ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ
07/06/2026
Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι αφιερωμένη σε όλους τους Αγίους γνωστούς και αγνώστους. Μία εβδομάδα μετά την Πεντηκοστή εορτάζουμε τους ευκλεείς καρπούς του Αγίου Πνεύματος, όλους αυτούς που ευαρέστησαν τον Κύριο προσφέροντάς Του την ψυχή και το σώμα τους ως “ολοκάρπωμα” και “θυσία ζώσα”. Οι Άγιοι σε κάθε εποχή αποτελούν απτά τεκμήρια της αλήθειας του Θεού και της θαυμαστής σκηνής που έκτισε πάνω στη γη με την επιδημία του Αγίου Πνεύματος. Μαρτυρούν τη γνησιότητά της Εκκλησίας, η οποία στους κόλπους της φέρει επίγειους Αγγέλους και ουράνιους ανθρώπους.
Τι είναι όμως αγιότητα για την Εκκλησία; Αγιότητα σημαίνει ένωση με τον Θεό και μετοχή στη Θεία Χάρη. Είναι η κατάσταση εκείνη στην οποία ο άνθρωπος, με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος, καθαρίζεται από τα πάθη, φωτίζεται και ενώνεται με τον Θεό. Δεν είναι απλώς μια ηθική τελειότητα ή μια καλή συμπεριφορά, αλλά μια υπαρξιακή μεταμόρφωση και θέωση κατά χάριν όπου ο άνθρωπος αποκτά “νουν Χριστού”. Ο Χριστός αγιάζει τους ανθρώπους. Μέσα από τη ζωή, το έργο, τη σταύρωση και την ανάστασή Του, προσφέρει τον αγιασμό σε κάθε άνθρωπο που πιστεύει σ’ Αυτόν. Όσο αμαρτωλοί και αν είμαστε μπορούμε να γίνουμε άγιοι αρκεί να το θελήσουμε και να μετανοήσουμε. Γεμάτο είναι άλλωστε το συναξάρι από πόρνες, τελώνες και τόσους άλλους που ζούσαν στο περιθώριο.
Στο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα ακούσαμε ακόμη για τις προϋποθέσεις της αγιότητας. Η ομολογία και η πίστη αποτελούν βασικά στοιχεία.
Ο Χριστός μας καλεί να Τον ομολογήσουμε μπροστά στους ανθρώπους, να Τον αγαπήσουμε περισσότερο απ’ όλους και απ’ όλα και να πάρουμε τον σταυρό μας για να Τον ακολουθήσουμε. Είναι “μαρτύριο πνεύματος” η καθημερινή βίωση του λόγου τού Σταυρού, η Σταύρωση των παθών και της κακίας μας, η ανακαίνιση της ψυχής μας. Μάρτυρες του Χριστού δεν είναι μόνο εκείνοι που έχυσαν το αίμα τους για την πίστη του Χριστού και έδωσαν έτσι την σφραγίδα στην πίστη και στην μαρτυρία τους. Μάρτυρες είναι και όλοι όσοι αγωνίσθηκαν τον αγώνα της χριστιανικής ζωής και βάσταξαν με καρτερία τον Σταυρό του Χριστού υπομένοντας τις θλίψεις και τις στενοχωρίες του κόσμου τούτου. Ο Χριστός όμως είναι αυτός που με την χάρη Του μας ενδυναμώνει και διώχνει μακριά κάθε ίχνος δειλίας και φόβου ώστε με θάρρος να ομολογούμε την πίστη μας σε Αυτόν.
