουμε την εντύπωση ότι πίστη είναι απλώς η θεωρητική παραδοχή μερικών αληθειών ή ένα ιδεολογικό σύστημα, το οποίο πρέπει να αποδεχθούμε και ίσως να κατανοήσουμε διανοητικά. Βεβαίως, είναι και αυτά, αλλά η αληθινή πίστη είναι κάτι βαθύτερο και ουσιαστικότερο. Υποδηλώνει μια βαθιά υπαρκτική κατάσταση· προσφέρει ένα μοναδικό βίωμα και μια εμπειρία ζωής που υφαίνεται μέσα στη λειτουργική πράξη της Εκκλησίας, η οποία είναι το Σώμα του Χριστού.

Ο Απόστολος Παύλος, δίνοντας τον ορισμό της πίστεως, λέγει: «Έστι δε πίστις ελπιζομένων υπόστασις, πραγμάτων έλεγχος ου βλεπομένων». Τα κύρια γνωρίσματα της πίστεως στον ορισμό αυτόν είναι η «υπόστασις» και ο «έλεγχος». Αυτή η υπόσταση και ο έλεγχος, πέρα από κάθε άλλη ερμηνεία, είναι ο ίδιος ο Χριστός και η ένωση μαζί του. Το χωρίο αυτό, κάτω από το πρίσμα της διδασκαλίας των αγίων Πατέρων, αποκαλύπτει και προβάλλει την πραγματική σημασία της πίστεως. Ο άγιος Ιγνάτιος τονίζει ότι «τελεία πίστις εστίν ο Χριστός», ο δε άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής επιγραμματικά σημειώνει: «Χριστόν είναι φαμέν την ενυπόστατον πίστιν».

Αγαπητοί αδελφοί, μπορεί σήμερα ως μέλη της Εκκλησίας να ονομαζόμαστε πιστοί, αλλά πολλοί από εμάς όχι μόνο δεν έχουμε ζωντανή κοινωνία με τον Χριστό, αλλά ούτε καν γνωρίζουμε τις αλήθειες που μας αποκάλυψε. Αγνοούμε βασικές διδασκαλίες της Εκκλησίας, τελούμε υπό πνευματική άγνοια και, ταυτόχρονα, αδυνατούμε να συναισθανθούμε την αδυναμία μας αυτή. Δεν διαθέτουμε τον απαιτούμενο ζήλο για να ζήσουμε την αλήθεια που μας σώζει.

Οι άγιοι είχαν αυτή την πίστη, και γι’ αυτό διέθεταν πλούσιες εσωτερικές δυνάμεις, επιτελούσαν θαύματα, ανεδείχθησαν «ισχυροί εν πολέμω» και «επέτυχον επαγγελιών». Πνευματικό ανάστημα που μας καθοδηγεί με τη ζωή και το παράδειγμά του είναι και ο ιερομάρτυρας Θεόδοτος, του οποίου τη μνήμη επίσης τιμούμε σήμερα. Η αγιασμένη αυτή μορφή εκπέμπει σε ενατενίσεις ουράνιες και αιώνιες.

Ας τον παρακαλέσουμε, λοιπόν, μαζί με όλους τους Αγίους Πάντες, να πρεσβεύει υπέρ ημών, ώστε να εγκολπωθούμε τη ζωντανή πίστη, συμπορευόμενοι σε μια επίγεια πορεία στολισμένη με ψηφίδες αληθινής και αιώνιας ζωής. Γένοιτο.

Χριστάκης Ευσταθίου,

Θεολόγος

ΠΗΓΗ