ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

Κυριακή της Σαμαρείτιδος

10 Μαΐου 2026

Αγαπητοί μου αδελφοί, Χριστός Ανέστη!

Βρισκόμαστε με την χάρη του Θεού στο μέσον της πασχαλινής περιόδου, αφού ήδη την Τετάρτη που μας πέρασε πανηγυρίσαμε την εορτή της Μεσοπεντηκοστής. Σήμερα η Εκκλησία μέσω της ευαγγελικής διηγήσεως, μάς φέρνει μπροστά σε ένα πηγάδι. Όχι ένα πηγάδι τυχαίο, αλλά το φρέαρ του Ιακώβ. Εκεί, όπως ακούσαμε, ο Χριστός, κουρασμένος από την οδοιπορία, περιμένει. Στην πραγματικότητα, δεν περιμένει απλώς να πιει νερό, αλλά περιμένει μια ψυχή. Περιμένει όλους εμάς, τους ταλαιπωρημένους ανθρώπους που διψάμε για την αλήθεια.

Η συνάντηση του Χριστού με τη Σαμαρείτιδα, την οποία μας περιγράφει σήμερα ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, ανατρέπει όλα τα κοινωνικά στερεότυπα της εποχής: Ένας άνδρας Ιουδαίος μιλάει σε Σαμαρείτισσα, σε μια γυναίκα με πραγματικά ταραγμένο παρελθόν. Αυτό θα λέγαμε ότι είναι το πρώτο μήνυμα της σημερινής ημέρας, ότι ο Θεός έχει τη δυνατότητα να σπάει κάθε φράγμα προκειμένου να συναντήσει τον άνθρωπο.

Λέει ο Κύριος: «Δός μοι πιεῖν». Σημειώνει χαρακτηριστικά ο Ιερός Αυγουστίνος ότι: «Εκείνος που ζήτησε να πιει, διψούσε για την πίστη αυτής της γυναίκας».

Είναι γεγονός ότι όλοι διψάμε για κάτι. Για αγάπη, για αποδοχή, για ασφάλεια. Συχνά τρέχουμε σε «πηγάδια» που δεν ξεδιψούν: στα υλικά αγαθά, στην προβολή, στις εφήμερες απολαύσεις. Έρχεται όμως  ο ίδιος ο Χριστός και προσφέρει το νερό που, όποιος το πιει, δεν θα διψάσει ποτέ ξανά. Αυτό το νερό αδελφοί μου, είναι η Χάρη του Αγίου Πνεύματος. Όπως λέει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, η χάρη του Θεού δεν είναι ένα στάσιμο νερό, αλλά μια πηγή που αναβλύζει μέσα στην καρδιά και την καθαρίζει.

Παρατηρούμε δε με πόση λεπτότητα και σαφήνεια ο Χριστός, προσεγγίζει ένα ευαίσθητο θέμα αυτής της γυναίκας: «Φώναξε τον άνδρα σου» της λέγει. Η Σαμαρείτιδα βλέπουμε ότι δεν λέει ψέματα, όμως ούτε και όλη την αλήθεια. Τότε ο Κύριος ξεκινά να της αποκαλύπτει τη ζωή της. «Πέντε άνδρας έσχες». Ο Κύριος δεν το κάνει για να την κατηγορήσει ή να την ντροπιάσει, αλλά για να την ελευθερώσει από το ψέμα. Διότι για να θεραπευθεί μια πληγή, πρέπει απαραιτήτως πρώτα να αποκαλυφθεί στο φως.  

Βλέπουμε λοιπόν, πόσο μεγάλο πράγμα είναι η ειλικρίνεια. Οι Πατέρες της Εκκλησίας τονίζουν ότι η Σαμαρείτιδα δεν προσβλήθηκε. Αντιθέτως θαύμασε τον Χριστό γιατί είδε την αλήθειά της χωρίς να την κατακρίνει.

Αυτό αποτελεί ένα μεγάλο μάθημα για όλους μας. Ο Θεός γνωρίζει τα πάντα για εμάς, γι’ αυτό δεν χρειάζεται να κρυβόμαστε πίσω από προσωπεία «καλών χριστιανών». Η πνευματική ζωή ξεκινά εκεί που τελειώνουν τα ψέματα.

Ακολούθως η συζήτηση μεταξύ Κυρίου και Σαμαρείτιδος, μεταφέρεται στο πού πρέπει να λατρεύουμε τον Θεό. Εντυπωσιασμένη η γυναίκα της ευαγγελικής διηγήσεως, μετατοπίζει την συζήτηση από τις υλικές ανάγκες και τα προσωπικά της λάθη σε πνευματικά ζητήματα. Ο Χριστός μας από την πλευρά του, της δίνει την οριστική απάντηση: «Πνεῦμα ὁ Θεός, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτὸν ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν». ότι ο Θεός είναι Πνεύμα και η λατρεία Του δεν περιορίζεται σε τόπους, αλλά σε ποιότητα και γίνεται έτσι κατάσταση της καρδιάς.

Ο Μέγας Βασίλειος εξηγεί πολύ όμορφα ότι «εν Πνεύματι» σημαίνει με τη φωτιστική δύναμη του Αγίου Πνεύματος και «εν αληθεία» σημαίνει με ορθή πίστη και καθαρή συνείδηση.

Χρειάζεται να κατανοήσουμε στην καθημερινότητα μας, ότι λατρεία δεν είναι μόνο η ώρα της Θείας Λειτουργίας. Πολλοί άνθρωποι έχουμε αυτή την λανθασμένη αντίληψη. Λατρεία είναι ακόμη και η ώρα της εργασίας μας, η ώρα που μιλάμε στον πλησίον μας, η ώρα που υπομένουμε μια δυσκολία. Αυτό σημαίνει ότι όλη η ζωή μας μπορεί να γίνει ένας ναός, που μπορούμε να λατρεύουμε τον Θεό. Η πίστη μας δεν είναι μόνο τύποι και έθιμα, αλλά μια ζωντανή σχέση με τον Αναστάντα Κύριο.

Αδελφοί μου,

Αποτέλεσμα της συνάντησης του Κυρίου με την γυναίκα του σημερινού ευαγγελίου, που εξ αφορμής αυτού πήρε και την ονομασία της η σημερινή Κυριακή, (χαρακτηρισμένη ως Κυριακή της Σαμαρείτιδος) ήταν να αφήσει τη στάμνα της και να τρέξει να κηρύξει. Άφησε δηλαδή αυτή η γυναίκα κατά μέρους τα γήινα, τα πρόσκαιρα, άφησε τα φθαρτά και αγωνίστηκε για την διάδοση της αληθείας προσβλέποντας στα αιώνια και ουράνια. Η Αγία Φωτεινή, όπως ονομάστηκε, έγινε η πρώτη «ευαγγελίστρια» της αληθείας γι’ αυτό και η Εκκλησία μας την ονόμασε Ισαπόστολο και με τη μεταστροφή της αυτή, μας διδάσκει ότι κανένα παρελθόν δεν είναι τόσο σκοτεινό που να μην μπορεί να το φωτίσει το Φως της Αναστάσεως.

Να λοιπόν αγαπητοί μου πως η συνάντηση με τον Χριστό μπορεί να αλλάξει τον καθένα μας. Δεν υπάρχει καμία περίπτωση να Τον γνωρίσουμε και να μείνουμε ίδιοι και μας καλεί η Εκκλησία μας σήμερα να αναρωτηθούμε ποιο είναι το δικό μας «πηγάδι», ποια είναι η δική μας «στάμνα», που μας εμποδίζει να τρέξουμε προς τον Χριστό. Την «στάμνα» αυτή, την οποία χρειάζεται να αφήσουμε πίσω προκειμένου να επιστρέψουμε στην αγκαλιά του Δημιουργού μας.

 Ας ζητήσουμε αδελφοί μου από τον Αναστάντα Κύριο να μας δώσει το  Ζωντανό Νερό, αφήνοντας πίσω για πάντα τα δικά μας «στατικά ύδατα», ώστε η ζωή μας να γίνει μια διαρκής πηγή χαράς και φωτός, αμήν.

ΠΗΓΗ