ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ (07-06-2026) 

ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ

«...δι' ὑπομονῆς τρέχωμεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα, ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν Ἰησοῦν» (Ἑβρ. 12, 1)

Πολλές φορές, ἀγαπητοί μου, στίς συμφορές καί στίς θλίψεις μας ἀναζητοῦμε νά βροῦμε παρηγοριά σέ διάφορα πράγματα, πού θά μᾶς ἀνακουφίσουν ἀπό ἐκεῖνες. Αὐτή τήν παρηγοριά στίς θλίψεις τῆς ἀσκήσεως τῶν πιστῶν θέλει νά δείξει καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος γράφοντας πρός τούς Ἑβραίους: «Τοιγαροῦν καί ἡμεῖς, τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος Μαρτύρων», δηλαδή νά ἔχουμε ὑπομονή στόν δρόμο τόν ἀγωνιστικό τῆς πίστεως, ἐπειδή καί ἐμεῖς ἔχουμε γύρω μας ἕνα τόσο μεγάλο σύννεφο Μαρτύρων πού μᾶς περιβάλλει.

Ἡ μνήμη ἐκείνων τῶν ἁγίων, σάν ἕνα σύννεφο πού φωτίζεται ἀπό μία θερμότατη ἀκτίνα ἥλιου, ἀνυψώνει καί ἀναζωογονεῖ τήν ψυχή πού καταπονεῖται ἀπό τά δεινά. Καί δέν εἶπε ὁ Ἀπόστολος ὅτι τό σύννεφο αὐτό αἰωρεῖται ψηλά πάνω ἀπό ἐμᾶς, ἀλλά ὅτι μᾶς περιβάλλει, πρᾶγμα πού σημαίνει κάτι πολύ περισσότερο: ὅτι δηλαδή μᾶς προσφέρει μεγαλύτερη ἀσφάλεια καί προστασία.

Ποιό εἶναι ὅμως αὐτό τό σύννεφο τῶν Μαρτύρων; Εὐλόγως δέν ἀναφέρεται μόνο στούς Μάρτυρες τῆς Καινῆς Διαθήκης, ἀλλά καί σέ ἐκείνους τῆς Παλαιᾶς· διότι καί αὐτοί ἔδωσαν μαρτυρία γιά τή μεγαλειότητα τοῦ Θεοῦ. Ἀλλά καί ὅταν μιλᾶ γιά Μάρτυρες, δέν ἐννοεῖ μόνο ἐκείνους πού ὑπέφεραν καί ἔχυσαν τό αἷμα τους ὑπέρ τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά κι ἐκείνους πού δίνουν μαρτυρία γιά τήν Πίστη, θά λέγαμε ὅλους τούς Ἁγίους: τούς Προφῆτες, τούς Ἀποστόλους, τούς Πατέρες, τούς Μάρτυρες, τούς Ὁσίους Ἀσκητές, Κληρικούς καί λαϊκούς, ἄνδρες καί γυναῖκες, νέους καί ἡλικιωμένους, τούς διά μέσου τῶν αἰώνων φίλους τοῦ Χριστοῦ.

Αὐτοί οἱ φίλοι τοῦ Χριστοῦ εἶναι οἱ Ἅγιοι, δηλαδή ἐκεῖνοι πού συνδέονται μέ τόν τόν Χριστό. Εἶναι ἐκεῖνοι πού θεραπεύθηκαν πνευματικά, δηλαδή καθαρίσθηκε ἡ καρδιά τους, ἔφθασαν στόν φωτισμό τοῦ νοῦ καί τή θέωση· τό Ἅγιο Πνεύμα κατοίκησε μέσα τους καί ἔγιναν τόπος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, μετεῖχαν τῆς ἁγιοποιοῦ ἐνέργειας τοῦ Θεοῦ. Αὐτοί εἶναι οἱ Ἅγιοι, ὄχι δηλαδή οἱ καλοί ἄνθρωποι πού μπορεί νά ὑπάρχουν καί ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά ἐκεῖνοι πού μέσω τῆς ἀσκήσεως καί τῶν Μυστηρίων τῆς Ἐκκλησίας καθαρίσθηκαν, φωτίσθηκαν καί εἶδαν τόν Χριστό ἐν δόξῃ.

Καί αὐτή ἡ ἁγιότητα ἐπιτυγχάνεται μόνο μέσα στήν Ἐκκλησία, ἐκεῖ πού δρᾶ τό Ἅγιο Πνεῦμα. Γιατί μόνο μέσα στήν Ἐκκλησία συνεχίζεται τό ἀπολυτρωτικό ἔργο τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, καθώς τό Ἅγιο Πνεῦμα μεταδίδει σέ κάθε Χριστιανό τούς καρπούς τοῦ ἔργου τοῦ Χριστοῦ. Γι’ αὐτό καί λέμε ὅτι ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας δέν ὑπάρχει σωτηρία! Ἀποκλειστική καί μοναδική ὁδός σωτηρίας εἶναι ἡ Ἐκκλησία, ἀντίθετα πρός τούς οἰκουμενιστές πού θέλουν νά λένε ὅτι οἱ διάφορες θρησκεῖες εἶναι ὅλες δρόμοι πού ὁδηγοῦν στόν ἴδιο Θεό καί στή σωτηρία. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι τό μοναδικό ἐργαστήρι ἁγιότητος, εἶναι τό πνευματικό ἰατρεῖο, γιατί ἐκεῖ ἐνεργεῖ τό Ἅγιο Πνεύμα! Γι’ αὐτό καί ἡ Ἐκκλησία μας θέτει τήν ἑορτή τῶν Ἁγίων Πάντων μετά τήν ἑορτή τῆς Πεντηκοστῆς.

Ἀλλά ἄν ἡ Ἐκκλησία εἶναι πνευματικό ἰατρεῖο, τότε χρειάζονται καί οἱ ἰατροί. Καί οἱ ἰατροί, κάτω ἀπό τόν μεγάλο Ἰατρό τῶν ψυχῶν καί τῶν σωμάτων μας, τόν Ἰησοῦ Χριστό, εἶναι οἱ Ἅγιοι. Αὐτοί ἐκ πείρας γνώρισαν τόν Θεό, εἶδαν τόν Θεό, βίωσαν τόν Θεό καί βίωσαν τό μυστήριο τῆς Πεντηκοστῆς. Ἔτσι γνώρισαν καί τήν διδασκαλία περί τῆς Ἁγίας Τριάδος καί ὁμιλοῦσαν ἐκ πείρας. Ἐκεῖνοι οἱ Ἅγιοι γνώριζαν καί γνωρίζουν ἐκ πείρας καί τόν τρόπο κάθαρσης καί φωτισμοῦ καί γι’ αὐτό εἶναι ἱκανοί νά γεννοῦν παιδιά πνευματικά. Καί γιά νά καθοδηγεῖ κανείς τά πνευματικά του παιδιά στήν θέωση ἀπλανῶς πρέπει νά γνωρίζει ὁ ἴδιος αὐτήν τήν πορεία τῆς θεραπείας.

Ἀγαπητοί μου, ἐάν θέλουμε νά εἴμαστε Χριστιανοί καί νά πετάξουμε ἀπό πάνω μας κάθε εἴδους βάρος πού μᾶς κρατᾶ καθηλωμένους, κατά τήν προτροπή τοῦ Ἀποστόλου «ὄγκον ἀποθέμενοι πάντα», καί νά νικήσουμε τήν «εὐπερίστατο ἁμαρτία» πού μᾶς περικυκλώνει καί μᾶς παρασύρει εὔκολα πρός τό δικό της θέλημα, ἔτσι ὥστε νά ἐνοικήσει μέσα μας τό Ἅγιο Πνεύμα, νά μᾶς φωτίσει καί ἁγιάσει, δέν ἔχουμε παρά νά γίνουμε τέκνα Θεοῦ καί πνευματικά παιδιά τῶν Ἁγίων. Μαζί μέ τόν Πνευματικό του πατέρα ὁ καθένας, νά κάνει χειραγωγό του ἕναν Ἅγιο τῆς Ἐκκλησίας, στήν διδασκαλία τοῦ ὁποίου θά ἐντρυφᾶ διαρκῶς, πέρα τῆς συνεχῆς μελέτης τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Δόξα τῷ Θεῷ, τά ἔργα τῶν Ἁγίων Πατέρων καί Διδασκάλων τῆς Ἐκκλησίας μας, στίς ἡμέρες μας, κυκλοφοροῦν εὐρέως. Εἴθε ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός διά πρεσβειῶν πάντων τῶν Ἁγίων νά μᾶς εὐλογεῖ καί ἁγιάζει. Ἀμήν.

Ἱεροδιάκονος Ἱερόθεος Κρητικός, Ἱεροκήρυξ

ΠΗΓΗ