ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ
(Λκ. 18, 10-14)
Ἡ παραβολὴ τοῦ Τελώνου καὶ τοῦ Φαρισαίου εἶναι ἰδιαίτερα διδακτική, διότι μᾶς ὑποδεικνύει δύο βασικὰ χαρακτηριστικὰ τῆς κατὰ Χριστὸν ζωῆς. Πρῶτον, τὸ ὅτι ὅταν ὁ ἄνθρωπος συναισθανθεῖ τὰ σφάλματά του καὶ μετανοήσει καὶ ζητήσει τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, δικαιώνεται καὶ προσλαμβάνεται ξανὰ ὡς κατὰ χάριν υἱός. Δεύτερον, τὸ ὅτι ὅταν θεωρήσει κανεὶς τὸν ἑαυτό του δίκαιο, ἀναμάρτητο, ἐπαρκῆ στὴν πνευματικὴ ζωὴ καὶ κατ’ ἐπέκταση κριτὴ ὅλων τῶν ἄλλων ἀνθρώπων, ἀπορρίπτεται ὡς ὑποκριτής.