Η ομολογία ωστόσο της πίστεως στον Χριστό δεν έχει να κάνει μόνο με το σωματικό μαρτύριο, αλλά με την όλη στάση του ανθρώπου, με τη διαρκή παρουσία του Χριστού στην καρδιά και στη ζωή του πιστού. Ο χριστιανός καλείται να γίνει άγιος μέσα στον κόσμο, όχι μακριά απ’ αυτόν. Αυτό σημαίνει να ζει με αγάπη, ταπείνωση, δικαιοσύνη, αλήθεια και προσφορά, μέσα στην οικογένεια, στην εργασία, στην κοινωνία. Να βρει την προθυμία να επιστρέφει στο Θεό κάθε φορά που πέφτει και όχι να αναβάλλει συνεχώς την σχέση του με τον Θεό και τα μυστήρια της Εκκλησίας. H αγιότητα δεν είναι απόσυρση από τον κόσμο και τα του κόσμου, δεν είναι μόνο για “λίγους” και “καλούς” χριστιανούς. Η αγιότητα αναφέρεται σ’ όλους χωρίς διακρίσεις, χωρίς περιορισμούς. Ιδιαίτερα μάλιστα στην εποχή μας, που γίνεται προσπάθεια να περιοριστεί η πίστη στην ιδιωτική ζωή του ανθρώπου και επικρατεί ένας άκρατος δικαιωματισμός, ο λόγος του Κυρίου θα πρέπει να μας προβληματίσει και να μας αφυπνίσει ακόμα περισσότερο. Και τούτο επειδή, δυστυχώς, πολλές φορές παραθεωρούμε τον Χριστό και θέτουμε άλλες προτεραιότητες στη ζωή μας. Ασχολούμαστε με τα βιοτικά και τα καθημερινά, με την εργασία μας, με την οικογένειά μας, με τα θέλω μας, με το πώς θα γίνουμε αρεστοί και “επιτυχημένοι” στον κοινωνικό μας περίγυρο, και ξεχνάμε τον Χριστό ή δεν μιλάμε και πολύ γι’ Αυτόν, μήπως και μας παρεξηγήσουν ή μας περιθωριοποιήσουν.
Ο Κύριος όμως μας δίνει και μία άλλη προϋπόθεση για την αγιότητα. Η αγάπη μας προς Αυτόν πρέπει να υπερβαίνει όλες τις άλλες αγάπες που έχουμε, έστω και αν αυτές είναι σωστές και σύμφωνες με το θέλημά Του. «Αυτός που αγαπά τον πατέρα του ή την μητέρα του παραπάνω από εμένα, δεν είναι άξιος για μαθητής μου». Μας ζητά ,επομένως, να δώσουμε την καρδιά μας και να παραδοθούμε ολοκληρωτικά στο Άγιο θέλημά Του. «Αν δεν βλέπεις το Χριστό σε όλα σου τα έργα και τις σκέψεις, είσαι χωρίς Χριστό» λέει χαρακτηριστικά ο Άγιος Πορφύριος.
Σε αυτό το κάλεσμα ανταποκρίθηκαν και οι Άγιοι. Αγάπησαν πάνω απ’ όλα τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, πρόσφεραν την καρδιά τους σ’ Αυτόν, και πολλοί από αυτούς “πλήρωσαν” την αγάπη τους αυτή είτε με σκληρό μαρτυρικό θάνατο είτε με τους ασκητικούς τους αγώνες. Γι’ αυτό και ο Κύριος τους τίμησε, τους δόξασε και θα τους δοξάζει αιώνια στην Βασιλεία του.
Αγαπητοί μου αδελφοί, η αγιότητα δεν αποτελεί κάποιο βραβείο ή μια ειδική κλήση για λίγους. Όλοι έχουμε κληθεί να γίνουμε Άγιοι μετέχοντας στα παθήματα του Κυρίου. Ας αγωνιζόμαστε και εμείς με υπομονή και φιλότιμο έχοντας ως συναγωνιστές και στήριγμά στον αγώνα μας αυτό τους Αγίους, οι οποίοι είναι οι φίλοι και οι πρεσβευτές μας προς τον Κύριο.
π. Βασίλειος Καπρινιώτης
εφημέριος Αμφιθέας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου